De gedachte

 5 maart 2013

Ik wil vanavond graag met jullie over het volgende even nadenken: de bron van het bestaan is de gedachte. U hebt daar misschien nog niet zo bij stilgestaan maar de gedachte is eigenlijk, als u het mij toestaat, en volgens mijn bescheiden mening, het brandpunt in de kosmos. De gedachte is eigenlijk waar alles om draait, waaruit alles vertrekt en waar ook alles terug aankomt. Ik weet, in de stof wordt er nogal eens gemakkelijk gezegd dat gedachten krachten zijn. Mensen staan daar niet verder bij stil omdat ze daarmee willen zeggen dat, wanneer men aan iets denkt, men het eventueel zou kunnen realiseren. Maar eigenlijk, ja, de meeste van u zijn niet zo ver dat ze daar onomstotelijk in geloven om de realisatie dus mogelijk te maken.
Misschien is dit een foute interpretatie. Want wel degelijk de gedachte die ook vanuit de stof ontstaat, is een energievorm die vergelijkbaar is met de kosmische gedachte. Uiteindelijk zijn alle gedachtepatronen energieën. Sta mij nu toe dat ik even ga naar mijn zijde, waar ik besta, dus de overkant van hetgeen dat jullie ‘stof’ noemen. Wanneer een entiteit een gedachte heeft, dan is deze gedachte werkelijkheid. Dit is voor de stof soms moeilijk te vatten maar eens dat je terug aan onze zijde bent, zal dit de eerste en misschien de moeilijkste hindernis zijn die je te nemen hebt, dat is u terug te realiseren dat wat je denkt, zich voltrekt.
En dat is logisch want je bent op dat ogenblik bevrijd van, laat ons zeggen, de ketenen die de stof toch inhoudt. En je hebt het grote voordeel dat je puur energie bent. Op dat ogenblik, wat u zich ook voorstelt, is er, realiseert zich. Het heeft ook een ander groot voordeel dat, wanneer u in communicatie gaat met andere entiteiten, dat er geen verborgen agenda’s kunnen zijn. Dat er, wanneer er een communicatie is, alles aanwezig is, alles duidelijk is. Nog een ander voordeel ten opzichte van de stof is dat je niet moet leren. Want wat je denkt en wat je uitwisselt aan gedachten met uw broeders, dat heb je volledig. Voor de stof moeilijk begrijpelijk, maar goed, laten we ons daar even niet druk over maken.
Waar ik naartoe wil, is dat ik vanuit dit standpunt, vanuit deze kennis, voor mij het besluit heb getrokken dat wel degelijk de oorzaak van ons bestaan de gedachte is. Dat alleen de gedachte de creatie is geweest van de kosmos zoals wij die kennen. En dit is misschien heel raar omdat je als mens vertrekt vanuit beelden die in de stof voorkomen en die voor u een vaste waarde hebben. Maar eens dat je die stof verlaat, bestaan die beelden gewoon niet meer, bestaan enkel nog de beelden die in uw gedachten aanwezig zijn. De kosmos is volgens uw gedachtepatroon. Heel raar misschien. En wanneer je dan in contact komt met broeders, entiteiten dus, en zij hebben andere gedachten over dus de kosmos, dan kun je die delen, dan kun je je, als het ware, verrijken in deze gedachtekennis en openen er zich voor u nieuwe werelden met nieuwe mogelijkheden. Maar, ik kom terug naar mijn vertrekpunt: alles vertrekt vanuit uw energie, vanuit uw gedachten. En zo zou ik kunnen zeggen dat dit voor iedere entiteit zo is.
Wanneer we dan even verder daarop ingaan, dan moeten we toch kunnen begrijpen dat de kosmos eigenlijk oneindig is. Persoonlijk heb ik geen enkel idee hoeveel entiteiten er bestaan. Ik denk dat dit een onuitsprekelijk getal moet zijn. Maar ik besef wel dat de kennis en wat daar aanwezig is, zulk gedachtepotentiaal is dat het voor één entiteit bijna niet haalbaar is daar kennis van te nemen. En dat het misschien zo is dat, wanneer we de stof losgelaten hebben en we evolueren in deze energieën, dat de weg via de gedachte die dan kennis oplevert, enorm, oneindig moet zijn. Want wanneer ik dan contact leg met, wat wij omschrijven als entiteiten die hoogbewust zijn, die zeer ver in het Licht zijn doorgedrongen, dan staat mij altijd de verbazing dat zij zo eenvoudig zijn, dat zij ook eenvoudig te benaderen zijn. Grote figuren zijn met één gedachtefractie benaderbaar en zij helpen u, zij geven u de mogelijkheid om door te dringen in hetgeen dat in hen bestaat. En ik moet toegeven: het is niet steeds vatbaar. Het is in deze grootorde niet steeds voor de entiteit begrijpbaar, in die zin dat hij deze kan omzetten in voor hem begrijpbare beelden.
Dus u ziet maar dat er zoveel mogelijkheden zijn, een oneindig aantal mogelijkheden die je hebt wanneer je de beperking van de stof hebt achtergelaten. Maar wanneer ik dan, en dan wordt het voor een groep als die van jullie interessant, naar de stof toe kijk, dan kan ik opmerken dat daar ook, wanneer je een juist gebruik weet te maken van de gedachtekracht, stoffelijk er aardig wat mee te bereiken valt. Want uiteindelijk mag je niet vergeten dat een stoffelijke gedachte, eens dat zij gedacht is, pure energie is geworden, een pure energie die, en misschien verbaast u dat, door ontelbaar vele entiteiten wordt opgenomen en op zijn beurt omgezet in een realiteit. De gedachten worden beelden en die beelden vormen een nieuwe tweede werkelijkheid, toch voor de stof.
Nu, het mooie van dit is dat, wanneer u als mens u voldoende kunt openstellen voor de werking van deze energieën, u eigenlijk een sleutel in de hand hebt om via deze weg ontzettend veel kennis, informatie naar u toe te halen. De mens staat daar te weinig bij stil maar de gedachte op zich is een bron van alle mogelijke kennis.
Wanneer je met een kunstenaar omgaat, dan spreekt die meestal van zijn muze, van inspiratieve bronnen, van een gevoeligheid of, en zo verder. Maar meestal zijn kunstenaars mensen die minder zich beperken, die zich minder laten afremmen door de regeltjes in de stoffelijke maatschappij waarin zij leven. De echte kunstenaar is iemand die zich buiten deze maatschappij plaatst. Maar wanneer hij dit heel bewust doet, dan plaatst hij zich buiten al die gedachtebeelden die regeltjes en voorschriften en cultuurpatroontjes hebben opgebouwd. Hij gaat er buiten staan en gaat voor hetgeen hij in zichzelf aanvoelt als zijnde juist. Met als gevolg dat hij totaal andere gedachtebeelden uitstraalt. En dan kan je zeggen: “ja maar, dat zijn kunstenaars”.
Ja maar, die kunstenaar, juist door deze houding, trekt vanuit de kosmos allerlei nieuwe ideeën en mogelijkheden aan. Zo kun je musici hebben die prachtige muziek neerschrijven, beeldhouwers die prachtige werken maken, schilders die spelen met kleuren, noemt maar op, schrijvers die een prachtig samenspel van woorden creëren.
En hiermee wil ik niet gezegd hebben dat zij er in de stof geen deel aan gehad hebben. Nee, maar zij zijn erin geslaagd, bewust of onbewust, dat hangt er nogal van af, van zich open te stellen voor de gedachten die buiten het stoffelijke aanwezig zijn en zij harmoniëren zich met deze gedachten zodat ze op die wijze hun talenten kunnen ontwikkelen.
En hier wil ik het punt maken waar ik met jullie deze avond aan toe wil komen. Er zijn in uw maatschappij aardig wat mensen die zich via de vrijheid van gedachten volledig kunnen ontplooien. Oh ja, de maatschappij zal dan zeggen: “het zijn buitenbeentjes, ze horen er niet bij”. In sommige gevallen zullen ze ze verketteren, bij wijze van spreken. Maar toch zijn het juist deze die in hun stoffelijk bestaan het verste, geestelijk, zullen geraken omdat zij durven gaan voor hetgeen dat zij via de gedachte, als het ware, aanvoelen en vanuit dat aanvoelen realiseren. Zij slagen erin zich in één leven dikwijls te bevrijden van de ketenen die in de stof de meesten vastlegt. De meeste mensen geraken niet uit de vaste ketens waarin zij, meestal via de gedachten van angst, zijn vastgelegd.
En stoffelijk leef je nou in een tijd waar het een voordeel is wanneer je uw gedachte juist kan formuleren en open te staan voor de wisselwerking en deze dan te realiseren. U hebt hier al meerdere malen gesproken of gehoord over de tweede werkelijkheid maar uiteindelijk is de tweede werkelijkheid niet meer dan de realisatie van uw gedachten, bevrijd van alle remmingen die de stof, ook via gedachten, u oplegt. U hebt daar misschien nog te weinig bij stil gestaan, maar dat u in uw leven bepaalde zaken tegenkomt, u geremd voelt en zo verder, ontstaat ook uit de gedachte die uit u is ontsproten. Er is niets, en daar moet u toch eens goed verder over nadenken, er is niets in de stof dat u kan beperken, dat u ongelukkig maakt, dat voor u pijnlijk is, dat niet vanuit u zelve, vanuit uw eigen gedachten is gecreëerd.
U leeft in een wereld maar uw wereld hebt u gecreëerd. Niets bestaat in die wereld dat u niet zelf hebt gecreëerd. Voor de stof is dit zeer moeilijk te accepteren maar toch, als je er verder over gaat nadenken, zul je opmerken dat daar waarheid in zit. Want alles wat u denkt, creëert een beeld en op dat beeld wordt aangezet. Er wordt op aangezet, niet alleen door ons of onze zijde maar ook door al de anderen die, als het ware, rondom u leven. En wanneer u daar dan verder op nadenkt, zult u opmerken dat al diegenen die reageren op uw gedachte, tevens weer een reactie krijgen van al diegenen die rond de andere ook in gedachtewerking aanwezig zijn. En zo krijg je een mixing van ontzettend veel gedachten die, in deze tijd, spijtig genoeg, meestal tot een zeer chaotische toestand leiden.
Daarom, om te vermijden dat u in deze chaotische toestand steeds meegezogen wordt, is het het beste dat u probeert uw gedachten zo juist mogelijk te definiëren en ook onder controle te houden. Dat wil zeggen, wanneer u bij voorbeeld een bepaald bericht ontvangt, maakt niet uit welk bericht het is, maar u luistert allemaal naar de moderne media en u hoort van alles. Zoals op een dag als vandaag hoort u dat een minister opstapt en een ander hem gaat vervangen. Wanneer u nu, in gedachte, daarmee bezig bent, dan krijgt u een ontzettende waterval van gedachten over u heen. Want het is iets dat geprojecteerd is en aansluiting heeft gevonden op vele terreinen die juist rond dat item bezig waren, en in vele gevallen niet op de meest positieve manier. U verstaat dat, doordat je daarin meegaat, dat u openstaat, niet alleen voor – als ze er zijn – positieve ideeën maar, in het voorbeeld, ontzettend veel negatieve ideeën of gedachten. Het maakt hier niet veel verschil: een idee of een gedachte loopt hier nogal gelijk. Dat wil zeggen dat u, zonder dat u het beseft, in uzelf een massa van energieën binnenhaalt, want vergeet niet: een gedachte is energie, je zou het kunnen vergelijken met elektriciteit of misschien nog beter met de straling van, laat ons zeggen, jullie moderne telefoontoestellen. U staat er ook niet bij stil, als u zo’n telefoontoestel gebruikt, of zo’n gsm of hoe u het noemt, en u brengt dat in uw aura, wat voor een enorm stoorveld er plaatsgrijpt, niet alleen op uw energiebanen maar ook ten opzichte van uw hersencellen. U staat daar niet bij stil want u hoort een stem, u luistert en u koppelt daar uw antwoorden en uw verhaal aan vast. Alle werkingen die daarnaast zijn, de prikkel van de hersencellen, de storing in de energievelden van de aura en zo verder, daar hebt u op dat moment weinig of geen oor naar, om het zo te zeggen. Het is alleen maar, wanneer er later zich conflicten voordoen, hetzij in de hersenen, hetzij in de aura, en die vertaald worden naar uw gezondheid, dat u misschien op de idee komt van: “ola, ik heb hier toch iets gebruikt dat misschien niet zo geschikt was”. Maar goed. Dus u kunt u voorstellen dat, wanneer u, om terug op mijn voorbeeld te komen van de politieker die ontslag neemt, wat voor een massa van gedachte-informatie uw lichaam binnendringt zonder dat u daar ook maar één seconde bij stilstaat of aan denkt.
De kwestie is in dit geval dat u voor uzelf dit zoveel mogelijk kan wegwerken, kan uitfilteren, kan tegenhouden. Wanneer u dit niet kunt, wat krijgt u dan? En dat ziet u op het ogenblik over gans de wereld: mensen die opgezweept geraken, die van alles gaan doen dat eigenlijk, als je het rustig beschouwt, onlogisch is, niet aan de orde. Men gaat zich in een stelling zetten, men gaat van alles gaan naar voor brengen van wat zou kunnen zijn volgens uw gedachte, maar daarom niet hoeft te zijn. Men gaat alle mogelijke andere gedachteconnecties maken met als gevolg dat dat ene item waarop ik mij nu gericht heb, in het stoffelijk lichaam en het fijnstoffelijk lichaam van zeer vele mensen enorme spanningen creëert. Spanningen die dan weer in gedachten kunnen omgezet worden met als gevolg dat er weer, meestal is het negatieve, patronen ontstaan en koppeling. Het gevolg kan zijn dat, stoffelijk, er aardig wat disharmonie in het lichaam ontstaat, en dan moet je goed opletten: je bent eigenlijk vertrokken van een item dat u helemaal niet aangaat. Wat maakt het nu uit of een corrupte politieker ontslag neemt of niet. Dat maakt toch niks uit. Hij wordt gewoon door een andere corrupte vervangen. Want dat zit hier nu eenmaal zo in elkaar. Je kunt niet in dat systeem functioneren als je niet bent zoals al de anderen. Dus, u druk maken daarover of u daar mee bezighouden, heeft weinig zin. Het belangrijkste is dat je voor uzelf uw evenwicht kunt houden, de harmonieën in uzelf kunt houden.
Maar men staat daar niet bij stil, men laat zich in de stof veel te gemakkelijk meedrijven. Natuurlijk, u hebt het nadeel ten opzichte van een entiteit dat een entiteit direct ziet wat de werkelijke gedachten zijn en zich van daaruit kan opstellen. Hij kan aanvaarden of hij kan zeggen: “neen, deze gedachten wil ik niet” en dan is ze er ook niet meer. Bij de mens ligt dit iets moeilijker maar langs de andere kant, en daar wil ik met jullie naartoe gaan, heeft het voor de stofmens ook zijn voordelen. Van op het ogenblik dat je het besef laat doordringen dat je met uw gedachte eigenlijk uw ganse leven kan bepalen, dat u eigenlijk bijna, ik zou zeggen, alles onder controle kan hebben en kan sturen, dan hebt u, zonder dat u erbij stilstaat, een sleutel in de hand die ervoor kan zorgen dat u uw stoffelijk bestaan doorloopt met zo min mogelijk zaken die u hinderen en het maximaal aan mogelijkheden die te uwer beschikking staan om uw bewustzijn, uw geestelijke ontwikkeling ideaal in deze korte stoffelijke periode te laten evolueren.
Dan kunt u, u vrij maken van de gedachte dat u aan alles en nog wat gebonden bent. Het is natuurlijk zo dat u dan niet meer kan stellen van: “ik eis want dit is mijn recht”, zoals gezegd wordt in deze maatschappij, “dat de maatschappij voor mij zorgt, dat de maatschappij voor mij dit en dat doet want dit is mijn ‘zogezegd’ recht als lid van die maatschappij”. Maar al die zaken waar je recht op hebt als lid van die maatschappij, zijn meestal zaken die u afremmen, die u in een positie van afhankelijkheid plaatsen. En dat is nu juist hetgeen dat in de stof, als je geestelijk wilt vooruit gaan, zoveel mogelijk moet vermeden worden, dat is dat je afhankelijk wordt van iets. Want op het ogenblik dat je afhankelijk bent van iets, dan is uw vrije wil, uw vrije gedachte aan banden gelegd. Dan kan je niet meer de ontwikkeling gaan waarvoor uw geest eigenlijk dat voertuig gezocht heeft.
Ja, dat is zwaar, ik weet het. En nu zitten de meeste te denken: “ ja maar, je moet maar eens in deze maatschappij leven”. Maar ja, u hebt er zelf voor gekozen om in deze maatschappij te leven. Dus moet je ook het tot u laten doordringen dat je het op een andere wijze kan aanpakken, een wijze die waarschijnlijk bij de geboorte door de geest gezocht is. Voor de ene zal het misschien zijn een zoektocht om zich te bevrijden van bepaalde ketenen, voor de ander zal het misschien zijn om de vrijheid wel degelijk op te bouwen en wel degelijk zonder al die voorschriftjes en regeltjes zich te kunnen ontplooien.
En iedereen kan dat. Het is niet zo dat je moet zeggen: “ja maar, ik ben al zo oud dus ik kan dat niet meer” of “ik ben nog te jong en ik moet nog teveel leren”. Alles vertrekt vanuit uzelf, vanuit het gedachtebeeld dat je zelf creëert. Op het ogenblik dat je beseft dat je via uw gedachte gekoppeld bent, als het ware, aan uw totale bestaan, gekoppeld aan de Bron, waar maak je je dan nog zorgen over? Je bent een eenheid. Wanneer je dat beseft, dan heb je ook controle over de stof. En we merken op dat in een groep als deze jullie nog te weinig de stof zelf controleren. Je hebt nog steeds niet begrepen dat je via uw gedachte uw eigen stoffelijk functioneren volledig kunt sturen. U kunt uw gezondheid volledig in de hand houden. U kunt voorkomen dat er in uw lichaam afwijkingen ontstaan.
U hebt heus, en dit is misschien een zeer zware gedachte, geen gezondheidszorg nodig. U hebt alles, maar ook alles, in u aanwezig. Wanneer u de juiste gedachte projecteert, dan krijgt u daar een aanzet op die een volledige wisselwerking kan geven, ook stoffelijk. U kunt uw ganse stoffelijke voertuig, op alle terreinen, controleren. Maar wat zien we in deze tijd? Dat de mens meegedreven wordt in alle mogelijke gedachten van alle mogelijke kwalen die er zouden kunnen bestaan. En men gaat daarop in. En wanneer men dan bij zichzelf iets waarneemt, dan gaat men denken dat er iets fout zit. Direct koppelt men dat aan allerlei andere gedachtepatronen met als gevolg dat je voor uzelf de deur hebt geopend naar alle mogelijke storingen en alle mogelijke afwijkingen die in een stoffelijk voertuig maar aan de orde kunnen zijn. Maar hebt u nog niet opgemerkt dat sommige mensen daar helemaal niet vatbaar voor zijn. Mensen die meestal intensief met iets bezig zijn, dat zij belangrijk vinden en zich niet storen aan alles wat rondom hen aangebracht wordt als zijnde: let op voor dit, let op voor dat.
Kijk, in de tijd dat ik nog beschikte over een stoffelijk voertuig, dan had ik vrienden die een heel, ik zou zeggen, mooi uitgedrukt: liederlijk leven leidden. Zij stoorden zich aan niks en, laat ons zeggen, dat zij zich meestal elke avond en nacht goed vol lieten lopen met geestrijke dranken en dat zij ook van het vrouwelijke schoon niet vies waren, om het zo uit te drukken.  Wanneer u deze levens bekijkt, dan zou u moeten zeggen: kijk, zij hebben alles gedaan, volgens de huidige kennis, dat zij ziek zouden moeten zijn, dat zij zouden moeten aftakelen en zo verder. Niets is minder waar geweest. Zij hebben allen hun leven doorlopen waar ze voor gekozen hadden en wanneer wij terug waren aan onze zijde, om het zo te zeggen, dan durf ik te zeggen dat degene die genoten hebben van hun leven en zich niet aan alle voorschriften hebben gestoord, ook geestelijk de meeste ervaring hebben opgedaan en eigenlijk van dat stoffelijke leven een werkelijke bewustwordingsgang hebben kunnen maken.
En de anderen die er ook waren, die zich van alles onthielden, want het was óf vanuit het religieuze denken, dat er heerste, des duivels en zo verder, zij zijn met hun gedachtegangen en hun wijze van leven zeer geblokkeerd geraakt. Ze zijn uiteindelijk ook terug aan onze zijde gekomen en hebben moeten vaststellen dat zij eigenlijk weinig of niet zijn vooruitgegaan op gebied van geestelijke bewustwording.
Wil ik hier nu zeggen dat je vanaf nu alles overboord moet gooien? Nee, dat wil ik er niet mee zeggen. Hetgeen dat ik naar voor wil brengen, is dat het voor ieder die met geestelijk bewustzijn wil bezig zijn, tijd wordt van te laten doordringen dat je u niet mag gevangen zetten in een gevangenis van gedachten die de uwe niet zijn. Dat je vanuit uw eigen zuivere gedachte zoveel mogelijk moet verdergaan, u openstellen voor wat aan deze gedachten, die in u leven, gekoppeld zijn en die u verder helpen. En wanneer u iemand bent die bepaalde eigenschappen heeft, die misschien niet in de moderne maatschappij als een kwalificatie worden gezien, stoor er u niet aan. Of denkt u dat er één kunstenaar in deze wereld zou geslaagd geweest zijn in zijn expressie, in het brengen van zijn kunst, als hij zich gestoord had aan deze maatschappij? Of we nu spreken van een Michelangelo, over een Picasso, over een Gaudi, het maakt niet uit, het zijn allen persoonlijkheden die tegen de maatschappij gezegd hebben: “je m’en fous”. En juist door die houding, door te gaan voor wat zij dachten wat voor hen juist was, hebben zij kunnen aansluiten bij dat kosmische gedachtegoed, de Bron, als het ware, en zijn zij gekomen tot prachtige resultaten. En dit geldt voor filosofen, dit geldt voor schrijvers, dit geldt voor dichters maar dit geldt ook voor, laat ons zeggen, telepaten, dit geldt ook voor natuurgenezers, noem maar op, voor allen die in zichzelf een waarde erkennen en er durven voor gaan, durven zeggen tegen de maatschappij: “u hebt het recht uw eigen gedachte te hebben, u hebt het recht uw regeltjes en uw voorschriftjes te kennen, maar ik heb het recht om mijn eigen gedachte te uiten en deze te koppelen aan alles wat met mijn gedachte in evenwicht, in harmonie is.
En als u in deze tijd dit, langzaam maar zeker, voor u meer en meer gaat uitbouwen, dan zult u zien dat u de meest juiste ideeën naar voor krijgt, dat u geconfronteerd wordt met hetgeen dat u verder helpt. Dat u, bij wijze van spreken, steeds weer opnieuw, de juiste inspiratie aanvoelt. En dan kan u heel gemakkelijk in deze zo chaotische tijd heel harmonisch functioneren. Dan gaat u opmerken dat aan de ene kant daar een wereld is, een maatschappij is die niet meer weet op welke wijze zij zichzelf moet handhaven omdat zij in haar opbouw en haar structuur zichzelf al lang heeft overleefd maar voor u, door de positieve gedachte, door niet mee te gaan in alles wat deze maatschappij naar voor brengt, gaat u uw weg, gaat u hetgeen dat voor u belangrijk is, kunnen ontplooien en hebt u helemaal geen last van hetgeen dat deze maatschappij doormaakt. En het mooie van de zaak zal zijn dat u dan op een bepaald ogenblik voor uzelf, bij wijze van spreken, zegt van: “nu is het voor dit stoffelijk bestaan voldoende geweest; ik laat het voor wat het is en ik kom terug naar onze zijde”, en u kunt verder zonder dat u gebonden bent aan alle mogelijke aanhechtingen van disharmonie en negatieve gedachtebeelden. Want ook dat heb je volledig zelf in de hand. Het ogenblik dat je de stof wil loslaten, de meeste erkennen dit niet omdat zij eerstens al vanuit de maatschappij een angst hebben meegekregen om de stof los te laten en dat de beeldvorming is van: je moet zo lang mogelijk in die stof blijven rondlopen. Maar dit is ook één van deze totaal verkeerde gedachtebeelden. Je blijft in de stof zolang de stof voor jou een instrument is waar je een bewuste meerwaarde mee kan bereiken zolang dat voertuig voor jou bruikbaar is om ervaringen op te doen. Maar het is zoals naar school gaan: wanneer je het schooljaar hebt afgewerkt en met goed resultaat, dan staat de vakantie voor de deur, dan zeg je toch niet: “nee, ik wil per se in deze klas blijven zitten, ondanks alles”. En dan blijf je toch geen twee maanden gewoon in die klas op de bank zitten omdat je vindt dat je per se in dat leerjaar moet blijven. Nee, het leerjaar is afgerond, is goed afgerond, je neemt uw vakantie en je ziet uit naar een volgend leerjaar. Zo is het in de stof ook. Wanneer je in de stof uw taak, die de geest gezocht heeft, hebt afgerond, dan is er geen reden meer om u willens nillens vast te houden aan dat voertuig. In tegendeel, want als u dat doet, dan remt u niet alleen uzelf af maar creëert u ook voor de anderen dikwijls veel moeilijkheden. Wanneer u aanvoelt van: “dit is het ogenblik dat ik verder kan”, dan is de positieve gedachte van: “hier stop ik, hier laat ik het los” en u gaat uw gang verder. Dat is ook een positieve gedachte. Dat is ook de gedachte die aan de basis ligt van het bestaan, ontsproten vanuit de gedachte van de Bron, om het zo uit te drukken.
Kort samengevat zou ik het volgende zeggen om dit eerste deel af te ronden: let op in deze tijd met wat u denkt, waarover u denkt. Tracht in de eerste plaats uw gedachten de uwe te zijn. Daarmee bedoel ik: denk niet wat een ander u laat denken, ondanks alles wat u dagdagelijks via alle moderne media en communicatiemiddelen te horen krijgt. In mijn tijd was het gemakkelijker: als we iets wilden te weten komen, moesten we op drinkgelag gaan en dan kregen we wel de gedachten die we wilden hebben. Voor de rest, ja, kranten bestonden er nog niet en was het van mond- aan mondreclame, om het zo te zeggen. Hier leeft u in een maatschappij waar het enigszins anders is. Daarom is het van belang dat u dat kunt blokkeren voor uzelf, dat u heel selectief kunt omgaan met alles dat op u afkomt. En dan, hetgeen dat je eventueel aanneemt, op een juiste wijze mee omgaat, verwerkt. En voor de rest, beseffende dat uw gedachte de wereld is, dat alles wat jij denkt, uw wereld is, uw kosmos is. Niet wat de ander denkt. Want in wezen heb je daar niets mee te maken. En dat zul je het snelste opmerken als je terug aan onze zijde bent, dat hetgeen ik deze avond hier gezegd heb, heel, heel juist is. Maar u hebt het recht ook hier weer uw eigen gedachte te vormen en vanuit die gedachte uw eigen geestelijke weg verder te gaan.
Nu zou ik zeggen, ik ga het medium vrijgeven voor de pauze. U kunt van gedachte wisselen met elkaar. Doe dit op een positieve wijze, van gedachte wisselen. En als daar gedachten uit voortkomen die vragen oproepen, dan kunt u deze vastleggen en dan kan er in het tweede gedeelte een zeer mooie, positieve gedachte-uitwisseling plaatsgrijpen tussen de stof en de geest en zo heeft iedereen een meerwaarde aan een avond als deze. Ik wens jullie nog veel inzicht en positieve gedachten op uw weg naar bewustwording.

Deel 2

Vragen

  • Informatie vanuit gene zijde, via een medium en een persoonlijk contact dat zegt : een overgang zal nog enkele jaren zal duren maar het overgaan gebeurt dan wel, dat is moeilijk te begrijpen dat het toch gebeurt. Kan je wat toelichten a.u.b?

Als je informatie van een medium krijgt en daar wordt een tijd in opgegeven, betrouw die nooit. Daarmee wil ik niet zeggen dat wij niet betrouwbaar zijn maar spijtig genoeg hebben we een broertje dood wat tijd betreft omdat tijd bij ons niet bestaat.
Dus wanneer een entiteit een inschatting moet maken van tijd, dan kan die daar serieus wat naast zitten. Dat is punt nummer 1. En punt nummer 2: het is best mogelijk dat, gezien wij geen tijd kennen, er een vaststelling is geweest dat iemand die nog in de stof zit, de stof wil achterlaten en dat er al uitwisselingen zijn geweest. Alleen de stof kent zijn eigen ritmen en zijn eigen wetmatigheden, om het zo te zeggen, en nu ga ik iets zeggen dat misschien de vraagsteller niet al te best ligt, het hangt een beetje af van waar uw geest in de ontwikkeling van bewustwording zit. Hoe verder je staat hoe gemakkelijker u kunt zeggen van: en nu is het gedaan en ik stap er uit en ik ben weg. En we zien soms dat dit door allerlei invloeden, wanneer de geest deze niet kan opzij zetten, soms wel eens afgeremd geraakt.
Dus, ik zou kort samengevat het volgende zeggen: dat je wel degelijk een boodschap kan ontvangen dat het best is dat je het lichaam loslaat maar daar een tijd opplakken, dat zou ik persoonlijk niet direct aan de orde brengen. Ten andere, dan is het aangename verrassingseffect ook weg, hé!
Je moet toch altijd rekening houden dat een overgang voor een lichaam, ik zeg het: voor een lichaam, altijd nogal een schok inhoudt. Omdat een lichaam een biologisch iets is dat wil blijven existeren en ineens komt dat tot de ontdekking dat het geen mogelijkheid meer heeft om verder te bestaan omdat hetgeen wat het de mogelijkheid geeft om te bestaan, gezegd heeft: dank u, ik heb u niet meer nodig. En menselijk gezien is dat misschien niet zo aangenaam.

  • Als men een signaal zou krijgen dat iemand, ik zeg maar iets, binnen 5 jaar zou overgaan en binnen het jaar gaat die persoon toch over …

Dat kan binnen 5 dagen zijn, hoor. Kan perfect. De inschatting is heel moeilijk.
Die inschatting is heel moeilijk en ik zou mij nooit als stofmens op een inschatting van de geest in tijd vastpinnen. En ik durf gerust zeggen: al de tijd dat wij les geven en zaken zeggen, zijn we altijd al zeer omzichtig geweest met tijdsweergaven.
Omdat, kijk ik zou u nu kunnen zeggen en heel duidelijk kunnen uitleggen wat er op deze aarde allemaal gaat gebeuren. Omdat je vanuit onze positie die evolutie volledig ziet gebeuren. Maar als ik dat dan zeg en het is, sta mij toe te zeggen, tussen dit en een jaar niet gebeurd, dan zeggen jullie: “je weet er niets van. Je hebt de bal mis geslagen”. Oh nee, wij hebben de bal niet misgeslagen, we zien wel duidelijk wat er aan de hand is, wat er gebeurt, alleen de wereld waar wij ons in bevinden, is anders dan de stoffelijke wereld. Jullie zijt beperkt door tijd en ruimte. Wij niet. Dat heeft voordelen maar dat heeft soms ook nadelen, hoor. Maar ja, goed. Dus let a.u.b. niet te veel op het element “tijd”. Neemt dat met een korrel zout.
We kunnen soms, soms, een inschatting maken wanneer we in de tijd zaken kunnen waarnemen die een tijdsbepaling in de stof zijn. Maar het is niet altijd zo. En wat u ook niet mag vergeten: een geest kan zaken waarnemen, kan zaken zien en zo verder, maar wij hebben niet de ogen die u hebt. Anders zou je kunnen zeggen dat de geest zou kunnen kijken op de almanak, die hangt daar, ah het is die periode, dus zeggen we dat. Maar zo werkt de geest niet. De geest is energie. Die neemt waar maar op een andere wijze.
Dus wees gerust, uw 5 jaar kunnen 5 dagen, 5 uren of 5 weken zijn.

  • Dienen wij ons in meditatie gewoon open te stellen en niets in gedachten te nemen om zo een harmonisch en juist inzicht te krijgen; ook als iets ons bezighoudt op dat moment, het dus niet in gedachten nemen. Is het zo?

Kijk, op het ogenblik dat je u zich gaat fixeren op één punt, dan beperk je de mogelijkheden die anders aanwezig zijn. Wanneer u, stel om een vervolg te geven aan de eerste vraag, u wil weten wanneer u overgaat en u gaat daarop mediteren, dan fixeert u zich daarop en gegarandeerd u gaat daar geen resultaat op krijgen. Maar wanneer u dat niet doet, wanneer u gewoon alles openlaat en u bent volledig ontspannen en in rust, dan kan het best zijn dat je signalen krijgt dat, wanneer dat of dat zich in uw leven voordoet, het voor u tijd is om naar onze zijde te komen. Begrijp je het verschil?

  • Ik werk graag met meditaties die in het verleden zijn gegeven, bv. met de maan als schuitje om anderen te helpen of met maanmeditaties. Houden we daardoor poorten gesloten voor onze eigen geest of entiteiten uit de kosmos?

U kunt natuurlijk als hulpmiddel steeds teruggaan naar meditaties die bestaan, die gegeven zijn en zo verder. Er bestaan handige boekjes met meditatie en zo voort, dat is allemaal geen probleem. U kan dit gebruiken maar u moet dan wel opletten. U bent effectief op dat ogenblik beperkt door hetgeen wat u opneemt, wat u leest, wat u overdenkt en zo verder. Want dat is gekomen hetzij van onze zijde, hetzij van deze zijde, maakt niet uit.
De kunst is nu dat je dat perfect mag doen, dat is geen probleem, maar dat je dan moet proberen verder te gaan. U stelt hier het voorbeeld van de maan en zo voort, dat is heel mooi, maar tracht dan verder te gaan. Tracht vanuit de vertrekbasis en bezie dus hetgeen wat je kent en wat je hebt meegemaakt als een vertrekbasis van dat gewoon achter u te laten als je bezig bent en de vrijheid te nemen om nieuwe gedachten te laten opborrelen en deze u te laten voeren in uw meditatie. En dan kan dat zeer boeiend zijn en kun je heel ver mee geraken.
Kijk, wat ik hier ook aan wil toevoegen, en dat is misschien interessant voor de vragensteller, een meditatie moet niet altijd een vooropgezet doel hebben. Een meditatie kan volledig, ik zou bijna zeggen, zonder doel zijn, zonder bepaald streven naar, maar vanuit een volledige ontspanning u laten gaan en u open te stellen voor hetgeen wat op dat ogenblik met u in harmonie is.
Mediteren is wel iets anders als bijvoorbeeld hetgeen wat in deze streken soms nogal eens de gewoonte is van te bidden. Mensen die gebeden uitspreken vragen iets, meditatie hoeft dat niet te zijn. Meditatie kan een volledige vrijheid inhouden, een volledig loslaten. En het is zelfs zo, en verschillende hier aanwezig zullen dit kunnen bevestigen denk ik, dat je in meditatie volledig weg kunt zijn gedurende een langere tijd, dat je terugkomt en dat je eigenlijk niet weet wat er door uw hoofd is heengegaan. En dat hoeft ook niet. Want juist door zoiets door te maken tijdens meditatie, heb je de poorten voor uw geest als het ware geopend waardoor er wisselwerkingen kunnen zijn die in de stof nog niet direct omzetbaar zijn in beelden of gedachten, maar die wel een meerwaarde kunnen meebrengen. En een meerwaarde die ook kan leiden tot, bij wijze van spreken, een ondersteuning en versterking van het fijnstoffelijke en stoffelijke voertuig.
Dus je ziet, er zijn aardig wat mogelijkheden. Maar er is niets mis mee met te vertrekken van iets wat bestaat. Zo.

  • Wat is de oorzaak dat dromen tijdens mijn slaap zeer moeilijk doordringen bij het ontwaken? Kan ik dan contact hebben met wezens uit de kosmos die lering willen geven?

Kijk eens hier. Dromen is één, contact hebben met onze zijde is iets anders. Een droomgebeuren, en dat is bij de meeste mensen zo, is bij het ontwaken zeer snel weg. Of je moet u echt bewust instellen dat u tijdens het ontwaken even de droom kunt vasthouden, vastleggen, hetzij schriftelijk hetzij gesproken, en dan loslaten. Dan zult u ook opmerken dat u het snel kwijt zijt maar door de notities die u genomen hebt, kunt u het terug oproepen.
Dromen zijn niet meer als, laat ons zeggen, fysieke, neurotische verschijnselen. Daarmee bedoel ik: zenuwverschijnselen die tijdens de slaap spanningen wegwerken die zijn  opgebouwd op het zenuwstelsel gedurende de dag. Bon, dat is dromen. En dat geldt voor ieder levend wezen, om het zo te zeggen.
Het is totaal iets anders wanneer u tijdens uw slaap uittreedt. Wanneer de geest lering opdoet of lering geeft of contacten legt of iets dergelijks. Maar sta mij toe daar direct aan toe te voegen dat het voor de meesten onder u geen haalbare kaart zal zijn deze zaken te vertalen in stoffelijke beelden. Dus wat krijg je? Je kan perfect leringen hebben opgedaan of gegeven hebben of zaken geestelijk hebben meegemaakt gedurende uw slaap, en ook hier is tijd relatief want om als voorbeeld te stellen, stoffelijk zou je kunnen zeggen dat de geest een reis heeft gemaakt van meerdere jaren door onze wereld en tijdens uw slaap dat dit toch maar enkele seconden heeft geduurd, stoffelijk. U begrijpt dat gans de materie die de geest dan gedurende die lange periode aan onze zijde heeft opgenomen niet vertaalbaar of omzetbaar is in uw hersenen of in de stof. Maar wat gebeurt er? In vele gevallen zal op dat ogenblik uw hersenen er voor zorgen dat er, om de spanning die ontstaan is door het verlaten van het lichaam en terug te komen, er een bepaald droombeeld kan ontstaan. Dit droombeeld kan zijn dat u een reis gemaakt hebt. Het droombeeld kan zijn dat u iets ontvangen hebt of eender wat. Het is voor de mens echter geen haalbare kaart om deze zaken om te zetten naar, sta mij toe te zeggen, in dagdagelijks leven bruikbare gegevens. Wat wel aan de orde is, is dat hetgeen wat de geest tijdens de uittreding heeft ervaren, overgebracht wordt onder een vorm van een soort emotie, ervaringsemotie, via het fijnstoffelijke op het stoffelijke. En dit kan er voor zorgen bijvoorbeeld dat de eigen vitaliteit van het stoffelijk voertuig aardig wat bijgestuurd is, dat er aardig wat stoffelijke aanpassingen in het lichaam plaatsgrijpen. Zo is het mogelijk dat via deze weg bijvoorbeeld stoffelijke afwijkingen plots ongedaan gemaakt worden.
Maar ja, dat zijn al die verschillende mogelijkheden die aanwezig zijn. Dus naar de vragensteller toe zou ik zeggen: aanvaardt het gewoon en maak er u niet te druk over. Voilà

  • Wanneer ik tijdens mijn meditaties contact heb met mijn eigen geest en er komen bepaalde inzichten of zaken door, kan ik zeker zijn dat deze alleen van mijn geest afkomstig zijn of kunnen ook mijn eigen gedachten voor een deel er tussen zitten? Hoe kan ik het onderscheid maken?

Kun je niet. Zo simpel is het.
Wanneer je in meditatie in harmonie bent en positief bent ingesteld en noemt maar op hé, dat je niet zit te mediteren van: die buur van mij, die dit en dat maar dat je rustig ontspannen u goed voelt, dan kan het best zijn dat de geest via uw aura en zo verder u een hintje geeft. Maar je moet rekening houden dat dit altijd door de hersenen en in vele gevallen door uw zonnevlecht moet worden omgezet. Dat het vanuit de geest komt, dat kan best, maar of dat het uw eigen geest is, dat kan ook best maar het kan evengoed een geest zijn die met uw geest in harmonie is en die zo een helpende hand, geestelijk dan, wilt aanreiken.
Dus als mens, maak u niet druk over het feit vanwaar het komt. Oh, ik weet het, jullie zijn allemaal wetenschappelijke denkers en jullie moeten het allemaal mooi in vakjes kunnen plaatsen en een etiketje opplakken. Etiketje geest, etiketje hersenen, etiketje zonnevlecht, etiketje dit. Maar zo werkt energie niet lieve vrienden. Zo werkt het verdorie niet. Als u in harmonie bent, dan hebt u mogelijkheden dat uw eigen geest of een andere entiteit u steunt, u ideeën doorgeeft. Dat u via uw zonnevlecht, via uw hersenen, via uw kleine hersenen en zo verder bepaalde impulsen binnen krijgt, bepaalde gevoelens binnen krijgt die positief zijn. En maakt het nu echt uit of dat dat nu uw eigen geest is of dat ik dat ben, bij wijze van spreken, of dat dit een overgegane tante Filifie is. Maakt toch niet uit! Als het maar voor u werkbaar, positief, ondersteunend is. Over wat maken jullie zich zorgen? Mensen maken het moeilijk wanneer het heel simpel is.
Ik kan jullie één zaak zeggen: houd alles op het eenvoudigste en dan zal je zien dat je meestal de beste resultaten haalt. Voilà

  • Vorige les werd uitgelegd dat één klein vonkje, die ene kleine gedachte de oorzaak kan zijn dat bij voorbeeld het Europees Parlement zaken niet  goedkeurt of wel goedkeurt zonder dat zij beseffen hoe zij gestuurd zijn geworden.
    Mijn vraag: Heb ik goed begrepen dat ik hier mogelijk aan kan bijdragen door juist niet met dat Europees Parlement bezig te zijn maar feitelijk in mijn eigen wereld harmonisch, lichtend en positief bezig te zijn, leringen op te doen, te mediteren en mogelijk anderen te helpen, individueel of met onze groep?

Heel juist gezien. Meer moet ik daar niet op antwoorden. Dat is correct opgemerkt. Dat is heel juist gezien.
Kijk op het ogenblik dat u zich niet stoort aan alles wat rondom u gebeurt maar voor uzelf tracht harmonisch te zijn en vanuit die harmonie, ik zou bijna durven zeggen, kosmisch u te gedragen, ja, dan zit u juist en dan voelt u dat ook aan. En dan kan effectief juist door hetgeen wat u op dat ogenblik doet een vonk overslagen, om het zo te zeggen met dat voorbeeld, die oorzaak is dat ‘in die Babelse toestanden dat Europa is’, een spreker een woord verkeerd zegt met alle gevolgen van dien. U staat er niet bij stil dat de vonk vanuit u is ontstaan maar ze is er wel en ze heeft resultaat. Met als gevolg dat men nog een grotere Babelse spraakverwarring in het Europese Parlement heeft. Alhoewel dit niet moeilijk is want ze verstaan mekaar er toch niet.

  • Een driejarig kleinkind heeft schrik van dieren als deze in haar nabijheid komen. Hoe kunnen we haar begeleiden tot een oplossing?

Door zelf geen schrik te hebben van dieren. Zo simpel is dat. Als een kind schrik heeft van dieren, is het omdat het de volwassenen rondom zich ziet en aanvoelt dat zij schrik hebben. Een kind op zichzelf heeft van dieren geen schrik. Een kind wordt schrik aangepraat door de omgeving. Er is geen een mens die op aarde komt, die schrik in zich draagt voor levende wezens. Het zijn de mensen, de ouders, de grootouders, de peters, de tantes, noem maar op, die dus schrik aanbrengen. En nu rechtuit gezegd, als ik jullie maatschappij zie hoe jullie omgaan met dieren, ja, dan zou ik er ook schrik van krijgen. Neem mij niet kwalijk maar uw maatschappij is totaal, wat dat betreft, ontspoord. Dieren horen normaal in uw leefmilieu. Dieren zijn deel van uw leven. Of dat je dat nu graag hebt of niet. En wanneer u naar kinderen toe gaat zeggen: pas op voor die poes, want ja, je kunt daar ziek van worden, pas op want die kan bijten, pas op want je kunt daar allergisch voor zijn, dan creëer je een negatieve wereld. Dan creëer je negatieve denkbeelden zoals er op dit ogenblik in uw maatschappij ontelbare aanwezig zijn. En dan moet je er niet van verschieten dat een klein kind dat enorm nog beïnvloedbaar is, zich angstig gaat opstellen.
Dus de oplossing is heel simpel. Stop met de onzin dat dieren voor u gevaarlijk zijn en zo verder of dat je er ziektes kunt van krijgen en zo voort want dit is pure nonsens. Of anders, u gelooft mij niet hé, de wereld was al lang uitgestorven als het zo was, hoor. Want 50 jaar terug bestonden die ideeën niet. Dan speelden kinderen gewoon met dieren. En een koe die op de wei stond, daar gingen ze melk van drinken. Ja, dat mag je nu niet meer want dan ga je dood. Toen niet, toen werd je daar groot en sterk van. Dat is het verschil. 50 jaar geleden, als je aan de uier van de koe ging drinken, werd je groot en sterk en als je het nu doet als kind, dan ga je dood. Dat mag je niet doen want je gaat ziek worden, meisje of jongen. Als je in de tijd speelde met paarden, met geiten, met schapen, weet ik veel wat, of je klom op een ezel en je reed met een ezel rond, dan waart je de held. Als je het nu doet, dan is het: oei, wees voorzichtig hé, want … a.u.b. zeg, lieve mensen, wees een beetje normaal. Sorry dat ik het zo uitdruk. Maar dieren behoren nu eenmaal tot uw leefmilieu.
En misschien kan ik er iets anders aan toevoegen. Misschien hoor je dat niet graag. Maar ik denk niet, en ik ga er geen tijd opplakken want dat kan ik niet juist, maar ik denk niet dat het nog heel lang zal duren of veel dieren zullen terug hun habitat opeisen, tot ontsteltenis van veel stedelijke bewoners en zo verder. Het is langzaam aan het komen maar het zal, wanneer we dit zo kunnen bekijken, redelijk sterk opzetten met als gevolg dat je meer en meer dieren waarvan je nu zegt: oejejoei, want dat zijn roofdieren en dit zijn dit of dat, dat zij rustig aan, meer en meer, in uw stedelijke gebieden zich zullen manifesteren, met alle gevolgen van dien. En heus niet alleen bijvoorbeeld in het verre Canada of in het verre Zuid-Afrika of Zuid-Amerika maar hier ook, hou er maar rekening mee. Dieren zijn nu eenmaal deel van uw leefmilieu. Begrijp dat toch eens! En als een kind schrik heeft, moet je niet dat op het kind steken maar moet je eerst in uw eigen hart kijken en daar de boel veranderen.

  • Broeder, als het kind de angst krijgt aangepraat door de ouders, is het moeilijk voor de grootouders om dat dan recht te krijgen?

Oh, als ik grootouder was, dan zou ik zorgen dat het kind zo veel mogelijk met de dieren in contact kwam en ik zou het kind aantonen dat ze geen schrik van dieren moesten hebben. Al moest ik er alle dagen naar honden en katten en geiten en weet ik veel gaan. Maar ja, ik leef niet meer in de stof, hé. Mijn tijd is al lang voorbij.
Sorry. Wanneer de ene fouten maakt die niet of die voor het kind ernstig zijn, dan kan ik mij best voorstellen dat grootouders ingrijpen en zorgen dat het kind op een andere wijze toch nog op het juiste pad kan terecht komen.
Nou, ik weet het wel hoor, in deze maatschappij, het staat zo in de boekjes , en in ‘libelle’ hebben ze dat geschreven. Of hoe heet het tegenwoordig? Of in zus en zo staat het zo en we moeten het zo doen! Ja, gij wel. Laat mij niet lachen! Maar je ziet, ik ben een beetje op de hoogte, hé. Ik volg een beetje de maatschappij. Het is mijn hobby. Maar goed, volgende vraag. Sorry hoor.

  • Een fobie, is deze afkomstig van een vorig leven of creëer je dat in je eigen gedachtewereld?

Nou even aansluitend op uw vorige vraag, als iemand een fobie voor dieren krijgt, van waar denk je dat ze komt?

  • Dat is juist de vraag.

Voilà. Dan heb je daar een antwoord.
Algemeen gezien, fobieën kunnen te maken hebben met opvoeding en in vele gevallen, in de meeste gevallen, ontstaat het vanuit een opvoeding. Het is natuurlijk heel interessant te zeggen: “ja, het behoort niet tot mijn leven maar in vorig leven heb ik dit en dat meegemaakt, dus nu heb ik daar de afrekening van”.
Lieve vrienden kijk, het kan natuurlijk. Theoretisch kan je bijvoorbeeld fobisch zijn voor een brandend vuur wanneer u in uw laatste leven gestorven zijt op de brandstapel. Oké, uitzonderingen daar gelaten.
Maar sta mij toe te zeggen dat, en ik zal ongeveer toch niet zo verkeerd schatten, 90% van alle fobieën die op dit ogenblik in de maatschappij aanwezig zijn, hun oorzaak vinden in het feit dat je veel te luxueus leeft. Dat je echt vergeten bent waar het in het leven om gaat. En dan ontstaan er dikwijls fobieën. Waarom? Omdat je onbewust aanvoelt dat je totaal verkeerd bezig bent in uw leven. Maar je durft niet iets wijzigen want de maatschappij, de omgeving, wat gaat men wel zeggen? En dan vlucht men in iets en dat is dikwijls een fobie.
En zo zien we dat nogal aardig wat zaken mis gaan. En wat daarbij komt, kunnen we zeggen, dat zeker bij de jongere generaties en de komende jongere generaties deze problemen nog veel sterker gaan toenemen omdat je een totaal verkeerde opvoeding aan jullie jeugd geeft. De jeugd in vele gevallen wordt opgevoed met het idee dat zij recht hebben op alles, dat zij alles kunnen krijgen en dat zij er niets voor tegenover moeten stellen. Want het is hun recht.
Het heeft ook in het ganse kader te maken met de ontbinding van uw maatschappij. Maar goed. Maar van daaruit ontstaan natuurlijk ook enorme  frustraties want, sta mij toe te zeggen, de meerderheid zal nooit die rechten kunnen krijgen, zal nooit hun begeerten kunnen volvoeren. Dus wat doen zij? Zij duiken enerzijds in roesmiddelen, anderzijds in ziekten. En daar zie je dan dat fobieën zich zeer sterk gaan naar voor brengen omdat zij dan weer de aandacht kunnen trekken die zij begeren en zo verder. Het klinkt misschien cru maar voor de meesten die zich verschuilen achter fobieën, is het gewoon een alarmkreet voor aandacht en voor hulp.
Je kunt daar ook nog bij zeggen dat vanuit uw maatschappij zeer velen het noorden kwijt zijn en vergaan van angst. Vanuit die angst ontstaan dan ook weer allerlei afwijkingen.
Nou goed, jullie hebt er voor gekozen van in deze maatschappij te leven, te incarneren dus ja, jullie moeten het oplossen. Ik niet want ik zit aan de andere kant. Cynisch hé!

  • Buiten uzelf afschermen van externe gedachten, wat kan men nog meer doen om niet beïnvloed te worden je eigen weg te gaan? Wij hebben geleerd van het  gouden ei, iets doen bijvoorbeeld:  niet meer naar het nieuws kijken en dergelijke.

Kijk, jullie hebt al heel veel geleerd in deze groep. Als je vertrekt gewoon vanuit de harmonie in uzelf. En dat kun je onder alle mogelijke vormen opbouwen, via meditatie maar ook via u deel te voelen van de aarde en zo verder. U kunt zich afschermen. Maar dan is direct mijn vraag: als u zich gaat afschermen, dan gaat u zich afzetten tegen iets. Is dat direct nodig? In de meeste gevallen niet. Ik zou zeggen: ga vooral voor hetgeen wat u aanvoelt als zijnde harmonisch. En voor de meesten zou ik daarbij zeggen, gebruik uw buikgevoel, laat u niet meedrijven in hetgeen wat men u tracht aan te praten als zijnde allemaal noodzakelijk juist en goed. Maar ga echt voor hetgeen wat in u leeft. Durf dat, durf daarvoor gaan. Durf genieten van uw leven. En als je dat doet, dan gaat uw attitude al totaal anders zijn dan degene die rekening tracht te houden met alles wat hij hoort of ziet.
Kijk, u hebt nu een paar mooie vroege lentedagen hier. Durf daarvan te genieten. Durf te genieten van de eerste bloemetjes die hun kop boven de grond steken. Durf van de zon te genieten. Durf er in gaan zitten. Durf zeggen: maatschappij, hier stopt het voor mij; ik ga eerst even genieten van deze mooie momenten, van het ontluiken van de natuur. Want ik ben deel van die natuur en ik voel mij daar harmonisch mee.
En begin nu niet te zeggen: “ja maar, wij hebben ons werk en wij zijn verbonden en wij moeten dit en dat”. Dat is hetgeen wat je u zelf wijs maakt. Dat is hetgeen waar je u zelf in gewrongen hebt. Maar niets van al dat waarvan u zegt: “en ik heb dit en dat”, is werkelijk waar. Het enige wat werkelijkheid is, is hetgeen wat u goed doet, waar u zich harmonisch in voelt. En laat strijd achterwege zo ver u kunt. En als het werkelijk  niet anders kan, effectief u kunt zich afschermen door u in Licht te plaatsen, in een gouden ei te plaatsen, noem maar op. Maar die zaken zijn al zaken dat je zegt van: kijk, ik zet tegen. Wanneer u voldoende evenwicht hebt, wanneer u voldoende voor uzelf vertrouwen hebt in het ganse geheel, dat wil zeggen in uw eigen persoonlijkheid, maar uw totale persoonlijkheid, geest, stof, fijnstoffelijk, noem maar op, alles, dan kan er u echt weinig overkomen. Maar ja, dan staat u ook een beetje aan de kant van de maatschappij. Want de maatschappij wil altijd greep op de ander hebben. Wilt altijd een macht uitoefenen en daar moet u zich kunnen van gedistantieerd houden.
Maar iemand die durft genieten van het mooie rondom hem of haar, die heeft de beste methode gevonden om zich te beschermen tegen al dat chaotische. Zo, ik denk dat je daar aardig wat mee bent.

  • Hoe kan men het beste omgaan met hoog sensitieve kinderen en mensen?

Door er zich niet aan te storen. Cru antwoord, hé.
Eerstens om te beginnen, dit is ook weer zo iets dat uw maatschappij heeft gecreëerd. Hoog sensitief bestaat eigenlijk niet. U bent gevoelig of u bent het niet. De rest, dat zijn allemaal zaken die de maatschappij gebruikt om weer alles in bepaalde kastjes te  krijgen.
Kijk, wanneer een kind gevoelig is, geef het de mogelijkheid op het terrein dat het gevoelig is deze gevoeligheid te ontwikkelen. Zeg niet tegen het kind: ‘neen, dit deugt niet’ maar laat het kind zijn ontwikkeling gaan. Hetzelfde geldt voor volwassenen. Als volwassenen opmerken, en dit komt dikwijls omdat ze als kind het verboden zijn, dat ze toch bepaalde gevoeligheden hebben, geef hen de mogelijkheid deze gevoeligheden te ontwikkelen.
Kijk, of dat dit nu gevoelig is zoals Einstein was in wiskunde of het is een gevoeligheid met kaarten of het is een gevoeligheid op een ander terrein, het maakt niet uit. Maar je zult altijd opmerken dat waar deze eigenschappen aanwezig zijn, deze personen in die richting zich zullen ontwikkelen en meestal op alle andere richtingen minder presteren. Want iemand die een zeer ontwikkelde gevoeligheid op een terrein heeft, heeft daardoor misschien een voor- of een nadeel, dat is lijk u het wil zien, ik zie het als een voordeel, maar heeft daardoor minder problemen met al de rest. Dat wil zeggen: al de rest zal minder belangrijk zijn in de ogen van diegenen die een bepaalde gave kan ontwikkelen.
En kijk maar rond in uw maatschappij. Ik heb hier het voorbeeld van Einstein aangehaald omdat deze in wiskunde ontzettend ver was en daaraan gekoppeld had hij een ontzettend ver door gedrongen esoterische kennis. Want zijn wiskunde was ontstaan vanuit de esoterie en niet omgekeerd. Maar op alle andere terreinen was deze brave man eigenlijk niets. Of beter gezegd: hij leefde zijn leven, hij genoot van de natuur op zijn wijze, hij zag het totale plaatje. Maar wanneer je voor die persoon toen zou gezegd hebben: hij moet beantwoorden aan de normen die de maatschappij stelde, dan had je nooit deze geleerde gehad. Want hij paste daar helemaal niet in.
Oh, ik kan er u nog velen aanhalen hoor, maar deze is gekend bij iedereen. En op het ogenblik is het effectief zo dat aardig wat jongeren zeer gevoelig zijn. Maar dat deze gevoeligheid totaal verkeerd wordt gebruikt. Dat men deze in totaal verkeerde posities brengt met als gevolg dat vele van die kinderen in de loop van hun ontwikkeling afhaken en dat er slechts bij weinigen resultaten zullen komen. En dat geldt ook voor volwassenen.
Want veel volwassenen die een gave durven uiten, worden door de maatschappij direct onderdrukt of belachelijk gemaakt. En wanneer men dan geen sterk karakter heeft, om het zo te zeggen, om zijn eigen gave verder te ontwikkelen, ja, dan kom je er niet. En dat is het grote probleem van uw maatschappij. Uw maatschappij wil eenheidsworst, om het zo te zeggen. Iedereen moet beantwoorden aan wat deze maatschappij eist als zijnde in hun ogen het gemakkelijkste door macht te manipuleren. En al diegenen die daarbuiten vallen, of dat zij nu sensitief zijn of niet, die deugen niet. En dat is uw grote probleem in deze maatschappij.

Meditatie : Waarde.

Waarde in uw maatschappij is meestal vertaald in geld. Daar hecht uw maatschappij waarde aan. Al de rest vindt uw maatschappij waardeloos. En degene die stelt in uw maatschappij dat er geld niet toe doet, zijn meestal degenen die al de anderen hun waarde ontnemen. Maar goed, dit is het maatschappelijk gezien.
En nu zou ik graag met jullie eens rustig Kracht opbouwen. Een waardevolle Kracht waarmee u de komende dagen verder kan in de ontwikkeling van jullie eigen geestelijke bewustwording.
Vrienden, laat even al uw gedachten achterwege. We zitten hier in een kring en dat is waardevol. Want een kring betekent dat er geen begin en einde is. Niemand hier aanwezig heeft meer waarde dan de ander. We zijn allen even waardevol.  En dat is het mooie. Doordat ieder even waardevol is, wordt de waarde van deze groep vermenigvuldigd met het aantal van de aanwezigen. Niet alleen van de stoffelijk aanwezigen maar ook van de geestelijke en degenen die nu op afstand ons mee volgen. En dan krijgen we hier een waardevolle groep waar niet tientallen aanwezig zijn maar, wanneer ik het zo overschouw, dat wij met zeer velen, ik durf  zeggen, met een paar duizend hier gezamenlijk de waarde opbouwen.
We bouwen deze op als een Kracht van Licht. Een Kracht van Licht die in deze nogal chaotische tijden een rustpunt kan betekenen. Een waardevol item. En de waarde daarvan is dat hier in dit rustpunt door het Licht de zoekende inzicht kan krijgen. De echte waarde van het bestaan kan ervaren, kan vastleggen in zichzelf. Want we zijn, als het ware, hier een piramide van Licht. Stralend Licht dat uitgaat over de ganse regio. Dat uitstraalt zoals de oude piramides van Cheops in zijn glorietijd een lichtend symbool was voor het ganse Rijk. Toen het Licht van de goddelijke zon erop viel, wist iedere Egyptenaar wat de betekenis was van deze Kracht. Zo zijn wij nu zoals de oude piramide een waardevol signaal, een waardevol symbool dat ieder die wil openstaan voor de werkelijke waarde van het leven, voor de werkelijke waarde van het bestaan, van hieruit zijn weg kan vinden, van hieruit zijn kracht kan ontdekken en samen met ons de weg gaan, de waardevolle weg van de geestelijke ontwikkeling. Dat is de echte waarde van ons samenzijn. De waarde van de positieve gedachte. De waarde van de gedachte die vanuit de Bron het bestaan heeft bevestigd. Wanneer wij dit in ons achterhoofd houden, wanneer wij dit in de komende tijd als waarde voorop dragen, dan zijn wij de ware pioniers van het Licht. Dan zijn wij degenen die zonder dat we als missionarissen het moeten uitdragen maar gewoon door onze waardevolle houding de anderen de mogelijkheid geven van te ontdekken wat de werkelijke waarde van het leven is.
Wij moeten het niet rondbazuinen, we moeten het alleen gewoon vanuit onszelf uitdragen, onze houding, hetgeen wat we denken, de gedachte, de positieve gedachte, dat is de waarde die wij dragen, dat is hetgeen wat wij als meerwaarde nu aan deze aarde kunnen geven. De waarde van de positieve ingesteldheid. De waarde van de harmonie die onder ons allen hier aanwezig is. Dat is de Kracht. De Kracht van het Licht. De Kracht van de bewustwording. De Kracht van het bestaan, opborrelende uit de Bron vanwaar we allen uit ontsproten zijn.
En sta mij nu toe een oud gebaar uit te voeren waarmee ik de waarde van het Licht en de Harmonie in deze kring bevestig en waarmee ik ieder van u, als het ware, tot vertegenwoordiger van de ware gedachte, van de ware Harmonie van uitdragers van het Licht bevestig. Dat dit in de positieve gedachte is vastgelegd.
Zo lieve vrienden, mijn tijd om afscheid te nemen, is gekomen. Als ik te veel tegen zere schenen heb gestampt, mijn excuses. Dit was niet direct de bedoeling. Ik ben misschien een beetje een losse spreker maar de bedoeling is wel dat via de wijze waarop ik het tracht weer te geven, u vooral zelf aan het denken gaat. En u moet niet altijd met mij akkoord zijn. Als u al eens overdenkt, dan vind ik dat ik op een avond als deze er een goed resultaat heb uit gekregen. En wanneer u denkt, ach er zit iets in van wat die vent heeft gebracht, om het zo uit te drukken, wel, als u hulp nodig hebt, één gedachte aan onze zijde en u hebt ontelbaren die u direct willen inspireren en bijstaan. Hou dat in uw gedachten.