Het recht van bestaan

1 februari 2008

Zoals gewoonlijk aan het begin van onze bijeenkomst, wij zijn niet alwetend, wij zijn ook niet onfeilbaar. Daarom blijft het steeds belangrijk dat u zelfstandig na denkt over hetgeen gebracht wordt.

Ik zou graag het met u  hebben over Het recht van bestaan.

U leeft op het ogenblik in een maatschappij waar een mens in veel gevallen alleen nog maar spreekt over zijn rechten. Maar deze rechten in deze maatschappij behoren eigenlijk tot de oude visie van het Vissentijdperk. Wanneer we een beetje verder gaan doordringen in de nieuwe visies die Aquarius ons aanbrengt, dan gaan we opmerken dat deze rechten toch wel andere implicaties hebben dan dat de mens deze verondersteld. Wanneer ik zie dat in uw maatschappij iedereen het recht op rijkdom heeft, dan wil ik daar tegenover stellen, dat ook iedereen het recht op armoede heeft. Wanneer iedereen het recht op gezondheid heeft, heeft ook iedereen het recht op ziek zijn. Wanneer iedereen het recht op leven heeft, dan heeft ook iedereen het recht op overgang.

Zo zou ik nog heel veel zaken naast elkaar kunnen zetten. De ene zuil is hetgeen wat u direct ja zult klikken, en de andere zuil zult u de wenkbrauwen fronsen en zeggen:wat zegt de geest nu? Maar toch is het correct. Op het ogenblik hebben we veel incarnaties op deze aarde, vooral in de beschaafde gebieden, waar we u dus moeten onder rekenen, waar de mens dus alle mogelijke verzorging en rechten naar zich toetrekt.  Vanaf u incarneert tot u terug overgaat, dat de maatschappij er voor gaat zorgen dat alles voor u zo vlotjes en zo gesmeerd mogelijk verloopt. Nu kan ik u toch wel zeggen dat met de nieuwe tendensen die zich ontwikkelen, dit steeds minder waar zal zijn. Want een leven dat vlotjes verloopt, waar alles u zomaar in de schoot geworpen wordt, is in wezen voor uw geest een zinloze ervaring. We zien dan ook dikwijls dat in de westerse maatschappij incarnaties eigenlijk hun doel al voorbij hebben geschoten in de eerste levensjaren van het kind. Doordat het kind niet meer leert te vechten voor zijn bestaan, dat eigenlijk de geest zich afzondert, inkapselt, en gewoon afwacht tot het voorbij is. Want wat de huidige beschaafde ,ontwikkelde, wetenschappelijke mens wel eens vergeet is, dat u geboren wordt en dat u hier op aarde rond loopt, om ervaringen op te doen. En ervaringen kunt u enkel maar op doen door zaken te doorleven. Door tegenstellingen mee te maken. Om misschien een oud voorbeeld te gebruiken, dat vroegere broeders toch ook al hier naar voor hebben gebracht; wanneer in de Middeleeuwen met een zwaard gevochten werd, dan was dat een ervaring. Wanneer iemand gedood werd, of doodde, dan was dat een zeer sterke ervaring. In uw moderne maatschappij, met de huidige wapens iemand doden brengt geen enkele ervaring te weeg. Integendeel. Alles gebeurt van op afstand, het is geprogrammeerd. Dit is een oud voorbeeld, maar het is nog steeds gangbaar. Hetzelfde geldt voor alles.

Er is niemand die zegt dat een stofmens in zijn leven geen geluk mag hebben. Hij mag zeer veel geluk kennen, zeer veel geluk mee maken. Maar wanneer het enkel geluk is dat hij kan meemaken, dan ontbreken er veel leringen en leerscholen. Daarom is het ook noodzakelijk dat er sommige zaken misschien eens tegen gaan, dat er moet gevochten worden voor iets te hebben, voor iets te leren. Dat er een inspanning moet gebeuren. U weet zo goed als ik dat een mens die een inspanning moet doen om iets te bereiken, wanneer hij het uiteindelijk bereikt, zich veel beter gaat voelen dan degene die geen enkele inspanning moet doen en die het zo bereikt. Degene die het zo bereikt, zonder enige inspanning, heeft geestelijk gezien daarin geen enkele meerwaarde. Degene die heeft moeten vechten om hetzelfde te bereiken zal geestelijk gezien een ervaringswereld hebben die veel groter is, veel intenser, dan de anderen.

Maar ook als we zien, in deze tijd, hoe de mensen niet meer ziek mogen zijn, dan zien we hoe de natuur zelf er tegen aan gaat. Omdat de aarde het niet meer accepteert. Een mens die een ziekte kan doormaken, zal dikwijls na de ziekte er veel rijker uit voortkomen. Hij zal ervaringen gehad hebben die hem bewuster maken. Er zullen misschien scherpe kantjes afgerond zijn, er zullen misschien ideeën in het ziektepatroon zijn opgekomen die anders nooit bij deze mens naar voor zouden zijn gekomen.

Maar door het feit dat de mensheid op het ogenblik toch in deze geciviliseerde wereld dat allemaal niet meer hoeft door te maken, ziet u dat uw wereld van moment tot moment onverdraagzamer wordt. Van moment tot moment eigenlijk minder leefbaar. En men vergeet, men praat het ook liefst wetenschappelijk weg, dat een stoffelijk voertuig eigenlijk maar een gegeven is dat voor de geest tijdelijk bruikbaar is om zijn bewustzijn te verruimen. En dat uiteindelijk het de geest moet kunnen zijn die beslist van wat er gebeurt. Spijtig genoeg zien we aan onze zijde dat dit wel gebeurt in landen waar veel leed is, waar armoede is, waar in uw ogen ook achterstand is op wetenschappelijk gebied, waar de mensen nog primitief zijn, of van voor uw tijd, maar daar zien we wel dat daar, wat geestelijke zaken aangaat, enorme ervaringen kunnen opgedaan worden. We zien ook dat in deze voor u eigenlijk niet-aanvaardbare gebieden juist de nieuwe filosofieën, zoals de Nieuwe Leer die de komende duizenden jaren de aarde zal besturen, of de basisfilosofie gaat zijn van de mensheid, dat deze juist in deze gebieden wordt gebracht en tot ontplooiing kan komen. Dat juist in deze gebieden men er oog en oor voor heeft. En we zien ook dat degene die deze filosofieën gebracht hebben, zich niet aan het leven hebben vastgeklampt. Maar dat wanneer hun taak afgerond was, zij het lichaam achter zich hebben gelaten. En wanneer u even de geschiedenis wilt nagaan, dan gaat u deze zelfde fenomenen ook zien bij alle hoogingewijden. Het meest gekende verhaal van u zal wel Jezus zijn, een figuur die optrad, zijn leer aan de mensheid heeft gegeven, en eens het gegeven was, heeft hij zijn lichaam ook losgelaten. U kunt wel zeggen; maar dat was met geweld en hij is gefolterd en gedood. Het maakt niet uit hoe u uit een voertuig stapt. Het is belangrijk dat u uitstapt, en dat u uw weg kunt verder gaan. En u kan dit verder bekijken naar al degenen die filosofieën hebben gebracht voor de mensheid, die een meerwaarde betekenen. Zij hebben allen, vroeg of laat het lichaam gewoon vaarwel gezegd. En meestal niet op een manier die door u westerlingen aanvaardbaar is.

Nochtans is het voor de geest van belang dat wanneer hij zijn taak heeft volbracht, wanneer hij de reden waarom hij gekozen heeft voor een incarnatie, voor een leven hier op aarde, heeft afgerond, dat hij het lichaam kan verlaten.  Gezien dat ook in de geest er verschillende gedachten daar rond zijn, zal het voor iedere entiteit niet hetzelfde manier zijn van werken. De ene zal proberen via een accident van het lichaam vanaf te geraken, de andere misschien via een ziekte. Maar wat zien we? Dat in deze maatschappij het recht op bestaan van de geest niet aanvaard wordt. Wanneer de geest wilt vertrekken, het lichaam wil achterlaten, dan gaat deze maatschappij proberen van dit tegen te houden, zo lang mogelijk. En dit kan in veel gevallen wel tot ernstige frustraties leiden. Niet bij degenen die reeds een serieuze weg in bewustzijn hebben gegaan, want die zorgen er wel voor dat het niet lukt. Maar voor degenen die in een beginstadium zitten, kan het soms wel moeilijk zijn. En kan het ook frustrerend zijn.

Daarom, is het toch belangrijk dat in een groep zoals deze het besef moet aanwezig zijn, dat de geest de vrijheid moet hebben, om zijn eigen keuzes te maken. En vanuit die vrijheid te handelen. Ik begrijp wel dat dit soms voor sommigen zwaar valt. U bent nu eenmaal in de stof, en een stoffelijk lichaam heeft de neiging van zich steeds te blijven handhaven. Het wil blijven bestaan. Dat zien we in de ganse natuur. Maar met dat verschil, dat in gans de natuur noch dier, noch plant, zich tegen verandering verzet, maar dit aanvaardt als een gewone noodzaak, een gewoon gebeuren. Een antilope op de savanne die gepakt wordt door een roofdier, verzet zich niet, aanvaardt het. En gaat gewoon verder. En zo is het met vele zaken. Het groen dat groeit, dat geconsumeerd wordt door de grazers, heeft daar geen probleem mee, verzet zich niet. En denk niet dat een grasspriet niet graag groeit. Niet graag leeft. Of een mooie bloem niet graag geniet van de zonnewarmte. Dat zij dit aangenaam vinden: vermalen te worden tussen de tanden van een planteneter. Nee.  Maar zij beseffen, en zij aanvaarden de cyclussen die er zijn.

 Dat is de mens van het Vissentijdperk, zeker in de laatste eeuwen van dat tijdperk, maar al te graag vergeten. En zeker wanneer dat u ziet welke gedachtegangen er ontstaan zijn door de industriële revolutie, zien we dat nu de mens gekomen is op een punt dat hij heel ver afgeweken is van de doelstelling waarom een menselijk lichaam op deze planeet is ontwikkeld.  Maar dat tijdperk is afgesloten, het is voorbij. En langzaam maar zeker moeten we terug naar de essentie van een menselijk voertuig, van een menselijk bestaan. Moeten we kunnen aanvaarden dat we hier maar als doorgang aanwezig zijn, dat we hier de nodige lering opdoen, de nodige ervaring, die gebonden is, effectief, aan een stoffelijk zijn, en die voor de entiteit of de geest soms moeilijk is, maar juist door zich te binden aan dit dierlijk voertuig hij wel deze ervaringen op zijn conto kan schrijven. En dan komt gewoon het moment dat de lering die hij zocht is afgerond. Dat hij alles heeft  ervaren wat hij zocht, wat hij kon ervaren. En sta mij toe daar aan toe te voegen dat dit bij een minderheid van in het Westen aanwezige mensen mogelijk is. Ik durf toch zeggen dat tot 80% van de westerlingen een leven eigenlijk over gedaan mag worden in een volgende incarnatie, omdat de geest er niet is in geslaagd de ervaringen op te doen die hij zocht.  Die hij dacht te kunnen ervaren. Maar die door het lichaam en door de entourage dat het lichaam heeft, eigenlijk, geprogrammeerd, heeft geblokkeerd. Met alle gevolgen van dien. Dit klinkt misschien cru, maar dit is zeker voor wat de westerse mens aangaat, een waarheid.

 Nu zijn er voor de meesten nog mogelijkheden, dank zij de wijzigingen die in de kosmos optreden, ook als gevolg hebbende dat de denkpatronen wijzigen, om op het laatste moment toch nog bepaalde ervaringen mee te kunnen nemen, alvorens men in zijn bestaan verder gaat. Daarom, is het belangrijk dat u met de kennis die u hebt, u  zoveel mogelijk  te distantiëren van de huidige mentaliteit. En wanneer u kan, wanneer iemand u hulp vraagt in een moeilijke toestand, wanneer een leven ten einde loopt, dat u niet meewerkt aan de huidige mentaliteit van: we zullen alles proberen om dit zolang mogelijk aan te houden. Dit klinkt misschien hard, maar toch is dit, volgens ons althans in de geest, naar onze broeders toe die terug willen komen, de meest juiste houding.

Langzaam maar zeker zal bij de mens wel het besef groeien dat de geest ook recht op bestaan heeft. En dat het niet enkel het dierlijke lichaam is dat recht op leven heeft.

Daarom was het toch van belang dat we even dit onderwerp naar voor schoven. Dit door trekken door over het ganse leven: een mens, een geest, heeft recht op zijn ervaringswereld. En misschien zal ik het met een ander woord zeggen dat in deze maatschappij niet graag gehoord wordt: het is de plicht van de mens, van de geest, van tijdens zijn leven zoveel mogelijk ervaring op te doen, om, wanneer hij terug naar onze zijde komt, rijker in bewustzijn, zijn weg verder te zetten.

U vindt het allemaal normaal wanneer een kind naar de school gaat, dat het zijn best doet. Dat het kind leert. Of dat het kind dat graag doet of niet, maakt niet uit, het kind moet leren. U vindt het erg wanneer een kind het niet doet, en een jaar moet overdoen. Dat vindt u niet gepast, u zult het kind daarop wijzen, eventueel zult u het zelfs nog straffen. Dat vindt u heel correct, en heel normaal. Maar wanneer het gaat om de echte lering, om hetgeen wat voor u echt van belang is, dan, ineens is het in de meeste hun ogen niet van toepassing. Ziet u met welke twee maten en gewichten u uw eigen leven benadert en bekijkt?

In een tijd als deze, waarvan u weet, dat oorzaak en gevolg snel op elkaar volgen, is het toch voor ieder van u van belang dit goed te laten doordringen. U te distantiëren van alles wat uw eigen geest eigenlijk tegen werkt. U werkt allemaal zo graag met krachten, met energieën, met het Licht. Met de kracht van de Vader. Maar hebt u er ooit bij stilgestaan dat wanneer u met het Licht werkt, met de kracht van de Vader, dat u dan in vele gevallen juist het tegenovergestelde doet, van wat u denkt te doen. Hebt u er al bij stil gestaan hoe dikwijls een mens bidt: ach, God, help toch deze of gene, dan zeg ik het nog zo, want velen bidden God: help mij, doe dit voor mij. Hebt u er ooit bij stil gestaan of na gedacht dat als God werkelijk zou ingrijpen zo als u het verlangde, wat er de gevolgen van zouden zijn? Wees blij dat in vele gevallen God niet thuis geeft.  Want er zouden heel veel mensen die zulke gebeden in de kosmos gooien, zeggen dat God de duivel was wanneer hun gebed verhoord werd.  En dat kan toch ook de bedoeling niet zijn.

We leven nu eenmaal in veranderlijke tijden. Maar in deze tijd heeft ieder de mogelijkheid van te gaan naar de essentie van zijn of haar leven, en dit waar te maken. Alleen is het nodig van een klein beetje de moed te hebben van u buiten de huidige maatschappij te plaatsen. Niet dat u een revolutionair moet worden, maar gewoon dat u de weg volgt die uw innerlijk, uw aanvoelen, u weergeeft. En dat u zich niet laat leiden door de maatschappij die voor alles, wel een regeltje vindt of een voorschriftje. Want hoe meer dat u daarin mee gaat, hoe verder u afdrijft van de doelstelling van uw incarnatie.

Alles wat hier naar voor is gebracht kunt u terugvinden in de Nieuwe Leer. Zelfs, vindt u deze basis terug in de oude filosofieën. Of dat u nu de leer van Christus bekijkt, of de leer van de Boeddha, of nog verder terug gaat, de leer van Osiris, hetgeen wat ik hier gezegd heb is niet nieuw!

Alleen voor deze periode, deze overgangsperiode, is het nodig dat het regelmatig terug eens opgerakeld wordt. Omdat door de wisseling van tijdperk en het einde van een tijdperk, bij velen de waarde en de basis van het leven is verloren gegaan in alle, menselijke voorschriftjes die uw maatschappij voor een klein deel daarvan, heel aangenaam zouden moeten maken.

 Maar hebt u ook al opgemerkt, dat degenen die in deze huidige maatschappij het zo gezegd gemaakt hebben, het zo gezegd heel aangenaam kunnen hebben, dat deze mensen meestal zeer ongelukkig zijn. Hebt u al opgemerkt hoe degenen, de machtigen der aarde, eigenlijk heel arme wezens zijn? En hoe dikwijls juist degene die moet vechten voor zijn bestaan, in vele gevallen kan genieten van zijn of haar leven. Kan genieten van de kleine dingen der natuur.

Want weet u, wanneer u God zoekt, dan gaat u God niet vinden in de tempels, in de kathedralen, in de paleizen van de kerkprinsen. Daar is God allang gedood. Maar God gaat wel kunnen vinden in de mooie bloem die je toevallig langs de weg ziet staan. God gaat u kunnen vinden in een vriendelijk woord dat door een medemens gezegd wordt. God gaat u kunnen vinden in zaken waar je het niet verwacht. In de mens die daar oog voor heeft, deze maakt van zijn leven een weg in bewustwording. En zal wanneer hij het bestaan verder zet in de sferen, de meerwaarde van die bloem, van dat mooie woord kunnen valideren. Terwijl de anderen die de idee hadden dat zij de macht over de volkeren hadden, dat zij continenten konden besturen, dat zij hun wil konden opleggen; eens zij ook terug zijn van waar zij vertrokken zijn, tot hun verrassing moeten vaststellen dat zij waarschijnlijk terug moeten gaan om opnieuw te proberen de juiste weg te vinden die hen kan verder helpen. Want anders blijven zij gewoon in het duister of het nevele en hebben zij geen mogelijkheid  om in het Licht verder te evolueren.

En ik weet dat voor de meeste van u op het ogenblik er zware tijden aanwezig zijn of voor de deur staan. En gezien de algemene evolutie die bezig is, en de veranderingen die op aarde gaande zijn, kan ik niet tegen u zeggen: mensen, het is voorbij. Integendeel. Je staat aan het begin. Maar, wanneer u de zaken kunt aanvaarden zoals ze zijn, wanneer u ze de waarde kunt geven die ze werkelijk bezitten, en wanneer u vanuit hetgeen wat u aanvoelt als juist, kunt handelen, dan zal al wat er gebeurt voor u de mogelijkheid inhouden om daar een meerwaarde in te bereiken. Zodat wanneer u uiteindelijk ook eens aan het einde van uw leerjaar komt, voor de één al wat sneller dan de andere, maakt toch niet uit, voor iedereen komt er toch op een bepaald moment een einde aan een leerjaar, dat u dan met een werkelijke kennis, ervaringswereld, aan onze zijde kunt komen. Waardoor u niet alleen voor uzelf, in uw bestaansweg verder kunt, maar dat u ook voor uw mede-broeders een meerwaarde kunt zijn. Een uitdrukking kunt zijn van hetgeen wat mogelijk is wat je kunt leren, wat u kunt opnemen in een leven in de stof. En zo bent u niet alleen tijdens uw stoffelijk leven een bron, een waardevolle bron voor uw medemens, wanneer u tracht gewoon er voor uw medemens te zijn, maar bent u ook een meerwaarde voor uw broeders in de geest. Niet alleen zolang u in de stof leeft, maar ook wanneer u de stof achter u laat, en met de opgedane kennis en ervaring aan onze zijde uw weg verder gaat.

U zou kunnen zeggen, het is een dubbele validering. Niet enkel in de stof, maar ook in de geest. En neem van mij aan, als geest kan ik u zeggen, dat het aangenaam is terug in de sferen te komen met een meerwaarde. Wanneer u kan zeggen van: kijk, dat heb ik daar nu toch kunnen realiseren, dat deel van hetgeen wat ik wou bereiken, heb ik uiteindelijk toch kunnen bereiken.  Dan voelt u zich dankbaar dat dit mogelijk is geweest en dan kunt u op dat ogenblik ook weer ietsje meer van het Licht aanvaarden, zodat u weer enkele stappen verder kunt op de bewustzijnsweg van uw bestaan.