Hoe omgaan met de tweede werkelijkheid?

image_pdf

27 oktober 2005

Zoals gewoonlijk maken wij er u op attent dat u over het gebrachte zelfstandig dient na te denken en dat wij aan onze zijde ook niet alwetend of onfeilbaar zijn. Het is toch belangrijk dat iedereen dat goed in het oog blijft houden.

Ik zou vandaag even met jullie een klein beetje verder willen gaan in de praktijk en het aanleren van: hoe kan ik omgaan met de tweede werkelijkheid?

We hebben dit groepje een beetje in het oog gehouden en we hebben opgemerkt dat in deze groep zeer veel goede wil aanwezig is en dat door de leden toch redelijk wat uitgeprobeerd wordt. En dat is zeer positief. Maar anderzijds stellen we vast hoe moeilijk dat het is voor de meesten hier aanwezig om met hun vastgewortelde gewoontepatronen te breken. De meesten onder jullie doen de oefeningen die tot hier toe naar voor gebracht zijn door ons heel gewetensvol, heel nauwkeurig, maar zien dit nog teveel als zijnde een opdracht die buiten uw dagdagelijks gebeuren staat. En daar, vrienden, wringt op dit ogenblik voor de meesten van jullie een beetje het schoentje.

Jullie hebben allemaal bepaalde gewoonten en die gewoonten die dwingen jullie zo van in deze maatschappij allerlei handelingen te doen die jullie zeer veel energie kosten en in vele gevallen ook nog eens zeer gestresseerd maken, nerveus maken, prikkelbaar. En het is daar dat ik nu juist op wil komen, want we hebben jullie vorige keer trachten duidelijk te maken: mensen, pas op, er gaat een golf van spanning rond de wereld. En nu moeten jullie allemaal een keer in jullie eigen hart kijken. Ieder van jullie hier aanwezig. Wat hebben jullie allemaal gedaan tussen de laatste samenkomst en nu? Jullie hebben zich nogal laten meesleuren. De ene op zijn manier, de andere op haar manier, maar eigenlijk, als we het zo bekeken, ja, je ging mee. De ene barstte een keer zo uit, de andere voelde zich ineens depressief, de volgende werd heel boos enz. We nemen jullie dat niet kwalijk, máár je kunt nóóit echt resultaten gaan boeken op het magisch-esoterisch gebied, wanneer je deze zaken van uw dagdagelijkse bezigheden gescheiden houdt. En dat is de kern waar ik naartoe wil.

Wanneer we jullie een oefening geven en zeggen: tracht u te verplaatsen, tracht bepaalde zaken waar te nemen, tracht kracht uit te zenden enz., ach, ik weet het, het zijn allemaal maar basisoefeningetjes, beginsels, maar het is juist deze basisoefening die het fundament moet vormen voor het echte werk dat je later zou kunnen doen. En dat echte werk mag niet in de verdrukking komen door de programmatie die je normaal al gans jullie leven naholt. Je kunt nu eenmaal niet, beste vrienden, magisch gaan werken, in deze tijd licht aan de aarde en uw medemens schenken en toch dezelfde persoonlijkheid blijven. Je kunt niet zeggen bv.: ach, vandaag moet ik dat en dat en dat gedaan hebben, want dit is mijn programma. Het is maandag en op maandag doe ik dit. En als dat dan gedaan is, dan zal ik wel even gaan mediteren, even mijn huiswerk maken. Neen, vrienden, zo werkt het niet, want zo blokkeer je eigenlijk alle mogelijkheden die je zou kunnen gaan gebruiken via hetgeen wat we u aanleren. Want door te zeggen: dat en dat en dat moet gebeuren, dat is mijn programmatie, nu doe ik mijn meditatie en dan doe ik dat en dat en dat werk, heb je eigenlijk al alles afgebouwd.

En daarom wil ik jullie vandaag één zaak aanleren waarvan ik hoop dat ieder van diegenen hier aanwezig, dit in de komende veertien dagen met extra aandacht gaat oefenen. Het is iets heel simpel, iets heel gemakkelijk. Je gaat ieder volgens zijn eigen kunnen en zijn eigen eigenheid beginnen met jullie programmatie te breken. Daarmee wil ik zeggen: je hebt bv. de gewoonte van op donderdag na uw werk naar de winkel te gaan en al uw boodschappen te doen. Wel, je gaat dit bv. eens op een totaal andere moment en andere dag doen. Een ander heeft de gewoonte van elke dag bv. op dat uur een bepaald tv-programma te bekijken. Je gaat op dat moment eens bv. in de tuin werken, ik zeg maar iets. Iemand anders heeft de gewoonte van dat tot dat uur op de computer te werken, die kan dan misschien een beetje kuisen. Ach, de voorbeelden klinken gek, maar ieder zal wel begrijpen waar ik naartoe wil. Het is van belang dat je leert voor uzelf te zeggen naar de toekomst toe: programmatie is geen deel meer van mijn leven. Ik ga zó leven dat ik hetgeen doe wat voor mij komt, wat op dié moment belangrijk is. En dat kan zijn dat er plots iemand aan uw deur staat die een gesprek nodig heeft: Ach, ik was juist aan het koken, mijn aardappelen staan op het vuur. Ja, zet ze even af. Het gesprek is belangrijker. Het past misschien niet in het plaatje, want je moet je eten klaar hebben tegen 17u of tegen 18u, weet ik veel wat. Sorry, je moet leren, ieder voor zich, ieder op zijn eigenste wijze, van je geprogrammeerdheid te breken. Ach, ik heb alle dagen afgesproken om dat uur van bv. te gaan voetballen. Sorry, moet anders kunnen. Ik wil niet zeggen dat je niet mag gaan voetballen of gaan biljarten, maakt niet uit, maar het moet ánders kunnen.  “Ja, maar dat is zo georganiseerd en alle anderen van de ploeg, van de groep zijn daar …”, weet ik, maar het moet anders kunnen. Zolang jij u laat meedrijven, meeslepen, ook in de geprogrammeerdheid van anderen, ga je mee in de golven van onrust die op het ogenblik rond de aarde gaan. Maar ook ga je er niet in slagen wanneer we verder gaan en jullie nog wat oefeningen bijgeven en zaken aanleren van deze zonder schade te gaan uitvoeren.

Ik weet het, je bent stofmens en wij moeten toch beantwoorden aan zoveel regeltjes en afspraken en voorschriftjes … maar zolang dat je de zaken zo blijft zien, mijn beste vrienden, blíjf je geankerd in dat oude, in die oude maatschappelijke structuur en ga je daarmee de prijs betalen.  Ja, je moet niet zitten denken: daar aan Gene Zijde heeft men gemakkelijk te spreken, men heeft geen last van een lichaam. Dat klopt.  Wij hebben weer andere zaken waar wij rekening mee moeten houden. Maar toch is hetgeen wat ik hier naar voor breng zeer belangrijk. Gewoontes moeten onderbroken worden. U mag niet de mens zijn die vastgeankerd zit in deze gedachtebeelden. “Ja, maar mijn huis moet gekuist worden, ja, maar mijn afwas moet gedaan worden …” Ik ben er mee akkoord dat je graag leeft in iets proper, maar dit mag niét dwangmatig zijn. Want hoe meer dat je u daarop toespitst, hoe meer dat je afdrijft van de mogelijkheden die voor u weggelegd zijn. En misschien een heel klein punt dat ik eraan kan toevoegen, dat u kan helpen om deze zaken bijvoorbeeld te doorbreken, maar ook kan helpen om, naar het werken met de tweede werkelijkheid toe, beter resultaat te krijgen, is dat u bijvoorbeeld heel bewust bepaalde zaken voor een zeer afgemeten tijd zegt: “Ik doe dit niet.”

Ik zal een simpel voorbeeld stellen: er heeft u iemand hulp gevraagd. Iemand die een beetje lijdende is en je hebt beloofd die persoon te helpen. Dan kan het boeiend zijn en zeer waardevol dat je bv. zegt: “Kijk, ik heb de gewoonte van alle dagen als ik opsta koffie te drinken, om 10u koffie te drinken, op de middag koffie te drinken, om 16u koffie te drinken enz.” Wel je kunt dan invoeren dat je zegt: “Kijk, gezien ik die persoon wil helpen, ga ik nu bv. vijf dagen, acht dagen i.p.v. telkens koffie te drinken, dit niet doen en gewoon een glas water nemen.” Dit is een mogelijkheid. Andere mensen zullen andere gewoontes hebben, bv. iemand die rookt, kan op dat moment zeggen: “Kijk, ik rook gedurende die periode niet.” Doordat je dat doet, verander je voor jezelf zeer veel en maak je dat je onderbewustzijn veel sterker toegespitst is op hetgeen wat je wil bereiken; in dit geval de hulp bieden die u gevraagd is. U kunt dit voorbeeld uitbreiden naar alles. U kunt zeggen bv.: “Ik eet een paar dagen geen aardappelen.” Maar voor hetzelfde geld kunt u zeggen: “Ik doe die of die handeling niet”, dat laat ik volledig aan jullie eigen fantasie over. Maar het is belangrijk dat je jezelf niets wijsmaakt.

Daarmee wil ik zeggen: als je iets zegt van: “Dat ga ik nu even niet doen, ga ik even wijzigen”, dat het iets is wat u moeite kost. Bijvoorbeeld zeggen: “Ik ga niet roken” wanneer je nooit rookt, is natuurlijk jezelf iets wijsmaken. Maar wanneer je dagelijks enkele zaken rookt, dan kan dit zeer krachtig zijn. En zo kun je dit met alles doen. Zo kun je ook zeggen bv.: “Ik heb de gewoonte van wanneer ik winkel bv. chocolade te kopen, want ik eet dat graag.” Dan kun je zeggen: “Kijk, nu koop ik bewust geen chocolade.” De heren kunnen misschien zeggen: “Ik ga vandaag te voet, ik laat mijn stalen ros in de stal staan.” Ik weet dat dat voor velen soms een probleem is, omdat zij zich liever verplaatsen met vier wielen dan met hun eigen benen die ze gekregen hebben … maar goed, het kán een mogelijkheid zijn. De invulling is legio en laat ik aan jullie over, maar wanneer dat je deze zaken volvoert, zul je zien dat de oefeningen die je tot hiertoe gekregen hebt, voor jullie gemakkelijker worden, zul je opmerken dat je niet meegesleurd wordt in de sfeer die nu overal hangt. Want wat ons opvalt, is dat ieder die hier aanwezig is, eigenlijk schoon mee heeft gemarcheerd. Men is zich gaan opboeien soms, men is gedachtebeelden gaan vormen die ver van het juiste lagen enz. En dit willen we vermijden, willen we ongedaan maken voor deze groep. En als je dat zo langzaam maar zeker gaat proberen, dan zul je opmerken dat jullie gemoedsgesteldheid ook anders wordt.

Diegenen die zich nu een beetje down voelen, een beetje depri voelen, zullen opmerken dat zij toch weer ergens het licht zien schijnen. Want daar is het belangrijk dat je ondanks alles wat er rondom u gebeurt, hoe donker dat je het ook beziet of denkt te moeten zien, dat je steeds bewust bent dat het licht aanwezig is en dat je u kunt concentreren op dat licht. Van het ogenblik af dat je u daaraan ankert, ga je zien dat al hetgeen wat je zo zwaar ter hand neemt veel minder zwaar gaat zijn. En hoe meer je kunt in de positieve zin, in de liefdevolle zin alles benaderen – want dat is belangrijk – hoe minder dat je met alle haat, alle agressie enz. die nu op de wereld is, zult geconfronteerd worden.

Want waar jij liefde geeft, waar jij het licht erkent, de Vader, de Bron, daar wijkt al het andere. Dat is juist de kracht van deze tijd, sterker dan het ooit geweest is, want hoe sterker de chaos en het duister, hoe krachtiger daar tegenover het licht staat. En het is aan jullie van voor jullie zelf daarmee één te zijn en dat te kunnen uitstralen. En dan zien we dat er nogal eens gedacht wordt: maar hoe is dat nu mogelijk! Ik mediteer alle dagen en ik doe mijn uiterste best en toch zie ik dat de zaken anders lopen dan ik had gewild of had verwacht. Ja, lieve mensen, dat is heel logisch. Hetgeen wat in u leeft als wenselijkheid –en dat is in ieder van u – is niet hetgeen waar de kosmos zal op inspelen. De kosmos zal juist de mogelijkheden geven wanneer je je openstelt om positief te werken, om zaken te veranderen, waardoor dat je verder kunt. Maar de kosmos zal het nooit voor u doen. Wanneer je iets wil bereiken, zal de kosmos het voor u niet doen. De kosmos zal u, bij wijze van spreken, het alaam geven waarmee je het zelf kan doen. En dan zijn er dikwijls zaken waarvan je zegt: “Ach, ik had dit toch zo of zo gewild, of dit is toch mijn recht, want kijk eens wat voor inspanning ik doe, hoe ik met de zaken bezig ben!” Ja, maar, het is niet omdat iemand zegt: “Ik doe zoveel inspanning, ik ben zo en zo bezig”, dat dit in se moet inhouden dat de wenselijkheden die er nog achter steken, dan moeten ingevuld worden. Want meestal behoren de wenselijkheden tot hetgeen wat een mens het beste kwijt is. Hij beseft het niet altijd, maar in veel gevallen is het zo.

Dus mijn beste vrienden, wanneer je dit gaat proberen, beloof ik jullie niet dat alles van een leien dakje loopt, neen, ik zou het in mensentermen kunnen zeggen: “Ik beloof jullie veel zweet en veel tranen.” Maar het is juist dankzij de wil die je erin legt, de kracht die je er inlegt, dat je u zult kunnen ontwikkelen tot volwaardige steunpunten, tot mensen die voor hun verwanten en voor de aarde een echte betekenis hebben. Ach ja, en je zult misschien wel in eerste instantie door uw medemens schuin bekeken worden, want ja, je handelt niet en je doet niet zoals de maatschappij van u verwacht. Maar cru gezegd, kijk uw ganse geschiedenis na, welke mensen hebben de geschiedenis in een andere richting doen gaan, welke mensen hebben een ware betekenis gehad voor deze wereld? Dat waren juist zij die niét meegingen in de maalstroom van de massa. Dat waren juist zij die stelden: “Kijk, het kan allemaal wel zijn dat de maatschappij het zo vindt, maar ik ga mijn weg, die volgens mij de meest juiste is.” En ook zij hebben dit gedaan met bloed en tranen, om het zo te zeggen, want wanneer je voor je eigen idee gaat, voor je eigen aanvoelen van wat de harmonie inhoudt, van wat de liefde inhoudt voor deze aarde, voor deze wereld, dan gaat het niet van een leien dakje, dan vraagt dit enorm veel, maar dan ben je wel diegene die dikwijls in één mensenleven meer leert, meer ervaart, dan vele anderen die er tientallen keren voor moeten terugkomen om hetzelfde te bereiken.

Besef, beste vrienden, dat de krachten rondom u zijn en dat het ervan afhangt, hoe sterk je u daarop focust. Kijk, wanneer je een tuinslang hebt en je laat er water door lopen, dan vloeit dat heel rustig, op het moment dat je op die tuinslang een sproeikop zet, die ervoor zorgt dat het water samengeperst wordt a.h.w. door een kleine opening, krijg je een krachtige straal. Met die krachtige straal kun je zeer ver sproeien. Wanneer jullie brandweer gewone brandslangen had zonder dat daar een kop op zat, zouden zij niet veel branden kunnen blussen. Maar dankzij de kop die erop gezet wordt en het samenpersen van het water, krijgen ze een krachtige straal die de mogelijkheid inhoudt van resultaat te hebben.

Zo, vrienden, is het ook met jullie gedachten. Wanneer jullie uw gedachten gewoon maar laten vloeien, en jullie steeds maar mee hobbelen met al wat rondom u is, dan bent u als het ware de tuinslang zonder sproeikop. Ach ja, u geeft ook water, maar u zult het heel lang zo moeten blijven doen, om hetzelfde resultaat te behalen dan diegene die zegt: “Oké, ik concentreer mij erop, ik bouw het beeld op zoals het volgens mijn aanvoelen van harmonie, van liefde, van eenheid, het meest juiste is en ik zend a.h.w. dit beeld uit.” Dan zul je zien dat het een krachtige straal is, een krachtig gedachtebeeld dat uitgaat, waar de kosmos op reageert, waar je resultaten uit boekt. Wanneer we u geleerd hebben bijvoorbeeld: probeer eens te werken met uw derde oog, dan kun je zeggen: “Ja, ik laat de kracht vanuit mijn derde oog vloeien en zo help ik de ander”, maar wanneer je dit heel geconcentreerd doet, heel gebundeld, dan kan de kracht van uw derde oog de sterkste laserstraal zijn die de mens zich kan voorstellen. Een laserstraal die bij wijze van spreken over tijd en ruimte gaat. En daarmee bedoel ik dat je de mogelijkheid creëert om zaken ongedaan te maken die reeds gebeurd zijn. Dit klinkt allemaal misschien cru, maar toch is het juist. Want in de tweede werkelijkheid is er geen grens, behalve de grens van uw eigen voorstellingsvermogen, maar het is deze grens die u dikwijls zeer sterk beperkt. Het is deze grens die ervoor zorgt dat je soms onvoldaan achter blijft, dat je terugvalt in oude patronen. Maar op het ogenblik dat je uw kracht en uw gedachten bundelt, dan bevrijdt je u ervan, dan komt u ook in, wat we zouden kunnen zeggen voor het stoffelijk leven, een andere trillingsverhouding, harmonieer je met andere velden en krijg je zo ook weer nieuwe mogelijkheden.

Deze nieuwe mogelijkheden houden ook weer in dat je de handen uit de mouwen zult moeten steken. Allicht wel. Hier heeft niemand u een aards paradijs belooft, waar je kunt leven van de hemelse dauw; bestaat ook niet. Maar je kunt wel van uw eigen leven op het ogenblik een hemel maken door hetgeen waaraan u verslaafd bent achter u te laten en hetgeen wat u als positief ervaart naar voor te schuiven en daar uw gedachtewereld op op te bouwen.

En dit gaat zeer ver. Mensen hebben angst op dit moment, want ze zien dat hetgeen wat zij als appeltje voor de dorst hadden, afgeroomd wordt door de Staten. Zij zien dat er geen zekerheden in de toekomst meer zijn. De ene keer horen ze: we moeten meer werken. De andere keer horen ze: we verdienen minder, enz. Dit alles zou u eigenlijk niet mogen raken. Want op het ogenblik dat u zich in de tweede werkelijkheid een juiste voorstelling kunt maken van hoe u wilt leven en wat u in dit leven wilt bereiken, dan vervalt al de rest. En hoe sterker, geconcentreerder, nauwkeuriger het beeld is dat je opbouwt, hoe gemakkelijker ook dit beeld zal gerealiseerd worden, zal omgezet worden in werkelijkheid.

Maar nogmaals wil ik u erop attent maken, moet je uw vastgeroeste patronen, uw vastgeroeste gewoontes, handelingen, breken. Want het is niet haalbaar langs de ene kant te zeggen: “Ik zie mijn leven zo, ik ga voor dat en dat” en u erop te concentreren en een half uur later te zeggen: “En nu moet ik dringend mijn afwas gaan doen of ik moet mijn auto gaan kuisen”

Begrijp goed dat je langzaam maar zeker het zover zult moeten brengen dat het werken met de tweede werkelijkheid voor u de normaalste aangelegenheid wordt van uw doen en laten, dat u daardoor ook meer gaat overtuigd zijn van uw eigen kunnen – en daar bedoel ik niet mee: de hof omspitten of zo, maar wel de eigenschappen die je hebt om in deze maatschappij een betekenis te hebben, ach, voor de ene zal dat zijn dat ze goed kunnen praten, de andere zal goed kaart kunnen leggen, een volgende zal misschien goed muziek kunnen spelen en een ander zal misschien goed theater spelen …  Maakt niet uit wat, maar dat uw eigenschappen, de giften waar je mee geboren bent, die je in deze incarnatie hebt opgezocht om te kunnen ontwikkelen, dat je dié naar boven laat komen, dat je dáárin gelooft en dat je daarvoor gaat,!

En dan gaat het er niet meer om, vrienden, wat dat een ander zegt, wat een ander denkt, dan gaat het erom van uzelf te zijn en vanuit die kracht een ware betekenis te hebben voor deze maatschappij.

Ik hoop dat hetgeen ik hier vanavond naar voor heb gebracht voor iedereen toch aanvaardbaar en duidelijk is, en ik hoop dat ik bij iedereen op dit moment een beetje het innerlijke vuur heb kunnen aanwakkeren want dit moet, willen we deze groep in de toekomst verder laten bestaan en laten ontwikkelen, tot een werkelijk – sta mij toe de uitdrukking – waardevolle diamant zou je kunnen zeggen, voor de maatschappij, een waardevol denk- en krachtsgegeven voor de maatschappij, dan is het in de eerste plaats aan jullie, dat jullie leren reeds de nieuwe mens te worden, dat jullie leren de nieuwe kosmische invloeden in u op te nemen en volgens ieder zijn eigen kunnen deze waar te maken.

Wij hebben reeds vroeger hier gezegd van deze groep: de kracht van deze groep is juist het verschil dat er is tussen jullie, dankzij het amalgaam van verschil dat hier samenvloeit, kunnen we zeer veel, kunt u als groep oneindig veel bereiken en zelfs in korte tijd – dan spreek ik over jaren – maar kunnen we langs onze zijde ook zeer veel met het beeld en de kracht die jullie uitstralen, die jullie afgeven en dat is belangrijk. Je bent een groep die, wanneer ieder zichzelf een klein beetje wijzigt – en dat is echt niet zo moeilijk hoor – enorm veel kan betekenen. Misschien in beginfase zul je nog deze betekenis bij elkaar moeten gaan halen, uitwisselen, opbouwen, om te komen tot dat ene grote, sterke geheel. Ieder in deze groep is evenwaardig aan de ander. Die evenwaardigheid is opgebouwd uit de verschillen van mogelijkheden en van kennis. Maar dat maakt de rijkdom uit, dat maakt de mogelijkheden uit.

Zo, mijn beste vrienden, ik ga het hierbij laten. Ik zou er nog zaken kunnen aan toevoegen, maar ik denk dat ik dan de avond voor jullie te zwaar zou maken.

Ga van het denkbeeld uit: dat je als mens niet dadelijk alles hoeft te kennen, niet dadelijk alles hoeft te begrijpen. Geen mens is in de mogelijkheid om het net van krachten en werkingen, van gebeurtenissen dat de kosmos rondom u is, te overzien. Daarmee krijg je dikwijls dat je denkt: hoe is dit mogelijk, ik had gedacht zo en zo te doen en het wordt dat… Hou er rekening mee dat wat anders gebeurt dan dat je verwacht had, dikwijls voor jou een heel goede zaak is, want dat je anders misschien in de kluwen van het net was vastgelopen. En nu heb je de mogelijkheid om verder te kijken, de zaken verder te exploreren. Hou er rekening mee dat toeval in de kosmos niet bestaat, dat alles aan elkaar gelieerd is, wat er ook gebeurt. Let daarom op de tekenen rondom u, vertaal ze, hou er rekening mee en tracht dan vanuit een zo groot mogelijke harmonie en liefde voor elkaar jullie opdracht zo goed mogelijk te vervullen.

Beste vrienden, ik ga nu het medium vrij geven.  In het tweede gedeelte zal ik proberen terug aanwezig te zijn, althans als het mogelijk is toch nog op de achtergrond te volgen, om eventueel bij te sturen als er vragen zijn. Overdenk even dit geheel. Noteer even uw vragen die je hebt en de broeder in het tweede gedeelte zal u zo goed mogelijk trachten te helpen.

Ik wens jullie nog een heel leerrijke, verrijkende toekomst. Het ga jullie goed.

Deel twee.

Aan mij de taak om vanavond u in uw vraag te begeleiden en vervolgens samen met jullie een meditatie te geven.

Mag ik de eerste vraag a.u.b.

Vragen.

  • Ja, broeder, een tijdje geleden ben ik begonnen met de oefening van de tweede werkelijkheid, om naar een bepaalde plaats te gaan, een plaats die ik kende. En dat is vrij vlot verlopen. Nu de laatste tijd, neem ik niet meer die plaats waar ik al geweest was voor ogen, maar laat ik alles de vrije loop. En wat merk ik op? Dat ik in een tunnel terechtkom, met twee verschillende kleuren: zwarte en witte kokers. En die tunnel brengt mij, volgens mijn gevoel, in een heel grote ruimte waar helemaal niets te zien of te bespeuren valt. Er is misschien wel iets aan te voelen, maar dat kan ik heel moeilijk verklaren in woorden. Kunt u mij een beetje meer uitleg geven over dit gebeuren?

Ja, punt één – en dat is zeer belangrijk – wanneer je de oefening naar de tweede werkelijkheid doet, dacht ik – voor zover ik het hier allemaal gevolgd heb – is er gesteld dat u wel degelijk moet richten op een bepaalde plaats of een bepaald beeld. Dit is noodzakelijk. Dus als je dat goed kunt, oké, van daaruit kun je dus verder evolueren. Twee, het volledig vrijlaten en u zomaar – om misschien in uw woorden uit te drukken – in een tweede werkelijkheid te begeven, is niet geraadzaam. Het beeld dat u naar voren brengt, maakt dat eigenlijk duidelijk. Omdat u daar in contact gaat komen met – sta mij toe te zeggen – minder positief georiënteerde krachten.

Dus ik zou, wanneer ik in uw plaats was, het volgende doen: dat is teruggaan naar uw eerste oefening en heel bewust trachten iets voor te stellen, daar te gaan kijken, eventueel daar iets in te veranderen enz. Maar niet meer uw gedachten zomaar de vrije loop laten, want u bent nog niet ver genoeg om deze zaken te kunnen controleren en het zou wel eens kunnen zijn dat door alles zomaar de vrije loop te laten, dat u zich bindt aan krachten waar u beter niet aan gebonden zult zijn.

  • Ik versta één ding niet: als ik mij omring met wit licht, of met goudgeel licht, hoe ik kan aansturen op deze krachten?

Oh, heel gemakkelijk. In de kosmos is alles in evenwicht. En het is niet omdat u denkt dat u dit doet, dat er in dit geval niet hier of daar nog bepaalde hiaten kunnen zijn. En dit geldt voor ieder van de aanwezigen hier, lieve mensen. Het zijn oefeningen en oefenen dat betekent dat je nog niet de perfectie daarin hebt benaderd. Het is belangrijk dat te beseffen. Dus het is ook belangrijk van te volgen wat we hier naar voor brengen en dit zo goed mogelijk uit te voeren. Ach, ik weet het, een experimentje is graag meegenomen, daar gaat het niet over. Maar het moet toch van mijn hart dat wanneer u een oefening doet en u zegt:”Ik vertrek vanuit een cocon of van goudgeel licht” – en dan spreek ik niet over wit licht, want als u zegt: “Ik ga mij omringen met wit licht”, dan gaat u effectief nog veel sterker de extremen zien, in dit geval zwart-wit Maar wanneer u nu gewoon aanhoudt: “Ik omring mij door goudgeel licht en ik ga maar”, dan bent u wel omringd door goudgeel licht, mijn waarde vriend, maar op het moment dat u harmonieert met iets rondom u dat van een andere origine is, maar waarvan u denkt: ach, het ligt mij wel, dan breekt u eigenlijk uw afscherming, zonder dat u dat bewust weet, want zover ben je nog niet, harmonieer je met hetgeen waarvan je denkt: dat kan ik wel aan, en kun je heel gemakkelijk – om het in biologische termen te zeggen – een parasiet op u binnenhalen.

Kijk, ik zal het misschien in een duidelijker voorbeeld gieten dat ieder van u zal begrijpen. Wanneer u slaapt, treedt u regelmatig uit, iedereen van de aanwezigen hier. Wanneer uw geest uittreedt, wordt hij door ons vergezeld. Het zal zelden zijn dat een geest gaat uittreden – zeker wanneer hij met deze zaken bezig is – dat hij geen afscherming van onze zijde zou genieten. Goed. Je treedt uit. Je komt in andere werelden. Je bent misschien vol overtuiging en overgave van: ik wil mensen die vastzitten in het duister helpen het licht te vinden. Op dat ogenblik dat u zich daarop concentreert en wilt helpen, met de beste bedoelingen, en u staat in deze uitgetreden toestand toe dat iemand van diegene die in dat duister vertoeft – ik zou kunnen zeggen: in Nevelland, mensen spreken nogal eens graag van Zomerland, Nevelland enz. en ik pak nog maar Nevelland, niet de echt donkere sferen – en je staat toe dat de figuur in Nevelland u gewoon de hand drukt en jij denkt: ja, dat is een blijk van waardering en en en en … Op dat ogenblik zit je gevangen en wanneer je dan terug naar je lichaam gaat, zal het lichaam daar serieus kunnen onder afzien. Dat wil zeggen, het zou zelfs zover kunnen zijn dat door die ene handdruk, die je gegeven hebt aan een entiteit in Nevelland, dat er bijvoorbeeld hartritmestoornissen de volgende dagen en weken en maanden uw deel zijn. Daarom is het ook zo dat we trachten ieder te begeleiden die uittreedt en te voorkomen dat zulke contacten gelegd worden. Want de mens denkt stoffelijk, maar in de kosmos en zeker wanneer dat je naar lagere sferen gaat, heersen er andere wetten en wetmatigheden, die u dikwijls niet kent of verkeerd aanvoelt of verkeerd interpreteert, met alle gevolgen van dien.

Zo, ik denk dat dit nu toch voldoende duidelijk moet zijn.

  • Broeder, ik had daar nog een vraagje bij, ook over die tweede werkelijkheid. Ik ging altijd naar een plaats bij een treurwilg, op een plaats waar ik als kind gewoond heb. En ik had toen de indruk: die treurwilg staat daar niet meer. Ik heb dat nu ondertussen uitgezocht en inderdaad, die treurwilg is weg. Kan ik dan nog naar die plaats gaan of … komt dat ook niet meer goed?

Oh, ja, u kunt perfect naar die plaats gaan. In die tweede werkelijkheid staat die treurwilg er wel degelijk. Kijk, de fout die de mens nogal eens maakt, is dat hij denkt dat zijn beelden in de materie werkelijkheid zijn. Die beelden in de materie zijn maar werkelijkheid voor zover u ze aanvaardt als werkelijkheid. Op het ogenblik dat je u in uw gedachten terug verplaatst naar het moment dat die treurwilg daar stond, staat die treurwilg daar, is dát de werkelijkheid en kun je perfect daarmee werken.

Ach, ik weet het, het is voor de stofmens soms ingewikkeld en moeilijk. Maar ik dacht dat mijn collega-broeder hier in het eerste gedeelte jullie heeft trachten duidelijk te maken: breek met jullie vaste gewoonten! En o.a. een vaste gewoonte kun je ook omschrijven als vaste denkbeelden, van: alles is zo zoals ik het zie of denk dat het is, maar, beste vrienden, dat is niet zo. Heel veel van wat u denkt en wat u waarneemt, is eigenlijk illusie, is de interpretatie die uw eigen hersenen geven aan wat is. En wanneer we even tijd en ruimte uitschakelen, want dat bestaat in principe alleen maar hier op aarde en de andere planeten waar met zulke incarnatiemogelijkheden gewerkt wordt, kijk, dan staat die boom daar, dan is dat beeld perfect.

  • Broeder, omdat we nu toch nog eventjes op die meditatie terugkomen, kleine vraag: als ik tracht te werken met licht, vertrekkende vanuit de groep, heb ik de laatste tijd wel eens de neiging van dat licht eerst door de groep te sturen. Ik begin mij af te vragen of dat juist is.

Wat bedoelt u – en dit vraag ik voor de anderen hier – met: door de groep te sturen, want ik denk dat er een paar zijn die dit niet begrijpen.

  • Ik bedoel: je vertrekt vanuit de groep, soms ga ik ze eigenlijk verbinden met een koord, zoals gezegd is. Ik tracht een lichtbron op te bouwen om die dan de wereld in te sturen, maar meestal gebruik ik dat licht ook ten eerste als zuivering van mezelf, maar ook gewoon om het ineens door de groep te laten gaan.

Ach, mijn lieve vriendin, daarom laat ik het u nu zo vertellen, waarom gaat u iedereen van de groep aan een koord vastbinden? Is niet nodig. Van op het ogenblik dat u een eenheid voelt met de groep, is die eenheid daar. U moet daar geen beelden aan vastankeren van: ik bind iedereen of ik pak iedereen in. Neen, is langs geen kanten nodig. Want door dat te doen – en dat is dan naar u toe dat ik dit zeg – ga je eigenlijk zaken trachten vast te klampen, vast te houden, onveranderlijk maken. En dat kan niet. De rijkdom van de groep is hier zijn flexibiliteit, zijn beweeglijkheid. Aanvaard gewoon, wanneer je aan de groep denkt, dat de groep er is, zonder dat je een beeld gaat vormen van het moet zo of op deze wijze of op die wijze. Neen, gewoon: de groep ís er. Je kunt het beeld hebben van hoe men hier nu zit, maar je moet dat niet direct gaan in stoffelijke vorm omzetten. Het is voldoende het besef te hebben: al deze krachten, al deze entiteiten, om het zo te zeggen, zijn hier aanwezig; want vergeet niet – en dit is misschien een kleine fout die gemaakt wordt, ook anderen doen dat – als je over deze groep spreekt, spreek je niet alleen over diegenen die hier zitten. Daar kun jij misschien wel een beeld van maken dat je ze allemaal met een koord vastzet of een koord laat vasthouden, maar wat doe je dan met onze zijde, met al de broeders die zoveel mogelijk jullie trachten te helpen, die in wezen ook aan deze groep deelnemen en onafscheidelijk deel zijn van de kracht en van de werking van dit geheel? Daardoor beperk je eigenlijk uw mogelijkheden. Op het ogenblik dat je alles loslaat en in een los verband houdt en deze groep hier als één krachtig geheel ziet – en dan mag je dat omschrijven als een grote bol van goudgeel licht of anders – dan heb je eigenlijk contact met alles en sluit je niks af en ga je ook een veel betere werking kunnen krijgen.

  • Ofwel, broeder, heb ik dan in den beginne iets verkeerd begrepen, maar de anderen van de groep zijn hier ook .. Op een gegeven moment heeft men toch met die oefening gewerkt van het zo te zien als waren we verbonden met een gouden koord …

Dit is iets anders. Dat is een energiebron. Wanneer men gesproken heeft van de gouden koord, spreekt men eigenlijk van de koord, niet die u met de ander verbindt, maar die u met de Vader verbindt. De koord die iedereen heeft, die een eenheid vormt, omdat je samen naar die Bron gaat en die Bron is dat krachtig veld. De gouden koord is niet de koord die u rond ieder zijn nek bindt om hem vast te houden … Begrijp mij goed. De gouden koord is uw eigen gouden koord, waarvan de mensen zeggen: als ze gebroken wordt, is het leven gedaan in de stof. En wat hier meer filosofisch is gebruikt om u de verbinding te geven met de Bron, met de Vader.

Neen, je mag het niet zien als zijnde allemaal aan elkaar gebonden. Je mag het wel zo bekijken dat ieder van u de gouden koord bezit en aan de Vader is gelieerd, maar dat is een beeldspraak, nietwaar? En dat je zo zou kunnen zeggen dat, omdat vanuit de Vader die gouden koord, zoals je ze voorstelt, naar ieder toekomt, maar dan komt die ook toe naar ons, dat we zo met elkaar verbonden zijn. Als dat beeld u kan welgevallen, goed, dan kun je dat gebruiken, maar het is niet direct een noodzaak. Hetgeen wat er achter zit, is het besef van de eenheid, het besef van de verbondenheid, de harmonie die er is tussen alle stoffelijke leden en alle geestelijke leden van de groep en dat je van daaruit kunt werken.

Nou, misschien dat, als je toch een stoffelijk beeld wilt hebben, hier in deze streken spreekt men toch van poesjenellen, nietwaar? Of heb ik het verkeerd voor? Neen, hé. Poesjenellen zijn die poppen die aan die koordjes hangen. Wel, denk dan even dat misschien op deze wijze u met de energie van de Vader verbonden bent. Schoon beeld. Het is misschien een beetje hilarisch, maar goed. Beter dat we eens kunnen lachen, dan dat we het triestig moeten vinden, nietwaar ?

Goed, mijn poesjenellen, de volgende vraag a.u.b.

  • Ik weet eigenlijk niet of dat ze nu een antwoord heeft over de eigenlijke vraag. Die ging eigenlijk over kracht sturen door de groep. En daar hebt u eigenlijk niet op geantwoord.

Jawel, lieve zuster, als je goed gehoord hebt, zul je gehoord hebben dat ik gezegd heb: de kracht van de groep is hier hetgeen wat in zijn geheel aanwezig is. Dat is geen kracht doorsturen, die kracht ís er. Dat heb ik duidelijk gezegd. De kracht ís er. Het is niet zo van: Jantje zit hier en Jantje gaat aan Lientje kracht geven. Neen, zo werkt het niet. De kracht ís er. Je bent één, één kracht. Besef dat! Het is niet: Jan is de kracht, Peer is de kracht, Sus is de kracht, neen! Het is één kracht, vrienden. Eén kracht van al de leden hier, van al de entiteiten die ermee werken. Dat is het. Je stuurt dat er niet dóór. Het is geen – in de stof zou je zeggen – leiding waar je of een kabel waar je stroom doorstuurt. Je bént het. Je bént de kracht. Je bént verbonden met die Bron.

  • Ik heb het de laatste tijd heel moeilijk om te mediteren. Na een paar minuutjes dwalen mijn gedachten af. Bij het beluisteren van een meditatie val ik soms in slaap. Langs de andere kant, wanneer ik mij wil focussen om kracht naar iemand door te sturen, dan kan ik dat wel doen bijvoorbeeld als ik mijn patatten aan het schillen ben of als ik aan het strijken ben. Dan kan ik mij daar eigenlijk veel beter op concentreren. Maar ik ben dan wel eigenlijk nog met iets materieels bezig.

Ja, en dan? Wat is het probleem? Op het ogenblik dat u u focust en u kunt de link leggen en de kracht geven, of dat u dan patatten schilt of auto rijdt of met het vliegtuig vliegt, het maakt niet uit. Begrijp toch dat nogmaals, de tweede werkelijkheid zijn eigen wetten heeft, zijn eigen werkelijkheid, die niets te maken heeft met de eerste werkelijkheid waarin u uw patatten schilt. En het kan zelfs zijn als u zegt: “Kijk, ik beluister die meditatie en val in slaap”, dat wanneer u die meditatie begint met een bepaalde intentie, door in slaap te vallen, dat de intentie véél krachtiger wordt uitgevoerd dan dat u ze zelf bewust had kunnen doorzetten. Dat is dan nog één van de voordelen van in het slaap vallen. Maar dat mag je niet doen als je met de auto rijdt of de patatten schilt.

Zo, als er geen dringende vragen meer zijn, mijn beste vrienden, dan zou ik de avond willen afronden.

Deel drie.

We hadden hier vanavond een aangenaam gesprek, nietwaar? Heel boeiende vragen, leerzame vragen voor iedereen, komende tot een wisselwerking. En van daaruit zou ik willen zeggen: Kijk, wanneer we hier samen een meditatie beginnen, we zeggen altijd – of toch voor de vele keren dat we dat al gedaan hebben – “Vergeet even wie je bent en word één.” Maar dat doen, houdt ook in dat je werkelijk uw aandacht, uw geest richt op de sfeer die opgebouwd wordt, niet zozeer op de woorden die wij spreken, maar op de sfeer die opgebouwd wordt, dat je vergeet – stoffelijk gezien – dat je hier met een aantal mensen bent en een aantal geesten, dat je enkel en alleen deel wordt van de kracht die door de geleide mediatie telkens opnieuw gevormd en bevestigd wordt.

We kunnen op vele wijzen de kracht opbouwen. We kunnen kracht opbouwen, vrienden, door te incanteren. Ik zou kunnen hier, om jullie te boeien, heel klankrijke woorden spreken, waardoor bepaalde trillingen ontstaan die ons brengen tot bepaalde niveaus, tot bepaalde kosmische krachten. Maar dit is vanavond zeker niet de bedoeling. Vanavond zou ik graag hebben dat we even allemaal opgaan, verdiepen in alle rust, in alle stilte, in de gezamenlijke stilte, in de gezamenlijke kracht die wij hier vertegenwoordigen.

Meditatie: Opbouwen van kracht.

Zelfs zonder woorden bouw ik nu samen met jullie, samen met de broeders, de kracht op. Ieder van jullie zend uw kracht, uw beeld naar deze bron, ieder op zijn eigenste wijze. Laat heel geconcentreerd de verbinding ontstaan tussen uw derde oog en het oog van de Vader.

Nu we de kracht hebben opgebouwd, open jullie handpalmen, leg jullie handen zo dat de handpalm naar boven reikt en voel hoe deze kracht stroomt, voel hoe je één bent met het potentiaal van het licht. En laat nu heel bewust deze lichtende kracht, waarmee je volledig één bent, via uw handpalmen naar het brandpunt van deze tafel vloeien, zodat de cirkel omsloten is en dat binnen de cirkel de kracht als een krachtige fontein van lichtende energie zich kan uiten. En zie dan, voel dan hoe deze partikels van deze lichtfontein over deze aarde neerdalen, hoe deze partikels elke mens, elke geest die zoekende is naar licht en harmonie er door beroerd worden.

Nu we deze bron van licht en harmonie hebben laten vloeien, laat ons dank zeggen, dank aan de kracht dat we hier deel van mochten zijn, dank aan de Vader, dank aan de Bron, dank aan de Moeder die dit gerealiseerd heeft, zodat de evenwichten en de eenheid van deze energie vanuit ons wezen deelachtig is geworden met al diegenen die zoekende zijn.

En wanneer we nu heel rustig tot onszelf komen, blijven we deelachtig aan deze kracht, zijn we in staat van deze kracht steeds terug op te roepen, zijn we in staat van dit steeds weer opnieuw en opnieuw wanneer het nodig is te gebruiken, zodat we allen hier aanwezig in de komende tijd, stoffelijke tijd, een nog beter en nog sterker lichtbaken kunnen zijn dan we tot hiertoe al geweest zijn.

Zo, mijn beste vrienden, dit is misschien een vorm van meditatie die u niet verwacht had. Maar neem gerust van mij aan, hetgeen wat nu gebeurd is, is zeer krachtig geweest. En we zouden kunnen zeggen dat alle leden hier voor de komende tijd ook een beetje extra energie hebben opgedaan. Je zult het kunnen gebruiken.

Beste vrienden, mijn tijd van afscheid nemen is weer gekomen. Ik hoop dat deze avond voor u u tot nieuwe inzichten heeft kunnen brengen, dat je huiswaarts keert, niet alleen rijker in gedachten, maar ook rijker in krachten, in licht en in eenheid deze tocht kunt aanvatten.

We gaan langzaam maar zeker naar de donkere periode van het jaar. binnenkort gaat u weer de doden herdenken in deze cultuur. Mag ik jullie vragen, wanner je uw doden wilt herdenken, dit te doen, niet vanuit het idee: ‘het is erg dat zij ons ontvallen zijn’, maar vanuit de gedachte dat zij herboren zijn aan onze zijde en dat daardoor zij hun weg in het licht kunnen verdergaan. Wanneer je zo denkt aan diegenen die u in de stof hebben verlaten, dan zul je in deze tijd opmerken dat u niet droefgeestig zult zijn, maar dat u zich eerder gelukkig kunt voelen, omdat diegene die u na aan het hart lag, misschien wel verlost is van de problemen van de stof en op een voor hem of haar betere en andere wijze misschien gewoon het bestaan verderzet. En wanneer je dan langzaam maar zeker zult gaan naar de donkere periode van dit jaar, blijf steeds het licht in uzelf brandende houden. Tracht wat er ook gebeurt in de komende tijd de glimlach niet te verliezen. Want zelfs in deze donkere periode is een glimlach onontbeerlijk, is de vreugde die je kunt bezitten veel meer waard dan het geknor over al hetgeen wat verkeerd gaat.

Vrienden, ik wens jullie in deze donkere tijd het gezelschap van het licht te allen tijde toe. Het gaat jullie goed.

image_pdf