Eigen geestelijke werking

Geestelijke groeigroep – 20 oktober 1992

De meesten van u hebben de laatste tijd toch genoeg mogelijkheden gehad om te zien dat er in de wereld allerhande spanningen zich aan het opbouwen zijn en dat deze spanningen onvermijdelijk, op niet al te lange termijn, tot uitbarsting zullen komen.

Vandaar een paar, overigens voorlopig, retorische vragen. Herinnert u zich de les over magie ? Zo ja, werkt u met een eigen woord of beeld ? en zo dit bevestigend beantwoord kan worden, in welke mate probeert u krachten op de juiste wijze uit te zenden ?

In een praktische wereld zal u altijd moeten proberen om praktisch te beïnvloeden. Beïnvloeding kan nooit zijn, het tot stilstand brengen van een bestaande ontwikkeling, zij kan alleen zijn het afbuigen van een bestaande ontwikkeling in een richting waardoor bv. schade, onheil, vermeden kunnen worden. Wij doen dit de laatste tijd t.a.v. de aarde als geheel. Een aantal kleine bevingen hebben in ieder geval tot nu toe de grotere rampen kunnen voorkomen.

Wij zijn ook bezig om het wisselend klimaat, u zult daar tekenen van hebben gezien, te beïnvloeden zodat niet een definitieve aantasting van de plantengroei kan plaats vinden. Het is treurig om te zien dat op het ogenblik in de bossen gemiddeld veertig procent van de bomen redelijk normaal is, terwijl de anderen te zwak zijn en ongeveer tien procent ziek is. Nu kunnen we dat wijten aan allerhande omstandigheden, een te droge zomer, een te plotselinge val van te veel vocht, een te snel invallen van koude, maar deze dingen zijn secundair en ook wanneer wij zeggen, het is de vergiftiging van de atmosfeer die haar invloed uitoefent, dan hebben we ten dele gelijk, maar niet in voldoende mate. De levenskracht van deze planeet is zich aan het wijzigen, dwz. het optreden van andere hoofdfrequenties, die zelfs tot in het magnetisch veld afleesbaar zijn. Het betekent verandering van de levensritmen van vele levende wezens die hier op het ogenblik op die planeet leven, het houdt in een verandering van geaardheid, niet alleen bij planten- en dierenleven, maar wel degelijk, zij het niet zo opvallend, bij de mens. Wanneer u zich realiseert dat aanvaarding van het bestaande een eerste noodzaak is, dan zult u als van zelf ontdekken dat u op een andere wijze, dan tot nu toe, u zelf gedreven voelt, uw bezigheden anders gaat verrichten en zelfs uw belangstelling in vele opzichten wijzigt.

Dat zijn de punten waar wij, zeker in deze les, mee te maken hebben. Wij hebben niet zoveel tijd meer. De werkzaamheden die we verrichten eisen meer en meer inzet en het zal u duidelijk zijn, gezien de geaardheid van onze groep, dat dat voornamelijk is ons bezighouden met de wisselwerking zon, aarde en de daaruit voortvloeiende mogelijkheden en eventueel ook aanpassingen.

We hebben u enkele van de kleine geheimen laten zien. Het is niet zo belangrijk dat u weet dat, wanneer er een kwaal is, in de omgeving gemeenlijk een genezend kruid te vinden is, het is goed om het te weten en je kunt er vaak iets mee doen. Het is ook niet zo belangrijk dat u weet hoe de uitademing van de bomen, zelfs van een enkele alleenstaande boom, voldoende kan zijn om een mens in harmonie te brengen met het geheel van de wereld en daardoor te doen opgaan in het ritme van de natuur. Het is goed om te weten, het is beter om het regelmatig te doen, maar op zich is het niet zo belangrijk. Belangrijk is dat u als rustpunt kunt fungeren door uw eigen harmonie met de natuur te bewaren. En dit is een eerste vereiste, u moet u zelf zijn, zeker, maar u moet u zelf zijn in de aanvaarding van de wereld en haar veranderingen, u moet één zijn met de natuur, niet een statisch geheel, maar een zich voortdurend aanpassend en wijzigend geheel, dat juist daardoor leven tot stand kan brengen en in stand kan houden, want dat is zeer belangrijk.

Wanneer u dit bereikt, dit opgaan in een veranderend geheel zonder daarbij voorkeuren uit te spreken of verwerpingen, dan ontstaat een toestand waarin uw beroep op diezelfde krachten der natuur waarin u zich bevindt, het mogelijk maakt om bepaalde corrigerende krachten te hanteren. En dat zijn nooit zaken die verandering betekenen, het zijn juist die factoren die traagheid ten gevolge hebben. Laat mij het zo zeggen, wanneer in een bergbeek een aantal takken is aangespoeld, ontstaat er een stuwing, deze kan in zichzelf rustiek zijn en een soort klein watervalletje veroorzaken, maar wanneer wij weten dat de stroom nodig is veel lager op, dan kunnen we deze beperking van de totale stroomsnelheid niet verantwoorden, wij zullen dan de hinderpaal proberen weg te nemen. Dat kan u wanneer uw de krachten van de natuur gebruikt door middel van je gedachten.

Ik heb u enkele retorische vragen gesteld, niet zonder reden. Wanneer u inderdaad werkt met het beeld of het woord dat u voor u zelf hebt gekozen, en u gaat op in die natuur, en u tracht alles wat vooruitgang en verandering belemmert, in uw eigen nabijheid, dus niet ergens aan de andere kant van de wereld, maar in uw eigen nabijheid, te bevorderen, dan zult u zien dat al zeer snel ergens iets losraakt, misschien één klein geheim dat uitlekt, één persoon die per ongeluk zijn mond voorbijpraat, en dan breekt de stroom door, dan wordt meer en meer door het water meegevoerd. Op deze manier kan u met betrekkelijk geringe krachten soms zeer grote en blijvende resultaten tot stand brengen.

Eén zijn met de natuur is één van de belangrijke dingen voor al wat op de aarde leeft, maar één zijn met de natuur betekent niet de natuur betuttelen, het betekent niet die natuur een of ander ideaal opleggen dat toevallig in u leeft, het betekent eenvoudig die natuur in uzelf te erkennen, te laten werken en met die natuur verder te gaan. Dit is de kracht van de natuur, de voortdurende verandering en dit is de kracht waaruit u putten kunt wanneer u niet tracht de verandering stop te zetten.

Laat ons eens zien wat we allemaal weten en kunnen. We weten dat we met kruiden kunnen werken, zeker. Wanneer u dat kunt kan dit belangrijk worden in een tijd waarin misschien niet meer allerhande chemicaliën van de pharmacopea beschikbaar zijn, wanneer niet meer fabrieksproducten in de plaats kunnen treden van al datgene wat eens u moeizaam zelf tot stand hebt gebracht. Die kennis is overlevingskennis. En denk nu niet aan een wereldondergang, een verandering is nooit een ondergang, het is alleen het vinden van een nieuw structuurbeeld, het vinden van een nieuwe samenhang, die verdere ontwikkeling en groei mogelijk maakt.

Wij hebben getracht u iets te vertellen van de magie, de kracht van de wouden, van de zin zelfs van bepaalde offeranden, om u duidelijk te maken dat een samengaan met de natuur door ons alleen uitdrukbaar wordt op het ogenblik dat wij mede die natuur worden. Wij hebben getracht u duidelijk te maken hoe de toestand in de wereld is. De toestand in de wereld is brisant, ze is explosief. Vele dingen die nu nog zeker zijn, zullen over een jaar met verwondering bezien worden als een soort ruïne waarvan men de aard en structuur nog nader wenst te onderzoeken. Vele van de dingen die gebeuren vloeien voort uit het onvermogen van de mens afstand te doen van bepaalde denkbeelden en vooral van bepaalde theorieën. Een theorie kan gebruikt worden om het menselijk streven te bepalen, juist, een theorie is echter geen werkelijkheid en kan dus nimmer als een werkelijkheid gehanteerd worden. Alle kennis die mensen zich eigen maken is niet meer dan een klein eiland in een oceaan die onbekend blijft.

Denk niet dat u alles weet, uw weten is geen wet en regel in zichzelf, zij is alleen een leidraad om bewust te kunnen hanteren, bewust te kunnen werken, onderzoeken en manipuleren, maar zij is nimmer een waarheid die onaantastbaar is.

De voortdurende wisseling lijkt soms op ondergang of afsterven. Wanneer u over een maandje de bossen ingaat dan ziet u daar het beeld van afsterven, het dorre blad, de takken die op aanraking breken soms, de kaalheid die alleen nog een paar lijntjes aan de hemel tekent en toch zal het bos weer blad brengen, er zal weer leven zijn en het gezoem van de insecten zal weer hoorbaar zijn, ook al lijkt het nu of ze uitgestorven zijn. De natuur vernieuwt zichzelf, ze doet dit elk jaar, zo vernieuwt de aarde zichzelf op een andere wijze en in een andere tijdspanne.

U bevindt zich op het ogenblik op het breekpunt tussen wat was en wat zal komen. Het is als het uiteen scheuren van bestaand weefsel om op deze wijze een betere mogelijkheid te scheppen voor bv. beweging of misschien organisch werken. Dat klinkt dwaas, maar het is het niet. Ik geef u deze gelijkenis, niet omdat zij letterlijk juist is, ik geef u deze gelijkenis opdat u zich een beeld kunt vormen van hetgeen er gaande is, wat er geschiedt. En wanneer u aan het oude vasthoudt, dan gaat u met dit oude en door dit oude ten gronde. Wanneer u de vernieuwing voortdurend erkent en meegaat in de nieuwe waarden, die overal ontstaan, zoekt naar de nieuwe en enigszins andere mens, die de wereld van morgen kan bouwen, die deel kan hebben aan het werkelijk bestaan van de aarde in de komende tijden, dan zult u zelf hieruit voortdurend krachten putten en nieuwe mogelijkheden kennen.

In de oudheid riep men naar vele goden, maar altijd zocht men vooral de verpersoonlijking van die godheid, het beeld, zoals Inhator een levende vrouw was en gelijktijdig een godin, zoals elders bepaalde priesters, profeten en druïden, zeiden, ik ben de mond of de stem van God of ik ben de wil van de natuur, uitgedrukt in mijn weten. Maar anderen die dat zeggen weten nooit wie en wat u bent, zij kunnen niet van uit hun aanvoelen van het geheel bepalen wat de functie van elk deel is in de werkelijkheid waarmee ze te maken hebben. Niemand kan de verantwoordelijkheid aanvaarden voor hetgeen u bent, zult worden. Maar u weet in ieder geval dat u, door de natuur aan te voelen, weet wat voor u, op dit ogenblik, juist is, u weet wat van uit u, op dit ogenblik, niet aanvaardbaar is. En daarom dienen wij wel degelijk ook de korte meditatie te handhaven, de meditatie waarbij we niet uitgaan van een gemeenschappelijk begrip, maar van ons zelf gekozen, in ons beleefd woord of beeld. Daarom is het belangrijk dat wij, al mediterende, de kracht hier in ons uitstralen, in de kleur licht die wij voor onszelf hebben gekozen.

Wij zijn beperkt, allen, altijd, zoals altijd de delen onderworpen zullen blijven aan het geheel. Maar wij moeten onszelf zijn, leven en waarmaken en daarbij zijn enkele punten die kunnen helpen om dat juister en beter te doen.

Natuurlijk, staat elkaar bij, helpt elkaar, want uiteindelijk leeft u uit en dient u in ene Kracht, maar het is veel belangrijker dat u zeggen kunt, ik voel mij verbonden, ik voel mij één, ik voel diep in mijzelf geestelijk de werkelijkheid van verbondenheid.

En zeg dan niet, ik voel een noodzaak, ik zal de anderen zeggen die waar te maken, innerlijk erkende noodzaken moet u zelf waarmaken, gebruik uw beeld of woord, straal de juiste kleur uit, kies het doel dat binnen uw bereik ligt. En wanneer ge zegt, ik heb geen kracht genoeg, denk aan de hemel, denk aan de zon en de maan, denk aan de aarde onder uw voeten, denk aan het ruisen van de bomen, de rijpheid, de uitzaaiing van planten, voel u verwant met dit voortdurende proces, deze nimmer aflatende levenskracht, die in steeds nieuwe vorm zichzelf manifesteert en u zult weten dat u de kracht hebt.

Het is geen tijd om nu te zeggen, o, ik weet het wel, of o, ik zie het wel, u kunt alleen iets zijn, het is geen kwestie meer van denken, van overwegen, het is eerder een diep aanvoelen waardoor u erkent wat op dit ogenblik voor u belangrijk, goed, noodzakelijk is. Beroep u nooit op uw verleden, wat was is geweest, of de wereld het goed heeft geheten of misschien verworpen heeft, dat is voorbij. Denk niet aan al datgene wat anders had kunnen zijn, zoals u geleefd hebt, hebt u het heden voor uzelf gemaakt. Aanvaardt dit heden zonder protesten, en alleen aan het verleden refererende wanneer daar voor het heden lering uit te winnen is. Besef dat u altijd bijstand en hulp geboden wordt, ook wanneer die niet als een soort miniatuurwonder u voortdurend ontsteld doet staan. Er zijn problemen op te lossen, zeker bij sommigen van u, die problemen vinden een oplossing, maar niet wanneer u alleen denkt aan wat was, maar wanneer u leeft in datgene wat is.

Alle ontwikkelingen van de nabije toekomst hebben te maken met verstoringen van evenwicht, met plotselinge verandering van natuur of structuur, plotseling zich voordoende schijnbaar heel eenvoudige ontdekkingen waarmee u toch uw leven, werken en streven een andere gestalte kunt geven.

Op deze wereld zullen er zeer velen sterven in de komende tijd, het bevolkingsaantal zal aanmerkelijk teruggelopen zijn wanneer dit voorbij is, en nu spreek ik natuurlijk over Afrika, maar ik spreek net zo goed over datgene wat zich op het ogenblik in India en in delen van China aan het openbaren is, ik spreek over de broederstrijd die in de zgn. Oostblokstaten steeds feller wordt uitgevochten, ik spreek over de grote moeilijkheden die zich rond de Rode Zee op het ogenblik opbouwen, ik spreek over het geweld van vloedgolf en vulkaan, beving van aarde en neerstorten van massa’s modder die vele landen, net zo goed Italië, als Amerika bedreigen. Veranderingen zijn niet mogelijk zonder dat gelijktijdig dat wat nu bestaat, teniet gaat of een andere gestalte krijgt.

Wat gebeurt er dit jaar ? Er zullen nog heel wat kleinere en grotere schandalen kenbaar worden, men zal zich bewust worden van onvermogen, maar ook van de spanningen die in vele volkeren steeds sterker worden opgebouwd tot ze tot uitbarsting komen.

U zult ontdekken dat de mens een groepswezen is, dat hij alleen met en in een groep zich staande kan houden, u zult ontdekken dat uw innerlijke waarheid en wijsheid nimmer zonder meer met anderen gedeeld kan worden, omdat zij u niet zullen begrijpen en verstaan, maar u zult ook ontdekken dat samenwerking desondanks mogelijk is, dat het weten om anderen en het medewerken voor anderen een zeer belangrijke factor is, niet alleen in uw eigen ontwikkeling en uw betekenis, maar zelfs in het evenwicht dat de aarde hervinden zal, ook al duurt het nog even.

U denkt dat ik rampen verkondig. Is geboorte een ramp ? Zeker het is een wringing, het is een pijn, het is voor de boreling een uitgeworpen zijn in een wereld, een psychisch trauma, dat vele dingen uitwist die in de prenatale periode nog bestonden, het is voor de moeder gelijktijdig een verlossing en toch ook een smartelijk gebeuren, dat iets van een marteling heeft en van een wonder. Wanneer de tijd nieuw geboren wordt zal het voor hen die de nieuwe tijd ontmoeten, het nieuwe evenwicht gaan ervaren, een schokkende, een, zullen we zeggen vernietigende bijna, werking heeft, maar daarna begint het leven. Dat moet u begrijpen.

Het is niet dit lijden, deze last mij opgelegd, is te zwaar, het is al wat in mij is opgebouwd zal zich opnieuw openbaren als een vernieuwing, een uit mij voortkomend ander ik.  Als u dat gaat begrijpen, dan kan u niet bang zijn voor rampen en veranderingen, die niets meer zijn dan de geboorteweeën van een nieuwe en andere wereld, waarin de mens ook nieuwe en andere samenhangen zal vinden en zal moeten waarmaken.

Is het een ramp wanneer een grashalm vertreden wordt ? Is het een ramp wanneer een korrel zand door het water van de oceaan wordt meegesleept ? Misschien denkt de korrel er zo over of de grashalm, maar de werkelijkheid is, dit betekent niets, dit is alleen maar een normaal gebeuren in een normale situatie. Wanneer u elke dag opnieuw zegt, vandaag is het leven, niet gisteren, niet morgen, wanneer u elke dag opnieuw zegt, vandaag zoek ik mijn harmonie met de natuur en de krachten daarin, niet gisteren, niet morgen, vandaag, dan kan u, en dat is heel belangrijk, zien dat de veranderingen in uzelf weerkaatsing vinden in de wereld rond u, dat uw eigen pogen, wanneer het niet is het terugvinden van een verleden, maar het erkennen van een nieuwe weg, u voeren tot een morgen, waarin de dag opnieuw het leven is, waarin opnieuw de harmonie gevonden wordt en waarin u, steeds sterker zijnde, steeds meer krachten ontdekt, om in het heden te werken, in het heden tot stand te brengen.

Beste vrienden, u bent leerlingen, en als u deze dingen probeert te doen, dan zult u al snel uw eigen roeping hebben, bepalen waar uw ultieme bereiking ligt, maar wie wacht en stil zit bereikt niets, wie wacht tot anderen doen, zal ontdekken dat zijn wereld steeds weer in elkaar dreigt te storten. Alleen wie zelf, van uit zich werkt, kan in deze tijd mede een beslissende factor zijn in de aanpassing die voor de wereld onvermijdelijk is geworden, en niet alleen voor de wereld, ook voor de mens. Waarden die waren zullen over enige tijd niet meer bestaan, zekerheden van eens worden weggevaagd door een storm van nieuw gebeuren en nieuw ontdekken, de ijdelheid van bereiking zal verkeren in de vernedering van hen die te eenzijdig waren.

Als u in een bos staat, dan is er één heilige boom, maar deze boom is heilig omdat ze een centraal punt is geworden van de kracht van het woud. Wie denkt, één boom is genoeg en niet kijkt naar het woud, die weet niet met welke krachten hij werkt, wie niet kijkt naar de wereld, de innerlijke zowel als de uiterlijke, en beseft dat de in hem liggende rust, kracht, mogelijkheid, alleen maar uiting kunnen geven aan dit geheel, die bereikt niets. Uw eigen weg vinden dat is iets anders dan je bezig houden met eigenaardige verschijnselen, u onderdompelen misschien in de wijsheid van anderen, uw eigen weg vinden betekent zelf u eigen mogelijkheden goed inschatten en goed gebruiken. Waar u dat niet doet, schiet u tegenover uzelf tekort. Neem nooit aan dat de wereld u juichend zal ontvangen, de wereld is bezig met haar eigen processen, de wereld van de mensen is bezig met een voor haar vaak bijna ondoenlijke aanpassing. Denk niet dat de ander, het andere, de kracht achter u, het allemaal wel zal doen, maar als u deel bent van het geheel, wanneer dit geheel in u wordt beseft, wanneer dit geheel, opgeroepen in uzelf, wordt omgezet in werking en kracht, dan staat u niet alleen. Het is niet nodig om buiten uzelf een ingrijpende, beschermende of wrekende godheid te creëren, een gedachte beeld dat zal vergaan wanneer u het vergeet, het is zelf iets zijn dat belangrijk is.

Onthoudt u één ding, omstandigheden kunnen zich in deze periode zeer snel wijzigen, wie zich aanpast heeft mogelijkheden, wie krampachtig tracht het oude te behouden gaat er aan ten gronde. Voorbeelden daarvan zult u binnen enkele maanden in uw eigen land kunnen zien.

En wat de rest betreft, wanneer er één kracht is, zijn we één in de kracht, wie de kracht uitdrukt, schijnt haar te bezitten, maar het is slechts de kracht die hij uitdrukt die in Al berust. Wie de kracht in zich aanvaardt en gevoelt, dient niet te zeggen, dit wordt mij gegeven, maar dit ben ik, want er is kracht en licht, in en voor u allen. Gij zijt die kracht, u zijt dat licht, u zijt die mogelijkheid en niemand anders kan ze voor u scheppen. Geloof in uzelf, want als u niet in uzelf gelooft, hoe kan u dan aan een altaar staan, kan u in de bomen plotseling de ademing van een totale natuur erkennen, als u niet gelooft in uzelf, kunnen de vogelen des hemels u vertellen wat er in het land gebeurt ? Verschans u niet te veel, ook in mijn Orde is dat al te vaak gebeurd, achter rituelen. Rituelen zijn de symbolische uitdrukking van een onmacht die men in zichzelf ervaart en probeert terzijde te stellen door te doen alsof het anders is. Symbolen, hulpmiddelen, heilige bomen, mogelijkheid om centrale punten te zien, lylijnen, het erkennen van een aderwerk van kracht in de aarde, maar als o niet in uzelf gelooft betekenen ze niets. Maar als u leert in uzelf te vertrouwen, wanneer u leert uit eigen innerlijke zekerheid en kracht, in harmonie met natuur, met aarde, met zon voort te gaan, dan hebt u het ene bereikt dat belangrijk is in deze dagen, dan zijn wij de vrijen die de vrijheid uit onszelf voordragen, niet door te leren, maar door te zijn. Wij zijn de kracht die de krachtelozen bezielt, omdat wij hen wekken tot datgene wat ze zijn; wij zijn de harmonie, die de harmonie wekt in al datgene wat rond ons is, niet ritme en natuur bepalend, maar het samengaan der dingen, opdat zij elkaar niet meer bestrijden, maar elkaar in stand houden en met elkaar de nieuwe en juiste evenwichten en vormen vinden. Dat ligt in u, geloof in uzelf, geloof in de kracht, stel uzelf geen eisen, dat is dwaasheid. Wees uzelf, maar besef de eenheid en de kracht in u. Zoek niet naar erkenning of reputatie, wees uzelf, dan kunt u verder komen.

Al het andere, misschien moet ik het hier christelijk zeggen, iemand heeft gezegd, wie de liefde niet bezit, bezit niets, maar wie in zich de liefde kent tot de Vader, hem zijn alle dingen gegeven. Zo drukt een christen het uit. En denk niet dat het bijgeloof is, het is volledig waar, maar het is onafhankelijk van stoffelijke beelden, denkbeelden, vormen, het is een innerlijke zaak, zoals uw harmonie met de natuur een innerlijke zaak is, uw werken van uit die kracht een innerlijke zaak is, waarbij het meer kenbaar worden op uw eigen niveau, bijna bijkomstig is.

De tijd dringt, er is niet veel tijd meer. U vindt het allemaal zo aardig en zo interessant en u doet er misschien innerlijk wel wat mee, maar is het wel genoeg…..is het wel genoeg ? Zijn er niet altijd weer in u bepaalde grenzen waarvoor u terugschrikt ? Zijn er niet altijd in u intuïties die zo weinig bij de logica passen, dat u ze maar terzijde legt ? Leer te leven uit uw innerlijk, het is nodig in deze tijd en dat zal u helpen om in de grote verandering mee te veranderen, zonder ooit uw harmonie met het geheel te verliezen.

Na deze les nog één, daarna misschien nog een afsluitfeest en dan kunt u verder gaan, andere wegen als u dat wenst, spreken met andere sprekers, maar als u dit iets gezegd heeft, doe er iets mee. Het is niet alleen maar een leuk fenomeen of een leuk geloofje, wat ik u gebracht heb is een werkelijkheid, een macht en een kracht. Het is aan u om er mee te werken. Niet aan één van u, maar aan ieder van u afzonderlijk is deze taak gegeven. Niet iedere mens kan dezelfde weg gaan, als u weet dat er een weg is die u niet kunt gaan, zoek een andere. Wie stil staat wordt door de storm vernietigd. En denk ook niet, wat gaat er allemaal gebeuren. U zit midden in de gebeurtenissen en u beseft ze te weinig omdat slechts kleine delen daarvan spectaculair genoeg zijn om uw aandacht te vragen. Maar het is niet één ding, één gebeuren, het is een totaliteit.

Nogmaals, kijk rond u, zie wat er gebeurt op de wereld en tracht ook te zien wat er gebeurt in uzelf. Dan vindt u uw eigen staf, uw eigen recht en daarmee een eigen taak die innerlijk glorieuzer is dan mensen kunnen beseffen.