Hoe omgaan met de vernieuwing onder Aquarius

Geestelijke groeigroep – 19 januari 1993

Ja, we maken a.h.w. maar weer een nieuw begin en proberen gelijktijdig het oude niet geheel te vergeten. Ik geloof niet dat ik u behoef te vertellen dat we niet alwetend of onfeilbaar zijn, dat weet u.

De aarde zelf is ook bezig om zichzelf aan te passen aan nieuwe omstandigheden. Dat er sprake is van klimaatsveranderingen zullen de meesten, zij het onder voorbehoud, nu wel willen accepteren. We zullen ook te maken krijgen met grote activiteit van de aardkorst, dat zal u ook bekend zijn, en wij nemen aan dat dit in het Caraïbisch gebied bv. binnenkort grote invloed zal hebben, dat daarnaast ook in de Stille Oceaan allerhande vulkanische werkingen een rol gaan spelen. De aarde zelf bereidt zich voor op een nieuwe periode, dat is niet meer de periode waarin het oude behouden blijft, het is een periode waarin de voortdurende zelfvernieuwing voert tot een verandering van wat de mens gemeenschap of maatschappij noemt. Bezit is daarbij veel minder belangrijk dan u zich nu kunt voorstellen, want bezit is niet altijd gelijk aan prestatie, maar het is prestatie die telt, de betekenis die je hebt voor anderen.

De mens probeert het oude te behouden en dat kan niet, men wil het nieuwe anderen opdringen in zijn eigen versie en dit is onmogelijk. De mensen hebben vergeten dat samenwerking ook zelfwerkzaamheid betekent, zij hebben steeds meer het idee gekregen dat anderen hun ideeën, idealen, ed. maar moeten uitdragen en de eventuele gevolgen daarvan moeten dragen. Dit in aanmerking nemende zal elke mislukking op dit terrein in feite een overwinning zijn, want de mensen moeten leren dat u juist wanneer u behoort tot een gemeenschap, een groep, een godsdienst, of wat dan ook, dat u ook inderdaad moet samenwerken met elkaar.

Nu is de mens niet alleen, hij is verbonden met de aarde. Kleine veranderingen in de atmosfeer bv. kunnen grote invloed hebben op de gevoelens van de mens, ja zelfs op zijn levensmogelijkheden. Kleine temperatuursveranderingen in de grote oceanen kan een grote verandering gaan betekenen, al is dat nog niet onmiddellijk acuut, van de kustlijn van allerhande continenten. De zekerheden vallen weg en die onzekerheid is het geboortewee van een nieuwe tijd. Omdat wij behoren bij de aarde zullen we kijken naar de aarde en naar hetgeen zij voortbrengt, wat eens misschien giftig of verwerpelijk leek, kan morgen de redding zijn van vele mensenlevens. Wat eens dwaasheid en bijgeloof scheen, zal morgen opeens blijken van zeer grote betekenis te zijn voor de ontwikkeling van mens en datgene wat hij nog steeds wetenschap zal blijven noemen.

Het individualisme, door zovelen verworpen als onmogelijk, is en blijft toch de basis van elke maatschappelijke ontwikkeling en een maatschappelijke ontwikkeling die uit dwang bestaat vernietigt daarmee zichzelf.

 Wij zullen zien dat bezit en belang alleen kan bestaan binnen een gemeenschap die diezelfde waarden nastreeft en erkent en waar dat niet meer het geval is of waar de belangen van de groepen te sterk uiteen lopen, zien we situaties ontstaan als in Somalië, waar het volk verhongert omdat anderen denken dat ze daardoor machtiger en rijker worden. Maar is een mens die alleen in de woestijn staat machtig en rijk ? en toch gaat het die kant uit.

Als ik alles op een rij zet, ik heb nu maar een paar feiten genoemd, natuurlijk, dan kom ik tot de conclusie, dit jaar en waarschijnlijk ook het volgende jaar, zullen u voor veel verrassende ontwikkelingen plaatsen en u zult erg op uw qui-vive moeten zijn wanneer u het oude niet los kunt laten, dan moet u, met datgene wat het uwe is, veranderen. Deze veranderingen gaan gelukkig betrekkelijk geleidelijk, maar je moet steeds weer inspelen op de nieuwe condities en de nieuwe omstandigheden, ook geestelijk.

Eens was de aarde iets waar iedereen Goden vermoedde en zijn voorvaderen aanbad en aanriep, daarna is de wereld een wereld geworden verdeeld in godsdiensten, maar God is iets anders dan een godsdienst. De mens moet leren dat God een innerlijke waarde is, die hij alleen in zichzelf kan beleven en die geuit moet worden op de wijze waarop ze beleefd wordt.

De groep heeft hier, wanneer zij althans als groep actief blijft, een stabiliserende werking, dwz. een geleidelijke overgang wordt mogelijk en dit betekent dat meer mensen, zonder grote nadelen of schade, die overgang kunnen volgen.

Wat zijn de praktische dingen die hierbij behoren.

In de eerste plaats, werk zelf naar uw kunnen en vermogen, twijfel niet aan uzelf, maar probeer gewoon de kracht die in u is rond u te laten werken.

In de tweede plaats, overwegingen van materiële aard kunnen voor u vaak buitengewoon belangrijk zijn. Onthoudt echter één ding, zodra u de slaaf wordt van een bepaald rooster, van bepaalde denkbeelden of regels, vervreemdt u van uzelf en dus ook van de kracht die in uzelf woont.

In de derde plaats, wij zijn verwant met de wereld. Wat de wereld ons geeft, dat kan dood hout zijn, dat is alleen goed om te branden, het kan groen hout zijn, ook dood en rookgevend, maar het levende hout is het hout dat eigenlijk voor alle dingen zichzelf blijft, zichzelf vermeerdert en zichzelf uit. Zoek in alles wat u doet zoveel mogelijk naar natuurlijke materialen en middelen. Beschouw alle materialen en middelen als een uitdrukking van geestelijke kracht, niet als iets wat u nodig hebt, u kunt zonder. Leef uw leven zoveel mogelijk in vreugde. Vreugde is in het leven zeer belangrijk in deze tijd, want zeer veel mensen schijnen de roes te verwarren met vreugde, maar werkelijke vreugde is een gloeien in uzelf, het is een u verwant voelen met hogere gebieden, het is a.h.w. meer zijn dan uzelf alleen. Dit kan zeer belangrijk zijn voor u. Probeer dit ook in uw normale werk en uw normale levensomstandigheden voortdurend weer voor ogen te stellen. Probeer de vreugde van het leven te vinden en te behouden. Deze vreugde vergroot uw vermogen om krachten van buiten op te nemen, u kunt hierdoor grotere en sterkere invloed uitoefenen op anderen. Ik weet dat het leven niet altijd even gemakkelijk is op aarde en dat er wel eens dingen zijn dat u zegt, ach, moet dat nou. Maar aan de andere kant wanneer u die dingen belangrijker en belangrijker maakt voor uzelf, dan kunt u onder die last bezwijken, wanneer u echter diezelfde last als onbelangrijk beschouwt, dan wordt u steeds sterker, u kunt zelfs meer lasten dragen zonder daarbij in somberheid, moedeloosheid of daadloosheid te vervallen.

Samenwerking ook in deze tijd, zeker geestelijk, noodzakelijk. Maar samenwerking is iets meer dan alleen maar samen mediteren, het is iets anders dan alleen maar bepaalde denkbeelden aanhangen, het is werkelijk met u hele wezen aanvaarden wat er in u leeft en, ook wanneer dat misschien rationeel niet zo gemakkelijk te aanvaarden is, toch uit te gaan van datgene wat in u opwelt en dit uit te drukken in uw acties, in uw transacties, in de wijze waarop u mensen benadert, in de manier waarop u een patiënt probeert te genezen. Probeer niet slechts één ding te zijn. Dat de mens op aarde zover is gekomen is te danken aan zijn veelzijdigheid, de mens op aarde die zich vernieuwt heeft die veelzijdigheid nog veel harder nodig dan de eerste aapmens die in het verleden de bomen verliet om eens een keer tussen de kudden van egotrippen  en wat er verder was, rond te dolen, vrezend voor de grote dieren, als de Dinosaurus Rex, enz.

Realiseer u dat u versatiliteit nodig hebt, aanpassingsvermogen, maar dat het aanpassingsvermogen pas dan zin heeft, wanneer u daarbij uitgaat van uw innerlijke kracht, uw innerlijke vrede, uw innerlijk geluk. Gelukkig zijn, het is een term die weinig zegt, geluk is een samensmelting van vrede en vreugdige verwachting. Leer om die blijheid te hebben, kijk niet naar alles wat negatief is, negativisme is er buiten u al genoeg, dat heeft de wereld heus niet extra nodig, kijk naar de goede dingen die er zijn, zoek naar de nieuwere en betere benaderingen die voor u mogelijk zijn t.a.v. van hetgeen u doet, of dit nu putjesscheppen is of een land regeren of het mensen genezen is of alleen maar plantjes in de grond steken, want dat maakt geen verschil uit. Werk van uit uw innerlijke kracht, pas u aan aan datgene wat er gebeurt, aan die omstandigheden die u, al zou u het nog zo graag willen, niet werkelijk kunt beïnvloeden, maar waarvan u wel de gevolgen kunt veranderen. Het gaat er niet om dat de mensheid dezelfde blijft die ze is of dat ze nog wijzer geworden, uiteindelijk uitroept, ik ben niet slechts de koning der aarde, ik ben de koning van de kosmos, want dergelijke eigenwaan ziet u bij veel mensen.

Wat u nodig hebt is ook een mate van zelfbeheersing. Nu zult u zeggen, ja, wat bedoelt u daarmee. Wanneer de aarde zichzelf opnieuw groepeert en daar, van uit uw standpunt, een deel van haar aanzien mee verandert, dan doet zij dit omdat ze, gezien de omstandigheden, de werkingen van de zon, het contact met planeten, ed., op deze wijze het meest juist zichzelf kan zijn. Wanneer u alleen maar probeert uiterlijk hetzelfde te blijven, dan ontstaan er breuken en bevingen en erupties. U kunt dit niet zonder uzelf te vernietigen. Maar wat u wel kunt, dat is grijpen naar die dingen in u die steeds weer aangepast aan de omstandigheden, dat is een heel belangrijk punt, gebruikt kunnen worden om anderen iets gelukkiger, iets vrolijker, iets beter te maken. Wanneer u genezende kracht in u hebt, straal ze uit. Dat ook op dat terrein wonderen mogelijk zijn, zal u steeds weer bewezen worden. Het schijnbaar onverklaarbare wordt verklaarbaar, wanneer wij begrijpen hoe innerlijke kracht een grote rol speelt, maar die innerlijke kracht mag zich dan niet negatief opstellen, zij mag niet bezig zijn met het trekken van grenzen, het vernietigen van hinderpalen, zij moet open zijn en de wereld omarmen, maar in de omarming van die wereld vooral zichzelf zijn en zo in die wereld de eigen innerlijke vrijheid en kracht uitdragend, waardoor al de banden, want er bestaan er heel wat in een menselijke samenleving, steeds minder knellend worden en hun onbelangrijkheid steeds duidelijker naar voren treedt.

Daadwerkelijk zult u veel moeten doen. U heeft mij zelf dit onderwerp gegeven en ik wil hier geen zedenpreken gaan houden, want dat heeft weinig zin, maar vraag u eens af, in de eerste plaats, ben ik innerlijk wel rustig en blij, vraag u af, wanneer ik mij concentreer, voel ik mijn verbondenheid met het licht, met de kosmos, beleef ik dit a.h.w. als iets in mij. In de derde plaats, vraag u af, ben ik niet te veel gebonden aan gewoonten, aan gebruiken, in hoeverre kan ik deze aanpassen aan dat wat ik werkelijk ben, zonder anderen daarmee te hinderen, te schokken, te storen of aan te vallen. Als u zich deze vragen stelt, dan moet u dat niet zo maar even beantwoorden. Denk er over na, probeer in uzelf te voelen wat voor u belangrijk is, zoek desnoods naar symbolen voor die innerlijke vrijheid, voor die verbondenheid met het licht en al dat andere en realiseer u daardoor wat de basis is van uw kracht. Zeg nooit, een ander is sterker, denk aan geestelijke kracht eerder als iets wat u moet leren gebruiken, al hebt u weinig kracht, dan kunt u vaak veel doen, zoals een judoka door de kracht van zijn tegenstander te gebruiken, veel zwaardere mensen toch tegen de mat weet te werken. U kunt veel meer dan u denkt, wanneer u gebruik maakt van de krachten die rond u zijn, niet alleen in de zin van dit is de kosmische kracht, hoe hoog en mooi het ook moge klinken, maar ook in de zin van, o, gaat het die kant uit, nou, dan doe ik dit en stuit daarvoor tijdelijk die gang van zaken, ik doe iets anders, ik zal nooit een tegenstander het leven onmogelijk maken of geestelijk kwetsen, het heeft weinig zin, maar ik zal wel bewijzen dat ik, mijzelf zijnde, deel ben van een grotere harmonie, dan al dat zgn. gedreven gebeuren buiten ons.

Er zullen in de komende tijd, en nu spreek ik zo over het hele jaar, nogal wat koppen vallen, o, er zijn er al een stel gevallen hoor, heel wat, ook van mensen die u misschien niet kent, maar die toch zeer belangrijk waren. Verheug u er niet op als uw tegenstander het loodje legt, hij komt in onze wereld en wie weet wat hij daar nog allemaal uit kan spoken, nietwaar, zeg alleen tegen uzelf, wat is het gebeuren en wat moet ik hier in zijn. De grootste altruïst is de mens die te midden van egoïsten, zich als egoïst gedraagt, en gelijktijdig zorg draagt voor allen. Als u dat goed onthoudt, dan weet u waarschijnlijk welke kant we uitgaan. Wij kunnen ons niet bezighouden met allerhande politieke en andere zaken, we kunnen ons niet bezighouden met alles wat ergens op de wereld gebeurt, heel vaak is dat gebeuren alleen maar een blinddoek u voorgebonden opdat u niet bemerkt wat er in uw eigen omgeving zich afspeelt. Zoek in uw eigen omgeving, werk met uw kracht in uw eigen omgeving, werk niet alleen zo nu en dan met die kracht, maar probeer haar steeds meer een direct en actueel deel van uw bestaan te maken, niet dat die kracht u vertelt wat u doen moet, maar als u voelt dat iets werkelijk moet gebeuren, dan neemt u die kracht en dan werpt u die in de juiste richting en dan zult u eens zien wat er allemaal mogelijk is.

Wanneer u zegt, ik weet niet wat voor geneesmiddel ik moet gebruiken, kijk buiten, misschien vindt u een enkel blad of iets anders en het helpt u. De natuur is bezig, juist in deze veranderende omstandigheden, ook uw atmosfeer is aan het veranderen, reeds nu de juiste stoffen te fabriceren die haar plantaardig en dierlijk leven in stand kunnen houden. Zeker, dan zult u er misschien over een paar geslachten als mens een beetje anders uitzien dan nu, maar het geneesmiddel dat u nodig hebt om dit alles mogelijk te maken ligt vlak naast uw deur.

Vraag u af waar u vrede kunt vinden, een ogenblik uzelf vergeten, de een doet dat in muziek, de ander misschien in een zonsondergang of een zonsopgang, ieder heeft daar zijn eigen manier voor, de een beleeft het bij de storm, de ander als het stil is, zo stil dat zelfs de vogels luidruchtig lijken. Vraag u gewoon af waar ligt voor mij dit rustpunt en probeer dit rustpunt, deze beleving, gevoelsbeleving, voor uzelf zo vaak mogelijk te herhalen, kunt u dit niet feitelijk, bouw een herinneringsbeeld op en laat uzelf in het herinneringsbeeld a.h.w. zwelgen, totdat u het gevoel hebt dat de krachten in u zijn. Leef vanuit uw innerlijke kracht, verwerp nooit de middelen en de mogelijkheden die de wereld u biedt. Er zijn heel veel dingen die u gewoon met de handen of misschien met bepaalde stoffen gemakkelijker tot stand kunt brengen, dan met geestelijke kracht alleen, maar besef wel dat zonder geestelijke kracht achter zich, deze dingen heel vaak niet of verkeerd werken. De menselijke geest, zijn denken, zijn voelen, maar ook zijn geestelijk bestaan, spelen een heel grote rol in alles wat er gebeurt, alles wat er voor hem gebeurt, maar ook wat van uit hem tot gebeuren wordt.

Wat u voortbrengt is niet alleen maar het product van een impuls, doe wat u weet of voelt dat gedaan moet worden. Hoe u het tot stand brengt is uw eigen zaak. Hebt u het gedaan rust er niet bij, beroem u er niet op, beklaag u er niet over, ga verder. Laat elke dag a.h.w. een nieuwe geboorte en elke slaap een nieuwe dood zijn, dan leert u leven in twee werelden tegelijk en wie leeft in twee werelden die weet wat gevaarlijk is, die weet wat goed is, die weet voor zich welke weg hij of zij wil kiezen. Wie een weg kiest, kan ze alleen gaan wanneer hij zich niet beroept op de afgelegde afstand, maar slechts kijkt naar de afstand die af te leggen is. Als u een berg beklimt en u hangt in de touwen, dan gaat u niet naar beneden kijken om te zien hoe hoog u al bent, dan kijkt u naar boven hoe u verder kunt klimmen en klauteren tot u de top bereikt hebt. Iets van deze mentaliteit en ook dat doorzettingsvermogen, dat is nodig, moet u proberen uzelf eigen te maken. Er zijn heel veel wegen, heel veel mogelijkheden, dat geef ik toe, en het is, geloof ik, vandaag nog niet de dag dat we over elk van die dingen expliciet moeten gaan praten. Maar het algemene beeld dat ik u geef is er een waarbij u gebruik moet maken van uw kracht, van uw innerlijke kracht.

U hebt bij uw vorige leraren ongetwijfeld heel veel geleerd, daarbij zijn helaas, vind ik, de lessen in de magie zeer beperkt gebleven, ofschoon een benadering van de persoonlijke magie al gegeven werd, tenminste als mijn inlichtingen juist zijn. Realiseer u dat wat men magie noemt in feite alleen onverklaarbaar is omdat men de krachten en de wijze waarop ze werken niet kent. Een gedachtebeeld is een deel van de werkelijkheid en kan tot een voor ieder kenbare werkelijkheid worden, dat is de magie. Wanneer u eenmaal die innerlijke kracht hebt gevonden, wanneer u steeds weer weet dat u innerlijk leeft met het licht, dan zult u ook steeds meer leren hoe een bepaalde voorstelling, in het heden geboren, voor de nabije toekomst vorm kan krijgen en dan zult u het niet allemaal in details omschrijven, er is geen blauwdruk voor nodig, zo moet het gaan en zo, dat weet de kracht, want de kracht is harmonisch met alle dingen, maar het beeld van het gebeuren, het doel, dat moet in u bestaan. U kunt gebruik maken van symbolen, u kunt gebruik maken van woorden, toverspreuken zeiden ze vroeger, u kunt gebruik maken van klanken, soera’s, u kunt gebruik maken van voorstellingen waarin u zich verdiept. Neem bv., ik noem maar iets, een zilver vierkant waarop een blauwe cirkel, het wekt bepaalde mogelijkheden en vermoedens, u wordt met de buitenwereld geconfronteerd, verander de kleuren, maak het vierkant blauw en de cirkel daarin zilver, en u zult ontdekken dat het u aanzuigt en u met een geestelijke reeks belevingen confronteert, ik noem nu maar een voorbeeld natuurlijk. Wanneer u op deze manier leert werken, dan zult u beseffen dat het mogelijk is om in uzelf, dus in de kosmische kracht door te dringen, en daarin bepaalde dingen tot stand te brengen, maar dat het ook mogelijk is het proces om te keren en die kracht vanuit uzelf te richten. Dat is magie, maar daar komen we misschien later nog een keer op terug.

U bent voorbereid op dit soort werk, u hebt de kennis, u hebt er heel wat over gehoord, en een aantal dingen zelfs voor uzelf zeer ernstig overdacht en u bent er mee bezig geweest, maar het is niet genoeg om kennis te hebben, wat hebt u aan een schriftelijke danscursus wanneer u zo dadelijk op de gladde balzaalvloer staat. Er is iets meer voor nodig. De praktijk moet gepaard gaan met de innerlijke erkenning, uw eigen wereld moet deel zijn voor u van hetgeen wat in u bestaat en omgekeerd. Het erkennen van de kracht die in alle dingen leeft, is het erkennen van de kernkracht van uw eigen bestaan, het leven daarvan in andere dingen kan misschien in rustiger tijden, langs bepaalde meditatieve processen, voor u werkelijkheid worden, maar op het ogenblik hebt u die tijd niet. Heus, of u het gelooft of niet, de tijd dringt. En daarom zeg ik u, probeer de kracht in uzelf naar buiten te richten, dat is het belangrijkste. Wanneer u dat op de juiste wijze doet, dan zult u met verbazing ontdekken dat vele schijnbaar ongunstige omstandigheden toch weer in gunstige zich wijzigen.

En daarmee heb ik eigenlijk, dacht ik, alles in een samenvatting aardig belicht, u weet nu gelijktijdig wat u een beetje aan mij hebt, ik ben niet zo ernstig en serieus en ik zeg niet wat u wel en niet moet doen, ik geef u alleen maar raad. Wanneer u hieruit voor een volgende zitting een bepaald onderwerp kiest, best, ik zal er wel over spreken en zou ik zelf niet beschikbaar zijn, dan zullen er anderen zijn die dat even gaarne en even goed zullen doen.

De kernwaarde hebben we nu besproken. Hebt u opmerkingen of vragen ?

*Broeder, kunt u misschien een beetje informatie geven, wat u denkt hoe dat wij onze groepsgeest kunnen laten versterken ?

 Door niet aan een groepsgeest te denken, maar u, bewust van de eenheid met deze groep, innerlijk sterk te maken en daarover heb ik u aanwijzingen genoeg gegeven. Wat u als een innerlijke waarheid en een vrede en een kracht ervaart, drukt dat in de wereld buiten u uit, ook dat heb ik nadrukkelijk gezegd. Deze groep is een centrum van krachten geworden, misschien dat u dat niet helemaal door heeft, ik kan mij dat voorstellen als mens, maar een kleine storm, een kleine kolking in de lucht, kan uitgroeien tot een ontstellende tornado. De wind vraagt zich niet af waarom ze wervelt, ze vraagt zich niet af waarheen de werveling voert, maar zij is deel van datgene wat in feite buiten haar direct besef het geheel beweegt. Uw groep is een soort tornado, een wervelwindje dat al behoorlijk sterk is geworden en de invloed die u rond u heeft is veel groter dan u zelf beseft, maar hoe moeten wij daar ons bewust of wat meer deel van worden, wees uzelf, gewoon wees uzelf, en dan niet met het mom van menselijke opvattingen, beleefdheden, enz., gewoon, wees uzelf. Door uzelf te zijn in de innerlijke vrede, en ik heb u gezegd hoe u die kunt zoeken en waar ze eigenlijk ligt, dus in de innerlijke vrede en van uit die innerlijke vrede, vindt u de kracht en de intuïtie die u leert hoe u verder moet gaan. En onthoudt nog één ding, juist omdat u een belangrijk deel bent van deze eenheid, van deze gemeenschap, kunt u nooit bindende regels hebben, anders dan die welke uit uzelf voortkomen. Binnen deze groep, en wat dat betreft ben ik het met uw voorgaande onderwijzers volledig eens, binnen deze groep bent u een eenheid, een aparte stand zou ik haast zeggen, maar in de wereld bent u gewoon deel van de wereld, deze beiden kun je alleen verenigen wanneer de eenheid gelijktijdig een taak is in de wereld. En hoe u dat voor uzelf waar kunt maken en verantwoorden, want dat moet u ook, dat kunt u alleen zelf bepalen. Is dit voldoende ?

* U spreekt van gezamenlijk werk, groep, ed., en dan ook hartelijk welkom in ons midden, waar u nu eigenlijk al meer geconfronteerd zijt, maar er wordt al eens dikwijls gevraagd, wie was die Broeder, die oudere vriend, die aan het spreken was. Is er nu eigenlijk om iets te activeren in gezamenlijk groepsverband, een code die dus, hetzij rechtstreekse verbindingen, mits natuurlijk heel oprecht gedaan, met u en dus uwe wereld en onze wereld samen laat vloeien ?

 Zover het mij betreft, ja, bestaat het wel. (U kunt ons wijsmaken wat u wilt, maar we nemen het in dankbaarheid aan, hoor !) Nu ja, dankbaarheid of niet, en ik wil u niets wijsmaken, maar ik zou zeggen, aangezien ik Geoffrey heette in een ver verleden en we dit om kunnen vormen in een woord dat op “aarde” lijkt, geos, noem mij Spiritus Gaïos. Roep mij onder deze naam aan en wacht in stilte, wat in u opkomt is het antwoord. Zo eenvoudig is het eigenlijk. En de kracht die u van ons verlangt kan u alleen gegeven worden wanneer uw doel en het onze toevallig gelijk vallen. Dus, verwacht niet dat we klaar staan met een aantal misschien ingeblikte kosmische krachten of zoiets, om op aanvraag daarvan porties te verstrekken. Mijn voorbeeld dat ik zo-even gaf maakt het misschien eens te meer duidelijk. Wij zijn de werveling, maar de wind vraagt zich niet af waarom zij zo gaat of waarom zij wervelt, zij is, maar ontleent haar betekenis aan de wijze waarop ze is. Voor u geldt precies hetzelfde en wilt u mij dus als Spiritus Gaïos aanroepen, best, ik zal dan antwoorden op de vraag, maar ik ben niet de leverancier van de kracht, tenzij onze belangen en onze inzichten zodanig harmonisch zijn dat we ze daardoor a.h.w. gezamenlijk uitsturen en dan hebben wij, aan onze kant, meestal wel een beetje meer energie dan u.

* Ik denk dat eigenlijk deze opmerking niet ongepast komt en dat iedereen er nu wel van overtuigd kan zijn om de taken kunnen verrichten.

 Juist, en de taak opgenomen, is datgene wat u innerlijk als taak aanvaard hebt. Dus we hebben het nu heel precies gezegd, dacht ik. En, gemoedelijk, ja, waarom zouden we bars zijn of nors, ik weet het, er zijn bepaalde groepen die die gebruiken hebben en dat is hun kwaliteit en hun eigenschap, maar ik van mijn kant uit, ik vind het eigenlijk net zo goed mogelijk om desnoods zelfs discussiërende over bepaalde dingen, de waarheid en het belang van de groep te dienen en nader te komen. Ik hoop dat u dus niet denkt dat dit een spelletje is of dat het een grapje is. Wanneer u ons roept, dan moet er een werkelijke vraag bestaan, geef uzelf daarna enige rust en het antwoord komt als vanzelf inspiratief in u op. U hebt geleerd hoe dergelijke intuïties eventueel verder vertaald moeten worden, maar vertaal zo weinig mogelijk, voel aan wat juist is. Als u op deze manier leert werken, dan denk ik dat u er achter komt dat u ook heel gemoedelijk toch heel sterk kunt zijn.

* Dus de eventuele roepnaam of code, niet zo direct persoonlijk gezien, maar de krachtsverhoudingen die uit deze benaming voortkomen, die kunnen dus opgenomen worden en dan kunnen we het vreugdig doen en dan zouden we kunnen zeggen, u mag persoonlijk komen, en wanneer u dus niet persoonlijk komt, u hebt misschien personeel onder u die dan afgestuurd kan worden ?

 Wij hebben geen personeel, maar ja, hoe moet ik het zeggen. Het lijkt nog het meest op een soort studentenclub, degene die toevallig vrij is, doet het werk even, want wij studeren uiteindelijk ook nog. Want de kosmos is zo enorm groot, er zijn zo ontzettend veel verschillende werelden en vlakken, waar alles steeds weer, steeds weer, verbazingwekkend nieuw en anders is, en toch heeft het allemaal één regel, en zover we die regels kunnen vinden en kunnen formuleren, het is niet altijd even goed mogelijk, dan geven we u die. En ik heb dat ook vandaag gedaan, op mijn manier. Ik heb dat gedaan in aansluiting, wel degelijk, op de lessen die u nu een jaar lang geloof ik hebt gehad van onze meer gestrenge confraters, en daarvoor nog zelfs een wat langere tijd hebt gehad van Broeders van de ODV, als ik mij niet vergis. Dus ik heb u een samenvatting gegeven, maar op grond van mijn ervaring, en ik hoop dat u dat niet als een spelletje zult zien. U vroeg een code, ik heb u een code gegeven, die code is verder helemaal niet belangrijk op zichzelf, maar zij is in klank, en op dit ogenblik dus ook in mijn wezen als straling, duidelijk kenbaar en is een afstemming en een contact. Zo ziet u, ook een vorm van magie eigenlijk.

Ik zou zeggen, we maken het niet al te lang meer met deze lezing. Maar wanneer we nu even goed nadenken, is er dan eigenlijk iets wat onmogelijk is, alleen wat we (onverstaanbaar..) is onmogelijk, al het andere is mogelijk. In de geest ervaart u dat veel sterker dan op aarde mogelijk is, maar onmogelijk is het op aarde ook niet, want het is ook daar een mogelijkheid.

Ik zou u gewoon willen zeggen, en dat is dan meteen een afscheidswoordje, mensen, wees een beetje blij van binnen, er gebeurt zo ontstellend veel goeds achter dit rookgordijn van menselijke ellende, er wordt reeds nu zoveel aan de vernieuwing gewerkt en zoveel bereikt, ook voor uw aarde, ook voor uw wereld, dat u eigenlijk moet zeggen, ja, ik ben blij dat ik er ook deel van ben. Wees blij van binnen en zeg rustig, o, ik ben een beetje moe, maar zeg dan ook tegen uzelf, maar de kracht die ik nodig heb schuilt in mij en haal ze eruit ! In ons is de kracht, in ons is het enige dat niet verandert, de eeuwige glimlach van het bestaan. In ons is de mogelijkheid tot zeer vele dingen, zoveel als we kunnen beseffen en vaak meer, maar wat er niet is, dat is datgene wat we verwerpen, want wat we verwerpen, stellen we buiten ons licht, buiten onze kracht en buiten ons vermogen. Sterk zijn, van binnen, niet van buiten, niet om uw wil door te zetten of iets anders, maar gewoon om vanuit uzelf a.h.w. op te gaan in een kracht die zo alomvattend is dat ze alle kleinigheden onbelangrijk maakt en dan ook met die kracht uzelf te voeden opdat in u de kracht komt, door u heen trekt, en u helpt, u geneest en u sterk maakt.

Dat is alles, niet veel misschien, maar als u er over nadenkt, dan zal hopelijk blijken dat ik u niet alleen voorlichting heb gegeven, maar ook praktische wegen heb aangeduid. Ik heb u de kaart gegeven, zoekt u de wegen maar uit die u wilt gaan en stel uzelf een doel. Dat is het enige wat belangrijk is. En als u ons nodig hebt, u weet het, Spiritus Gaïos, dat is ons zegel, dat is onze formule, is ons toverwoord, en van uit dit woord kunnen we elkaar voeden met denkbeelden en krachten.