Het kerstgebeuren

16 december 1975

In deze tijd zitten we nogal met vele en strijdige invloeden en met een hele hoop eigenaardige krachtsverschuivingen. Die vinden we niet alleen maar tussen de mensen, sociaal bv., maar we vinden dat ook in de machtsevenwichten op de wereld, in de economie en als we iets verder gaan kijken, ook in geestelijke ontwikkelingen. We treffen het zelfs aan in de stralingen die vanuit de kosmos de aarde bereiken. Wanneer we dat allemaal samen optellen, dan zeggen we, ja, we zitten eigenlijk in een crisistoestand, het begint chaotisch te worden en we weten eigenlijk niet waar we aan toe zijn.

Wel kijk, dat was nou ongeveer dezelfde sfeer als dat sfeertje wat er hing in de tijd dat Jezus geboren werd in Bethlehem. En wanneer je die verhalen hoort allemaal, ach, dan hebben er engelen gezongen – tegenwoordig heb je radio – er zijn wonderen gebeurd, lichtschijnsels aan de hemel, dan klinkt dat allemaal altijd een beetje, ja, hoe moet ik zeggen, als een vertederend sprookje. Maar wanneer we nou die lichtende figuren, die gloria-engeltjes en zo, eens een klein beetje opzij schuiven als een vertaling van iets, wat blijft er dan over?

In de eerste plaats: de wereld is in wanorde en daar waar Jezus geboren wordt, daar zijn de grootste spanningen van allemaal te zien. Het geslacht van David, het belangrijkste geslacht van Israël eigenlijk in die dagen, dat is dan toch ook wel het geslacht dat de grootste verantwoordelijkheden vaak op zich neemt en het hoogste aanzien geniet. Die worden daar door een heiden, een Romeinse keizer opgecommandeerd om zich te laten tellen en in te laten schrijven. In het land zelf worden zware belastingen geheven, met het plunderen van de tempel wachten ze nog eventjes maar ondertussen wordt er dan toch wel geroofd en geplunderd in dat land. Overal zijn verzetsstrijders, mensen die zich verzetten tegen de Romeinen hun gezag, die proberen er wat aan te doen. De invloeden die moeten ook van buitenaf komen.

Je kunt niet zeggen dat de mens alleen leeft op grond van zuiver stoffelijke ervaringen. Er zijn altijd geestelijke invloeden en geestelijke krachten bij. En wanneer je die krachten nu eens vergelijkt met die van deze tijd, dan zeg je er is een onrust maar er is ook een verlangen. In die tijd zullen de Joden ook gedacht hebben, als er nu eindelijk maar eens een verlosser komt. Dat Messiaanse denken was juist sterk omdat men onder de knoet van een vreemd volk zat, men leefde in een crisis, de normale samenleving viel in stukjes. En dan is die hoop, die verwachting op zichzelf al een uitstraling, het is een suggestieve werking. De mensen scheppen, zonder het zelf te weten, eigenlijk al iets van een licht, een punt waarin zich krachten kunnen ontladen. Niet dat ze bewust bidden om die Messias (ik geloof dat tenminste niet) maar ze denken eraan, ze zijn ermee bezig.

Kijk, en dat is nou iets wat vandaag de dag ook overal is. De mensen weten het niet meer, ze zijn overal aan het denken en aan het zoeken. In hun onrust die op elk terrein tot uiting komt, zit ergens ook de verwachting dat het veranderen moet. Dit kan niet langer.

En dan werd Jezus geboren in een grot, of een stal, zoals u wilt.Een grot die als stal dient mag ook. Die geboorte op zichzelf zouden we een incarnatie kunnen noemen. Er zijn redenen om aan te nemen dat het een incarnatie is. Wanneer Jezus bv. zegt dat hij al geleefd heeft voor Abraham, nou ja, goed, dan moet hij toch ergens geleefd hebben. Hij is al een persoonlijkheid vóór hij als kind op de wereld komt, Hij wordt omringd door licht. Kan dat? Ja, ik dacht van wel. Uitstralingen, en sterke uitstralingen zelfs komen ook in deze dagen nog voor. Er zijn mensen die een soort aura rond zich hebben waardoor ze anderen beïnvloeden. Dat is met het Kind kennelijk ook het geval geweest. Waren er engelen? Nou engelen, dat weet ik eigenlijk niet zo precies.

Maar er waren kosmische invloeden en die kunnen we dan vertalen in onze termen, in wat we noemen het felle witte licht, iets wat ook in deze dagen begint te schijnen. We kunnen dat verder vertalen in wat we noemen rood, de invloed van hartstocht, van ontwikkeling en daarnaast ook nog de invloed die we blauw plegen te noemen omdat die sterk te maken heeft met het denken, met het bewust zoeken, met de wijsheid. Die drie invloeden zijn vandaag de dag ook aanwezig. O, let wel, ik zit niet te vertellen dat er een kerstekindeke geboren zal worden. Helemaal niet, maar ik probeer alleen duidelijk te maken waar de analogie ligt.

En wat is nu het belangrijke van dit Kerstgebeuren? Dat Kind? Nou ja, dat hebben ze er later van gemaakt. Zeker, dat Kind werd vervolgd als de mogelijke nieuwe koning, door Herodes geloof ik direct, de mensen waren bijgelovig in die tijd. Maar eigenlijk verder gebeurt er toch niets. Het duurt twaalf jaar voordat we weer wat van Jezus horen.

Wat is er dan veranderd in die tijd? De drie Koningen? O ja, ik weet het wel, het waren geen koningen het waren wijzen uit het Oosten, Caspar, Balthazar, Melchior, de drie astrologen. Ze hebben in de sterren gelezen. Er is iets bijzonders gemeld. Deze mensen gaan vanuit hun wijsheid en komen tot een erkenning van een nieuwe geestelijke waarde, of een nieuw geestelijk licht. Nu wil ik helemaal niet gekke vergelijkingen maken, maar in deze tijd komen steeds meer mensen die tot op dit ogenblik denkers van de exacte wetenschappen zijn geweest, ergens tot een twijfeling. Ze vragen zich af: is het wel juist wat we doen? Zien we de zaak wel juist, begrijpen we de mensheid, de noodzaken van de mensheid wel juist? Handelen we goed, moeten we niet een andere weg zoeken, is er ergens, ja, een verlosser misschien.

Ik dacht dat ook wat dat betreft dit parallel opgaat. Het kerstgebeuren is dan ook niet alleen maar het sentimentele gebeuren. Het is een werking van kosmisch licht, kosmische kracht. Het is het samenvallen van een aantal wonderlijke constellaties. Op grond daarvan en de overleveringen kunnen we zelfs zeggen: ja, die geboorte van Jezus is willekeurig aangenomen want in dat en dat jaar was de komeet van Halley zichtbaar en dat is waarschijnlijk de ster die langs de hemel reisde. We kunnen dus een hele hoop nagaan. Maar wat we niet kunnen wanneer we menselijk blijven denken, dat is verklaren waaruit dat licht ontstond. En tenzij u op dit moment al genoeg hebt, zou ik op dat licht eens in willen gaan. Hoe ontstaat het licht van Kerstmis?

Er is ergens een wet, een kracht. Die wet en die kracht die beheerst alle melkwegstelsels, het zonnestelsel, wat je maar denken kunt. Stel nu eens dat die kracht, op een bepaald ogenblik in het ritme van bewegen dat alles uitmaakt, een zodanige toestand creëert dat inderdaad vanuit het centrum van het melkwegstelsel zelf, krachten kunnen komen die de aarde en de omgeving van de aarde beroeren. Dan ontstaat er een ander spanningsveld. Er verandert iets in de situatie. En wanneer we ons realiseren dat stralingsuitbarstingen het eerste leven van allerlei dingen op aarde hebben laten ontstaan, wanneer we ons realiseren hoe, ook bij verdere mutaties zeer waarschijnlijk uitbarstingen van de zon althans felle stralingen, eens rol hebben gespeeld, kunnen we ons misschien ook voorstellen dat zo’n geval en ook op ander dan zuiver stoffelijk terrein, ontwikkelingen plaatsvinden. Misschien wordt het hele gebeuren nog het wonderlijkst uitgebeeld in een roman van Frederik van Eeden, een mysticus. Daar zeilt iemand langs een eiland en dan hoort hij een klaaglijke stem roepen : “De grote Pan is dood”.

In die straling kunnen sommige dingen eenvoudig niet blijven bestaan. Andere, astrale vooral, zullen ten gronde gaan of tot nieuwe gestalte en nieuwe kracht komen. En nu komen de geestelijke werkingen. De geestelijke werkingen kunnen zich nu bijzonder gericht, sterk geconcentreerd gaan uiten, gaan openbaren. Allemaal nog in overeenstemming met de goddelijke wet. Niet, een verandering van de wereld of/en de kosmos maar iets wat noodzakelijkerwijze voortvloeit uit de structuur van de kosmos, uit de loop van de sterren, uit de beweging die de aarde maakt in de ruimte. En dan komt er ook een ogenblik dat de geestelijke kracht, nieuwe, zeg maar astrale mogelijkheden krijgt. Er is meer energie, er is meer uitingsmogelijkheid. Dan zullen er verschijnselen optreden die tot voor kort ondenkbaar waren. De mensen ondergaan allerhande nieuwe impressies en impulsen. De mensen dromen, waar ze nog nooit gedroomd van hebben en de mensen vertalen alles, zoals gebruikelijk in de termen van hun eigen verwachtingen, van hun eigen denken en zien.

Goed, ik stel dat een soortgelijke situatie sedert korte tijd overigens, op uw eigen wereld eveneens bestaat. Er zijn krachten aan het werk en die krachten kunnen we niet van menselijk standpunt uit allemaal zonder meer maar goed noemen, er zullen er ook wel bij zijn die kwaad zijn, althans die wij niet kunnen aanvaarden en daarom afwijzen of met vrees bejegenen. Er zullen gestalten bij zijn die ook geestelijk gezien niet aanvaardbaar zijn. Maar ze krijgen wel nieuwe mogelijkheden.

En wat gaat er nu gebeuren? Dat licht wordt sterker en dat betekent dat de hogere werelden van de geest zich als het ware makkelijker, juister, meer gericht, op aarde zullen kunnen manifesteren. Dan gaan we nog een stap verder, dan verandert iets. Dat hoeft niet noodzakelijkerwijze de geboorte van een nieuwe Messias te zijn. Helemaal niet. Maar het betekent wel dat er in die wereld iets gist, iets verandert.

De mensen die zich de moeite getroosten om de historie na te gaan, die kunnen zien hoe in een betrekkelijk korte tijd, van ongeveer 50 voor Christus tot ongeveer het jaar O, want dat is iets na de geboorte van Christus zoals u nu weet, overal veranderingen afspelen in de wereld van de wijsgeren in Alexandrië, veranderingen in de beschaving van Griekenland, een vernieuwing en veranderde opzet in de Romeinse staat, een plotselinge ontwikkeling en daardoor ook weerstand en verzet bij bv. bepaalde Germaanse, Britse en andere stammen.

Het hele rijk is in oproer. De denkwijzen veranderen. Er treden nieuwe leraren en magiërs op,  in Israël maar ook elders, barden trekken rond en vertellen nieuwe verhalen. Je weet niet waar ze vandaan komen.

Kijk naar je eigen tijd. Er trekken mensen rond die sprookjes vertellen, die spreken over werkelijke vrede op aarde, over pacifisme, ondenkbaar voor een christelijke maatschappij tot  nu toe. Er zijn mensen die spreken over de vrijheid, de broederschap tussen mensen op een heel andere manier dan je gewend bent. Er zijn mensen die het oude spelletje van machtsverdeling, van rangen en standen willen aantasten, omver willen gooien. Ik zeg niet dat ze allemaal gelijk hebben. Maar ik zeg wel dat ze verschijnselen zijn. Profeten treden op, overal. Overal wordt een nieuw leven, een nieuw zijn aangekondigd. Overal vertelt men dat er iets aan de hand is al weet niemand kennelijk precies wat.

Dat is de situatie die overeenkomt met alles wat rond Jezus geboorte is gebeurd. Dan zeg ik: die kracht moet ik ontleden. En die oude kracht ontleden lijkt me moeilijk, die kun je in haar samenstelling wel nagaan maar dat vergt enorm veel werk en moeite. Maar je kunt de krachtsverhoudingen in deze tijd wel nagaan.

En dan stel ik het volgende. Er is, en dat is ongeveer twee maanden geleden begonnen, zich een verandering in het eigen ritme van de zon geconstateerd. Dat kan ons doen aannemen dat binnenkort grote erupties op de zon zullen plaatshebben. Die erupties zullen ongetwijfeld grote stralingen en magnetische stormen veroorzaken. Ook de aarde zal daardoor getroffen worden. Er zijn grote veranderingen te constateren in de atmosfeer van de aarde, vooral de ionosfeer. We kunnen nu wel beweren dat dat allemaal komt door de spuitbusjes en de autogassen en weet ik wat nog meer. Maar hoe komt het dan dat deze lading niet, zoals men zou denken helemaal wegvloeit, maar zich pulserend gaat opstellen, zodat we niet meer te maken hebben met één reflecterende laag maar een laag die als het ware het ene ogenblik sterk reflecteert en het volgende ogenblik absorbeert.

We kunnen dit onder meer wijten aan de ruimtelijke structuur, de ruimte waarin de aarde zich dus op dit moment verplaatst. Daarnaast kunnen we – en dat is al minder wetenschappelijk aanvaardbaar en geloofwaardig maar het is toch zo –  zien dat vanuit het melkwegstelsel op dit moment een groot aantal storingen, trillingen, stralingen in deze richting zich beweegt. Enige aanwijzing heb je misschien; er zijn de laatste tijd weer enkele wonderlijke storingen ontdekt door radiotelescopen, de bron is nog niet bepaald.

Dan kunnen we verder zeggen, in het zonnestelsel zelf blijkt op Jupiter een rode vlek op het ogenblik actief te zijn in bijzondere mate. Ze is aan ’t verkleuren, er is daar iets aan de hand. Dan kijk ik: wat gebeurt er op die aarde op paranormaal terrein? De laatste tijd zijn wonderlijke experimenten geslaagd, zowel met telepathie, telekinese alsook meer technische benaderingen van uitstraling van de mens en wat dies meer zij. Vitaliteit zal waarschijnlijk binnenkort meetbaar worden. Het denken van de mens verandert. De kerken veranderen, het geloof verandert.

De oude formuleringen worden heel zorgvuldig omgebogen, omdat ze nog passen bij de feiten maar daarachter ligt de veranderde instelling en veranderde benadering van leven en wereld.

Dan kijken we naar de astrale sfeer. En dat is iets ja, daar kan ik u helemaal geen bewijzen voor aanvoeren. Ik kan hoogstens wat vergelijkingen geven.

In de astrale sfeer zien we de laatste tijd een versterking van een materiaal, zeg maar dat het soms nevelachtig lijkt. Dit betekent dat vormen beter, juister en sneller kunnen worden opgebouwd dan voordien wanneer men gebruik maakt van deze fijnstoffelijke sfeer.

Gelijktijdig ontdekken we dat een aantal wezens dat in deze sfeer leeft, schimmen zoals u dat waarschijnlijk kent, bezield vanuit andere werelden of sferen, nieuwe activiteiten zijn gaan vertonen. We hebben zelfs moeten constateren dat sommige oude godsvoorstellingen, plots nu weer nieuw leven gaan krijgen. We zien daarnaast steeds meer de mogelijkheid voor hogere lichtende entiteiten om zich in zeer korte tijd een astraal voertuig te scheppen dat hen grote inwerking geeft op de wereld als geheel. Er is een grotere hoeveelheid astrale energie aanwezig en daardoor zijn grotere resultaten vanuit de astrale sfeer denkbaar.

Maar wat zou er geestelijk aan de hand kunnen zijn? Wel, in de eerste plaats constateer ik dat zeer hoge geestelijke entiteiten zich de laatste jaren steeds meer met de aarde zijn gaan bezig houden en ik heb in de laatste tijd een aantal meer persoonlijke contakten van deze zeer hoge entiteiten met de aarde kunnen constateren. Hogere sferen kunnen dus kennelijk zich gemakkelijker op dit moment op de aarde openbaren of uiten.

Dat betekent dat er meer verbinding moet bestaan tussen hogere werelden dan normaal in deze schijnbaar zo chaotisch en verwarde mensenwereld. Maar dat kan alleen als er ook in het bewustzijn bepaalde waarden bestaan bij de mens waardoor die hoge wereld aanvaardbaar wordt, de mens aanspreekbaar wordt voor die hogere kracht.

Ik probeer dan verder te zien wat die inwerkingen daarnaast nog met zich brengen. Ik zie grote tegenstellingen. De mens heeft altijd bepaalde dingen zo maar als vast aangenomen. Nu zijn ze niet meer vast. Dat wat een eenheid leek, blijkt nu plotseling een veelheid te zijn. En men moet een keuze gaan maken waar men eens meende de enig zaligmakende waarheid te kennen als het ware. Ik zie dat dit ook in het persoonlijk leven van de mens zich feller openbaart. Je moet nu eindelijk een keuze maken zou je kunnen zeggen. Niet een keuze maken in de zin van nou gaan we maar eens beslissen wat we aankopen of wat ik verder met mijn leven ga doen. Maar eerder: hoe benader ik het bestaan. Ben ik in harmonie met de werkelijkheid, leef ik misschien in dromen. Zo ja, dan zult u die dromen werkelijkheid zien worden voor u en dat zou het einde kunnen zijn. Want dan zou u in een zeer groot conflict met de rest van de wereld kunnen komen. Ik stel dat die gedachtewereld het best omschreven kan worden als een gemeenschappelijk bovenbewustzijn.

Dan ga ik nog een klein stukje verder en dan zeg ik: kijk, stel nu dat de mensen een gemeenschappelijke wereld van gedachten hebben waardoor ze worden beïnvloed. Dan zal in die wereld veel sterker dan in het directe bewustzijn van de mensen, zowel de kracht van die lichtende geesten, die verschillende kosmische en geestelijke inwerkingen kenbaar zijn, alsook de verwachting die op deze aarde zo’n grote rol speelt, de wanhopige verwachting. Dan moet hierdoor overal een soort noodtoestand ontstaan. Dat is onvermijdelijk. Wat voor nood? Ja dat zal van mens tot mens kunnen verschillen. Maar het oude is voorbij, dat moet je van je afschudden. Maar het nieuwe heeft nog geen vorm gekregen, je weet niet wat je ermee moet doen.

Daarom heb je het gevoel steeds meer te verliezen en steeds minder te gewinnen. Toch heb je wel (maar nog niet op bewust niveau) nieuwe krachten en nieuwe mogelijkheden gekregen. Er zijn veranderingen, er is een nieuwe vorm van vitaliteit, maar je moet ze nog leren gebruiken. Er is een nieuwe vorm van inzien, van nieuw besef, zelfs te vertalen in een andere wijze van gedrag, menselijk leven. Maar ze heeft nog geen gestalte gekregen. Men kan nog niet met zekerheid zeggen: zo is het juist of zo is het niet juist. Een wereld van onzekerheden.

Nou en dan zou je menselijk gezien zeggen: Het staat er niet al te mooi voor, vindt u ook niet? Maar nu ga ik kijken dus, wat er vanuit de geest is gebeurd. Er is de laatste tijd vanuit een betrekkelijk groot aantal verschillende centra, gewerkt met geestelijke kracht. Wijzelf hebben deel kunnen nemen aan een inwerking die gecoördineerd was met vier andere centra en Daarbij ging het om het uitstralen van een nieuwe waarde van liefde. Als het ware, de aanvaarding van het leven en van de mens en gelijktijdig de vrijheid in dit leven ten aanzien van de mens.

Wat ik van ons eigen werk heb gezien was heel mooi. Dat sloot precies aan bij anderen, dat spoelde als een soort golf om de wereld heen. In een ander centrum zag ik, eveneens gecoördineerd met ik meen een zevental, achttal andere plaatsen, (ik was er niet zelf bij, ik kan het niet zeker zeggen) zag ik een inwerking gaan die de mensen nieuwe levenskracht moet bezorgen. Een verandering van vitaliteit zou ik zeggen, van mijn standpunt uit. Hierbij gaat het er om de mensen bewust te maken van een andere, een nieuwe benadering van leven en energie van leven.

Een derde (ik kan ze niet allemaal op gaan noemen) maar een derde soortgelijke poging tot, zeg maar, intercontinentale samenwerking, bevatte het beeld rechtvaardigheid, nieuwe rechtvaardigheid. Het was eigenlijk een soort versie van “oordeelt niet opdat ge niet geoordeeld worde”. Maar dan wel verrijkt met: elk recht is gebaseerd op het vrijwillig handhaven van het recht van de ander door eenieder. Daar komt het op neer. Nou, die invloed, die ging ook over een groot aantal plaatsen, dat gaat ook die wereld rond. En ik weet dat er in de mens heel veel persoonlijkheden zijn die op één of andere manier daar al mee bezig zijn. Dat moet daarin weerkaatsen. Ik geloof dat er een grote verandering op komst is. Ik denk dat die hele inwerking inderdaad een vernieuwing geeft.

Maar hoe was het met Kerstmis? Het Kind wordt geboren. Een hoop feestelijkheden. De herdertjes die bij nachte lagen en zijn opgestaan. De drie koningen met hun symbolische gaven… Dan is er ook Herodes die een beroerte kreeg, de soldaten werden uitgezonden…

De vlucht naar Egypte, poging van de heersende structuur zou je kunnen zeggen, om zichzelf ten koste van alles in stand te houden… En dan ineens hoor je niets meer. Het is afgelopen omdat wat ontstaan is, in stilte groeit.

We vieren Kerstmis als de geboorte van het kindeke Jezus. En diezelfde Jezus was ongeveer 30 jaar wanneer het belangrijke deel van zijn leven, het openbaar leven begon. Nu moet u niet verwachten dat het in deze dagen anders zal zijn natuurlijk. Maar toch was er reeds in de tijd dat Jezus een kind was, een totale verandering in de benadering, zowel van God, als keizer in het volk van Israël. Er treden vreemde profeten op. Denk eens aan Johannes de Doper (het was niet de eerste man die zijn hoofd verloor door een vrouw, maar wel eentje die het zeer definitief deed). Er zijn die andere wonderdoeners en profeten die rondlopen. Het hele land is ineens vol met mensen die stem geven aan iets dat nog geen vorm heeft. En wanneer Jezus komt, dan is het eigenlijk of langzaam maar zeker een vaag beeld dat in focus wordt gebracht of scherper kenbaar wordt, wat de vernieuwing betekent, een gelijkheid in broederschap ten aanzien van de God van liefde bij voorbeeld.

Waarom zou het in deze tijd anders zijn? We kunnen niet aannemen dat in één, twee, drie nu de broederschap der mensheid begint. Maar we kunnen wel aannemen dat die verandering, dit krampachtig beleven en zoeken dat rond Jezus geboorte zijn eigen land zozeer beheerste en wat dat betreft ook in andere landen een grote rol heeft gespeeld dat, dat zich gaat herhalen. Er komen nieuwe stemmen, er komen nieuwe gedachten. En steeds meer mensen voelen in zich de kracht om meer te zijn, meer mens te zijn misschien. Of misschien ook, meer voor de mens te zijn.

Kijk, dat is toch wel een curieuze parallel allemaal. Ik ga helemaal niet verkondigen dat het nou Kerstmis wordt voor de wereld in werkelijkheid. Per slot van rekening wat is Kerstmis tegenwoordig! Dat is kalkoen alle andere lekkernijen en daarna voor de dames vaak een tamelijk streng dieet gedurende een maand. En daarnaast, o ja, klokkengelui, kerstliederen, sentiment, warme punch en het idee dat het nou echt winter is. Ik heb het echter over dat kerstgevoel wat je soms hebt. En soms niet eens op Kerstmis. Zo’n ogenblik dat je ineens het gevoel hebt dat er iemand zingt “Vrede op aarde”, weet u wel? Zoiets van, nou moeten alle mensen toch wel van goede wil zijn, nou kan het niet anders. Dan valt het weer tegen maar … Je beleeft het voor een ogenblik.

Ik heb zo het gevoel dat die tijd, die kracht, op dit ogenblik erg dichtbij is. Dat steeds meer mensen dat moment gaan beleven. Dat steeds meer mensen heimwee gaan ervaren naar het lichtende leven waarvan ze droomden, voordat ze geconfronteerd werden met de harde werkelijkheid !

Betekenis van het “Onze Vader”

Onze Vader… Niet mijn Vader, niet uw Vader, onze Vader. Iedereen.

Geheiligd zij Uw Naam … Uw naam, Uw kracht. Dat wat God betekent, moet ons heilig zijn, moet ons dierbaar zijn als het ware.

En dan vragen wij aan die God allerhande dingen. Wij vragen “dat zijn Rijk kome op aarde zowel als in de hemel”. Kijk, we vragen dus in feite dat de grens die bestaat tussen hemel en aarde, of anders gezegd, tussen geestelijk en stoffelijk bestaan, moge verdwijnen. We vragen dat er een eenheid moge komen, waarin de dood als menselijk eindpunt geen rol meer speelt en waarin meer dan tevoren, de continuïteit van onze eigen beleving gedeeld kan worden met alle anderen.

Wij vragen:”geef ons heden ons dagelijks brood” Maar wat is je dagelijks brood? Het brood was het belangrijkste. Wat was brood?

Brood brak je, je deelde het met een ander om de eenheid uit te drukken… Geef ons heden ons dagelijks brood. Laat ons dag na dag bewust weten en vanuit onszelf delen met anderen wat Gij ons geeft. Dat staat er eigenlijk.

En dan, je erkenning van een eigen onvolmaaktheid. We vragen God ons te vergeven wat we misdaan hebben. We weten dat we disharmonisch zijn op sommige momenten, dat we het verkeerd hebben aangepakt. Dan zeggen we God, ja maar vergeef ons dat, zoals ik eenieder zal vergeven en vergeef die tegenover mij onjuist handelt. Laat ons de disharmonie vergeten. Laat ons de harmonie beleven. Dat zeg je in feite.

En dan, ja, wat is voor ons het kwade? We hebben altijd gezegd: het is de duivel. Maar wat is werkelijk het kwade?  Het kwade is dat waarvoor we bang zijn. Het kwade is het onbekende dat we omtoveren tot een monsterlijk wezen. Het kwade is de volledigheid die we niet durven aanvaarden. Verlos ons van het kwade, Heer, laat eindelijk die deling in ons wezen wegvallen. Laat ons onszelf en onze wereld als een geheel kunnen aanvaarden, levende uit U, uit Uw kracht en Uw licht. Want alleen zo, Vader, zal werkelijk Uw Rijk bestaan.