Gezondheid en denkwereld van de mens

13 december 2011

Zo, vanavond gaan we dus aan de opbouw beginnen van hetgeen wat jullie gevraagd hebben, namelijk een beetje meer kennis aangaande gezondheid, de inwerking van de aarde en zo verder op de mens. Ik wil eraan toevoegen of ik wil jullie ervoor verwittigen, ik zal het zo zeggen, dat veel van hetgeen ik vanavond, van hetgeen ik u ga vertellen, bij u waarschijnlijk op tegenstand zal stuiten en in sommige gevallen dat u er waarschijnlijk gevoelsmatig moeilijk met kunt akkoord gaan. Ik vraag u dan ook niet dat u met mij akkoord zijt. Ik vraag u enkel dat u over hetgeen ik u hier aanbied dat u daar zelfstandig over nadenkt, dat u uw mening daarover vormt en dat u daarmee in uw leven iets aanvangt.

Ik heb toen ik in de stof was mij met deze materie van de wisselwerking gezondheid, mens, aarde, stof, en al wat dat er rondom hangt, heel intens mee bezig gehouden. Maar ik heb gedurende mijn leven maar heel weinig juiste antwoorden kunnen vinden. En één van de grote handicaps was dat ik mij te weinig bewust was in de stof dat de stof maar eigenlijk één onderdeel is van een veel groter geheel dat u zelf bent of dat uw totale, laat mij toe te zeggen, persoonlijkheid inhoudt. En dat is in vele gevallen bepalend wat er met dat stoffelijk voertuig gebeurt.

Als mens ga je ervan uit dat je gezondheid in de hand hebt. Dat is in zekere zin waar als je beseft dat – en dat heb ik dan toch kunnen ontdekken vanuit deze zijde – dat het merendeel van de fysieke afwijkingen van het lichaam niet uit de fysieke wereld stammen maar hun bronnen vinden uit uw denkwereld, uw psyche of hoe u het op deze moment wilt noemen. U moogt het mij niet kwalijk nemen ik heb het een beetje moeilijk met de taal dat ik niet van het Nederlandstalig gebied afkomstig ben in mijn laatste leven. Ik moet soms achter woorden zoeken. Waar ik u op attent wil maken is dat de meeste ziekten die u op het ogenblik in deze maatschappij kent, hun begin vinden, de bron vinden in een verkeerd denken, een verkeerd voelen, en misschien dat ik er dan nog kan aan toevoegen verkeerde eisen stellen ten opzichte van de stof.

Alle grote kwalen die uw huidige maatschappij kent en of dat we nu over de top tien spreken zoals kanker, zenuwaandoeningen, noem maar op, allen vinden hun bron niet in besmetting, maar in een denkwereld die onevenwichtig is, en daardoor de mogelijkheid heeft dat cellen beginnen te reageren. En nu kunt u denken, ja maar, er zijn toch veel infectieziekten en er is toch dit en er is toch dat. Daar hebt u allemaal heel mooi gelijk in, behalve dat u niet vatbaar bent voor infectieziekten wanneer u met uzelf en dan bedoel ik uw volledige persoonlijkheid, ziel, geest, lichaam, al wat daar rondhangt, in harmonie bent. Dan bent u daar niet vatbaar voor. Wanneer ik aan mijn tijd terugdenk en ik heb toch geleefd in de periode dat de pest nog in Europa woedde, dan heb ik daar kunnen vaststellen en ik ben ervan gespaard gebleven, gelukkig. Misschien niet omdat ik zo harmonisch was maar gewoon omdat ik zo intens bezig was met trachten een oplossing te vinden, dat mijn gerichtheid naar de ziekte toe onbelangrijk was. Maar waarom was het mogelijk dat deze ziekte zo een uitbreiding nam? Niet omdat de mensen toen dachten van slechte hygiëne, en zo verder, of de huidige mensen die zo denken. Maar het lag hem wel in de onvrede die er toen overal heerste. U kunt zich die tijd niet voorstellen. Maar je kunt het een beetje vergelijken dat Europa in een tijd zat zoals je nu bijvoorbeeld aantreft in landen van het tweestromen gebied, waar men ook elkaar niet meer het licht in de ogen kan gunnen. In die tijd was dat in Europa ook zo. En daardoor is de mogelijkheid geweest dat deze epidemieën zich zo sterk heeft kunnen verspreiden. Want wat bleek? Dat degene die niet in die sferen meeging maar de wereld vanuit een andere optiek bekeek, onder andere degene die bezig was met verzorgen of trachten te helpen, helemaal niet besmet werd. En de zo gezegde vele artsen die toen zich arts noemden en zich boven de maatschappij verheven voelden, zij liepen rond met hun maskers op om zogezegd niet besmet te worden, zij zijn allemaal mee ten onder gegaan. En degenen die men eigenlijk minachtte omdat zij de mens zo hielpen, zij hebben het overleefd. U kunt dit nagaan in de geschriften van toen. Maar goed.

Dit is belangrijk te beseffen, dat wanneer je als mens, hetzij iemand anders wilt helpen, hetzij uzelf wilt helpen, beseft dat de meeste zaken voorkomen uit een verkeerde gerichtheid in uw stoffelijk bestaan. Vele mensen zien dit niet van zichzelf om de doodeenvoudige reden dat men het idee heeft, ik leef toch evenwichtig en ik hou mij toch met positieve zaken bezig. Wanneer dit zo zou zijn dat u aan dat eigen beeld zou beantwoorden dan kan u ervan op aan dat geen ziekte, zelfs veroudering u treffen kan. Maar het is niet zo. Er zijn maar heel weinigen onder ons die met zichzelf en de omgeving in harmonie volledig kunnen zijn. Het is misschien ook en dat wil ik er gerust aan toevoegen inbegrepen in de leerscholen die je hier als stofmens moet doorlopen. Maar dat wil niet zeggen dat je per se steeds weer opnieuw in dezelfde vallen hoef te trappen.

Natuurlijk, u leeft op het ogenblik in een maatschappij die verworpen heeft dat er nog leven na de dood is, buiten natuurlijk religies en zo verder maar die zijn dan weer meestal zo fanatiek dat zij ook een bron zijn tot afwijking. Maar het algemene plaatje waar de maatschappij zich aan vast hangt is “we moeten in dit leven ervan zoveel mogelijk profiteren want wanneer we oud zijn, wanneer we sterven, is het gedaan”. Dat is natuurlijk de grootste flater die je in uw denkpatroon kan handhaven. Nu zijn er veel mensen die daartegenover een religieus denken zetten in de hoop dat het eerste “dood is dood” misschien toch niet zo zou zijn. Maar daar staat direct tegenover dat men dan zich ongerust voelt over wat dan eigenlijk er komt. Vooral hier in uw contreien denkt men aan straf. Uw ganse maatschappij is daardoor zo opgebouwd. Niet alleen dat je veroordeeld kan worden tijdens uw leven maar dat u daarna volgens uw religie ook nog eens veroordeeld kan worden en gestraft.

Nu, al deze zaken zijn bronnen van ziekte. Hoe moeilijk het misschien te vatten is voor jullie, maar zijn bronnen. Iemand die met deze zaken geen blijf weet en zo is het merendeel van de doorsnee mens, kan hierdoor allerlei mogelijke, ik zou zeggen, afbraakziekten krijgen. De ene zal het zenuwstelsel verzwakken. Bij de andere zal het misschien in de bloedbanen en naar het hart gaan. Bij de volgende zal het bijvoorbeeld in het verteringssysteem gaan. Maar chronische ziekten ontstaan hierdoor heel gemakkelijk. En dan gaat men nog verder de verkeerde weg op, want mijn gaat die bestrijden deze kwaal. Men gaat deze bestrijden door te zeggen, ja, kijk je moet dat of dat mijden, zonder te weten zelfs of dat dit correct is. Iemand heeft last van zijn lever, door een verkeerde denkwereld, en men gaat zeggen, ja maar u moet toch een beetje oppassen met vetten en met suikers en zo verder. Wanneer je dit dan nagaat dan is dit theoretisch, wanneer je alleen het stoffelijk lichaam bekijkt, misschien een juiste hint. Maar wanneer je het ganse plaatje bekijkt dan blijkt dat juist door daar een aanpassing aan te doen dat je nog een paar extra problemen bij creëert. Door – en ik hou het in hetzelfde tekeningetje – de vetten weg te nemen krijg je problemen met je bloedcirculatie. Door de suikers weg te nemen, krijg je problemen met uw zenuwcellen. Ja, maar dat is dan ook weer niet zo erg in deze maatschappij want wij hebben voor alles wel specialisten, die gaan dit dan weer oplossen met allerlei mogelijke toevoegingen waarvan men ook weer niet honderd percent weet wat er aan de hand is.

Bon, wat ik tot hiertoe voor jullie geschetst heb, is niet zo’n mooi plaatje. Maar ik schets dit vooral om weer trachten te geven dat wanneer jullie in die wereld iets wensen te bereiken, je moet kunnen afstand nemen van de denkbeelden en de kennis bij wijze van spreken die u in deze stoffelijke materie hebt opgedaan. Want anders gaat u steeds weer vastlopen, gaat u niet tevreden zijn over uw resultaten, met als gevolg dat u daar zelf dan nog problemen mee kunnen krijgen. En dat is heus niet de bedoeling van een cursus als deze.

Waar gaan we naartoe? Dat is dat u beseft wanneer u iemand wilt helpen dat u niet eerst alle mogelijke stoffelijke analyses gaat verrichten, maar dat u gaat proberen waar te nemen wat er eigenlijk aan de hand is. Dit kan op verschillende manieren gebeuren. De meesten onder u zijn al gevoelig genoeg om hun intuïtie hierin te volgen. Sommige van u zijn zelfs een beetje heldervoelend, sommigen helderziend. Zij kunnen al gemakkelijk aanvoelen waar eigenlijk het stoorvlak zich bevindt of eigenlijk zien waar de zaken fout lopen. Als je op dat moment deze vaststellingen kunt doen, dan heb je een hefboom om degene die je wenst te helpen, bij te staan. Niet dat je van het ene moment op het andere iemand zijn gevoelswereld kunt wijzigen. Maar je kan wel langzaam maar zeker de ander aan het denken zetten. Door druppelsgewijs het denkpatroon bij te sturen, kun je al aardig wat resultaat behalen. Je kan zeggen dat de grootste noemer voor, en laat mij toe dan te zeggen alternatief genezen – het ander is het conventioneel genezen – maar voor het alternatief genezen vooral zal liggen in de eerste stadia op suggestie en misschien zelfs wat verder doorgedreven een vorm van hypnose en zelfhypnose. Oh, niet de theatrale, maar gewoon door langzaam maar zeker de persoon te overtuigen dat er andere mogelijkheden zijn. Op het moment dat je zo ver zijt dan heb je de mogelijkheid om eventueel wanneer er door de afwijkingen reeds organische defecten zijn of storingen, van daar, meestal met heel simpele zaken in te grijpen. In vele gevallen zul je ook de mogelijkheden bij wijze van spreken naast uw deur kunnen aantreffen.

Op het ogenblik dat je zulk een combinaat kan maken, ga je zien dat heel veel van de op het ogenblik zijnde chronische ziekten naar een aanvaardbaar en leefbaar niveau kunnen gebracht worden. Ook voor zelfgenezing is dit van belang. Te weinigen onder u beseffen dat in deze maatschappij zoals u leeft zogezegd alleen maar – en dit zet ik tussen aanhalingstekens – om als mens gelukkig te zijn – wat geluk in deze maatschappij betekent, is mijn een groot raadsel. Want alle dagen voldoende eten, een dak boven uw hoofd, een wagen om u te verplaatsen en noem maar op, zijn niet de normen van geluk. Integendeel. Maar uw maatschappij normeert ze wel zo – Voor de mens ligt geluk op andere terreinen. Maar juist doordat de maatschappij dit ontkent, want je kunt maar gelukkig zijn als je beantwoordt aan de eisen van de maatschappij in deze contreien van de wereld.

Daardoor heb je gecreëerd dat je op het ogenblik een gezonde mens bijna met een vergrootglas moet gaan zoeken. Zelfs degenen die op dit moment de touwtjes in handen hebben van de gezondheidszorg zijn in vele gevallen al ziek. Hoe ironisch het mag klinken. Dit is de harde realiteit van vandaag. En hoe meer u als mens u vast gaat houden aan deze maatschappelijke geplogenheden, hoe meer u kans hebt dat u meegaat in alle mogelijke ziektepatronen. Want oké, u hebt op dit ogenblik geen pest hier. Nee. Alleen hebt u op dit ogenblik zoveel ziektepatronen dat ik mij soms afvraag of dat een goede pest, neem mij de uitdrukking niet kwalijk, niet eens beter zou zijn. Nu denkt u dat ik zeer cynisch ben. En ik weet dat er al velen beginnen het moeilijk te krijgen. Maar wanneer u werkelijk iets wilt realiseren, wanneer u werkelijk wilt helpen, moet u deze zaken toch overdenken.

U leeft hierin nog een deel van de wereld, dat redelijk sterk christelijk beïnvloed is. Christus was een figuur die aardig wat aan genezingswerk heeft gedaan. Maar is het jullie nooit opgevallen, of is nooit de gedachte bij jullie opgekomen, wanneer het zou geweest zijn zoals uw kerken het beschrijven, waarom heeft die brave man dan niet iedereen die rondom hem was onmiddellijk genezen? Want volgens de beschrijving van de kerken zei hij, man, ga naar huis en u bent genezen. De man pakte zijn bed op en was genezen. Of tegen de andere zei hij zondig niet meer en maakt dat je weg zijt, je bent genezen. En je waart genezen. Dit is uw kerkelijke versie. De werkelijke versie is dat Jezus iemand was die enkel en alleen maar degenen genas – en ik mag hier gerust zeggen, kon genezen – die in zich de mogelijkheid tot harmonie in zich droegen. Ik heb het geluk gehad van met hem daarover te mogen gedachten uitwisselen. En één van de basissen was, om genezen te kunnen worden op de wijze dat hij deed – en hij was voor zijn tijd een zeer groot magiër. Hij gebruikte dus magie voor de genezing- was dat hij kon aanvoelen dat de persoon die hij wou genezen hem begreep en met hem in harmonie was. En vooral – en dat mogen we niet vergeten – dat de zieke inzicht kreeg in de ganse wisselwerking tussen de aarde, de geest, de stof en noem maar op. En daardoor krijg je dat hij werkelijk bepaalde personen wonderlijk of wonderbaarlijk kon genezen. Maar dan genas hij één persoon en stonden er honderd anderen, die zogezegd hetzelfde hadden, die niet genezen konden worden, omdat zij deze spelregels, als ik het zo mag uitdrukken, niet konden aanvaarden. Al het andere is bladvulling door de kerken aangebracht.

Wanneer u voor uzelf de kennis wilt opdoen die de mogelijkheid geeft – en dan zeg ik niet dat u allemaal een Christus moet worden, verre van. U mag dat steeds proberen, daar gaat het niet over – Maar wanneer u werkelijk iets voor uw medemens wenst te betekenen, dan zult u ook wat deze materie aangaat en de kennis die u gaat opdoen in de toekomst met deze materie, u selectief moeten opstellen. U kunt niet zeggen, ik kan ieder die ook maar iets mankeert helpen. Dit is onmogelijk. Omdat het merendeel, zeker in deze maatschappij die aan ziekte lijden of dat het nu fysiek of psychisch is, dit zelf hebben verlangd, dit zelf hebben veroorzaakt en eigenlijk niet wensen eruit te geraken. O ja, dat klinkt hard. Ik weet het. Maar wanneer u de moeite zou nemen om bij de meesten het na te gaan, dan denk ik dat u toch met mij op vele terreinen kunt akkoord gaan.

Weet u, het is in deze maatschappij – en dit is niet anders dan de maatschappij waar ik in geleefd heb –  blijkbaar is het een afwijking van het menselijke ras. Maar voor velen is het belangrijk te kunnen stellen dat zij een ziekte hebben, dat zij moeten behandeld worden. Het klinkt misschien raar maar heel velen zien dit als een vlucht uit de werkelijkheid, zien dit als een belangrijkheidsitem. Ze zijn er niet in geslaagd in hun leven op een andere manier in belangrijkheid te stijgen,  maar via de ziekte kunnen ze dit wel. En men heeft daar dikwijls heel veel voor over. Wanneer je zulke zaken vaststelt, dan is de kunst van de mens daarin inzicht te geven. Sommigen zullen dit kunnen aanvaarden en kan alles omgedraaid worden. Anderen aanvaarden dit niet en gaan u juist bewijzen dat jij ongelijk hebt. Wanneer u zoiets voor u krijgt, dan is de beste houding van, ik trek me terug. Wat soms niet evident is omdat in vele gevallen er allerlei emoties een grote rol kunnen spelen.

Uw maatschappij is nu eenmaal niet de maatschappij zoals ze zich voorgeeft dat ze is.  De sferen die op het ogenblik in dit deel van uw wereld zijn opgebouwd, zijn zo sterk geworden dat de mens zijn eigen ondergang daaraan verweeft. En het is soms ook voor ons heel moeilijk om op die terreinen een mens de juiste hints te geven die hij wil aanvaarden.

Ik kan u misschien nog een heel mooi voorbeeld geven van hoe fout uw gezondheidszorg op dit moment zit en hoe moeilijk het voor de mens is zich daarvan los te maken. De voornaamste of toch een van de voornaamste ziekten met het meeste aanzien is hetgeen wat u kanker noemt. Kanker is een globale naam voor aardig wat verschillende ziekten. Goed. Op het ogenblik dat iemand in uw maatschappij in het circuit van deze ziekte komt, of hij ze nu heeft of niet, laat ik in het midden. Maar je komt in het circuit terecht, dan is er een zeker doodvonnis ondertekend. Waarom? Men gaat u volgens bepaalde ideeën behandelen. Kijk in mijn tijd gebruikte men nogal eens het openen van de aders om zogezegd de slechte eigenschappen uit het lichaam te laten wegvloeien. Nu lacht u daarmee. Waar haalde men het uit van de idee te hebben, iemand is zwaar ziek, had hoge koorts en we gingen hem een litertje bloed aftappen. Dan zou hij zeker sneller gezond worden. Meestal was het het omgekeerde. Maar goed. Maar u doet op dit moment met uw moderne kennis exact hetzelfde als mijn confraters deden zoveel honderden jaren terug. U stelt vast dat in een lichaam bepaalde cellen hun eigen weg aan het gaan zijn. En wat doet u? U gaat daar allerlei stoffen in het lichaam brengen waardoor het lichaam nog sterker gaat reageren, waardoor je in wezen juist het omgekeerde krijgt van wat je zou wensen. Och, ik ben aan het vloeken. Want dit is niet waar. Wij halen daar resultaten mee. Neem mij niet kwalijk de resultaten liggen meesten onder de zoden of zijn uitgestrooid. Men vergeet, zoals men vergat in onze tijd, dat wanneer een lichaam wenst te leven, je het niet moet gaan proberen af te remmen, maar dat je veel beter dit lichaam in bepaalde banen zou leiden zodat het zijn energie op een juiste wijze kan afzetten. Natuurlijk moet de patiënt mee in gedachten dit kunnen volgen.

Wanneer een patiënt denkt van, ik heb kanker, ik kan niet meer genezen, ik moet een lijdensweg doorgaan en ik sterf, dan creëert hij een vast gegeven. Wanneer iemand integendeel de idee opbouwt van oké, er zijn cellen in mijn lichaam die willen existeren en blijven existeren, ik ga deze sturen zodat er meer evenwicht komt dan zul je zien dat er misschien wel nog een tijd ongemakken zijn maar dat juist deze cellen ervoor zorgen dat het lichaam zich kan hernieuwen en verder kan bestaan.

Het is een theorie die verworpen wordt, dat weten en binnen dit en enkele misschien een eeuw zal men zeggen, hoe konden deze artsen in die jaartelling zo dwaas zijn van dit niet te begrijpen en daar niet mee te werken. Het komt in de tijd. Zo goed dat je zult moeten doorhebben wanneer erover zulk een ziekte gesproken wordt dat deze ziekte als dusdanig niet bestaat. De kanker als dusdanig bestaat niet. Er bestaan cellen die willen overleven. Er bestaan cellen en men noemt die ook kanker, maar men beseft het niet, die door een – en ik heb er geen moderne naam voor, – maar ik zou zeggen een micro-organisme worden geperforeerd, waardoor zij gaan reageren. Deze perforatie van de cel gaat verder en verder. Ook hier is het weer van, hoe kan ik dit terugschroeven. Niet ik ga dit trachten te vernietigen. Want hoe sterker u scheikundige stoffen inbrengt die de cel vernietigen, hoe meer dat uw micro-organisme zich in zijn minuscule lichaampje goed voelt en zich verder gaat ontwikkelen. En u zelfs dankbaar zijn voor hetgeen u allemaal doet. De huidige wetenschappelijke kennis zal men zeggen, dit is, met een mooi woord, hier bullshit. Ja. Nochtans zullen we opmerken dat zo goed hetgeen wat in mijn tijd aan aderlatingen gebeurde en nog andere zaken, die ik liever niet aanhaal omdat ze niet zo appetijtelijk zijn, zal men hetzelfde van dit vertellen. Maar wat zien we in uw maatschappij? Dat de patiënt in kwestie zelf nog niet eens zegt tegen de behandelende geneesheren, nee, ik wens dit niet. Zelfs als hij in zijn achterhoofd of haar achterhoofd beseft van, dit klopt toch niet, zal hij de behandeling laten uitvoeren, met alle gevolgen van dien. Wetende dat dikwijls door gewoon enkele zaken in uw denkpatroon te wijzigen en dan uw lichaam met een beetje mineralen en vitaminen te ondersteunen en vooral te zorgen dat er nogal wat qua groen, rauw groen binnenkomt, je in veel gevallen de zaak totaal kunt omkeren ten uwen gunste. Ach, het is met veel dingen zo.

We zien het met allerlei andere ziekten. Kijk, wanneer je een andere moderne ziekte omvat of pakt, zo moet ik het zeggen, dan, ik denk hier aan vormen van reuma, wat toch in deze tijd hier heel veel voorkomt, artrose ligt in dezelfde lijn, artritis met zijn ontstekingetjes. In de meeste gevallen kunnen we stellen dat de bron daarvan ligt in het feit dat de persoon zich niet heeft kunnen, in zijn leven op aarde of haar leven, uitvoeren wat hij of zij eigenlijk graag had gewild. Kijk maar na, degenen die het ergst getroffen zijn, wat erachter zit. Anderzijds zien we dat door een psychologische ommezwaai te maken en deze mensen iets te bieden waar hun aandacht naar toe wordt gelegd, dikwijls de ziekten, eigenaardig, omkeer maakt en zelfs in vele gevallen volledig acceptabel wordt, zodat er stoffelijk weinig inzit. Maar ook dit is weer te simpel. Het is veel interessanter van allerlei stoffen aan het lichaam te geven waardoor er nog andere problemen rijzen. En zo blijf je in deze vicieuze cirkel.

Je kunt een mens die ziek is of als jezelf ziek bent alleen maar, sta mij toe te zeggen of het zo uit te drukken, werkelijk helpen wanneer je eerst gaat kijken wat er in het gedachtepatroon fout is gegaan. En als je dat ontdekt dan trachten na te gaan, wat heeft de geest hieraan als leerschool gehad. Want hier komen we op het volgende punt. Een geest kan heel bewust een bepaalde ziekte gaan opzoeken. Wij hebben er zelfs kennis van aan onze zijde, dat bepaalde geesten bepaalde ziekten bij een voertuig in gang zetten, veroorzaken omdat zij daar de leerschool willen uittrekken. Dus dan zie je weer dat je op een totaal ander terrein komt. Ook dat moet je als je iemand wilt helpen kunnen overschouwen, doorzien, want doe je dat niet dan ga je misschien ergens iets proberen te herstellen wat in wezen niet hersteld moet worden. Want het is juist, en dit is hard voor de mens te aanvaarden, de leerschool die de geest wil hebben om zijn evolutie verder te zetten. Zo goed dat het voor de mens bijvoorbeeld heel hard is om te aanvaarden dat sommige geesten voor zij incarneren echt zoeken naar lichamen waar bepaalde afwijkingen in aanwezig zijn en dit lichaam echt bewust uitkiezen om te incarneren om dit door te maken.

 U moet voor uzelf bijna kunnen aanvaarden dat u hier maar even in de stof rondloopt, dat het voor uzelf maar een leerjaartje is en dat u binnen dat leerjaartje, zoveel mogelijk ervaring voor uw geest wenst op te doen. Kijk van op het ogenblik dat u de zaak vanuit deze optiek kunt benaderen dan krijgt u veel meer mogelijkheden. Zelfs wanneer u te maken hebt met iemand van onze zijde die specifiek een bepaald probleem zoekt, kan je in de stof daar dan een juiste bijstand en steun verlenen, waardoor het misschien voor de persoon in kwestie aanvaardbaar en draaglijker wordt.

Nu zeg ik niet dat iedereen die ziek is dat dat de geest is die het gezocht heeft. Het grote deel, dat mag u gerust weten, van de huidige bewoners van deze aarde zijn daar nog niet toe in staat en de meesten zijn gewoon op de eerste de beste tram gestapt die voorbijkwam. Niet beseffende welke richting ze uitgaan laat staan waar het eindresultaat ligt. Maar goed. Dit is het probleem van de huidige maatschappij dat zich mettertijd langzaam maar zeker wel zal oplossen.

Zo, ik denk dat ik jullie hier vanavond iets geschetst heb dat je misschien niet als zijnde zo een happy avond kunt bekijken. U mag niet vergeten, ik heb een omzetting moeten maken van een kennis die ik door de eeuwen heb opgedaan en mijn laatste stoffelijk bestaan was een paar 100 jaar terug, naar. Maar al die tijd heb ik mij wel met de mens bezig blijven houden en het bestuderen waarom de mens eigenlijk het dikwijls zo moeilijk heeft met zijn voertuig, waarom allerlei epidemieën, ziekten, noem maar op, aanwezig zijn en of er alternatieven zijn. En deze alternatieven zijn er zeker. Maar daar wil ik met u verder op ingaan. In de volgende samenkomst gaan we trachten hetgeen wat de aarde ons geeft aan mogelijkheden en hetgeen wat de geest aan mogelijkheden in zich draagt, van dit te bekijken, te bespreken en zo te komen dat ieder van u met de juiste kennis, ten opzicht niet alleen van zichzelf en zijn eigen gezondheid maar ook ten opzichte van degenen die eventueel aan u hulp vragen, daar een juiste interpretatie en richting aan te geven. Want u zou nu misschien de idee kunnen hebben dat ik op deze avond eigenlijk zeg van, ja, je moet niets tegen ziekte doen. Dat is de bedoeling niet.  Verre van. De bedoeling is wel degelijk dat u er leert mee omgaan. Dat u er iets leert mee te doen maar vanuit de volgens ons juistere visie dan alleen, maar we gaan een ziekte bestrijden. Want het is meestal door een ziekte te bestrijden dat je ze nog hardnekkiger maakt.

Kijk naar uw maatschappij. De meeste mensen die nu leven, wanneer we die 100 jaar terug zouden plaatsen, zouden niet meer kunnen overleven. Niet omdat zij niet meer de comfortzaken hebben die er nu zijn. Maar omdat zij, punt een, 100 jaar geleden de lucht die ze zouden inademen niet meer vergelijkbaar zou zijn. De meesten die ge 100 jaar terug zou plaatsen van nu, zouden waarschijnlijk hun longen verbranden omdat zij niet meer de zuurstof gewoon zijn die er toen was. Wanneer we zouden water drinken, zouden we waarschijnlijk vergiftigd worden omdat het water te zuiver is. Begrijpen wie begrijpen kan. Maar zo goed de lucht die u inademt als het water dat u tot u neemt, is zo veranderd ten opzichte van 100 en zeker wanneer we spreken 200 jaar terug dat de persoon die toen leefde die u nu hier zou plaatsen ter plekke zou overlijden en u daar zou plaatsen ook te plekke zou overlijden. Men beseft dat te weinig. Maar dat heeft een voordeel. Dat dat stoffelijke voertuig eigenlijk zich ontzettend snel en soepel aan heel veel zaken kan aanpassen. Alleen gedurende de eeuwen die voorbij zijn, was het lichaam zichzelf redelijk de baas. In die zin wanneer dat je het lichaam vergelijkt dat een Egyptenaar had 4000 jaar ongeveer geleden, niet zou kunnen existeren nu hier in deze tijd. Maar het lichaam dat nu of de voertuigen die er nu zijn, zijn door de laatste generaties zo ondermijnd in hun opbouw dat zij heel zwak zijn geworden. Zij hebben niet meer de natuurlijke weerstand die aanwezig was, laat ons zeggen, tot nog over een paar honderd jaar. Wat gaat daar het gevolg uit zijn? Dat we langzaam maar zeker gaan zien dat een groot deel van de huidige stoffelijke voertuigen gewoon niet meer over de mogelijkheid beschikt van nog op een normale wijze in of op deze aarde, moet ik zeggen, te kunnen functioneren. Dit is ook één van de basissen en dan spring ik even naar de toekomst, die er zullen toe bijgedragen dat uw overbevolking op deze planeet zeer snel zal afnemen.

Maar degene die een beetje thuis is in de natuur, weet dat waar een bepaalde soort – en of dit nu dieren zijn of planten zijn of mensen zijn, want mensen zijn ook maar dieren, om het zo uit te drukken, – te veel wordt dat dat plots decimeert, plots verdwijnt. De evenwichten in de natuur herstellen zichzelf. En wanneer we zien hoe de mens bezig is, kunnen we zeggen dat daar wel toekomstmuziek in zit, om het zo uit te drukken. Dus lieve vrienden, maak u niet al te veel zorgen. Alles komt na verloop van tijd in evenwicht terug. Meestal niet dat de mensen ervoor staat te dansen en te springen van geluk. Integendeel, maar daar kijkt de natuur niet naar. Daar kijkt de aarde niet naar. Dat besef hebbend, dan kun je aan de slag. Met die kennis als achtergrond heb je mogelijkheden, heb je mogelijkheden om voor uzelf een juiste attitude op te bouwen en vanuit die attitude bepaalde beslissingen te nemen, niet alleen ten opzichte van uzelf en uw eigen gezondheid maar ook ten opzichte van anderen die met u hier in deze streken leven.

Zo, hier ga ik het voor vanavond bij laten. U hebt aardig wat stof nu om over na te denken en zeker over te discussiëren. Ik weet dat u waarschijnlijk niet ten volle met mijn akkoord gaat gaan. Dat is logisch. U moet zich daar ook geen zorgen om maken. Want wanneer u uiteindelijk terug bij ons bent dan krijgt u een veel beter overzicht van het geheel. En dat wil dan nog niet zeggen dat u 100 % met mijn akkoord moet gaan, verre van,  maar het is een aanzet. Een aanzet vooral omdat u zelfstandig daar iets mee gaat doen. Dat u daar verder gaat over nadenken en vooral dat u in deze tijd, een tijd van enorme veranderingen – Ik moet u niet vertellen wat er de laatste jaren gebeurd is en wat er nog gaat gebeuren, maar in deze tijd van veranderingen u – de mogelijkheden geeft, het alaam geeft om op een juiste wijze daarmee om te gaan en toch niet onbelangrijk u doet nadenken alvorens u bij wijze van spreken toestemming geeft dat men met uw lichaam iets zou doen, of dat uzelf bepaalde zaken zou nemen. Alleen al het feit dat u daar gaat over denken dat u daar eerst de zaken gaat afwegen, is voor ieder van u een grote stap vooruit en een grote meerwaarde.

En daar ga ik het voor vanavond bij laten. Ik ga jullie nu rustig jullie pauze laten nemen. In het tweede gedeelte kunt u hierover vragen stellen aan de broeder die dan doorkomt. Ik blijf op de achtergrond aanwezig om eventueel mede te inspireren. Ik dank jullie voor de aandacht en ik hoop dat u mij het niet kwalijk neemt dat ik een visie heb gegeven die gebaseerd is op toch heel veel studie, niet alleen in de stof maar vooral aan onze zijde.

 Deel 2

Hebben jullie het eerste deel goed overleefd want onze occitaanse vriend heeft toch aardig wat bij jullie in gang gezet. Nu, we hadden het idee, we hadden hem ervoor gevraagd om hier even een beetje te komen vertellen en is blijkbaar zijn oude gewoonte van lesgeven – hij was namelijk een professor in de tijd aan de universiteit van Montpellier, heeft ook in Toulouse en zo les gegeven – nog niet vergeten. Want in zijn tijd was een van zijn sterke kanten in zijn lesgeven vooral zijn leerlingen wakker schudden. En nogal eens choqueren. Maar dat heeft wel toe geleid en daarom hebben we hem ook zo graag hier in ons midden, dat daardoor aardig wat is veranderd en er aardig wat van zijn leerlingen echt verder zijn gegaan op de weg en daar heel goede resultaten, laat ons zeggen, toch voor de mens hebben kunnen bereiken. En blijkbaar voor een groep als deze, als deze avond, heeft het ook nog zelfde effect als honderden jaren terug. Dus je ziet als mens is er niet zoveel veranderd in al die tijd.

Wat is het verschil tussen gedachtekracht en geesteskracht, wat is hun eigen bron en hoe kunnen we ermee werken?

 

Nu ik denk dat dit toch niet zo moeilijk is. Wanneer in een groep als deze over gedachtekracht gesproken wordt, dan spreken we over hersenen. We gaan ervan uit dat ieder van u dus een stel hersenen heeft, nietwaar. Soms denk ik als ik de maatschappij bezig zie dat er veel zonder hersenen geboren zijn maar dat is weer iets anders.  Dat doet hier niet ter zake. Dus dat is wat we zouden kunnen omschrijven als dus gedachtekrachten. Wanneer uw geest u inspireert dan kun je spreken over een geestelijke kracht. Die zet zich meestal aan – want anders komt dan toch de vraag – aan uw kleine hersenen, gaat via de hersenstam en zo krijg je dan meestal de gevoelens en de impulsen door die uw eigen geest aan het lichaam wenst en eventueel kan doorgeven. Nu het is niet alleen soms uw eigen geest want anders gaan ze straks zeggen, ja maar dan de andere inspiratie. Effectief wanneer andere entiteiten met u in harmonie zijn – en dan wil ik toch wel even opmerking in harmonie zijn met het totale plaatje. Dat wil zeggen ook met uw geest. Je moet niet denken dat wanneer een entiteit niet in harmonie is met uw geest dat er dan veel van gaat terechtkomen. Er gaat spanning ontstaan, maar u gaat zeker geen inspiratie doorkrijgen die, die op iets of wat trekt. Wanneer er een harmonie is tussen uw eigen geest en andere entiteiten dan kan ook via deze weg aardig wat informatie binnenkomen. En wanneer – maar dat is uitzonderlijk – er een contact is, dat kan soms voorkomen tijdens meditatie met een zeer hoge entiteit, die dus ver in het licht is en die normaal weinig nog contact heeft met de stof dan gebeurt dit niet via uw hersenstam maar dan gebeurt dit via u kruinchakra en krijg je zo een beïnvloeding. Maar daar laat ik het bij. Ik denk dat ik nu meer dan genoeg antwoord heb gegeven op deze kleine vraag.

De vorige keer heeft Gene Zijde het gehad over de invloed van Paracetamol op het fijnstoffelijk lichaam. Eerder zijn vragen gesteld over de invloed van muziek of een fysieke ziekte op het fijnstoffelijk lichaam en de chakra’s. Toen werd heel nadrukkelijk gezegd dat het stoffelijke direct geen effect heeft op het fijnstoffelijke en zeker niet op het geestelijke. Als er emoties een rol gaan meespelen, dan wel. Hoe zit dat dan met Paracetamol. Is dat niet ook alleen maar stoffelijk?

 

Kijk, wanneer u bepaalde stoffen, of het nu Paracetamol of iets anders is, inneemt. Dan is het effectief zo dat in eerste plaats dit op het stoffelijke lichaam inwerkt. Maar, maar. Daar komt bij dat wanneer de stof door scheikundige toevoegingen zich niet goed gaat voelen of anders gaat gedragen dan normaal – en laat ons nu even bij normaal blijven zonder van alle uitweidingen te doen – dan kan je hebben dat uw hersendenken hierdoor verstoord wordt. Als uw hersendenken gestoord wordt, kan dit weer een wisselwerking-stoornis geven tussen geest en stof. De geest kan op een bepaald ogenblik een bepaald idee trachten door te geven, maar wanneer er door de scheikunde bepaalde barrières zijn opgeroepen, kan het zijn dat op dat moment dit niet juist overkomt en ook soms niet juist geïnterpreteerd wordt. Normaal gesproken zou ik het zo zeggen. Wanneer de geest aanvoelt dat de mens te veel stoffen naar zich toeneemt die eigenlijk niet gunstig zijn en een barrière opwerpt, zal de geest zich meestal gedurende een ganse tijd terughoudend opstellen en zo weinig mogelijk zich moeien tot het moment dat er weer een opening is dat de geest wel degelijk een effect qua inspiratie kan hebben op het stoffelijk voertuig. Of dat dit nu Paracetamol is of Melatonine of noem andere stoffen op die helemaal eigenlijk weinig met elkaar te maken hebben. Op het ogenblik dat een lichaam door deze stoffen, deze scheikundige stoffen beïnvloed wordt, zul je steeds zien dat vanuit de geest er een andere benadering gaat zijn dan wanneer een lichaam onder zijn normale natuurlijke condities kan functioneren.  Verder ga ik niet gaan want dan zou het veel te ingewikkeld worden.

Verder herbeluisterde ik de les na de Wessac. Men kon toen nog niet veel zeggen over de invloed daarvan, omdat nog veel moest uitkristalliseren. Ik vroeg mij toen af of dat inmiddels duidelijker was?

 

Ik veronderstel dat iedereen hier toch op aarde is gebleven? Wanneer je enkele maanden geleden de Wessac hebt meegemaakt en je hebt een beetje aandachtig rondgekeken wat er sindsdien op uw aarde gebeurd is. Ach, moet ik dan nog veel vertellen?  Ziet uw wereld er nog hetzelfde uit? Hm, ik zou er erg aan twijfelen. Maar kijk de vraag komt heel goed van pas. In die zin de groot-geestelijke leiding zal zelden of nooit juist u gaan vertellen wat zij van plan zijn en hoe zij van plan zijn van in te grijpen. Ze kunnen wel bepaalde hints geven en bepaalde waarschuwingen. Meestal zie je wel wat er aan het verschuiven is. Nu staan we een week voor de wisseling van het licht. En er is jullie waarschijnlijk, ja, het is vorige maal ook aan jullie gesteld dat er tijdens de wisseling van het licht contact zal zijn met niet aardgebonden entiteiten die een bepaalde boodschap naar deze aarde zullen doorgegeven. Dat is één van de cruciale breekpunten die ook uit de Wessac zijn voortgekomen. Want u mag niet vergeten dat de Wessac veel verder draagt dan alleen maar uw aardbol, op om het zo te zeggen. Het is een gans kosmisch gegeven en we zien dat de veranderingen die bezig zijn, toch voor de toekomst van de aarde enorm van cruciaal belang zijn, dat – en dan spreek ik niet over de mens hoor, ik spreek over de aarde – dat ook anderen ermee bezig zijn ten opzichte van de mens binnen die veranderingen. En als ik het goed voorheb – maar u moogt het mij niet ten kwade duiden – zijn degenen die tijdens de kering van het licht met u contact zullen krijgen en hun boodschap zullen brengen reeds, ik denk een kleine 50 jaar geleden, hebben zij reeds dezelfde boodschap aan de aarde geven. Alleen blijkt dat de aardbewoners er eigenlijk weinig mee gedaan hebben. Nu dat de grote verschuivingen bezig zijn – en u zult in de loop van het nieuwe jaar nog aardig wat meer zien – is het waarschijnlijk voor de huidige levende mens, stofmens hé, ook voor geest die al intussen geïncarneerd is in die periode, interessant om terug even herinnerd te worden aan wat 50 jaar geleden als boodschap is gebracht. Dus ik denk dat je kunt zeggen, dat als je de vraag stelt, wat is er uitgekomen, dat dit een van de heel belangrijke punten ten opzichte van de mensheid is, die beslist is op dus de samenkomst bij het Wessac gebeuren. Maar al de rest dat al intussentijd heeft plaatsgehad, de sturingen en de richting die er aan gegeven wordt, ja, die vertrekt wel vanuit dat brandpunt.

Broeder, volgende vraag is een beetje moeilijk in een vraag te gieten. Ik ga ze proberen te stellen. Maar het is niet zo simpel.
Is er een hiernamaals voor dieren en hoe functioneert dat daar? Hebben die dieren ook een bewustzijnsverruiming? En hoe moet ik me de groepsgeest van bijvoorbeeld eenden voorstellen? Is dat dan een supereend?

 

Ach kijk. Alles wat leeft en daar bedoel ik ook mee de rots van de berg, het onkruid, de plantjes, de mossen en noem maar op. Alles wat op – ook spinnetjes, ja, ook de spinnetjes die hier rondkruipen – alles wat dat op deze aarde aanwezig is, is op één of andere wijze bevoertuigd. De ganse kosmos als dusdanig is bevoertuigd, om het zo uit te drukken, om uw vraag te beantwoorden. Wanneer planten een bepaalde ervaringswereld hebben opgedaan, kunnen zijn via dus de groepsgeest beslissen – en tracht dit een beetje plastisch te volgen – van zelfstandig verder te gaan. Dit is voor de groepsgeest geen probleem als een plant ver genoeg is, kan dit. Ditzelfde gebeurt voor dieren en zo verder, voor alles wat een bewustzijn heeft en binnen een groepsgeest aanwezig is. Zo zien we dat er op het ogenblik heel veel eerste stoffelijk menselijke incarnaties zijn van allerlei uitgeroeide diersoorten. En wanneer u kijkt naar sommige mensen kunt u zo de diersoort eruit halen. Och ja. En ik spreek hoegenaamd niet over apen want dat is al van vroeger.  Maar alle gekheid op een stokje. Ja, alles gaat in evolutie. Een dier, neem bijvoorbeeld een hond, een paard, heeft een bepaald leven achter de rug en heeft in dat leven bepaalde ervaringen kunnen opdoen die voldoende zijn om zichzelf van de groepsgeest vrij te maken en op zoek te gaan naar nieuwe mogelijkheden. En zo kun je hebben dat na een hondenbestaan een mensenbestaan komt en dan zie je meestal nogal een mens die met hondachtige gedragingen zich bezighoudt. Maar ja, goed, tot daartoe.  Maar kijk het is zo in de kosmos dat alles in evolutie altijd is en daar zit in gans dat geheel, sta mij toe het zo uit te drukken, een heel groot plan achter. U mag niet vergeten dat u als mens maar één van de eerste evoluties zijt. U kunt nadat u uw menselijk lichaam hebt achtergelaten en niet meer de behoefte zou hebben om daar emotionele ervaring op te doen, verdergaan. En de geest kan dan in totaal andere sferen incarneren die u zich gewoon niet kunt voorstellen omdat u gevangen zijnde in de stof beperkt zijt tot dat lichaam. Uw geest is dat niet, maar ja, stel u maar iets voor dat niet in uw hersenen kan omschreven worden. Is heel moeilijk. Daarom is het voor ons soms ook heel moeilijk om voor de mens duidelijk te maken wat de meest aanvaardbare, of ik zal het anders zeggen de meest leerzame richting is die hij of zij kan nemen. Want een mens denkt daar anders over. Een mens denkt in zijn beperkte stoffelijkheid. Maar goed. Op uw vraag antwoordende kunnen we zeggen dat elk bewust wezen na overgang kan beslissen van zich uit het groepsgeheel vrij te maken en verder te gaan. Anderzijds is het zo dat zeer velen binnen de groepsgeest langere tijd aanwezig blijven. Zo. Ik denk dat dit meer als voldoende beantwoord is en zo’n politieke vraag was het nu ook niet.

In het eerste gedeelte werd gesproken over kankers waarvan het verband te zoeken is in ons emotioneel beleven. Geldt dit dan ook voor ouderdomskanker of is dit enkel een afbraak van het eigen voertuig.

 

Dit geldt evenzeer voor ouderdomskanker. Kijk, u kunt alleen maar verouderen – en let nu goed op wat ik zeg – door het feit dat u verkeerd denkt.

Wanneer u steeds juist zou denken, harmonisch zou denken, dan zou er praktisch geen enkele veroudering optreden. In de wereldgeschiedenis zijn er personen gekend die zeer lang hebben rondgelopen tot hun geest gezegd heeft en nu heb ik alles gehad wat ik moest hebben. Er zijn personen gekend die ongeveer een duizendtal jaar geleefd hebben. Niet dat dat iets is wat u moet proberen, hoor, want dat is ook niet evident, maar onder bepaalde condities is dit wel gebeurd. Onder andere is er één die u zelfs in uw eigen omgeving kent, namelijk Comte St Germain. Onder die naam en onder vele anderen namen heeft deze figuur ongeveer, als ik de juiste jaartallen mag zeggen, een 850-tal ja jaar op deze aarde vertoeft. Er zijn er nog een paar anderen ook.  Meestal gaat het hier om redelijk ingewijden die dus via deze weg steeds weer een nieuwe hint trachten te geven aan de generatie waar zij dus zich mee bemoeien.

Soms houden zij zich een generatie lang op de achtergrond, dan weer treden zij naar voor. Dus het is wel degelijk mogelijk een lichaam in stand te houden. Nu gezien de overbevolking die nu op deze aarde is, raad ik het jullie niet aan en zou ik zeggen, kijk wanneer je hier normaal enkele jaren hebt rondgelopen,  denk ik dat je dan best terug aan onze zijde komt. En dan kunt u gewoon verder gaan. Wat betreft ouderdomskanker. Deze ontstaat door het feit dat er niet voldoende snel een regeneratie kan zijn van de cellen. Dit ontstaat meestal omdat iemand die ouder wordt in zijn denkwereld zoveel heeft waar hij niet mee akkoord gaat, waar hij of zij zich druk om maken en zo verder, dat deze procedure automatisch in een remming komt. Eigenlijk ja, als je daar de finesse van zou willen weten, van dus deze soorten kankers, dan kunnen we daar een ganse avond over spreken en neem van mij aan dat het gewoon komt omdat iemand niet meer in de 100 % evenwicht zit.  Kijk, een lichaam – en de meesten onder u zullen dit weten – elke cel in uw lichaam, in de beginstadia van uw leven tot ongeveer de periode van rond de 40 jaar zal zich steeds in een zevental jaren plus minus totaal vernieuwen, met alle gegevens van dien. Normaal kun je dit blijven laten gebeuren. Maar wat zien we? Doordat een mens zo lang leeft, hij steeds meer in zijn gedachten en zijn hersenen opbouwt. En daar begint het proces. En gelukkig zou ik zeggen dat dit proces begint want anders zouden er nog meer problemen ontstaan. Na deze grens krijg je dat er langzaam maar zeker een vertraging ontstaat in die vernieuwing van de cellen. En je krijgt het omgekeerde proces. En dan kun je zeggen, kijk ja, hier ontstaat een vorm van ouderdomskanker. Maar het gekke is dat bij ouderdomskanker het eigenlijk de cellen zijn die zeggen, wij willen blijven voortbestaan, wij willen blijven existeren. Maar zij doen dit op zo een chaotische wijze dat zij in plaats van schoon geordend het te vernieuwen, het in een disorder brengen. Nu wanneer de persoon in kwestie die veroudert dit doorheeft, kan deze – let op wat ik nu zeg – kan deze, wanneer hij zich of zij terugtrekt in alle rust en daarover mediteert en zich voorstelt dat deze cellen in plaats van in chaos te gaan, zich ordenen er zelfs voor zorgen dat deze cellen hem gaan beschermen. Dat deze cellen zelfs tot vernieuwing van bepaalde celorganen overgaan, behalve nieren, lever en alvleesklier en hart. Deze kunnen niet vernieuwen. Al de rest kan vernieuwd worden. Dat wil zeggen dus uw darmen kunnen zich nog volledig vernieuwen en zo verder. Maar goed nu ben ik hier medisch aan het doseren en dit heeft weinig nut. Neem van mij aan het is een normale evolutie. Voldoende?

Kan het stoffelijk lichaam ziek worden door interferentie van onze andere lichamen?

Och ja. Kijk, wanneer u, laat ons zeggen, op het astrale terrein, u zich een beetje als een provo, – neen dat zeggen ze niet meer, een nozem, is dat meer van deze tijd – gedraagt, dan kan dit best op het fysieke lichaam een serieuze repercussie hebben. Anderzijds wanneer uw geest niet akkoord gaat met hetgeen wat u doet, maar daar moeten we ervan uitgaan, zoals bij jullie dat jullie geest al redelijk bewust is, dan kan die aan de noodrem trekken en bijvoorbeeld zaken veroorzaken waar u niet al te gelukkig mee voelt. Stel, u bent zeer druk bezig te vergeten voor wat u hier op aarde rondloopt, is het mogelijk dat uw eigen geest ervoor zorgt dat uw hart in een knoop slaat en dat u op intensieve terechtkomt met hartproblemen. Dat is dan nog het minst erge. Voor hetzelfde geld kan uw geest ervoor zorgen dat er hier of daar in uw hersenen iets fout gaat. Niet dat de geest denkt van nu ga ik eens dat doen. Nee. De geest gaat er dan van uit van oh dat voertuig waar ik dit en dat met wou meemaken, voldoet niet meer aan hetgeen wat ik wens. Ik ga proberen dit om te draaien. Lukt dit niet dan krijg je dat de geest zegt sorry, niet met mij. Ik zeg wel je moet al een zeker bewustzijn hebben. Maar daar twijfelt niemand hier van de aanwezigen aan en dan kan de geest zeggen, ik stap eruit. En dan krijg je die plotse overlijdens, soms op jeugdige leeftijd. U zult toch al gehoord hebben van mensen die 20, 25 jaar zijn die plots sterven. In vele gevallen is dat plots sterven een geest die zegt, sorry, deze weg wil ik niet bewandelen. En dan kan dat best zijn dat die persoon in kwestie in de maatschappij een heel positief leven leidt. Daar gaat het niet over. Maar dat leven is waarschijnlijk niet hetgeen wat die geest gezocht heeft. Zo goed dat je dat al kunt hebben bij een boorling.  Wanneer een geest, die bewust genoeg is, beseft van oh ik zit eigenlijk verkeerd, ik had hiernaast moeten zitten om het zo te zeggen, ja, dan krijg je een geval van wiegendood. En dan mag je alle voorzorgen nemen die je wilt, de geest zegt: oh, ik zie het niet meer zitten. Saluut en de kost, om het in jullie taal uit te drukken. Voldoende?

Is het fijnstoffelijk lichaam een stoffelijk of een geestelijk lichaam?

 

De twee. Ja het is fijnstoffelijk, zo simpel is het. Fijnstoffelijk, het zegt het zelf. Het is iets dat tussen de twee is. In die zin dat het zowel een heel goede wisselwerking met de geest heeft, dus het niet-stoffelijke als met het stoffelijke. Maar, en ik weet het hoor, jullie willen alles vastleggen. Het fijnstoffelijk lichaam is zeer moeilijk vast te leggen omdat jullie niet geloven dat het er is. Maar langs de andere kant, als ik het goed voorheb, fotografisch kunt je het al vastleggen. En wanneer je het op andere wijze, zoals met elektromagnetisme zou je het ook al kunnen vastleggen en detecteren. Maar ja, dan moet je iets toegeven dat je beweerd hebt dat het niet bestaat.

Dat waren de vragen.

Een, twee, vier, vijf, zes, zeven, Ja, ik denk dat er hier nog ongeveer een twintigtal vragen in de hoofden rondhangen die niet gesteld zijn. Nou goed hoor.  Ik ga niet vragen, stel ze nog allemaal want anders krijg ik met mijn baas het aan de stok, om het zo te zeggen, dat ik overuren maak.  Maar als ik het zo zie dan is er nog aardig wat in jullie hoofd aan vragen aanwezig. Goed. U kunt er misschien zelf over nadenken en mag ik jullie een tip geven. Schrijf misschien eens op papier het antwoord op uw vraag, want wanneer u een vraag hebt, lieve vrienden, dan weet u meestal het antwoord. Want het is meestal omdat u het antwoord weet dat de vraag is ontstaan. Denk daar eens over na.

Meditatie: eendracht

Goed. Dan rest er mij alleen maar om de avond nog af te sluiten met een meditatie. Is er iemand van jullie die na zo een zware avond als deze een vraag heeft aangaande, een onderwerp voor meditatie?

Eendracht.

Maakt macht zegt men in België. Ja we zijn hier toch, ja we zijn hier in België hé? Ja ja. Maar ja dat is een punt hé. Dit land kent dit wel. Wat eendracht is. Maar goed.

Lieve vrienden, we zijn hier tezamen en ondanks al onze verschillende achtergronden zijn wij op een avond al deze, één. We zijn in gedachten eendrachtig. Daarmee wil ik zeggen, inspelend op het woord, wij dragen dezelfde beelden, dezelfde denkbeelden, dezelfde emoties, dezelfde gevoelens. En dan zou ik voorstellen dat we eendrachtig hier een kracht opbouwen. Dat we eendrachtig het licht dat hier bij ons aanwezig is, laten schitteren.  Dat we ons samen voelen in een cirkel van licht, een eenheid, een kracht die zijn bron vindt in ieder van ons, want ieder van ons is deel van de bron en zo zijn wij eendrachtig in de Vader. De Vader die dit alles mogelijk maakt. Die het ons mogelijk maakt met deze energieën, deze krachten te werken.

En gezien jullie in jullie achterhoofd allemaal ergens graag anderen helpen, graag, om het zo te zeggen harmonie brengen, rust brengen, genezing brengen, eenheid brengen, noem maar op, vraag ik jullie het volgende. Neem in jullie gedachten eendrachtig een beeld van iemand of van iets dat u wenst te ondersteunen, dat u wenst te helpen. Neem dit beeld en breng het hier in ons midden. Laat dit beeld eendrachtig in het licht opgenomen worden. Voel de eenheid. Voel de kracht. Voel hoe de wisselwerkingen gaan.  Laat uw energie stromen. Laat deze kracht zijn werking volvoeren. Een zijn wij, eendrachtig in gedachten, eendrachtig in handelingen.  Laat ons dit dan opgaan in dit licht. Laat de schittering naar buiten treden. Wees één met het gebeuren. Wees één met alles en vanuit deze eenheid, deze eendracht, ben je gesterkt om ook in de toekomende tijd, want tijd speelt nog een rol voor jullie, met deze kracht om te gaan. Deze kracht ook voor u te laten werken zodat overal rondom u het licht straalt. Deze kracht als een baken te laten stralen voor ieder die in deze donkere periode van het jaar de behoefte heeft aan het licht. Want ondanks de donkerte is dit licht steeds en overal aanwezig. Dit licht straalt uit, uit ieder van u naar ieder die het wilt aanvaarden, die het wil erkennen. Dat licht is dan de kracht om verder te gaan. Dat licht is dan de kracht om inzicht te hebben in het gebeuren. Dat licht is dan hetgeen wat uw pad helder maakt zodat u steeds verder kunt gaan in uw weg van bewustwording. En met deze eenheid, met deze eendracht van werking kunnen wij nu ons voorbereiden op de komende zonnewende. Kunnen we ons voorbereiden op de terugkeer van het licht. Kunnen we daarin al onze energie reeds samenbundelen zodat op het moment dat de zon even bij wijze van spreken stilstaat, daar alles vrijgeven zodat we verjongd en vernieuwd de terugkeer van het licht kunnen aanvatten, en eendrachtig de weg verder gaan in onze bewustzijnsverruiming. Zo kan het licht steeds aan onze zijde blijven. Zo kunnen we steeds verder gaan op ons pad. Laat ons dan nu rustig tot ons zelf terugkomen, beseffende dat we de eendracht die we nu op deze avond hebben gevoeld als een diamant in ons zelf meedragen en deze eendracht, deze stralende kracht, steeds zullen koesteren. Steeds zullen gebruiken waar het ook nodig is. En zo kan deze groep in volle eenheid, in volle eendracht een prachtige ontwikkeling in stof voor allen doormaken.

Zo lieve vrienden, ik hoop dat ik aan jullie verwachtingen wat beantwoord heb. De vragen die nog in de hoofden zitten en niet gesteld zijn, kun je misschien noteren voor de volgende bijeenkomst na de kering van het licht. Ik hoop dat we nog een heel goede samenwerking kunnen opbouwen in de komende tijd, zodat ieder van u voor deze maatschappij een pareltje van licht kan zijn en steun voor allen die dit licht zoeken, een steun voor allen die van hun eigen leven en incarnatie een waardevolle meerwaarde willen maken.

Lieve vrienden, ik wens jullie in deze donkere tijd van het jaar heel veel licht, heel veel goddelijk licht op jullie weg en dat jullie steeds verder inzicht mogen krijgen in hetgeen wat voor ieder van u noodzakelijk is, om te komen tot een verdere bewustwording.