Emoties

19 november 1985

Aan het begin van deze bijeenkomst, zoals altijd, moet ik u erop wijzen dat wij niet alwetend of onfeilbaar zijn. Ik stel het erg op prijs wanneer u zelf nadenkt en we zullen u alle gelegenheid geven om de nodige opmerkingen te maken. Wanneer u wilt, kunt u een onderwerp aan de orde stellen.

Er is een suggestie binnengekomen om over de emoties te spreken en wel het ontstaan, krachtsverhoudingen, positiviteit of relativiteit, kortom wat ermee te doen.

U weet altijd wel wat leuks uit te zoeken dan. Emotie, dit is het gevoelsleven van de mens, maar er zijn twee kanten aan. U hebt een emotie die bepaald wordt door het innerlijk en deels door het mentale gedeelte van het ik. Wij hebben daarnaast een reeks emoties die bepaald kunnen worden door een reeks organen in het lichaam. U weet het allemaal: de hypofyse, de bijnieren enz. die hebben afscheidingen. Wanneer die in uw omloop terecht komen dan krijgt u daardoor bepaalde gevoelens.

Een bekend verschijnsel dat u waarschijnlijk ook weleens hebt meegemaakt is drift. De eerste driftaanval komt over het algemeen door een aanleiding. Het is gewoon woede en het is een emotie die meestal mentaal, soms lichamelijk, door beroering en dergelijke veroorzaakt wordt. Maar wanneer er nu weerstand is, dan zweept u zichzelf op. U komt in een situatie dat u niet meer in staat bent uw denken, uw handelen, te beheersen. Uw emotie heeft u a.h.w. volledig in haar macht.

Dan is het duidelijk dat emoties dienstig kunnen zijn voor een mens, maar dat ze ten dele beheerst zullen moeten worden en de uitdrukking die daarvoor heel vaak kan gelden is: Praten mag, maar zagen niet, want daardoor breng je allerlei dingen in beroering die uiteindelijk onbeheersbaar blijken te zijn. U veroorzaakt situaties, emotionele stress zegt men dan wel, waardoor een mens niet meer redelijk kan handelen en komt tot beslissingen of besluiten die later niet meer terug te draaien zijn.

Wat kun je met emoties doen? Ja, het ligt eraan wat je onder emoties verstaat. Ik vind bijvoorbeeld dat je geloof als een emotie moet omschrijven die aan bepaalde formuleringen verbonden wordt. Wanneer u werkelijk gelooft dan hebt u een innerlijke zekerheid. Die zekerheid is niet redelijk. Ze heeft heel vaak weinig met de werkelijkheid te maken. Toch blijkt dat de mens die intens gelooft in iets, daardoor bijvoorbeeld genezen kan worden. Je weet wel, doctoren schrijven je vaak ook weleens een broodpil met een smaakje voor omdat ze denken: Ja, medicijn is nodig, maar ik weet niet wat. Er zijn ook patiënten die van die pillen beter worden.

We kennen heel veel vormen van paranormale en geloofsgenezing. In heel veel gevallen speelt hierbij suggestie een rol. Die suggestie, die er niet altijd is, schept een zekerheid die redelijk gezien niet aanwezig zou mogen zijn, maar deze zekerheid betekent een verandering in de persoonlijkheid en kan inderdaad genezingsprocessen op gang brengen en bepaalde verschijnselen eenvoudig doen wegvallen. Dan mogen we in dat geval concluderen dat het gevoel bruikbaar is wanneer we weten wat we ermee doen. En ook woede kan heel erg goed zijn. Het komt tegenwoordig niet veel meer voor dat u hout stookt, neem ik aan, maar vroeger, als u werkelijk woedend was en u ging houthakken, dan had je een heel grote berg in een heel korte tijd. Een huisvrouw kan heel vaak haar woede met de boender uitleven en dan is het huis schoon en dat scheelt weer in de voorjaarskuis. Dus, wanneer je een dergelijke gedrevenheid hebt, probeer haar af te reageren. Is het een emotie die met geloof, met bepaalde ideële waarden samenhangt, probeer er iets mee te doen voor een ander. Is het woede, probeer die woede a.h.w. uit te leven in een vorm waarin die nuttig is.

Maar er zijn ook andere emoties, bijvoorbeeld datgene wat in mijn tijd ook wel ldvd werd genoemd,  liefdessmart. Wanneer we kijken wat daar in feite aan de hand is dan ontdekken we dat het wel degelijk een emotionele toestand is, maar het blijkt dat deze is samengesteld uit verschillende factoren. Het kan gekrenkte trots zijn, dit is een teleurstelling van verwachtingen. Wanneer je in een dergelijke situatie bent, probeer je eerst in te denken waarom je zo verdrietig bent. En wanneer je dit verdriet dan eenmaal hebt, probeer dan er iets mee te doen. Schep voor jezelf een zekerheid. En dan wil ik je helemaal niet aanraden om te zeggen: Ach, ik ben hem of haar kwijtgeraakt, maar er zijn er meer op de wereld dan vissen in ’t water, want dan gaat u op hengelen uit en hengelsport is niet altijd even gezond op dat terrein. Daar moet je een beetje voorzichtig mee zijn. Maar kijk dan gewoon: Ben ik in mijn trots gekrenkt, goed, laat ik, ze dan gebruiken die emotie om mezelf op te vijzen, mooier, beter, spontaner te zijn. Speel maar een beetje komedie. Tot je verbazing zal je zien dat het je persoonlijkheid verbetert in plaats van je tot een treurwilg te maken die langs Babylons stromen zit te wachten op het harpje dat niet komt.

Je moet ook bij dergelijke negatieve emoties begrijpen waar het om gaat. Ik heb een mens verloren, want als je doodgaat dan denken ze op aarde altijd dat ze je kwijt zijn, en later merken ze tot hun vreugde of ontsteltenis dat het niet waar is- dit is erg vervelend natuurlijk, maar waar treurt men om? Om iets wat u ontvallen is, niet om de ander. D.w.z. dat u in de plaats moet proberen te treden van datgene wat u in die ander bewonderd hebt. Dat u de kracht moet vinden die die ander eens voor u had. Dat u de betekenis tegenover medemensen moet hebben die volgens u die ander had. Gebruik uw emotie, uw leed niet om uzelf op te sluiten en te zeggen: 0, wat is er nu gebeurd en waar heb ik het aan verdiend? Maar zeg tegen jezelf: Wat die ander was zal ik laten voortleven op aarde. Tot je grote verbazing ontdek je dan dat je natuurlijk herinneringen houdt en dat je een enkele keer weleens denkt: Ach, was het maar anders gegaan. Maar dan is je wereld weer levend en kun je er wat mee doen.

Emoties zijn vaak ook zaken waar je mee kunt werken. Wijzelf weten bijvoorbeeld heel goed hoe we met bepaalde emoties kunnen spelen a.h.w. Met een beetje suggestie, met een beetje geestelijke werkelijkheid erbij, kunnen we energieën opwekken die heel belangrijk kunnen zijn. En daar kunnen we soms heel verbluffende dingen mee doen ook nog. Datzelfde zou u ook kunnen doen wanneer u diezelfde toestand weet te bereiken waarin wij u volgens suggestieve manipulatie brengen. Maar goed. Suggestie is iets waarmee je in een medemens emoties kunt losmaken. Maar let wel, je kunt die emoties alleen beheersen wanneer je ze van stap tot stap weet te volgen en dat kan een doorsnee mens niet.

Wees daarom erg voorzichtig met alle suggestieve processen die in een ander bepaalde verwachtingen, bepaalde emoties wekken. Het is natuurlijk voor de minnende jeugd te gek om te zeggen: Doe je niet anders voor dan je bent. Toch is dat heel vaak ook een reden voor echtscheidingen en dat die toenemen in deze tijd is voor een groot gedeelte, dacht ik, te wijten aan de suggestie van volmaaktheid die men aan elkaar probeert over te brengen, waarna die werkelijkheid een zodanige afkoeling veroorzaakt dat er een emotionele instabiliteit ontstaat. Ben je emotioneel niet stabiel, dan kan elk verkeerd woord een impuls zenden door je denken dat door je lichaam wordt gereflecteerd op verschillende afscheidingen en dan zitten we weer, ik heb het in het begin al duidelijk gemaakt met dat voorbeeld van drift, in een situatie waarin we eigenlijk niet meer meester zijn van onszelf als we niet oppassen. Een reeks emoties op aarde is vaak ook negatief. Denk bijvoorbeeld aan de protesten die overal losbarsten. Niet ten onrechte, let wel. Er zijn een hele hoop protesten waar ik waarschijnlijk, als ik nog op aarde zou leven, zou achter staan. Maar die protesten gaan nooit voor iets, ze gaan tegen iets. M.a.w., de emotie en de uitstraling ervan is destructief. Ze probeert te vernielen, ze probeert niet op te bouwen.

Wanneer je op die manier met allerlei gevoelens te maken krijgt, probeer dan a.u.b. in de eerste plaats redelijk te zijn en in de tweede plaats zo goed als je kunt je iets positiefs voor te stellen. Niet: Dit gaat niet door en die gaat dood, maar echt iets van: Als dat kan gebeuren en ik kan meewerken daaraan, dan zal de wereld iets beter worden want op die manier maak je een hele boel los. En vreemd genoeg kun je met een dergelijke instelling heel veel dingen waarmaken die je nooit waar kunt maken als je alleen maar wilt verhinderen, vernietigen en afbreken.

En dat brengt me tot een volgend punt in mijn betoog. We hebben bij de meeste mensen te maken met iets wat een veel complexer mechanisme is, mechanisme is dan maar een vergelijkende term, dan je je voor kunt stellen.

Een mens heeft verschillende voertuigen, dat weet u. M.a.w. je hebt niet alleen het stoffelijk lichaam, maar er zijn nog andere dingen. Wanneer u nu kijkt naar de aura van een mens, iets wat nog niet algemeen erkend wordt, maar wat er heus toch is, dan zult u ontdekken dat tijdens emoties zeer felle pieken uitgaan, vooral van het lichamelijk deel, het eerste deel van de aura, of de warmte uitstraling van het lichaam kun je ook zeggen, de kleur is meestal wat rood of in het tweede gedeelte dat meestal als hoofdkleur een variant met geel heeft. U ziet die pieken daardoor gaan. Die komen in de derde laag terecht die over het algemeen blauw is of althans daartoe behoort, violet soms. Dat maakt duidelijk dat emoties soms bepaalde gebieden doordringen. Daarbij kunnen de hersenen sturend optreden, maar dan moeten ze bewust gebruikt worden. Tijdens een emotionele toestand is dat vaak erg moeilijk. Stel nu dat wij in staat zijn om de bron van emotie anders te zien, niet meer als vijand, maar eerder als ziekte waar je wilt helpen genezen of iets dergelijks. Dan zal de aard van de uitstraling, en dat is in de aura constateerbaar voor degenen die het kunnen zien, andere tinten vertonen. Wilt u afbreken, dan zijn de pieken die uitschieten vaak erg donker, vertonen tinten als heel goor bruin, als een soort bijna giftig groen of donkergroen. Wanneer u daarentegen positief denkt, dan blijkt dat dat veel meer ligt in de lichtorde van lichtrood, oranje, bepaalde geeltonen en in enkele gevallen zelfs dat het overgaat in blauw. Dat betekent dat de uitstraling die u heeft positief is.

Sedert de experimenten van Rein is het voor de meesten dacht ik, een aangenomen feit dat telepathie bestaat, m.a.w. overdracht van gedachten in welke vorm dan ook. We hebben daarnaast kunnen constateren dat er empathische reacties bestaan waardoor de gevoelens van de een onbewust door de ander worden overgenomen. Er is dus zowel emotioneel als voorstellingsgewijs een zekere inductie bij anderen. Hoe sterk die zal zijn is afhankelijk van de sterkte van het signaal dat u uitzendt plus de gevoeligheid van degene die het ontvangt. Ook dat is duidelijk, dacht ik.

Doch wanneer u positieve gedachten uitzendt, wanneer uw gevoelens daardoor ook positief zijn, dan maakt u het de anderen wel heel erg moeilijk om negatief te blijven. U beïnvloedt iets van hun gevoelswereld en daarnaast doet u in hun denken bepaalde beelden, voorstellingen of misschien wel leuzen en woorden ontstaan. Positiviteit is dus heel erg belangrijk, juist daarom.

We gaan nu nog een beetje verder. Gevoelens zijn niet alleen zuiver stoffelijk. Het is een feit dat erna een zogenaamd selectief geheugen overblijft. Dat houdt in dat u zich niet alles herinnert van uw leven, maar alleen die momenten van uw leven waarin beleving, aanschouwelijke voorstelling, verbonden waren met gevoelens die een bepaalde intensiteit bereikten. De gevoelens verankeren dus kennelijk iets in de geest, in datgene wat overblijft. Denkt dan eens even na. Dan moet die geest ook gevoelens kunnen induceren, dat is punt één. Punt twee: Gevoelens die je uitzendt hebben niet alleen invloed op stoffelijk terrein, maar zijn daarnaast geestelijk beleefbaar en afleesbaar. Kunt u dat ook nu eens zijn? U moet het maar als een werkhypothese zien, verder kunt u dat moeilijk controleren maar wanneer u dood bent dan weet u pas wat werkelijk leven is en dan zijn al die dingen min of meer voor u vanzelfsprekend tezelfdertijd. Gevoelens zijn dus ook nog een wisselwerking met de geestelijke wereld.

En nu ga ik u een paar dingen zeggen die heel gek zijn waarschijnlijk, maar u moet ze maar nemen voor wat ze zijn. Wat u ervan begrijpt dat moet u dan maar opnemen, de rest vergeet u maar.

Wanneer er geestelijke spanning aanwezig is die mogelijkerwijze niets te maken heeft met uw huidige stoffelijke situatie of mogelijkheden, kan in u als mens een gevoel van onbehagen ontstaan. Wanneer de geest bepaalde zaken als disharmonisch ervaart, dan zal de angst voor die disharmonie voor u in de stof weerkaatst zijn en vaak een gestalte vinden in vooroordelen die u overigens niet kunt rechtvaardigen maar die naderhand dan toch wel nuttig blijken te zijn geweest. U echter, met een gevoelsleven dat positief of negatief is gericht, zendt signalen uit. Wanneer u nu signalen uitzendt van angst of haat, waar zult u dan terechtkomen? Bij al die entiteiten voor wie angst en haat een belangrijke factor zijn. In onze termen dus degene die in het duister leven of in schaduwland. Daar kunt u alleen maar hulp van verwachten als het er om gaat iets verder kapot te maken. Maar ze zullen u niet sparen. U werkt dan mee aan uw eigen vernietiging. Bent u positief? Probeert u iets goeds te doen? Zoekt u ergens een beeld van vrede, van geluk, niet voor uzelf zozeer, maar ook voor anderen? Dan zult, u juist die entiteiten aanspreken die zelf deze gevoelens kennen, die leven in een wereld, in een toestand waarin dit voor hen zeer belangrijke zaken zijn en hun neiging zal zijn om te antwoorden op uw emotie, soms met emotie alleen, maar ook heel vaak met energie. Dan kan een geestelijke energie, in zeer sterke mate zelfs, aan u of uw omgeving worden overgedragen. Hierdoor ontstaat een situatie waarbij de mogelijkheden groter worden ofschoon ze nog steeds door uzelf bepaald zijn. Een mens gaat zelden tot de grenzen van zijn werkelijk kunnen. Er zijn mensen die alleen maar kunnen strompelen, totdat er een nijdige hond achter ze aankomt en dan blijken ze zelfs een record hordenlopen te kunnen verslaan. Het is misschien erg vervelend om het zo te zeggen, maar op het ogenblik dat die geestelijke energie er is wordt u daardoor gedragen. U overschrijdt de grenzen van een normale prestatie of, om het anders te zeggen, u komt tot overprestatie en juist op die gebieden waarop de emotie gebaseerd was. U kunt dan veel meer. Heel interessant om daar rekening mee te houden.

Uw deel en oordeel over de wereld is voor een groot gedeelte bepaald door vooroordelen, laten we zeggen door het patroon van uw denken. Datgene wat er niet in past, ziet u niet, hoort u niet, daarop kunt u niet reageren. De redelijkheid ervan kunt u niet beseffen. U hebt dus een bepaald denkpatroon. Dat wil zeggen dat u de wereld ziet volgens het patroon en niet zoals hij is.

Wanneer we nu even een stap verder gaan. Wanneer ik geloof in wonderen, kunnen er wonderen gebeuren, mits het beeld van het wonder gepaard gaat met een sterke emotie en een overtuiging van mogelijkheid. Wonderen en mirakelen gebeuren er nog steeds, alleen hebben ze een wat andere gedaante gekregen en zal het merendeel daarvan buiten de kerkelijke goedkeuring vallen en daarnaast heel vaak naast de aanvaardingsmogelijkheid van de zogenaamd rationeel denkende wereld. Realiseer u nu eens een keer dat u, wanneer u de juiste instelling hebt, wonderen kunt doen. Als u werkelijk innerlijk voelt, en dat is een geloofswaarde dus, dat u een medemens kunt genezen en u aarzelt niet om dat ook te doen, dan kunt u geestelijke genezingen verrichten.

Maar begint u erover te denken of het wel zou kunnen dan maakt u het uzelf grotendeels onmogelijk. Wanneer u denkt dat een bepaalde ontwikkeling goed zou zijn en u gelooft dat ze goed is, denk er niet over na, reageer erop. Wonderen worden geboren uit de spontaniteit waarmee gevoelens worden omgezet in een benadering van de wereld. Ze zullen niet voor allen even waar zijn, vergeet dat niet, want wonderen hebben de neiging zich te voltrekken volgens de meest natuurlijke mogelijkheid die voor het ontstaan van het fenomeen aanwezig is. Je kunt ze dus altijd wel wegpraten. Vecht daarom niet over de vraag of iets wonder is, maar over de vraag of het veroorzaakt kan worden. Het is de veroorzaking vanuit die emotionele kracht, versterkt eventueel met geestelijke waarden, die belangrijk is. En dan behoeft het mirakel, het wonder in zichzelf niet eens zinvol te zijn. Wat heb je uiteindelijk aan een Madonnabeeld dat een ogenblik in de lucht zweeft? Wat heb je aan een verschijning die ineens optreedt en die uiteindelijk niet veel meer blijkt te zijn dan een replica van een beeld dat elders in de buurt aanwezig is? Theoretisch niets. Maar in de praktijk verandert het de gevoelswereld van degenen die beleven en dat is belangrijk.

Er zijn bijeenkomsten van fakirs in Azië, ja alles zit erbij: yogi’s, wijsgeren, goeroes, de hele santeboetiek tezamen zullen we maar zeggen. Die mensen worden dan gadegeslagen door velen en nu is er een eigenaardig verschijnsel: datgene waarmee deze groep, beperkte groep vaak, zich bezighoudt, blijkt in de daden van de toeschouwers later weerkaatst te worden, zowel wanneer het gaat om gewelddadigheid als om het tegenovergestelde: goedheid of innerlijk besef. Er zijn bedevaartplaatsen, er zijn er genoeg, ook in uw land, waar soms wonderen gebeuren. En nu is het opvallend dat in bepaalde bedevaartplaatsen die wonderen minder gebeuren dan vroeger. Zou dat misschien komen omdat er minder mensen zijn die de innerlijke overtuiging hebben dat het wonder kan, ja moet gebeuren? Toch zijn er wonderen gebeurd: denk aan Lourdes, denk aan Fatima.

Maar denk dan ook eens aan die eigenaardige volksgebruiken, bijvoorbeeld in het zuiden van Italië, waar bepaalde volksfeesten gepaard gaan met de vuurloop. Mensen die over gloeiende kolen lopen zonder brandblaren te vertonen of enige schade. Laten we denken aan de verschillende religieuze feesten in Noord-Afrika waarbij mensen zich met dolken verwonden op praktisch levensgevaarlijke manier en dat na korte tijd de messen verwijderd worden en de wonden zich sluiten zonder littekens na te laten. Wat ik u noem zijn zaken die geconstateerd zijn. Beschrijvingen hiervan kunt u in verschillende grote tijdschriften daarover zelfs aantreffen, bijvoorbeeld in “The national geographic magazine” vindt u een aantal beschrijvingen en van die vuurloop en van bepaalde feesten in N.-Afrika waarvan ik er één heb genoemd.

Wonderen kunnen gebeuren op het ogenblik, dat wij geloven. Die Italianen, primitieve gelovige zielen, met misschien nog heidense achtergronden ergens, gaan niet over tot die vuurloop om zichzelf op de proef te stellen. Nee, ze hebben het gevoel: dit is een noodzaak, dit hoort erbij, anders ben ik niemand. En ik kan niet verwond worden, want dan ben ik niemand. En het is die emotie die hen in staat stelt lichamelijk de gevolgen van overmatige hitte op de voetzolen a.h.w. af te schermen. Ongevoeligheid en dergelijke kunnen eveneens daardoor worden veroorzaakt. Zelfs de yogi die zichzelf kan weten te beheersen zodat hij bijvoorbeeld verwondingen niet voelt, ongevoelig blijkt voor slangenbeten en slangengift, integendeel door spierwerking zelfs het gif naar buiten brengt in de plaats daaraan te succomberen, dood te gaan, maar deftig dan. Al die dingen berusten op een innerlijke overtuiging van mogelijkheid. De denkbeelden en de filosofieën die erbij horen zijn eigenlijk minder belangrijk. Het is de overtuiging die telt. En de overtuiging en het geloof zijn gevoelswaarden. Ze zijn geen zekerheden en daarom bidden de mensen ook weleens: Heer, geef mij geloof. Rationeel is geloof niet te benaderen, het moet beleefd worden. Dan vraagt u: Ja, zeg nu eens, wat kunnen we dan doen met emotie? Heb ik u geen voorbeelden te over gegeven? Er zijn zoveel dingen die mogelijk zijn. Maar ja, dan moet u uw verstand tijdelijk stilleggen. Laten we maar een eenvoudig voorbeeld nemen. Willen we even een spanning opbouwen hier? Gemakkelijk gedaan. Het is helemaal niets bijzonders. Het is voornamelijk een suggestief proces waarbij ik mijn eigen emoties en krachten gebruik als een soort starter om het merendeel van de uwe mee te trekken tot een eenheid. En dan moogt u zelf denken wat u ermee wilt doen ook. Laten we het vandaag eenvoudig houden. Er zitten er een paar die het lichamelijk moeilijk hebben in de zaal. Laten we daar wat voor doen.

Nu worden we erg irrationeel zoals dat heet, maar laten we het een keer proberen. Er is iets, de mensen noemen het God. Ik weet niet of het God is. God is een kracht, dat is zeker. Het is een kracht die in ons allen tegenwoordig moet zijn, anders zouden we niet kunnen bestaan. Deze kracht is een eenheid. Maar we willen nu voor een ogenblik even vergeten dat er zoveel scheidingen en verschillen zijn. Even denken aan de eenheid. Even proberen die eenheid te voelen. Even voelen of de kracht van jezelf uitgaat en van anderen samen. Hoe ze als een soort lichtende deken over ons heen ligt. Wees niet gierig met uw kracht. God is onuitputtelijk en daarom bent u het ook. Voel gewoon dat die kracht van je uitgaat. Geloof erin. Je hebt kracht. Uit u stroomt die kracht uit. Er zijn mensen die de kracht nodig hebben voor kleine lichamelijke veranderingen misschien, voor oplossing van een probleem. Deze kracht is er nu. Het is de vreemde echo die je hoort van mijn woorden, de weerkaatsing van die kracht. De kracht gaat van je uit. Ze is nu rondom ons allen. Laat ze zich nu ontladen op degenen die het nodig hebben, nu.

En denk niet dat u wat kwijt geraakt bent, dat is heus niet het geval. Wanneer je nu goed ontleedt wat ik heb gedaan, dan kunnen we daarmee langzamerhand het onderwerp gaan afsluiten. Ik ben begonnen met een aantal dingen te stellen. Stellingen waarvan ik aan kan nemen dat de meesten onder u daar emotioneel zullen op antwoorden. Ik heb vervolgens daaraan een verdere stelling verbonden waar u misschien nooit aan gedacht hebt, maar die strookt met de gevoelens die in ons ontstaan zijn en ik heb u daardoor duidelijk gemaakt dat u niet alleen een bron van kracht bent, maar dat ze van u uit kan gaan. Daarna heb ik het beeld gegeven van een lichtende deken. Het is natuurlijk geen deken, en lichtend is die ook niet, maar het is inderdaad een soort wolk van kracht. Ik constateer dat ze betrekkelijk intens was, op sommige plaatsen wat zwakker, ik heb zelfs één of twee zeg maar zwarte gaten gezien daarin, Maar door u nu voortdurend bezig te houden, te herhalen, heb ik het beeld van een mogelijkheid opgebouwd waar u voor een ogenblik in geloofd hebt. En nu het vreemde: daardoor heeft uw ontlading van kracht werkelijk plaats gevonden. En er zijn hier tenminste een zevental aanwezigen die daarvan de resultaten zullen ervaren en ten dele zelfs na een zeer korte tijd al, zullen constateren. Ik bedoel na twintig, dertig minuten misschien. Waarom hebben we dat gedaan? Omdat dit een spel was met emotie. Emotie is een kracht wanneer ze goed gebruikt wordt, wanneer ze gericht wordt. Met zo’n suggestieve begeleiding, ach, dan gaat dat misschien vanzelf. De omgeving speelt een rol, de aanwezigen spelen een rol, alles speelt een rol. Maar kunt u voor uzelf nu niet datzelfde gevoel eens terugvinden? Dan hebt u de methode gevonden om uw emoties niet alleen bewust te wekken, maar ook om ze in een bewuste richting te sturen en ze daarmee een zeer bijzondere betekenis te geven voor uzelf en voor anderen.

Denk aan alles wat ik u voorgaand verteld heb. U zult het dan met me eens zijn dat ook deze, op zichzelf zeer simpele proef, duidelijk maakt dat emoties kunnen geleid, kunnen in zekere mate gestuurd worden ook wanneer ze niet geheel beheerst kunnen worden. Emoties zijn een vorm van energie. We kunnen die energie richten op een doel dat op dat ogenblik met onze emotie en met onze doelstellingen het best overeenkomt.

En ten laatste hoop ik u iets duidelijk gemaakt te hebben, maar dat zullen we pas na enkele tijd kunnen constateren, dat die emotie toch een soort band is tussen u en een wereld die u niet kunt zien, die niet past binnen het hersen denken. Een wereld waarin geesten bestaan. Een wereld waarin krachten bestaan waarvan we op aarde zelfs geen voorstelling hebben. Maar u hebt de gevoelens ten goede opgewekt en gericht. En zo is uw contact er een met wat ik lichtende werelden zou willen noemen. Werelden van vrede, van vreugde, van kracht.

Ik hoop dat dit voor u een aanvullend bewijs is voor de redelijkheid van datgene wat ik, hoe onlogisch het soms mocht klinken, naar voren heb gebracht en dat het u helpen zal de waarde van de emotie te begrijpen.