Komende veranderingen ( 1 )

11 juni 2013

Na het Wessacgebeuren is er aardig wat aan het veranderen geweest en nog aan het veranderen .
Jullie wensen meer kennis aangaande de werkingen van de aarde, de natuur en zo verder. Vooral ten opzichte van hetgeen wat zich in de natuur zal voordoen alsook hetgeen wat zich in de maatschappij zal ontwikkelen.
U kunt dit op dit ogenblik echt als individu niet inschatten. U hoeft dat ook niet. Door magisch werken ten opzichte van de natuur en de maatschappij, om het zo te omschrijven, daardoor bent u verantwoordelijk voor het verloop van hetgeen gebeurt.
Zeker in de evolutie die komt, is de maatschappij hoegenaamd niet gediend van mensen die anders denken dan dat de maatschappij eigenlijk wenst voor ogen te houden. Want u zal opmerken dat ondanks alles wat er gebeurt, ondanks de verschuivingen, dat men nog vele jaren zal trachten het oude te handhaven. Wat het ook kost. U mag niet vergeten dat uw maatschappij eigenlijk zeer vasthoudend is aan zijn oude machten, zijn oude waarden. En dat ondanks het feit dat zij gaan geconfronteerd worden met enerzijds natuurelementen, anderzijds in de maatschappij zelf de revolutie en de instabiliteit, dat men toch steeds zal proberen het oude te behouden. Met als gevolg dat er heel veel problemen zich zullen voor doen. En u moet niet ver kijken. Kijk rondom u en u ziet overal al wat er gaande is. Men zal ook trachten via geweld de maatschappij te houden zoals ze is. En het is heus niet alleen in landen die wat verder af zijn. Men zal het hier ook proberen.
Laat ons zeggen dat het misschien aangeraden is voor ieder van u in de komende weken u te begeven in de natuur. En in de natuur bedoel ik niet in een klein groen pleintje midden in de stad. Maar werkelijk in de rust van de natuur te gaan. En te proberen daar u één te voelen met de natuur. En even rondom u te kijken wat u daar allemaal kan opmerken. Rustig in en uit te ademen zodat u uw lichaam de mogelijkheid geeft om met een beetje frisse lucht uw cellen als het ware te zuiveren. De natuur op dit ogenblik is heel actief. Veel actiever dan dat u als mens kunt inschatten. Daarmee wil ik zeggen dat er veel krachten zich aan het openplooien zijn, aan het voorbereiden zijn voor hetgeen wat in de komende maanden, van laat ons zeggen nu tot het einde van het jaar, zich zal manifesteren. En het is heel interessant om als mens trachten deze krachten die zich opbouwen te ervaren. Het is iets wat niet altijd mogelijk is geweest maar wat op dit moment wel aan de orde is. En wanneer u dit met een regelmaat doet dan gaat u opmerken dat uw gevoeligheid voor hetgeen wat de natuur u aanbrengt aardig verhoogt. Dat u gaat aanvoelen, bij wijze van spreken, wanneer er in de atmosfeer wijzigingen komen. Dat u zich daar kunt op instellen, dat u kunt aanvoelen van tiens, hier verandert een spanningsveld. En als u dat probeert en daar met werkt dan gaat u al veel zaken kunnen voorkomen.
Een mens beseft te weinig dat kleine veranderingen in de natuur, ik zeg bijvoorbeeld iets, en dit is juist. U hebt in de natuur een plantengroei. Laat het ons gewoon houden bij onkruid en grassen en mossen. Wat een mens niet door heeft is dat wanneer deze uitbundig gaan groeien, gaan ontwikkelen, wanneer bepaalde soorten planten die u meestal als onkruid beschouwt zich zeer sterk voordoen, dat er in dat gebied waar dat gebeurt heel kleine wijzigingen plaatsgrijpen in wat u kunt noemen uw atmosfeer. Uw levenssfeer. Dit heeft als gevolg dat bijvoorbeeld bij vele mensen bepaalde onevenwichten die in het lichaam aanwezig zijn plots uitbreken. Bepaalde ziekten plots kunnen naar voor treden. Ach, het is heel moeilijk bewijsbaar maar wanneer u zich er voor openstelt, zal u merken dat het klopt.
Wanneer u bijvoorbeeld overal planten ziet ontwikkelen die in eerste instantie, en dat mogen ook bloemen zijn hoor, komt er niet op aan, toxisch zijn voor de mens, dan moet u eens nagaan wat er rondom u gebeurt. In vele gevallen zult u opmerken dat in een grote zone rond het gebied waar deze planten zich voordoen, of het onkruid zoals u het zo graag noemt, plots mensen last krijgen van niet alleen zenuwen maar vormen van irritatie, slechtere werking van bijvoorbeeld nieren, slechtere darmwerking, en zo verder. Geen mens, geen arts, bij wijze van spreken, legt op dat moment een verband. Maar de verbanden zijn er. Doordat de natuur bepaalde stoffen naar buiten brengt, wordt u via die kanalen beïnvloed. En naar gelang er, al is het maar heel lichte disharmoniën in het lichaam aanwezig zijn, worden deze geprikkeld met alle gevolgen van dien. Omgekeerd is het ook waar maar is nog moeilijker waar te nemen. Omdat u, wanneer u zich goed voelt, daar nog minder bij gaat stilstaan dan wanneer u ergens pijn hebt of u voelt zich moe, of u voelt zich neerslachtig. Al deze zaken hebben een enorme impact zonder dat de mens er enig besef van heeft. Dus kunt u zich voorstellen wat voor een impact het heeft wanneer de natuur ineens in grote mate zaken verandert. Wanneer de natuur, zoals het nu bezig is, door water en storm en wind zaken wijzigt. Hebt u niet opgemerkt dat u zelf de laatste maanden als mens veel meer geprikkeld zijt geweest? En dan hebt u nog het grote voordeel dat u voorlopig nog in een redelijk rustige zone leeft. Wanneer u bekijkt in delen van uw continent waar het anders gesteld is dan moet u maar eens nagaan hoe de mens daarop heeft gereageerd en wat er de gevolgen van zijn. Vele zaken die door de mens zelf veroorzaakt zijn en waar hij niet bij stil staat, zijn ook bronnen van allerlei mogelijke afwijkingen. Niet alleen voor het menselijk lichaam. Maar voor de ganse atmosfeer. Het is niet voor niets dat men u zegt van: ja, de gletsjers verkleinen, de polen verkleinen. Dat is heel juist. Maar het gaat hem niet om het feit dat er wat meer water komt. Het gaat hem wel om het feit dat het ganse geheel, ik zou bijna zeggen, het gletsjerbiotoop wijzigt. En dit zal ook naar de mens toe op zeer korte termijn wijzigingen inhouden. En zo ziet u maar dat u door alles, maar door alles beïnvloed wordt. En hoe beter uw kennis daarvan, hoe beter u ook zult begrijpen waarom u op een bepaald moment reageert. Waarom u in uw lichaam bepaalde zaken voelt. Waarom u bepaalde handelingen doet.
En terug te komen op hetgeen wat ik jullie wou meegeven als raad voor vanavond, begin heel rustig in de natuur. Maak er een gewoonte van dat u ten minste eens in de week enkele uren vrij maakt, ja ik zeg enkele uren vrij maakt, om in de natuur aanwezig te zijn. Niet in een grote wandelgroep. Niet in een festival of eender wat op eender welke weide. Want daar krijgt u juist het omgekeerde effect. Maar ergens waar het rustig is. Ergens waar niet veel mensen komen. Waar alleen maar mensen komen met dezelfde ingesteldheid. De natuur trachten waar te nemen. De natuur aan te voelen. En als u dit doet dan zult u in deze periode de kans hebben om uw kennis aangaande het aanvoelen van hetgeen wat de natuur als signalen geeft te verrijken. U zult misschien kunnen na korte tijd begrijpen wat de vogels u te vertellen hebben. U zult misschien kunnen aanvoelen wat het kabbelende water u wilt vertellen. Het lijkt misschien veel op een sprookje maar het is het niet. Het is op dit ogenblik de realiteit. Omdat uw planeet in alle facetten zich voorbereid om de grote veranderingen door te voeren. Oh ja, dat duurt en dat vraagt heel veel tijd. En als mens bent u hier niet zo lang op deze aarde. Maar u kan gebruik maken door het aanvoelen, door uw voertuig, van de mogelijkheden die deze veranderingen, en zeker naar de toekomst toe, inhouden.
Beste mensen, veel licht op jullie pad.

Vragen

  • Ik heb het moeilijk uit te maken of ik er goed aan doe me aan te sluiten in een bepaalde groep waar heel wat voorwaarden tot deelname aan verbonden zijn. Hoe kom ik daarmee in het reine?

Kijk. Als je een keuze maakt, en je kunt altijd keuzes maken, dan wil dat niet direct zeggen dat je hetgeen wat je tot heden hebt opgebouwd, dat je dat moet achter laten. Je kunt daar best zelf in blijven functioneren en voor zorgen. Alleen is het zo dat je voor uzelf beseft van: wanneer het nodig is komt mijn keuze op de eerste plaats. En niets of niemand daar gaat het recht hebben mij dit te verbieden.
En weet je wat het mooie altijd is in die zaken? Dat wanneer je echt gaat voor hetgeen wat in je leeft, dat al hetgeen wat je daar hebt opgesomd, zich daarin zal aanpassen. Of het is er niet mee akkoord en het verdwijnt uit uw leven en er komt iets nieuw dat het opvult.
Kijk. Wanneer u zegt ik zit met verplichtingen aangaande mijn werk. Dit kan ik best begrijpen. Maar het werk zelf kan op bepaald ogenblik terzijde geschoven worden. Stel u voor dat u, het zal niet gebeuren hoor, maar het is een voorbeeld dat ik aanhaal, U een fysieke handicap krijgt waardoor u uw werk niet kunt uitvoeren. Denk je dan dat werk verdwijnt? Nee. Dat werk gaat gewoon verder met iemand anders. Zo simpel is het.
Kijk. Ik kan voor niemand iets zeggen. Je moet zo gaan of zo gaan. Maar mijn eigen keuze die ik, wanneer ik als mens in de stof leefde, gemaakt heb, oké, sta mij toe te zeggen, is op bepaalde momenten ook zeer zwaar geweest. Maar doordat ik een keuze had gemaakt en heus, waarde vriend, daar waren ook wel ander zaken die mij toen aantrokken toen ik nog zo jong was, hoor. Je moet niet denken dat dat alleen bij jou is. Ik heb ook in de stof geleefd. Maar je maakt een keuze.
En ik moet zeggen ik heb mij daar altijd in kunnen schikken omdat ik geloofde in hetgeen wat ik kon betekenen voor de mens. In hetgeen wat ik kon doen. Wat ik kon brengen. En ja, het was heus niet hetgeen wat nu voor jullie hier open ligt. Want in mijn tijd en dat is nu meer als een eeuw geleden, was dit heel plaatselijk. Maar toch als ik daaraan terug denk, heb ik voor velen veel kunnen betekenen. Heb ik voor hetgeen ik gegaan ben, kunnen waarmaken. Ach, ik kwam dikwijls in conflict met mijn oversten die dat niet goed vonden, omdat ik in de eerste plaats ging vanuit de liefde voor mijn medemens. En ik trachtte zo te leven ook. Ik heb mij dat nooit beklaagd. Je zou kunnen zeggen, ja maar, je had veel meer kunnen bereiken. Je had kunnen in de hiërarchie opklimmen. Het was hoegenaamd de bedoeling niet. Want ik had al lang door en begreep dat hoe hoger je opklom, hoe minder je eigenlijk aan wat en waar ik in geloofde, je roeping of het inzicht van ik wil iets doen voor de mens, kon tegemoet komen.

  • Vorig jaar stel ik vast dat in mijn tuin, massaal, onkruid optreedt: duizendblad. Intussen ben ik tot het inzicht gekomen dat het beter is dat ik de natuur zijn gang laat gaan en dus laat staan.  Ik zie het ook verschijnen bij heel wat andere mensen. Zijn dat signalen van de nieuwe evolutie die bezig is of is het naar mezelf toegetrokken een teken van een onevenwicht dat naar buiten komt, bepaalde zaken waar ik onachtzaam mee optreedt?

Kijk. Ik ben geen plantdeskundige. Ondanks het feit dat ik in mijn leven er heb van kunnen genieten van de mooie natuur. Maar wanneer ergens een bepaalde plant in massa optreedt dan moet u zich afvragen: waarom gebeurt dit? Wat heeft deze plant mij te vertellen?
En weet u, nu ga ik iets vertellen uit mijn tijd. Wanneer, ja wij, ik had in mijn tijd een mooie tuin. Een heel grote mooie tuin. En wanneer ik daar iets in zag gebeuren, bijvoorbeeld een onkruid zoals u noemt, dat zich begon te verspreiden, dan had ik de gewoonte van mij daar bij neer te zetten. En in onze tijd brevierden wij. Maar brevieren daar ben ik nooit niet sterk in geweest. Ik was meestal als ik dat aan het doen was met mijn gedachten ergens anders. En ik probeerde wanneer ik zo iets opmerkte, van aan te voelen waarom dat gebeurde. Wat er de oorzaak van was. Ach, op sommige momenten groeiden daar allerlei bloemen, die ik zelf niet kende. En dan trachtte ik vast te stellen waarvoor het was. En weet ge wat het rare in vele gevallen was? Dat het meestal iets te maken had met mezelf. In die zin dat wat in die tuin daar naar boven kwam, dat was bruikbaar. De ene keer kon ik daar, bij wijze van spreken, een tisane van maken. Maar de andere keer kon ik het ook gebruiken om in de pastorie bijvoorbeeld de muggen buiten te houden. En het gekke van de zaak was dat ik dat spontaan deed naar gelang ik aanvoelde. Niet aan de hand van boeken of niet aan de hand van allerlei gezegden. Nee. Gewoon, ik zette mij daarbij en ik kon zo gemakkelijk – ja en mijn huiselijke hulp stoorde zich daar niet aan want die dacht dat ik zeer sterk aan het brevieren was, die liet mij doen – en terwijl dat ik altijd maar verder brevierde, liet ik de natuur als het ware door mij gaan. Och soms was dat heel aangenaam. Want dan kwamen er vogeltjes bij en zo verder, maar dat zou ons te ver afleiden.
Maar aan de hand van dat wat ik zelf zo ontdekte en probeerde, heb ik aardig wat kunnen doen met wat anderen tegen mij zegden van: “maar trek dat toch uit, gooit dat toch weg, zorgt dat dat hier niet meer groeit”. Maar dat deed ik niet. Ik gebruikte het werkelijk. En merkwaardig, en dat zal je misschien ook opmerken, sommige jaren waren er bepaalde planten, of kruiden, in overvloed. En plots jaren later zag je ze niet meer. Maar was ook het probleem, dat ik koppelde vanuit mijn meditatief gesprek met de planten, was verdwenen. Ach, als ik u de raad mag geven. Als u zegt, dat u er zoveel last van hebt, probeer eens hetzelfde te doen. En als u denkt dat de mensen gaan denken wat is die nu aan het doen in de tuin. Wel. Neem een stoeltje. Pak een boek. En doe of je leest. Ik zeg niet dat je de brevier moet pakken, je bent geen pastoor hé. Maar ja goed. Het is mogelijk. Het is haalbaar. En je zult er van verwonderd staan welk antwoord de natuur u geeft.

  • Broeder ik ben geen plantdeskundige. Zoals vele mensen al de planten kennen zullen mijn bevindingen dan wel werkzaam kunnen zijn?

Kijk. Ik heb juist gezegd ik ben ook geen plantdeskundige. Weet u het grote probleem in uw maatschappij is dat de mens gaat alles klasseren en gaat alles een werking geven. En men gaat u vertellen voor wat alles eigenlijk dient. Maar in mijn laatste bestaan heb ik persoonlijk kunnen vaststellen, dat dit niet klopt. Dit klopt niet, lieve mensen. Dit klopt niet. Waarom klopt het niet? Omdat planten een deel zijn van dat grote geheel en dat zij inspelen op dat geheel. Op de minuscule wijzigingen, de minuscule veranderingen.
Kijk, in mijn tijd als je wandelde en je kreeg een blaar aan uw voet, dan plukten we langs de kant van de weg een weegbree blad af. We legden dat in onze schoen of in onze sandaal, staken het in de sok en die blaar genas heel goed. In mijn tijd was dit mogelijk. Als je dit vandaag de dag zou doen, als je langs de weg wandelt en je krijgt een blaar en je plukt een blad dat langs de weg groeit en je steekt dat tegen die blaar, wel dan veronderstel ik dat je toch binnen enkele uren op een spoedafdeling zult liggen van een kliniek met een zeer zwaar ontstoken voet en waarschijnlijk zwaar ontstoken aders in uw onderbeen. Nochtans het is dezelfde plant. Maar het grote verschil is dat de werking nu van die plant totaal anders is als 100jaar geleden. Zij neemt nu alle stoffen op die door uitlaatgassen verspreid worden en tracht daardoor de atmosfeer te zuiveren. In mijn tijd was dat niet nodig. Je had hoogstens de gassen van de afval van de paarden. Als je begrijp wat ik hier vertel. Zie je het verschil? Nochtans zult ge overal lezen in plantenkundige boeken, dikke boeken van: dit voor dat goed is. En een mens vergist zich daar nogal eens dikwijls in. Moet je opletten.
Wanneer je met een blanco blad kan beginnen dan heb je geen vooroordelen over iets. En kan je veel juister, als het ware, ingaan in hetgeen je krijgt. En ingaan in de materie. En ga je meer persoonlijk de zaken kunnen ontdekken en vaststellen.
Zo dat was mijn idee er over. Ik hoop dat ik u geholpen heb.

  • De weide voor mijn paard staat boordevol boterbloemen en verdringen het gras nodig om het te hooien als wintervoer. Graag jullie advies hieromtrent.

Het is omdat u de zaken vanuit een verkeerd standpunt benadert. U benadert de zaken vanuit de stoffelijke kennis. Niet vanuit de werkelijke evenwichten van de natuur. Wanneer u een weide hebt en in deze weide ontwikkelen zich boterbloemen of andere knopgewassen om het zo te zeggen. Dan betekent dat, dat in wezen er in de bodem van de weide teveel gifstoffen aanwezig zijn, waardoor het gras ook uiteindelijk voor uw dieren die erop aanwezig zijn schadelijk kan zijn. Doordat er mooie bloemetjes komen , wordt eigenlijk de ondergrond van toxines gezuiverd en krijgt het gras de mogelijkheid om voedzaam zich te ontwikkelen. In tegenstelling tot wat u denkt dat het gras erdoor zou vernietigd worden. Uw bloem en uw gras zijn met elkaar in evenwicht en in harmonie. Het is alleen de ligging die bepalend is voor hetgeen er gebeurt.
Er is teveel, sta mij toe te zeggen, en nu spiek ik weer, schadelijke neerslag vanuit de industrie die overal rondom u, om het zo te zeggen, aanwezig is. En wees blij dat de natuur daar zelf een antwoord op geeft. Zo kunnen de dieren die daar op aanwezig zijn, gezond eten waar zij anders waar het fenomeen zich niet voordoet, ook gaan gras consumeren dat gaat leiden tot allerlei zwellingen, woekeringen, in een lichaam. Als dit slachtdieren zijn, ach ja, voor de dieren is het misschien niet aangenaam. Maar zij leven niet lang. Wanneer het geen slachtdieren zijn, is het veel minder aangenaam. Want zij gaan dan langzaam maar zeker een aftakelingsperiode tegemoet kunnen zien. Voor slachtdieren die dan geslacht worden en in de menselijke consumptie komen, zorgen er dan voor dat de mens weer zijn artsen wat rijken kan maken.
En zo zie je maar hoe evenwichten aanwezig zijn.

Meditatie: Aanvoelen

Ik zou graag de meditatie van vanavond zo opbouwen dat u voor uzelf kunt ontdekken, waarnemen, aanvoelen, wat het juiste is. Ik weet en dat is mijn oude ervaring, en niet alleen van mijn laatste leven hoor. Ik heb hier meerdere malen rond gelopen. En heb in verschillende levens belangrijke keuzes, belangrijk voor de stof toen, moeten maken. En telkens weer opnieuw, heb ik mij trachten open te stellen, in verbinding te stellen, met hetgeen wat ik aanvoelde als zijnde het hogere. In mijn laatste leven was dit, Jezus, die ik eigenlijk zag als zijnde mijn gids. Maar in andere levens had dat andere namen. En door dit te doen heb ik geleerd van wanneer ik durf te gaan voor hetgeen er dan in mijn opwelt, in mij leeft, dat steeds weer de aarde alles aanpaste om dat ideaal, dat voor mij lag, waar ik voor wou gaan, te realiseren. En beminde vrienden, heus of je nu in deze moderne maatschappij leeft met zijn wereldwijde regels of je leefde 100 jaar terug of misschien 1000 jaar terug. Elke periode dat wij hier op aarde hebben rond gelopen, zijn wij geconfronteerd geworden met ongeveer dezelfde problemen. En in het ene leven zullen we het misschien juist aangepakt hebben. En in een ander leven hebben we het ons misschien beklaagd dat we het niet gedaan hadden of hebben volgens dat we het aanvoelden.
Ach, ik ben misschien maar een oude geest die al vele wegen heeft doorlopen. Maar toch durf ik naar voor te brengen, mijn beminde vrienden, ga voor hetgeen je voelt. Ga er voor. En begin niet af te wegen. Begin niet voor uzelf te zeggen: ja maar, ik wens deze zekerheid, of ik moet die zekerheid hebben. Er bestaat geen zekerheid.
Dat is hetgeen wat ik in de vele keren dat ik terug gekeerd ben op aarde heb moeten leren aanvaarden. Telkens wanneer ik dacht, dit is zeker, zo ben ik veilig, kwam er iets op mijn weg dat ineens alles van onder mijn voeten wegmaaide, om het zo te zeggen. Telkens weer opnieuw werd ik met mijn neus als het ware gedrukt op feiten die duidelijk maakten dat zekerheden niet bestaan. En toch, en toch, door steeds opnieuw te gaan voor hetgeen waarin ik heilig geloofde kon ik realiseren waarvoor ik ging. Ik heb mij nooit of nooit vastgehouden aan waarden die stoffelijk waren. Als er iets op mijn weg kwam, ach, ik gebruikte het wel. Maar was het weg, dan was het weg. Ik treurde er echt niet om. En dat is ook volgens mij, mijn beminde vrienden, de kunst van vandaag.
Ga vandaag voor wat in u leeft. Stoor u niet aan al hetgeen wat de maatschappij u tracht bij te brengen van: je moet zo of je moet dit, want anders zal zus of zo. Wanneer ik jullie huidige maatschappij bekijk dan heb je een maatschappij die probeert u te bepamperen van als je geboren bent tot dat je begraven wordt. Maar dit is geen leven. Een leven waarin je niet zelf kan beslissen is geen leven. Het ware leven is dat je voor jezelf beslissing neemt. Het ware leven is dat je zegt, kijk, dit voel ik, daar ga ik voor. En wanneer je dat doet dan voel je de harmonie. Dan voel je de eenheid met de krachten. En of je nu gelovig bent of niet gelovig, dat verandert niet. Want iedere mens draagt in zich de kern van het bestaan. Iedere mens, ieder stoffelijk wezen, is bevoertuigd door een geest. Uw geest. Uw geest die door de tijd heen een bestaan heeft opgebouwd met allerlei ervaringen. Een bestaan waar je steeds ook nu als stofmens op terug kunt vallen. Waar je gebruik van kan maken. Als je er maar voor open staat. Als je er maar wilt naar luisteren. En wanneer je dat doet, wanneer je open staat, voor die kosmische harmonie, ach, dan word je de gelukkigste mens op aarde. Wat er ook gebeurt. Steeds weer kan je terug gaan naar die Bron. Steeds weer kan je terug gaan naar uw eigen ‘ik’. En dan besef je dat je niet raakbaar bent.
Want zelfs wanneer in dit leven het stoffelijk, bij wijze van spreken, fout zou gaan, ja, dan kom je aan onze zijde en ga je gewoon verder. En als het nodig is kan je op herhaling gaan. Maar als het niet nodig is, heb je alle mogelijkheden om uw weg in dat licht, in die harmonie, door te zetten. Over wat zouden we ons dan druk maken? Er is heus niets waar we ons over druk moeten maken. Op het ogenblik dat we in ons zelf geloven. Op het ogenblik dat we durven erkennen wie we zelf zijn, wat er in ons leeft, en dat we er voor gaan. Dan zijn we de sterkste persoon op aarde. Dan zijn we in harmonie met al wat leeft. Met al wat bestaat. Dan hebben we de kracht van de Bron, de kracht van de Vader, de kracht van God bij ons.
In de tijd dat ik hier rond liep, dan was een van mijn geliefde uitspraken: “ Waar er één of meerdere in mijn naam vertegenwoordigt zijn, ben ik in hun midden.” Nu kun je zeggen, ja, als pastoor, ja. Maar wij zijn dat niet. Maar denk je nu echt dat Jezus zich dat aantrok of dat je daar een kleed droeg en een wit colletje? Of dat je gewoon als mens op het veld werkte en trachtte één te zijn met de krachten van de natuur en er naar te leven? Weet zeker dat deze grote ingewijde wanneer er om hulp gevraagd werd, zich zeker niet te groot vond of te hoog om te helpen op ieder ogenblik. Maar je moest er alleen maar van overtuigd zijn. Je moest er alleen maar in geloven. En nu nog. Neem gerust van mij aan dat deze uitspraak nog steeds geldt. En het is dan misschien niet binnen een religieus denken, het hoeft ook niet. Want ik weet zo goed als jullie dat de kerken helemaal niet weergeven wat onze grote meester gebracht heeft. Maar laat dat even ter zijde. En laat ons even koppelen, fixeren op deze grote meester. Op deze Jezus. Op deze figuur die ook door de eeuwen heen en door vele incarnaties geleerd heeft van wat het belangrijkste was. En in zijn laatste aardse bestaan er ook voor gegaan heeft.
Oh, en hiermee wil ik niet zeggen dat wij allen martelaren moeten worden. Verre van. Wij zijn niet in dat niveau van toen. En dat maakt niet uit. Maar wanneer we dit voorbeeld kunnen aanvaarden en voor onszelf kunnen zeggen, we gaan er ook voor, wel dan hebben wij ook deze kracht, de kracht om wonderen te doen. Dan kan je morgen bij iemand komen die zich niet goed voelt en zeggen, vriend, ik geef u mijn kracht. En hij voelt zich beter. Dan kunt u als het ware overal de kracht doorgeven. In harmonie zijn met degene die zoekende is. Je kan dat het licht, of hoe je het wilt omschrijven, geven aan degene die zoekende is in het duister en die om hulp smeekt van het licht.
Ach, beminde vrienden, jullie hebt zoveel mogelijkheden. Laat je niet verblinden door de maatschappij waarin je leeft. Laat je niet vast ankeren door de materie die men u allen aanpraat. Maar wees uzelf en vertrek vanuit de prachtige kracht van het licht. De harmonie die in u is. Om te komen tot hetgeen wat werkelijk in u leeft. En voor velen misschien hetgeen wat om je geïncarneerd bent, hetgeen je gezocht hebt in deze incarnatie, te laten volvoeren, te laten voltrekken. En dan zal je zien dan voel je je één met de krachten van het licht. Dan voel je je een met de Christos die effectief zich heeft opgeofferd om het mogelijk te maken dat zelfs eeuwen later de gedachte van de liefde voor elkaar nog steeds aanwezig is. En dat ondanks alles wat er nu gebeurt er steeds weer nieuwe mogelijkheden zullen zijn om het licht te laten schitteren. Om de mens duidelijk te maken wat zijn weg is die hij op deze aarde te gaan heeft.
En zo zijn we hier nu gezamenlijk gebonden als het ware, in deze kracht van de Christos, in deze lichtkracht.
En sta mij toe deze kleine overdenking af te sluiten met het gebaar dat mij nog steeds heilig is ondanks het feit dat ik al lang geen stoffelijk voertuig meer moet besturen. De zegening van het licht. In de naam van de Christos die zich volledig gegeven heeft voor de mensheid. Om deze aarde toch steeds weer de mogelijkheid te geven de geest een onderdak te bezorgen om zo de weg van bewustwording steeds weer opnieuw verder te kunnen gaan.