Druïden – Deel 03 – les 03 – Leven

6 oktober 2015

Wij zijn hier vanavond samen om verder te gaan met waar we vorige maal gestopt zijn. We hebben het vorige maal gehad over overgang of dood, zoals u het soms wilt horen. Vanavond zou ik met jullie willen praten over leven. Want u bent allen op zoek, om het zo te zeggen, naar de weg die u geestelijk, qua bewustzijn, het verst kan brengen. En u hebt een weg gekozen die geënt is op de oude waarden van de druïden. Wanneer u deze waarden omzet naar deze tijd, dan is dat een zeer werkzaam gegeven. U kunt natuurlijk een beetje nostalgisch zijn en denken: “ja, als we dat nu eens zouden kunnen doen zoals zij in die tijd leefden”, en zo verder. Maar dat is onmogelijk. U kunt niet leven volgens iets dat vele duizenden jaren geleden aan de orde was. Uw planeet is ook niet meer zoals ze toen was. Zelfs de natuur is niet meer zoals ze toen was. Maar de essenties, de waarden die toen golden om u geestelijk verder te ontwikkelen in de stof, die waarden blijven universeel. En dus kunnen we zeggen dat we van deze oude filosofieën heden ten dage aardig wat kunnen opsteken. Want wanneer je magisch wilt werken, dan is het van belang dat u de zaken ziet zoals u ze kunt aanvoelen en zoals ze voor u wereldwerkelijk zijn. En dat is iets totaal anders dan wat u dagelijks beleeft, dagelijks ziet, doormaakt.
We hebben jullie gedurende de laatste weken een beetje in het oog gehouden. De vorige les die ik u gegeven heb, heeft bij sommigen een nogal sterke impact gehad. Wij hebben opgemerkt dat er zelfs hier en daar een bepaalde boosheid ontstond omdat wat men dacht te horen, niet is wat men eigenlijk graag zou willen horen. En dat is nu eigenlijk de kern van alles. Wanneer u verder wilt komen, wanneer u kunt gebruik maken van wat hier gebracht wordt, dan moet u zich kunnen loskoppelen van allerlei in u, vanuit uw jeugd reeds, geprogrammeerde gedachten. O, dat is niet gemakkelijk. U gaat mij niet horen zeggen dat je dit zo maar op een wip en een gauw kunt, integendeel. Daar moet aan gewerkt worden.
Maar het is ook een van de redenen waarom we gevraagd hebben om niet onmiddellijk de lessen uit te schrijven maar steeds te wachten tot de volgende les. Ook daarin zit dat u de tijd moet krijgen om wat u gehoord hebt op een avond als deze, te laten doordringen, in u te laten werken en uiteindelijk tot uw eigen ideeën, gevoelens en waarden te komen. Wanneer u zich direct op een geschreven tekst zou werpen, dan is dit veel moeilijker. Nu is de mogelijkheid daar, gezien je terug moet gaan op het gesproken woord, wat u denkt gehoord te hebben, en wanneer u het herbeluistert, merkt u op dat het toch weer iets anders was, daardoor kunnen we ook veel beter inwerken en u zelfs helpen gedurende de periodes tussen de lessen.
Want aan goede wil ontbreekt het hier niet, de goede wil is aanwezig. Maar het probleem is dat u als mens allemaal het toch zo druk hebt met het in stand houden van uw illusiewerelden. Want dat is het. En nu kunt u zeggen: “ja, maar een goede magiër moet met illusiewerelden kunnen werken”, dan hebt u misschien een punt, maar niet met illusiewerelden die gebouwd zijn op illusies van verlangens, van begeerten en zo verder. Want dan hebt u drijfzand onder uw constructie en zult u daar niet ver mee komen, zelfs niet als u het magisch zou proberen. Daarom wil ik u vanavond in een les als deze bepaalde gedachten bijbrengen, overwegingen bijbrengen, die essentieel zijn om op deze terreinen verder te kunnen. En dat deze gedachtegangen en deze werkmethodes misschien soms haaks staan op uw dagelijks leven, ja, dat moet u dan voor uzelf maar uitklaren. U mag niet van ons verwachten dat wij u bij het handje nemen en mooi mee over alles gaan begeleiden. Daar leert u niets uit. U kunt alleen maar leren en verder komen door zelf de hand aan de ploeg te slaan, door zelf te beginnen en niet te wachten tot wij, van onze zijde, tegen u zouden zeggen: “nu moet je dit of dat doen”. U kunt hulp krijgen in de evolutie die bezig is, dat is geen probleem. En we zien genoeg dat de meesten onder u wel degelijk proberen en dan zijn we daar wel, dan inspireren we wel en zo verder.
Maar wat merken we op? ’t Is soms heel mooi om zien langs onze kant: die gedachten, die reacties. Wanneer wij tijdens een handeling die u uitvoert, u inspireren, dan moet je soms eens bekijken vanuit onze zijde hoe daar de reactie op is. In sommige gevallen wordt het gewoon genegeerd omdat het eigenlijk volgens degene die geïnspireerd wordt, niet aan de orde is of past in het geheel. Dat u dikwijls geen overzicht hebt over het gebeuren en nog minder over wat op uw weg ligt te wachten, daar hebt u op dat moment meestal geen oog voor.
Ja, en als het dan anders verloopt dan u had gewild, dan horen we soms toch wel eens vreemde woorden aan ons adres. Maar dit zijn de leerscholen. U kunt niet van ons verwachten dat telkens wanneer u de verkeerde richting wilt uitgaan, wij u voetje lichten zodat u met uw neus op de stenen terecht komt. Dat gaat niet. U zult het zelf moeten ervaren dat het toch misschien eens interessant kan zijn om wat in u opborrelt, eigenlijk te volgen en niet zozeer wat je, aangeleerd als het ware, als juist acht. Ik weet dat in vroegere lessen nogal eens naar voor kwam dat je zelf moest nadenken. Wij zijn er ook voorstander van dat je zelf nadenkt. Maar het nadenken dat enkel en alleen gebaseerd is op wat anderen u ingeprent hebben, gaat u meestal niet verder helpen. Waar wij eigenlijk op het ogenblik bij jullie het meest voor staan is dat u gaat nadenken met uw buikgevoelen. En wanneer u uw buikgevoelen gaat volgen, dan gaat u opmerken dat er aardig wat meer mogelijkheden zijn op uw weg dan wanneer u alleen maar met uw ratio, een paardenbril op hebbende, verder wilt gaan.
Dit, lieve mensen, zijn zaken die u allemaal wel weet maar veel te weinig toepast. Eigenlijk kan ik u weinig nieuws vertellen. Ik kan alleen maar, steeds opnieuw, herhalen wat de mogelijkheden zijn om bewuster te worden, om verder te komen in uw bestaan. Maar ik kan het voor u niet uitvoeren. Nu zou u kunnen denken: “ach, die stof, die geest heeft gemakkelijk spreken, die heeft daar geen beperking van, die hebben andere mogelijkheden; eigenlijk zou ik beter terug zijn in de geest dan dat ik hier nog verder in die stof voortploeter. Dat is ook een van de vele denkpistes die nogal eens aan de orde zijn. Maar een denkpiste die eigenlijk een essentie overziet, overslaat: namelijk dat u zelf de stof gezocht hebt om bij te leren. U was aan onze zijde en u hield het daar voor bekeken. U vond aan onze zijde dat er te weinig ervaringsmogelijkheden waren en dat je in de stof aardig wat meer kon ervaren. En daarom hebt u gezocht naar een voertuig, de ene al gerichter dan de ander, maar uiteindelijk bent u allemaal terug in de stof gestapt. En dan nu zeggen: “ja maar …”. Voel je, dat klopt niet.
Wat voor jullie allemaal nu belangrijk is in de stof, is dat je waarvoor je geïncarneerd bent, zo goed mogelijk tracht te doorlopen. En dat is niet dat het alle dagen feest is, daar heeft uw geest ook niets aan. Uw geest heeft zeer veel aan wat u kunt ervaren, aan wat u steeds als stoffelijke ervaringen kunt opdoen. En wees ervan overtuigd: zolang uw eigen geest de idee heeft dat hij in de stof nog iets kan bijleren, dan zal hij trachten u in een positie te brengen dat u dit kan bijleren. En nu komt het mooie voor jullie: jullie zijn een geestelijke groep. Jullie hangen allemaal als een ketting aan elkaar, schakel na schakel. Daardoor worden veel, wat u zou kunnen zeggen, harde noten niet meer gekraakt op de wijze waarop u het zou moeten doormaken wanneer u niet tot zo’n groep behoorde. Niet dat de groep zal voorkomen dat je zaken niet gaat doorleven, integendeel, de groep zal juist u de mogelijkheid geven alles wat uw geest gepland heeft van ervaringszoekend te doorleven. Maar, en dat is uw grote voordeel, gedragen door de groep. Dat wil zeggen dat u stoffelijk veel verder kan komen qua lering, qua bewustwording dan dat u het op uw eentje zou kunnen realiseren. Maar dat houdt ook in dat, en dat zullen sommige onder u wel al ondervonden hebben, dat sommige zaken sneller op elkaar volgen dan u soms lief is. En toch, elke zaak die u doormaakt, brengt u verder, bezorgt u een meerwaarde, hoe zwaar zij ook moge aanvoelen.
En zo krijg je dat elk lid van de groep geestelijk in de stof zaken leert, doormaakt, en het belangrijkste, deze eigenlijk, soms bewust, soms volledig onbewust, deelt met elk lid van de groep waardoor ieder lid van de groep voor zich weer een meerwaarde realiseert.
Het is misschien voor u als stofdenkers moeilijk dit allemaal te overzien en te plaatsen. Maar toch is dit een gebeuren. Wanneer iemand in de groep lijdende is, is in wezen de ganse groep lijdende maar doordat dit verdeeld wordt, is dit voor degene die de bron ervan is, houdbaar en is de oplossing van het lijden vlotter en soepeler dan wanneer hij of zij er alleen voor zou staan. En dit gaat over alle gebieden heen.
Ook dit, lieve mensen, moet u laten bezinken, moet voor u duidelijk zijn dat u doordat u behoort tot deze groep nog voor niets alleen komt te staan, dat er steeds weer een groter geheel is dat u helpt. En dan is de kunst, en die moet u zich steeds meer en meer eigen maken, van het aanvoelen goed te laten doordringen en het aanvoelen te gebruiken om in deze tijden de juiste handelingen te doen. En dat aanvoelen kan u ook aangereikt worden door bijvoorbeeld een medelid van de groep, zelfs onbewust. Het kan gebeuren in een gewoon gesprek, in een gewone communicatie, dat er iets uitgesproken wordt dat voor u juist dat is wat je nodig had om verder te kunnen komen.
Wanneer ik terugkijk op de tijd dat ik als druïde hier op aarde rondwandelde, dan bekeken wij een groep zoals deze vanuit een totaal ander perspectief. Wij leefden eigenlijk in groepen, dat is nu geen haalbare kaart meer. Ook de natuurlijke omstandigheden rondom u zouden dit niet meer toelaten, alles is zo veranderd. Maar waar ik naartoe wilde, is het volgende: de groepen die communiceerden met elkaar niet zozeer met woorden – oh, en wij hadden taal en wij spraken, dat was geen probleem – maar het meeste gebeurde via de gedachte. U zou bijna kunnen zeggen dat wat u nu technologisch doet, afhankelijk zijnde van apparaten en technologie, dat wij in onze tijd dit simpeler deden: wij zonden gewoon onze gedachten uit en deze werden opgevangen. Er kwamen ook antwoorden, er was wisselwerking. Ik zeg het, de tijd was anders dan nu, de mogelijkheden waren anders. Maar dit ging heel ver. En ook dit is iets wat u, naar de toekomst toe, meer in acht zult moeten nemen.
Wij communiceerden niet enkel met de leden van de groep maar wij communiceerden ook met de ganse natuur. U moet weten, als druïden trokken wij nogal veel rond. Ja en auto’s en autowegen kenden wij niet en tgv kenden wij ook niet. Wij deden meest alles te voet. En wij waren soms met twee, soms alleen, maar steeds vergezeld van dieren. En dit had voordelen: eerstens, wij communiceerden met deze dieren. En nu kunt u zich afvragen: “ja maar, wat voor dieren waren dat?” Ook dat is in deze tijd moeilijk te definiëren. Wat er het dichtst komt bij wat altijd aan onze zijde was, zou je nu kunnen omschrijven – maar die omschrijving is niet 100 % exact – als wolfshonden. Maar in die tijd was het nog anders. Maar met die dieren communiceerden wij. Zij waren onze compagnons de route.
En, nu wordt het interessant, wanneer wij dus door de wouden trokken, en u kunt zich niet meer voorstellen welke wouden dit waren want die kent u niet meer, dan gingen wij niet alleen af op wat het woud zelf doorgaf maar gingen wij ook af op de communicatie tussen de dieren die ons begeleidden, de natuur en onszelf. Dus er was een continue wisselwerking van opvangen van invloeden die ervoor zorgden dat we op de meest gemakkelijke wijze, om het zo te zeggen, van punt A naar punt B door de natuur konden trekken. En wanneer er ergens iets dreigde, dan wisten wij dat vele tijd vooraf. Wij wisten ook: deze weg kunnen we niet nemen, die weg kunnen we wel nemen.
Waar ik naartoe wil met dit verhaal, is: als druïden waren we deel van de natuur, volledig geïntegreerd. Wij waren geen vreemd wezen in de natuur. Wanneer ik jullie bezig zie in de natuur, dan staan jullie er nog steeds buiten. Och, jullie gaan eens graag wandelen in een park: “dit zijn mooie bomen; o, en zie dat eekhoorntje daar, hoe lief”. Maar u voelt zich nog geen deel van dat geheel. Daardoor voelt u ook niet aan wat er komende is, voelt u ook niet aan wat u kan doen om zaken af te schermen of te voorkomen en zo verder.
Wanneer je nu verder wilt in een lessenreeks als deze, is het toch interessant genoeg om te proberen om meer en meer te gaan aanvoelen wat de natuur u te vertellen heeft, meer en meer open te staan voor de gedachtebeelden, ik zal het zo zeggen, die de natuur naar u toestuurt. En niet alleen de natuur te bekijken als zijnde een mooi plaatje, “ ’t is mooi; o, die bloemen zijn mooi; die boom heeft een mooie kruin, een mooie stam, ja, dat valt mee; ach, en dat dier is lief, ja”.
Probeer eens om er deel van te zijn. Probeer u open te stellen zodat u aanvoelt wat er in de natuur aan communicatie aanwezig is. Want de grote fout die iedereen of, laat mij toe te zeggen, de stofmens maakt, is van de veronderstelling uit te gaan dat de natuur niet communiceert. De natuur communiceert: bomen, struiken, planten praten met elkaar. Dieren doen dat ook, elk op hun eigenste wijze. Niet op de wijze dat de mens praat, ach nee. Maar met hun mogelijkheden. En dan moet je er nog bij nemen dat, en dat wordt totaal vergeten door jullie, de natuur, elk deel van de natuur nog gestuurd wordt door een groepsgeest. Dat die groepsgeest op zich werkingen tracht te bevorderen of af te bouwen en zo voort. U hebt daar allemaal geen oog voor.
Maar als u werkelijk verder wilt komen, dan zult u daar meer en meer moeten aan werken, meer en meer voor openstaan. U zult moeten beseffen dat de microkosmos onder uw voeten even belangrijk is als het grote woud waar u naar opkijkt. Want het is allemaal leven, het wordt allemaal gestuurd en het behoort allemaal tot uw wereld. En alle veranderingen die plaatsgrijpen, behoren daartoe, zelfs alle natuurrampen die op het ogenblik gebeuren, behoren daartoe. En wanneer u zou luisteren, u zou openstellen, zoals wij dit in onze tijd deden, dan zou u veel kunnen voorvoelen. Dan zou u bijvoorbeeld kunnen vermijden dat u door een regenbui nat wordt wanneer u niet wenst nat te worden. Dan zou u kunnen voorkomen dat een afbrekende tak op uw hoofd valt, om het zo uit te drukken. Ik tracht het met voorbeelden te geven. Ach, ze klinken misschien een beetje humoristisch maar het gaat veel verder dan dat.
Op het ogenblik dat u als stofmens de wereld waarop u leeft, deze aarde,  kan bezien, kan aanvaarden als een levend wezen, dat u vervolgens alles wat op die aarde aanwezig is, kunt bezien als levende wezens die, en dit klinkt misschien zwaar voor de mens, evenwaardig zijn aan u, want de mens heeft nogal eens de neiging een boom of een dier als zijnde de mindere te bezien, als wat ik gebruik voor mijn eigen comfort of mijn eigen welzijn. Dat is fout. Ze zijn allen evenwaardig. Want u hebt niet alleen een geest. In de natuur is ook alles bezield. En wanneer u van de idee zou kunnen vertrekken dat u daarmee in harmonie bent, dat u vanuit dat gegeven tracht aan te voelen wat die natuur u vertelt en met dat aanvoelen de juiste houding aanneemt naar de natuur, dan gaat u ineens rasse sprongen kunnen maken.
O, en dat wil niet zeggen dat u bijvoorbeeld uw gras niet meer mag afrijden omdat je vindt dat het bezield is, daar gaat het niet over. U kunt gerust uw gras afrijden. Maar u kunt bijvoorbeeld uw gras afrijden op de moment dat u aanvoelt dat het voor het gras het juiste ogenblik is en niet op de moment dat u vindt dat het voor u het meest geschikte ogenblik is. En zo kun je veel zaken doortrekken. Wanneer je tracht aan te voelen dat een boom u vraagt, bij wijze van spreken, van bepaalde takken te snoeien, dan bent u verder dan wie zegt: “en nu ga ik vandaag eens wat takken afzagen want ik vind dat die vorm naar mijn goesting niet goed is”. Begrijpt u de nuance?
Wanneer u op deze weg verder wilt gaan, dan gaat u echt moeten proberen van achter deze zaken te gaan staan; gaat u echt moeten gaan proberen om zo goed mogelijk zaken aan te voelen. En dan gaat u zien, dan gaat u een totaal andere kijk krijgen op uw stoffelijk bestaan. Dan gaat u oog hebben voor zaken die u verder kunnen helpen maar die u anders nooit zou opgemerkt hebben. Dan gaat u waarden vinden in uw bestaan die misschien totaal nieuw zijn maar waar u wel geestelijk aardig wat verder mee kan komen. En u gaat misschien naar de buitenwereld toe een buitenbeentje zijn. Sommige mensen zullen misschien zeggen: “ja, daar is een kwink kwijt” of zoiets. Dat moet je u niet aantrekken. Ga voor wat jij aanvoelt, ga voor die harmonie waarin je verder kan, waarin je wat je tot op heden allemaal al geleerd hebt, wat u is aangebracht, rustig kan uitvoeren. Niet vanuit het idee: “ik ga het hier eens doen en ze zullen allemaal wel eens naar me opkijken”. Nee, maar vanuit het idee van de harmonie die in de kosmos bestaat. Vanuit het idee van: “waar ik kan, zal ik behulpzaam zijn, met de mogelijkheden die ik heb”. En dan ga je ook opmerken dat het voor u veel gemakkelijker wordt u te distantiëren van alles wat uw huidige consumptiemaatschappij, waarin u leeft, toch in deze contreien, u tracht aan te praten. Dan zult u zaken gebruiken die tot uw mogelijkheden behoren – want het wilt niet zeggen dat u alle moderne zaken overboord moet gooien, helemaal niet – maar u zult komen tot een juist gebruik van zaken. U zult u geen zaken laten aanpraten die u eigenlijk niet nodig hebt.
En dan komen we, langzaam maar zeker, bijvoorbeeld in het nieuwe denken van Aquarius. O ja, dat nieuwe denken van Aquarius is niet zo verschillend met de filosofie die wij als druïden lange tijd geleden hadden. Het is alleen meer aangepast aan de huidige situatie. Wanneer je zo gaat denken, zal je minder en minder de behoefte hebben van te zeggen: “dit is allemaal van mij”. Want een van de grote remmingen qua bewustzijn op het ogenblik voor de mens is dat hij zich omringt met allerlei zaken waarvan hij zegt: “dit is van mij en iedereen moet daar afblijven”. Dit gaat van woning tot huis tot tweede huis, noem maar op, en zo verder. Niet beseffende dat door zo’n houding je u eigenlijk volledig in een disharmonische staat brengt.
Wanneer we nu gewoon verder denken, en dan haal ik even een citaat van de nieuwe leer aan die zegt: het is een dwaas die te voet gaat wanneer hij de mogelijkheden heeft om bijvoorbeeld een trein te nemen; maar het is een nog grotere dwaas die een trein neemt omdat hij te lui is om zelf een stap te zetten. En zo is het eigenlijk met alles. Als er mogelijkheden zijn die u kunnen helpen met wat in ontwikkeling is, met wat moet gebeuren, dan gebruik je dat gerust. Maar het moet zin hebben.
Heeft het zin zoals jullie op het ogenblik leven: iedereen van jullie heeft een massa aan goederen die hij of zij amper gebruikt. Kijk bijvoorbeeld naar jullie kledingkasten. Het is een ballast die je meesleurt. Nu heb ik niet gezegd dat je moet doen zoals in onze tijd: wij hadden één kleed, één koord, één kap, wij hadden onze stok, wij hadden een sikkel. Dat was onze uitrusting en zo trokken wij overal naartoe. Wij waren niet geladen zoals jullie als je nu even op reis gaat met ik weet niet hoe zware valiezen en alles wat je toch maar mee moet sleuren. Nu, de reizen die u onderneemt, zijn voor uw plezier en dan neemt u mee wat u wilt. Als u slaaf wilt spelen van uzelf, is dat uw volste recht. Wie zouden wij zijn om dat te verbieden. Maar in onze tijd ondernamen wij tochten niet enkel voor ons plezier. Het was om overal behulpzaam te zijn. Ook om niet alleen de natuur maar ook de medemens van toen trachtten verder te helpen in zijn ontwikkeling. En ja, wij leefden, wat dat betreft, heel sober.
Wat u zich niet voor kunt stellen, is dat wij wanneer wij op stap gingen, ook geen voedsel meenamen. En toch was er niemand van ons die ooit verhongerde, integendeel. De natuur bezorgde ons het voedsel dat we nodig hadden. De natuur bezorgde ons de drank die we nodig hadden. U hebt het misschien niet opgemerkt maar bij onze uitrusting was geen bus met drank. Als jullie op reis gaan, dan hebben jullie alle drank bij want ja, je zou eens dorst kunnen hebben. Wij leden geen dorst; de natuur laafde ons. En nu zeg ik niet, lieve mensen, dat u zo moet leven en dat u morgen zo moet gaan. Nee, de tijden zijn anders, dat weet ik ook. Maar waar ik wel de nadruk wil op leggen, is dat u eens moet gaan nadenken over al wat u als ballast dagelijks meesleurt, wat u eigenlijk teveel aan bezit rondom u gestapeld hebt. Want het is juist dat teveel dat ervoor zorgt dat u steeds opnieuw problemen hebt. Want u wilt steeds meer, u wilt dat behouden en om dat te behouden, moet u dit en moet u dat. Niet beseffende dat u daardoor u aardig beperkt in uw mogelijkheden.
U moet daar eens allemaal verder gewoon over nadenken. En misschien eens proberen wat je teveel hebt, te delen met wie te weinig hebben zonder daar iets voor terug te vragen, gewoon, wanneer je de mogelijkheid hebt van dit spontaan te doen. U zult opmerken dat u zich dan aardig wat beter gaat voelen. Hetzelfde is dat, opvallend bij ieder van u, en dit is ook zoiets: alles moet altijd naar de buitenwereld toe pico bello zijn. Waarom? Niets, maar ook niets, in de kosmos is zoals jullie het willen want de kosmos is één beweging. De natuur is één beweging. Ik vind het altijd een beetje lachwekkend wanneer ik mensen zie hun tuintje op orde brengen. Ach, het gazon moet lijk een tapijt zijn; de hagen moeten schoon gesnoeid zijn, er mag geen takje uitsteken; het bloemenperkje mag geen vuiltje bevatten. Als u het mij vraagt: zoiets is ziekelijk. Zo goed wie dat doet, is volgens mij als mens niet geslaagd, is ziekelijk. Maar ook die natuur kan zich niet ontwikkelen en leeft in een soort disharmonie. En nu heb ik heus niet gezegd dat je alles tot in het oneindige moet laten verwilderen. Nee, nee, het voorbeeld is gewoon dat de mens alle contact met de natuur kwijt is door zoiets te doen. Iemand die contact met de natuur heeft, o, die kan ook een mooie tuin hebben, dat is geen probleem. Maar die tuin zal mogelijkheden hebben en zal niet in een karkas gegoten zijn waardoor het niet meer kan bewegen.
Ach, het zijn voorbeelden, lieve mensen, voorbeelden waarmee ik u aan het denken wil zetten. Dat u gewoon gaat nadenken over alles wat u doet. En dat u voor uzelf in de komende tijd rustig aan van vele zaken u kunt losmaken. Want u zult in de komende maanden en jaren opmerken dat dit voor ieder van u interessant is, dat ‘loskomen van’. Want al wie vastzitten, vastzitten aan de uiterlijkheden, vastzitten aan bezittingen, noem maar op, die komen in de toekomst meer en meer in de problemen.
De verschuivingen zijn bezig, Aquarius is volop bezig. En heus, Aquarius, en dat is het mooie, verschilt niet zoveel van de tijd toen ik hier rondliep. Het is anders verpakt, ja. U hebt andere mogelijkheden maar uiteindelijk, het eindresultaat blijft hetzelfde. De doelstelling van de stofmens blijft dezelfde. Of je nu in mijn tijd geïncarneerd was of u bent nu geïncarneerd, de doelstelling is steeds weer bewuster te worden, ervaring op te doen en in het bestaan verder te komen.
Ik zou zeggen, lieve mensen, laat dit nu rustig allemaal bezinken. Ik heb voor vanavond voldoende verteld. U hebt nu drie lessen gehad die pijlers zijn om verder te kunnen gaan, pijlers om dieper door te dringen in uw eigen bestaan, om kundigheden te ontwikkelen zoals het magisch denken en het magisch handelen die enkel maar mogelijk zijn wanneer u wat tot hier is gebracht voor uzelf kunt aanvaarden, kunt accepteren. En dit zal niet gemakkelijk zijn, dat weten we. Want het grote probleem, altijd en overal, is altijd de stof. O, en maak u geen illusie, dat was in onze tijd ook zo. Het is nu eenmaal een van de zaken waarvoor je geïncarneerd bent, die uw geest wilt doormaken, die uw geest wilt doorleven en een plaats geven. Bij de ene gaat het al iets vlotter dan bij de andere. Maar eens je dat op een juiste wijze kunt benaderen, op een juiste manier in balans kunt brengen, dan ben je al een ganse stap verder.
Zo, en hierbij laat ik het voor vanavond. Denk er goed over na. Probeer zaken uit. Wees ervan overtuigd: wij zijn steeds in uw nabijheid wanneer u daarmee bezig bent. En wanneer u uw oor openzet, zult u kunnen waarnemen wat we u trachten bij te brengen wanneer je zelf de handen uit de mouwen hebt gestoken.
Zo, ik wens jullie nog een zeer geestrijke avond, en daar bedoel ik geen alcohol mee, maar licht. In het tweede deel mag u gerust vragen stellen en zullen we dan samen, of beter: de broeder die mij hier opvolgt, maar ik ben wel op de achtergrond aanwezig, zullen we samen de avond afronden met een meditatie die aangepast zal zijn aan de situaties die rondom u gebeuren.

Deel 2

Vragen

  • In de leer van de druïden is er een belangrijke rol weggelegd voor de bomen. In de verandering zal het aspect van de aarde evolueren met onder meer het afsterven van de bomen. Evolueert de leer mee in functie van een veranderende natuur en is dit iets waar wij een rol in kunnen spelen?

Nu ja, kijk, langzaam op deze aarde zal je opmerken dat de vegetatie wijzigt. Het is al bezig. Het valt nog zo niet op omdat de mens zelf teveel verknoeit. Maar bon, de vegetatie wijzigt.
Nu, de vrager die hier vanuit gaat dat omdat een vegetatie wijzigt, dat hetgeen wat de druïden betekenen voor de aarde en aan mogelijkheden bieden voor de mens ook zou wijzigen, klopt niet.
Ik was in het eerste deel ook aanwezig. Nou kijk, het is een beetje een oude gewoonte van mij, ik heb in mijn laatste leven aardig wat lessen gegeven en in die les die u gekregen hebt daarjuist is toch duidelijk naar voor gekomen dat de leer die men u hier naar voor brengt, eigenlijk kadert in de evolutie die Aquarius meebrengt. En ik durf zelfs zeggen dat veel van hetgeen de leer inhoudt, zuiver in Aquarius terug te vinden is.
Wat betreft die bomen: ja, die bomen, dat wijzigt. Maar is dit nu voor de mens zo belangrijk? Wanneer u, laat mij toe te zeggen, een paar generaties verder gaat, dan zullen die generaties beeldjes bekijken van bomen die ooit bestaan hebben zoals uw generatie bijvoorbeeld in zijn jeugd beeldjes bekeek van hoe de negertjes in hutjes in Afrika woonden. Begrijp je wat ik wil zeggen?
Dus, wanneer je schrik zou hebben dat dit iets zou wijzigen: neen. Het enige wat ik kan zeggen, is dat wanneer je op dit ogenblik leeft, tracht er dan voor te zorgen dat de natuur op een zo goed mogelijke manier deze veranderingen kan ondergaan. Dat wil zeggen: stop met al uw, ja, ik zou zeggen, negatieve ingrepen wat de natuur aangaat.
Maar als ik zo zie wat uw maatschappij is, is dat niet zo evident. Want u ziet nog altijd liever beton dan natuur. En dat is ook iets wat deze maatschappij zal moeten afleren.Maar kort samengevat op die vraag: neen.
U mag daar op reageren hoor. Ik ben gewoon van reacties te krijgen. Geen probleem. Nou, u bent niet lijk mijn studenten want die hadden al lang tumult gemaakt. Maar goed, denk er verder over na, misschien later kunnen we verder praten.

  • Hoe een afstervende boom of bos juist aanvoelen? Is het reeds mogelijk op die plaats de nieuwe evenwichten te zien of te voelen of moeten we dit over een langere periode zien?

Kijk, wanneer het een natuurlijk proces is, hier bedoel ik geen ingrijpen van de mens, dan is er in wezen niets aan de hand. De natuur zelf houdt zijn evenwichten. En voor de natuur  maakt het heus niet uit of een boom 20 meter hoog is of dat een boom 20 centimeter hoog is. Alles is in evenwicht. Dat is belangrijk. U kunt daar gewoon als mens trachten aan te voelen, u op in te stellen en dan zult u in die verandering een harmonie kunnen ervaren.
Maar ik denk, als ik het zo zie en als ik zo een beetje in de hersenen van de vragensteller kruip, dat je toch een beetje op een verkeerd spoor zit.
Eerstens, deze omwentelingen doen zich voor over eeuwen. Dat wil zeggen dat tussen nu en, laat ons zeggen, het jaar 2200-2300 de vegetatie wel degelijk zal aangepast zijn. Dus ik denk, u hebt de mogelijkheid ofwel het vanuit onze zijde nog te bekijken of terug geïncarneerd te zijn en dan het nieuwe te ervaren.
U moet rekening houden dat zulke veranderingen veel mensentijd, ik zal het zo uitdrukken, in beslag neemt omdat het ook volledig te maken heeft met het denkpatroon van de aarde.
Nu, een ander punt is, en dat kunt u ook wel onder ogen zien, dat de mens zelf de grootste vernietiger is van zijn eigen natuurlijk potentiaal. En gezien we in de winterperiode zitten, ik bedoel niet de natuurlijke winter waar je naartoe gaat, maar ik bedoel de winterperiode in de evolutie en de vernieuwing, zal de mens in zijn dwaasheid nog verder gaan. Daardoor, en dat kan ik u zo voorspellen maar het is een noodzaak, het kan niet anders en niemand zal het tegenhouden, daardoor ga je krijgen dat er op de ganse planeet in verhouding te weinig vegetatie zal zijn. Dit zal zich, och ja, laat het mij uitdrukken in tijd, ongeveer een eeuw duren waardoor uw verhoudingen qua zuurstof en zo verder zeer sterk wijzigen en waardoor ook het aantal dierlijke bevoertuigingen op deze aarde aardig zal gereduceerd worden en waardoor nieuwe dierlijke voertuigen zich zullen manifesteren die zich beter hebben aangepast aan de veranderingen. En ja, u gaat dit allemaal niet meer zo meemaken. Dit hoeft ook niet, het zal wel langs onze zijde zijn. Maar je kunt ervan op aan dat tussen dit en, sta mij toe, – eindpunt en vernieuwing, op zijn best winterperiode voorbij, lenteperiode begint – 2300, dat het beeld van deze planeet totaal zal gewijzigd zijn. En dan zal nog maar de vraag zijn in hoeverre velen nog goesting zullen hebben om op deze planeet te incarneren. Dat zullen we dan wel zien.
Maar goed, u staat er voor en u zult er doorgaan. Of u dat nu graag wilt of niet, u zult de afbraak verder zien gebeuren. En mensen, kijk eens rondom u wat er gebeurt, ik denk dat ik eigenlijk niets nieuws vertel. Uw ganse systeem is rustig aan het imploderen, nog op een rustige manier. U hebt nog geluk, maar het implodeert. Het zal geen stand houden. Nergens. Want dat is nu eenmaal de vernieuwing van Aquarius. Ach, men heeft altijd gedacht: “och ja, het wordt mooi hé, Aquarius, de gouden eeuw. Prachtig!” Natuurlijk, het zal prachtig zijn, het zal mooi zijn. Alleen heeft men vergeten dat men eerst alles moet opruimen en dat is meestal niet zo mooi. Maar goed. U weet er van, u kunt er u aan aanpassen. Dus, dat is al veel meer waard dan degene die elke dag maar vecht omdat hij denkt: het zal beteren.

  • Vorige les heeft de broeder gezegd dat een magiër zijn eigen ondergang creëert wanneer een of andere in hem levende demon zich manifesteert. Is een demon een duistere, negatieve invloed zoals bijvoorbeeld begeerte naar macht?

Dat zou je wel kunnen zeggen. Als je begeerte hebt naar macht, dan ga je aan zwarte magie doen en dan gaat, naargelang het resultaat van de zwarte magie, er steeds meer van u gevergd worden. Uiteindelijk, een zwart-magiër vernietigt altijd zichzelf omdat hij voor zichzelf in een disharmonie komt. Dat is het omgekeerde van de witte magie.
Maar als ik het in zijn geheel moet bekijken, kosmisch moet bekijken, ja, dan is het allemaal één geheel. Maar ik ga hier niet teveel verder op in want dit is voor jullie, sta mij toe te zeggen, een nog te zware dobber om te verwerken. Daarom, zou ik zeggen: hou u enkel bezig met witte magie. In die zin dat wanneer je als magiër wilt optreden, dat je in eerste instantie zorgt voor de harmonie en dat je vanuit de harmonie werkt. Dan ga je de beste resultaten boeken. En dan gaat ook de terugslag naar u positief zijn.
Maar zoals ik hier de groep gevolgd heb, dat wil ik er ook aan toevoegen gezien je over magie spreekt, geef ik jullie nog de raad van zeker nu deze eerste drie lessen zeer grondig te bestuderen. Er zeer grondig over na te denken. Ze lijken voor sommigen onder u, hier aanwezig, simpel. Zelfs sommigen onder u hebben het idee van: “och, dat wisten we allemaal”. Nee. Dat had ik dikwijls met mijn studenten ook. Die hadden ook de idee: “dit weten we allemaal”, maar jullie hebben het voordeel dat jullie bij mij geen examen moeten komen doen, maar blijkbaar als de examens er waren, was het niet zo dat ze het allemaal zo maar wisten. En dit is hier in de groep ook aanwezig. De idee: “ja, nu hebben we drie lessen gehad en drie lessen waarin we eigenlijk alles wisten wat er gezegd is”. Oh neen mensen, jullie denken het dat je het weet. Maar kijk eens naar jullie eigen leven. Kijk eens naar jullie eigen gedragingen. Dan moet ik zeggen: “neen, u weet het nog helemaal niet.” Maar je moet ertoe komen dat je het weet, wil je magisch verder kunnen werken. Want anders krijg je wat hier gevraagd wordt. En dan, moet ik zeggen, dan ga je de terugslag krijgen, maar dan niet op een harmonische wijze maar op een disharmonische wijze, met alle gevolgen van dien. Dan ben je de magiër die de doodpijl afschiet en niet beseft dat degene waarvoor de pijl bedoeld is, sterker is dan hij en de pijl terugstuurt en de magiër dodelijk getroffen wordt. En daar moet je altijd rekening mee houden.
Dus, ik zou zeggen: bestudeer wat je gekregen hebt, ga ermee aan de slag en als je al iets magisch wilt doen, doe het dan alsjeblieft harmonisch en laat alle begeerte achterwege. Want begeerte, en zeker begeerte naar macht of meerwaarde, zou heel snel, zeker in deze tijd, uw ondergang betekenen.
Sorry dat het een beetje uitgebreid was maar ik vond dat je dat wel moest doorkauwen.

  • Voor dieren is de overgang een gewone zaak, zij zitten er niet mee. Mijn hond heeft vorige week in de fleur van zijn leven een hartaderbreuk gehad en was weg. Was dit een bewuste keuze van de geest van de hond of van de groepsgeest van de honden? Hoe kan ik dit het beste plaatsen?

Geef ieder dier het recht zijn weg te gaan die het zelf kiest. Zo simpel moet je dat plaatsen.
Ik kan begrijpen dat wanneer je een dier hebt waar je aan houdt en waar je een goede band mee hebt, dat het schrikken is wanneer zoiets gebeurt. Maar mag ik u opmerken dat dit ook bij de mens gebeurt.
Nu, als je mij vraagt, moet ik dat bekijken: groepsgeest of geest van het dier? Wanneer zoiets plaatsgrijpt, plots, onverwacht, zonder enig voorteken, althans voor u, dan kunt u zeggen: ja, dit is een bewuste keuze van het dier. Het dier heeft waarschijnlijk op dat moment voldoende ervaringswereld opgedaan om verder te kunnen. Zo simpel zou je het kunnen stellen.
Een dier dat overgaat, heeft de keuze. Of het gaat terug op in de groepsgeest, wat bij zeer velen het geval is, of het dier gaat zijn eigen weg en gaat niet terug naar de groepsgeest. Wanneer het zijn eigen weg gaat, kun je dit stellen als zijnde een verdere trap van bewustwording in de geestelijke wereld waar het dier zich in bevindt.
Nu, de fout die de mens maakt, is te denken dat zijn geestelijke wereld hoger of beter of anders is dan die van het dier. Dat is ook niet zo. Het kan best zijn dat het dier een zeer bewuste overgang meemaakt en daardoor zijn eigen weg geestelijk kan verder gaan. Zelfs, ik zou zeggen, geestelijk sterk ontwikkelt.
Nu, u moet een dier altijd het recht geven zijn keuzes te maken, hoe dan ook. Maar het is voor de mens, of dat er nu een mens sterft plots of een dier plots, steeds moeilijk te aanvaarden dat dit gebeurt. Nochtans, als je geestelijk zelf wilt verder geraken, mag je heus wel daarover treuren maar moet je daarnaast toch dadelijk erkennen dat het dier deze vrije keuze had en gebruikt heeft. En denk dan positief aan het dier. Denk aan al wat je positief samen hebt doorgemaakt. Dan zal de verwerking voor u in de eerste plaats soepeler verlopen en zal waarschijnlijk de wisselwerking tussen het geestelijk gedeelte van het dier, om het zo uit te drukken voor u, en uzelf ook een meerwaarde kennen waardoor het best mogelijk is dat er een blijvend contact zich opbouwt.

  • Broeder: eigenlijk, als een dier niet meer normaal, op een gezonde manier kan leven, dan kan je daar ingrijpen. Maar in een van de lessen hebben wij gekregen dat voor euthanasie, wat mensen betreft die eigenlijk geen levenskwaliteit meer hebben, dat iemand anders de dodelijke injectie of eender wat niet mag geven. Dat staat ook haaks.

Neen dat staat niet haaks. U haalt zaken door elkaar. Wanneer iemand wilt sterven, och ik ben ook gestorven en ik heb het op een heel aangename wijze gedaan, ik heb er niemand mee lastig gevallen. Maar goed, in uw maatschappij op het ogenblik is euthanasie aan de orde. Geestelijk gezien moet u het zo bekijken: wanneer een mens geen levenskwaliteiten meer heeft en hij besluit uit het leven te stappen, dat is zijn volste recht, maar dan moet hij dit het liefst zelf doen. Waarom? Wanneer een ander dit doet, dan draagt de ander een verantwoordelijkheid die niet min is. Zelfs wanneer de persoon in kwestie het zou gevraagd hebben. Uw maatschappij heeft op het ogenblik meer dan genoeg mogelijkheden om iedereen die zijn leven zelf wil beëindigen omdat de levenskwaliteit er niet meer is, omdat hij niet meer verder kan, van het zelf te doen.
Mag ik opmerken dat bijvoorbeeld in Zwitserland dit zo gedaan wordt. Daar kunt u gewoon naar een appartement gaan, daar is alles voorhanden, u wordt daar met rust gelaten, u hebt het product bij u om in te nemen, u neemt het zelf in en het is voorbij. Daar heeft niemand last van, er is geen, bij wijze van spreken, verantwoordelijkheid van een ander. De beslissingen liggen 100 % bij u.
Wanneer u euthanasie vraagt en u zegt: “ja maar, ik doe het niet zelf, ik wil dat een arts of iemand anders mij dit geeft en inspuit of doet”, verlegt u de verantwoordelijkheid. En het kan best zijn, dat hebben wij al meermaals opgemerkt, dat mensen euthanasie door een ander vragen omdat zij het zelf eigenlijk niet aankunnen; en dan zit je fout. U moet in alle omstandigheden daar uw eigen verantwoordelijkheid als mens nemen. Maar ik begrijp best, en dat is voor ieder van u zo, ook jullie die hier met spiritualiteit bezig zijn en ons zo dikwijls horen praten, op het ogenblik dat het einde nadert, ontstaat er onzekerheid. En dat is gewoon omdat dat biologische factoren zijn van de stof die u dat aanpraten. Maar wanneer u echt voor uzelf weet: met dit voertuig kan ik niet meer verder, dan maakt het voor u niet uit dat u iets inneemt en u zelf het recht in handen houdt om dit voertuig waar niets meer mee aan te vangen is, te verlaten.
En wanneer u bewust genoeg bent, en nu komt het hé, hebt u dat allemaal niet nodig. Zo simpel is het. Want wanneer u aanvoelt dat het voertuig niet meer in staat is uit te voeren voor wat het dient, wel, stel u gewoon in op de overgang en u zult gewoon van de ene wereld in de andere kunnen overgaan. En dan zult u misschien als buitenstaander die naar dat proces kijkt, zeggen: “hé, die had angst om te sterven”. Neen, dat is niet waar. U zult een voertuig zien dat tracht te blijven existeren omdat dat nu eenmaal de natuur is, om het zo te zeggen, maar de geest laat het los en de geest is verder. En dan blijft er enkel een lege verpakking achter.
Maar goed, dat is hier wel het avondje wel. Zitten jullie hier allemaal zo te springen om naar onze zijde te komen? Nou ja, ik zou zeggen, dan is er nog werk aan de winkel. Maar goed.

Meditatie : De positieve kracht van het Licht

Ik zou zeggen, lieve vrienden, maak het jullie even gemakkelijk, ontspan even. Ik weet dat hier vanavond een broeder van jullie niet aanwezig kan zijn door een medische ingreep. En ik zou zeggen, wees allen even solidair en neemt hem mee in jullie gedachten zodat hij op afstand ook de kracht kan ervaren van de groep waarvan hij deel is, onafscheidelijk deel is. En zodat de herstelperiode vlot en snel kan verlopen.
Laat ons het beeld opbouwen van de gesloten kring. We zijn één krachtige kring. Een kring die omsloten is door het Licht. Het Licht dat alles in zich bevat. Ieder lid van de groep mag het Licht zien, aanvoelen zoals hij of zij het juist ziet of aanvoelt. Maar het Licht is er.
Het Licht vormt, als het ware, een koepel over de groep. En het Licht neemt u in beslag. Het Licht daalt neder, als het ware, via uw kruinchakra. En het Licht verspreidt zich via de energiebanen in uw lichaam. Elke chakra wordt door het Licht aangeraakt. Elke energiebaan wordt door het Licht geladen. Uw ganse aura is opgenomen in het Licht. En vanuit die energie wordt elke cel van uw lichaam geprikkeld. Elke cel van uw lichaam komt in evenwicht, komt in harmonie, neemt kracht op, neemt energie op. Uw ganse lichaam wordt één grote harmonische energiecentrale. En stel u nu voor dat al wat storend is in uw lichaam, dat dit wegvloeit, dat je dit geeft aan de aarde en dat aarde dit wegwerkt. En dat al die storende elementen verdwijnen en de plaats die, is vrijgekomen, geladen wordt met de positieve kracht van het Licht dat deze groep omkadert.
En in die harmonie, in dit Licht kan je voor uzelf een vraag leggen, kan je voor uzelf, als het ware, een wens naar voor brengen. Iets wat een meerwaarde toevoegt voor uzelf, voor de groep, voor het geheel. Probeer het zo zuiver mogelijk in uw gedachten te definiëren.  Probeer het zo zuiver mogelijk binnen het krachtveld van de groep te brengen, ieder op zijn eigenste wijze. Zodat dit een veld wordt waarin vele mogelijkheden zich manifesteren en dat tevens gedragen wordt door de ganse groep. En dat dit door de ganse groep bevestigd zij.
Deze ingesteldheid zal maken dat u aan de hand van de daaruit voortkomende resultaten u zekerder, u rustiger en harmonischer gaat voelen in de komende dagen. De kracht van de groep zal zich manifesteren in het door u uitgesprokene. De kracht van de groep zal hierdoor in u een stempel drukken waardoor u steeds opnieuw deze kracht kan aanboren. Waardoor u steeds opnieuw in alles wat er gebeurt rondom u, toegang hebt tot dit energiepotentiaal.
En zo krijgt u een meerwaarde waardoor u in deze veranderlijke tijden, in de vernieuwing die plaatsgrijpt, steeds weer een ankerpunt vindt, een oplaadpunt vindt om wat er ook rondom u gebeurt, verder te kunnen gaan, niet geblokkeerd te worden. Dit is de kracht van de groep. De kracht van de groep, waarvan je zou kunnen zeggen, verbonden zijnde aan de Bron, bevestigd door de Bron.
Dan mag je nu rustig terug tot uzelf keren. Beseffende dat u tot de keten van de groep behoort. Beseffende dat ieder een onontbeerlijke schakel in de groep is. Beseffende dat deze groep voor deze contreien een rustpunt vormt, een mogelijkheid vormt om steeds weer opnieuw het Licht te ervaren en positief verder te gaan in de vernieuwing die zich volgens de kosmische regels aan het voltrekken is.
Dan zou ik zeggen: adem rustig een paar maal in en uit, houdt het besef van eenheid en harmonie en dan kan er op uw weg alleen maar harmonie, licht en positiviteit te vinden zijn.
Dan durf ik stellen dat vanavond de kracht van deze groep is bevestigd en dat ieder van u nu met deze kracht rustig aan de slag kan gaan.

Zo, lieve vrienden, ik dank jullie voor jullie medewerking. Ik dank jullie omdat ik nog even een publiek had om voor te spreken. Het is een van mijn zwakke punten altijd geweest. Als ik op aarde leefde, stond ik altijd graag in het auditorium en gaf ik graag les. En dit blijft zo een beetje. Nu is het weer op een andere wijze, maar goed.
Ik hoop dat ik jullie genoeg stof tot nadenken heb gegeven. En ik benadruk nog eens graag, voor ik mij terugtrek en het medium vrijgeef, dat ik het ten zeerste apprecieer dat u zelfstandig nadenkt. Ik heb altijd gehouden van leerlingen die mijn thesissen in twijfel trokken. Ik heb altijd zeer veel respect gehad voor degene die durfde zeggen: “professor, ik ben met u niet akkoord.” Want dan wist ik, dan had ik iemand die nadacht. En dat gebeurt te weinig op de wereld. Teveel mensen denken niet na en je ziet wat er van gekomen is. Zo, ik dank jullie voor jullie aandacht en ik hoop jullie nog af en toe te mogen begroeten.

← vorige tekst
overzicht
volgende tekst →