De astrale wereld en de vierde dimensie

image_pdf

06 mei 1963

We hebben dan vanavond de mogelijkheid van discussie, d.w.z. dat u na de pauze vragen kunt stellen en opmerkingen kunt maken. Mocht het onderwerp hier en daar te technisch worden, roept u dan even ho of stop, dan zal ik proberen de zaak nog duidelijker uit te leggen. Verder wil ik nogmaals stellen dat wij niet alwetend of onfeilbaar zijn, zodat ieder van u het zijne ervan kan denken.

De Astrale Wereld en de vierde dimensie.

De vierde dimensie is voor de mens eigenlijk een hypothese. Sommigen zien die dimensie als de tijd, anderen zien haar eerder als een extra afmeting, die voor de mens niet aanvaardbaar is.

In deze laatste zin heeft ze dus een zekere overeenkomst met sferen, werelden die dus klaarblijkelijk niet te bemerken zijn voor de gewone mens, maar die toch ergens bestaan.

Wanneer wij dus spreken over vierde dimensie, is het wel nodig dat we proberen dat eerst even te formuleren, te definiëren wat ik er mee bedoel.

Onder vierde dimensie wil ik dan vanavond graag verstaan, een richting of afmeting, niet onder te brengen bij de bekende afmetingen en van een zodanige geaardheid, dat zij de bekende afmetingen overvleugelt. Wanneer ik hierover wil praten, dan zal ik beginnen met een vraag.

Heeft u wel eens gehoord van de “platlandtheorie”?

Voor degenen die het niet weten, even heel simpel dit: Wanneer ik een stuk papier heb, dan kan ik zeggen dat is een tweedimensionale wereld. Trek er een streep op, dan zeg ik dat is een muur voor een tweedimensionale wereld.

Voor een driedimensionale wereld kan ik er over heen stappen.

Op dezelfde manier kan ik zeggen, wanneer er een vierde dimensie is, dan zijn de waarden van de driedimensionale wereld waarin u bestaat a.h.w. overvleugeld.

Je zou dus in gesloten kamers binnen kunnen komen zonder dat iemand weet hoe. Je zou ergens in het binnenste van een gesloten geheel, desnoods zelfs van een menselijk lichaam, kunnen komen. Je zou dus a.h.w. kunnen opereren zonder daarvoor eerst een incisie te hoeven maken. U zult begrijpen dat de vierde dimensie dus ergens vreemde kwaliteiten moet hebben. Want een dergelijke wereld moet verschijnselen hebben die hier kenbaar zijn, aan de andere kant echter zijn die verschijnselen nooit rationeel bezien.

Ik neem maar weer een voorbeeld: Ik heb mijn blad papier en een potlood waar een kurketrekker van kleuren op staat. Ik steek dit potlood door het papier heen en nu is voor de platlanders plotseling een ronde muur ontstaan, met steeds wisselende kleuren naarmate ik het potlood verder druk. Van de onveranderlijkheid van dat potlood kan niets worden beseft. Er wordt slechts aan de buitenkant een reeks schijnbaar niet te verklaren (al thans niet rationeel) verschijnselen waargenomen.

Wanneer er een vierde dimensie is die op uw wereld inwerkt, dan is het duidelijk dat ook deze bij u dergelijke verschijnselen tot stand kan brengen. Verschijnselen dus die niet in redelijke samenhang te brengen zijn, omdat ze in de ons bekende driedimensionale wereld aan ons niet kenbaar gemaakt kunnen worden. Nu kennen we allen het begrip “astrale wereld”. Het is een wereld van fijne materie, die het vermogen schijnt te hebben om ergens in te grijpen. Een astrale gestalte of kracht kan bv. een schilderij van de muur gooien of u met stoel en al optillen en ergens neerzetten, maar u ziet die kracht niet. Een astrale figuur kan zich verdichten en wordt dan zichtbaar, en kenbaar, maar verdwijnt ook weer en lost zich op in het niets. Er is niet vast te stellen waarheen zij is gegaan. Maar wat meer is, we kunnen ook niet vaststellen of de gestalte zo is als wij haar zien.

Wanneer we dus begrijpen hoe moeilijk het is om je een astrale wereld voor te stellen. En wanneer we inzien hoe een vierde dimensie in staat is een volkomen redelijke samenhang te geven van verschijnselen die op aarde schijnbaar niet redelijk zijn, dan hebben we een eerste belangrijke stap gedaan, nl. dat niet verklaarbare verschijnselen, waarvan een groot deel behoort tot het paranormale of occulte, in feite volledig normaal kan zijn en dat de onsamenhangendheid en oncontroleerbaarheid van de verschijnselen voor een groot deel voortkomt uit het feit dat de oorzaak niet kenbaar is.

Daar is bv. de elektrische stroom, die is niet kenbaar in uw wereld. U ziet wel dat een lamp er door brandt en licht geeft, maar wat er precies gebeurt weet u niet. Wanneer een dergelijke kracht in een vierdimensionale wereld bestaat, dan zal ze ook niet afhankelijk zijn van dezelfde tijd- en plaatsnormen die in uw wereld gelden.

Een vierde dimensie, overkoepelt en overlapt ook ten dele uw wereld. Wanneer ik denk twee gescheiden verschijnselen te zien (denk maar weer aan het platland en het blad papier), dan kan het heel goed zijn dat ik twee poten zie van een passer. Voor de platlander staat het ene verschijnsel stil en het andere beweegt met grote snelheid. In feite zijn er geen twee verschijnselen, daar het rustpunt nodig is om de draaiing van het andere element mogelijk te maken.

Neem ik een passer met twee naalden, in plaats van een naald en een stift, dan kan ik rustpunt en draaiend element willekeurig verwisselen of stapsgewijze door platland gaan. Daar zal men dan weer niet begrijpen hoe deze verschijnselen samenhangen.

Wanneer ik verder nog stel, dat voor u een afstand van, laat ons zeggen 100 km een tijdsduur van een uur representeert, dan kunnen we zeggen dat een verschijnsel in a niet gelijktijdig in b kan zijn.

Vergelijken we dit bv. ook met de passermanipulaties in platland, dan kan het bijna wel, want we behoeven slechts de passer op te nemen en weer neer te zetten en in dit korte moment is, vergelijkende wijze, uw 100 km overbrugd.

Ook hier zien we dus de onmogelijkheid om bv. het tijdsbegrip op de juiste wijze te waarderen.

Ik kan dus vaak verschijnselen verwisselen. Die verwisseling berust er op dat ze eigenlijk één geheel zijn. Wanneer ik dat gehele gebeuren echter niet overzien kan, dan zie ik twee schijnbaar onafhankelijke acties en kan zelfs niet begrijpen dat deze identiek zijn en uit hetzelfde middelpunt voortkomen. Ik kan dan ook niet begrijpen, omdat er voor mij een afstand tussen ligt of een tijd, dat punt a op tijdstip a (vanuit de vierde dimensie) identiek kan zijn met punt b op tijdstip b.

Nu wend ik mij weer tot de astrale wereld. Deze beantwoord nl. voor een groot gedeelte aan wat ik u van de vierde dimensie zei. In de eerste plaats zijn de krachten die in de astrale wereld bestaan, vaak gelijktijdig op verschillende punten tegenwoordig, omdat er één geheel is waarvan twee uitersten zich vertonen. Dan kan dus één geestverschijning astraal zich op twee punten op aarde gelijktijdig, of met kleine tijdsverschillen, materialiseren, terwijl er voor de entiteit die dit doet maar sprake is van één actie. Hier krijgen we dus het eigenaardige verschijnsel, dat op het ogenblik dat een entiteit vanuit de astrale wereld ingrijpt, die entiteit voor de stof waarneembare effecten kan veroorzaken, op meerdere plaatsen gelijktijdig, zonder dat daardoor voor hem of haar een herhaling van de daad als zodanig nodig is. Er is dus geen kwestie van: ik doe het eerst hier en dan daar, er is een kwestie van: ik doe het, en op verschillende plaatsen op aarde en op verschillende tijden openbaart zich hetzelfde verschijnsel.

Dit punt is belangrijk voor u, wanneer u te maken krijgt met krachten die ook a.h.w. het astrale gebied doortrillen.

Nu weet ik wel dat het astrale gebied een wereld is van schillen, d.w.z. van schijnvormen, gedachtevormen en dat er maar weinig belichaamde krachten aanwezig zijn, maar hier moeten we maar weer een vergelijking gebruiken. Wanneer u een radioactief element (één of ander actief isotoop bv.) wilt behandelen, dan gebruikt men daarvoor armen met afstandsbediening. En nu blijkt dat kleine bewegingen die men daarmee maakt, kunnen worden omgezet in grotere en een heel eind verder. In de tweede plaats blijkt dat door die bewegingen weer een aantal veranderingen tot stand kan worden gebracht, die weer invloed hebben op een derde gebied.

En zo kan dan gesteld worden, wanneer er een bepaalde kracht optreedt in het astrale gebied, dan kan deze over een groot aantal punten verdeeld, geluk, aangename belevingen veroorzaken, of het tegengestelde: ongelukken. Dan kan diezelfde kracht verder energieën, levensenergieën vergroten of wegnemen en een groot aantal vormen doen verschijnen of ondergaan zonder dat daarvoor hier op aarde een redelijke verklaring voor te vinden is.

Heeft u wel eens over het volgende verschijnsel nagedacht?

Wanneer er een bepaald soort ongelukken gebeurt, dan gebeuren er vaak in korte tijd meerdere. Als er een vliegtuig vergaat, kunt u er zeker van zijn dat er nog twee of drie gaan en soms nog meer. Wanneer er een grote brand is, dan zijn er drie of vier grote branden. En wat meer is, die branden zijn altijd geassocieerd met een zelfde sfeer a.h.w.

Wanneer er sprake is van woonhuizen die branden, dan kunnen we nog zeggen dat is een toevalsfactor, dat komt zo vaak voor. Maar wanneer er in korte tijd bv. 5 machinefabrieken afbranden of 5 confectiebedrijven, dan is er iets anders. Dan hebben we te maken met een schijnbare toeval reeks, die niet een werkelijk toeval inhoudt. Zo’n toeval reeks is voor ons niet te verklaren, tenzij we aan zouden nemen dat er een geest is die plotseling zo’n hekel krijgt aan manufacturiers dat hij overal brandjes gaat stichten en dat is een beetje dwaas.

Maar we kunnen het wel zo verklaren:

Eén van die branden was misschien noodzakelijk. Wanneer astraal wordt opgetreden, dan kan die ene veroorzaakt worden, maar wanneer er (gezien vanuit de vierde dimensie a.h.w.) een harmonie bestaat met een groot aantal andere bedrijven, huizen of gebouwen van dezelfde aard, dan zullen deze diezelfde invloed ondergaan. Er is dan sprake van een soort resonantie.

Dat zou natuurlijk voor ons hoogstens interessant zijn, wanneer we er ook niet iets mee konden doen. U weet, een mens heeft ook een astraal voertuig. U ziet het misschien een enkele keer als u helderziend bent, maar voor de rest ziet u er niet veel van.

Dat astrale voertuig, een soort kopie van uw lichaam, bestaat uit die eigenaardige astrale materie en gehoorzaamt aan de wetten daarvan. U ziet, wij hebben dus ook een aanzet in die wereld en dat is zeer belangrijk voor ons. Een deel van ons leven zou je kunnen zeggen heeft wel degelijk plaats in de vierde dimensie.

Zodra, wij dit werkelijk beseffen, behoeven de acties van de vierde dimensie voor ons geen toevalsfactoren meer te zijn, maar moeten we kunnen begrijpen welke motiveringen er bestaan. Om de vergelijking met het potlood en platland weer op te vatten, we zien niet alleen maar de doorsnee van het potlood, maar het hele potlood dat door het blad papier van de wereld gaat.

Wanneer we zo ver zijn, dan kunnen we ook zeggen: nu moet ik dat potlood optillen of het iets versnellen. En zo zou een mens, die een beetje begrip voor de astrale wereld heeft, gedachten kunnen uitzenden bv., die in de astrale wereld van buitengewone intense kracht worden en de daar aanwezige werkingen remmen, veranderen of versnellen. Dit betekent ook, dat je op schijnbaar niet beheersbare verschijnselen van je eigen wereld grote invloed kunt uitoefenen.

Het begrip dat belangrijk is voor ons in deze inleiding is het feit dat de wereld manipuleerbaar is, ook voor die verschijnselen, die zonder kenbaar redelijke samenhang regelmatig in series voorkomen. En wat zeer belangrijk is, wanneer er een verschijnsel is voorgekomen en we weten dat er een reeks aan verbonden is, dan kunnen wij de voortzetting van deze reeks weliswaar niet tegengaan (dus uitdrukkelijk niet tegengaan), maar wij kunnen wel het tijdselement of het plaatselement enigszins wijzigen. Wij kunnen dus niet voorkomen dat er brand komt, maar wij kunnen er wel voor zorgen dat het bij een binnenbrand blijft. We kunnen een vliegtuigramp hoog in de lucht of boven onbewoond gebied veranderen in een noodlanding met onaangenaamheden, maar zonder slachtoffers. Wat wij hier dus doen, dat is een reeks van toevalligheden van oorzaak en gevolgwerkingen beïnvloeden.

Wij kunnen verder aan de hand van het optreden van één verschijnsel vooraf aannemen dat er een reeks van verschijnselen verder in dezelfde richting of serie plaats zal vinden.

Daarbij staan ons ook nog hulpmiddelen ten dienste. Wanneer ik nl. werk vanuit de vierde dimensie, dan is mijn werkterrein wel een beetje anders. Maar altijd weer zal elk patroon dat zich vanuit de vierde in de derde dimensie uitdrukt a.h.w. een wiskundige vorm hebben. Het kan een driehoek zijn of een cirkel, een sinuslijn of een rechte lijn, een trapezium of een rechthoek of vierkant, maar altijd volgens een bepaalde norm. Er is een meetkundige structuur aan verbonden en dat maakt het ons wel erg prettig.

Wanneer ik nu weet, dat hier a gebeurd is, dan weet ik dat b en c (aangenomen een reeks van drie) plaats zullen vinden in bepaalde gebieden. Wat kan ik nu doen? Ik kan die gebieden switchen. Dat lijkt ongelooflijk, maar wanneer het hier twee dagen geregend heeft, dan moet er de derde dag zonneschijn komen. Komt die niet, dan komt dat omdat een andere plaats die zonneschijn krijgt. Wanneer ik nu weet hoe ik die wolken verplaatsen kan, dan krijg ik die zonneschijn.

Een raar voorbeeld misschien, maar het ligt dichter bij de werkelijkheid dan u denkt, want per slot van rekening is zonneschijn en regen vaak een kwestie van lucht elektriciteit. Wanneer ik voldoende statische elektriciteit in delen van de lucht kan opwekken, dan kan ik daarmee een regen- of onweersbui gemakkelijker doen ontstaan en ontladen. Maar ik kan er ook voor zorgen, dat wat er is, zich gemakkelijker verwijdert. Dus je kunt tot op zekere hoogte er het weer mee beïnvloeden.

Wat heeft het nu voor nut deze dingen te weten? Vanuit stoffelijk standpunt heel weinig, want u moet eerst zover zijn dat u de verschijnselen kunt herkennen voor u ze ook kunt beheersen. Dat is logisch. We kennen allen een reeks paranormale verschijnselen. We zien hier een medium optreden. We zijn er zeker van dat elders een aantal mediums is dat dezelfde boodschap doorgeeft. Dan mag het verschil van instrument waaruit het doorgegeven wordt misschien een klein verschil maken in de formulering, in de taal en dergelijke, maar de boodschap blijft dezelfde.

Wanneer ik te maken krijg met een poltergeistverschijnsel dat niet aan menselijke persoonlijkheid is verbonden, dan kan ik er zeker van zijn dat eenzelfde fenomeen zich ook elders afspeelt. Zodra ik dus te maken krijg met dingen die eigenlijk niet meer met gekende waarden te maken hebben, van die vreemde dingen waar je tegen op kijkt, dan moet je niet zeggen: dat is een wonder of dat is humbug, dan moet je alleen jezelf afvragen: beantwoordt dat nu aan die regel, dat elk verschijnsel wat praktisch in de astrale wereld wordt geproduceerd op meerdere plaatsen kenbaar is zodra het vanuit de geest wordt gemanipuleerd? En daar vindt u dan antwoord op.

Maar wanneer ik dan weet, dat zoiets mogelijk is, dan kan ik daar conclusies uit trekken, zoals iemand die weet dat die twee punten, die bewegende en die stilstaande, gezamenlijk de passer zijn. Je kunt leren begrijpen wat er plaats vindt.

Het oplossen van de raadselen van de zg. toevalligheden is sterk verwant met de astrale sfeer en de vierde dimensie, hetgeen ik hier naar voren breng.

Een mens die vanuit zichzelf probeert om positieve waarden te scheppen, kan dat op aarde doen. Die waarden blijven beperkt en zijn zuiver persoonlijk. Hij kan het doen door een vorm van redelijke concentratie, waarbij hij zich werpt op bepaalde geestelijke krachten of vlakken. In dat geval krijgt hij weer een eenzijdige manifestatie. Maar hij kan zich ook terugtrekken in het diepst van zijn wezen en van hieruit trachten als een stemming iets af te drukken in de astrale wereld. Op dat moment vormt hij daar een werktuig, waardoor hij op vele plaatsen en gelijktijdig en zelfs onafhankelijk van tijd in zeker opzicht, datgene wat hij wenst tot uiting kan brengen. Het is dus ook ergens een verklaring van de magie.

Op het ogenblik dat u in staat zou zijn vierdimensionaal te denken, zou u in staat zijn alle mensen die slechts driedimensionaal bewust zijn, te overvleugelen. Dan behoeft u dus niet de directe stoffelijke mogelijkheden te hebben van de vierde dimensie, wanneer u ze alleen maar heeft in bewustzijn is dat al voldoende. Daarmede wordt de vierde dimensie, die astrale sfeer, heel iets anders. Ze is niet meer een toevallige situatie, een toestand of een mogelijkheid, of een hypothese. Neen, zij is deel geworden van onszelf, wij zijn er deel van. Zodra wij in staat zijn die kracht te beleven, want, een redelijk besef is hier eigenlijk niet eens mogelijk, dan zullen wij met die kracht kunnen werken.

Dit alles mag u misschien een beetje verbazen, u had het misschien wat anders verwacht. Maar ik heb hier dus nu mijn tweede punt afgemaakt.

De mens zelf is onder omstandigheden in staat deze vierde dimensie te beheersen en via deze zijn eigen wereld.

Nu ga ik nog wat verder. Om een verklaring te vinden voor dat gekleurde potlood dat door het papier gaat, is een geloof nodig. Men zal dus eerst moeten geloven dat er een potlood bestaat. Dit geloof nu heeft de mens tot op zekere hoogte gevonden. Wij weten wat Einstein en na hem nog enkele knappe denkers en filosofen eigenlijk hebben gedaan met de vierde dimensie. Ze hebben deze “vierde mathematica” (een zeer aparte vorm daarvan) aannemelijk gemaakt. Ze hebben dus a.h.w. een bewijs geschapen waardoor de mens kon aannemen dat er iets was. Vanaf dat ogenblik kon men daarmee gaan werken. Dit moge nog niet geleid hebben tot alles wat we graag zouden willen, bv. het beheersen van teleportatie door iedere mens, maar het heeft toch wel geleid tot een aantal eigenaardige wetenschappelijke proeven en resultaten.

Wanneer niet de berekening er aan was vooraf gegaan, dus niet het denkbeeld een vorm van aanvaardbaarheid had gekregen, dan zouden we nooit zover zijn gekomen.

Wanneer wij te maken hebben met een astrale wereld, met een vierde dimensie, dan kunnen we niet eenvoudig zeggen: we gaan er aan beginnen. We moeten eerst die wereld kunnen aanvaarden, d.w.z. we moeten eerst ergens een formulering vinden die ons voldoet, of deze voor iedereen aanvaardbaar is, is niet belangrijk. Er zijn berekeningen van Einstein die op het ogenblik, zo lang na zijn dood, nog maar door maximaal 16 mensen begrepen worden. Dat is niet veel, maar deze 16 hebben voldoende gezag om de conclusies te doen aannemen.

De wetenschapsmensen die dit accepteren, al begrijpen zij het niet, werken uit een soort geloof en door dat geloof kunnen zij doordringen in de wereld van de kleinste materie. Thans zijn ze bezig met het ontleden van aspecten van de zwaartekracht en nog heel wat andere dingen.

De meesten van u hebben een klein beetje begrip van wat de astrale wereld is, ze hebben veel gehoord over astraal, astraal dubbel e.d. en ze hebben dus een voorstelling ervan. Die voorstelling op zichzelf zou dus kunnen dienen als basis om te werken met de astrale sfeer.

De astrale sfeer is niet volledig te verklaren, ze is ook het resultaat van een openbaringsleer en een filosofie. Waarschijnlijk wordt alles door eigen ervaring nog onderstreept, maar dat kun je aan een ander niet goed duidelijk maken, vooral niet omdat het laboratorium waarin je werkt, in dit geval je eigen persoonlijkheid is en niet een wolkenkamer waarin je de afbuiging van bepaalde partikels duidelijk maakt.

Dus wij moeten voor onszelf een vorm vinden van geloof. Maar wanneer dat geloof niet past bij de feiten, dan mogen we niet verwachten dat de feiten zich bij ons geloof aanpassen. Ons geloof moet zich wijzigen zodat het de feiten voortdurend dekt.

Dan krijgen we nu het belangrijke derde punt. Wanneer een mens komt tot een vorm van geloven, van aanvaarden van bepaalde feiten waarvoor geen redelijke verklaring mogelijk is of gegeven wordt, zo zal hij door de verschijnselen gade te slaan en te handelen volgens zijn theorie, op den duur een absolute beheersing kunnen krijgen van de fenomenen die zich voordoen en uiteindelijk zelfs een volledige verklaring daarvoor vinden, voor zover deze kan worden uitgedrukt binnen de middelen van het menselijk bevattingsvermogen.

Nu ben ik er nog niet. Wanneer er een andere wereld is, een vierde dimensie, dan zal die niet ledig zijn, d.w.z. dat een vierde dimensie (of wat dat betreft een astrale sfeer of een andere sfeer) krachten, entiteiten, wezens, hele continenten desnoods kan bevatten, die voor u niet kenbaar zijn, maar die bestaan. En nu rijst de vraag: wat gebeurt er als een kruisen van beide werelden plaatsvindt? Dan hebben we weer datzelfde beeld, het blad papier met dat potlood.

Dus alles wat in die andere wereld bestaat en uw wereld kan beroeren, zal er verschijnselen in veroorzaken. Deze verschijnselen kunnen zeer verschillend zijn: de man die een dag of drie achtereen werkelijk niets verkeerd kan doen. Hij vergeet bv. zijn tas en het blijkt dat hij deze die dag niet nodig heeft of hij komt daardoor nog juist op tijd terug om een telefoongesprek aan te nemen. Ik noem maar iets eenvoudigs. Zo zijn er meer van die dingen, dat het zo echt meeloopt en een ander loopt het helemaal tegen.

Wanneer dat met regelmaat voorkomt, dan moeten we niet alleen maar denken dat is een bepaalde cyclus, maar dan moeten we er eens aan denken dat dit weleens iets met die andere wereld te maken zou kunnen hebben. Wat het er dan mee te maken zou kunnen hebben, ja, dat zouden we uit moeten zoeken natuurlijk. Maar wanneer ik weet dat een verschijnsel uit die andere wereld een directe invloed in onze wereld wordt, dan moet ik me heel goed realiseren dat het verschijnsel dat waargenomen wordt, nooit in direct verband staat met het wezen of de vorm van de kracht die ervoor aansprakelijk is.

Het cirkeltje is wel een weergave van een doorsnede van het potlood, maar geeft het wezen van dat potlood niet weer.

Zo gaat het nu ook wanneer een grote kracht opkomt uit een andere sfeer of wereld. En nu stel ik dat er wel zeer grote krachten op het ogenblik aanwezig zijn. Krachten die behoren tot de vierde dimensie. Die behoort tot die andere werelden en in die astrale sfeer een vaste invloed betekent die op aarde als verschijnsel kenbaar is. Nu zeg ik: deze kracht is lichtend en goed. Betekent dat dan ook dat deze kracht op aarde als lichtend en goed erkend moet worden? Neen. Het kan zijn dat de volle intensiteit van beweging hier het idee van een gefixeerd zijn, van een bewegingsloosheid schept voor lange tijd. Wij kunnen de verschijnselen van de kracht niet met haar wezen identificeren. Wanneer we echter de kracht zelf erkennen, dan zullen we begrijpen waarom de verschijnselen zich voordoen, juist op deze wijze en niet anders.

Dan is ook voor het begrip van je eigen wereld erg belangrijk dat je a.h.w. leert om verschil te maken tussen verschijnsel en veroorzakende kracht.

Dan heb ik nu alleen te nog een kleine afronding, die in dit eigenlijke onderwerp niet zo heel veel te maken heeft, maar waar we toch in ieder geval wel even over moeten praten.

In deze tijd zijn er dus grote krachten werkzaam. Die krachten worden ongeveer, zoals door mij omschreven, geuit in een terrein dat de aarde zeer nabij ligt en op aarde kenbaar gemaakt. Maar deze verschijnselen zullen op aarde niet beantwoorden aan de verwachtingen die de mens koestert. Dat moet u goed begrijpen. Invloeden die lichtend en goed zijn zodra we ze zien in hun werkelijk verband, zijn misschien verstorend of onaanvaardbaar in het kleine verband van de menselijke wereld. Verschijnselen die schijnbaar afbraak betekenen, kunnen in feite een reconstructie betekenen of een herstel.

De krachten die nu werkzaam zijn, kunnen aan het wereldgebeuren thans nog niet volledig worden afgelezen. Slechts zij die de krachten zelf volledig erkennen en in zich kennen, zullen begrijpen hoe die krachten werken en waarop. Zij zullen ook begrijpen, dat ze werken met zowel materiële, astrale, alsook andere middelen en zij zullen uit kunnen rekenen hoe een hoofdwerking vanuit die kracht altijd een aantal nevenwerkingen heeft in de wereld, een soort echo’s, herhalingsverschijnselen.

Nu verkeren wij op het ogenblik met onze Orde in een wat eigenaardige situatie. Het is nl. zo, dat op het ogenblik een groot aantal Meesters, een groot aantal entiteiten dus van de hoogste rangorde van Licht, zich bezig houden met die wereld en wel via een kracht, zoals ik al omschreven heb. Wat zij op de aarde willen bereiken is vanuit menselijk standpunt misschien onaanvaardbaar, want het is het vrij worden van de mens.

Maar die vrijheid betekent ook afstand doen, afstand doen van de dingen waar je waarde aan hecht. De mens zegt: ja maar mijn bezit of mijn levensmogelijkheden, mijn sociale structuur wordt hierdoor bedreigd. Het antwoord van hoge krachten is: neen. Wat bedreigd wordt volgens u wordt niet werkelijk bedreigd, het wordt alleen veranderd. Het wordt tot perfectie gebracht. Want wij zien ook wat er verborgen ligt achter al die muurtjes van geheimhouding en achter al die uiterlijkheden van de mens. U kunt dat aanvaarden, of u kunt zeggen: ik vind het maar slechte kerels, ze moesten het doen zoals wij. Maar daar laat zo’n grote kracht zich niet door ophouden.

We hebben een hele tijd gewerkt om deze periode waarin die grote krachten kunnen werken, voor te bereiden. En ofschoon ons werk, voor zover dat kan, gewoon verder gaat, hebben we toch voorrang moeten geven aan alles wat deze hoger geplaatsten aan boodschappen willen doorgeven en aan krachten willen uitoefenen.

Wat zij doorgeven, zoals via dit medium, is maar een eerste begin, maar de echo’s komen overal, ook waar geen mediums zijn. Die invloed vinden we ook in de wetenschap en op het ogenblik zijn daar enkele ontdekkingen het gevolg van enkele veranderingen van opvatting, maar ook daar komt een grote reeks echo’s.

We moeten er dus rekening mee houden dat deze beginperiode van de nieuwe krachten gepaard gaat met een groot aantal, wij noemen het monitoren, verschijnselen, die overal eens gereproduceerd kunnen worden, maar waarvan de vorm enigszins af kan wijken.

En nu zegt zo’n kracht dit: wanneer een feit op aarde nog geen werkelijkheid is geworden, dus voor de mens nog potentieel is, ook al is het reeds een feit in de astrale wereld, omdat de gedachte in de astrale wereld suprême regeert, een afbuiging van elke kracht daarin mogelijk is, zolang een afbuiging van krachten niet plaatsvindt om een bevoordeling van bepaalde mensen of van bepaalde streken te doen ontstaan, maar eenvoudig om datgene wat goed is te sparen en te bevorderen, zo is deze voortdurende wijziging aanvaardbaar. En daardoor zitten we in een tijd die voor ons erg moeilijk is. We kunnen wel ongeveer overzien wat er gaande is, maar hoe het precies af zal lopen, dat weten we niet. We weten alleen dat het uiteindelijk goed zal zijn.

Maar er is dus een vaag element in gekomen. Dat kan natuurlijk veel minder vaag worden wanneer de mensen voor zich eens gaan leren te werken met die krachten in zichzelf, waarvan ze zich zo weinig bewust schijnen te zijn en vooral ook beginnen om de rede op de juiste wijze te gebruiken.

De rede is het werktuig van het “ik”, niet de maatstaf of het wezen. De rede gebruik je om in de wereld te werken met de mensen, maar zodra je komt te staan tegenover iets wat redelijk niet te bevatten is, dan is het hoog tijd om er niet omheen te lopen maar te zeggen: ik constateer wat is, ik concipieer wat kan zijn, ik concentreer mij in mijn wezen daarop en vind zo de afstemming waardoor ik dat geheel kan kennen.

Dan heeft u wel iets bereikt wat heel eigenaardig is, nl. in de eerste plaats een erkenning van het onredelijke, in de tweede plaats de mogelijkheid om in dit onredelijke de wereld aan te passen en te wijzigen en in de derde plaats (misschien het belangrijkste) heeft u een harmonie kunnen verkrijgen met de Grootmeesters, die vanuit de geest werkzaam zijnde, zich toch ook op aarde kenbaar maken.

Ik weet dat u dit deel van mijn betoog er niet bij verwacht had. Ik heb er echter alle reden voor om hier op het ogenblik de nadruk op te leggen. We hadden dit onderwerp oorspronkelijk anders willen bezien, maar de behandeling is aangepast bij de situatie en de mogelijkheden.

Wanneer u vragen wilt stellen omtrent de vierde dimensie of omtrent de eerlijkheid van een bepaald ingrijpen, dan kunt u dit na de pauze doen. Ik heb mijn betoog kort gehouden omdat in het tweede gedeelte mijn lezing waarschijnlijk onderbroken zal worden door een gastspreker en het lijkt mij dan beter om daarna de vragenbeantwoording niet voort te zetten. Ik kan dus niet zeggen hoeveel ik straks nog kan beantwoorden.

Ik hoop dat u deze korte inleiding wilt beschouwen als voldoende voor het onderwerp, gezien de huidige omstandigheden en zal na de pauze gaarne uw vragen beantwoorden.

  • Mag ik vragen, waarom trekt u zich terug als die andere spreker komt?

Nu, dat is heel eenvoudig. Als je als kwekeling voor de klas staat en de bovenmeester komt binnen, dan houd je je mond. Dat geldt ook voor mij.

Ik dank u voor uw aandacht en hoop u na een niet te lange pauze terug te zien.

Vragen

U heeft met veel geduld mijn lezing aangehoord en zou nu graag vernemen wat er aan vragen daaromtrent onder u leeft.

  • Bedoelt u met de vierde dimensie alle hogere sferen, dus ook die boven het astrale gebied uitgaan?

Neen. Ik heb een parallel getrokken en dat is niet hetzelfde als een identificatie met. Wanneer wij vierde dimensie zeggen, dan hebben wij te maken met iets wat op het ogenblik op aarde aanvaardbaar wordt en deze vierde dimensie van de mensen is in feite een hele reeks van dimensies. Maar deze grote reeks te behandelen, (wat oorspronkelijk wel een beetje in de bedoeling heeft gelegen) is gezien de heersende omstandigheden ter zijde geschoven.

Wij hebben nu gesteld vanavond: er is een vierde dimensie, daarin kun je verschijnselen ontdekken die op aarde onredelijk zijn en dat kan vergeleken worden wat er gebeurt bv. vanuit de astrale wereld. Voor de mens is het totaal van al de sferen en werelden te vergelijken met de vierde dimensie, ofschoon deze bij een goede ontleding eigenlijk weer een reeks verschijnselen is, die gezamenlijk weer een driedimensionale wereld vormen. En zo kunnen we doorgaan. Het zijn dus steeds de driedimensionale stelsels, die in hun raakvlakken een voor beide werelden een niet onmiddellijk kenbaar, maar wel hanteerbaar geheel vormen en dat heet dan vierde dimensie.

Vandaar uitgaande heb ik nu een parallel getrokken naar datgene wat voor ons het belangrijkste is op het ogenblik, nl. dat de mens moet leren om de innerlijke krachten te gebruiken en hem duidelijk te maken dat hij dus (al is dit niet redelijk helemaal te begrijpen) met feitelijke waarden heeft te doen, onder meer in het occulte, in het geestelijke werk. Dat was dus de opzet.

  • U sprak over die herhaling van branden. Ik kan mij dat voorstellen, ook met spoorwegongelukken. Maar hoe wordt nu verklaard dat een pyromaan 7 boerderijen in brand steekt?

De pyromaan werkt vanuit zijn eigen persoonlijkheid en als zodanig heeft dat niets te maken met een paranormaal verschijnsel. Dus ook niet met het optreden van een echoverschijnsel. Maar wanneer er meerdere pyromanen zijn (of mensen met een andere geestelijke afwijking) die een aantal misdrijven tegen anderen begaan, dus branden of moorden, dan zullen we daarin weer dezelfde verdeling zien in de gebieden waarin ze optreden. En dan kunnen we weer stellen, dat deze paranormale beïnvloeding een geestelijk evenwicht zodanig heeft verstoord, dat de mensen daardoor tot uitingen kwamen die voor de mens niet aanvaardbaar zijn.

Maar nu kan het wel zijn dat in een periode van bv. 10 dagen, op een bepaald punt, op rijksweg 1 bv. ongelukken gebeuren, steeds op hetzelfde punt. En nu ontdekken we dat er ergens een autobaan is waar ook precies datzelfde optreedt. En dan is er nog een snelweg in Frankrijk waar ook datzelfde gebeurt en het duurt precies even lang. Dan hebben we weer een inwerking vanuit het astrale.

We moeten dus een onderscheid maken tussen de zuivere menselijke oorzaken en de veroorzaking vanuit de sferen.

De mens kan dus wel medewerken, maar dan zal er nooit een verband bestaan via de mens. Laten we zeggen er is een grote brand in Amsterdam en dat is kortsluiting, er is een grote brand in Breda en dat is brandstichting en dan is er nog een grote brand in Zutphen en dat was een ongeluk. Dan zeggen we: het zijn alle drie dezelfde factoren, er is een menselijke zwakheid bij en met die branden in precies dezelfde branche in een driehoeksverband, dat is kennelijk een uiting van iets wat uit de sferen komt.

Wanneer je daar eenmaal mee begint, dan ontdek je tot je verbazing dat je op den duur leert onderscheiden tussen gebeurtenissen waar een cyclus aan vastzit, die zich dus ergens herhalen elders en tussen gebeurtenissen die gewoon menselijk zijn en die dus ook eenmalig kunnen zijn. Maar dat is weer een kwestie van sensitiviteit en dan komen we weer aan de grens van het redelijke.

  • Een tijdje geleden heeft u eens gezegd dat ter vermijding van een wereldcatastrofe, bepaalde krachten deze wilden afleiden op kleinere. Is daarbij ook verband met dit onderwerp?

Oppervlakkig gezien is daar geen verband. Alleen wanneer we begrijpen dat het afbuigen van krachten, waar ik over gesproken heb, een heel grote rol kan spelen, dan zult u begrijpen dat een conflict dat een oorlog zou moeten worden, kan worden afgebogen naar een conflict dat een staking betekent. Dat een conflict waaruit dus gewelddadigheden onmiddellijk voort zouden kunnen komen, misschien weer omgeschakeld kan worden naar een politiek schandaal. Maar er moet altijd enige verwantschap bestaan.

  • Hoe ontstaat het kwaad dat die branden bv. veroorzaakt?

Daar kan ik in het kort niet veel over zeggen, dat kunnen vele oorzaken zijn. Enkele voorbeelden: er heerst bij een aantal bedrijven een ontevredenheid, die ontaardt in een haat tegen het bedrijf. Dan hebben we dus al één factor die a.h.w. een kracht aantrekt. Dan hebben we als tweede factor nodig, bewust of onbewust, een grijpen naar de astrale sfeer van die werknemers of wel een entiteit die inziet dat hier een verandering nodig is en die vanuit zich daarop ingrijpt en dan zal die haat of stemming als een soort magneet die kracht leiden naar de punten waar ze nodig is.

  • U hebt de vorige maal gezegd, dat naast positieve waarden ook negatieve krachten moeten werken, omdat er altijd een harmonisch evenwicht moet zijn. Hoe rijmt u dat met de echo-verschijnselen?

Dat is eenvoudig. Wanneer we zien dat er brand ontstaat in een bedrijf dat gehaat wordt, dan is dat voor dat bedrijf negatief, maar gelijktijdig wordt daardoor het feit van de eigen belangrijkheid en betekenis van een bedrijf voor degenen die het haten meer kenbaar. En zo ontstaat dus een verandering in hun houding en dat is positief.

Er is altijd een positieve waarde op de achtergrond en dat moeten we niet vergeten. Elke echo die optreedt heeft ergens een positieve en een negatieve kant. Als Feijenoord wint van Benfica is het positief voor de een en negatief voor de ander.

Zodra je gedwongen wordt om 90% positief te zijn en er is 10% negatief, dan wordt je door die positiviteit meegesleurd. Je kunt de negatieve factor niet verwerken en komt daardoor tot negativiteit, ook 90%. Dan is er kosmisch bezien evenwicht, maar voor jou wisselen deze waarden zo snel, dat je bewustzijn dat niet mee kan maken.

U ziet dat het nog een ingewikkelde kwestie kan zijn.

  • Wat is nu de positieve kant bij dergelijke arbeidsconflicten waarbij de arbeiders het bedrijf haten?

De positieve kant die daaruit ontstaat, is wel dat ze veel harder moeten werken om te bereiken wat ze willen, dan ze zouden willen en dat ze gelijktijdig door hun ontevredenheid gedwongen worden na te denken. We hebben in een arbeidsconflict niets aan een werknemer die zonder meer de slaaf is van de werkgever. Hij heeft gebrek aan eigen initiatief en laat aan de werkgever alle verantwoordelijkheid. Het omgekeerde is natuurlijk ook niet goed. Door dergelijke conflicten kunnen werknemers en werkgevers naar elkaar toe groeien.

En om u op een conflict te wijzen dat waarschijnlijk echo’s zal hebben, het conflict op het ogenblik in Duitsland zal zeer waarschijnlijk gevolgd worden door soortgelijke conflicten in Engeland, Frankrijk en misschien Spanje (Opname aug ’63; is inderdaad gebeurd) Daarbij wordt een krachtproef genomen, die voor de werknemers én de werkgevers niet erg prettig is, maar hierdoor worden ze voor het eerst met elkaar geconfronteerd en met elkaars mogelijkheden, belangen en wil.

Zodra er sprake is van een compromis, zal er nooit een werkelijke uiteenzetting van standpunten volgen en zal men elkaar nooit werkelijk weten te waarderen en nooit precies weten wat de mogelijkheden zijn van de tegenpartij. Wanneer de staking dus wordt opgelost, dan is daarmee een juistere definitie van een machtsevenwicht binnen West-Duitsland tot stand gekomen. Dat juistere evenwicht geeft een veel groter besef bij arbeider en werkgever voor wat men in de toekomst mag, kan en zal doen. De samenwerking wordt op deze wijze in feite verhoogd en daar heeft u nu het eigenaardige, daar zit een zeer positieve kant aan. Sociaal en economisch belangrijk, maar ook voor de bewustwording. Want tegenwoordig denkt de arbeider wel eens dat degene die werkt alleen maar rechten heeft en niet degene die de werkmogelijkheden schept. Het omgekeerde zien we natuurlijk ook wel eens.

Mag ik hier even de gelijkenis van Jezus voor de arbeiders in de wijngaard aanhalen?

‘s Morgens zat de wijngaardenier met een hoop last, hij moest zijn oogst naar de markt brengen. Hij ging de straat op en huurde een aantal lanterfanters. Deze wisten dat hij in nood zat en dachten er een flinke prijs uit te slaan. Ze zeiden: goed, we werken voor een paar sikkels. Goed, zei de heer, dat vind ik best. ’s Middags nam hij nog enkele arbeiders aan. Deze dachten: we zullen maar geen eisen stellen anders neemt hij ons niet, laten we maar mee gaan. Toen zei de heer: als er nog iemand wil komen, tot het laatste ogenblik neem ik hem nog.

Toen ‘s avonds uitbetaald moest worden, betaalde hij aan ieder het gelijke bedrag.

Degenen die overvraagd hadden, hadden toen een ontzettende hekel aan de man en aan zichzelf, want degenen die minder hadden gewerkt die hadden ook minder moeten verdienen. Degenen echter die meer kregen dan ze verwacht hadden, die waren erg blij.

Maar de eigenaar van de wijngaard had iets gedemonstreerd dat de anderen niet begrepen hadden, nl. dat het contract wederzijdse verplichtingen schept, maar dat een vrije samenwerking in feite een veel grotere verplichting schept. Omdat daar een vollediger aanvaarding bij aanwezig is, wederzijds en daardoor vanzelf de beloning ruimer zal zijn en de arbeid beter.

  • Is de astrale wereld noodzakelijk voor de aarde, tot deze haar hele cyclus heeft doorgemaakt, of is het maar een tijdsperiode?

De astrale wereld is een deel van de schepping en bestaat van het begin tot het einde. Maar de grote gebondenheid van de mens met het astraal terrein is iets wat afneemt naarmate zijn eigen bewustzijn groter wordt. Dan blijft de astrale wereld voor de mens een terrein waarin hij werken kan, maar is het niet meer een terrein waarmee hij noodgedwongen en tegen zijn wil in verbonden zal zijn.

  • Zijn er poltergeisten die niet samenhangen met mensen?

Inderdaad, er zijn er. Het poltergeistverschijnsel op zichzelf kan wel uit de mens voortkomen, meestal uit iemand die in de pubertijd is, maar dezelfde energie kan op duizend-en-een andere wijze worden gewekt. Zo kan men door een bepaald mengsel van esoterische oliën, waarbij weer een magneetnaald te pas komt, en aromatische stoffen, een soort krachtveld wekken. Wanneer dat werkt, dan hoeft er geen mens aanwezig te zijn en zijn er toch regelmatig poltergeistverschijnselen. Dat is een vorm van de vroegere zwarte magie. Dan bestaat er ook eenvoudig het optreden van een geest, die wanneer hij eenmaal houvast gekregen heeft in de wereld, geen mens meer nodig heeft en bij u de boel kapot kan gooien als hij zin heeft.

Er is niet oorspronkelijk altijd een mens voor nodig om een poltergeistverschijnsel te doen ontstaan. Maar wanneer u stelt: er zijn krachten noodzakelijk die slechts onder zeer zeldzame omstandigheden in de natuur aanwezig zijn, maar een inherent deel van de menselijke levenskracht vormen en daardoor bij mensen het gemakkelijkst verkregen kan worden door geesten die ze willen gebruiken, dan heeft u gelijk. In die zin zijn er dus wel mensen mee betrokken.

Ik zou graag eerst nog een paar woorden ter inleiding van onze gast tot u willen zeggen. Ik vind het altijd een eer, wanneer we een belangrijke spreker krijgen. Ik zou graag willen dat u onder elkaar niet uit ging maken wie het is, want dat is niet belangrijk. Wanneer de spreker komt, ontvang hem met het respect dat u aan een bewuste geest schuldig bent, verder niet. Luister niet alleen maar naar de woorden. Probeer te begrijpen dat het hier heel vaak gaat om een sfeer, dat hetgeen er achter de woorden schuilt belangrijker kan zijn en realiseer u verder, dat deze sprekers iets weergeven van een kracht die op het ogenblik op deze wereld zeer actief is.

Het is mij moeilijk, zo niet onmogelijk, om commentaar te geven op wat de spreker brengt. Ik zal dat dus niet doen. Wanneer de spanningen zeer sterk zijn, dan zal ik nog even terugkomen om met een paar woorden te sluiten en zo de aanpassing van het lichaam gemakkelijker te maken. Ik hoop dus, vrienden, dat u met mij zult willen luisteren en dan geef ik nu het lichaam over aan deze gast.

Gastspreker

Vrienden, wanneer wij samen zijn om te zoeken naar een kosmisch geheim, zo zoeken wij in wezen naar onszelf.

Wanneer wij zoeken naar de raadselen Gods, zo zoeken wij in wezen naar onszelf.

Wanneer wij zoeken naar de kracht die ons voortdrijft door het leven, zo zoeken wij in wezen onszelf.

Want ziet, wij zijn deel van één Kracht. En al wat wij zijn en al wat wij betekenen is voortgekomen uit één Wezen.

Er is niets in of rond ons, dat niet deel is van deze Kracht.

Wie zich bewust is van de Kracht die in hem leeft, wie zich bewust is van het Licht dat hij in zich draagt, wie zich bewust is van de wet die zijn wezen omschrijft, hij kent het rijk dat in zijn wezen ligt, de eeuwigheid die hij zoekt onder vele namen.

Gij meent dat het belangrijk is om een antwoord te vinden op vragen.

Maar welke vragen kunt gij stellen die gij werkelijk kunt beantwoorden?

Vraag daarom niet aan de rede: wie ben ik, of: wat leef ik, of: waarheen ga ik, doch erken de diepe behoeften van uw wezen.

Uw wezen begeert naar eeuwigheid. Het begeert naar de vrede Gods. Het begeert naar de innerlijke erkenning van het werkelijk zijnde.

Er worden u steeds boden gezonden die u zeggen hoe te gaan, die u zeggen hoe te leven. Maar slechts gij zelve kunt zo leven uit de Kracht die u is gegeven.

Niets kan u gegeven worden wat gij niet al reeds bezit. Niets kan u genomen worden wat u werkelijk behoeft.

Er is echter één Kracht in u die sterker is dan al het andere.
Die Kracht noemt men de Liefde, de Liefde Gods. De kosmische Liefde noemt men Licht des Hemels en zoekt de waarheid des levens.

Indien gij waarlijk lief hebt, uw God, uw leven, uw kracht en u vraagt niet, zo is u waarlijk Geluk en Licht gegeven.

Want hij die leeft in de ware Liefde Gods en niet vraagt, hij bezit de eeuwigheid.

En gelukkig is de mens die zijn vele raadselen ter zijde durft stellen en durft te zeggen: nu leef ik, nu spreekt in mij het eeuwige. Hij die eenvoudig is en in het heden de Kracht aanvaardt en de taak hem gegeven, die erkent hoe zijn wezen geheel deel is van een kosmisch werk.

Waarlijk gelukkig is hij, want hij weet waar te gaan en zijn voeten zijn gericht op het Pad tot Licht. En zo gij vraagt wat is de vrede die gij biedt, zo zie ik gelukzalig hij die beseft dat de vrede is de kracht die in hem woont.

Want wie in zich de vrede heeft, is eeuwig één met de vrede des Vaders.

Wee hem echter die de vrede zoekt buiten zich, de zwakheid en de angst, want deze kent geen vrede, omdat hij verdeelt is tegen zichzelf.

Uit het verleden klinken tot u nog de stemmen en de leringen, die eens gegeven werden om u die eeuwigheid te doen kennen.

Nu zijn Wij gekomen tot uw wereld en in veelheid van Kracht, voorbereidend de tijd, bereidend het Pad van Hem die weerkeert.

En Wij geven u ook nu de Kracht zo gij aanvaardt, want de Kracht die in Ons is, is de Kracht die in u leeft.

En indien gij zekerheid begeert, zo geven Wij u zekerheid, want de zekerheid die in uw wezen leeft zal bevestigd worden.

En zo gij vraagt naar bewijzen, zo zullen bewijzen u gegeven worden in overvloed, met die maat die meer dan vol is en overvloeit van krachten.

Want dit is de tijd waarin de mens zich voorbereidt voor de grote keuze.

Dit is de tijd waarin Wij, nog onzichtbaar, gaan met de mensen.

En zo gij zelve nog niet meent de Kracht te kennen, laat Mij spreken van de Kracht die Mij behoedt, die woont in allen die het Licht hebben aanvaard.

In ons leeft het Licht dat men noemt God.

In ons is de Oerkracht die men noemt Vader, zo gij Haar beseft en aanvaardt.

In ons is de vrede die erkent dat alle dingen goed zijn.

En in u kan de vrede zijn, indien gij aanvaardt dat zelfs het onbegrepen zinrijk en sterk is.

En bovenal leeft in ons de Liefde die alle Krachten samenbindt, omdat God zelf is de Kracht van Liefde, de Rechtvaardigheid van waaruit Wij leven.

Indien Zijn Liefde in u woont, zo genezen uw kwalen, zo verdwijnt uw onzekerheid, zo erkent gij de zin van uw bestaan.

En zo gij onzeker zijt, dat dan het Licht en de Kracht en de Liefde die in ons wonen, mogen spreken tot uwe harten, opdat gij vervuld en verzadigd moogt zijn, gaande de weg voor u bestemd, vervullend de taak gegeven vanaf het begin der tijden.

Niet veel meer heb ik u te zeggen. Ga uw wegen. Niet als geesten, maar als mensen die leven in de stof.

Ga uw weg echter in kracht, in vreugde en in zekerheid. Niet aarzelend, niet vragend, maar bevestigend wat leeft in uw wezen.

Want zo zult gij erkennen dat dit de tijd is ter vervulling, de tijd waarin de mens zijn verbond met zijn Schepper bevestigt en tredend uit zijn beperking, komt tot de volheid van leven, die is de uiting van het Koninkrijk Gods, levend in allen.

De Vrede die ons de Vader geeft, mogen met u zijn en dat gij in deze Vrede moogt horen de Stem der Waarheid die in u woont.

Zoals gezegd, kom ik nog even terug om de overgang van de ene spanning op de andere te vergemakkelijken. Er is u iets gegeven wanneer u het aanvaarden kunt. Er is iets bevestigd wat u misschien innerlijk reeds kende. Maar boven alles, vrienden, heeft u hier kennis gemaakt met een kracht die voor hen die wat gevoelig zijn een volkomen omwenteling kan betekenen.

Ik ben zelf verheugd dat dit Licht ook mij beroerd heeft en ik hoop dat ook u het op prijs stelt.

Denk niet dat dit nu een reden is om ingetogen en stil heen te gaan. Als de zon schijnt dan ben je blij, dit is een geestelijke zon. Wees er blij mee en vraag u niet af wie het was, maar realiseer u dat de kracht die hier voor zo’n ogenblik spreekt in de komende tijd op vele plaatsen verder zal spreken met verschillende stem, verschillende personen, iets is wat u persoonlijk kunt gebruiken.

Het wordt u gegeven om er zelf iets mee te doen.

En dan mag ik nu wel eindigen. Ik doe dat met de wens, dat alles wat door onze hoge broeders hier gedaan wordt voor u een versterking van innerlijke kracht mag betekenen, zodat u a.h.w. ons werk overneemt en we meer samen kunnen werken. Elkaar beter kunnen begrijpen dan voorheen mogelijk was.

Nu dank ik u allen voor uw aandacht en wens u een gezegende huisgang toe.

image_pdf