Contact met je geleidegeest

image_pdf

19 juli 1985

Allereerst moet ik u er op wijzen, dat wij niet alwetend of onfeilbaar zijn. Denkt u dus a.u.b. zelf na. Als onderwerp van vanavond hebben wij: contact met je geleidegeest.

Ik geloof dat het verstandig is om eerst te zeggen: wat is een geleidegeest, hoe verlopen de contacten met de geleidegeest en dan kunnen wij daarna nog gaan kijken hoe je eventueel die contacten kunt opmerken en er gebruik van maken. Laten wij beginnen met het denkbeeld: geleidegeest.

Een geleidegeest is een soort spiritistische engelbewaarder, heeft iemand gezegd. Daar heeft hij niet helemaal ongelijk in. Want elke mens heeft te enigerlei tijd in zijn leven een entiteit, die probeert om die mens te helpen; die dus a.h.w. zijn geleider is.

Er zijn heel veel misvattingen in omloop zoals bv. het denkbeeld, dat je bij je geboorte een geleidegeest krijgt die altijd blijft. Dat is zeker niet waar. Geleidegeesten kunnen elkaar bij één persoon aflossen. Er zijn geleidegeesten die misschien een jaar bij je blijven. Er zijn er die langer bij je blijven.

Dat een bepaalde entiteit een zeer lange tijd als je geleidegeest gaat optreden, dat komt praktisch alleen voor wanneer in het laatste of voorlaatste leven zeer intense contacten zijn geweest: vader-moederrelaties, vader-kind, moeder-kind, man-vrouwrelaties. Die hebben dan nog wel de neiging om zo’n langere tijd een binding mens-geleidegeest tot stand te brengen. Maar u moet dus niet denken: o, ik heb een geleidegeest en die houd ik. Zo zijn er mensen die zeggen: toen ik geboren werd zat de goeroe als geleidegeest naast mij. Dan vraag je je alleen maar af: wat heeft hij dan uitgevoerd in die tussentijd, als je hoort hoe ze praten.

Een geleidegeest heeft een bepaalde taakopvatting. Het is een persoonlijkheid. Die persoonlijkheid behoort tot een bepaalde geestelijke wereld of sfeer. Een geestelijke wereld of sfeer is niets anders dan een bepaalde staat van bewustzijn. Elke wereld, elke sfeer heeft haar eigen belevingen, haar eigen krachten, eigen mogelijkheden, maar daardoor ook een wat andere visie op het stoffelijke leven dan een mens heeft. Een geleidegeest zal u dus over het algemeen niet erg kunnen helpen, als het gaat om zaken als speculaties e.d. En als u een geleidegeest heeft die u in die richting helpt, dan moet u heel erg uitkijken, want dan is hij of heel sterk aardgebonden, of hij behoort toch tot de – zullen we zeggen – wat achterbuurtachtige sferen die er ook bestaan.

De geleidegeest kiest zich een persoon op grond van harmonie. Iemand kan dus niet uw geleidegeest zijn, als tussen u en deze entiteit niet een aantal gemeenschappelijke gebieden van beleven en interesse bestaan. De geest ziet het stoffelijk leven als een middel tot een geestelijk bestaan. En als hij nog erg menselijk is gebleven, denkt hij waarschijnlijk dat hetgeen hij heeft bereikt de top is. Daarna weet hij wel anders.

Er zijn er ook die tot hogere werelden behoren én die een bepaalde taak niet alleen voor één mens eigenlijk willen vervullen, maar gelijktijdig iets willen doen voor de mensheid of voor een groep van de mensheid. Zij zullen dus hun sujet, hun persoon die ze begeleiden, willen beïnvloeden in gedrag of een aantal belevingen die niet alleen voor hen nuttig zijn, maar vooral voor anderen belangrijk zijn.

De middelen waarmee een geleidegeest werkt, zijn natuurlijk vele. De meest eenvoudige zijn: de droom waarin bepaalde elementen en symbolen kunnen worden ingevoerd, waardoor althans het onderbewustzijn enigszins wordt geprogrammeerd. Daarnaast heb je de directe inspiratie. U weet meestal niet eens waar het vandaan komt, maar u handelt anders dan u van plan was omdat u op dat ogenblik a.h.w. geïnspireerd bent.

Inspiratie is een sterk gedachtebeeld opbouwen, in dit gedachtebeeld rekening houden met de stoffelijke factoren plus eventueel persoonlijke neigingen (een geest kan die aflezen) en op grond daarvan een handelwijze zodanig in jezelf opbouwen, dat deze bijna dwingend kan worden overgedragen op de persoon die je wilt helpen. Zolang die persoon instinctief handelt, handelt hij volgens het programma van de geleidegeest. Op het ogenblik echter dat hij gaat overleggen, neemt hij zijn eigen verantwoordelijkheid, maar zal hetgeen hij doet ook over het algemeen van de inspiratie van de geleidegeest afwijken.

Wat doe je met een geleidegeest? Als u verstandig bent, maakt u zich daar niet druk over. Stel u een geleidegeest een beetje voor als de exploitant van het een of andere theaterbureau. Als u zich daar komt voorstellen krijgt u ook te horen: Belt u ons niet op; als het nodig is bellen wij u wel. Dat heeft een geleidegeest ook in sterke mate.

De meeste geleidegeesten zijn er helemaal niet op gesteld dat u zich al te veel met hen bezighoudt. Dat is ook begrijpelijk. Als u zich met hen bezighoudt, begint u hen met uw aardse denkwijze en uw aardse behoefte te dwingen in een richting, die misschien vanuit hun eigen wereldbeeld niet juist is.

Gezien de uitvoerige titel die gesteld werd: het zoeken van contact, zou ik willen zeggen: zoek er niet te intens naar. Maar de geleidegeest die werkelijk zijn vak verstaat (het is ook een vak), is in staat om ook bepaalde hersencentra te beïnvloeden. Als dat gebeurt krijg je wat men noemt auditieve en soms ook visuele hallucinaties.

Anderen noemen het helderziendheid en helderhorendheid, maar het komt op hetzelfde neer. Je hoort iets wat er niet is. Je ziet iets wat er niet is. Door de hersencentra van zo’n sujet te beïnvloeden, kun je iemand woorden laten horen, omdat het overbrengen van een beeld en de functie via het onderbewustzijn op een gegeven ogenblik veel te ver zou voeren en misschien ook geen resultaat meer kan hebben.

Laat mij u een voorbeeld geven: U loopt onnadenkend over de stoep en u wilt opeens oversteken. U hoort een stem zeggen: Kijk uit, stommeling! U kijkt om u heen, u ziet niemand. Dat is begrijpelijk. Dit was een zg. auditieve hallucinatie. De entiteit kon u niet meer duidelijk maken wat er allemaal gaande was. Ze kon u alleen een schrikreactie bezorgen en deed dit op een manier waardoor u onmiddellijk tot stilstand zou komen.

Een geleidegeest kan u ook vaak helpen. Als u ziek bent kan de geleidegeest u inderdaad bijstaan. Doet u aan geestelijk werk en ligt dat in de aard van uw geleider van het ogenblik, dan kunt u er ook heel veel hulp van krijgen. Dan moet u niet denken dat er een hele geestelijke leger van indiaanse medicijnmannen rond sjokt om bij elke genezende mens geleidegeest te gaan spelen, dat is ook niet waar. Maar als beiden die interesse hebben, dan ontstaat er een uitwisseling waardoor u intuïtief weet of afleest, wat een patiënt nodig heeft of mankeert en gelijktijdig beschikt u over een kracht, die verder gaat dan uw eigen kracht en datgene waar u zelf mee werkt om die patiënt eventueel te genezen. Maar let wel: dat kun je niet door je eigen wil bewerkstelligen.

Ik neem aan, dat de meesten van u hier zijn gekomen met het idee: nu, laten we eens een keer luisteren, dan weten we tenminste op welk knopje we moeten drukken om de geleidegeest de deur open te laten doen. Ik heb al een paar punten genoemd in die richting. Het is niet al te verstandig.

Een geleidegeest is een entiteit die niet behoort tot uw eigen wereld. Het is iemand, die leeft in een wereld en in omstandigheden die sterk afwijken van dat wat voor u normaal is. Maar u bent op grond van uw bewustzijn, uw achtergrond, uw scholing, uw conditionering gericht op een bepaald gedrag. Het is heel wel mogelijk dat die beperkingen, die voor u erg belangrijk zijn en die in u allerlei conflicten zouden kunnen oproepen, voor die geleidegeest eenvoudig niet belangrijk zijn. Die kiest dan de kortste weg en vraagt zich niet af of er op die weg niet te veel stenen liggen, waarover u zou kunnen struikelen. Dus, wees voorzichtig.

Zoekt u toch contact met uw geleidegeest, dan zijn er wel een paar dingen waarmee u wat kunt doen.

In de eerste plaats: wanneer u een gevoel heeft van aanwezigheid, dus dat er iets of iemand met u in de kamer is terwijl u alleen bent. Probeer niet op te sporen waar het is. Er is geen stoffelijke richting te vinden. En hoe meer u stoffelijk zoekt, hoe minder u geestelijk waarneemt.

De eenvoudigste uitdrukking is: stel je open. Maar ja, wat is dat? Probeer gewoon rustig die aanwezigheid tot u te laten doordringen. Probeer daarbij verder niet in een bepaalde richting te denken. Dus ook niet: daar is tante Da of zou het ome Ko wel zijn? Of andere personen. Dit zijn natuurlijk voorbeelden.

Er kan dan in u een soort beeld ontstaan, een voorstelling, een soort fantasie. Die fantasie is over het algemeen een betrekkelijk redelijke omschrijving van de entiteit, de persoonlijkheid waarmee u te maken heeft. Realiseer u, dat u die persoonlijkheid niet omschreven heeft met dat beeld, maar het is voor u wel een middel, waardoor u zich op die entiteit beter kunt concentreren.

In andere gevallen krijgt u het idee van een symbool; zoiets als sterretjes voor de ogen zien die ineens vorm aannemen. Dat symbool is eveneens een soort sleutel. U kunt zich daardoor gemakkelijker instellen op uw geleidegeest. Maar nogmaals, u kunt daardoor niet van uw kant uit zonder meer contact opnemen met die geleidegeest.

Heeft u aan die eerste ervaringen wat gehad, heeft u een beeld, heeft u een indruk opgedaan of alleen maar een bepaald gevoel gekregen, dan gaat de volgende fase in. Als u problemen heeft, als u hulp nodig heeft of als u emotioneel een beetje in de war bent, er zijn duizend van die dingen denkbaar, dan kunt u zich dat beeld voor ogen stellen. U kunt proberen dat gevoel, die voorstelling weer op te wekken.

Zodra u dit gedaan heeft, handelt u alsof er iemand aanwezig was. U kunt het hardop doen, u kunt het ook zeer duidelijk met gedachten in woorden formuleren, maar zeg wat uw probleem is. Verwacht geen antwoord. Projecteer het gewoon. Wilt u er nog iets aan toevoegen en is uw opzet in die richting, dan kunt u er nog een gebed op laten volgen. Dat is in feite allemaal een en hetzelfde.

Als u op deze wijze aan die entiteit heeft gedacht en gelijktijdig een boodschap heeft gegeven, dan zal die entiteit reageren. De reactie kan bestaan uit een onverwachte gebeurtenis; soms een kleine, soms een grote. Het kan zijn dat u ineens denkbeelden krijgt die u voor die tijd niet had. U kunt ineens een paar dingen horen, ergens heel anders, misschien op de tv, de radio of alleen maar bij mensen, die achter in de trein of in de tram zitten te praten en dat slaat ineens aan. Dit zijn de impulsen die u krijgt. Het is een reageren op een onbewust ingelogde inhoud en daardoor wordt uw aandacht in een bepaalde richting a.h.w. verschoven.

Houd rekening met die impulsen. Als het zaken zijn die alleen uzelf betreffen, handel er naar Zodra anderen of een relatie in uw mensenwereld daarbij betrokken is, wees voorzichtiger. Overweeg in hoeverre het mogelijk is dit impuls, deze waarschuwing, deze verandering door te voeren en vraag u meteen af, of anderen misschien daarop ongunstig zouden reageren. Stel u dan het gebeuren voor en probeer desalniettemin, althans enigszins, de gegeven richting verder in te slaan.

Wanneer u werkelijk zwak bent of ziek, dan kunt u natuurlijk wel uw geleidegeest gaan oproepen. Maar ik vraag mij altijd af, waarom er zoveel mensen zijn die graag met de loopjongen willen spreken terwijl de directeur voor een gesprek beschikbaar is.

Bid gewoon. Wanneer u intens bidt (dan hoeft het niet eens tot een bepaalde God te zijn, het mag ook tot de onbekende krachten van het leven zelf), intens formuleert, intens uw wens uitdrukt, intens een nood te kennen geeft, dan zal uw geleidegeest daar ongetwijfeld ook kennis van nemen. Deze reageert dan.

Er is wel eens gezegd: als je intens bidt, dan stuurt God een engel om je te helpen. Dat is natuurlijk weer een menselijke opvatting, want hij denkt: God heeft zoveel engelen, Hij kan er best een paar missen. Maar als je weet hoeveel van die problemen elke dag op de hele wereld zijn, dan zou de hemel zo nu en dan aardig leeg moeten worden.

Het is veel eenvoudiger. Als uw kracht op het goede is gericht, als uw probleem te maken heeft met het goede in uzelf en u heeft een lichtende geleidegeest, dan zal de geleidegeest de rol gaan spelen van die engel. Het is geen engel, het is gewoon uw geleider. U kunt hem dan engelbewaarder noemen of niet; het scheelt misschien een paar vleugeltjes; maar als je geest bent heb je toch een vliegbrevet.

Als u de persoon wilt kennen wordt het heel erg moeilijk. U heeft vooropgezette denkbeelden. Er zijn mensen die zeggen: Ik word begeleid door een priester uit het verleden, mijn grootvader, enz. Iedereen heeft daar wel een voorstelling van. Als u die voorstelling koestert, zal de geleidegeest in vele gevallen proberen om daar, voor zover dat mogelijk is, aan te beantwoorden.

Uw geleidegeest wordt dan door een helderziende waargenomen. Die neemt dan inderdaad iets waar dat lijkt op uw voorstelling van uw grootvader. Uw grootvader is dat natuurlijk niet. Want zodra je dood bent word je weer jong. Dus doodgaan is een verjongingskuur. Dat weten de meeste mensen niet, daarom zijn ze daar bang voor. Of ze zijn bang voor zichzelf omdat ze denken: Weer opnieuw beginnen met alle ellende die ik mijzelf op de hals heb gehaald is ook zo leuk niet. Die voorstelling wordt dan gehanteerd. Ongeveer de helft van de ziende waarnemingen van familieleden, die bij herhaling bij u worden geconstateerd, hebben geen betrekking op de familieleden zelf. Ze hebben betrekking op een voorstelling aan u ontleend en gebruikt door een entiteit die – door de meermaligheid is dat aannemelijk – als uw geleidegeest optreedt.

Ja, zeggen de mensen, kunnen we dan niet een methode vinden om met die geleidegeest toch een beetje beter contact te krijgen? Weet u wat u op dat ogenblik vraagt? U vraagt in feite een intens contact met een wezen dat u wel kan begrijpen, maar u kunt hem niet begrijpen. Waardoor uw contact, althans voor uzelf, nutteloos kan zijn en zal zijn in vele gevallen.

De geleidegeest daarentegen heeft het contact niet nodig, omdat hij met u op een geheel andere manier contact opneemt, zowel via geestelijke voertuigen als via allerlei subliminale mogelijkheden en werkingen. Dus, nogmaals, waarom zou u het doen? Maar als je een voorstelling hebt, gebruik ze dan op een reële manier.

Een mens is niet gemaakt om te zweven, anders zou hij als hete luchtballon geboren worden. Een mens is gemaakt om met de voeten op aarde rond te wandelen, zijn hoofd naar de wolken te steken en te beseffen wat leven is. Daarvoor leeft hij op aarde. Een geleidegeest kan daar weinig aan toevoegen, weinig aan afdoen. Dat is het belangrijkste.

Alleen de wijze waarop u dit leven verwerkt, kan door de geleidegeest worden verbeterd. Richt u dan niet op die persoonlijkheid zonder meer. Zou de persoonlijkheid zich kenbaar maken en is het iets wat voor u erg aangenaam is, wees er dankbaar voor, maar besteedt er niet teveel aandacht aan.

Begrijp dat u uw eigen leven moet leiden. Want als je eenmaal begint met een geleidegeest-mythos in jezelf op te bouwen, dan heb je op den duur een geleider die je meester wordt. Die meester kan dan in 9 van de 10 gevallen een deel van je onderbewustzijn zijn, maar het is gelijktijdig toch wel heel erg beperkend.

U zult het niet geloven, maar ik heb mensen meegemaakt, die gewoon diep in zichzelf even aan hun geleider vroegen of het goed was dat ze op dit ogenblik naar de … (waar de keizer te voet gaat) zouden gaan! Dat is natuurlijk onzin. Of: wat ze vandaag eens zullen eten? Die geest eet niet. Hij interesseert zich daar niet voor. Als hij bv. in een medium komt en hij heeft een afkeer van uien en het medium niet, dan kan er wel eens een conflict zijn omdat de smaakpapillen dan ook indrukken afgeven. Verder gaat dat niet.

Een geleidegeest houdt zich bezig met uw geestelijke ontwikkeling en de stoffelijke ervaringen die daarvoor nuttig zijn; niet met uw welzijn zonder meer.

Een geleidegeest houdt zich bezig met al datgene wat positief is vanuit zijn eigen wereldbeeld. Die positiviteit behoeft dan voor u in uw wereld op die manier niet te bestaan. Het kan zijn dat u veel te hard loopt en u veel te druk maakt en dat uw geleidegeest besluit: het zou misschien mogelijk zijn om zo iemand tot rust te brengen door een ligkuur. U trapt in die hondehoop of op dat andere glibberige geval dat daar ligt, u glijdt uit en u heeft een enkel die een hele tijd in verband zit. U moet dan wel rust houden.

Dat is vanuit het standpunt van de geleidegeest natuurlijk een heel nuchtere en logische oplossing. Maar ik weet niet of het dat voor u is op deze manier. Ik denk, dat het voor u eerder een kwestie is van: waar heb ik dat nu aan verdiend? Als je je dat realiseert dan zeg je: Ja, ik moet als mens leven en ervaren. Daarvoor ben ik op aarde. Ik moet als mens proberen in mijzelf dingen te vinden waardoor ik in dit leven, in de stoffelijke wereld zo positief mogelijk ervaar. Ik ben niet geboren om te verwerpen, maar om door ervaren perfectie te benaderen; en dat is heel iets anders.

U kunt van een geleidegeest verwachten dat hij u bij dat streven zal helpen; altijd. En dat die geleidegeest u dan ook stoffelijk zal helpen of waarschuwen als het nodig is. Want u bevindt zich immers op de goede weg. Maar als u die geleidegeest eerder beschouwt als een soort brievenbus voor allerlei wensen, dan zou die geleidegeest ofwel zijn hielen kunnen lichten als hij die zou hebben, dan wel hij kan zeggen: Nu wordt het hoog tijd dat je eens een lesje krijgt. Dat is niet leuk. Het is ook niet nuttig.

Contact zoeken met je geleidegeest is dus een zaak waarbij je op z’n minst genomen voorzichtig moet zijn.

In de tweede plaats: Contact met een geleidegeest wordt – of u het wilt of niet – altijd door de geleidegeest bepaald. Deze heeft de middelen om tot u door te dringen. U beschikt niet over de middelen en mogelijkheden om zonder meer de wereld van de geleidegeest binnen te treden.

In de derde plaats: Een geleidegeest kan voortdurend wisselen. Hier is harmonie bepalend. Wanneer u een bepaalde fase van uw leven doormaakt, dan is het heel goed mogelijk dat een bepaalde geleidegeest, die soortgelijke problemen misschien heeft gehad, zich daartoe aangetrokken voelt. Maar op het ogenblik dat u het heeft afgewerkt, bent u voor die geleidegeest niet interessant meer. Er blijft dan alleen een zekere welwillendheid bestaan, maar de dagelijkse begeleiding gaat dan over aan een ander die zich daarvoor veel meer interesseert.

Ook dit heeft een aspect waar ik een noot bij moet plaatsen. Als je eenmaal went aan één bepaalde voorstelling van een geleidegeest en zo’n fase is voltrokken, dan verdwijnt de geleidegeest. Maar u heeft het aanvoelen van de entiteit met een bepaalde voorstelling geassocieerd. U voelt zich verlaten. U vraagt zich af waarom het nu niet meer gaat. In feite moet u gewoon weer openstaan voor een nieuwe, een andere benadering en kwaliteit. Als u dat doet, zult u ontdekken dat u wel degelijk geestelijk hulp blijft behouden.

Nog een punt: Men denkt vaak dat je altijd een geleidegeest bij je hebt. Dat is niet juist. Een geleidegeest is niet altijd in uw nabijheid. Er zijn perioden dat die entiteit met zichzelf bezig is. Die entiteit heeft een soort transformatiemogelijkheid geschapen waardoor bepaalde signalen die in u bestaan voor die geest – waar hij ook is en wat hij ook doet – kenbaar worden. Het is a.h.w. of u hem opbelt. Daarop reageert die geest dan weer met aanwezigheid.

Het is denkbaar dat een geleidegeest ook de afhaler is wanneer u overlijdt. De entiteit die u bij uw dood tracht te helpen en daarna probeert bewust te maken van de juiste weg, de toestand waarin u verkeert en wat dies meer zij. Maar het is heel goed mogelijk, dat juist deze functie door heel andere persoonlijkheden, soms zelfs nog in de stof levende, in andere gevallen uit de geestelijke sferen komend, wordt overgenomen. De geleidegeest houdt zich bezig met uw leven en slechts in uitzonderlijke gevallen met uw dood.

Dan is er nog een andere vraag: Is elke geleidegeest goed?

Daar is natuurlijk geen zinnig antwoord op te geven. Wat is goed? Voor een geleidegeest is ontwikkeling van bewustzijn belangrijk. Als die geest tot de bewusten, die zoals wij dat zeggen: het licht kennen, dan zal zijn doel zijn, u dat licht zo dicht mogelijk nabij te brengen. Maar er zijn wel degelijk ook entiteiten die aangetrokken worden door de negatieve kanten van uw karakter. Die proberen u dan ook te helpen op hun manier; d.w.z., om bv. meer geld te verdienen, gieriger te worden, op een betere manier gemeen te zijn zonder betrapt te worden en dat soort dingen.

Als je een dergelijke geleidegeest hebt, dan heb je daar misschien meer stoffelijke resultaten mee dan met een geestelijk lichtende. Maar dat wil nog niet zeggen dat je er dan beter aan toe bent. Want die ervaringen trekken je juist naar de materie, binden je aan zaken die geestelijk niet belangrijk zijn.

Ik meen, dat ik hiermee een redelijk beeld heb gegeven van een geleidegeest en ook t.o.v. het zoeken naar contact met die geleidegeest, u enkele aanwijzingen gegeven te hebben.

Ik wil u erop wijzen, dat u allen hier aanwezig (ik kan dat constateren) op dit moment althans een geleidegeest heeft. U behoeft niet daaraan te geloven, u hoeft zich daar niets van aan te trekken, maar hij is er wel. In een dergelijk geval is een geleidegeest net zoiets als een blindedarm, je merkt nooit dat je er een hebt tot je last krijgt en dan is het meestal te laat.

Wanneer u gelooft in een geleidegeest, behoefte heeft aan een geleidegeest, u heeft er één. Maar laat uw leven niet door de geleidegeest bepalen. Aanvaardt de hulp en de leiding als ze expliciet wordt gegeven. Maar sta zelf in voor alle beslissingen die u treft. Datgene wat u doet is uw zaak en niet de zaak van uw geleidegeest. Want u bent het die in deze wereld leeft; u bent het die inzicht moet hebben in de mogelijkheden, de eventuele gevolgen, de resultaten voor uzelf en voor anderen. Daar kan geen geleidegeest u bij helpen.

Als u meent dat ik tekort schiet (dat kan ik mij voorstellen) realiseer u dan ook even, dat het mijn taak is u in deze inleiding een zo juist mogelijke voorlichting te geven. Dat probeer ik te doen. Het is gemakkelijk om u allerlei verhalen te vertellen over geleidegeesten die wonderen doen. Ze zijn er inderdaad wel eens. Maar de kans dat u er een treft is betrekkelijk klein.

Ik zou mij dan gaan gedragen als iemand die in een loterij van een miljoen loten en één hoofdprijs zegt: “Maar u kunt toch de gelukkige zijn.” Het zou reëler zijn te zeggen: ik verkoop u een niet, terwijl één persoon de kans heeft om geen niet te treffen. Ik wil dat niet doen.

Ik wil u niet in allerlei staten van opwinding brengen, dat u met die geleidegeest nu werkelijk toch van alles zou kunnen doen. Die kans is veel te klein; zeker als het gaat om dingen die menselijk of geestelijk gezien van heel groot belang zijn,

U leeft. U beleeft. Het is uw bewustzijn en uw bewustwording die bepalend zullen zijn, zowel voor hetgeen u hier bent als voor hetgeen u later zult zijn wanneer u dood bent. De geleidegeest helpt u. Een soort ANWB-wijzer misschien, die u helpt om uw weg te vinden. Maar u moet de weg kiezen.

Wees nooit een slaaf van een geleidegeest. Het zou u slecht bekomen omdat u aan ervaringen en bewustwording dan minder opdoet dan anders het geval zou zijn geweest.

U zult veel vragen hebben over dit onderwerp. Dat neem ik aan. Want u bent in zeer grote getale aanwezig. Er zullen ook een zeer groot aantal opmerkingen en vragen komen aan de hand van dit betoog. Daarom zal ik nu gaan sluiten. U krijgt straks gelegenheid om vragen te stellen. Doet u dit schriftelijk.

Ik hoop, dat ik hiermee de inleiding voldoende en duidelijk heb gegeven. Alles wat u wilt opmerken, ook de punten waar u het niet met mij eens bent, kunt u na de pauze op de gestelde manier ter behandeling voorleggen.

Vragen

  • De kat ziet iets (niet stoffelijk). Men voelt een koude luchtstroom. Moet men dan aan een geleidegeest denken?

U mag het voor mij doen. Maar het is natuurlijk helemaal niet zeker. Het kan tochten. De kat kan een vlieg of een tor zien waar u niet op let. Er zijn dus andere mogelijkheden. Aangenomen dat de kat inderdaad helderziende waarnemingen doet (katten en wat dat betreft ook honden doen dat veel eerder dan mensen, die zijn nog niet van dingen weg geprogrammeerd), dan is het zeker dat er een entiteit aanwezig is. Welke entiteit weet u niet. Het kan net zo goed zijn, dat er een hond of een kat op bezoek komt in de geest of dat het misschien een zeer hoge entiteit is. Maar wanneer u zoiets ziet en u stelt zich in op het ontvangen van een beeld, dan zult u, mits die persoon natuurlijk in u geïnteresseerd is, waarschijnlijk wel een beeld krijgen.

Is het een geleidegeest, dan zal dat zich met hetzelfde beeld toch tenminste een keer of 3 à 4 moeten herhalen. Na die herhaling met steeds hetzelfde beeld kunt u nu zeggen: dat is mijn geleidegeest. Maar de meeste geleidegeesten tochten niet….

  • Is er een manier om te weten te komen, dat de voorstelling die je van je geleidegeest hebt werkelijk de persoon is, de abstracte (ingebeelde) entiteit, die dan maar terwille van jou die voorstelling geeft?

Tenzij u bewust kunt uittreden en op geestelijk vlak contact opnemen met die entiteit, lijkt het mij heel erg moeilijk om daar een verschil tussen te maken. Maar waarom zou u dat verschil willen maken? Wanneer het u gaat om een contact met een geleidegeest en u heeft er enige resultaten mee, dan weet u in ieder geval: ik heb hulp bij de hand. Er is iemand die zich met mij bezighoudt. Wie dat nu precies is, daar kom je toch niet achter.

Bent u wel eens in de Tweede Kamer op bezoek geweest? Daar kunt u alle personen zien zitten. Kunt u zien wat er achter zit? Misschien dat achter elke voorstelling toch weer een, twee, misschien zelfs drie andere vormen van persoonlijkheid en uiting zich verbergt. Dat zijn dingen waar ik mij niet druk over zou maken. Het gaat erom dat u een beeld heeft waardoor u het contact voor uzelf gemakkelijker mogelijk maakt en waardoor u zich meer bewust wordt van het feit dat iemand u helpt en geleidt. Als dat het doel is, wat geeft het dan hoe?

  • Is het mogelijk, dat een geleidegeest zo gesteld is op het contact met jou, dat die geest boos of beledigd is als je met een levend iemand een contact aangaat, dat sterker is dan met die geest?

Als dat het geval is, heeft u niet te maken met een lichtende geest. Dan zou ik zeggen: maak je er niet druk over en zeg gewoon tegen die geest: Als je dat nu nog niet eens kunt hebben, duvel dan maar helemaal op. Natuurlijk wel in beleefde termen. Je kunt het zelfs heel geestelijk hoogdravend formuleren, maar daar komt het dan op neer. Want een entiteit, die met u een geestelijke band heeft, zal die band niet beschouwen als een bezit of eigendom, maar alleen als een uitwisseling, waardoor een taakvervulling mogelijk is. Dat is het wezen van de geleidegeest.

  • Kunt u mogelijkheden aangeven voor het ontwikkelen van het zijn, om samen met de geleidegeest te werken aan helderziendheid of helderhorendheid?

Als uw geleidegeest dat wenst, zal de geleidegeest u zelf in die richting a.h.w. een beetje duwen. Dan zult u ontdekken dat de geleidegeest bij uw ervaringen voortdurend ingrijpt. Maar u kunt dat van uw kant niet bepalen. U kunt niet zeggen: ik wil graag helderhorend en helderziend worden, geleidegeest help mij daarbij.

De geleidegeest gaat niet uit van wat u leuk vindt, maar van datgene wat vanuit het standpunt van die geest het meest juiste is. Dat is meestal heel wat anders.

  • Bestaat de mogelijkheid dat je jezelf bewust bent of wordt wanneer je van geleidegeest verandert?

Als u zich van de geleidegeest bewust bent, zult u een verandering van geleidegeest inderdaad ook ervaren. Ik heb dit in de inleiding even aangestipt. In vele gevallen heeft u even een gevoel van verlatenheid; het gaat niet meer. Blijft u zich echter openstellen, dan ontstaat een andere voorstelling, een ander symbool in u en dan blijkt dat er weer een contact bestaat, maar dat dit contact een andere geaardheid heeft. Het is dus heel goed te merken als je eenmaal geleerd hebt om de aanwezigheid van een geleidegeest a.h.w. in jezelf te constateren.

  • Kan iemand meer dan één geleidegeest tegelijkertijd hebben? Zo ja, werken ze dan samen of ieder op zijn eigen terrein?

Over het algemeen is er maar één geleidegeest. Maar naast die geleidegeest kunnen andere geestelijke invloeden een rol spelen. U kunt misschien een geestelijke leermeester ontmoeten op een bepaald terrein en voor een bepaald doel. Deze is dan geen geleidegeest. Maar de geleidegeest, in harmonie zijnde met u, zal dus dat contact zonder meer aanvaarden. Het is geen kwestie van samenwerken, laat staan van concurreren. Het is doodgewoon een kwestie van harmonie.

Als die harmonie bestaat en er zijn additionele geestelijke mogelijkheden voor u, dan vindt die geleidegeest dat prima. Al is het maar dat hij denkt: een ander doet ook een deel van het karwei. Erg prettig.

  • Heeft de geleidegeest je bij zijn/haar leven gekend?

Dit is eenvoudig niet te beantwoorden. Veel geleidegeesten, maar lang niet alle, voelen zich tot bepaalde personen aangetrokken omdat er banden uit het verleden bestaan. Dat kan uit dit leven zijn, dan hebben ze u dus gekend, maar het kan ook zijn uit twee, drie incarnaties geleden. Dan hebben ze u niet gekend zoals u nu bent, maar ze kennen u wel geestelijk. Het kan ook zijn, dat u in harmonie bent met iemand door uw eigen bestrevingen, door uw wijze van leven en zoeken en dat u met elkaar contact opneemt, zonder dat die entiteit u ooit tevoren heeft gezien of kennis met u heeft gemaakt of zelfs maar van uw bestaan bewust was. Dan is het de harmonie die de samenwerking bepaalt en dus niet het gekend hebben.

Ik wil hier nogmaals – ik heb het in mijn inleiding al gezegd – aan toevoegen: waar zeer sterke emotionele banden hebben bestaan op aarde, zien wij heel vaak dat de eerst overgegane na enige tijd, na zich in een geestelijke wereld bewust te worden, gaat optreden als geest voor degene die achterblijft, maar dat is nooit met zekerheid te zeggen. Het is alleen een grote waarschijnlijkheid.

  • In welk percentage van de begeleidingen is er sprake van een vroegere relatie in de stof of in de geest?

Zo gesteld moeten wij zeggen, dat bij geleidegeesten een band in het verleden voor ongeveer 76 à 77 % heeft bestaan; d.w.z. meer dan 2/3.

  • Waarom verlaat een geleidegeest de begeleide persoon na enige tijd?

Waarom gaat de meester en de juffrouw niet mee als de kinderen overgaan van de lagere school naar een ander soort onderwijs? Omdat ze hun taak hebben vervuld.

Een geleidegeest kan alleen maar bepaalde dingen voor u doen op grond van zijn eigen inhoud en de harmonie die hij met u heeft gevonden. Wanneer u verder gaat zal de geleidegeest misschien een andere ontwikkelingsgang hebben en daarom niet meer bij u blijven. Dat is toch begrijpelijk.

  • Kan je je geleidegeest te hulp roepen?

Je kunt het altijd proberen; baat het niet, schaadt het niet. Maar onthoudt u één ding: om hulp roepen naar een geleidegeest of wat dat betreft geestelijke vrienden die u kent, resulteert wel eens in hulp die anders uitvalt dan u had gedacht. Er is een heel bekend voorbeeld, wij hebben het al meermalen gegeven, maar ik zou het hier nog wel eens willen citeren:

Een van onze broeders, bij u bekend onder de naam Henri, werd door iemand aangeroepen met tamelijk grote intensiteit: “Ik ben mijn breiwerk kwijt, help me even om het te vinden.” Waarop hij de dame in kwestie ertoe bracht om zich neer te zetten op een stoel waar dat breiwerk zich bevond. Zij heeft toen wel het zitvlak lichtelijk geschaafd met een paar breinaalden, maar ze wist in ieder geval waar het breiwerk was. Dit is een betrekkelijk simpel voorbeeld. Maar soortgelijke reacties kun je dus ook krijgen.

Maar als je een geleidegeest zegt: Ik zit geestelijk in moeilijkheden, of: Ik weet het stoffelijk niet, help mij; dan zal deze u hulp verschaffen. Niet de hulp die u graag zou hebben, maar de hulp die, gezien de mogelijkheden van die entiteit, eventueel in contact met andere entiteiten en de omstandigheden zoals deze die ziet, de meest juiste of de best mogelijke is.

  • Wanneer iemand heel sterk het gevoel heeft dat hij/zij een taak in het leven heeft, kan dit dan door een hogere macht zijn ingegeven, door zelfsuggestie of door de geleidegeest?

Door alle drie. Dat is heel begrijpelijk. In de eerste plaats: er zijn mensen die willen graag een taak hebben, omdat ze daardoor het gevoel van nutteloosheid dat hen anders bevangt a.h.w. uitwissen. Zij suggereren zich dan dat ze een taak hebben, zonder dat deze werkelijk bestaat. Dat is heel begrijpelijk.

Een geleidegeest kan proberen u een taak op te dragen omdat hij denkt: als je aan die taak begint kom je verder. Maar een geleidegeest geeft u nooit alleen het gevoel dat u een taak heeft, maar zegt er ook nog bij in welke richting u het moet zoeken.

Wanneer u bent gereïncarneerd en u heeft een bepaalde taak niet afgemaakt, dan kan dit resulteren in het gevoel dat je iets moet doen. Omdat je dat stoffelijk niet thuis kunt brengen, zie je dat dan als een geestelijke taak. Het is in feite het afmaken van iets wat je in een vorig leven begonnen bent. Ook dat komt vaak voor.

In enkele, maar zeer zeldzame gevallen, komt het ook nog voor, dat een hoge entiteit probeert u bewust te maken van een taak, die u dan tezamen met die entiteit of andere entiteiten kunt volvoeren.

  • Is er gemakkelijker contact met de geleidegeest te krijgen in de korte periode van overgang tussen waken en slapen?

Dat ligt er helemaal aan. Er zijn mensen die hun kussen zien en als ze het voelen weten ze het al niet meer. Dan is de tijd werkelijk veel te kort. Maar als u een periode heeft van werkelijke ontspannenheid voor het slapen gaan en in die halfslaap dan toch nog die entiteit a.h.w. wilt ontmoeten, dan is het inderdaad veel gemakkelijker dan normaal om in uzelf een aantal beelden te zien ontstaan.

Maar dan wil ik u erop wijzen, punt 1, dat zich dit moet herhalen en punt 2, dat u na het ontwaken deze beelden nog heel duidelijk u voor ogen kunt stellen, ook als er uren tussen ontwaken en herinnering zijn verlopen.

Dat zijn dan wel de voorwaarden waaraan moet worden voldaan. Maar ik ben geneigd te zeggen: In een toestand van ontspannenheid, die bij velen tussen het naar bed gaan en het moment van inslapen optreedt, is de mogelijkheid voor een dergelijk contact over het algemeen groter.

  • Bestaan er ook “lage” geleidegeesten die een persoon aanzetten tot geweldpleging? Indien “ja”, waarom wordt zo’n geest geleidegeest?

Een dergelijke geest wordt door ons uiteraard niet als geleidegeest beschouwd. Laten we het heel simpel zeggen:

Er zijn mensen die na hun dood in een toestand terecht komen, waarin zij ofwel hun totaal verkeerde ik-beeld moeten prijsgeven, dan wel zich voortdurend moeten beperken tot een steeds enger wordend wereldje. Als dergelijke entiteiten dan een contact kunnen opnemen met harmonische elementen op aarde, dan kunnen zij hierdoor hun eigen wereldje betekenis geven zonder hun ik-beeld prijs te geven.

Wanneer dit echter gebeurt, zien wij hen niet als geleidegeesten maar eerder als een soort demonen. Deze kunnen inderdaad destructief inspireren. Ze kunnen dus proberen u niet alleen geweld te doen plegen tegen anderen, maar ook nog aan te zetten tot zelfvernietiging. Dit komt voor. Maar als u zelf bent afgestemd op lichte waarden en u niet te veel met schuldbewustzijn en haat en verwijt tegen de wereld bezig houdt, dan zult u door dergelijke entiteiten over het algemeen niet beïnvloed worden.

  • Kan het kwaad als er kwade geesten in de buurt zijn en hoe kom je daar van af?

Als er een kwade geest is moet één ding onthouden worden: een kwade geest is altijd bang voor datgene wat wij licht noemen. Je zou het net zo goed “waarheid” kunnen noemen, omdat het zijn wezen kenbaar maakt voor alle entiteiten die in de buurt zijn. Zolang u zelf maar sereen, rustig en toch een beetje positief gestemd blijft, dan heeft die kwade geest niets in te brengen.

Pas op het ogenblik dat u zich laat verleiden door een aanbod van een dergelijke entiteit (dan krijgen we de verleidingsscène van de duivel en dat soort dingen, dat zijn de vertalingen daarvan), dan word je op dat punt ontvankelijk voor die entiteit. En heeft hij eenmaal op één punt vat op je, dan is het hem vaak mogelijk om die invloed uit te breiden.

Maar zolang je zelf alleen maar het goede zoekt en voor de rest je niet druk maakt, dan hebben ze geen vat op je. En dan gaan ze vanzelf weg.

  • Wint een goede geest het altijd van een kwade?

Een goede geest is voor een kwade geest onaantastbaar. Een kwade geest kan dus wel vechten tegen een goede geest, maar een goede geest vecht niet tegen een kwade geest. Hij negeert de kwade geest en gaat gewoon uit van zijn eigen innerlijk licht. Dit is één van de geheimen van het afdalen in lage en soms zeer lage sferen, als je vanuit onze werelden probeert iemand te helpen om naar een hogere wereld te komen. Dan zijn de anderen het er heus niet mee eens, maar wij worden omringd door datgene wat we zijn (zeg maar een soort licht) en de ander, die wij willen helpen, is veilig voor die invloeden, zodra hij zich t.a.v. degene die komt harmonisch heeft opgesteld.

Er is dus geen sprake van strijden. Dat is een zuiver menselijke voorstelling. Er is gewoon sprake van onaantastbaarheid. Waar het licht is, kan het duister niet bestaan. Dat is de eenvoudige oplossing.

  • Er zijn mensen die twee of meer geesten in zich hebben. Betekent dat, dat een van deze geesten een entiteit is?

Dat is weer een vraag waar geen antwoord op te geven is. In de eerste plaats: die zogenaamde geesten zijn heel vaak geen geesten, maar afwisselend naar voren tredende delen van de persoonlijkheid die vooral voorkomt als een deel van de persoonlijkheid, die bv. in de jeugd of door sociale omstandigheden erg onderdrukt is geworden. Dan hebben we dus helemaal niet te maken met entiteiten. Dan kunnen we te maken hebben met mensen, die door een tweelingziel a.h.w. geleefd worden; een soort geestelijke commune die naar buiten als eenheid optreedt. Dat zijn er niet alleen twee, het kunnen er ook meer zijn.

Maar in dit geval treden ze niet afwisselend naar voren, maar zien we wel vaak een afwisselend patroon in talent, omdat de vaardigheden vaak door delen van de persoonlijkheid (aparte entiteiten) gemakkelijker beheerst en bevorderd kunnen worden dan door het geheel; dan treden ze wel naar voren. Ze zijn a.h.w. inspiratieve elementen.

Dan hebben we nog bezetenheid. In een dergelijk geval is de tweede persoonlijkheid dus een aanhechting of zelfs iemand die bezit neemt. Maar bij werkelijke in beslagname zullen we zien dat de eigen persoonlijkheid maar zelden en met grote tussenpozen weer naar voren komt, zodat het patroon veel consistenter is dan bij een aanhechting, waarbij echter de aangehechte persoonlijkheid slechts bij vlagen doordringt in de normale persoonlijkheidsuiting van het met de stof samen levende deel.

  • Stelt een geleidegeest een continu contact op prijs, zoals je hebt met een partner in de stof, of vinden ze dat storend?

Op aarde zeg je heel vaak: kinderen, nu even naar de keuken om te spelen, want vader moet werken. Kunt u zich voorstellen, dat een geleidegeest niet alleen met u bezig is? Zijn wereld omvat veel meer. Heel vaak heeft hij zelf ook nog bepaalde leerprocessen door te maken of wil hij daarnaast nog andere taken vervullen. Daarom stelt hij over het algemeen een continu contact niet op prijs. Als hij het wel op prijs stelt, wordt het wel van zijn kant opgenomen. U moet er dus zelf niet naar streven.

  • Vinden geleidegeesten een verzoek om frequent regelmatig ingestraald te worden niet vervelend?

Het verzoek niet, maar als het een soort dwingen wordt, heb je kans dat ze zeggen: Nu, voorlopig kan ik het hier niet meer redden, ik zal kijken of ik aflossing kan vinden.

Want instraling betekent energie. Punt 1: die energie moet er zijn. Punt 2: die energie betekent ook een bijzondere taak en instelling voor de entiteit die zich daarmee bezighoudt. In de 3de plaats: een geest bepaalt graag zelf wat hij doet. Als u nu vindt, dat die geest dat dan maar regelmatig moet doen, dan kan die geest het er best niet mee eens zijn. Ik geloof, dat het verzoek wel gegeven mag worden, maar dat u het dan aan de entiteit moet overlaten of hij er wel of niet gevolg aan geeft.

  • Kost het een geleidegeest veel moeite om iemand op te trekken in het licht, bv. in een emotioneel wat kritieke periode?

U begint wel met een van de akelige karweitjes in vraagvorm voor te leggen. Neemt u mij niet kwalijk. Maar u moet heel goed begrijpen, dat de invloed, die je op een persoonlijkheid kunt uitoefenen als geleidegeest beperkt is. Je kunt hoofdzakelijk werken via het onderbewustzijn en via de aura. Wanneer iemand in een toestand van emotionele opwinding verkeert, is dat dus een uitermate moeizame manoeuvre. Dat is bijna niet te doen. Naarmate de intensiteit van de emotie groter wordt, is de kans dat je als geleidegeest de zaak even beheerst, kleiner.

  • Hoe kun je onderscheiden of indrukken van je vaste (goede) geleider zijn of van minder positieve entiteiten?

Heel eenvoudig, als u innerlijk voelt: dit is juist en positief, neemt u dan aan dat het van een positieve geest komt. Wordt het vergezeld door het beeld van uw geleider, dan kunt u aannemen dat het van uw geleider komt. Zodra u denkt: ja, die impuls is er wel, maar is ze wel goed, weest u dan voorzichtig en denkt u eerst 25 keer na.

Geef uw geleider niet de schuld, maar probeer eerder u open te stellen voor die geleidegeest, als u daarvoor een beeld heeft gevonden of een bepaald iets voor heeft gevonden en wacht af of er eventueel commentaar op komt.

Besluit

Uit alles wat ik heb gezegd, zowel de inleiding als de vraagbeantwoording, blijkt wel dat de geleidegeest weliswaar bestaat, maar dat ze van menselijke kant uit praktisch niet te beïnvloeden en te bepalen is. Je kunt iemand die je helpt niet voorschrijven hoe hij je moet helpen, als je wilt dat hij je zo goed mogelijk helpt.

In een dergelijke situatie verkeert u ook t.a.v. uw geleidegeest.

Dat een geestelijke wereld zich voortdurend met uw wereld bezig houdt, zullen de meesten van u wel aan den lijve ervaren. Als dat niet het geval is, is de kans dat u er toch nog ervaring mee opdoet betrekkelijk groot. Wij moeten ons niet voortdurend richten op één enkel aspect van dit contact tussen de geestelijke wereld en de mensheid. U als mens heeft zeer veel mogelijkheden om met die geestelijke wereld in contact te komen.

Er zijn ongetelde krachten van verschillende aard die u zo nu en dan bereiken. Sommige zijn zuiver kosmisch van aard, sommige van zuiver geestelijke aard en geen van die invloeden kan door u bewust worden beschreven of erkend, maar ze wordt wel door u ondergaan. Zo moet u zien dat de geleidegeest één van deze invloeden is. Maar geen van deze invloeden ontneemt u de vrijheid van willen of ontneemt u de verantwoordelijkheid voor hetgeen u zelf doet.

U kunt eenvoudig niet op de geest afwentelen wat behoort tot uw eigen competentie. Als u dat eenmaal heeft begrepen, dan zal het voor de geest vaak veel gemakkelijker zijn om u te helpen.

Mensen, die nog op krukken lopen, moeten niet gaan koorddansen. Mensen, die nog niet in staat zijn tot een zelfstandige beleving van geestelijke waarden te komen en tot een zelfstandige beslissing t.a.v. het stoffelijke bestaan, moeten niet proberen met hoge geesten contact te krijgen. Maar als je wilt leren koorddansen, dan begin je op een gespannen kabeltje, dat misschien 3o of 5o cm boven de grond hangt. Een geleidegeest kun je daarmee vergelijken.

De geleidegeest is degene die u voorbereidt op contacten met een grotere geestelijke wereld en niet op persoonlijk bezit of een persoonlijke bediende in de geest.

Uw gehele ontwikkeling is er een, waarbij u vrede moet vinden in uzelf en dan daardoor komen tot een juistere aanvaarding zowel van het leven dat u kent, als van de andere delen van het leven, die dan als geest of als niet-stoffelijk worden omschreven.

Ik vind het erg prettig, dat u hier in grote getale aanwezig bent. Het bewijst, dat u zich bezighoudt met de vraag: wat is een geleidegeest? Hoe kunnen wij misschien geestelijke hulp en steun krijgen? Maar geestelijke hulp en steun is afhankelijk van hetgeen u zelf bent en doet. Laat mij het heel simpel stellen:

Of iemand nu een geleidegeest is, desnoods een heel hoge, of misschien een heel eenvoudig simpel invloedje, dat nog maar net aan Zomerland kan ontsnappen, in alle gevallen kunnen ze alleen datgene versterken wat er in u bestaat. Ze kunnen u geen gaven verschaffen die u niet bezit. Ze kunnen u slechts helpen om gaven te ontwikkelen die in u berusten.

Ze kunnen u geen krachten geven, die anders zijn dan uw eigen krachten. Ze kunnen u hoogstens krachten geven, die uw eigen energie en krachtpatroon versterken.

Juist als u beseft dat de mens zelf door hetgeen hij is, door hetgeen hij leeft, door hetgeen hij doet beslissend is voor alle geestelijke waarden en invloeden die in zijn leven een rol spelen, kun je ook het probleem van de geleidegeest meer of juister begrijpen of oplossen.

Ik heb geprobeerd u daarmee te confronteren. Er is één ding dat daarbij niet werd besproken en dat ik nu als slot nog even naar voren breng.

Wij allen zijn deel van de ene kracht, God leeft in al wat bestaat. Wanneer het ene deel van God het andere deel van God soms ondergaat en samen klinkt en samen zingt van eenheid zonder grens, dan vinden wij de juiste band tussen geest en mens.

Ik zou u graag toewensen, dat u deze band tussen geest en mens vindt. Niet bepaald door persoonlijkheden, niet bepaald door diensten die u verwacht of hulp die u noodzakelijk acht.

Ik wens u toe, dat u die eenheid innerlijk gevoelt. Want zoals al eens is gezegd:

Wanneer u het Koninkrijk dat in u is kunt betreden, vallen alle grenzen weg.

Ik wens u een goede avond en dank u voor uw aandacht.

image_pdf