Afronding groeigroep – Voorbereiding werkgroep druïden (1)

image_pdf

11 juni 2013

Vanavond zou ik graag met jullie een beetje verder gaan over wat de nieuwe werking van wat u omschreven hebt, en wij ook ten andere, als ‘werkgroep aarde’. We zitten nog in een voorbereidende fase. In die zin dat na het Wessacgebeuren er aardig wat aan het veranderen is geweest en nog aan het veranderen is. Waardoor we ook ten opzichte van de groepsvorming met meer zaken moeten rekening houden dan we voor de Wessac eigenlijk konden of mochten inschatten.

We hebben jullie gevraagd of jullie als groep geïnteresseerd waren in dus meer kennis aangaande de werkingen van de aarde, de natuur en zo verder. U bent daar zeer gretig op ingegaan. Wij zullen van onze zijde ook trachten u zo veel mogelijk kennis bij te brengen die voor ieder van u, individueel, werkbaar en belangrijk kan zijn. En ik zeg wel individueel. Omdat we naar de toekomst toe er zullen mee moeten rekening houden dat ieder lid van een groep volledig, en ik druk mij zeer juist uit, volledig verantwoordelijk is voor de ganse groep.

En dit is iets nieuw dat jullie in wezen tot op heden, nog niet gekend hebben. Dit houdt in – en dat wil ik toch even heel duidelijk maken – dat de werking van de groep volledig afhankelijk is van ieder individu, de inzet van ieder individu. Het wordt wel samengebracht en het is het samenbrengen dat naar buiten zal gebracht worden, waarmee gewerkt wordt, vooral ten opzichte van hetgeen wat zich in de natuur zal voordoen, alsook hetgeen wat zich in de maatschappij zal ontwikkelen. Dit wil zeggen dat een groep, zoals de ‘werkgroep aarde’, wanneer deze gevormd is, mede een verantwoordelijkheid gaat dragen hoe de natuur hier in deze streken zich zal gedragen maar ook wat er maatschappelijk verder in evolutie komt.

U kunt dit op dit ogenblik echt als individu niet inschatten. U hoeft dat ook niet. Maar wat van belang is, is dat diegene die er wil voor gaan er zich 100% achter zet. En daar zit volgens ons een breekpunt voor velen. Er kan van jullie, wanneer het nodig is, zeer veel gevraagd worden. En wanneer u aan zulke groep medewerkt, dan is er geen excuus om te zeggen: nee, op dat ogenblik kan ik niet. Of, ja maar ik had juist iets anders gepland. Of, ik had nooit verwacht dat dit van mij zou gevraagd worden. U begrijpt dat u bij uzelf zeer sterk overtuigd moet zijn om in zulke groep te stappen en er mee te werken. Want – en dat moet ik er ook aan toevoegen, en dit is zeker niet onbelangrijk – doordat je als individu werkt – want uiteindelijk u zult allen wel al begrepen hebben dat de werking eigenlijk ten opzichte van de natuur en de maatschappij magisch is, om het zo te omschrijven – dat u daardoor verantwoordelijk bent voor het verloop van hetgeen wat gebeurt.

Dat wil zeggen dat wanneer de groep, ik stel maar, ervoor moet zorgen dat bijvoorbeeld het elementaal water een bepaalde richting neemt in een bepaald gebied, dat u daar als individu volledig mee verantwoordelijk bent voor het gebeuren, hetgeen wat verlangd wordt om te sturen. En indien u zich daaraan onttrekt, dan vervalt eigenlijk de ganse magische bescherming van u binnen het geheel en kan het geheel, de groep, noch wij, want wij behoren ook tot die groep, u helpen om te voorkomen dat u meegezogen wordt in hetgeen wat door u, omdat u op dat ogenblik bijvoorbeeld – ik zeg het als voorbeeld – het belangrijker vond van een reis te maken of het belangrijker vond van een werkzaamheid te doen, eender wat. Juist daardoor krijgt u hetgeen wat niet kon gewijzigd worden, ten volle naar u gericht. Dit is niet onze schuld. Dit is niet de schuld van de groep. Dit is gewoon de kosmische wetmatigheid.

U mag niet vergeten wanneer u zich ergens voor engageert op de terreinen waar wij gezamenlijk nu werkzaam zijn, dat u verantwoordelijk bent voor het goede verloop, wat dat allemaal ook inhoudt. En het is niet zoals in de mensenmaatschappij, dat u kunt zeggen: ja maar ik heb een excuus voor dit of ik zag het zo, of ik dacht het zal wel niet zo… Dat is uw huidige maatschappij, uw huidige maatschappij die eigenlijk geen zin voor verantwoordelijkheid meer heeft. Uw maatschappij die voor alles en nog wat regeltjes opstelt om aan alles te ontsnappen en om aan iedereen verantwoordelijkheid te geven, om ze zelf niet te moeten nemen; om met alle mogelijke voorschriftjes en regeltjes een excuus te hebben om iets niet te moeten doen of om uzelf bij wijze van spreken te bevoordelen.

Beste mensen, dit kan in een werkgroep zoals we jullie of met jullie willen uitbouwen, niet. En vanuit onze zijde wensen wij daaraan toe te voegen dat we liever met laat ons zeggen 7 mensen of 10 mensen samenwerken, intens samenwerken, dan dat men staat aan te schuiven om mee te doen om achteraf te moeten vaststellen dat men dat toch niet aankan, met alle gevolgen voor het individu van dien.

In deze voorbereidende lessen wil ik dit zeer duidelijk naar voor brengen: Er zal veel gevraagd worden. Veel, in die zin niet dat u het niet kan realiseren of dat het boven uw mogelijkheden gaat. Daar moet u geen schrik voor hebben. Dat niet, maar wat waarschijnlijk voor sommigen wel zeer zwaar zal vallen, is dat men zijn gewoontepatronen in vele gevallen zal achterwege moeten laten. Dat men het beeld dat men van zichzelf heeft, achterwege zal moeten laten. En dat is voor velen in deze maatschappij niet evident, dat weten wij ook. Maar, en dat is het positieve daarin, zeker doordat we op deze wijze een groep kunnen vormen, krijgen we voor de deelnemers een zeer krachtig geheel, dat enerzijds ervoor zal zorgen dat heel veel zaken kunnen gestuurd worden die anders totaal uit de hand zouden lopen en een chaos creëren die eigenlijk zeer zwaar zal vallen voor het merendeel van de mensheid. En anderzijds is het ook zo dat door deel uit te maken van de groep, dat je omdat het individueel is, je individueel een zeer sterke ontwikkeling op geestelijk terrein kan doormaken. Wat ook inhoudt dat heel veel zaken stoffelijk vanuit dat geestelijke door de harmonie die er is, worden geregeld. En wanneer je zo een houding hebt, kunnen vele problemen die op het ogenblik in de stof of in het lichaam aanwezig zijn, door deze wijze genivelleerd worden, zodat de werking in de eerste plaats kan voltrokken worden.

Ik tracht alles zo duidelijk mogelijk naar voor te brengen. En neem gerust van ons aan dat wij niemand zullen aankijken die zegt van: “dit is te zwaar voor mij”. U bent vrije mensen en u hebt de mogelijkheid tot keuze. Het is niet wanneer u zegt: deze groep gaat voor mij te zwaar zijn, dat we u laten vallen. U hebt de mogelijkheid steeds verder les te krijgen in de andere groep die ook zal blijven bestaan, maar met minder gebondenheid – sta mij toe te zeggen – waar misschien minder van verwacht wordt. De andere groep is op zich zeker ook belangrijk, maar zal meer mee evolueren met hetgeen wat eigenlijk in de maatschappij reilt en zeilt. Omdat de lessen die daar nog zullen gegeven worden, algemener zullen zijn, maatschappelijker zullen zijn. Niet dat de leden daarvan daarom minder zijn en minder kennis opdoen, maar er is dus een losser verband. Er is niet deze krachtige binding die we aan de ‘werkgroep aarde’ gaan binden om het zo te zeggen.

U moet ook nog met één zaak rekening houden, als u in deze werkgroep instapt, dat u niet alleen werkt met de leden die u hier kent, maar dat er een connectie zal zijn met ook andere groepen die op hetzelfde niveau, met dezelfde inzet, werkzaam zijn. Om de werkzaamheid van de groepen niet te storen, om te zorgen dat je als lid van de groep uw taken naar behoren kunt uitvoeren, wordt er ook van u verlangd dat u hetgeen wat u leert binnen de groep voor u houdt. Dat u de zaken bekijkt als zijnde persoonlijk. Dat u dit niet mededeelt aan derden. Het is van belang, niet voor de groep als dusdanig, maar wel voor u persoonlijk. Wanneer u uw kennis en de bron van uw kennis zomaar zou doorgeven aan mensen, zeker in deze periode, die er niet – ik zou zeggen – rijp voor zijn, dan creëert u rond uzelf een sfeer die niet aanvaardbaar is. En gezien we vertrekken vanuit het individu gaat dit voor u een tweespalt vormen. Een tweespalt die in vele gevallen moeilijk te dichten zal zijn. Omdat, zeker in de evolutie die komt, de maatschappij hoegenaamd niet gediend is van mensen die anders denken dan dat de maatschappij eigenlijk wenst voor ogen te houden. Want u zal opmerken dat ondanks alles wat er gebeurt, ondanks de verschuivingen, dat men nog vele jaren zal trachten het oude te handhaven, wat het ook kost. U mag niet vergeten dat uw maatschappij eigenlijk zeer vasthoudend is aan zijn oude machten, zijn oude waarden. En dat ondanks het feit dat zij gaan geconfronteerd worden met enerzijds natuurelementen, anderzijds in de maatschappij zelf de revolutie en de instabiliteit, dat men toch steeds zal proberen het oude te behouden. Met als gevolg dat er heel veel problemen zich zullen voordoen. En u moet niet ver kijken. Kijk rondom u en u ziet overal al wat er gaande is. Men zal ook trachten via geweld de maatschappij te houden zoals ze is. En het is heus niet alleen in landen die wat verder af zijn. Men zal het hier ook proberen.

Al deze zaken dragen bij, dat wanneer je in een groep werkt als deze, dat je dit voor uzelf houdt. Dat je de werkzaamheid in alle stilte en alle rust kan uitvoeren. En dat daar naar derden toe geen commentaar wordt aan gegeven. Na verloop van tijd – en dat zal voor de meesten onder u zijn – zult u opmerken dat er personen rondom u komen die je langzaam maar zeker mee kan nemen in de evolutie. En naargelang het bewustzijn van de betrokkenen kan dit over een langere of een zeer lange termijn gaan alvorens zij begrijpen wat er juist gaande is, of dat zij samen met u verder aan het werk kunnen werken.

In tussentijd met de lessen die u krijgt, kunt u ervan op aan dat u weer als zelfstandig individu in de maatschappij aardig wat kan realiseren. U kunt met uw kennis, kennis laat ons zeggen van de natuur, kennis van de werking van het lichaam, kennis van de kosmische krachten en zo verder, mensen die in problemen komen en die uw hulp vragen, helpen. U kunt de hulp geven volgens uw kennis, zonder dat u moet gaan uitleggen hoe u daaraan komt, en waarom u dit zo doet. Het is in wezen zo dat wanneer u hulp gevraagd wordt, u hulp geeft. En dat degene die de hulp krijgt, zich tevreden moet stellen met het feit dat hij of zij door u is verder geholpen.

 U ziet, beste mensen, het is een redelijk zwaar pakket. En vanuit onze zijde zouden we graag hebben dat u de periode voordat we definitief met de groep van start gaan en die nu gepland is voor het einde van de maand september, dat u er zeer goed over nadenkt. En wij vragen niet dat u op één, twee, drie, een beslissing neemt. U kunt zich meditatief heel rustig, heel ontspannen, op ons instellen. En van daaruit kan ieder van u, ook weer individueel een antwoord krijgen. Wees dan met uzelf oprecht. Aanvaard hetgeen wat u aanvoelt. Want het kan best zijn dat tussen hetgeen wat u met uw hersenen overlegt en hetgeen wat uw geest eigenlijk verlangt, dat dit iets totaal anders is. En wanneer u vanuit rust, vanuit meditatie, een antwoord vraagt en een antwoord krijgt – want we laten jullie heus niet aan jullie lot over – denk dan heel goed over dat antwoord na. En u hebt het recht van dit meerdere malen te doen. En u zult zien wanneer u dat meerdere malen doet, dat u bij wijze van spreken, via een “kruiscorrespondentie” wel duidelijk een beeld zal krijgen van hetgeen voor u mogelijk is in dit bestaan, in dit leven. En houd daar rekening mee. Dan kunt u in deze veranderde, woelige tijd, het juiste pad kiezen. Het pad dat voor u het meest geschikt is.

Zo, ik denk dat ik mijn boodschap voor deze avond zo duidelijk mogelijk naar voor heb gebracht. Als hier mensen zijn die daar nu reeds een vraag wensen over te stellen dan mag u dat gerust doen en zal ik deze naar mijn beste vermogen trachten te beantwoorden.

En toen was het stil… Goed, dat wil zeggen dat u er allemaal nog eens rustig over moet nadenken. Dat is heel goed, u hebt nog rustig de tijd. Laat ons zeggen dat het misschien aangeraden is voor ieder van u in de komende weken u te begeven in de natuur. En in de natuur bedoel ik niet in een klein groen pleintje midden in de stad, maar werkelijk in de rust van de natuur te gaan. En te proberen daar u één te voelen met de natuur en even rondom u te kijken wat u daar allemaal kan opmerken, rustig in en uit te ademen zodat u uw lichaam de mogelijkheid geeft om met een beetje frisse lucht uw cellen als het ware te zuiveren. De natuur op dit ogenblik is heel actief. Veel actiever dan dat u als mens kunt inschatten. Daarmee wil ik zeggen dat er veel krachten zich aan het openplooien zijn, aan het voorbereiden zijn voor hetgeen wat in de komende maanden, van laat ons zeggen, nu tot het einde van het jaar, zich zal manifesteren. En het is heel interessant om als mens te trachten deze krachten die zich opbouwen te ervaren. Het is iets wat niet altijd mogelijk is geweest, maar wat op dit moment wel aan de orde is. En wanneer u dit met een regelmaat doet dan gaat u opmerken dat uw gevoeligheid voor hetgeen wat de natuur u aanbrengt aardig verhoogt. Dat u gaat aanvoelen, bij wijze van spreken, wanneer er in de atmosfeer wijzigingen komen. Dat u zich daar kunt op instellen, dat u kunt aanvoelen van: tiens, hier verandert een spanningsveld. En als u dat probeert en daarmee werkt dan gaat u al veel zaken kunnen voorkomen.

Een mens beseft te weinig dat kleine veranderingen in de natuur – ik zeg bijvoorbeeld iets – en dit is juist. U hebt in de natuur een plantengroei. Laat het ons gewoon houden bij onkruid, grassen en mossen. Wat een mens niet door heeft is, dat wanneer deze uitbundig gaan groeien, gaan ontwikkelen, wanneer bepaalde soorten planten die u meestal als onkruid beschouwt zich zeer sterk voordoen, dat er in dat gebied waar dat gebeurt heel kleine wijzigingen zich doen plaats grijpen in wat u kunt noemen uw atmosfeer, uw levenssfeer. Dit heeft als gevolg dat bijvoorbeeld bij vele mensen bepaalde onevenwichten, die in het lichaam aanwezig zijn, plots uitbreken, bepaalde ziekten plots naar voor kunnen treden. Ach, het is heel moeilijk bewijsbaar, maar wanneer u zich ervoor openstelt, zal u merken dat het klopt.

Wanneer u bijvoorbeeld overal planten ziet ontwikkelen, die in eerste instantie – en dat mogen ook bloemen zijn hoor, komt er niet op aan – toxisch zijn voor de mens, dan moet u eens nagaan wat er rondom u gebeurt. In vele gevallen zult u opmerken dat in een grote zone rond het gebied waar deze planten zich voordoen, of het onkruid zoals u het zo graag noemt, plots mensen last krijgen niet alleen van zenuwen, maar vormen van irritatie, slechtere werking van bijvoorbeeld nieren, slechtere darmwerking, enz. Geen mens, geen arts, bij wijze van spreken, legt op dat moment een verband, maar de verbanden zijn er. Doordat de natuur bepaalde stoffen naar buiten brengt, wordt u via de kanalen, wij zullen u dat later wel allemaal beter expliqueren, beïnvloed. En naargelang er, al zijn het maar heel lichte disharmonieën in het lichaam aanwezig zijn, worden deze geprikkeld, met alle gevolgen van dien. Omgekeerd is het ook waar, maar is het nog moeilijker waar te nemen. Omdat u, wanneer u zich goed voelt, daar nog minder bij gaat stilstaan dan wanneer u ergens pijn hebt of u voelt zich moe, of u voelt zich neerslachtig. Al deze zaken hebben een enorme impact zonder dat de mens er enig besef van heeft. Dus kunt u zich voorstellen wat voor een impact het heeft wanneer de natuur ineens in grote mate zaken verandert? Wanneer de natuur, zoals het nu bezig is, door water en storm en wind zaken wijzigt. Hebt u niet opgemerkt dat u zelf de laatste maanden als mens veel meer geprikkeld zijt geweest? En dan hebt u nog het grote voordeel dat u voorlopig nog in een redelijk rustige zone leeft. Wanneer u bekijkt in delen van uw continent waar het anders gesteld is, dan moet u maar eens nagaan hoe de mens daarop heeft gereageerd en wat er de gevolgen van zijn. Vele zaken die door de mens zelf veroorzaakt zijn en waar hij niet bij stil staat, zijn ook bronnen van allerlei mogelijke afwijkingen. Niet alleen voor het menselijk lichaam, maar voor de ganse atmosfeer. Het is niet voor niets dat men u zegt van: ja, de gletsjers verkleinen, de polen verkleinen. Dat is heel juist. Maar het gaat hem niet om het feit dat er wat meer water komt. Het gaat hem wel om het feit dat het ganse geheel, ik zou bijna zeggen, het gletsjer biotoop wijzigt. En dit zal ook naar de mens toe op zeer korte termijn wijzigingen inhouden. En zo ziet u maar dat u door alles, maar ook door alles beïnvloed wordt. En hoe beter uw kennis daarvan, hoe beter u ook zult begrijpen waarom u op een bepaald moment reageert. Waarom u in uw lichaam bepaalde zaken voelt. Waarom u bepaalde handelingen doet.

En om terug te komen op hetgeen wat ik jullie wou meegeven als raad voor vanavond: begin heel rustig in de natuur. Maak er een gewoonte van dat u ten minste eens in de week enkele uren vrij maakt, ja ik zeg enkele uren vrij maakt, om in de natuur aanwezig te zijn. Niet in een grote wandelgroep. Niet in een festival of eender wat op eender welk weide, want daar krijgt u juist het omgekeerde effect, maar ergens waar het rustig is. Ergens waar niet veel mensen komen. Waar alleen maar mensen komen met dezelfde ingesteldheid. De natuur trachten waar te nemen, de natuur aan te voelen. En als u dit doet, dan zult u in deze periode de kans hebben om uw kennis aangaande het aanvoelen van hetgeen wat de natuur als signalen geeft te verrijken. U zult misschien na korte tijd kunnen begrijpen wat de vogels u te vertellen hebben. U zult misschien kunnen aanvoelen wat het kabbelende water u wilt vertellen. Het lijkt misschien veel op een sprookje maar het is het niet. Het is op dit ogenblik de realiteit. Omdat uw planeet in alle facetten zich voorbereid om de grote veranderingen door te voeren. Oh ja, dat duurt en dat vraagt heel veel tijd. En als mens bent u hier niet zo lang op deze aarde. Maar u kan gebruik maken door het aanvoelen, door uw voertuig, van de mogelijkheden die deze veranderingen – en zeker naar de toekomst toe – inhouden.

Zo, hierbij wil ik het laten. Denk er rustig over na. In het tweede gedeelte kan u aan de broeder die mij volgt, of opvolgt, om het zo uit te drukken, nog eventueel vragen stellen. Ik blijf wel op de achtergrond eventueel om de antwoorden mee te begeleiden indien het moest zijn dat het gaat over hetgeen wat zojuist naar voor is gebracht.

Ik wens jullie heel veel succes in jullie zoektocht. En ik hoop dat ieder van u voor zich de meest juiste beslissing in de toekomst kan nemen. En nogmaals wil ik benadrukken: er is geen betere of slechtere beslissing. De beslissing is individueel en is de beste voor uzelf. Zo moet je het bekijken.

Beste mensen, veel licht op jullie pad.

Vragen

  • Heeft het gevolgen wanneer men in de ‘groep aarde’ stapt op maatschappelijk vlak? Daarmee wil ik bedoelen: op werksituaties, op gezinssituaties, en dergelijke.

Ja kijk. Wanneer u voor iets gaat, dan zal dat altijd een impact hebben op hetgeen wat rondom u gebeurt. Nu als u het mij vraagt, alles hangt een beetje van af hoe u daar zelf mee omgaat.

Wanneer u overtuigd bent in iets en u gaat ervoor, dan hebt u al het grote voordeel dat u een zeer sterke positiviteit uitstraalt en dat daarop een reactie komt en dat dan de reactie meestal die is, die met u in harmonie kan zijn. Al het andere, ja, dat zal dan vanzelf wel op de achtergrond verdwijnen, omdat u vanuit uzelf en vanuit uw keuze er geen punt van maakt dat anderen daar niet met akkoord zijn.

Het toetreden tot een groep – ik zou het bijna bekijken zoals ik in mijn tijd ben ingetreden in, wat men zo mooi noemde, het priesterlijk ambt – heeft dat gevolgen? Kijk, je kiest daarvoor. Je kunt nooit als mens alles op voorhand inschatten. Dat is onmogelijk. Maar wanneer het vanuit uzelf – en sta mij toe misschien een beetje religieus te worden – vanuit uw ziel in harmonie met de Bron aanvoelt van dit moet ik doen, ja, dan ga je ervoor.

 Want ik kan het misschien even omdraaien. Als je het voelt dat je ervoor moet gaan en je doet het niet, dan denk ik dat je een zeer ongelukkig mens gaat worden. En dat dan voor degenen waarvan je nu vraagt: gaan die er last van hebben of niet – en zo verder, in uw gedachten – van iemand last gaan hebben veel meer omdat hij of zij niet heeft kunnen volvoeren wat het hart aangaf, waar je moest voor gaan. En dan ja, word je misschien een zeer sikkeneurige persoonlijkheid, waar nog op de werkbasis, nog op relatiebasis of gezinsbasis nog goed met te leven valt. Dat is dan misschien de keerzijde van de medaille. Dus alles hangt ervan af of je voor iets wilt gaan of je er u werkelijk voor wilt inzetten. En als je dan de keuze gemaakt hebt, ja, dan, dan ga je voor de keuze. En dan zal je zien dat eigenlijk niets of niemand daar de dupe van is. Omdat je voor uzelf het juiste hebt gekozen. En degenen die daar niet mee akkoord zijn, wel zij hebben het volste recht om hun eigen weg te gaan. Zoals jij het recht hebt uw keuzes te maken.

Kijk, als je een keuze maakt, en je kunt altijd keuzes maken, dan wil dat niet direct zeggen dat je hetgeen wat je tot heden hebt opgebouwd, dat je dat moet achterlaten. Je kunt daar best zelf in blijven functioneren en voor zorgen. Alleen is het zo dat je voor uzelf beseft van: wanneer het nodig is, komt mijn keuze op de eerste plaats. En niets of niemand daar gaat het recht hebben mij dit te verbieden.

En weet je wat het mooie altijd is in die zaken? Dat wanneer je echt gaat voor hetgeen wat in je leeft, dat al het andere zich daarin zal aanpassen. Of het is er niet mee akkoord en het verdwijnt uit uw leven en er komt iets nieuw dat het opvult.

  • Vorig jaar stelde ik vast in mijn tuin dat daar dus massaal “onkruid” optreedt, duizendblad. En ik heb dat vlijtig proberen te verwijderen. Intussen ben ik tot het inzicht gekomen dat het beter is dat ik de natuur zijn gang laat gaan en dus laat staan. Maar het treedt niet alleen op in mijn tuin. Ik zie het dus ook verschijnen bij heel wat andere mensen. Zijn dat dus al signalen van de nieuwe evolutie die bezig is of is het dan maar persoonlijk naar mezelf toe te trekken van een onevenwicht die naar buiten komt, bepaalde zaken die dan toch wel… waar ik onachtzaam mee optreed?

Kijk. Ik ben geen plantdeskundige, ondanks het feit dat ik in mijn leven heb kunnen genieten van de mooie natuur. Maar wanneer ergens een bepaalde plant in massa optreedt dan moet u zich afvragen: waarom gebeurt dit? Wat heeft deze plant mij te vertellen?

En weet u, nu ga ik iets vertellen uit mijn tijd. Wanneer, ja, ik had in mijn tijd een mooie tuin. Een heel grote mooie tuin. En wanneer ik daar iets in zag gebeuren, bijvoorbeeld een onkruid zoals u noemt, dat zich begon te verspreiden. Dan had ik de gewoonte van mij daarbij neer te zetten en ik probeerde wanneer ik zoiets opmerkte aan te voelen waarom dat gebeurde, wat er de oorzaak van was. Ach, op sommige momenten groeiden daar allerlei bloemen, die ik zelf niet kende en dan trachtte ik vast te stellen voor wat het bruikbaar was. En weet je wat het rare in vele gevallen was? Dat het meestal iets te maken had met mezelf. In die zin dat wat in die tuin daar naar boven kwam, dat was bruikbaar. De ene keer kon ik daar, bij wijze van spreken, een tisane van maken. Maar de andere keer kon ik het ook gebruiken om bijvoorbeeld de muggen buiten te houden. En het gekke van de zaak was dat ik dat spontaan deed naargelang ik aanvoelde. Niet aan de hand van boeken of niet aan de hand van allerlei gezegden. Nee, gewoon ik zette mij daarbij en liet de natuur als het ware door mij gaan. Och soms was dat heel aangenaam. Want dan kwamen er vogeltjes bij en zo verder, maar dat zou ons te ver afleiden. Maar aan de hand van dat wat ik zelf zo ontdekte en probeerde, heb ik aardig wat kunnen doen met wat anderen tegen mij zeiden van: “maar trek dat toch uit, gooi dat toch weg, zorg dat dat hier niet meer groeit”. Maar dat deed ik niet. Ik gebruikte het werkelijk. En merkwaardig, en dat zal je misschien ook opmerken, sommige jaren waren er bepaalde planten, of kruiden, in overvloed. En plots jaren later zag je ze niet meer. Maar was ook het probleem dat ik koppelde vanuit mijn meditatief gesprek met de planten, was verdwenen. Ach, als ik u de raad mag geven. Als u zegt dat u er zoveel last van hebt, probeer eens hetzelfde te doen. En als u denkt dat de mensen gaan denken wat is die nu aan het doen in de tuin. Wel, neem een stoeltje. Pak een boek. En doe of je leest. Het is mogelijk, het is haalbaar. En je zult ervan verwonderd staan welk antwoord de natuur u geeft.

  • Moet men de planten kennen om werkzaam te kunnen zijn in ‘de aardegroep’?

Kijk. Ik heb juist gezegd, ik ben ook geen plantdeskundige. Weet u het grote probleem in uw maatschappij is dat de mens alles gaat klasseren en alles een werking gaat geven. En men gaat u vertellen voor wat alles eigenlijk dient. Maar in mijn laatste bestaan heb ik persoonlijk kunnen vaststellen, dat dit niet klopt. Dit klopt niet, lieve mensen. Dit klopt niet. Waarom klopt het niet? Omdat planten een deel zijn van dat grote geheel en dat zij inspelen op dat geheel, op de minuscule wijzigingen, de minuscule veranderingen.

Kijk, in mijn tijd als je wandelde en je kreeg een blaar aan uw voet, dan plukten we langs de kant van de weg een weegbreeblad af. We legde dat in onze schoen of in onze sandaal, staken het in de sok en die blaar genas heel goed. In mijn tijd was dit mogelijk. Als je dit vandaag de dag zou doen, als je langs de weg wandelt en je krijgt een blaar en je plukt een blad dat langs de weg groeit en je brengt dat tegen die blaar, wel dan veronderstel ik dat je toch binnen enkele uren op een spoedafdeling zult liggen van een kliniek met een zeer zwaar ontstoken voet en waarschijnlijk zwaar ontstoken aders in uw onderbeen. Nochtans het is dezelfde plant. Maar het grote verschil is dat de werking nu van die plant totaal anders is als 100 jaar geleden. Zij neemt nu alle stoffen op die door uitlaatgassen verspreid worden en tracht daardoor de atmosfeer te zuiveren. In mijn tijd was dat niet nodig. Je had hoogstens de gassen van afval van de paarden. Als je begrijpt wat ik hier vertel. Zie je het verschil? Nochtans zul je overal lezen in plantenkundige boeken, dikke boeken van dat dit voor dat goed is. En een mens vergist zich daar nogal eens dikwijls in. Moet je opletten.

Er wordt niet gevraagd van iemand van een universitaire bull over plantkunde of natuurkunde of chemie te hebben. Als je het mij vraagt, zou ik zelfs zeggen: het is veel beter dat je niks kent. Want wanneer je met een blanco blad kan beginnen dan heb je geen vooroordelen over iets. En kan je veel juister als het ware ingaan in hetgeen je krijgt en ingaan in de materie. En ga je meer persoonlijk de zaken kunnen ontdekken en vaststellen. Zo, dat was mijn idee er over. Ik hoop dat ik u geholpen heb.

  • De weide voor mijn paard staat vol boterbloemen en verdringen het gras, nodig om te hooien als wintervoer. Graag jullie advies hieromtrent.

Het is omdat u de zaken vanuit een verkeerd standpunt benadert. U benadert de zaken vanuit de stoffelijke kennis. Niet vanuit de werkelijke evenwichten van de natuur. Wanneer u een weide hebt en in deze weide ontwikkelen zich boterbloemen of andere knopgewassen om het zo te zeggen. En nu ben ik aan het spieken hoor, want anders denk je nog dat ik er alles van ken. Dan betekent dat in wezen er in de bodem van de weide te veel gifstoffen aanwezig zijn, waardoor het gras ook uiteindelijk voor uw dieren die erop aanwezig zijn schadelijk kan zijn. Doordat er mooie bloemetjes komen, wordt eigenlijk de ondergrond van toxines gezuiverd en krijgt het gras de mogelijkheid om voedzaam zich te ontwikkelen, in tegenstelling tot wat u denkt dat het gras erdoor zou vernietigd worden. Uw bloemen en uw gras zijn met elkaar in evenwicht en in harmonie. Het is alleen de ligging die bepalend is voor hetgeen er gebeurt. Er is te veel – sta mij toe te zeggen, en nu spiek ik weer – schadelijke neerslag vanuit de industrie die overal rondom u aanwezig is.  En wees blij dat de natuur daar zelf een antwoord op geeft. Zo kunnen de dieren die daarop aanwezig zijn, gezond eten, waar zij anders, waar het fenomeen zich niet voordoet, ook gaan gras consumeren dat gaat leiden tot allerlei zwellingen, woekeringen in een lichaam. Als dit slachtdieren zijn, ach ja, voor de dieren is het misschien niet aangenaam, maar zij leven niet lang. Wanneer het geen slachtdieren zijn, is het veel minder aangenaam. Want zij gaan dan langzaam maar zeker een aftakelingsperiode tegemoet kunnen zien. Voor slachtdieren die dan geslacht worden en in de menselijke consumptie komen, zorgen er dan voor dat de mens weer zijn artsen wat rijken kan maken. En zo zie je maar hoe evenwichten aanwezig zijn. En dit is echt niet van mij nu. Ik ben nu echt aan het spieken geweest. Neem mij niet kwalijk. Maar het is wel voor zover ik dit kan nagaan zeer correct weergegeven.

Je ziet hé. Je moet zelfs geen kennis van iets hebben om een juist antwoord te kunnen geven. Je moet alleen maar je openstellen en natuurlijk gezien ik geen last heb van een lichaam, buiten dat waar ik nu mee speel, natuurlijk, is dit een manier om aardig wat naar voor te kunnen brengen.

Goed. Als jullie dan tevreden zijn met mijn antwoorden, ik hoop het, dan sta mij toe dat ik samen met jullie even rustig ga mediteren.

Meditatie: Het maken van de juiste keuze.

Ik zou graag de meditatie vanavond zo opbouwen dat u voor uzelf kunt ontdekken, waarnemen, aanvoelen, wat het juiste is. Ik weet, en dat is mijn oude ervaring, en niet alleen van mijn laatste leven hoor. Ik heb hier meerdere malen rond gelopen. En heb in verschillende levensbelangrijke keuzes, belangrijk voor de stof toen, moeten maken. En telkens weer opnieuw, heb ik mij trachten open te stellen, in verbinding te stellen, met hetgeen wat ik aanvoelde als zijnde het hogere. In mijn laatste leven was dit, Jezus, die ik eigenlijk zag als zijnde mijn gids. Maar in andere levens had dat andere namen. En door dit te doen, heb ik geleerd van wanneer ik durf te gaan voor hetgeen er dan in mijn opwelt, in mij leeft, dat steeds weer de aarde alles aanpaste om dat ideaal, dat voor mij lag, waar ik voor wou gaan, te realiseren. En beminde vrienden, heus of je nu in deze moderne maatschappij leeft met zijn wereldwijde regels of je leefde 100 jaar terug of misschien 1000 jaar terug. Elke periode dat wij hier op aarde hebben rondgelopen, zijn wij geconfronteerd geworden met ongeveer dezelfde problemen. En in het ene leven zullen we het misschien juist aangepakt hebben. En in een ander leven hebben we het ons misschien beklaagd dat we het niet gedaan hadden of hebben, volgens dat we het aanvoelden.

Ach, ik ben misschien maar een oude geest die al vele wegen heeft doorlopen. Maar toch durf ik naar voor te brengen: ga voor hetgeen je voelt. Ga ervoor en begin niet af te wegen. Begin niet voor uzelf te zeggen: ja maar, ik wens deze zekerheid, of ik moet die zekerheid hebben. Er bestaat geen zekerheid.

Dat is hetgeen wat ik in de vele keren dat ik teruggekeerd ben op aarde, heb moeten leren aanvaarden. Telkens wanneer ik dacht, dit is zeker, zo ben ik veilig, kwam er iets op mijn weg dat ineens alles van onder mijn voeten wegmaaide, om het zo te zeggen. Telkens weer opnieuw werd ik met mijn neus als het ware gedrukt op feiten die duidelijk maakten dat zekerheden niet bestaan. En toch, en toch, door steeds opnieuw te gaan voor hetgeen waarin ik heilig geloofde, kon ik realiseren waarvoor ik ging. Ik heb mij nooit of nooit vastgehouden aan waarden die stoffelijk waren. Als er iets op mijn weg kwam, ach, ik gebruikte het wel. Maar was het weg, dan was het weg. Ik treurde er echt niet om. En dat is ook volgens mij, mijn beminde vrienden, de kunst van vandaag.

 Ga vandaag voor wat in u leeft. Stoor u niet aan al hetgeen wat de maatschappij u tracht bij te brengen van: je moet zo of je moet dit, want anders zal zus of zo… Wanneer ik jullie huidige maatschappij bekijk dan heb je een maatschappij die probeert u te bepamperen van als je geboren bent tot dat je begraven wordt. Maar dit is geen leven. Een leven waarin je niet zelf kan beslissen, is geen leven. Het ware leven is dat je voor jezelf beslissingen neemt. Het ware leven is dat je zegt: kijk, dit voel ik, daar ga ik voor. En wanneer je dat doet dan voel je de harmonie, dan voel je de eenheid met de krachten. En of je nu gelovig bent of niet gelovig, dat verandert niet. Want iedere mens draagt in zich de kern van het bestaan. Iedere mens, ieder stoffelijk wezen, is bevoertuigd door een geest: uw geest. Uw geest die door de tijd heen een bestaan heeft opgebouwd met allerlei ervaringen. Een bestaan waar je steeds ook nu als stofmens op terug kunt vallen, waar je gebruik van kan maken, als je er maar voor open staat, als je er maar wilt naar luisteren. En wanneer je dat doet, wanneer je open staat, voor die kosmische harmonie, ach, dan word je de gelukkigste mens op aarde. Wat er ook gebeurt. Steeds weer kan je teruggaan naar die Bron. Steeds weer kan je teruggaan naar uw eigen ‘Ik’. En dan besef je dat je niet raakbaar bent. Want zelfs wanneer in dit leven het stoffelijk, bij wijze van spreken, fout zou gaan, ja, dan kom je aan onze zijde en ga je gewoon verder. En als het nodig is, kan je op herhaling gaan. Maar als het niet nodig is, heb je alle mogelijkheden om uw weg in dat licht, in die harmonie, door te zetten. Over wat zouden we ons dan druk maken? Er is heus niets waar we ons over druk moeten maken op het ogenblik dat we in onszelf geloven. Op het ogenblik dat we durven erkennen wie we zelf zijn, wat er in ons leeft en dat we ervoor gaan. Dan zijn we de sterkste persoon op aarde, dan zijn we in harmonie met al wat leeft, met al wat bestaat. Dan hebben we de kracht van de Bron, de kracht van de Vader, de kracht van God bij ons.

In de tijd dat ik hier rondliep, dan was één van mijn geliefde uitspraken: “Waar er één of meerderen in mijn naam vertegenwoordigd zijn, ben Ik in hun midden.” Nu kun je zeggen: “ja, als pastoor, ja, maar wij zijn dat niet”. Maar denk je nu echt dat Jezus zich dat aantrok of dat je daar een kleed droeg en een wit colletje? Of dat je gewoon als mens op het veld werkte en trachtte één te zijn met de krachten van de natuur en ernaar te leven? Weet zeker dat deze grote ingewijde, wanneer er om hulp gevraagd werd, zich zeker niet te groot vond of te hoog om te helpen op ieder ogenblik. Maar je moest er alleen maar van overtuigd zijn. Je moest er alleen maar in geloven. En nu nog. Neem gerust van mij aan dat deze uitspraak nog steeds geldt. En het is dan misschien niet binnen een religieus denken, het hoeft ook niet. Want ik weet zo goed als jullie dat de kerken helemaal niet weergeven wat onze grote Meester gebracht heeft, maar laat dat even ter zijde. En laat ons even koppelen, fixeren op deze grote Meester, op deze Jezus, op deze figuur die ook door de eeuwen heen en door vele incarnaties geleerd heeft van wat het belangrijkste was en in zijn laatste aardse bestaan er ook voor gegaan heeft. Oh, en hiermee wil ik niet zeggen dat wij allen martelaren moeten worden. Verre van, wij zijn niet in dat niveau van toen en dat maakt niet uit. Maar wanneer we dit voorbeeld kunnen aanvaarden en voor onszelf kunnen zeggen, we gaan er ook voor, wel dan hebben wij ook deze kracht, de kracht om wonderen te doen. Dan kan je morgen bij iemand komen die zich niet goed voelt en zeggen: Vriend, ik geef u mijn kracht en hij voelt zich beter. Dan kunt u als het ware overal de kracht doorgeven, in harmonie zijn met degene die zoekende is. Je kan dan het licht, of hoe je het wilt omschrijven, geven aan degene die zoekende is in het duister en die om hulp smeekt van het licht.

Ach, beminde vrienden, jullie hebt zoveel mogelijkheden. Laat je niet verblinden door de maatschappij waarin je leeft. Laat je niet vastankeren door de materie die men u allen aanpraat. Maar wees uzelf en vertrek vanuit de prachtige kracht van het licht, de harmonie die in u is, om te komen tot hetgeen wat werkelijk in u leeft. En voor velen misschien hetgeen waarom je geïncarneerd bent, hetgeen je gezocht hebt in deze incarnatie, te laten volvoeren, te laten voltrekken. En dan zal je zien, dan voel je je één met de krachten van het licht. Dan voel je je één met de Christos die effectief zich heeft opgeofferd om het mogelijk te maken dat zelfs eeuwen later de gedachte van de liefde voor elkaar nog steeds aanwezig is. En dat ondanks alles wat er nu gebeurt er steeds weer nieuwe mogelijkheden zullen zijn om het licht te laten schitteren, om de mens duidelijk te maken wat zijn weg is die hij op deze aarde te gaan heeft. En zo zijn we hier nu gezamenlijk gebonden als het ware, in deze kracht van de Christos, in deze lichtkracht.

En sta mij toe deze kleine overdenking af te sluiten met het gebaar dat mij nog steeds heilig is ondanks het feit dat ik al lang geen stoffelijk voertuig meer moet besturen. De zegening van het licht. In de naam van de Christos die zich volledig gegeven heeft voor de mensheid, om deze aarde toch steeds weer de mogelijkheid te geven de geest een onderdak te bezorgen om zo de weg van bewustwording steeds weer opnieuw verder te kunnen gaan.

Zo beminde vrienden, mijn dank vanuit de bodem van mijn ziel omdat je zo bereidwillig hebt willen luisteren. Ik wens iedereen veel licht toe in het maken van de juiste keuzes. Wees ervan overtuigd dat als u hulp nodig hebt, ik steeds in de geburen ben, samen met alle broeders die begaan zijn voor het welzijn van deze groep. Ik wens jullie nu een rustige huisgang en in de komende dagen dat het licht uw gedachten mag begeleiden.

image_pdf