Heilmagnetisme

 13 februari 1949

Ik zou u willen spreken over het onderwerp magnetisme. Ik bedoel hiermee het heilmagnetisme.

Om te beginnen bij het begin: Alles in de wereld bestaat uit verschillende trillingen en spanningen, waaronder zeer vele, die wij als magnetisch en elektrisch aanspreken. De aarde heeft een eigen magnetisch veld, elke ster heeft dit ook. Zo ook de mens, elke mens draagt in zich een magnetisch veld. Het is één van de dragers – zou ik haast zeggen – van de aura, en van de uitstralingen van de mens zelf. De sfeer die hij met zich meebrengt, gedachten van de mens, kunnen als een soort magnetische zendinstallatie overgebracht worden naar anderen, als deze daarop afgesteld zijn. En indien een mens nu eens ziek is, dan raakt het evenwicht verstoord van zijn gestel, van zijn lichaam, en daarmee verzwakt een gedeelte van het hem omringende en verstoorde dierlijk magnetisme. Een dierlijk magnetisch veld: dierlijk ter onderscheiding van elektrisch magnetisme. Dit magnetisme is verstoord en het zieke lichaamsdeel – hetzij een botbreuk, ook koorts of een eenvoudige kleine opstopping van bloed – dit alles heeft een verstoring van het veld ten gevolge en spant zich nu in om dit magnetische krachtveld weer tot stand te brengen. Gevolg is dat er niet veel tijd overblijft om aan eigen genezing te werken.

Bij verschillende stoorvelden tegelijk is het soms onmogelijk om alleen op de bestrijding van het eigenlijke kwaad de kracht te richten. Een voorbeeld hiervan is: Oorlog. Indien normaal in een land de productie doorgaat op de normale voet, dan zou een leger vlotter naar voren kunnen dan wanneer het noodzakelijk wordt om eerst een oorlogsindustrie op te bouwen, terwijl men te kampen heeft met tekort aan materiaal en arbeiders. Zo ook in het lichaam. Nu komt de heilmagnetiseur, een man die zelf in het bezit is van een zeer sterk magnetisch krachtvermogen, en deze man staat een deel van zijn kracht af, waardoor hij – zij het ook niet voor lange duur – het tekort aanvult. Dit geeft een adempauze aan het zieke lichaamsdeel, zodat het beter in staat is om het kwaad te bestrijden. Het is fout om te zeggen, dat heilmagnetisme geneest, het maakt alleen snellere genezing mogelijk.

Een magnetiseur is iemand die zelf over een sterk magnetisch veld beschikt. Dit is niet altijd noodzakelijk. In sommige gevallen zal hij zelfs aan kracht te kort schieten, maar er staan om hem heen vrienden. Deze vrienden weten hoe ze hem moeten vervangen, hoe zijn krachtverlies van het magnetisch vermogen aan te vullen. Zij weten op te wekken, te remplaceren. In dat geval kan hij natuurlijk meer doen dan iemand die alleen uit eigen kracht geeft.

Maar ook dan komt er een ogenblik, dat hij niets meer kan doen, omdat zijn eigen vermogen uitgeput is. Daalt dit eigen krachtveld onder een bepaald punt, dan is het niet mogelijk om dit zonder meer aan te vullen, maar dan voelt betrokkene de pijnen van degene die hij probeert te helpen aan zijn eigen lijf. De oorzaak hiervan is: Om dat zieke orgaan te voorzien onttrekt hij aan zichzelf kracht, en wel in hoofdzaak juist van dat zieke orgaan, niet geheel maar voor ongeveer de helft tot driekwart. Daar ontstaat nu dus ook een tekort aan magnetisme en dit orgaan gaat sneller werken, maar kan helaas niet altijd de zaak bijhouden. Het moet zich oververmoeien en als resultaat protesteert het. Gevolg hiervan is pijn.

U ziet, ofschoon bij de mensen nog niet zeer bekend en helaas nog niet al te zeer gewaardeerd heeft dit geen occulte krachten nodig. Magnetisme is een volkomen normaal gebruik van de gegeven kracht, die men zelf bezit. Zo normaal als het ingrijpen van een chirurg, die een operatie uitvoert, wel op een andere wijze, maar men gebruikt volkomen lichamelijk vermogen. Treden vrienden van buiten op, dan komen wel occulte krachten in werking. Deze krachten werken niet op de gemagnetiseerde, maar op de magnetiseur. Er wordt veel gesproken over z.g. aardmagnetisme. Men beweert dat dit magnetisme niemand schaden kan. In vele gevallen heeft men gelijk. Het is alleen dikwijls mogelijk dat het aardmagnetisme parasitair werkt op het magnetisch vermogen van de mens, dus kracht onttrekt. In dit geval treedt vermoeidheid – en als gevolg van die vermoeidheid hoofdpijn en lusteloosheid – op, de groei wordt belemmerd. En al dergelijke verschijnselen kunnen het gevolg zijn van aardmagnetisme. Men beweert op het ogenblik dit te kunnen bestrijden. Deze lapmiddelen zijn over het algemeen niet veel beter dan de geneesmiddelen van een toverdokter van een negerstam. Hij weet resultaten te bereiken zonder te beseffen met welke krachten hij werkt en kan geen resultaat garanderen. Vandaar ook dat in sommige gevallen het de-magnetiseren, het ontstoren van zo’n zone, gevolgen heeft, en in andere gevallen geen resultaten te bemerken zijn. Indien echter zo’n geval optreedt, en iemand verzwakt daardoor en wordt ziek, dan is de beste behandeling voor hem een magnetiseur. Deze magnetiseur immers schenkt de kracht, die nodig is voor het gehele herstel van elektrische spanningen, die heersen in het lichaam. Het klinkt u vreemd, maar het zenuwstelsel werkt praktisch op dezelfde voet als een elektrisch net en werkt met spanningen, zij het zeer klein (micro + magnetische spanningen). Deze kracht nu kan een magnetiseur dan weer op normale sterkte brengen en het gevolg is verdwijning, zeer snelle verdwijning van het stoorveld.