Geestelijke krachten

Geestelijke groeigroep – 21 juli 1992

Ik zou u willen vragen, wat hebt u eigenlijk de laatste tijd gedaan met geestelijke krachten, wat hebt u beleefd met geestelijke krachten ?  Is er iemand die daar antwoord op weet ?

* Ik heb mij na de laatste zitting eerder verward gevoeld de laatste weken.

Waarom ? omdat er strijdigheden zijn tussen uzelf, uw wereldbeeld en iets wat u begint aan te voelen als een werkelijkheid, dat is heel begrijpelijk. Dat is niet iets waar we van kunnen zeggen, dat is nadelig. Maar je zoudt kunnen zeggen, het is een proces waarbij de ik-voorstelling, het wereldbeeld ed., eigenlijk langzaam maar zeker tegenover een werkelijkheid komen te staan waarmee u leeft. Dus op zichzelf geen negatief teken, maar ook nog geen bereiking zullen we zeggen.

* Broeder, ik had dat zelfde gevoel. Ik ben precies het contact dat ik vroeger had verloren en ik word meer en meer in de materie gesleurd, anders wel dan vroeger, maar zoals u vorige keer hebt gezegd van de indruk te krijgen dat ge geleefd wordt en dat heb ik geweldig hard gevoeld. Dan probeer ik terug contact te krijgen en dat is veel moeilijker.

Ja, want u moet nooit teruggaan, altijd vooruit. Kijk, wanneer u geconfronteerd wordt, en we hebben dat in de groep al gezegd, met waarden in uzelf, dan komt er altijd toch een soort conflict met datgene wat was. Wij denken, in gedachten maken wij ons een beeld van onszelf, van onze bereikingen, van onze mogelijkheden, ja, zelfs vaak van onze noodzaken. Wanneer u dat doet en je wordt geconfronteerd met een werkelijkheid die anders is, dan moet daar wel een gevoel van verwarring uit voortvloeien, u wordt geleefd, u zegt het heel juist, u wordt geleefd omdat u de mogelijkheid nog niet hebt gevonden om het onbelangrijke werkelijk onbelangrijk te maken en te leven van uit het belangrijke. Laat me het zo zeggen, u wilt iets zijn en als u dat niet wilde en aanvoelde dat het mogelijk zou zijn, dan zoudt u zich ook niet hier bevinden. Maar wat u aanvoelt, is niet datgene wat uw droombeeld is. Bv. belangrijkheid kan nooit liggen in bereiking, er zijn mensen die denken dat, belangrijkheid kan nooit ontstaan door erkenning, belangrijkheid is iets wat voortvloeit uit uzelf en waardoor de betekenis van de dingen die u doet wordt herleid tot hun werkelijk niveau. Dan kunt u er boven uit komen, anders overrompelen ze u en overspoelen u.

Misschien mag ik hier een paar dingen verder nog bij gaan zeggen. Wanneer u doordringt in de richting van u eigen werkelijkheid, dan ontdekt u dat u eigenlijk maar een deel bent van een geheel, en dat geheel bestemt u en dat is dan dit heel vaak het idee, ik word geleefd of iets dergelijks, of men beseft niet wie en wat ik werkelijk ben, want ook dat komt voor, of ja, maar wat moet ik er nu eigenlijk mee aan. Ik noem nu maar een paar problemen die sommigen van u bekend voor zullen komen. De werkelijkheid ligt in het deel zijn van de kosmos, we hebben het al eerder gezegd. Rond ons is een enorme kracht, noem het Leven, noem het God, geef het een naam, van deze Kracht zijn wij deel. Het totaal van die Kracht bepaalt wat er gebeurt. Kunnen we dat beleven en aanvaarden, dan ontstaat er a.h.w. een innerlijke rust, maar ook een innerlijk besef, waardoor we niet alleen de kracht die in ons leeft, maar ook zelfs de kracht om ons heen tot op zekere hoogte kunnen manipuleren, we kunnen er iets mee doen. Wanneer we dat niet doen, dan onstaat een gevoel van machteloosheid, dan zeggen we, ja maar, ik wil dit niet erkennen en waarom kan een ander het nu zoveel beter dan ik, dat is niet rechtvaardig.

U moet niet proberen om meer te zijn dan u bent. Dat is de eerste belangrijke les.

De tweede die daar onmiddellijk bij past is, al wat ik denk is ook werkelijkheid. Er is niet maar één werkelijkheid, er zijn een hele hoop beelden die wij werkelijkheid noemen, die vaak door elkaar lopen, soms elkaar versterken, soms elkaar teniet schijnen te doen. Alles wat in ons leeft, ook de droombeelden, de gedachten, de angsten, de verlangens, al die dingen samen, die vormen een beeld van het conflict tussen onszelf en ons deel zijn van het geheel. Wilt u deel worden van het geheel, dan moet u niet alleen tussen de bomen staan, maar u moet boom zijn, dan moet u niet alleen de wolken zien jagen, maar deel zijn van de wolken en ook voor uzelf beleven wat de wolk beleeft, dan wordt u deel van het geheel. Maar dat geheel heeft geen vaste voorstellingen, dat geheel kent ook geen normen, althans niet zoals mensen normen plegen te stellen. Alles is een voortdurende wisselwerking, alles is een voortdurend proces van opbouwen en vergaan tegelijkertijd. Wat wordt opgebouwd en wat vergaat en wat daaruit weer ontstaat, dat zijn in wezen droombeelden, het zijn de dingen die wij gebruiken om een werkelijkheid, die niet helemaal benaderbaar is misschien of verstandelijk niet vatbaar, uit de weg te gaan. Maar wat we doen en wat we willen, dat is mede ons deel van het zijn.

Ik hoop niet dat ik u nu weer zit te verwarren, maar we kiezen voor onszelf, we kiezen voor wat innerlijk bij ons behoort en daarnaast kiezen we voor de vorm waarin het in verschijning treedt. De grote moeilijkheid is dat de meesten dit verschil niet zien, ze denken, het is één, maar het is niet één, het is wat ik innerlijk ben en mijn erkenning daarvan, en dat is iets waar u op afgaat op het ogenblik, en dan het kiezen van de vorm waarin dit ik, als deel van een harmonie, in verschijning zal treden.

Wat u denkt over andere dingen, mensen, enz., dat is alleen maar een verbeelding, een symbool, het is niet de werkelijkheid. En wanneer wij werken met bv. magie, ik noem maar iets, dan werken wij niet met de werkelijkheid, maar met de verschillen die bestaan tussen veronderstelde werkelijkheden en we verschuiven het één en het ander, zodat een nieuwe situatie ontstaat, dat is magie.

Wanneer ik werk met kracht, dan kan ik die kracht uitstralen zo…….(maakt gebaar), niets aan de hand, mijn kracht, ja, omdat ik deel ben van het geheel en verder niet. Maar ik kan ook zeggen, ik ben deel van het geheel, de kracht die ik dan bezit is anders, niet groter, maar anders, ze bezit een totaal andere invloed. De manier waarop ik dus voel en denk, bepaalt mijn mogelijkheid om die zgn. werkelijkheid te manipuleren, om er iets mee te doen. Hoe minder ik in staat ben de scheiding te maken tussen mijzelf, mijn werkelijk ik, mijn verbondenheid met de kracht en de uiterlijke vormen, hoe sneller conflicten ontstaan.

Het is jammer dat veel mensen niet begrijpen dat u dingen zelf kunt veroorzaken. Laat me een heel eenvoudig voorbeeld geven. Iemand die voortdurend bang is dat hij kanker heeft, zal veel eerder feitelijk kanker hebben dan degene die zegt, nou ja, het is misschien niet ideaal, maar ik kan verder gaan, de gevolgen zijn anders, de situatie is anders. En dat kunt u van het kleinste af tot het hoogste toe a.h.w.steeds constateren. U kent allemaal het bekende verhaal van ouderdomsdiabetes, m.a.w. een klier werkt minder goed en dan krijgen we dus verhoogd bloedsuikergehalte, enz., enz., met alle eventuele gevolgen en nadelen daarvan. Als ik daar bang voor ben, krijg ik het. Wanneer iemand zegt dat ik het heb, en ik zeg bij mijzelf dat kan mij niet domineren, het is maar een verschijnsel, dan zal een groot gedeelte verdwijnen, de lichamelijke verdwijning vergt jaren, en bij ouderdom hebt u die soms niet, maar gelijktijdig zult u uzelf positiever en prettiger voelen. Als u bang bent voor een economische crisis, en u gaat alle maatregelen treffen om uzelf daartegen zo goed mogelijk te beschermen, dan zult u zien dat die crisis veel sneller ontstaat. Negatief denken brengt, of u het wilt of niet, het voor u negatieve beeld over naar wat u uw werkelijkheid noemt. U positieve beeld daarentegen, en dat mag altijd alléén op uzelf betrekking hebben, begrijp dat goed, zal altijd uw eigen relatie met het andere, en dus uw beleving van het andere beïnvloeden, en hierdoor voor u uw mogelijkheden en uw leven veranderen, zelfs binnen dat menselijk geheel dat men realiteit pleegt te noemen, omdat men meent dat het niet anders kan zijn.

Hier zitten we dus eigenlijk met een groot probleem. Aan de ene kant de eenheid voelen, ja, maar aan de andere kant de eenheid uiten, en dat is veel moeilijker. Dan zeggen de mensen, eenheid uiten, ja, laten we maar een kringetje gaan dansen of zo, dat heeft daar niets mee te maken. Eenheid uiten dat is, hier hebben we er een voorbeeld van gehad, aanvoelen wat het totaal-probleem is van iemand, wanneer u hem wilt genezen, het is begrijpen in welke situatie u zichzelf bevindt, maar ook waarom die situatie en hoe u daar uzelf a.h.w. aan kunt onttrekken, zonder de situatie te veranderen. U moet nooit de wereld willen veranderen, de wereld is veel groter dan u zelf bent, maar wat u kunt veranderen is uw eigen relatie met die wereld.

Is het allemaal begrijpelijk ? We zitten hier nu met zo weinigen, dat een eventuele aanvulling gemakkelijk gegeven kan worden. (Graag aanvulling)

Hebt u al eens een foto gezien die een schijnbare diepte heeft doordat men verschillende opnamen a.h.w. achter elkaar heeft gelegd, schijndiepte, of waarbij men het brekingsmoment, bv. door ribbeltjes, bepaald heeft, zodat het lijkt of de dingen op een verschillend niveau liggen. Toch is dat ding net zo plat als elke andere foto of kaart of wat dan ook. De waarneming geeft dus de diepte. Waarom ? omdat u gewend bent op een bepaalde manier te kijken. Dat kunt u volgen, hé. Is daarom die diepte werkelijkheid ? Neen ! Het is een schijn. De werkelijkheid van een menselijk leven is opgebouwd uit verschillende lagen zeg maar, wat ik denk te zijn, wat ik zou willen zijn, wat ik meen te weten dat ik nu ben, de wereld met haar eisen tegenover mij, mijzelf met mijn eisen tegenover de wereld. Eigenlijk is het een geheel, maar als u er naar kijkt dan ziet u verschillen en diepte, en wanneer u dus in een situatie bent waarbij u zich bv., ik noem maar iets, gedreven voelt of geremd voelt, of wat dan ook, dan moet u beseffen, dat is niet echt, dat ontstaat alleen maar omdat ik alles op verschillende niveaus plaats, terwijl het geheel nog altijd één en hetzelfde is. En om dan te kunnen waarderen wat ik zie, want die diepte die blijft wel, moet ik eerst beseffen dat ze niet werkelijk is. Dan vraag ik mij af wat gebeurt er wanneer ik met de foto of de kaart iets doe, hoe verandert het dan, en dan heb ik de mogelijkheid gevonden om mijn voorstelling zo te wijzigen dat mijn situatie eveneens gewijzigd wordt. Kunt u dat volgen ? Een beetje moeilijk, hé (ja!) Maar ja, het is niet eenvoudig om iets uit te leggen, ik kan het nog veel ingewikkelder maken ook, als u dat wilt. Het is nl. zo dat, van uit menselijk standpunt redenerende, de werkelijkheid waarin u leeft een driedimensionale is. Op het ogenblik dat ik er een vierde dimensie aan toevoeg, wordt de betekenis en de mogelijkheid van alle dingen in de driedimensionale wereld geheel anders. Doe ik er nog twee dimensies bij, dan krijg ik iets wat niet eens meer uitdrukbaar of voorstelbaar is, dan hebt u bij wijze van spreken gelijktijdig de binnenkant en de buitenkant, want die liggen in één vlak, dan hebt u gelijktijdig een uitslag van alle kleine factoren die in zichzelf weer een volledig constateerbaar vlak vormen. En nu is dat nog maar een heel bescheiden uitleg, hoor, ik zeg, ik kan het moeilijker maken, maar waar het om gaat is dat u begrijpt dat er niet één wereld is, er zijn ontelbare werelden en wat wij dan als werkelijkheid beschouwen en beleven, dat noemen we dan werkelijkheid en het andere ten hoogste mogelijkheidswereld, maar zolang beiden parallel lopen kan elke factor uit de mogelijkheidswereld worden overgebracht naar uw werkelijkheidswereld, maar ook het omgekeerde zal plaats vinden.

U zoudt het allemaal in magische termen moeten gaan uitdrukken en in magische formules, waarbij klank plus geur plus ritme gelijktijdig betekent een betreden van een tweede wereld, in welke tweede wereld het mogelijk is die krachten op te wekken, die dan in de wereld, die u als uw eigene pleegt te beschouwen, actief zijn. Maar daar komt u ook niet verder mee. Laten we het dus heel eenvoudig maken. Niets is volledig echt, niet het beeld dat u van uzelf hebt, niet dat wat u zoudt willen zijn, niet datgene wat u denkt dat u anders misschien niet bereikt zoudt hebben, al die dingen die zijn niet echt. Echt is uw eigen innerlijk, uw eigen kracht, echt is datgene wat u van binnen bent, en dat is ook blijvend. Vormen kunnen veranderen en vergaan, maar wat u bent dat blijft, uw werkelijkheid. Hoe u die werkelijkheid uit, sommige mensen hebben er heel veel incarnaties voor nodig, zoals dat heet, anderen leven in verschillende geestelijke werelden, die elk in zichzelf ook even beperkt zijn. Het probleem is synthese. Kijk, al die wereldbeelden die wij hebben, ook het incarneren zus en zo, dit is allemaal een kwestie van differentiatie en specialisatie. Incarneren betekent geconfronteerd worden met een bepaald probleem van uzelf, dat u daardoor weerspiegelt in uw wereld. Maar het is maar één probleem en wanneer u zegt dit probleem is de werkelijkheid, dan is het onoplosbaar. Wanneer ik echter begrijp dat het probleem maar een deel is van het geheel, ook van mijn persoonlijk geheel, en dat ik zelf alleen maar weer een uiting ben van een nog veel groter geheel, en dat vele van deze grote groepen uiteindelijk weer samenvloeien in één totaliteit, dan kom ik op het punt waarbij ik mijn specialisatie ga beschouwen als een functie, niet als een kwaliteit of een ontwikkeling. En daar zit dan eigenlijk het haakje, dan is dus het leven met zijn verschijnselen op zichzelf onbelangrijk, mits ik maar datgene vind wat in alle fasen van dit bestaan een rol speelt. En wat voor rol dat is, is onbelangrijk, bv. de behoefte om, noem maar op, geholpen te worden, te bezitten, erkend te worden, bekendheid te ontvluchten, er zijn duizend en één van die problemen, het gevoel misschien onderworpen te moeten zijn, een soort slaafse neiging of omgekeerd, het gevoel te hebben dat u eigenlijk de heerser zou moeten zijn. Al die dingen zeggen iets over u  probleem dat u op moet lossen. Ze zijn niet in zichzelf van betekenis, maar ze geven aan wat binnen het geheel dat ik ben op dit moment onevenwichtig is en hoe ik daar eventueel een evenwicht in kan vinden.

Nog steeds begrijpelijk of steeds onbegrijpelijker ? (nog onbegrijpelijker). Ja, dan moet u het maar eens heel goed proberen na te luisteren of na te lezen, want alles wat ik zeg is in zichzelf nog rationeel verantwoord, het is gelijktijdig, dat geef ik toe, van uit menselijk standpunt zeer filosofisch. Ik probeer u duidelijk te maken dat in elk leven een vaste lijn loopt, die lijn kan zich op duizenderlei verschillende manieren manifesteren. U hebt mensen die eerst steeds mislukkingen hebben en dan lukt het ze eindelijk, en dan hebben ze weer ongelukjes en dan hebben ze de ongelukjes uiteindelijk weer hersteld en overwonnen en dan worden ze ziek en zo gaat u verder. Dan zegt u, hier ligt een lijn in. Wanneer ik begrijp dat alles, vanaf die eerste fouten en mislukkingen tot het laatste toe, ziekte of zelfs dood soms, niets anders is dan een poging om mij af te zetten tegen de werkelijkheid die ik beleef, om zo de werkelijkheid te vinden die ik ben, dan hebt u gevonden waar het om gaat. Verschijnselen zijn niet belangrijk, maar datgene wat ze te voorschijn roept, dat is belangrijk. U moet nooit denken, ik zit hier voor een tv, een filmdoek, en wat daar gebeurt, wat ik dus zie, is de werkelijkheid, de werkelijkheid is heel iets anders. Bij de tv is dat uiteindelijk een samenwerking van allerhande magnetische velden, fluctuaties, enz. en bij de film is het licht plus een vastgelegde film die, uit stilstaande beelden opgebouwd, in een ritme draait waardoor ik denk beweging te zien. Dat kunt u toch volgen, nietwaar. Wat is nu de werkelijkheid ? De zendinstallatie met alles erbij, de filmcabine met die film die al bestaat, de projectoren, de bediening ervan, of datgene wat u op het doek ziet ? U bent geneigd om te zeggen, wat ik op het doek of op de buis zie is mijn werkelijkheid, maar het is alleen de manifestatie van een ander iets, het is dus niet helemaal echt. En dat probeer ik aldoor te betogen. En dan kan ik dus een keuze maken, ik kan zeggen ik verwerp dit, maar dan moet ik ook mijzelf en mijn wereld loslaten, en dat kunt u niet zo gemakkelijk. U kunt ook zeggen, ik zoek naar het mechanisme van deze werkelijkheid, ik probeer een eenheid er mee te vinden, opdat ik mij uiteindelijk bewust word van het beeld dat geprojecteerd wordt op het filmdoek of het beeld dat wordt gevormd door die magnetische trilling op de buis.

Kijk, als u dat eenmaal bereikt, dan is het niet alleen meer de voorstelling die belangrijk is, maar het is de oorzaak van de voorstelling, waardoor het geheel benaderbaar wordt. Als iemand zegt, ik voel mij veel meer één met de natuur, ja best, maar waarom voelt u zich één met de natuur, omdat u de verschillende manifestaties van de kracht begint te beleven, ook wanneer ze niet met uzelf te maken hebben. Maar achter die beleving zit de werkelijke kracht, wat ik de Grote Werkelijkheid noem. Het geheim dat altijd weer de leerling pleegt te ontgaan is het verschil tussen zijn innerlijke wereld en zijn uiterlijke daad. Die twee hebben niets met elkaar te maken, ook wanneer het één indirect uit het ander kan voortvloeien. Die dingen hebben eenvoudig geen betekenis, behalve de betekenis van grotere beleving, en dan niet van een beperkte versmelting met de boom of met de wind of met de wolk, maar de versmelting met de oorzaak, de kracht die in dat alles schuilt.

Ik heb u al gezegd, magie is niets anders dan u verplaatsen in een andere mogelijkheid, zeg maar een soort mogelijkheidswereld, een parallelle wereld zeggen anderen, en wanneer ik dus mij zover los kan maken van deze werkelijkheid, dat beide werkelijkheden voor mij gelijkwaardig worden, dan kan ik ze uitwisselen, want ze zijn beiden deel van een voorstelling, maar ook beiden deel van een gehele erkenning of een geheel gevoel. Een mens denkt in tegenstellingen en hij realiseert door vergelijkingen. Dat is zo, dat hoort ook zo, maar is datgene wat ik vergelijk echt ? Is de tegenstelling die ik zie wel reëel ? Om het heel simpel te zeggen, als er een God is en een duivel, dan moet er iets zijn wat ze verbindt, want ze zijn beiden dezelfde kracht in een andere uiting. Dan moet de kracht niet goddelijk of demonisch zijn, maar mijn beoordeling van de kracht splitst haar in twee verschillende werkingen. Dat kunt u toch volgen, hé ? Wanneer op dit niveau, en dat zeer theoretisch blijft natuurlijk, zoiets gezegd wordt, dan begrijpt u het, maar als ik datzelfde nu zeg over uw eigen leven, dan is het bijna onmogelijk om te zeggen, ja, maar die tegenstelling bestaat niet echt, of die mogelijkheid is geen werkelijkheid, want ik zit vast aan mijn eigen beeld van mijzelf en aan alle beelden die daar bijkomen, zodat voor mij de diepte ontstaat die ik dan als het levenstoneel zou kunnen omschrijven.

Wanneer wij bezig zijn, en we zeggen probeert u één te voelen met de boom, probeer te vliegen met de vogel, te drijven met de wolk, dan klinkt het alsof we u een groter deel willen geven van deze uw wereld. Maar deze uw wereld is voor een zeer groot gedeelte illusie, dus wij zoeken u geen groter deel te geven aan uw wereld, maar u dichter te brengen bij de werkelijkheid, die achter het samengestelde illusiebeeld schuil gaat. En dat doen we dan met magie, dat doen we met duizend kleine dingen. Als u een kwaal hebt, is het geneesmiddel vlak bij, kijk naar de kruiden die vlak in uw buurt groeien, u zult over het algemeen zien dat dat kruid wat u nodig hebt, er inderdaad bij is. Waanzin ? nee! want kwaal en genezing zijn niet twee verschillende factoren, het is één geheel, en als dat in tegenstelling wordt gerealiseerd, dan blijft de kwaal bestaan en de genezingsmogelijkheid. Maar als beiden een eenheid worden, dan is het niet alleen meer een eenheid van een proces in een mens bv., maar het is ook een proces waar alles wat u als werkelijk beschouwt bij betrokken is.

En dan leert u wat die kracht is waar ik over spreek. Het is natuurlijk dwaasheid, het is allemaal niet logisch en zinvol, ik weet het, ik weet het, ik weet het, maar gelijktijdig kan ik zeggen, en wat ik er bij zeg is niet belangrijk, ik kan zeggen Adonaï, maar ik kan ook de Asen aanroepen, want zij zijn verschijningsvormen van de kracht. Als ik die kracht tors, wanneer zij steeds sterker in mij doordringt, wanneer ze een steeds grotere werkelijkheid wordt, waarbij mijn werkelijkheid teloor gaat, dan hebt u gevonden wat de werkelijke kracht is en als ik die kracht uitzend, dan is die kracht ook even werkelijk in uw wereld, als ze is in mij en datgene wat ik beleef. Die kracht hebt u, want zonder die kracht zoudt u niet bestaan. Het is niet iets voor anderen, het is iets voor uzelf, maar dan moet u de illusie loslaten van “ik ben”, dan moet daarvoor in de plaats komen “zijn”, zonder verdere definitie. Dan moet u niet meer spreken over de kracht die dit of dat doet, dan moet u beseffen dat de kracht er is, en kracht is zij alleen in relatie tot uzelf, het is gewoon het plasma des levens dat overal aanwezig is.

Wanneer ik een gebaar maak, dan is dat een symbolische uitdrukking, ik kan de handen over mekaar leggen en precies hetzelfde bereiken. Leer uw eigen symbolen beter gebruiken. U hebt de basis gekregen van waaruit u kunt werken en u kunt ongetwijfeld van uit deze basis de kracht vinden met voor uzelf passende symbolen en symboliek. Maar zie nooit uzelf als centrum of middelpunt, ga zelf op in de kracht en laat datgene wat u wilt volvoeren niet zijn iets wat u presteert, maar laat het het voortvloeisel zijn van het beseffen van een kracht die alle dingen bindt.

Wanneer u daarmee leert werken, dan zult u ontdekken dat u veel gemakkelijker anderen kunt lezen, dat u kunt zien a.h.w. waar hun fouten en hun problemen liggen, dat u kunt beseffen waarom een bepaalde situatie ontstaat, dat u aan kunt voelen hoe u voorzorgt voor datgene wat voor anderen onverwacht is, en dat is dan op uw eigen werkelijksniveau. Het blijkt dat de werkelijkheid waarin u denkt te leven, veel gemakkelijker hanteerbaar is dan de meeste mensen denken. U wordt geleefd zolang u zichzelf niet beseft en uzelf losmaakt van datgene wat u naar buiten toe moet doen, moet zijn, enz. U kunt veel verder gaan dan die eenheid en die ruimheid vinden, u kunt leren de essentie te vinden van al datgene waaruit het verschijnsel voortkomt, u kunt uw gevoel van machteloosheid of niet slagen, en dat komt ook voor, terugbrengen naar het geheel en uit het geheel beseffen dat dit onvermijdelijk of noodzakelijk is, omdat het een uiting is van iets wat ook in de werkelijkheid bestaat en niet alleen in de illusiewereld die u werkelijkheid noemt.

Heilig zijn de wouden en sterk en levend zijn de bomen, symbool van het grotere, ver zijn de sterren, maar ze dalen tot ons en tekenen ons het jaar, dichtbij zijn de sterren, want wat zij beduiden spreekt in ons. Niets, niets, werkelijk niets, is zonder betekenis en zin. Niets kan zijn of bestaan wanneer het niet mede een grotere werkelijkheid uitdrukt of weergeeft. Maar nog belangrijker misschien, alles wat voor u echt en werkelijk is, en dat is uw wereld, kan beleefd worden als een uiting van een principe dat niet omschrijfbaar is, maar aan te voelen is. En dan zullen we zien dat meesterschap wel bestaat, maar dat het alleen maar een verschil is in werkelijkheidsbeleving, nooit een machtsverhouding. Dan kunt u gaan begrijpen dat alle wegen en alle middelen voeren tot één en hetzelfde doel, de achtergrond kennen, het probleem van het ik in die achtergrond, die werkelijkheid vinden en daardoor beseffen dat wat u bent en doormaakt, mede een oplossing betekent van dat probleem of dat u, met u zoeken en streven, in feite een werkelijke oplossing frustreert.

Werkelijkheid, mijne vrienden, is een woord dat evenveel wordt misbruikt als bv. eeuwigheid. Eeuwigheid bestaat niet, tijdloosheid wel, woorden die de mens gebruiken om alles te trekken in het beperkte kader van menselijk denken, maar is niet menselijk aanvoelen, innerlijk erkennen, veel belangrijker dan het denken. Het denken is het werktuig, de kennis is het gereedschap, maar het wezen is het werkelijke, de werkelijke uitvoerder, de werkelijke bron van het probleem, maar ook de werkelijke bron van de juiste oplossing.

Ik heb u gezegd, ik wilde u het een en ander zeggen, ik heb mijn best gedaan. Maar kijk nu eens naar die wereld om u heen. Hoeveel anomalieën hebt u opgemerkt, dus zeg maar onregelmatigheden in de aarde, in de lucht, in het weertype, in de plantengroei, in het gedrag van mens en dier, het zijn er nog al wat, nietwaar ? Begrijp dan goed dat het merendeel van al die ellende voortkomt uit de menselijke behoefte om alles gelijk te houden, dwz. om de verandering te voorkomen. En daardoor ontstaat de strijd met de verandering en dat is gelijktijdig de uitstraling van het menselijk denken, waardoor bepaalde gebeurtenissen intenser of minder intens zullen worden dan ze anders geweest zouden zijn. Realiseer u dat, want als u kijkt naar de problemen van die wereld, op het ogenblik zijn ze onoplosbaar, maar als u kijkt naar uw innerlijke werkelijkheid, wanneer u aanvoelt wat juist is a.h.w., dan vindt u ook de oplossing voor het probleem. En als u de oplossing vindt voor het probleem, bent u meer één met uzelf, dan zullen anderen misschien zeggen dat u sterker geworden bent, maar misschien zult u dan zelf zeggen, ik ben alleen meer bewust mijzelf aan het worden.

In deze tijd is er werkelijk behoefte aan mensen die voor medemensen, maar ook voor het andere leven, ja, voor het totale zijn, gevoelig zijn en daaraan proberen te beantwoorden. En dan gaat het er niet om of u slaagt of niet, want slagen is een woord dat alleen in de mensenwereld betekenis heeft, belangrijk is dat u een verandering helpt bewerkstelligen, die in het geheel, en dus ook in al de anderen, weerkaatst wordt.

We zijn begonnen met het denkbeeld dat we u allemaal een beetje wegwijs zouden maken in onze filosofie, een beetje de weg zouden wijzen naar onze magie, gebruiken, ed., de ontwikkeling was sneller dan wij waren. En dan moeten wij reëel zijn, en zeggen dat vormen onbelangrijker zijn dan innerlijke belevingen, en die innerlijke beleving is veel belangrijker dan welk verschijnsel ook. Onthoudt u dat nu maar. Daarom is deze groep voor ons zo belangrijk. Er zijn er meer. Wie bezig is met de gehele wereld, belast de wereld, die gehele wereld met zijn problemen, maar wie in zichzelf problemen oplost, helpt de wereld en haar problemen te veranderen en uiteindelijk op te lossen. En in een wereld die bestaat uit zoveel niveaus van levende kracht, ik spreek nu niet over al die lucht- en aard- en water- en vuurgeesten die er zijn, ze zijn er heus wel, maar alles is ergens tot op zekere hoogte bezield, tot de kiezelsteen ergens in een grindpad toe, het is ergens deel van een wezen, ofschoon je niet kunt zeggen van een bewustzijn, want in uw zin bestaat dit bewustzijn niet, maar voor het wezen zelf bestaat het wel, alleen het is een ander bewustzijn dan het uwe.

Kijk, dat zijn de dingen waardoor we eigenlijk met het kleine zoveel grote dingen kunnen bereiken en waardoor we vaak, in een schijn van falen, meer bereiken dan de wereld ooit zal kunnen erkennen in haar schijnwerkelijkheid, maar waarvan we later zullen beseffen, we hebben gelijktijdig ons eigen probleem opgelost en de wereld, het geheel van het leven, geholpen harmonischer te zijn.

En dan geldt ook werkelijk, de aarde gaat door een aantal jaren van beproeving heen, verandering en vernieuwing, maar zij zal terugkeren naar de vrede, naar de broederschap die, ondanks alle strijd, eens over de gehele wereld heeft bestaan.  Ik dank u voor uw aandacht.

Vrienden, het ga u goed. Overwin uw kleine problemen, beleef uw innerlijke waarde en vindt de oplossing, niet alleen voor uzelf, maar voor alles om u heen.  Moge de Kracht met u zijn, moge het Licht in u sterk zijn, moogt ge u bewust worden van de mogelijkheden en vermogens die in u berusten.  Het ga u goed.