Het Aquariustijdperk

image_pdf

6 september 1965

Aan het begin van deze bijeenkomst stel ik er prijs op u er allereerst aan te herinneren, dat wij sprekers van deze groep niet alwetend of onfeilbaar zijn. Dat impliceert dus dat u geacht wordt zelfstandig na te denken en dat hetgeen gebracht is voor u eerder een punt van beschouwing dan van overtuiging mag vormen. Het onderwerp van vandaag, zoals u dat zelf hebt gekozen en vastgesteld, is dan: Het Aquarius Tijdperk.

Aquariustijdperk is een naam. We geven die naam omdat volgens de astrologie – welke van de astronomie hier en daar nogal aanmerkelijk verschilt – de invloed die in de dierenriem wordt toegekend aan het teken Aquarius de wereld overheerst. Nu is het natuurlijk gemakkelijk om een naam te geven, maar we moeten daarvoor toch, geloof ik, eerst een reden hebben. Die reden zal ik proberen zeer kort te geven,

Wanneer u naar het Melkwegstelsel kijkt, dan ziet u hier en daar donkere plekken alsof er maar een paar sterren zouden zijn. Wanneer u een astronoom vraagt wat dat eigenlijk voor een effect is, dan zegt hij: daar zijn bepaalde donkere wolken. Die donkere wolken nemen licht van de achterliggende sterren weg. Er is in de ruimte het een en ander aan de hand en dat kan niet allemaal gezien worden. Zo is die ruimte ook eveneens een zeer vreemde plaats vol allerhande radiaties.

Deze stralingen van verschillende geaardheid worden op het ogenblik op aarde bestudeerd voor zover het de ruimte binnen het zonnestelsel betreft, maar zoals binnen het zonnestelsel bepaalde stromingen, storingen bestaan, bestaan ze in het Al. Wanneer nu de aarde, of beter gezegd de zon met haar planeten zich op bepaalde wijze door het Al beweegt (vanuit ons standpunt is dat meer een soort parabolische baan), dan komt er op een gegeven ogenblik een andere plaats in de ruimte waarop ze zich bevindt en die plaats in de ruimte kan een andere invloed, een andere reeks stralingen, zelfs bepaalde wijzigingen van ruimtelijke omstandigheden met zich meebrengen.

Ik wil niet met u gaan speculeren over de geaardheid daarvan, ofschoon het op zich een zeer interessant onderwerp is. Ik zou zeer in het kort willen zeggen: Wat kunnen wij verwachten? Want dat tijdperk van Aquarius – hoe willekeurig misschien ook benaderd – is toch ergens iets dat cyclisch past in de reeksen van steeds terugkerende verschijnselen en veranderingen. En wat meer is, Aquarius heeft zich op deze wereld aangemeld, er is een kentering aan de gang en degenen onder u die zich bezig houden met het wereldgebeuren, zullen met mij van mening zijn dat er inderdaad in de laatste twee-drie jaren meer veranderd is dan in enkele eeuwen.

Dit moeten we goed onthouden: een verandering van werking op de aarde. Wanneer ik een bepaald stilstaand object heb en ik breng het in beroering met een bewegend object, dan is het eerste resultaat een botsing. Eerst wanneer die botsing met zijn effecten afremming van de bewegende kracht heeft veroorzaakt, zal een deel van het momentum op het stilstaande zich overdragen en het komt langzaam in beweging.

Er is een stilstand; er is ergens een fixatie ontstaan op de wereld. Bepaalde gewoonten, mores, zijn ingeworteld, bepaalde overtuigingen zijn vastgeroest en nu moeten ze in beweging komen. Maar wanneer dit meer mentale of zelfs geestelijke waarden betreft, is er een grote tegenstand.

Nu brengt Aquarius vanuit zichzelf een neiging tot openheid. Je zou kunnen zeggen: Aquarius is als een regenbuitje in de zomer waarin de boel opfrist. Alles fleurt gelijkelijk op, wij kunnen van het Aquarius tijdperk dan ook verwachten, dat het in vele opzichten een verbetering met zich kan brengen, maar voordat het buitje de aarde bereikt, zijn er storingen. Je zou kunnen zeggen dat de mensen zijn als toeristen, die de noodzaak van een beetje regen voor de oogst niet zien en alleen denken aan hun eigen verprutste lunch in de openlucht.

Dan komen we nu aan de reeksen verschijnselen. Aquarius eist geestelijke openheid. Een denken dat niet dogmatisch is, dat een zekere mogelijkheid van aanpassing, een zekere flexibiliteit bezit, is kentekenend voor wat wij de inwerkingen noemen van dit teken.

Voor de wereld betekent het ook dat een snelle geestelijke en mentale aanpassing nodig zal zijn bij zich steeds snel wijzigende omstandigheden. In dit verband is de eerste vraag die rijst: Zal Aquarius de westelijke wereld verder zo blijven bevoordelen dat zij primair blijft? Ik geloof niet dat Aquarius een dergelijke bevoordeling zal kennen. Er zijn nog overblijvende invloeden uit het verleden, die blijven nog actief.

Aangezien we op het ogenblik in een 150-jaar cyclus zitten, die een zeker economisch en ook sociaal voordeel geeft aan het Westen, kunnen we zeggen dat het Westen het nog wel even zal houden. Maar daarna gaat de bal over naar Afrika. De volgende 150 jaren – dat zou zijn zo schattingswijze van 1987 – 1988 af – brengen in Afrika economische en sociale voordelen. En daarna gaat het naar Azië. Van Azië af gaat het dan weer naar wat wij Amerika noemen, vooral Zuid-Amerika; van daaruit keert het langzaam terug naar de westelijke wereld. Ondertussen is er een verandering geweest in het totaal sociaal- economisch evenwicht; er is – gepaard gaande daarmede – een grote verschuiving in politiek evenwicht en ook gebruiken.

We kunnen aannemen dat rond het jaar 2350, misschien 50 of 40 jaar later, Azië weer gaat domineren en ik denk dat de dominerende tijd ongeveer 800 jaar zal duren.

Nu is het maar de vraag: hoe? Zal dit een uitbreiding zijn bv. van de invloed van Rood-China? Vanuit het huidige standpunt lijkt het er op. Wanneer we de ontwikkeling van de laatste tijd bezien, dan blijkt dat Rood-China al grote voordelen heeft behaald eigenlijk; politiek en zelfs economisch. De gehele machtsstructuur van Azië is in handen van China. En zowel Engeland als de Verenigde Staten, die zich daar nogal druk over maken, hebben nog geen kans gezien om de zaak tot stilstand te brengen.

Moskou raakt wat op de achtergrond. En waarschijnlijk zullen de komende jaren die verschuiving nog veel sterker maken, totdat op een gegeven ogenblik niet meer gesproken wordt van een controverse Washington – Moskou, maar van een controverse Washington – Peking. Hier is in het begin dit rode communisme wel degelijk van invloed en zij organiseert de mogelijkheden – gepaard gaande naar ik vermoed met wat oorlogshandelingen – die ongetwijfeld in de komende 40 – 50 jaren een grote omwenteling tot stand brengen.

Ook andere gebieden tonen diezelfde revolutionaire tendens. Het volgend jaar bv. is al het jaar van revoluties waarbij we o.m. denken aan zeer grote en kentekenende veranderingen in Zuid-Amerika, waarbij we ons verder toch ook nog wel weer richten naar Azië. En niet te vergeten een golf van veranderingen en omwentelingen vanuit het noorden van Afrika naar het midden van dit werelddeel toe.

Dat zijn zo heel eenvoudige ontwikkelingen, maar de mens verandert ook. Het is niet alleen de wereld, die een invloed – of we die nu Aquarius noemen of anders – ondergaat, het is elk mens op zich.

Nu is Aquarius een karakteristiek vrijbuiters teken. Er bestaat weinig dat als vaststaand wordt aangenomen. Zelfs de Aquariusmens is meestal geneigd om vaste normen wat terzijde te schuiven om daarvoor in de plaats wat hij ziet als intrinsieke normen vaak in verband met broederschap, met gemeenschap dus voor zich, toe te passen. We kunnen die invloed over de hele wereld verwachten en dat impliceert weer een hele hoop geestelijke veranderingen.

U weet dat het concilie weer gaat beginnen bv. in Rome. Dit concilie zal veel meer twistpunten met zich brengen dan de voorgaande fasen. En de besluiten die zullen vallen, worden hier en daar nogal betreurd, maar de openheid die kerkelijk gaat ontstaan, is voor de Aquariustijd juist; zij past bij het nieuwe patroon van leven.

Nu hebt u overal wat je noemt “diehards” (ik weet niet waarom je het altijd in het Engels moet zeggen, maar er bestaat hier eigenlijk geen beter woord voor). Een diehard, iemand die het maar vertikt om te sterven (of zijn gevoelens te laten sterven). Deze mensen gaan naarmate die vrijheid, of tenminste die gedachte van vrijheid sterker wordt zich intenser en scherper verzetten. Dan kunnen we wel eens rekenen op een paar kleine burgeroorlogjes. Wanneer u denkt aan Spanje het volgend jaar, dan denk ik dat er nog wel wat aan de gang zal zijn.

En ook wat grote geschillen weer tussen de industrie en de landbouw in Frankrijk lijkt me niet onwaarschijnlijk. Het zijn niet alleen maar zo gebeurtenissen. Ik weet dat dergelijke gebeurtenissen eigenlijk altijd wel plaatsvinden. Het gaat niet om het feit dat iets gebeurt, maar wel om het feit dat het intenser en met grotere frequentie gebeurt dan voorheen. Daar moet je rekening mee houden.

In de eerste 500 jaren van het Aquariustijdperk zullen de gebeurtenissen steeds sneller worden.

De sequentie van allerlei onverwachte en haast onberekenbare verschijnselen wordt groter. Daarna wordt het rustiger, maar dat zal u waarschijnlijk minder interesseren. Ik geloof niet dat er bij u één is die als de vader van alle jagers, Nimrod, een lange levensperiode voor zich zien of zelfs als de nog ouderen negenhonderd jaren voor zich in aanspraak nemen. Dat zou trouwens ook niet prettig zijn en menige staat zou failliet gaan aan de uitkering van een dergelijke langdurige A.O.W.

Terug naar de feiten! Wanneer ik zo een algemeen beeld ontwerp, dan doe ik dit door wat gebeurtenissen te noemen. Maar die gebeurtenissen op zichzelf zijn eigenlijk van weinig belang. De gebeurtenissen zijn de weerspiegeling van wat gebeurt in de mens, zoals – ik heb het concilie genoemd – het concilie van Rome de weerspiegeling is van datgene dat al gebeurd is in de katholieke wereld en bepaalde bewegingen om het christendom meer algemeen te maken niet een vernieuwing zijn, maar slechts de uitdrukking van iets dat in vele christenen al leeft.

Op diezelfde manier moeten we die verschijnselen zien en dan begin ik met te stellen: Het Aquariustijdperk brengt bij zeer velen een gevoel van onvoldaanheid; een zeker cynisme zal bij zeer velen ontstaan. Zij zullen zich ergens onbevredigd en onvoldaan gevoelen.

In de 2e plaats: Er is bijna geen oplossing te vinden voor deze gevoelens binnen de huidige sociale maatschappelijke structuur. Zij is alleen daar buiten te vinden.

In de 3e plaats: De gebondenheid aan sociale en andere normen wordt steeds minder. De gebondenheid aan wetten en zelfs godsdienstige wetten en zeden wordt meer en meer een kwestie van nut en niet een kwestie van overtuiging.

In de 4e plaats: Wij moeten er rekening mee houden dat het verzet van de mens tegen al datgene dat hem bindt toeneemt. Er is een toenemende strijd te verwachten, tenzij – maar dat acht ik niet waarschijnlijk – eindelijk die gedachten van “bemin uw naaste gelijk uzelf” in de juiste verhouding wordt gezien, nl.: Gun uw naaste dezelfde rechten die u voor uzelf vraagt. Geef uw naaste al datgene dat u voor uzelf ook begeert. Maar dat zal wel niet.

Strijd is het kenmerk van de eerste periode van het Aquariustijdperk. De mensheid zelf is op het ogenblik in aantal betrekkelijk groot en u zult begrijpen dat dat niet te lang kan duren. Wij moeten door natuurlijke en andere omstandigheden, rekening houden met een teruggang van bevolkingsaantal, zeker voor het jaar 2.000, waarschijnlijk rond het jaar 1990. Die afname laat zich pas voelen na ongeveer 20 jaren. Het zal eventjes in het jaar 2.000 zijn, +/- 2010-2015, wanneer plotseling blijkt dat de bevolking van de wereld niet verder toeneemt maar met een gemiddelde van 4 tot 5% per jaar aan het afnemen is.

Dat lijkt niet veel, maar dat betekent dat vele faciliteiten, die tot op dat ogenblik een beetje te veel gevergd en gevraagd werden, afnemen. Ik denk hierbij aan huisvesting en ook aan onderwijsmogelijkheden; ik denk aan medische verzorging; ik denk ook aan geestelijke verzorging. Hier komt een mogelijkheid om elkaar betere diensten te bewijzen. Gelijktijdig valt steeds meer weg, want doordat er levensruimte komt, zal er ook minder behoefte zijn aan een zeer strenge, alles regelende wet. Er zal minder reden zijn om elkaar aan banden te leggen.

De eerstvolgende fase is duidelijk. Degenen die naar macht hunkeren, zullen juist in die perioden naar de macht willen grijpen. Maar om naar de macht te grijpen, heb je mensen nodig die je volgen, een massa mensen. De demassificatie zal echter tegen die tijd – we spreken uiteindelijk hier rond 2050 – afgenomen zijn. En het zal niet meer mogelijk zijn zo strenge eenheden te scheppen als in het verleden is gebeurd.

Het resultaat is dat de machtsgroepen geïsoleerd raken van de werkelijkheid, iets wat in het beginsel ook hier en daar al merkbaar is, maar dat pas over een kleine 100 jaren volledig is. En zo ontstaat een nivelleren, een gelijkmaking van de mogelijkheden van de mens. Daarbij speelt godsdienst, systeem, politiek weinig of geen rol meer. En daarmee krijgen we dan het volgende aspect van Aquarius.

Misschien dat het vele water in Nederland een zekere Aquarius invloed heeft gehad op de Nederlander. U weet waar één Nederlander is, heerst vrede; waar er twee zijn is een twistgesprek en waar er drie zijn is een vereniging. Deze neiging tot vereniging, tot clubjes en klusjesvorming zal zeker ook in deze Aquariustijd toenemen. Maar een zich binden aan groepen en groeperingen komt steeds minder voor, het is op basis van vrijwilligheid. Ik meen dat we hierdoor kunnen spreken van een grotere geestelijke vrijheid en gelijktijdig van een grotere mogelijkheid tot bewustwording. Daar komt bovendien bij dat wanneer we tegen het jaar 3000 zijn, een wereld die qua productie, qua energieverzorging is ingesteld op een veel groter aantal mensen, gemakkelijker aan de eisen van allen zal kunnen voldoen.

De productie blijft gelijk, het aantal slinkt, het aantal producten per hoofd van de wereldbevolking neemt toe. Dan komt er een ogenblik dat geld minder een rol gaat spelen. Geld is voor velen heel belangrijk, al is het alleen maar omdat ze het zo moeilijk betalen kunnen. Maar op het ogenblik dat je eerder leeft in een sfeer van voor jezelf iets bereiken, met een ruime achtergrond van materiële mogelijkheden, is geld niet meer het belangrijkste. Het ruilmiddel is helemaal ontdaan van zijn werkelijke waarde. Het is niet meer een waarde voor zich, het is alleen een gebruik. Een soort folklore uit het verleden.

Denk niet dat we daarmee terecht zijn gekomen in een maatschappij die alleen werkt uit liefde voor de naaste, daarvoor is de mens te egocentrisch en meestal ook te egoïstisch. Maar er is een maatschappij gekomen waarin men elkander de mogelijkheid geeft om op eigen wijze te werken. Dit geeft een enorme opgang van wetenschap doordat de mogelijkheden van particulier onderzoek (op het ogenblik mede door de kosten enz. haast niet bestaande) weer naar voren komen, maar ook omdat de neiging tot persoonlijk onderzoek, de liefhebberij om iets voor jezelf te doen, ongeacht de mogelijke winstkansen, groter wordt.

Wij moeten rekenen dat na ongeveer 800 jaar, misschien iets meer of iets minder, de wereld wetenschappelijk en technisch een peil heeft bereikt dat vanuit het huidige haast onvoorstelbaar is. Daarbij zal de ruimtevaart niet zo’n grote rol spelen als men wel denkt. Maar aan de andere kant zullen daarbij bepaalde geestelijke bereikingen en vooral ook de vereenvoudiging van transport, van communicatie, huisvestingsmogelijkheden in dergelijke periode een grote rol worden spelen. Automatisering mag in een dergelijke periode ook verwacht worden in een dienstsverhouding tot de mens en niet zoals tot nog toe in een soort concurrentiepositie tot de mens.

Dan de geestelijke kant. Aquarius brengt het technische, het wijsgerige, het occulte op de voorgrond. Dat zien we aan de belangstelling van de mensen die onder dat teken geboren zijn. Hoe zal dit zich ontwikkelen? Om dat te begrijpen moeten we uitgaan van de mens van vandaag. Die mens van vandaag wordt steeds meer beperkt in zijn bereikingsmogelijkheden in de materie. Hij kan kiezen tussen een geestelijk werken, een werken met zijn gedachten, filosofisch of anderszins en niets doen. Eenvoudig een sleurwezen worden in de massa.

Het verzet daartegen is op het ogenblik niet zo groot, maar het neemt toe. Het denken wordt bevorderd en krijgt een nieuwe waarde. Je zou kunnen zeggen dat we binnen een vijftien tot twintig jaar een kenbare splitsing krijgen van de massa in wat je zou kunnen noemen de zelfstandige denkers en de lezende analfabeten.

Het laatste is een schijnbare tegenspraak, maar geen werkelijke. De versufte massa wordt langzaam maar zeker het mechanisch deel van het productieproces, de speelbal van eenieder die er mee spelen wil. De andere steeds groeiende delen van de mensheid zullen echter voor zich proberen zich te ontworstelen aan beperking waarbij het geestelijke de boventoon voert. In het begin moeten we daarbij rekenen op een toename van bijgeloof, ik zou haast zeggen, een haast dierlijke ferociteit ten aanzien van geloofswaarden, maar langzaam maar zeker krijgen we de filosofie. Nu is filosofie speculatie op basis van bestaande waarden die al dan niet voert tot luchtkastelen. We moeten er rekening mee houden dat in de filosofie heel veel wilde en dwaze dingen gaan gebeuren. En ook dat begint in de komende jaren steeds sterker te worden.

Maar degenen die leren zich los te maken van de illusie, van het leven in een onwerkelijke wereld, vinden in Aquarius een soort inwijding. Want samenhang, inzicht in de samenhang, begrip voor de basiswaarden van het bestaan, van leven, maar ook van allerhande andere dingen, is nu eenmaal één van de eigenschappen die wij onder die zg. Aquariusinvloed zien.

Nu behoeft u helemaal niet in astrologie te geloven om toe te geven dat een verdeling in vier grondtypen ook psychologisch verantwoord is, om toe te geven dat de rubricering aan de hand van die verschillende dierenriemtekens vaak opvallend juist is, dat er inderdaad een aantal prototypen qua karakter en lichaamsvorm zijn aan te wijzen. Laten we daarom aannemen dat, ongeacht wat de oorzaak hiervan is, voor Aquarius die invloed bestaat. Als ik haar moet aantonen vraagt dat te veel tijd. Dan moet worden aangenomen dat vanuit dit zoeken naar het occulte, zoeken naar de onwezenlijkheid, het filosoferen naar een onwerkelijke utopische wereld toe, langzaam maar zeker een benadering van de werkelijkheid ontstaat. Een benadering die niet gebaseerd is op vooroordelen, op bestaande kennis of wetenschap alleen.

Daar is enige fantasie voor nodig om een stoommachine te maken, alleen omdat je een theepot ziet pruttelen. En uitglijdend over ‘n stukje zeep te ontdekken dat het water een opwaarts stuwende kracht heeft in verhouding tot de inhoud van het lichaam dat er zich in bevindt, dàt vergt ook een heleboel fantasie. Het vraagt het binnentreden in het menselijk nog niet bestaande. Ik geloof dat voor Aquarius dit een van de meest bepalende eigenschappen zal zijn voor de mensheid. Een binnentreden in nieuwe werelden. Werelden waarin waarden die we nu geestelijk noemen, langzaam maar zeker een reëel en praktisch deel kunnen worden van de menselijke samenleving. Een wereld waarin gebieden als Psyonix niet worden gezien als onmogelijkheden of buitenissigheden, maar worden herleid tot een werkelijke betekenis. Een aanwezige mogelijkheid in de mens. De mens die zichzelf leert kennen en daarbij werelden durft betreden die liggen buiten de directe stoffelijkheid, de materiële regelmaat van bestaan, ontdekt daarin – dat is haast onvermijdelijk – een nieuw beeld van het onbekende. En het onbekende hebben we altijd ergens God of duivel genoemd. God en duivel zullen daarom, al dragen ze waarschijnlijk andere namen in die Aquariusperiode, wel een heel grote rol spelen. Je kunt hier denken aan de Openbaringen van Johannes en je afvragen of er ‘misschien’ een derde wereldoorlog komt, die dan uiteindelijk door het vredesrijk wordt gevolgd. Die mogelijkheid van een wereldoorlog is er natuurlijk wel, maar beslissend zal ze zeker niet zijn, want het gaat hier niet om het menselijk geweld, het gaat hier om een geestelijke strijd. Een geestelijke strijd, die ik misschien het best zó kan omschrijven: In elke mens, in zijn bewustzijn en zijn denken bevindt zich een soort taboe-terrein, een plaats die hij niet-bewust durft realiseren en betreden. De strijd die de mens zal voeren in de Aquariusperiode zal in de eerste plaats zijn: De toegang tot dit deel, dit verborgen deel van het onderbewustzijn en daarmee een juister realisatie van zichzelf en van deze wereld. Die realisatie van zichzelf en de wereld plus het begin van samenhang dat Aquarius de wereld brengt, zal de persoonlijke en dus niet de algemeen menselijke, maar de persoonlijke relatie mens-God scherp op de voorgrond schuiven.

Ik denk dat wij in die periode ook te maken zullen krijgen met nieuwe vormen van atheïsme, een verwerpen van God als een heerser, terwijl gelijktijdig die God wordt erkend als een soort natuurfactor, maar dat is niet van belang. Wanneer de verhouding wordt beseft, zal het menselijk leven op die verhouding gebaseerd worden. Vandaar dat ik voor de tweede, zeg maar 700 – 800 jaar van het Aquariustijdperk een soort wereldvrede zie.

Een wereldvrede die misschien wel eens hier en daar strijd en oorlog kent, die zullen er altijd wel blijven, maar waarbij de mens innerlijk tot rust komt. Waarbij de innerlijke verdeeldheid, de innerlijke strijdigheden die voor deze tijd zo kenmerkend zijn, verdwenen zijn. En dan is er geloof ik het ogenblik dat wij – maar nu op een wereldomvattende basis – iets terug zien ontstaan dat doet denken aan de beste kant van de oude Helleense beschaving. Een vorm van democratie, als ik het zo mag noemen, waarbij de denker het volk vaak aanvoert, maar alleen omdat de denker het volk overtuigt van de juistheid van zijn gedachten. Een wereld waarin de leugen langzaam maar zeker minder hanteerbaar wordt en de misleiding – gebruikelijk in een periode van overgang als deze – niet alleen onnodig, maar zelfs onmogelijk is geworden.

Hier krijgen we de tijd dat Aquarius opbouwt. Maar die opbouw kan niet plaatsvinden zonder dat veel, dat je nu van ontzettende betekenis en waarde acht, eigenlijk wegvalt. Je zou bv. kunnen zeggen: Hoe kan die toekomstige wereld bestaan zonder christendom? Toch zal het christendom zoals het nu bestaat, als een afzonderlijke geloofsrichting, waarschijnlijk verdwijnen. Wat overblijft is onbelangrijk. Meer een gewoonte dan een belevenis. Maar daarvoor in de plaats komt iets wat de christen waarschijnlijk het beleven van de christusgeest noemt. Een erkenning van verbondenheid met het leven waarbij eeuwigheid en tijd schijnen te versmelten, waarbij duur en plaats van weinig betekenis zijn, ja, waarbij individuen zoals zij zijn voor zichzelf minder betekenis hebben dan het feit dat zij bestaan, dat zij levende kracht zijn. Dat is allemaal toekomstmuziek.

De laatste fase van Aquarius brengt haast onvermijdelijk het verval, want je kunt ook bij het streven naar een individueel bestaan te ver gaan. En het isolement dat eruit voort kan komen is soms zo groot dat het ondragelijk en onduldbaar wordt, dat het materieel niet te dragen is. Daaruit zal een nieuwe massavorming ontstaan, een terugkeer van het denken tot de materie, van het filosofisch woord a.h.w. tot het bankwezen, met als gevolg een nieuwe overgangsperiode, die weer kan voeren tot omwentelingen en veranderingen en revoluties.

Maar hetgeen technisch bereikt is kan niet te niet worden gedaan. De wijsheid die in de middenperiode tot stand is gebracht, vormt als het ware de grondslag voor een nieuwe ontwikkeling in een nieuwe tijd. Nu is dat allemaal natuurlijk vaag. Iemand die kritisch wil denken volgens menselijke maatstaven, die kan zeggen: Ja, het klinkt aardig, maar het is gezwets in de ruimte. Tegen dat gezwets maak ik bezwaar en ook tegen die ruimte. Gezwets op grond van het feit dat de samenhang wel degelijk juist is en logisch gefundeerd kan worden en tegen de ruimte, omdat we spreken in de tijd. En nu zijn ruimte en tijd wel twee functies van hetzelfde verschijnsel, dezelfde kracht, maar ik geloof toch niet dat ze vanuit een menselijk standpunt verwisseld kunnen worden.

Nu vraagt u zich natuurlijk af: Wat krijgen we in de nabije toekomst. Of ben ik daar fout, heeft u daar geen interesse voor? Nu dan zullen we proberen om de naaste toekomst eventjes onder de loep te nemen. Dat we ons op het ogenblik bevinden in een periode van omwenteling weet iedereen. En dat de hoogtepunten van omwenteling in de zeer nabije toekomst liggen, waarschijnlijk de 8e tot de 10e van deze maand, zal menigeen onder u ook bekend zijn. De mens verwacht hiervan alleen onmiddellijk kenbare verschijnselen en rampen, maar dat is niet zo.

Het werkelijke van de zaak, wanneer één steentje begint te rollen, dan kan het minuten duren voordat het een lawine wordt en vele minuten voordat het als lawine een dal vult. Wat gebeurt, dat zijn de steentjes die los raken, zoals dat ook in 1963 het geval is geweest. Er wordt een versnelde ontwikkeling veroorzaakt en het zal u duidelijk zijn dat deze versnelde ontwikkeling voorlopig hoofdzakelijk in Azië ligt, ofschoon daarnaast nieuwe geschillen kunnen worden verwacht tussen Israël en de Arabische wereld.

Een ander punt dat misschien interessant is, is de groeiende tegenstelling tussen de islam en de anders denkenden in het geheel van het verre Oosten en ook in Afrika. Ook dit geschil zal door de komende gebeurtenissen van de komende dagen waarschijnlijk reeds verscherpt worden en in het volgende jaar dan ook kenbaar tot uiting komen.

Voor u allemaal is verder natuurlijk een vraag: Blijft het nu zo waterig in de Aquariusperiode als in de laatste tijd? Ik geef toe dat ik hierbij echt Nederlands reageer, want de Nederlander praat altijd over het weer en nog eens over het weer en weer over het weer. Maar ik geloof dat we moeten zeggen: Aquarius is een luchtteken op zichzelf en heeft met het klimaat betrekkelijk weinig te maken. Maar Aquarius bevordert op het ogenblik ook klimatologisch verandering en daarom kunnen we aannemen dat de rest van het jaar -over het algemeen – vochtig zal zijn en dat het volgend jaar koud begint. Ook de komende lente zal koud zijn en de zomer zal wel heel erg vochtig blijven. Ja, ik zou u liever zeggen, dat u een stralende zon en een heerlijk klimaat kunt verwachten, maar het ziet er niet naar uit. Oogst zal in vele landen beter zijn dan dit jaar neem ik aan, maar klimatologisch moeten we verwachten dat er nog heel wat gekke dingen gebeuren. Waarom?

Omdat in deze periode elke invloed, dus ook de economische, ook het weer, het klimaat bijdraagt tot deze onregelmatigheden die de aanwas aan het nieuwe moeten bespoedigen. Voor uw eigen land is het overigens helemaal geen gek jaar. Ik denk wel dat u het er redelijk goed van af zult brengen.

Er zijn nog een paar landen waar je dat van kunt zeggen, bv. Zwitserland zal er ook niet zo gek aan toe zijn in het komende jaar en West-Duitsland meen ik ook. Voor Oost-Duitsland kun je zeggen dat er politieke omwentelingen gaande zijn, zoals in Rusland zelf trouwens, dat is op het ogenblik eigenlijk al aan de gang en zal ook culmineren rond oktober van het volgende jaar. Maar voor vele andere landen staat het er een klein beetje anders voor. De Verenigde Staten zullen te maken krijgen met grote sociale en economische troebels. Die zijn er al een beetje, maar worden erger.

Spanje: we verwachten dat er dit jaar nog een staatsman gaat, een belangrijke en als hij dit jaar nog niet gaat, dan zal het niet veel later worden en daarmee zouden we kunnen verwachten dat in Spanje bijna een burgeroorlog uitbreekt. Ik denk aan grote stakingen, relletjes en opstootjes, die hier en daar doen denken aan wat zich af heeft gespeeld in Hongarije.

In het Sovjetblok krijgen we ook te maken met zulk soort dingen. In de eerste plaats zal er een verscherpt geschil komen tussen de aanhangers van Peking en Moskou, maar in de tweede plaats zullen steeds meer staten, ik denk aan Polen, proberen om toch wat zelfstandiger te gaan regeren. Dat dat allemaal op een prettige manier zal gaan geloof ik niet. Wanneer u dan nog even wilt kijken naar de geestelijke kant van de zaak. We krijgen te maken met onnoemlijk veel ijveraars – zonder nu te beweren dat de Ku Klux Klan hier in Nederland aanhangers zal krijgen, per slot van rekening je kunt hier in Nederland voor alles een aanhanger vinden – maar dat zijn dan ook meestal aanhangwagens, bijwagens zonder eigen motorische kracht. Dan mogen we toch wel aannemen dat op godsdienstig terrein ook nogal wat relletjes uitbreken. Men zal proberen om ten koste van alles een meer algemeen worden van rechten en van mogelijkheden te voorkomen. Het is daarom bv. voor Nederland mogelijk dat er voor onderwijs grote geschillen zullen ontstaan in de loop van het volgende jaar, zeg augustus – september. En dan denkt u, ja, maar wat is dat voor belang? Er moet een ogenblik gevonden worden waarbij de maatschappij niet meer de scheiding staat – kerk kent en ook niet geregeerd wordt door óf de staat óf de kerk, maar geregeerd wordt door zijn geweten en dat betekent dat de middelen die de maatschappij ter beschikking stelt, waarmee die maatschappij werkelijk neutraal zal moeten zijn.

Dat vergt Aquarius. En die geschillen die ik noem voor Nederland bv. zijn daar een gevolg van. We zullen bv. in Zuid-Amerika, in Argentinië een hele hoop ellende zien. Daar wordt het wel een heel grote slaande ruzie. En waar zal het om gaan? In feite weer om het breken van geweld, het breken van overheersing. Maar de groepen die aan de macht komen zijn net zo slecht. Dus het blijft revolte op revolte. In Brazilië zijn een paar gebieden waar het nu al onrustig is, waar we in dit jaar nog een klein beetje een uitbarsting kunnen verwachten en waar het volgend jaar werkelijk wel geknokt zal worden. Waarom? Omdat er de noodzaak tot een sociale nivellering is ontstaan vanuit de mensen, die nog niet gebaseerd is op bezit of op kennis, maar op een gevoel van noodzaak. En dat maakt het zoveel te moeilijker, want deze revoluties kunnen nog geen stabilisatie brengen, maar zij dwingen wel de eenling tot een versnelde persoonlijke ontwikkeling. Voor de jeugd zal dat van groot belang zijn en zo kan ik door gaan.

Want dat de valuta-moeilijkheden weer via verschillende conferenties schijnbaar worden opgelost terwijl een feitelijke geldontwaarding doorgaat, ach, dat weet u ook allemaal. De Nederlandse valuta is er gunstig aan toe, die zal waarschijnlijk in het volgende jaar per eenheid een waardevermindering, een koopkrachtvermindering ondergaan van 7%, dat is niet veel. In Engeland zal die koopkrachtvermindering waarschijnlijk 12% – 14% bedragen en ik vrees dat in de V.S. ten opzichte van sommige – maar niet alle artikelen – de koopkrachtvermindering 50% – 60% zal bedragen met een algemeen gemiddelde van 23%

U zult begrijpen dat daardoor ook iets aan de gang komt. Het betekent dat geld als bankwaarde en als spaarwaarde zijn betekenis steeds meer gaat verliezen. Ook hier weer een neiging naar het kleinere, het meer individuele toe. En dat in een wereld die uiterlijk zich nog steeds baseert op centralisatie, massificatie en nivellering.

De conflicten zijn, zeker in deze dagen, al gunstig voor het doen ontstaan van die revolutionaire mentaliteit die nodig is voor eenieder die uit het gewoontepatroon van godsdienst en samenleving wil doorbreken naar een persoonlijk bewust leven, hetzij van God, hetzij van de samenleving als een uit hemzelf stammend gebeuren.

En nu blijft er alleen nog het laatste over: Inwijdingen. Dit is ook zo’n heerlijk woord waarmee overal geschermd kan worden en ik hou niet erg van schermen met dergelijke woorden. Een inwijding is, om maar kort te definiëren, het met andere ogen zien van hetzelfde, waardoor de betekenis van alles een andere kan worden. U zult begrijpen dat de mensen die geestelijk al een beetje rijp zijn, die misschien onredelijk en zwevend zich al hebben los gemaakt van de gangbare stellingen en opvattingen in de komende jaren, juist dankzij die revoluties, ergens een basis zullen zien voor hun eigen denken. Er zal vanuit de droomwereld in vele gevallen teruggekeerd kunnen worden naar een maatschappij en een menselijke samenleving. Aquarius brengt in dit opzicht voor de eenling, in het begin in het kleine, later in steeds groeiende aantallen, een revolutie van wereldbeschouwing en wereldbeleving. En daarmee heb ik eigenlijk het voornaamste wel gezegd.

Natuurlijk, er is veel meer te praten en er zijn ongetwijfeld bepaalde zeer belangrijke punten op religieus en ander terrein, waarover u nog zou willen praten. U krijgt die gelegenheid na de pauze. Ik ben dan geheel tot uw beschikking om met u te spreken over die punten die u belangrijk vindt. Maar als een algemene beschouwing geloof ik dat ik hiermee kan volstaan.

Aquarius brengt omwentelingen. Dit is de eerste periode en daarom de tijd van de grote botsingen. Die tijd van botsingen is op het ogenblik wel wat in een kritiek stadium, maar zij zal – zij het volgens mij – veel gunstiger dan op het ogenblik denkbaar is, toch blijven voortduren tot ongeveer 1990. Daarna krijgen wij langzaam maar zeker pas de werkelijke verschijnselen van vernieuwing meer algemeen zichtbaar in de wereld. En wanneer die vernieuwing eenmaal zijn vorm begint te vinden, ontstaat de maatschappelijke en menselijke aanpassing aan dit nieuwe, waardoor Aquarius werkelijk een gever, een zegenbrenger kan zijn.

Mag ik daarmee volstaan? Vrienden, tot na de pauze, wanneer ik hoop dat u door uw vragen de belangrijkheid zult geven aan de avond die mijn betoog, tot op nu toe, misschien hier en daar ontbeerd heeft. Tot zo dadelijk.

Tweede gedeelte

Zo, geachte vrienden, wij zijn nu gekomen aan het tweede deel van onze bijeenkomst en daarbij komen de interessante punten naar voren die u zelf hebt willen aansnijden. Ik zou daarom graag willen beginnen met die punten die u schriftelijk hebt aangemeld. Mag ik de eerste vraag?

  • Kan de grote inwerking van de diverse stralen in deze tijd invloed hebben op het welzijn van de mens? Wat kan de mens doen om geestelijke zowel als lichamelijke disharmonie te veranderen?

Dit onderwerp hangt natuurlijk maar zijdelings samen met hetgeen we in het eerste deel hebben besproken.

Wij kennen de bekende stelling van de stralen. En dan kunnen we zeggen: De eerste drie en de laatste drie zijn identiek. De vierde straal omvat eigenlijk de werking van de drie voorgaande en de drie volgende. Deze stralen zijn bijzonder actief in een tijd dat er geen bijzonder sterke invloed op aarde is van, wat wij noemen, meer kosmische geaardheid, bv. een volledig werkzaam zijn van een kracht van deze Aquariusinvloed die wij besproken hebben. Dat houdt in dat in deze die kracht inderdaad wat groter is dan normaal. En zover het de voorste betreft, eventueel ook de vierde straal, die geestelijk bijzonder belangrijk is, zou ik willen stellen: Wie in deze dagen in zichzelf harmonie tracht te vinden door de tegenstellingen die in zijn wezen bekend zijn te beschouwen, te aanvaarden en zo goed mogelijk tot synthese te brengen, dus te vormen tot een gedragslijn en een gedachtebeeld waarin het geheel gevat is, zal in deze dagen vanuit die stralen, en wel speciaal vanuit de straal waarop hijzelf is afgestemd, een maximum aan geestelijke kracht en inspiratie ontvangen.

Wat betreft het lichamelijke moeten we er rekening mee houden dat een te veel aan krachten voor een lichaam even schadelijk is als een tekort. Daarom zou ik juist voor deze tijd willen aanbevelen:

In de eerste plaats: probeer elke overspanning van het zenuwstelsel te voorkomen door u aan te wennen uw problemen elke dag een ogenblik te bezien, zo goed mogelijk op te lossen en er dan niet aan te denken. Het vraagt enige training maar heeft hele goede resultaten.

In de tweede plaats: we moeten er rekening mee houden dat juist in deze periode – en nu denk ik speciaal aan dit jaar en het volgende jaar – grote tekorten kunnen ontstaan in het lichaam. Wij kunnen deze niet alleen langs geestelijke weg aanvullen, maar wij kunnen bv. wel in de komende tijd in het dieet groenten en fruit een groter aandeel geven in de voeding dan tot voorheen. Dit zal ongetwijfeld bijdragen tot een goede gezondheid.

En dan ten laatste, misschien wel het belangrijkste: een groot gedeelte van de kracht die je nodig hebt, is levenskracht, deze is als een statische elektriciteit in de atmosfeer aanwezig. Wij kunnen een deel daarvan in onszelf opnemen en wanneer dat harmonisch is, dus van binnenuit a.h.w. naar buiten toegaat, dan kunnen we dat vaak via de ademhaling doen.

Ik zou in deze tijd voor degenen die gebruik willen maken van de hen passende straal voor lichamelijke verbetering, willen zeggen: Probeer vooral gelijkmatig te leven, kies uw voeding in overeenstemming met de werkelijke behoefte van uw lichaam, d.w.z. dat de meesten van u onder vitaminetekort zullen gebukt gaan in de komende tijd en deze voornamelijk uit plantaardige voeding, een extra dosis plantaardige voeding, groene groenten en fruit e.d., kunnen verwerven. Houdt u rekening met bewuste ontspanning van uw lichaam, als u kunt deel voor deel in uw gedachten even ontspannen tot u het gevoel hebt dat u geheel ontspannen bent. Haal regelmatig adem, bij voorkeur in de frisse lucht, pas op voor temperatuurovergangen en dan zult u langzaam maar zeker een gevoel krijgen van welbehagen dat aan uw feitelijke gezondheidstoestand niet onmiddellijk iets verandert, maar dat ertoe zal bijdragen dat eventuele genezingsprocessen zich sneller afspelen, dat eventuele processen van ziekte of verzwakking trager verlopen en een grotere kans tot ingrijpen bieden.

En dan ten laatste voor het geheel nog eens opgemerkt: vóór alles, innerlijk harmonisch zijn, u niet opwinden ten goede of ten kwade over wat er is of gebeurt; in uzelf rustig zijn en proberen ook in uw eigen leven regelmatig lichamelijk ontspanning en rust te vinden. Dat is wel het beste dat ik u voor deze periode kan raden. Er zijn tijden dat een zekere mate van inspanning lichamelijk beter is of dat een doelgerichtheid in de geest beter is dan ontspanning, maar op het ogenblik is deze poging harmonie te vinden wel het beste. Graag het volgende punt.

  • Geachte spreker, de leidende draad in uw betoog is voor alles eerst zegenrijke evolutie. Voor iemand die in reïncarnatie gelooft is dit bijzonder waardevol. Acht u deze evolutie op geestelijk terrein in staat om het groeiend menselijk weten zo ver te brengen, dat men indien men het niveau daartoe bereikt, het stoffelijk lichaam zou kunnen afleggen indien men gerijpt is tot het niveau van zijn bestemming? M.a.w. zal de dood zijn verschrikking gaan verliezen?

Ja, aardige vraag. Laten we de punten dan even zuiver stellen. De evolutie van de mensheid als geheel berust op periodiciteit. D.w.z. wanneer een top van evolutie bereikt is, volgt een terugval. Voor de lichamelijke evolutie kan dus worden gezegd, dat de toekomstige tijd wel grote beloften inhoudt, maar dat we daarna toch weer een zekere terugval te zien krijgen. Daar behoeven we, ook wanneer we in reïncarnatie geloven, nu niet direct buitengewoon veel hoop uit te putten.

Er is een ander punt dat veel hoopvoller is. Naarmate de mens innerlijk harmonischer wordt, zal zijn behoefte om zijn innerlijke problemen in de stof tot uiting te brengen verminderen. Zijn aandeel in het materiële leven wordt minder. De dood wordt voor hem langzaam maar zeker geen dood meer, omdat zijn geestelijk bewustzijn datgene dat men nu “na de dood noemt”, maar wat in feite in het stoffelijk bestaan altijd aanwezig, erkent en zó de overgang niet meer ziet als het verlaten van een wereld, maar slechts als het staken van een reeks van overbodige functies.

Wat betreft de persoonlijke evolutie. Er is altijd op aarde wel weer iemand die een toestand bereikt waarbij stoffelijk “zijn” niet meer noodzakelijk is. Dit is voortdurend aan de gang, het is een soort laatste oordeel dat voortdurend op de wereld wordt gesproken voor eenieder die rijp is, om in de terminologie te blijven, voor de rechterstoel te verschijnen. Is dit voldoende?

  • Dit laatste niet helemaal. De rechterstoel niet.

Laten we het dan zo uitdrukken: Het stoffelijk bestaan is vanuit de geest gezien noodzakelijk, omdat de strijdigheden en onevenwichtigheden in die geest worden getoetst en getoetst moeten worden aan een wereld met schijnbaar onveranderlijke maatstaven en mogelijkheden. Het resultaat is dat innerlijke disharmonie en onevenwichtigheid voert tot stoffelijk bestaan. Zolang deze onevenwichtigheid er is, heeft men geen voldoende erkenning van het goddelijke in zich om zich als het ware met de werkelijkheid of het tijdloze te confronteren. Op het ogenblik dat men die rust bereikt, is het stoffelijk leven overbodig en wordt men met het tijdloze geconfronteerd, zonder daarom dit tijdloze misschien voor zichzelf onmiddellijk te aanvaarden. Men is bevrijd van het stoffelijk bestaan en staat voor de Eeuwige, voor de rechterstoel. En in de aanvaarding van dit eeuwige ontvangt men een oordeel.

Men vindt vanuit deze beschouwing zijn werkelijke functie en plaats in het kosmische geheel op een wijze die voor het “ik” bevredigend en aanvaardbaar is. U ziet dat het helemaal niet zo ingewikkeld is als het lijkt. Ik hoop dat deze verduidelijking heeft bijgedragen tot een beter begrip voor hetgeen ik stelde.

  • Ligt in die groeiende kennis van het Aquariustijdperk dan ook een zoveel groeiende wijsheid, dat men de stoffelijke hoedanigheid van de mens zo zeer zou kunnen beheersen dat men die aflegt?

Deze voor het geheel der mensheid te zien als een mogelijke bereiking, neen. U moet het zo bezien. Er is dus in de hele historie eigenlijk een soort “haasje over” aan de gang. De menselijke kennis springt, moet buigen voor het gebrek aan, hetgeen we misschien “moreel beseffen” of wijsheid kunnen noemen, waarop zij een probleem vormt waar de wijsheid zich mee bemoeit. De wijsheid richt zich op, gaat over het weten heen, distilleert een levenshouding die dit weten inhoud en meer mogelijkheden biedt, maar moet dan weer in zijn begrip der waarheden het weten op peil brengen en dan krijg je de volgende sprong. Dat is een beeld dat zich steeds weer herhaalt. Of we nu kijken in het Stenentijdperk, waar de eerste mens voor het eerst een vuistbijl maakt en een andere zegt: Maar wij hebben hier in de buurt een steen die makkelijk verwerkbaar is; een industrie begint, de eerste vorm van industrialisatie in het Stenentijdperk. Terwijl, of we nu kijken naar de eerste ontwikkeling van de industrie hier, of we kijken naar de eerste Germaan met zijn vreemde goden die in feite niets anders is dan natuurkrachten en wezens der natuur of naar gespecialiseerde godsdienst, we zien altijd diezelfde fase weer.

We zien bv. in de godsdienst eerst de inspiratie, dus de benadering van het onzienlijke. Die benadering van het onzienlijke heeft behoefte aan iets om zich op te baseren. Er ontstaat kennis. Ze gaat er overheen, maar staat nu op een punt waarop zij haar kennis moet uitbreiden.

Kennis en religie zijn altijd waarden geweest die sterk met elkaar verwant zijn geweest en zo bezien, kunnen we zeggen: Ja, dat is een natuurlijk verschijnsel, dit heeft niets te maken met het peil van de mens, het geestelijk peil, dit is een ontwikkelingsproces, gebaseerd op de granieten tafelen van Mozes, a.h.w. op de oorzaak- en gevolgwerking. En die oorzaak en gevolgwerking houdt de mogelijkheid in voor de eenling om in zich de harmonie te bereiken (en dan in dit kader uitgedrukt als een harmonie tussen weten en kennen of wijsheid en verstand) – als u het zo wilt – dat harmonie ontstaat en dan krijgen wij het onstoffelijk worden.

Er zullen nog wel eens rassen zijn op deze wereld voortkomend uit de mensheid, die een meer energetische levensvorm zijn en dus niet zo vast belichaamd zijn als gij dat op het ogenblik zijt, maar dat ligt nog heel ver weg. En wanneer die periode aanbreekt dan zal – tenzij er geen levensmogelijkheid meer is op de aarde – er weer een lagere levensvorm zich ontwikkelen die geconfronteerd met deze minder stoffelijke – die als goden worden geïnterpreteerd in het begin – weer langzaam die ladder van evolutie begint.

  • Hoe is de door u gesignaleerde toename van machtsuitoefening over de massa’s door de machthebbers van de komende 50 tot 100 jaar te rijmen met de door u aangekondigde toename van mogelijkheden voor de mensen zich juist individueel, in geestelijke zin, te ontplooien?

Dit is alleen maar een schijnbare tegenspraak. Misschien mag ik een aardig voorbeeld geven. En nu hoop ik dat geen partijganger in Nederland zich om enigerlei reden gekwetst zal voelen wanneer ik dit voorbeeld gebruik. Er zijn onnoemlijk veel mensen die zeggen:

Kijk, die PvdA – wat zijn het verder – P.S.P. en nog zo wat, die praten nu wel een hoop, maar ze doen niet wat ze zeggen en die toch wanneer de verkiezingen komen, automatisch weer stemmen op die partijen omdat zij geen alternatief zien. Kunt u dat volgen? Het alternatief zou zijn, niet meer zich binden aan de idee die verkondigd wordt, maar zich binden aan de feiten en een keuze bepalen aan de hand van de momentele behoefte. Ook wanneer dit een behoefte is bv. aan een grotere parlementaire tegenstelling of strijd. De doorsnee doet dit niet en zo krijgen wij – dat kun je heel aardig zien bv. in verschillende Oostblokstaten – een uiterlijke maatschappelijke vorm waarbij de absolute macht in feite nog versterkt wordt, terwijl gelijktijdig de innerlijke vrijheid van denken van de mens groter wordt, omdat hij niet meer kritiekloos het gestelde aanvaardt. Kunt u dat volgen?

  • Nee, niet zo

U kunt zich dat niet indenken?

  • Ik zie er geen voorbeeld van.

Lastig om er een te vinden. Ik ben niet zo in de plaatselijke politiek thuis. Ja, misschien kan ik u een voorbeeld geven dat even anders ligt. Er bestaat een officiële rassengelijkheid in de V.S. op het ogenblik, er bestaat een praktische rassenongelijkheid in de V.S. De inhoud van hetgeen de regeerder stelt, kan met federale troepen soms volvoerd worden, maar de geesteshouding van de mens kan daarbij niet beïnvloed worden. Kunt u dat volgen? Dat heeft u gezien. Daaruit volgt dus dat hetgeen de regeerder doet en wat de mens denkt, verschillende waarden zijn. Wanneer we dit nu zien, dan kunnen we de beelden omdraaien en zeggen: de regering stelt de rassenongelijkheid als noodzakelijk, maar de eenvoudige mensen ervaren het niet meer als zodanig, waarvan ze – zij het zeer beperkt – hier en daar voorbeelden kunnen zien in bv. de Unie van Zuid-Afrika.

Wanneer wij nu zien wat de praktijk is, dan zeggen we: Daar zijn mensen die zich vrij maken van een beeld dat gelijktijdig toch de maatschappij beheerst. Als u die beelden in de gaten houdt, dan moet u nog een stap verder gaan. Dan nemen we een derde voorbeeld – ik zeg, ik ben helaas niet voldoende op de hoogte van de plaatselijke omstandigheden om ze daar te vinden – en dan zie ik bv. de neiging van het katholicisme om haar eigen standpunt van alleen waar en onfeilbaar, langzaam maar zeker te veranderen in één van broederschap en samenwerking met alle christenen. Maar dit standpunt bestond in feite reeds bij velen in de jaren 1930 – 1935. De acties die daar logisch uit voortvloeiden hebben wij kunnen zien in de jaren na de oorlog (zeg maar 1946 – 1951) o.m. bij het optreden van de arbeider-priesters in Frankrijk en Italië. Deze werden toen kerkelijk verboden. Officieel was dit niet aanvaardbaar en toelaatbaar. Maar nu komt het concilie en dit concilie gaat nu besluiten nemen waardoor datgene dat twintig, dertig, veertig jaar geleden misschien onder de christenen reeds als individu, als eenling, leefde bij de katholieken nu officieel wordt erkend. D.w.z. dat de uiterlijke houding van de katholieke kerk en de houding van de individuen daarbinnen, die officieel zich hielden aan de uiterlijkheden, dus aanmerkelijk verschilden en dat gelijktijdig in het katholicisme kon worden gesproken van een persoonlijke groei naar oecumene en van een uiterlijke machtshandhaving tegen elke vermenging of aanvaarding van andere vormen van christendom.

Als u deze voorbeelden nu neemt, zou het u misschien niet zo onvoorstelbaar meer voorkomen dat wanneer wij een maatschappelijke situatie hebben die gebaseerd is op een steeds grotere centralisatie van gezag en invloed, deze ondanks het gevoel van de eenling, die meer persoonlijke vrijheid vergt, niet onmiddellijk kan worden afgeremd. Dit houdt in dat de maatschappelijke en politieke ontwikkeling verder gaat in een richting die door steeds meer mensen innerlijk wordt verworpen en verloochend en dit impliceert weer dat er gelijktijdig een neiging kan zijn tot grotere vrijheid in het individu en een neiging tot grotere binding en sterkere dictatuur in de massa. Heeft u dat kunnen volgen? Is daarmee mijn stelling duidelijk geworden?

  • Jazeker.

Dank u. Dat was, als ik me niet vergis, de laatste stagnatie geloof ik. Zijn er nog meer punten die u wilt aansnijden?

  • Mag ik daar misschien aan vastknopen? Het is me opgevallen – en u bent niet de enige daarin – dat er een eigenaardig verschil, een zekere discrepantie bestaat in het beschrijven van een tijdsontwikkeling, dus van deze omwenteling, ontwikkeling in de tijd tussen sprekers van de O.D.V. en tussen gastsprekers. Wanneer men de gastsprekers beluistert, dan hoort men een veel grotere dynamiek daarin. Terwijl de ODV-sprekers het altijd weten uit te smeren over zo 1000-2000-3000 jaren. Waar zit hem dat in?

Nu dat kan ik u heel gemakkelijk verklaren. Het is het verschil tussen de waarnemer en de werker. Degene die actief is, ziet een bereiking dichtbij. Degene die in zijn beschouwing van het geheel niet die actie of de kern van zijn wezen beschouwt en tracht zo’n objectief mogelijk beeld van ontwikkeling te verkrijgen, ziet de tekorten die er zijn. Een vergelijkbaar beeld. Wanneer iemand van bv. de NASA. of van de Sovjet-afdelingen van de luchtmacht die zich bezighouden met intercontinentale ballistiek en ruimtevaart praten over wat zij van hun raketten verwachten, dan geven de beschouwers te kennen: het zal nog wel veel jaren duren voordat wij naar de maan kunnen gaan. Maar vraag je dit nu de astronaut of hoe hij zich noemt, of kosmonaut, dan zegt hij: Ach, met de middelen die wij hebben, zouden we het reeds kunnen. En dáár ligt het verschil. Maar. . . wat beslist? Beslist degene die zegt: Het kan nu beslist of degene die zegt: Ik zie de geestelijke achtergronden en de geest beslist, of moeten we rekening houden met de feiten van deze wereld? Het is altijd gemakkelijk grote resultaten of veranderingen op korte termijn te beloven. Geestelijk zijn deze mogelijk, maar alleen individueel. Wanneer wij de mensheid als geheel bezien, dan moeten we, rekening houdende met de mogelijkheden en omstandigheden, accepteren dat in een crisisperiode als de huidige door de actieven een zeer grote werking, een zeer grote invloed geschapen kan worden. Dat hierdoor schijnbaar, maar niet in het wezen van de mensen als zodanig, een sprong vooruit wordt gemaakt. De mens zal eerst die gevolgen moeten verwerken en innerlijk tot dit peil moeten komen voor men verder gaan kan. En daarom zien wij dus het Aquariustijdperk niet als iets dat vandaag begint en morgen de hemel brengt, maar als een nuchtere, logische ontwikkeling, gebaseerd op menselijke en geestelijke waarden die overzienbaar zijn, waar wij door vergelijking en toetsing in het verleden de werkelijke dynamiek van kunnen herkennen. D.w.z. de kosmische periodiciteiten. En aan de hand van deze periodiciteiten bouwen wij dan een beschouwing op. U moet mij dus niet kwalijk nemen, dat ik u niet als een gastspreker zou doen misschien – die u hier, wat men in trainerskringen, als ik me niet vergis – een peptalk geef.

Er is alle reden tot persoonlijk optimisme, want de mogelijkheden tot persoonlijke bewustwording zijn voor de doorsneemens aanmerkelijk groter in deze dagen dan ze in lange tijd geweest zijn. Maar ik voor mij kan ook wel zeggen, dat de vervoersmogelijkheid van de stadsbus in Hilversum of de rondvaartboot in Amsterdam zo groot is, dat 100.000 mensen tegelijk vervoerd kunnen worden. Maar als ik nu weet dat er maar 100 mensen gemiddeld gebruik van maken, dan zal ik zeggen, dat ten hoogste dit aantal verdubbelt, dat de rest van die capaciteit voorlopig ongebruikt blijft. Nu kan ik de nadruk leggen op de mogelijkheid, ik kan de nadruk leggen op de feitelijke ontwikkeling.

Bij het beschouwen van een periode als een Aquariustijdperk hebben we rekening te houden met de totale duur van dit tijdperk, de totale daarin mogelijke en waarschijnlijke ontwikkelingen en een tijdsindeling die niet is gebaseerd op het ogenblikkelijke werken, maar op de gekende ritmen en verschijnselen in de kosmos. Dan kunnen we dit, zoals ik ook trouwens duidelijk heb gedaan aan de hand van kleinere periodiciteiten die bekend zijn en de nu bekende tendenzen, door middel van een extrapolatie de zeer waarschijnlijke mogelijkheden geven voor de nabije toekomst, maar daaruit kunnen we weinig of geen conclusies trekken omtrent een algemeen geestelijk reveil of wel een geestelijk afzakken, een teniet gaan, inslapen. Dit is immers een persoonlijke kwestie, dat geen gemiddelde hier berekend kan worden. En als het niet berekend kan worden, moeten we het ook niet geven. Althans dat lijkt mij redelijk, wanneer wij trachten een redelijk beeld te geven van de toekomstige mogelijkheden.

  • Dat zou impliceren dat in vele gastsprekersredevoeringen te veel pep werd gegeven.

Ik zou dat niet graag onderschrijven, maar ik geloof toch wel dat wij mogen constateren dat het punt van uitgang bij een gastspreker totaal anders is dan bij ons. Wat wij vandaag hebben gedaan, dat is een periode en mogelijkheden bezien. Wat de gastspreker doet is u mededelen wat hij en de zijnen doen en gelijktijdig het scheppen van een sfeer, een zekere warmte misschien, geestelijke warmte waardoor uw eigen deelgenootschap in die arbeid waarschijnlijker en groter zal worden.

Het doel is een ander, de opzet is een ander, de mededeling wordt op een andere basis gegeven. Ik geloof dat wij juist die tegenstellingen tussen de normale beschouwing en deze door gastsprekers gegeven inzichten zelfs m o e t e n hebben, want, tenzij u aan de ene kant geconfronteerd bent met wat, althans zoveel mogelijk, nuchtere feiten en ontwikkelingen zijn en aan de andere kant de krachten erkent die werkzaam zijn, de gastspreker, kunt u uw eigen actie, uw eigen beleven van deze tijd op de meest harmonische en juiste wijze richten. Houdt u nu alleen aan wat die gastspreker zegt, dan gaat u dat interpreteren. Die interpretatie is misschien onjuist en u verliest daardoor eenvoudig uw vertrouwen in die gastspreker. U breekt de sfeer en uw deelgenootschap valt weg. Nu krijgt u feitelijke voorlichting, u kent daarachter de tendens, de werkzaamheid en door beiden te erkennen wordt het u mogelijk als mens tussen de feiten en de geestelijke waarden een weg te vinden waarbij uw geestelijke actie kan blijven bestaan, zonder dat u stoffelijk wordt geschokt door te grote teleurstellingen.

  • Leidende getallen in het Vissentijdperk waren maatschappelijk, economisch 2-3-7 en 12 en geestelijk religieus 13-16 en 22. Welke filosofische waarden zullen in het Aquariustijdperk domineren?

In Aquarius zal volgens mij het getal 4, het getal 10 en het getal 13 domineren.

  • Maatschappelijk, sociaal of beide?

Nu dit is de geestelijke inhoud en sociaal zal ook weer de factor op de voorgrond komen en daarnaast waarschijnlijk, maar dat zal zijn in het hoogtepunt de factor 21 sterk. Dat zal sociaal economisch politiek, zoals u dat noemen wilt, een grote waarde krijgen en de periodiciteit die wij kennen, dus het wisselend getal daarin, is voor de eerste periode het getal 15, voor het hoogtepunt eveneens het getal 21 en voor de aflopende periode het getal 17 aangevuld met het getal 6. Maar dat is een kwestie van periodiciteiten, dat zijn de getallen die de wisseling opbouw en werking van de gemeenschap bepalen. Niet haar werkelijke geestelijke vormen of achtergronden. Het vraagt nog wel enig uitplussen om er achter te komen hoe dat precies in elkaar zit hoor, dat ben ik met u eens. Maar ik geloof dat u bij nadere beschouwing toe moeten geven, dat deze getallen inderdaad wel juist gekozen zijn.

  • Spelen de metalen als goud en zilver ook nog zo’n belangrijke rol in het Aquariustijdperk?

Ja, ik geloof dat metalen materieel een rol zullen blijven spelen door hun eigenschappen en de mogelijkheden die ze de mens geven om bewerktuiging e.d. tot stand te brengen. Sieraden, geloof ik, zullen steeds meer veranderen, materiaal zal steeds minder belangrijk worden en wat we inventiviteit of originaliteit noemen steeds meer. Op de duur geloof ik dat het sieraad plaats zal moeten maken voor een totaalharmonie, waarbij het detail wegvalt en het geheel op zich het enig werkelijke is en dan zal het doorsnee sieraad, naar ik aanneem, wel van meer natuurlijk aard zijn. Ik zie, ofschoon in de komende tijd voor kunstsmedengoud- en zilverwerkers, bijouterie-zaken en zo, de zaak nog wel gunstig is, geloof ik toch dat die gunstigste periode over een twintig jaren wel voorbij is.

  • Ook wat valuta, geldstandaard betreft?

Ach de goudstandaard is haast niet meer te handhaven. Ik denk dat men nog alle pogingen zal doen om ze te handhaven. Daardoor krijgen we al, waarschijnlijk via conferenties in 1967-1968 een totale herwaardering, waarbij de goudenstandaard nog wel wordt aangehouden, maar bepaalde andere waarden als goudwaarde worden meegeteld en dan denk ik dat we in 1986-1987 een afwijking krijgen van de goudstandaard en dat zal in den beginne weer een metaalstandaard zijn en daarna krijgen we waarschijnlijk een energiestandaard. Dat zal niet lang duren, zeg 1995. U kunt voorlopig nog gouden tientjes sparen. De waardevastheid is althans voor de eerste vijftien jaren nog wel aanwezig. Heeft u verder nog iets te vragen?

Dan zal ik nu graag willen afsluiten. Ik heb geprobeerd nl. om u, misschien niet erg kundig, maar toch wel gemeend, een beeld te geven van het Aquariustijdperk, van al datgene dat er een rol in speelt. Ik geloof dat het aan het einde van deze bijeenkomst goed is er op te wijzen dat dit alleen maar verschijnselen zijn. Er is één kracht die we dan, waarschijnlijk bij gebrek aan beter, God noemen. Een wezen, dat voortdurend actief is en geldend is en dat door geen enkele periode, door geen Aquariustijdperk of iets anders, te verdringen is.

Er is in ons leven, geestelijk zowel als materieel, één vaste waarde. Niet onderhevig aan periodiciteiten, niet onderhevig aan wisselende beïnvloeding. Wanneer wij deze kracht in onszelf realiseren, dan kunnen wij eeuwig zijn terwijl ons wezen de tijd nog ondergaat. Nu zult u begrijpen dat dit tijdloze alleen in jezelf kan bestaan. De tijdperken, de verschillende cycli die optreden, bepalen vaak de mogelijkheden, de werktuigen waarover wij kunnen beschikken. Maar datgene dat wij verrichten is tijdloos. Om het heel eenvoudig uit te drukken: Wij werken het werk God’s met de krachten die Zijn macht ons in de tijd ter beschikking staan.

Erg vroom geformuleerd, maar hoe vind je er een andere formulering voor? Wanneer wij pessimistisch worden, wanneer wij denken dat het toch wel verkeerd zal gaan, wanneer wij menen dat wij toch niets kunnen doen, dan zullen wij, zelfs bij het hoogst innerlijk besef, de werktuigen verwerpen. Maar onthoudt één ding! Wij kunnen alleen de grote waarheid, die de kern en de zin van ons bestaan is, wáár maken wanneer wij eerst bereid zijn om de middelen die ons ter beschikking staan te hanteren, te gebruiken.

In deze tijd van Aquarius is het voor de mensheid een drang tot geestelijke beleving, tot geestelijke activiteit, tot het verwerven van wijsheid, maar gelijktijdig ook de behoefte om een vormgeving te vinden daarvan, die hem in zijn eigen materiële wereld reëel kenbaar is. Dat kan verwezenlijkt worden wanneer men uitgaat van God. Maar God of de Eeuwigheid, of de Kern van het bestaan of het Grote Niet of wat voor een naam men daarvoor ook wil gebruiken, is Harmonie. God is rust, God is Kracht, een vorm van Kracht die we niet kunnen omschrijven, maar Kracht. Wanneer wij in onszelf deze rust, deze evenwichtigheid kunnen herwinnen, ontstaat in ons de Kracht, het Vermogen dus. Dit heeft niets te maken met de stralen waarover u zo-even hebt gepraat, al zou misschien de wijze waarop wij het formuleerden door de straal bepaald worden. Is die Kracht er, dan is er nog niets gebeurd. En kracht op deze wijze ontvangen blijft potentiaal, maar is niet actie zolang wij die kracht niet binnen de mogelijkheden van de tijd en ons eigen wezen tot uiting brengen. Daarom lijkt het mij aardig om hier als besluit misschien een wat optimistisch woord te laten horen.

In de schijn van persoonlijke onmacht die deze dagen voor het individu alles schijnt te overvleugelen, ligt voor de mens de mogelijkheid in zich een kracht te vinden waardoor hij – niet revolutionair en explosief – maar uit de geleidelijkheid en vastheid van zijn wezen voortdurend en regelmatig werkzaam zijnde, de grootste krachten die er zijn op aarde verwezenlijken kan.

Hij kan, puttend uit de Kern van het Rad der gebeurtenissen, in de gebeurtenissen van die Kracht, van die Kern, uitdrukken zo zeer, dat het gebeuren de lichtende Waarheid van het tijdloze, van het kernpunt weerkaatst. En wie daaraan deel heeft, zal de wereld en zichzelf niet zien in het licht van de tijd en de tegenstellingen van de tijd, maar zal zichzelf beleven op grond van deze innerlijke waarden, deze innerlijke kracht. Hij zal zijn wereld zien in de volmaaktheid en harmonie, die voortvloeien uit de kracht welke hij uitdrukt. De verschijnselen zijn niet zijn vijanden, zijn slechts eens te meer de uitdrukking van het Grote dat hij in zich draagt en deze weg tot rust en volmaaktheid bestaat altijd en nu vooral. Ook nu, óók voor u. Ik leg daarop de nadruk, omdat de verwarringen die deze aanloopperiode van Aquarius nu eenmaal met zich brengt, u anders zou doen denken dat de ondergang nabij is of u zou doen vrezen voor het verlies van al dat waardevol en betekenisvol in uw leven is.

Daarom acht ik het goed te zeggen, dat gij ook nu de Eeuwige Kracht, de Eeuwige Vreugde a.h.w. waar kunt maken in uzelf. Dat u de wereld niet kunt veranderen misschien, maar dat u kunt leren het gebeuren van die wereld in zijn werkelijke betekenis te zien en zo niet het lijden delgen kunt, maar het als zinvol kunt begrijpen en in u deze zinrijkheid zelf het lijden tot vreugde kan worden in u.

Ik hoop dat u mij dit misschien wat op een predicatie lijkend slotwoord zult vergeven. Naar mijn beste overtuiging moeten wij de historische en kosmische waarheid en periodiciteit aanvaarden voor onszelf en door de kracht in onszelf maken tot een weerkaatsing van het tijdloze. Dit lijkt mij, juist in deze dagen, een voor velen mogelijke bereiking en zeker een bemoediging voor allen die zich onder de druk der tijden soms hulpeloos, ja, hopeloos gevoelen. Ik hoop dat mijn woorden tot een ontstaan van wat innerlijke kracht en zekerheid in u hebben mogen bijdragen.

Ik dank u zeer voor de vragen die u mij hebt willen stellen. Verontschuldig mij voor sommige problemen die ik in de beantwoording daarvan heb opgeworpen en wens u allen een zeer zegenrijke avond toe. Ik dank u voor uw aandacht.

image_pdf