De Atlantische periode

27 september 1990

Alwetend zijn we nog steeds niet geworden, helaas. Onfeilbaar ook niet, geen papale neigingen. En dientengevolge moet ik u verzoeken om zelf na te denken. Waar praten we over?

  • De vraag is:De Atlantische periode(onder andere de machtsuitoefening in die tijd plus de invloeden uit die periode op deze tijd en eventuele parallellen: denk bijvoorbeeld aan de statenbond en de verenigde naties).

 Juist, we hebben dus een programma voor het komende jaar.

Ik zal proberen om het heel summier te doen, dan kunnen we in ieder geval het onderwerp ongeveer afronden. Wanneer men spreekt over de Atlantische periode, dan zult u weten dat dit een sagenperiode is, waar heel veel verschillende overleveringen over bestaan. Wat er in feite is gebeurd, is dit: Er ontstonden mutaties, deze werden vissers. Ze waren in strijd met jagersvolken en zijn dus naar eilanden gegaan, die de anderen, niet zeevarend, niet zo gemakkelijk konden bereiken. Daar ontstond een vissers- en boerencultuur, landbouw. En daarin ontwikkelde zich langzaam maar zeker ook de mogelijkheid tot handeldrijven. Dat heeft zich uitgebreid tot handel werd gedreven zowel ver op de Middellandse zee bijvoorbeeld, die overigens in die tijd nogal gevaarlijk was, want ze was zeer vulkanisch, meer actief dan nu. En daarnaast grote delen van Afrika, maar ook bijvoorbeeld delen van Engeland, vooral Wales, Ierland en aan de andere kant, zeg maar, alle eilanden daar en hoofdzakelijk het Zuid-Amerikaanse continent.

Waar handel ontstaat, is bescherming nodig. Waar bescherming nodig is, daar heb je twee dingen nodig: een priester en een krijgsman. De krijgsman werd langzaam maar zeker een koning. En er is een tijd geweest dat Atlantis tenminste acht koningen had. Er is zelfs een tijd geweest van meer, maar die heeft niet zo lang geduurd, die onderling al een statenbond hadden. Een wet stond op gouden tafelen rond een kolom in het midden gegraveerd en dat was zoiets als het handvest van de verenigde naties. Iedereen kende het, iedereen spelde het nog een keer na, en niemand hield zich eraan.

En het bovennatuurlijke. Dus.. ja, je hebt altijd sjamanen gehad. Die waren er al in de tijd van de missing link, zeg maar. De tijd dat sapiens kwam, was dat al ingeburgerd. Een soort tovenaar. En dergelijke tovenaars hadden zich hier en daar tot wijsgeren ontwikkeld en in Atlantis was de gewoonte dat ze in het binnenland, wat meestal nogal heuvelachtig was, woonden. En dat ze op de toppen van die bergen dan de mensen eventueel adviezen gaven of zegenden. Maar als je steden begint te krijgen, wat in die tijd een stad was, is tegenwoordig een dorp natuurlijk – ik geloof de grootste stad in Atlantis heeft het in zijn beste tijd tot rond de 15- 17.000 bewoners gebracht, inclusief de slaven -, dan moet er dus een priester zijn die meer toegankelijk is.

Er kwamen priesters in de steden. Deze priesters in de steden probeerden alles wat de wijsgeren als scheppingsidee, als erkenningsidee hadden verkondigd, om te zetten in praktijk. Ze waren niet alleen maar priesters en machthebbers en intriganten, daarnaast hadden ze ook allerhande studies en ze waren tot op zekere hoogte wetenschappers. Uit hun wetenschap zijn een aantal dingen naar voren gekomen. Het eerste zou je een vorm van oceanografie kunnen noemen, kennis van de stromingen, erg belangrijk natuurlijk. En de tempel tekende alle ervaringen op van schepen die daar binnen liepen en konden dus een aardig patroon geven van de te verwachte winden, stromingen en zelfs vaak nog stormpatronen. Daarnaast hielden ze zich bezig met vulkanen. De vulkanen brachten nuttige stoffen, dat hadden ze al gauw in de gaten: en daarnaast natuurlijk, ja, ze gaven hitte, ze waren iets onbegrijpelijks, iets bovennatuurlijks: ze waren voor vele doeleinden te gebruiken.

Er is daarnaast nog een tijd geweest dat men zich bezig hield met de studie van wat men tegenwoordig het aardmagnetisch veld zou noemen, maar die studie ging wat verder. Men hield zich namelijk bezig met de verschillen in statische lading tussen de hoogste luchtlagen en de aarde. Men had er zelfs een systeem voor gevonden om die kracht, die elektriciteit, zij het inslagsgewijze dus, in steenmassa’s te brengen: die steenmassa’s konden dat dan weer op een bepaalde manier behouden en ook weer afgeven. Ze hebben ook een zeer beperkte vorm van luchtvaart gekend. Een combinatie van zweefvliegen en gebruikmaken van magnetische krachten. Dus alles bij elkaar, ja, het was een eigenaardige beschaving. Ze kenden eigenlijk weinig van metalen. Het enige wat ze veel gebruikten was dus zacht metaal, zoals tin, goud en later zijn er goudlegeringen gemaakt die dus een bijzondere hardheid hadden.

Glasachtige lava, uitbraaksels dus van de vulkanen werd bewerkt tot wapens, tot offermessen, noem maar op. En die kun je het best vergelijken met de oxidiaanmessen bijvoorbeeld die je later terugvindt in Midden-Amerika en ook in Mexico, als daar de geschiedenis Azteken, Tolteken, eigenlijk de zaak overrompelt. Nou, dan krijg je dus dit: de koningen strijden om de macht. De aanleiding is eigenlijk onbelangrijk, maar niemand wil de minste zijn.

Deze oorlog duurt aan en af bijna een eeuw en uiteindelijk komen er priester-ingenieurs, die zeggen: Wanneer we nu dus water toelaten in voldoende massa in een werkende vulkaan, dan moet dat aardbevingen geven en daardoor kunnen we de vijand als het ware kunstmatig in een natuurramp dompelen. Dat hebben ze inderdaad gedaan, de helft verdween.

  • Waar lag het?

Atlantis strekte zich uit in de Atlantische oceaan. Het dichtstbijzijnde punt was ongeveer 0-0, op Greenwich gemeten dus, dus op de evenaar, iets naar het zuiden, verder naar het noorden toe, Azoren zijn nog toppen ervan en strekte zich uit als een eilandenreeks, ongeveer in de richting van San Fernando de la Playa (of Praya). Een eiland dat nu voor de kust van Brazilië ligt.

Ja, en dan zegt u: ja, wat moeten we daar nou van weten, van die priesterwetenschappen. Er waren er twee. De één was zeer materieel gericht en kan het best vergeleken worden met de wetenschappers van deze dagen. Mensen die allerhande dingen ontdekken en ze vaak proberen zonder dat ze precies weten wat ze doen. Aan de andere kant had je de priesters die zich voornamelijk met de kosmos bezighielden, de relatie innerlijke wereld-kosmos. En die hadden dat allemaal voorzien en die hebben zowel de eerste als de tweede Atlantische trek eigenlijk geleid.

Een deel van hun school is later terecht gekomen in India en voornamelijk bewaard gebleven in het gebied van de Karakorum. Nou, dan zeg je: Wat zijn de parallellen die je kunt trekken? Ik geloof dat de beste parallel die je trekken kunt, deze is: Wanneer je je van een bepaalde techniek een machtsverhouding afhankelijk maakt, wordt je slaaf van de omstandigheden. En degenen die daarin een hoge plaats verwerven, zijn vaak te blind om te zien wat ze doen. Dat geldt in deze dagen net zo goed als in het verleden. En we moeten heel goed begrijpen bijvoorbeeld dat het optreden van Bush in het Midden-Oosten mee bepaald wordt door zijn behoefte nog een volgende ambtstermijn uit te dienen. Dat staat direct met elkaar in verband.

Als je het binnenslands niet kunt redden, is een oorlog altijd het redmiddel als je die populariteit bij de eigen bevolking wilt behouden, wat ook Saddam Hoessein overigens al ontdekt heeft. Dus parallellen, ja, ze zijn er.

De techniek van Atlantis was niet zo ver ontwikkeld en niet zo algemeen gebruikt, natuurlijk. En ze hadden geen vakbonden, ze hadden andere slaven. Dus als je het zo bekijkt, ja. Belangrijk was de economie. Waar handel komt, daar ontstaat een economisch geheel. En elk economisch geheel heeft de behoefte om zichzelf voortdurend meer te bevestigen en uit te breiden. En dat geeft dan aanleiding tot oorlogjes, tot twisten. In deze dagen zo goed als in het verleden. U ontdekt verder dat bepaalde zakelijke belangen, bijvoorbeeld de strijd tussen vestigingen in de Middellandse Zee, inclusief de vestiging in de buurt van het huidige Cadiz en de eigen, zeg maar de moederstad, het eigenlijke Atlantis, zoals u het noemt, de oorzaak zijn geweest van een hele hoop oorlogen en rampen en allerhande dwaasheden. En ze hadden elkaar zo goed kunnen helpen, maar ze hebben het niet gedaan. Het resultaat is overigens wel geweest, dat een deel van de Atlantische economie, als ik het zo eens mag uitdrukken, werd overgenomen door Griekenland, onder andere de exploitatie van tinmijnen gebeurde op bijna dezelfde manier. En in licht gewijzigde vorm vinden we dat ook terug in Wales en in een deel van westelijk Ierland.

Wat de geestelijke krachten betreft, het is opvallend dat deze in Atlantis niet geïnstitutionaliseerd waren. En dat de geïnstitutionaliséérde geestelijkheid eigenlijk mede een groot gevaar was, omdat ze meespeelde in de strijd om macht. Ik ben bang dat het in de moderne tijd nog steeds niet anders is. Verder, in die tijd de gewone burger, en dan bedoel ik de vrije burger, want over slaven praatte je niet in die tijd, die geloofde iets of iemand, aan een koning, aan een krijgsman, aan bepaalde kapiteins bijvoorbeeld van de zeevaart of aan bepaalde priesters en luisterde niet naar anderen. Dat komt nog steeds voor. Ieder had zijn eigen godje en zijn eigen orakel. Heb je eigenlijk nog steeds. Zelfs in Nederland heb je van die orakels. Die komen dan zo nu en dan op de t.v. om uit te leggen waarom de dwaasheden die zijn uitgehaald, eigenlijk zeer wijs waren, omdat ze namelijk nieuwe mogelijkheden scheppen, die ook niet gebruikt worden. En dat zie je overal. Ja, ik hoop niet dat u vindt dat ik teveel kritiek uitoefen, maar ik probeer een enorme sprong in de tijd ook nog in parallellen te vertalen. En dan kom je als vanzelf terecht bij die vrije geestelijke waarden die Atlantis kende en overigens heeft uitgebreid.

Bijvoorbeeld het eerste Troje was een vestiging van de eerste Atlantische trek, dus vlucht van een deel van de bevolking. En wanneer je dan zegt: Wat hadden ze eigenlijk gevonden? Dan zou ik zeggen: het belangrijkste wat ze gevonden hadden, was de relatie die er bestaat tussen geest en lichaam. Alleen noemden zij het anders, maar in onze termen zou je zeggen: Ze beseften dat je de aura kunt manipuleren en het lichaam genezen. Of dat je het lichaam kunt proberen te genezen, maar daarmee ook gelijktijdig de uitstraling van de persoon verandert.

Verder hadden ze erkend dat kosmische banden mede te danken zijn aan de afstemming van vooral de buitenste laag van de eigen uitstraling. Dat er bepaalde paranormale mogelijkheden bestonden van gedachteoverdracht. Wij zouden het telepathie op afstand noemen. Dat ze suggestieve technieken hadden ontdekt. En die suggestieve technieken bijvoorbeeld zijn onder meer terecht gekomen in, Boven Egypte. En het is heel opvallend dat vandaaruit eigenlijk eerst na de versmelting van de twee kronen, deze suggestieve vertoningen ook bijvoorbeeld in Thebe en dergelijke plaatsvonden. Men liet dan de mensen onder massasuggestie bepaalde dingen beleven, terwijl de god door de straten werd gedragen en zo. Alles bij elkaar zou u het erfdeel van Atlantis, zover het bestaat, eigenlijk moeten beschouwen in deze tijd als een soort inwijding. Een inwijding waarbij geleerd wordt dat niets afzonderlijk bestaat. Alles bestaat altijd als deel van een totale samenhang. Verder, het ik is wel een begrensde persoonlijkheid, maar kan zichzelf alleen uiten en beleven, wanneer het dus in overeenstemming komt met de krachten van het Al die hem omgeven. Nou, dat zijn allemaal dingen die worden op duizend en een manier geleerd.

Verder gingen ze uit bij deze wijsgeren, nou ja, ze hadden veel tijd, ze zaten meestal in hun eentje op een steentje op een berg, hè, dus meditatietechnieken. Daarvan zijn er vele overgedragen. En sporen daarvan kunnen we vreemd genoeg nog vinden in India, waar bepaalde yoga-technieken, vooral de zaken als de raja-yoga ende karma-yoga, een samenvoeging zijn van technieken die de Atlanten eigenlijk op een licht gewijzigde manier  ook al hanteerden. De opvattingen van leven en dood waren in Atlantis eigenlijk betrekkelijk eenvoudig. Er bestaat geen dood voor degene die vrij is. De slaven, die zag men dus wel als uiteindelijk dood gaan. Een soort eeuwig leven kon worden bekroond door een soort halfgodendom, dat aan wijzen en helden werd toegekend. Vergelijkbaar met bepaalde  Hindoedenkbeelden, die we zelfs al terugvinden in oude Sanskriet geschriften. Er is een absolute verbondenheid tussen alle dingen. En pas wanneer men die verbondenheid beseft, niet alleen tussen mensen, maar tussen alle dingen, inclusief de mensen, is er vrede en dus geluk mogelijk.

Een oude Atlantische stelling die ze vandaag aan de dag best eens zouden kunnen bestuderen. Want waar de aarde niet gezond is, zijn de mensen niet gezond. Waar de mensen niet gezond zijn, is de menselijke geest niet gezond. Waar de menselijke geest niet gezond is, ontstaan conflicten en met de natuur en met medemensen. Dus als je zo’n hele geschiedenis, ja in een nutshell, in een vingerhoedje probeert samen te proppen, dan moet je een paar conclusies trekken.

De eerste is: Bepaalde kosmische waarheden en wijsheden, die ook nu nog worden gepredikt en beseft, zijn zo oud dat de bron daarvan al een legende is geworden, waar niemand het ware van weet.

In de tweede plaats: de magische kennis, waarmee we geconfronteerd worden in rijken die mee beïnvloed zijn, zowel Irak, Iran, Arabië, zeg maar, Azië, het zuiden vooral, als in Egypte, maar ook bijvoorbeeld in oorspronkelijk de Andes en later ook in Mexico, ja, zelfs een aantal van de magische praktijken van zekere indianenstammen, blijken mee gebaseerd te zijn op de denkwijzen van Atlantis.

De magische praktijken ontwikkelen zich afzonderlijk, omdat ze meebepaald worden door de aard van de mensen, de middelen waarover ze beschikken en al dat andere. De magie is in feite niets anders dan de erkenning van de volledigheid van de wereld en het wijzigen van een deel ervan, wat automatisch andere delen van het geheel tot een aanpassing brengt. Dit denken bestaat vandaag aan de dag nog en dat de mensen het langzaam maar zeker hebben gesplitst in witte magie en zwarte magie en natuurmagie en groene magie en noem maar op, ach, dat is alleen maar, omdat mensen alles graag in een vakje willen stoppen. Er is niets wat niet samenhangt met al het andere. Wat men in de oudheid de kracht der goden of de zonnekracht noemde – in de Atlantische periode werden onder meer zon en maan al vereerd -, dat zien wij tegenwoordig eerder als yin en yang, als de levensstromen, de evenwichten en bepaalde conclusies eruit getrokken wijzen bijvoorbeeld op onevenwichtigheid in de energie, onevenwichtigheid in het sympathisch stelsel enzovoorts enzovoorts.

Dan bestaat er verder in Atlantis het geloof dat helden, die dus halfgoden worden, wanneer omstandigheden ontstaan vergelijkbaar aan die waaronder ze geleefd hebben, weer op aarde terugkeren. Reïncarnatie is ook al zo oud, alleen het was vroeger alleen voor de elite, en tegenwoordig is het voor Jan en alleman. Dat kun je ook zien, er is een drukte op aarde als nooit tevoren… De conclusie die je kunt trekken, is of we het willen of niet, weten of niet: Een groot gedeelte van het gemeenschappelijk bovenbewuste of onbewuste is eigenlijk sterk beïnvloed door de gebeurtenissen in een rijk, waarvan het bestaan alleen nog een legende is. Wat in deze dagen elke keer weer naar voren komt, de statenbond, de manier waarop men met elkaar strijdt om kleine belangen, de koehandel die er bestaat tussen regeerders en kerken en andere belangengroepen, het is allemaal zo oud als de weg naar Rome. En daarom zou ik, om deze samenvatting even te besluiten, het volgende willen opmerken: een van de grootste wijsheden die Atlantis heeft gekend, drukte een wijsgeer daar als volgt uit: ‘Zoek in jezelf tot je jezelf ervaart als vrede. Zoek dan uit jezelf de kosmos, tot je jezelf in de kosmos ervaart als vrede. En als je deze vrede gevonden hebt, streef niet naar meer, maar deel wat je hebt, omdat je meer bezit dan je ooit zult kunnen weggeven’. Ik denk dat dat een redelijk besluit is van een samenvatting die zoals u weet, gebaseerd is op een verlanglijst die bijna zo lang was als het onderwerp. Hebt u bepaalde punten waar u op in wilt gaan op het ogenblik? Dan wil ik die verder voor u uitdiepen.

  • De taal. Er zijn sommige, ik heb daar toevallig over gelezen. Ik denk dat er resten van de taal te vinden is of bij de Gorichem of Gran Canaria, inmiddels zo uitgesproken of het Keltisch of het Baskisch.

Nee, de Atlantische taal in zichzelf was eigenlijk oorspronkelijk een omschrijvingstaal. Je sprak dus niet van een pook, maar van een ijzer dat het vuur oprakelt. Het is maar een simpel voorbeeld. En de verkortingen daarvan stammen voor een groot gedeelte van na de eerste Atlantische ramp. De beste analogieën van deze taal kunnen we terugvinden in het Oudegyptisch.

Er zijn resten overgenomen. We kunnen het verder terugvinden in het Sanskriet, ongetwijfeld. In het Perzisch zijn ook nog bepaalde elementen bewaard en eveneens dus in de taal, de oorspronkelijke taal van de stammen die in de Kaukasus woonden. Daarnaast zijn de Basken wel beïnvloed daardoor en zijn zelfs indirect deel van een slavenvlucht uit de tweede uittocht.

We kunnen verder zeggen: ja, op de eilanden zullen ook resten van dit taalgebruik wel gebleven zijn, maar de behoefte van de mens om sneller en duidelijker zich te kunnen uitdrukken, heeft ertoe gevoerd dat elke vergelijkbaarheid met de oorspronkelijke taal teloor is gegaan. Vroeger nam je een half uur om jezelf voor te stellen. Dan wist iedereen precies waar je vandaan kwam, waar je naartoe ging, wie je verre voorvaderen waren, wat je beleefd had enzovoorts, enzovoorts. En tegenwoordig zeg je: Jansen, aangenaam. En ik denk dat je dat effect niet moet uitwissen en dat je dus niet moet zeggen: dit is de oertaal van Atlantis. Je kunt wel zeggen: hier zijn bepaalde klanksamentrekkingen en bepaalde vervoegingsgebruiken gebleven, die terug te voeren zijn tot de laatste Atlantische periode.

  • Deze tijd, is dit de geschikte tijd voor entiteiten uit Atlantische periode, om hier te reïncarneren?

Nou ja, het zal wel een geschikte tijd zijn. Ik kan me voorstellen dat een slaaf uit Atlantis, die misschien al een paar incarnaties heeft gehad, denkt: nou, deze tijd is ideaal, ik word nou vakbondsbons. En ja, voor helden is het niet zo ideaal. Ze hebben dan wel een paar wereldoorlogen gehad, waar ze dus zich in hadden kunnen uitleven misschien. Maar ik ben bang dat alleen de tweederangs helden zijn overgebleven in de incarnatie, zover ze van Atlantische oorsprong zijn. We hebben op het ogenblik wel een reeks Oudgriekse en vroeg middeleeuws Italiaanse incarnatiecycli dus, maar die zijn al zodanig, al kunnen ze atlanten geweest zijn, verder gevormd, dat je niet meer van een specifiek Atlantische incarnatiegolf kunt spreken.

  • Is er werkelijk zo’n bewustwordingsverruiming in de mensheid sinds Atlantis? Ik heb niet het gevoel dat dat peil omhoog is gekomen. Is er geen progressie in de geestelijke ontwikkeling van de mensheid?

Die is er wel, maar u moet één ding niet vergeten: elke periode schept zijn eigen moraliteit en elke moraliteit in zichzelf betekent een beperking van het uitingsvermogen van het werkelijk leven. En hierdoor is elke incarnatie een deelverrijking van beleving voor het geheel en hebben we dus geestelijk gezien wél een voortdurende ontwikkeling, – geen evolutie, maar een meestal schoksgewijs verlopende -, en dan zou je kunnen zeggen: bij de mensheid zelve herhalen zich voortdurend vergelijkbare aspecten, die door degenen die erbij betrokken zijn echter anders worden beleefd en verwerkt. Het ligt dus niet in de omstandigheden en aardse situaties, het ligt in de wijze waarop men ze beleeft en erop reageert. En ik denk dat die reactie inderdaad heel erg veranderd is. Want tegenwoordig durft iemand zijn leermeester te vragen of hij gelijk heeft, vroeger dorst een leerling zijn meester niet eens aan te zien, laat staan aan te spreken, dus er is wel veel veranderd. Maar je kunt niet zeggen dat de mensheid vooruit kan gaan tot een nieuw peil, wanneer niet de hele mensheid verandert. Dus wanneer er een nieuwe moraliteit ontstaat, een nieuw innerlijk besef als het even kan, en vandaaruit een nieuwe geestelijke ontwikkeling. En het ziet ernaar uit dat we ons op het ogenblik in een dergelijke periode bevinden en dat de grote problemen waarschijnlijk allemaal opgelost zijn over anderhalf tot twee jaar. Welke oplossingen gekozen worden? Ja, dat is nog een vraag. Want als je tegenwoordig staatslieden ziet vergaderen, zijn ze allemaal in de olie. En dat heeft natuurlijk invloed op de gang van zaken, zolang andere mensen hun leiders kritiekloos blijven volgen. Maar als die kritiek losbreekt, als men besef krijgt voor de twee waardigheid van elk gebeuren, dat van twee kanten benaderd en bezien moet worden, dan denk ik wel dat we een periode tegemoet gaan van een steeds groeiende samenwerking. Samenwerking brengt een nieuw, maar nu niet plaatselijk zeer beperkt gedeeld groepsbewustzijn tot stand en hierdoor een mogelijkheid om uit een grotere geestelijke basis anderen met meer begrip en geestelijk ruimer te benaderen. Ik zie dus wel vooruitgang, maar niet in de gebeurtenissen op zichzelf, want dat is eigenlijk een voortdurende herhaling in een wat ander decor en met iets gewijzigde mogelijkheden.

Atlantis is het gevolg geweest van een dergelijke mogelijkheid. En Atlantis heeft die mogelijkheid nou niet zo ideaal gebruikt, maar heeft gelijktijdig een totale verandering tot stand gebracht, doordat bijvoorbeeld schrift tot die tijd eigenlijk nergens gebruikt, ook letterschrift en ideogram gebruik na de eerste uittocht, dus over een zeer groot gedeelte van de wereld werden verspreid. Verder de samenhangen die geestelijk erg belangrijk waren voor de atlanten, zijn overgebracht en vinden we terug bijvoorbeeld in de mens-dier goden, de gevleugelde stieren en dergelijke, maar ook in het totemgeloof van bepaalde indianenstammen, bijvoorbeeld de associatie met de adelaar, de gier en dergelijke. Hier is een begrip dat samenhangen en harmonieën bestaan, alleen men weet niet meer waar het vandaan komt en het verwordt tot een bijgeloof.

Maar zo zie je dat die oude waarden dus toch uitgezaaid zijn en dat wat daaruit is opgekomen, de basis is geweest, van handelsbeschavingen en indirect van figuren als Alexander de Grote, maar ook bijvoorbeeld een Dzjengis Khan, Kublai Khan, niet te vergeten, dat is ook een tamelijk harde jongen. Alleen die wist wel als playboy te leven, toen hij eenmaal rijk was. Tegenwoordig miljonairs zijn nog niet zo ver meestal. Die doen of ze playboy zijn en ondertussen zweten ze etter en bloed, omdat ze één miljoen verliezen, in plaats van twee miljoen verdienen op honderden dus. Nou ja, laat ik daar niet verder op doorgaan.

  • Ik heb gelezen dat in de Atlantische tijd eigenlijk weinig over bepaalde ziektes werd gesproken. Kwam er door een bepaalde vorm van bewustzijn weinig interne ziektes voor of was men gewoon niet bij machte dit te verhelpen?

Er kwamen wel ziektes voor, ja, vooral in de slavenkwartieren was de toestand niet zo goed.

Maar er werden vormen van geestelijke genezing gebruikt en dat wil zeggen dat de rijkere in de steden over het algemeen, dus via zogenaamde magische manipulaties inderdaad van ziekte bevrijd werden. Een van de ziekten die vreemd genoeg wel in die tijd al voorkomt, is scheurbuik, wanneer namelijk een schip in windstilte te lang heeft gelegen, te weinig vers goed aan boord heeft gehad dus, en daar hadden ze dan bepaalde vruchtremedies voor, zoals ze ook kruidenremedies gebruikten voor sommige kwalen. En dat behoorde meestal tot het terrein van de stadspriester.

  • Heeft de Witte Broederschap zijn oorsprong in Atlantis?

Ik denk niet dat het toen al de Witte Broederschap was, maar heel waarschijnlijk is de wijze waarop de witte priesters geprobeerd hebben geestelijk samen te werken, wel de basis geweest van wat later de Witte Broederschap werd genoemd. En er zijn dus ook afwijkende groepen, het Verborgen Priesterrijk bijvoorbeeld, niet identiek met de Witte Broederschap, dat moet u goed begrijpen, is eveneens eruit voortgekomen. En daar zitten vreemd genoeg weer hogergeplaatste priesters uit de steden bij, maar ook weer uit bijvoorbeeld de Egyptische periode.

  • In welke tijd is de Witte Broederschap dan werkelijk begonnen?

Ja, daar vraagt u mij iets wat ik ook niet precies weet. Maar als ik er een gooi naar mag wagen, dan bestaat de Witte Broederschap zoals ze nu bestaat, waarschijnlijk pas ongeveer tienduizend jaar. Nou, dat is nóg lang genoeg hoor. Stel je voor, tienduizend jaar Lubbers…

  • De huidige Sai Baba, geboren in 1926, zegt de reïncarnatie te zijn van Sai Baba van Shirdi, overleden in 1918, eveneens een wonderdoener. Hij zou een aardig reïncarnatievoorbeeld zijn, maar klopt het ook echt? Was hij in een eerdere incarnatie ook wel Kabir?

Tja, ik hou er niet van om hatelijk te zijn, maar ik ben bang dat de behoefte tot geestelijke identificatie verkeerdelijk als reïncarnatie is uitgelegd in dit geval. Een mooie diplomatische uitspraak, hè.

  • Saint Germain, waarschijnlijk omstreeks duizend geboren in Egypte, zou na een negenhonderd jarig leven in deze eeuw, overleden zijn. Is bekend waar (Frankrijk), is hij in deze eeuw nog gesignaleerd en waarom had hij geen behoefte de duizend jaar te voltooien?

Zover mij bekend, is de Graaf de Saint Germain een verschijningsvorm geweest van iemand met een heel lang leven, die voor die tijd ook al een keer of tien dood was gegaan om niet op te vallen. En het is dus heel goed mogelijk dat deze zogenaamde dood ook weer voortkomt uit de behoefte om op een nieuw terrein weer aan het werk te gaan. En dan heeft hij dus wel de kans dat hij de duizend jaar volmaakt, maar u zult het nooit weten. En dat is het leuke ervan.

  • Hoe denkt de geestelijke wereld over de enzymtherapie?

Ja, ach, die kinderen hebben nooit genoeg aan het speelgoed dat ze al hebben. Met andere woorden, je kunt er waarschijnlijk wel veel mee doen, maar het grootste gedeelte van je pogingen zul je dan gebruiken voor het bestrijden van kwalen, die bij een gezondere leefwijze niet eens zouden bestaan. Begrijpt u wat ik bedoel?

  • Nu geweld weer zo’n ongelooflijk grote rol speelt, zijn wij nu aan het leren om dat geweld niet meer op die manier te gebruiken en zullen we ooit ons daarin kunnen intomen, want Atlantis is er toch aardig aan ten onder gegaan?

Ja, ach, geweld kan op twee niveaus voorkomen, het persoonlijk geweld, in deze tijd zeer sterk en het zogenaamde internationale geweld, dat eerlijk gezegd in deze tijd níet sterk is. En waarvan de verschijningsvormen eigenlijk alleen maar veroorzaakt worden door handelsbelangen. Het is dus een handelsstrijd dit geweld. En zolang de mens ‘hebben’ belangrijker vindt dan ‘zijn’, zal dat wel blijven bestaan. Maar wanneer we kijken dus naar geweld, dan komt dat hoofdzakelijk voort uit het feit dat wat je sociale controle zou kunnen noemen, niet meer aanwezig is. Wordt iemand in elkaar geslagen, gauw doorlopen, hopelijk komt er gauw een agent. En niet: ik moet ook voor mijn medemensen opkomen… Kijk, als iedere mens bereidt is om risico te lopen, wanneer iemand onjuist of onrechtmatig geweld pleegt, dan is het geweld gauw de wereld uit. En wat u dus nu ziet als geweld, eigenlijk van een zeer beperkt deel van de mensen op persoonlijk vlak, dat is niets anders dan een uitleven van zichzelf, omdat er geen gemeenschapsgevoel van voldoende intensiteit aanwezig is. Je zou het eigenlijk zo kunnen zeggen: Geweld is datgene wat voortvloeit uit een zeer ambtelijke benadering van het menselijke leven. U moet er maar even over nadenken, het is nog juist ook. Ik heb niets tegen ambtenaren, hoor, helemaal niet, maar de benadering van voorschriften en ‘dat is zijn zaak en niet de mijne’, dat betekent dat geweld, hoe beperkt het in wezen ook is, de mensen in zijn greep kan krijgen. En heel vaak bekent men zich tot geweld, omdat men bang is dat het anders zich tegen het eigen ik zal wenden.

  • En als het dan zoals in Noord-Ierland bijna tot een cultuur is geworden?

Dat is deel van de cultuur geworden, ja, en waarom? Omdat hier in feite een klassenstrijd heerst, waarbij de klassenindeling religieus werd bepaald. En dat is daar heel lang het geval geweest, het was dus een koloniaal gebied. Deze mensen willen nu zelf de kans hebben anderen uit te buiten en gunnen dat dus niet meer aan degenen die al die tijd die mogelijkheden hebben gehad. En degenen die die mogelijkheden hebben gehad, die gebruiken dus naast geweld ook vele woorden, die hebben nog een Paisley om voor ze te spreken. De IRA komt meestal niet aan het woord, maar explodeert zoveel te meer. Het is heel logisch: als je een deel van de mensen onderdrukt, dan ontstaat er geweld. Nederland is op het ogenblik overspoeld door mensen van zeer verschillende culturen. Nu kun je zeggen, ja, we zijn verplicht om ze broederlijk op te nemen. Maar dan moet je hun cultuur ook aanvaarden, want zij zijn niet in staat om de uwe te aanvaarden. En als u dat niet wilt, dan moet u ervoor zorgen, dat hun mogelijkheden beperkt zijn. Geen getto’s, maar eenvoudig repatriëring waar mogelijk. Het is een keuze die je moet maken, het kan, natuurlijk. Maar vergeet één ding niet: als je denkt dat je alles centraal kunt regelen, krijg je dezelfde ellende als nu kenbaar wordt in Rusland, in Oost-Duitsland en in delen van de Verenigde Staten: Ik wil geen enkel onderontwikkeld gebied hierbij uitsluiten… Zo, geen protesten? – dat valt me alweer mee.

  • Kan het immuunsysteem geactiveerd worden door esoterische genezing, als het gaat om niet herkenbare ziekten zoals aids?

Bij aids zal het betrekkelijk moeilijk zijn, omdat bij aids dus het gehele afweersysteem veranderd moet worden, daar het anders niet te bestrijden is. Het is namelijk een gecamoufleerde aantasting, die dus de eigen bestrijding eigenlijk uitschakelt door zich als gelijkwaardig voor te doen. Dus dat is een heel moeilijke, maar op andere gevallen kun je inderdaad geestelijk heel veel genezen. Je kunt vaak door manipulatie van de aura, door instralingen, door het wekken van het juiste begrip in de persoon zelf, kun je vele kwalen bestrijden of ongedaan maken. Maar je moet altijd een onderscheid maken. Er zijn, zeg maar, biomechanische oorzaken, die kun je op deze wijze niet of slechts zeer zelden, opheffen. Er zijn daarnaast vele wisselwerkingen, waarbij bijvoorbeeld verstoringen in de aura verstoringen in de stof teweeg brengt of omgekeerd, waarbij van buiten af dus, via de aura bijvoorbeeld, genezing mogelijk is.

Er zijn verder situaties waarbij ofwel een te weinig aan levenskracht en energie bestaat, dan wel een onevenwichtig teveel. En in dergelijke gevallen kun je dat bijvoorbeeld door, – hoe noemt u het? magnetiseren geloof ik, hè, ja, nou ja, maar goed, dat is ook niet goed in de roos geschoten, hoor, die benaming, maar goed -, dan kun je dat dus egaliseren door weg te nemen en toe te voegen. En er zijn zelfs methoden, waarbij je onevenwichtigheden in de levensstromen eenvoudig door het scheppen van een bepaalde afgestemde verbinding met de omgeving, zichzelf kunt laten redresseren. Je kunt verder nog werken door zenuwimpulsen, waardoor ook bepaalde organismen als het ware, delen van het organisme gestimuleerd kunnen worden of afgeremd. Er zijn duizend en een methoden.

Maar je kunt dus geestelijk en je kunt met psychische krachten een groot aantal fysieke kwalen beperken of genezen. Het is zelfs mogelijk om kanker op deze wijze tot inkapseling te brengen, maar de door u genoemde aids kun je op deze wijze praktisch niet benaderen, tenzij een zeer sterk beeld van de aids-verwekker aanwezig is, geprojecteerd kan worden en kan worden overgebracht op het totaal van het afweersysteem. En dat is over het algemeen zeer moeilijk en langdurig en bij een aids-patiënt is het de vraag of hij er dan nog wat aan heeft.

  • Ten aanzien van aids, de cijfers en het idee van de wereldgezondheidsraad lijken mij namelijk veel te laag. Als we kijken dat nu hele dorpen in Centraal-Afrika al volledig ontvolkt zijn, dan moeten daar nu al vele tientallen miljoenen overleden zijn aan aids, (- Ja) terwijl er gezegd wordt dat om het jaar 2000 ongeveer tien miljoen zullen omkomen.

Nou ja, die mensen moeten ook rekening houden met hun kiezers, sorry, met hun geldgevers. Maar mag ik u herinneren, ik meen dat we dat gezegd hebben in 1960 of 1961. We hebben eens een keer gezegd: ach, het is zo, de wereld is overbevolkt en die groei moet gestuit worden, hoe dan ook en als de mensen het zelf niet doen door middel van oorlogen en dergelijke, doet de natuur het op haar eigen manier wel. Nou, dat blijkt nou. Het klinkt misschien erg wreed, wanneer je denkt ja, maar dood is dood. Maar dood is om de dooie dood niet dood. Dood is doodgewoon een soort van leven dat je blij maakt dat je dood bent… Dus je hoeft er niet doodsbang voor te zijn. Zo, dat zijn dooien genoeg.

  • Houdt dat in dat pas een geneesmiddel voor aids wordt gevonden, als de bevolking in voldoende mate is afgenomen?

Dat houdt zeer waarschijnlijk in dat aids zichzelf kan uitroeien op het ogenblik dat de mensen zich bewust worden van het gevaar daarvan en dus alle maatregelen nemen. Het is vaak de onverantwoordelijkheid van sommigen mensen waardoor het virus zich zo makkelijk kan verspreiden. Dat zult u met mij eens zijn. En als u zich dan verder realiseert dat naarmate de bevolking meer afneemt, ook weer de controle en ook de zelfbeheersing, maar ook de noodzaak om in een gemeenschap weer te leven, functioneel te zijn, toeneemt, zult u het met mij eens zijn dat aids dan als vanzelf langzaam verdwijnt. Nou ja, dan zullen ook allerhande onsmakelijke reclames verdwijnen, nietwaar. Kort geleden nog, kwam er iemand thuis die zei: weet je nou wat ze adverteren op aarde? Ik zei: nee, wat? Toen zei hij: gebruik bandage. Ik zei: nou, dat vind ik gezien de ziekte een beetje onaangenaam klinken. Toen zei hij: ja, maar dat is een pleister. Ik zei: ja, maar wat ze over aids hebben is ook een doekje voor het bloeden… Begrijpt u wat ik bedoel?

  • Ja, een heel ander onderwerp eigenlijk. Hoe staat de geestelijke wereld tegenover het contact leggen met het hiernamaals via onder andere glas en bord?

Zeer verdeeld. En dat we weten dat onbewuste denkbeelden, psychische factoren daarbij vaak een heel grote en meestal storende rol spelen, zodat er een grote onbetrouwbaarheid bestaat ten aanzien van hetgeen doorkomt. Dit beseffende en hiermee rekening houdende, is het mogelijk dat ook waardevolle contacten tot stand komen, maar ze zijn nooit permanent en volledig. En dat moet je goed begrijpen. En wanneer je dus zegt: nou ja, ik hou daar rekening mee, ik controleer alles liever tien keer dan het onmiddellijk aan te nemen, dan zou ik zeggen, ik sta er meestal wel gunstig tegenover. Maar er zijn ontzettend veel mensen bij ons die zeggen: nou ja, kijk eens, in het glaasje kijken en autorijden is bijna net zo gevaarlijk als glaasje draaien en niet nadenken.

Snap je wat ik bedoel? Ja, ik probeer het simpel en duidelijk te zeggen, hè, en kruis en bord, ouija, het is allemaal hetzelfde systeem. Alleen wanneer gewerkt wordt met het zogenaamde wijzersysteem, waarbij wel geleidingscontacten zijn, aanwezig zijn, maar en wijzer en alfabet zijn afgeschermd, kunnen resultaten worden bereikt die redelijk zuiver zijn en dan is het nog de vraag, welke kracht heb je aan de lijn? Ja, het is precies hetzelfde, ik heb dat gezien in mijn tijd met jongens, hè, die hebben een fijne boerendochter en daar gingen ze mee trouwen en ze dachten: het is een engel. Nou ja, later ontdekten ze dat ze eerder uit andere regionen kwam. En dan was het te laat. Begrijp je wat ik bedoel? En die moeilijkheid hebben we in de geest ook. Ik kan zeggen: ik ben die en die, ik heb nooit mijn echte naam genoemd, hoor. Ja, waarom noemen ze me Henri? Nou, dat zal ik u ook nog vertellen, omdat ze met alle geweld een naam wilden hebben om over te kunnen roddelen. En toen heb ik gezegd: nou, noem mij maar Henri, want Henri de Lagadère is niet dood, hij leeft. Een citaat, zoals u weet, nou ja goed, dus dat weet u ook alweer, bent u weer wijzer geworden. En dat is heel typisch, hè, mensen die luisteren worden wijzer, mensen die ouder worden worden eigenwijzer. Ik mag het rustig zeggen, ik zit op het ogenblik ook in een bijna antiek voertuig, nietwaar?

  • Mag ik nog iets vragen over de Bermudadriehoek? Wat dat is?

Daar doen zich hele eigenaardige verschijnselen voor. Ja, bijna net zo erg als bij de bikini.

  • Ja, het zijn beiden driehoeken, ja …

Ja, met dit verschil dus dat de Bermuda over het algemeen geen driehoeksverhouding voortzet … Maar het is heel eenvoudig, als je het beseft: de Bermudadriehoek in zichzelf is een gebied met anomale stromingsomstandigheden en anomale natuurverschillen, waardoor woelingen kunnen ontstaan, wielingen, zeer dichte mist plotseling op kan komen. Verder bevindt zich ergens in dit geheel nog een oud restant, van een, ja, zeg maar, Atlantische installatie, die soms nog werkt, maar meestal defect is en die daardoor allerhande verschijnselen kan veroorzaken. Onder andere een dimensiepoort kan openen en wanneer dat gebeurt, nou, moet je maar kijken waar je terecht komt.

  • Ja, maar waar zijn die lui nou in terechtgekomen?

Nou, er zijn er een stelletje in parallelle werelden terecht gekomen, onder andere een stel vliegtuigen. En er zijn een paar schepen eveneens terecht gekomen in die andere wereld en die mensen, die zijn toen uit verbazing, zijn ze weggevlucht en zonder de bijboot overigens kwam het schip zelf dus weer terug, want dat bleef praktisch op dezelfde plaats. En bij het wegvallen van de spanning was het dus weer in het Bermuda water en iedereen was weg. En dat is op andere plaatsen op aarde ook mogelijk. Er zijn zover ik weet, vijf of zes van die gebieden, waarin zich onder omstandigheden een, zeg maar, een poort naar een andere dimensie of een parallelle wereld, geef maar een naam, kan vormen. En in sommigen daarvan is het bestaan van mensen mogelijk, kunnen ze er doorleven, in anderen betekent daarin terechtkomen, ondergaan… Nou ja, dan zeg je, eerst zeg je tegen jezelf, o, mijn God, en dan zeg je geestelijk tegen jezelf, waar zit ik nou in godsnaam en dan zeg je tegen jezelf:  verrek, dat had ik nooit verwacht. En als je dan kunt aanvaarden wat er om je heen is, dan denk je, laat ik ze thuis nog even gaan troosten, maar ze luisteren niet meer…

  • Er schijnen bij die driehoek ook piramides gezien te zijn. Kan het zijn dat dit veroorzaakt is door bouwsels die een piramideachtige …..?

Ja, die installaties waren over het algemeen als een afgeknotte piramide opgetrokken en hadden verder bepaalde uit sterk koperhoudend steen, daarin liggende kanalen, zeg maar. En deze dingen die werken soms nog, maar ze staan onder water, dus meestal is het niks en dan een enkele keer dan zeggen ze ineens: hup. Dan is er een hele hoop energie, maar door het water wordt ze onmiddellijk ontladen en daardoor ontstaat een afwijking in het aardmagnetisch veld, dewelke, mits een andere parallelle wereld aanwezig is, een poort tot deze wereld open maakt, die over het algemeen niet langer openblijft dan zeg een klein half uur.