Het elementaal vuur

27 januari 2005

Tot hiertoe, vrienden, hebben we jullie al een paar basisbegrippen bijgebracht. We hebben geprobeerd om jullie een harmonie te laten voelen met de aarde, het water, de lucht. We hebben u al geleerd een afscherming op te bouwen. Het is belangrijk dat u al deze zaken, het zijn er nog niet zoveel, maar toch, blijft oefenen. Het is belangrijk dat u nog steeds probeert een harmonie te hebben met aarde, water en lucht. Want we moeten ertoe komen dat ieder van jullie hier gaat aanvoelen welk element voor hem of haar het beste aanvoelt. En dat kun je alleen maar door te oefenen. Want dat wordt, naar de nabije toekomst toe, belangrijk dat ieder van u kan zeggen: Mijn element is bv. aarde, maar het mijne is water; het mijne is lucht en voor sommigen zal het vuur zijn.

Daar ga ik het dadelijk over hebben.

Waarom is dat belangrijk? Omdat in een groep als deze, die toch een beetje de bedoeling heeft om met de natuur te kunnen werken, we mensen moeten krijgen die kunnen aanvoelen wat de aarde van plan is, of het elementaal ‘aarde’; dat we mensen krijgen die dit kunnen voor het water en voor de lucht. En juist doordat we dit kunnen samenvoegen in een groep, kunnen we met krachten gaan werken, kunnen we bepaalde reacties die de aarde zelf in petto heeft, die de natuur in petto heeft, om het juister uit te drukken, kunnen we gaan sturen, kunnen we gaan helpen, kunnen we gaan zorgen dat dit op een juiste wijze zich kan voltrekken.

En ik weet dat jullie je allemaal afgevraagd hebben waarom er nog niet gesproken is over het elementaal ‘vuur’. Wel vrienden, het is heel belangrijk dat je eerst aarde, water en lucht hebt leren aanvoelen, er hebt leren één mee worden, om vervolgens over vuur te praten. Maar er is een enorm verschil. Met het elementaal ‘vuur’, lieve vrienden, kan je of mag je niet één worden. Want als u zich gaat één voelen met het elementaal ‘vuur’, is de kans heel groot dat het elementaal u gewoon in zich opneemt. En dan moet ik u niet vertellen wat er gebeurt.

In tegenstelling tot de drie andere elementalen, waarmee je wel één kunt zijn, kun je bij het elementaal ‘vuur’ alleen met de uiting ervan een vorm van harmonie hebben, nooit met het elementaal zelf. Mensen die dat geprobeerd hebben, hebben meestal tot hun eigen schade en schande ondervonden dat zij, in het beste geval, de omgeving in brand staken; in het slechtste geval dat ze zelf ontbrandden. Je mag niet vergeten dat de basis van het elementaal ‘vuur’ omzetting is; omzetting van bepaalde materialen met zuurstof naar een nieuw materiaal. Dankzij het elementaal ‘vuur’ kan er vernieuwing ontstaan, kan er vruchtbaarheid zijn, enz. Maar wanneer je zou zeggen: “Ach, ik steek hier een haardvuur aan, of een groot kampvuur, en ik ga daar voor zitten”, zoals we u geleerd hebben om met water te doen of met lucht of met aarde, “en ik wil daar één mee worden”, dan zou dit wel kunnen leiden tot iets dat voor u totaal onbeheersbaar wordt. Je kunt u wel – en dat is iets anders – aangetrokken voelen. Je kunt vanuit uw eigen persoonlijkheid zeggen: “Kijk, het vuurelementaal ligt mij wel” en dan kun je daar a.h.w. wel mee werken; in die grootorde dat je er steeds rekening moet mee houden dat, wanneer je daarmee omgaat, er steeds ook vernietiging plaatsgrijpt om het evenwicht te herstellen. Zo zou je kunnen zeggen: “Ik word aangevallen door ijzige demonen, dus ik roep het vuur op om warmte te hebben.” Dit zou je perfect kunnen doen indien je dan ook de verantwoordelijkheid wilt dragen voor wat het vuur op dat ogenblik allemaal kan aanrichten.

Daarom, lieve vrienden, is het belangrijk dat, wanneer je ooit met vuur zou willen werken, dat je dit steeds doet vanuit een evenwicht. Bv. dat bij het gebruiken van het elementaal ‘vuur’ je daar tegenover bv. het elementaal ‘water’ stelt en dat je dat in evenwicht tracht te houden. In latere lessen zullen we u wel leren op welke wijze je dit het beste kunt doen. Op het ogenblik is het zo dat we er willen van uitgaan dat je nu één voor één gaat proberen u voor te stellen hoe het elementaal ‘vuur’ voor u betekenis kan hebben, zonder – en ik leg er nogmaals het accent op – dat je gaat proberen er één mee te worden. Je kunt het elementaal ‘vuur’ gaan bekijken, zeker in deze periode, als een brenger van warmte maar je kunt het ook bekijken – en voor de meesten van u nog het meest ideale – als zijnde ook de brenger van vernieuwing, verjonging.

Je kunt het ook bekijken als diegene die het oude kan opruimen en ervoor zorgen dat het oude, dat niet meer bruikbaar is, omgezet wordt in bruikbare stoffen voor het nieuwe dat moet ontluiken. Dat zijn allemaal mogelijkheden waarmee u een affiniteit kunt opbouwen voor het elementaal ‘vuur’ zonder dat u daar zelf volledig door opgenomen wordt. Het is ook steeds aan te raden, voor diegenen die zich daar niet al te zeker in voelen om al, wanneer zij een voorkeur hebben voor een ander elementaal, van dit steeds daarbij te betrekken; van bv. een combinatie te maken tussen aarde en vuur; tussen water en vuur. De combinatie lucht en vuur zou ik u nog niet direct aanraden omdat je dan ook zeer sterk het luchtelementaal moet kunnen sturen, in die zin dat het niet direct tot een enorme opflakkering, door de toevoeging van de zuurstof aan het vuur, tot een opflakkering van het vuur komt, want dat zou je niet beheersen. Hou er a.u.b. rekening mee – en dit geldt voor iedereen – door deze proef te gaan doen, betreed je een wereld die minder en minder gaat beantwoorden aan de werelden die je tot hiertoe gekend hebt. Daarmee wil ik zeggen dat je steeds verder gaat doordringen in andere dimensies. O, het zal niet opvallen, maar juist doordat je deze proefjes doet, doordat je erover denkt, doordat je harmonieën opbouwt, ben je voor uzelf een nieuwe wereld als dusdanig aan het openen.

Vergeet in dit alles ook niet uw afscherming. Dit is ook iets dat je moet blijven oefenen. En dan zul je zien dat je eigenlijk de eerste stap gezet hebt. Wanneer je u als mens één kunt voelen met deze natuurkracht, wanneer je deze niet meer gaat beschouwen als zijnde een mooi verhaaltje – “ik heb er al eens over gelezen, maar ja, voor de rest heeft dat weinig of geen waarde voor mij” – wanneer je door uw oefening zo ver kunt komen dat deze elementalen voor u wel degelijk bestaan, voor u wel degelijk werkzaam zijn en dat je vanuit een meditatieve harmonie met deze elementalen sturend kunt optreden voor wat in de natuur gebeurt, dan is uw eerste kleine stap gezet in de nieuwe wondere wereld van de mogelijkheden die je hebt wanneer je met natuurkrachten, natuurmagie, gaat werken. Dan zul je opmerken dat op dat ogenblik voor u plots wel degelijk aardmannetjes, elfen, … reëel zijn. Ik weet wel, ze zullen niet aan uw deur komen bellen en op de koffie komen, dat moet je u niet voorstellen, daar gaat het niet over. Maar je zult in veel zaken die je doet, aanvoelen: o, hier gebeurt dit zo, dat staat te wachten, dat gaat zich voltrekken, hier kan ik zo handelen.

Je zult gaan opmerken dat plots vele zaken rondom u eigenlijk anders in elkaar zitten dan dat je, wanneer je het vanuit de gewone menselijke bril bekijkt, zou gedacht hebben. En dit gaat u dan natuurlijk voordeel brengen, in die zin dat je u kunt voorbereiden op zaken die komen. Dat je zelf ervoor kunt zorgen dat je bepaalde zaken mee gaat sturen. En daar wordt dan weer de groep belangrijk. En wanneer bepaalde krachten te zwaar of te sterk zouden zijn, kun je u nog steeds vanuit uw afscherming beveiligen.

Is iedereen tot hiertoe mee?

Broeder, is het de bedoeling dat je de beveiliging opbouwt vóór de meditatie, juist vóór je de oefening doet?

In het stadium waar we nu zijn, mag je dat gerust doen. De bedoeling is dat het voor u een tweede werkelijkheid wordt. Al wat wij u hier leren, moet voor u een tweede werkelijkheid worden die uiteindelijk uw eerste werkelijkheid wordt en de wereld waarin u leeft, het dagelijkse, de tweede werkelijkheid. Maar zover zijn we nog niet. Daar gaan we nog een tijdje over doen. En daarom zeg ik: Maak van deze zaken, die je nu leert, uw tweede werkelijkheid. En dat houdt in dat bv., wanneer u ontwaakt en u weet dat u voor een moeilijke taak staat – u weet bv. dat bepaalde personen het niet goed met u voor hebben – dat u bij het ontwaken al begint met het opbouwen van uw afscherming. Dat je bv. ook al begint met datgene waarmee je u het meest in harmonie voelt – en dit kan dan weer het beeld zijn dat u gevisualiseerd hebt, of de kleuren of de gevoelens, of de emoties – van die daarin te brengen, zodat je uzelf al in een positie brengt dat je beveiligd bent tegen wat op u afkomt.

En hoe beter je dat oefent, hoe meer je dat oefent, zul je opmerken dat dan zeer veel aanvallen, die naar u gebeuren – en dit gaat voor de meesten van u hier wel in het kort duidelijk worden – dat je die dan op deze manier naast u kunt laten wegvloeien.

Want, inspelende op de vraag hier, denk niet vrienden, dat we u vorige maal geleerd hebben hoe je u moet afschermen, wanneer dit niet nodig was. Aan de hand van wat we kunnen voorzien wat gebeuren gaat – en dit zeg ik dan op uw niveau, hier spreek ik niet op het niveau van de ganse aarde maar op jullie niveau – zul je er rekening moeten mee houden dat voor menigeen van de groep hier, in de toekomst, van alle mogelijke benaderingen zullen gebeuren omdat mensen – en het is toch belangrijk dat te begrijpen – het niet nemen dat je u buiten het gewone conventionele leven durft bewegen. Vele mensen voelen dat als een dreiging en gaan trachten u te manipuleren. Daarom is het belangrijk dat u zich kunt afschermen.

Plus dat we nu – en hier vertel ik u weer niks nieuws – in een zeer rumoerige losgeslagen tijd leven. U moet opletten, zeer veel mensen zullen proberen u te manipuleren om u uiteindelijk ergens voor te laten opdraaien, waardoor zij denken dat zij zich, dankzij u, kunnen verrijken of verbeteren. Trap niet in deze opgezette vallen. En ik zeg hier direct bij: Dit gaat niet alleen over jullie hier, hoor. Het speelt zich hier in heel deze maatschappij af.

De maatschappij is in gisting, dat weet u. Maar die gisting veroorzaakt dat iedereen gaat trachten de ander uit te buiten, misbruik te maken, want ieder wil op dit moment zijn status behouden of nog verhogen. Tot mijn spijt, vrienden, gaat dat niet meer. Je kunt een taart maar eenmaal opeten. Als ze op is, is ze op. Er zijn misschien wel mensen die denken: “Dan pak ik nog rap het stuk van een ander.” Maar hier gaat het niet meer. We zijn op het ogenblik in een soort versnelde afrekening.

Nu ja, voor u, als mens, versneld kan soms nog jaren duren. Maar wanneer je dat in de totaliteit van de kosmos bekijkt, is dat twee keer niks. Als we de aarde gaan bezien binnen 200, 300 jaar, ja dan zal de mens die dan op deze aarde vertoeft, niet kunnen begrijpen hoe het mogelijk was dat de mens van vandaag, van deze 21 e eeuw, hoe die zo kon bestaan, zo kon leven. Hoe die zo dwaas kon zijn te denken dat hij de krachten van de aarde, dat hij de natuur kon blijven misbruiken, dat de bomen steeds hoger zouden groeien; het is voorbij, vrienden. Jullie zien het nog niet direct want jullie rijden, of schuiven in deze periode, nog steeds met de wagen. Jullie denken nog steeds dat het geld dat op jullie bankrekening staat, werkelijk bestaat, alhoewel dit ook een grote fictie is. En jullie denken nog steeds dat alles moet getaxeerd worden in waarde van geld.

Nee, wat belangrijk gaat worden, en je gaat dat in versnelde mate zien, is wat je voor elkaar kunt betekenen. Wat kun je werkelijk? En daar komen we terug op wat we u leren.

Door het feit dat je u kunt distantiëren van die vloedgolf, die op het ogenblik over de maatschappij gaat, een vloedgolf van duisternis in feite, van chaos, doordat je u daarvan kunt distantiëren en doordat je, juist door te mediteren, door gezamenlijk iets op te bouwen, een punt van rust creëert, juist daardoor maak je het voor u mogelijk dat al deze veranderingen u niet zo zwaar treffen dat je zelf in de juiste richting mee kunt veranderen en dat je uiteindelijk zult zien dat je, na verloop van tijd, voor velen een ankerpunt gaat zijn. Want velen gaan het niet meer zien zitten.

Ik moet u niet onder de aandacht brengen hoe de zelfmoordcijfers, hier in West-Europa, met de dag stijgen. En niet alleen bij mensen die ziek zijn, maar bij zeer veel jongeren. Omdat men het gewoon niet meer ziet zitten in deze maatschappij. Omdat men gedreven wordt door zaken die men niet meer kan beheersen. Want wanneer men leeft met de idee dat iedereen het maar voor jou moet doen, want dat jij alleen maar je rechten hebt, en je ondervindt dat het niet meer gaat, je ondervindt dat je eigenlijk ook plichten hebt, maar je hebt nooit geleerd om daar mee om te gaan, ja dan kan het wel eens moeilijk worden. Zeker wanneer je dan bv. hulp vraagt. En als diegene die hulp geeft, zegt: “Kijk, dat kun je doen, man, zo kun je verder.” Maar wanneer je dan zegt: “Nee, dat wil ik niet, want men heeft het voor mij gedaan, jij moet het nu voor mij doen”, ja, dan ben je aan het verkeerde adres.

Want, vrienden, in deze tijd kan je en mag je hulp geven, maar je mag het niet voor een ander doen. Hou daar rekening mee. Wanneer men jouw hulp vraagt, dan kan je zeggen: “Oké, dit kun je doen, mijn vriend, zo en zo is de manier waarop.” Hier heb je de mogelijkheid. Maar op het ogenblik dat je zou zeggen: “Ik doe het voor jou”, dan ga je mee in die chaos. En dat ga je heel snel ondervinden. En kijk maar rondom u, wat er in de maatschappij gebeurt. Dat diegene die het nog doet op de oude manier, heel snel een mes in de rug gestoken wordt.

Dus, lieve vrienden, leer omgaan met wat rondom u is. Leer u één te voelen met de aarde. Leer u één te voelen met de krachten van de aarde. We hebben jullie al een richting gegeven.

En dan zou ik er nog een volgend punt willen aan toevoegen omdat dat ook belangrijk is. Wanneer we teruggaan in de tijd, tot ongeveer een kleine 100 jaar, tot het begin van de 20 e eeuw, dan bestond er op de aarde een krachtsveld. Dan had de aarde een redelijk stabiel magnetisch veld. Dat magnetisch veld van de aarde was al gedurende enkele duizenden jaren intact en daar zijn – die kennen jullie waarschijnlijk allemaal wel – de fameuze Ley-lijnen uit ontstaan, de fameuze assen van kracht, ik zou bijna zeggen: de slagaders van deze planeet.

De laatste 100 jaar – en dit is dankzij de technologische evolutie gekomen – heeft de mens zo’n vervuiling gecreëerd dat op een onzichtbare wijze, maar wel degelijk voelbare wijze, het aardmagnetisme verschuivingen heeft ondergaan, dat de krachtspunten van de aarde, die op een natuurlijke wijze met elkaar verbonden waren, eigenlijk verbroken zijn.

Wanneer ik u zeg – en dit is een praktisch voorbeeld – dat er bv. door Europa krachtslijnen gingen – waar je bv. één grote lijn had van Antwerpen naar Reims, van Keulen naar Avignon, enz. om vanuit uw situatie hier te praten – deze lijnen en deze krachtspunten zijn de laatste 100 jaar gewoon verschoven en verbroken.

Maar wat heeft dat als gevolg? Dat heeft als gevolg dat, naar de natuur toe, stabiliteit verloren is gegaan maar ook dat, naar de mens toe, vele mogelijkheden en ontwikkelingen geblokkeerd zijn en ook, in zekere zin, verloren zijn gegaan.

Hoe meer uw maatschappij nu verder evolueert op deze terreinen van atmosferische vervuiling, hoe meer de onevenwichten in de natuur oorzaak gaan zijn van catastrofes. Voorbeelden hebt u al genoeg gehad en tot mijn spijt moet ik u zeggen dat u er nog wel een paar gaat krijgen. Want wat gebeurt er? Waar vroeger de aarde haar natuurlijk magnetisch veld gebruikte om de evenwichten te houden tussen, effectief, wat wij u hier aanleren, de elementalen, zijn deze verbroken en ontstaan er enorme onevenwichten, waardoor niet alleen klimaatswijzigingen ontstaan maar, en dat is veel belangrijker, dat er zeer veel afwijkingen ontstaan in de erffactoren van de aarde.

Dat betekent ook dat we een toename gaan hebben van bv. abnormale bacteriestammen maar ook dieren enz., dat totale verschuivingen in de natuur gaan plaatshebben. ‘t Zal ook aan de basis liggen van een decimeren van de menselijke bevolking naar een aanvaardbaar peil op deze wereld. Al deze zaken zijn in wezen veroorzaakt door een onbeheerst omgaan met de natuur. Want uiteindelijk, vergeet niet vrienden, dat de elektromagnetische velden, het gebruik van elektriciteit, het gebruik van atoomenergie, het gebruik van atoomproeven, heeft zeer sterke invloeden gehad, en nog. Het misbruik van afval enz. is ook oorzaak geweest van verschuivingen, dat al deze zaken ertoe bijdragen dat op het ogenblik die onevenwichten enorm gaan toenemen.

En daarom zijn wij eigenlijk hier. Daarom hebben wij ook beslist van voor deze groep, bv. omdat er interesse was, jullie bepaalde zaken aan te leren. Want wat zijn we aan het opbouwen? En dit reeds gedurende langere tijd. Dit is heus niet sinds jullie hier met dit groepje begonnen zijn. We zijn reeds van in de jaren ’60 bezig met de opbouw van zulke groepen omdat – en daar komt het nu en dan gaat u direct begrijpen waarom het zo belangrijk is dat u uw oefeningen doet en dat u tracht tot een eenheid te komen binnen deze groep – omdat wij op het ogenblik bezig zijn met de opbouw van een volledig overkoepelend netwerk over deze aarde. Maar een overkoepelend netwerk van allemaal mensen die, in jullie taal uitgedrukt, de neuzen in dezelfde richting kunnen zetten; die kunnen aanvoelen wat de natuur is, wat de aarde inhoudt en wat de mogelijkheden zijn die nog resten om te voorkomen dat het menselijk ras tussen dit en, laat ons zeggen, een kleine 100 jaar totaal van deze planeet zou kunnen verdwenen zijn.

Want, let op vrienden, het is niet alleen een watergolf die een paar honderdduizenden mensen wegspoelt. Maar de overdracht via de lucht van alle mogelijke bacteriën, wereldwijd, het aantasten van – en let op, hier is het weer belangrijk dat je uw afscherming kent – en kom ik, wat onze vriend daarjuist vertelde over zijn magnetisch veld, terecht bij: u kunnen afschermen tegen al die velden die ervoor gaan zorgen dat uw eigen afweersysteem uzelf gaat aantasten omdat, dankzij deze trilling van deze velden, uw cellen anders gaan reageren, dus al deze zaken, kort gezegd, zijn belangrijk om onder de knie te krijgen.

Als je dan de harmonieën met deze elementen en een juiste afscherming teweegbrengt, en vanuit een groep gezamenlijk een meditatief beeld kunt opbouwen en dat beeld kunt laten samenvloeien met de vele andere groepen die op dat ogenblik bezig zijn. O, en vergis u niet hoor. Het is niet altijd zoals hier dat het gene zijde is die een groep leidt. Op het ogenblik zul je groepen vinden, onder alle mogelijke condities, die – het zij dan wel gewoon inspiratief – toch hetzelfde doen en hetzelfde trachten te bereiken. Maar nergens zul je een uithangbord zien, vergeet dat maar. Dit moet in alle rust, kalmte en stilte kunnen gebeuren. Dat al deze groepen één groot geheel vormen, één groot netwerk kunnen vormen waardoor stabiliteit, waardoor er evenwicht in die natuurkrachten kan ontstaan, waardoor de aarde voor de komende honderden jaren voor de mensheid terug een evenwicht creëert. Dat is belangrijk. En dan zult u zien dat, wanneer u hier mediteert, u bv. – en de ene zal het aanvoelen en de andere misschien met beelden, de andere misschien in puur emotie – dat je zo goed verbonden kunt zijn met een groep ergens midden in Rusland als dat je verbonden bent met een groep in Zuid-Amerika of dat je verbonden bent met een groep hier in “Bachten de Kupe”. Maar de verbindingen zijn er. En de krachten worden ontwikkeld. En dat, vrienden, is op dit moment het belangrijkste. En hoe meer we jullie kunnen aanleren en hoe meer jullie ermee kunnen werken en die tweede werkelijkheid kunt opbouwen, zul je dan, in de loop van jullie leven, uiteindelijk zelf verdergaan en het doorgeven aan anderen. En zo bouw je eigenlijk mee, heel rustig, achter de schermen bij wijze van spreken, aan de nieuwe wereld. En dit is het belang waarom we er zo op staan: mediteer, oefen, werk en maak u a.u.b. geen zorgen om wat komen gaat. Voel u één in uw nieuwe rol. Leef voor de rest gewoon zo goed mogelijk, maar gebruik de werktuigen die we u hier geven. En dan ga je zien, dan staat er jullie nog een heel boeiende tijd te wachten.

Zo vrienden, ik hoop dat ik het niet te zwaar heb gemaakt voor vanavond. Hebben jullie hier nog vragen over?

Als je nog met onzekerheid zit aangaande het elementaal ‘vuur’, heb ik liefst dat je het nog vraagt voordat je ermee gaat werken.

Ja broeder, ik zou eigenlijk toch nog eens willen vragen, vooral omdat ik meestal mijn pollen verbrand aan het vuur, dus als ik het goed begrijp, is het de bedoeling dat we … we mogen ons niet vereenzelvigen maar we mogen wel het vuur als licht benaderen, als warmte, enz. Of zie ik dat nu verkeerd?

Kijk, wanneer ik u gezegd heb in de tijd: “Neem aarde en tracht u er één mee te voelen”, dan kon je aarde in uw handen nemen en je kon u voorstellen dat je één werd met die aarde. ‘t Zelfde gold voor water, ’t zelfde geldt wanneer je buitenkomt en je voelt de wind en je tracht je één te voelen. Je wordt daar één mee.

Bij vuur kan je dat niet maken. Want vuur, wanneer je u daar één mee wilt voelen, dan ga je u verbranden. Hou het bij een praktisch voorbeeld. Wanneer een toorts brandt, kun je wel de toorts vasthouden aan het handvat en naar het vuur kijken, de warmte van de toorts voelen, het licht van de toorts zien maar je kunt het vuur niet vastpakken. Je kunt u niet vereenzelvigen met dat vuur zoals je u kunt vereenzelvigen met die aarde.

Je kijkt naar de uiting en daarmee kun je één worden. Dat wil zeggen dat je kunt zorgen dat er vernieuwing ontstaat, dat er zuivering ontstaat maar niet dat je er één mee wordt. Want één worden met vuur betekent omzetting. En gezien ieder van u nog steeds aan de stof gebonden is, kun je misschien wel proberen om door het vuur een omzetting in de stof te krijgen maar uiteindelijk zal dat eindigen met een klein hoopje as. En dat is dan echt niet handig meer voor uw geest om daarmee te werken. Dan heb je één ervaring en dan is het voorbij.

En denk niet dat dit niet gebeurt; kijk maar politie-annalen na. Regelmatig gebeurt het, zelfs in deze tijd nog, dat mensen op onverklaarbare wijze ontbrand zijn en dat men gewoon van die persoon, waar hij ontbrand is, als restant een hoopje as vindt. Dat is ook één van die wetenschappelijk onverklaarbare zaken. Maar het gebeurt heden ten dage nog. Dus, het is niet de bedoeling dat ik hier volgende maal samenkom met elf hoopjes as. Dat wil ik te allen prijze vermijden.

Is dit voldoende? Of is het nog niet duidelijk voor u?

Ik zal het u anders zeggen. Dankzij het vuur kan u bv. in uw keuken een pannenkoek bakken. Je mag u één voelen met de pannenkoek maar je mag u niet één voelen met het vuur. Je mag hem van mij achteraf nog opeten, dat kan geen kwaad, dat is het resultaat van uw vuur, gecombineerd met andere stoffen, met omzetting van zuurstof, is het resultaat in uw keuken een pannenkoek die je lekker opeet. Dan heb je u niet verbrand, dan heb je geen problemen en toch heb je het vuur juist gebruikt. Is dit duidelijker?

Ik ga proberen ze zo zuiver mogelijk te stellen want iedereen weet wat plichten zijn, maar mijn vraag is: Waar begint een plicht en waar eindigt ze? Hoe moet ik dat nu juist uitdrukken? Een plicht komt eigenlijk uit een verplichting t.o.v. uw wezen. Een plicht als werk kan ik begrijpen maar hoever gaat een plicht t.o.v. anderen?

Ik denk dat ik u daar daarjuist een duidelijk antwoord op gegeven heb.

Maar in relatie bv., van mensen die voor iemand zorgen, hebben die dan verplichtingen t.o.v. diegene die daar verzorgd wordt, heeft die dan verplichtingen t.o.v. diegene die hem verzorgd heeft. Is dat een evenwicht of klopt dat niet in mijn denken?

Kijk, wanneer je iemand verzorgt, dan doe je dat omdat je die mens erkent als uw gelijke. En van daaruit is het evenwicht. Achterliggend, wil ik hier wel bij zeggen dat, zoals u het denkt, u fout zit. Wanneer iemand hulp nodig heeft, is het in eerste instantie zaak dat de hulp door de persoon in kwestie zelf gevraagd wordt. Op dat ogenblik kan hulp gegeven worden, maar de hulp kan maar gegeven worden volgens de werkelijke noodzaken en die komen meestal niet overeen met wat de hulp vragende meestal eist. Op het ogenblik dat door iemand hulp gevraagd wordt, geeft u hulp volgens uw mogelijkheden, volgens uw – op dat moment – kennis, capaciteit, enz. En dan is er een evenwicht. Op het ogenblik dat de andere partij daarmee niet tevreden is – en mag ik hier het beroemde voorbeeld aanhalen dat hier toch in veel openbare zittingen is aangehaald – dat de bedelaar die aan het huis komt en die een boterham vraagt, en je geeft hem die boterham, dat het uw zaak is of u hem een witte of een bruine geeft, of u hem er een geeft met saucisse of met kaas, maakt niet uit, maar op het ogenblik dat die bedelaar tegen u zegt: “Nee, ik wil een witte boterham met kaas”, dan is het uw volste recht van te zeggen: “Sorry, mijn vriend, u kunt deze bruine boterham met salami aannemen en als u dat niet wilt, dan kan ik u niet helpen.”

Dat is het evenwicht. Je mag hulp vragen, maar als je dan hulp krijgt, moet je ze aannemen zoals ze u geboden wordt. En diegene die u helpt, hoeft zijn hulp niet aan te passen aan uw eisen. Dat is belangrijk. Maar het is ook zo, en zeker in deze tijd zien we dat, en dan kom ik terug op wat ik vanavond al gezegd heb, veel mensen gaan eisen van anderen omdat zij zelf nooit iets anders gedaan hebben dan geprofiteerd; omdat ze zijn grootgebracht in een maatschappij zoals de uwe waar een staat zegt dat ze zogezegd gaat zorgen vanaf je geboorte tot je sterft. Dit is ook voor de mens het meest nefaste dat er kan bestaan.

Een zorgmaatschappij zoals de uwe draagt ertoe bij dat het menselijk leven voor velen ondraaglijk wordt. Want de mens heeft de uitdaging nodig. De mens moet risico’s durven nemen. Een mens moet door dalen kunnen gaan, moet bergen kunnen beklimmen.

En wanneer de maatschappij iedereen gelijk maakt, dan krijg je de waanzinnige maatschappij waarin je nu zit, die voor primitieve incarnaties misschien nog even interessant is, maar zeker niet meer voor een geest die werkelijk wilt leren. Want het weten dat je in een maatschappij leeft waar je zeker bent dat, wat er ook gebeurt, dat je altijd alles zult hebben, even goed op materieel gebied, financieel gebied, enz., is voor de mens zelf het meest nefaste en schadelijke wat hij in een leven kan meemaken.

Dit is in tegenstelling natuurlijk met uw huidige sociale maatschappij, die eigenlijk volledig in elkaar aan het klappen is. Want kijk nu maar even rondom u. Uw maatschappij is vergeven van wetjes, van regeltjes, reglementen, kan zelfs niet meer normaal functioneren.

De normaalste zaken van de wereld, van de aarde, zijn abnormaal geworden. Voor alles is er een regeltje. Dat die regels dan tegen elkaar ingaan en veroorzaken dat er nog grotere chaos komt, daar wordt geen rekening mee gehouden. Het enige wat in uw maatschappij voor velen telt, is gewoon: Wat kan ik er voor mezelf uithalen?

Zoals op het ogenblik in uw eigen land veel politici zich aan het – ik zal het mooi zeggen – vetmesten zijn op alle mogelijke bijdragen die u moet betalen, omdat je de illusie zou hebben, wanneer je oud bent, dat je zult verzorgd worden. Wanneer we kijken hoe een commerciële uitbuiting nu hier in het Westen bv. gebeurt van de ramp in Azië, als je daar achter de schermen zou kunnen kijken – en in wezen kun je dat hoor, als je u daar even zou op instellen, maar ik raad het u niet aan – als je zou kunnen zien hoe het geld, dat dikwijls gegeven is door mensen die het beter hadden bijgehouden, nu gebruikt wordt om revolutionairen te bewapenen, nu gebruikt wordt door multinationals om toerisme te lokken, dan spijt het me u te moeten zeggen, maar die hulp is ook niet de juiste weg..

Ach, je zult in de toekomst nog wel van die zaken horen. Want uw land is eigenlijk een heel boeiende aangelegenheid. Mensen storten geld om mensen te helpen maar het mag niet van die of die partij komen. En dan krijg je organisaties die zeggen dat ze het geld weigeren, terwijl diezelfde organisaties op het ogenblik terroristen aan het steunen zijn om terug een revolutie op te bouwen.

Begrijp je mensen hoe dubbel en hoe dubieus zaken zijn? Hoe onder het mom van mooie namen en hulporganisaties de chaos verder wordt gecreëerd. Gewoon omdat diegene die achter de schermen zit, steeds rijker wil worden. Alleen hebben ze één klein probleem. Hoe snel hun rijkdom ook toeneemt, hoe sneller ze ze ook weer kwijt zijn. Dit zul je op alle terreinen zien. Maar goed, dat is minder ons probleem. Ik hoop dat uw vraag hiermee voldoende is beantwoord?

Nogmaals, vrienden, let in deze tijd op. Mensen helpen is heel mooi, maar laat u niet misbruiken. We leven in een tijd waarin je zeer veel kunt doen, ten eerste door vanuit uzelf een harmonie op te bouwen en deze uit te stralen.

Wanneer iemand ziek is, kun je hem dikwijls beter helpen door positief aan hem te denken en door gewoon te trachten de sfeer van de persoon licht te geven, harmonie te geven, dan dat je door materiële zaken tracht, zogezegd, iets te bereiken. Want ook in deze maatschappij moet je nog oppassen. Je mag hier wel iemand helpen genezen, maar je moet wel eerst een papiertje halen. Heb je dat papiertje niet, dan ben je zelfs strafbaar, volgens de wet, wanneer je iemand helpt.

Uw wereld staat op zijn kop, volledig. Hou daar rekening mee. Daarom, vrienden, vertrek vanuit wat we hier vanavond genoemd hebben: uw tweede werkelijkheid. Gebruik de krachten die rondom u zijn. Vorm één geheel, ik herhaal het nogmaals, in uw meditatie.

Deze groep mag zich niet beperken tot de avonden dat je hier samenkomt. Deze groep moet, dag na dag, sterker worden; moet zich, dag na dag, verder ontwikkelen. En dat kun je wanneer ieder van u op zijn eigenste wijze, en a.u.b. vrienden, blijf wie je bent, dat is belangrijk, aanvaard elkaar zoals je bent, heel belangrijk.

Besef dat ieder van u hier op zich een parel is en dat je samen een sterke parelketting maakt met een prachtige uitstraling. Struikel niet over kantjes van het één of ander. De zaken die je van elkaar moeilijk kunt aannemen, laat ze terzijde. Kijk waar je samen iets kunt doen. Kijk waar je samenvloeit, waar je sterk staat. En dan zul je zien dat juist vanuit dat gegeven, waarin je sterk staat, dat je tot mekaar komt, dat je één geheel vormt. Dan past al de rest wel in het plaatje. Dan kun je met kracht werken. En dan maakt het niet uit dat de ene zegt dat hij morgen daar moet helpen. Dan kun je helpen want je weet dat de rest achter u staat. Je weet dat die bron daar aanwezig is. Dat is belangrijk.

Je weet dat je voor elkaar kunt inspringen, als het moet. Je weet het omdat je één geheel bent, omdat je met diezelfde elementen, diezelfde krachten, met datzelfde Licht werkt.

De tip die u mij gaf, of ons gaf, om met Licht te werken als iemand bv. ziek is; Het is deze week in meditatie ook doorgekomen en ik ga u direct zeggen dat ik het niet heb gedaan. De reden is iets waarvan ik niet zo zeker ben, in die zin, als de persoon die ziek is u niet genegen is, om welke reden ook – ik zeg niet dat het zo is of niet zo is, maar ik heb daar een vermoeden van – en ik stuur daar Licht naartoe, voed ik dan niet op de verkeerde manier? Daar zit ik met een probleem.

Ik denk dat we hier al meermaals dat probleem aangekaart hebben. Wanneer je iemand Licht toezendt, dan zend je dit steeds vrijblijvend. D.w.z.: iemand is ziek en je kunt die helpen door Licht te zenden. Wanneer deze persoon dit Licht weigert, wanneer die liever duisternis heeft, is dat zijn volste recht. Dan gaat dit Licht wel naar iemand die het aanvaardt.

Dit is eigenlijk juist hetzelfde, mijn dierbaren, zoals het voorbeeld met de boterham en de bedelaar. De bedelaar kan het vragen maar kan niet zeggen dat het een witte of een bruine boterham moet zijn. Wat je hem aanbiedt, moet hij aanvaarden. Aanvaardt hij het niet, dan geeft je het toch aan de volgende die honger heeft.

En wanneer je werkt met Licht, dan stel je je in op de Vader of op de kosmos of zelfs, in dit geval, op de krachten van de aarde waarmee je nu leert werken. En je zegt: “Ik stuur dit Licht, ik stuur die harmonie.” Als de persoon in kwestie dit weigert te aanvaarden, is dat zijn volste recht. Dan zal die harmonie en dat Licht gaan naar diegene die het wel wil aanvaarden. Wat je nooit mag doen, let goed op, dat is eisen dat een persoon die hulp aanvaardt. Want dan ben je zwart-magisch bezig.

Wanneer u mij vraagt Licht te geven, geef ik u Licht. En u aanvaardt dat Licht, oké. Maar ik mag niet van u eisen dat u het aanvaardt. Aanvaardt u het niet, wie ben ik om te zeggen dat u het moet aanvaarden. Is het recept duidelijk genoeg zo?

Broeder, als ik mij afscherm met Licht, werk ik dan eigenlijk ook al niet met vuur?

Niet noodzakelijk. Maar gezien we hier met natuurmagie bezig zijn, zou ik liever zeggen: Bekijk die afscherming met Licht als deel zijnde van het zonlicht. Dan heb je ook wel met vuur te maken, maar dan heb je met een oud beeld te maken dat reeds duizenden jaren op deze aarde gebruikt wordt als zijnde een bron van licht en kracht, zonder dat daar een beeld van verbranding bij is. Op die wijze kun je u dus perfect met Licht omhullen.

Ik zou niet proberen mij met Licht te omhullen door te zeggen: “Ik kijk naar een open haard, naar een open vuur.” Maar je kunt dit wel doen vanuit het vertrekpunt van de oude waarden die op deze aarde aanwezig zijn én die werkzaam zijn, dat je het Licht van de zon neemt. En wil je op een avond wat romantisch zijn, dan kan ik u nog de raad geven om het licht van de volle maan te nemen. Dit geeft dan nog een heel goed gevoel erbij..

Dan ga ik het even kort afronden.

Om even verder in te spelen op wat hier gezegd werd over de zon en de maan. Kijk, voor al diegenen , zowel voor de witte priesters in de tijd van Atlantis als de druïden, als al diegenen die door de eeuwen heen met natuurmagie bezig zijn geweest, ik kan spreken omdat hier nog voorbeelden van kruidenvrouwen en heksen, de witte heksen enz., al deze mensen tot zelfs tovenaars toe, de Indianen, zelfs de ridders, ik wil niemand hier opzij zetten, maar het oude beeld van de zon is het beeld dat deze aarde leven geeft, is het beeld dat aan deze aarde verbonden is als krachtbron, als de Vader. En uiteindelijk zijn daaruit veel goden ontstaan. Hetzelfde geldt voor de maan. De maan en het maanlicht wordt vooral gezien, voor deze aarde, als de bron van vruchtbaarheid, de stimulerende kracht, de reflectie.

En daarom is het niet slecht, vrienden, zeker niet in deze tijd van het jaar waarin de zon langzaam klimt, dat je voor uzelf, gezien je toch bezig bent met al deze geheimpjes van de natuur, dat je u eigen maakt om af en toe eens naar de zon te kijken. Doe dat liefst met uw ogen dicht. Nooit met de ogen open naar de zon kijken. Laat de zon u maar strelen en voel u één met de krachten van deze planeet.

En wanneer het maanlicht schijnt, dan kun je hetzelfde doen. Je kunt ook de maan gebruiken om uw batterijen op te laden, om u harmonisch te voelen. En laat dat maanlicht ook gerust voor u een bad zijn van kracht en energie. En dan gebruik je op dat ogenblik twee oude waarden die eigenlijk van op het ogenblik dat de aarde zijn mantel van nevel heeft afgelegd, voor de bewoners, zelfs voordat de mens op deze aarde was, maar voor alle bewoners, zelfs de rassen voor het menselijk ras, het symbool was van kracht, het symbool van leven, het symbool ook van vernieuwing in vele gevallen.

Wel, ik zou zeggen, maak het u eigen. Geniet ervan. Het zijn kleine zaken maar het zijn juist deze kleine zaken die voor u ertoe kunnen leiden dat die tweede werkelijkheid in de komende tijd voor u de ware werkelijkheid wordt.

Zo, en hiermee wil ik het voor vanavond sluiten.

En dan, om de avond te besluiten, vrienden, gaan we gezamenlijk weer eens mediteren.

Ik zou graag hebben dat u vanavond probeert u gewoon in de meditatie één te voelen met alle krachtvelden, groepen, hoe je het ook wilt bekijken, die op het ogenblik zoals jullie bezig zijn. Dat je even tracht te vergeten dat je hier zit. Doe even afstand van dit aardse en duik even samen met mij in uw ware werkelijkheid.

Meditatie: het Licht van zon en maan.

In naam van het Licht zijn wij hier samen. Het Licht dat we kunnen zien als de zon aan het firmament. De zon die op een avond als deze zijn licht werpt op haar eeuwig vertrouwde maan, Luna. De zon geeft Luna licht en dat licht weerkaatst op het ogenblik in volle glorie op haar trouwe planeet, de aarde.

Zie, vrienden, hoe het Licht van de zon, de bron van alle leven op deze planeet, overgedragen wordt op de maan. En hoe de maan dat Licht omvormt in een zuil van zacht blauw Licht. En hoe dit Licht op deze blauwe planeet neerstrijkt. Hoe dat gouden Licht van Vader zon over broeder maan naar moeder aarde komt. Hoe dat Licht, gebundeld, uit de kosmos, gestuurd door de Vader, deze planeet omsluit. Hoe wij allen omsloten worden door dat zachte blauwe Licht. En hoe wij allen, dankzij dit mooie, zachte, blauwe Licht de energie ontvangen om onze geestelijke ontwikkeling steeds duidelijker te zien. Hoe deze twee broeder-planeten ervoor zorgen dat wij de evenwichten kunnen vinden op onze moederplaneet. Hoe wij, dankzij dit aanvoelen van dit fluweelblauwe Licht, één kunnen worden met de krachten van onze moeder. En zoals het in de oude tijd omschreven werd: “We zijn één met de krachten van het Noorden, we zijn één met de krachten van het Zuiden, we zijn één met de krachten van het Westen, we zijn één met de krachten van het Oosten.” Want welke windstreek ook, welke plaats ook, we zijn verbonden met al diegenen die op het ogenblik, net als wij, hun oog richten naar de kracht van die lichtbron. Die, net als wij, aanvoelen hoe dat blauwe Licht een mantel legt om deze aarde.

En zo beseffen we, vrienden, dat deze aarde een eenheid is, dat op deze aarde eigenlijk geen verschillen bestaan. Dat de mens die leeft op deze aarde, waar hij ook leeft, welke huidskleur hij ook heeft, welke taal hij ook spreekt, welk gedachtegoed hij ook heeft, één is.

Want kijk hoe die blauwe gloed rond de aarde gaat, geen mens, geen dier, geen plant, geen mineraal ontsnapt aan de streling van dit blauwe Licht. Ieder wordt erdoor geraakt. Maar ieder heeft ook de vrijheid om die invloed te aanvaarden. Ieder heeft ook de vrijheid om zich te distantiëren. Maar het Licht geeft gewoon. Het toont ons dat de krachten van de kosmos enkel harmonie en evenwicht kennen. Dat de krachten van de kosmos geen onderscheid maken tussen geloof, rang of stand.

Voor de bron van alle leven, de zon aan het firmament, de lichtkracht van de kosmos, toch voor deze planeet, voor deze aarde, overgedragen via de godin Luna, naar die moeder aarde, naar Terra. De kracht is voor iedereen. De harmonie is voor iedereen die dit wilt aanvaarden.  En kijk, vrienden, zie rondom u; zie de aarde, zie hoe alle gelijkgestemden op dit ogenblik over heel deze aarde dat blauwe Licht doen schijnen zodat zeer velen inzicht krijgen, zodat dankzij deze blauwe schijn van deze nacht vele geheimen ontsluierd kunnen worden, zodat vele zaken toch nog een rechtvaardig verloop kunnen kennen.

Want zie, eens dat deze blauwe schijn door het ochtendgloren zal vervangen worden door het gouden licht van uw Vader, de zon, dan eerst zal duidelijk zijn wat de invloed is geweest, wat de ontrafeling van de geheimen met zich mee heeft gebracht. Want in de gloed van dat zonlicht, dat krachtige, heldere Licht, kan niet verborgen blijven wat wil verborgen zijn. Maar alles wat op deze aarde behoort tot het duister, moet wijken.

Want telkens weer wanneer deze zon, deze bron van Licht, de aarde beschijnt, telkens weer moet het duister zich terugtrekken. Telkens opnieuw kan de mens het Licht, de harmonie en de evenwichten voor de aarde, voor zijn moeder, herstellen, vervolmaken; en zo kan ieder van u, samen met al diegenen die het Licht liefhebben, in de komende tijd ervoor zorgen dat het Licht van de Vader op deze planeet niet gedoofd wordt. En dat de aarde nog zeer lang, miljoenen jaren, zoals ze reeds is gegaan, nog zal kunnen gaan; miljoenen jaren in deze kosmos een blauw Licht zijn, een Licht van geestelijke mogelijkheden; een Licht zijn van harmonie dat voor velen van ons steeds verdere ontplooiing mogelijk maakt.

Voel u één, vrienden, voel u één met deze aarde.

Voel hoe je de uitdragers bent van het zaad dat de nieuwe tijd doet ontluiken.

Voel hoe u de steun bent voor diegenen die op het ogenblik zoeken naar geestelijke verrijking, naar geestelijke ontwikkeling.

Voel hoe u de draagmoeder bent van de nieuwe ideeën die in deze nieuwe tijd, in deze tijd van Aquarius, in deze tijd van menselijke verwantschap, ontluiken.

Voel u één. Vergeet de verschillen die bestaan.

Voel u één met elkaar. Voel u één met alle anderen die op het ogenblik in hetzelfde werk werkzaam zijn.

Zo, mijn lieve vrienden, broeders en zusters, mijn tijd om afscheid te nemen, is gekomen.En hou er rekening mee dat men in de komende weken nog veel beroep op u zal willen doen. Maar gedenk wat hier vanavond is gezegd. En tracht, wanneer er iets gaande is, steeds te vertrekken vanuit het brandpunt, die deze groep is.

Laat in de kern van uw wezen doordringen dat je, dankzij deze groep, dankzij deze mensen, een mogelijkheid hebt gevonden om dit leven, dat je nu leidt, tot één van de waardevolste te maken die je ooit op deze aarde doorleeft.