Kosmische beïnvloeding van de mens

28 oktober 2004

Zoals afgesproken vorige keer (19/10/2004-Beïnvloeding van de mens door aardse krachten), gaan we deze avond aanvatten met de problemen die de vragen bij u hebben doen rijzen, nadat we de eerste lezing gehouden hebben hier, vorige week.
Ik zou voorstellen dat iedereen enkel en alleen de kernvraag stelt waar hij mee zit. We zullen trachten daar zo kort en bondig mogelijk op te antwoorden om dan de lessenreeks verder te zetten.
Ik zou zeggen: laten we het rijtje afgaan; u bent vrij te beginnen aan de rij die u wilt. Blijkbaar heeft iedereen de tekst vorige week heel goed aanhoord en zijn er geen problemen gerezen.

Vragen

  • Er is gesproken over in harmonie zijn met bv. aardwezens, luchtwezens, maar wat wordt er eigenlijk bedoeld met ‘in harmonie zijn’?

In harmonie zijn met de krachten rondom u, wilt gewoon zeggen dat je in uw denken en in uw handelen niets doet dat schade oplevert aan deze krachten.
In harmonie zijn wilt zeggen, en zeker wanneer je gaat spreken over elementaire krachten, dat je probeert vanuit uzelf een zo juist mogelijke positie in te nemen tegenover die krachten. Zo kun je zeggen dat, wanneer je over het land loopt, u tracht één te voelen met het volledige dat daar aanwezig is. Dat wil zeggen dat, wanneer je een grote spin ziet kruipen, dat u niet gaat schrikken en gaat lopen omdat u vindt dat dit wezen daar niet hoort.
Op het ogenblik dat u gewoon kunt aanvaarden: die spin is volledig deel van dit geheel – daarom moet u ze nog niet sympathiek vinden en daarom moet u ze ook nog niet gaan strelen, verre van, maar gewoon kunt aanvaarden dat het deel is van het geheel en laten voor wat het is – dan zult u heel gemakkelijk, ook met al de rest, in harmonie zijn.
Maar meestal is de reactie zo dat iemand, om het bij het voorbeeld te houden, een spin ziet, zal trachten deze zo snel mogelijk te doden of misschien in paniek weg te vluchten. Beide reacties zijn in dat geval dan foutief. En zo kun je dit t.o.v. de lucht, van het vuur, van het water.
En wat zul je opmerken? Als je daar gewoon kunt mee harmoniëren, dat wat er ook gebeurt, door die harmonie, je nooit schade van die elementaire zaken zal ontvangen. Maar dat het altijd juist aan u voorbij zal gaan. En dat is belangrijk.
Je kunt u bv. midden in een brandhaard bevinden. Stel u voor: U bent in een bos en het bos brandt. Op het ogenblik dat u dan in paniek geraakt en wilt wegvluchten, zult u in disharmonie zijn met het vuur. Wanneer u voor uzelf kunt zeggen: Wat hier gebeurt is eigen aan de ganse kosmos, als u het zo wilt uitdrukken, want waarom het juist brandt, zul je op dat moment toch niet kunnen plaatsen, maar dat u gewoon zegt: Het elementaal vuur is hier gewoon zijn werk aan het doen, dan zul je zien dat het vuur u voorbij zal gaan; dat je op – misschien voor de brandweer – wonderlijke wijze uit een vuurhaard komt, zonder dat uw huis nog maar verschroeid is. Wanneer u in paniek slaat, zal het kleinste vonkje voldoende zijn om u te laten opslorpen door het vuur.
En zo kun je dit voor elk elementaal naar voor brengen. Wanneer u beseft, dat al wat rondom u gebeurt, eigenlijk deel van uzelf is en onafscheidelijk deel van uzelf en u kunt dit aanvaarden, dan bent u onaanraakbaar door deze zaken.

  • Bij verder nadenken, hoeft het dan zo : bv. een mug? Mensen hebben de neiging ze te vernietigen omdat ze ‘bloed zuigen’. Moet je zeggen dat je ze ook moet laten rondvliegen. Het is een insect, uiteindelijk.

Wanneer je met de volledige schepping in evenwicht wilt zijn, dan is dit juist. Kijk naar uw grote heilige voorbeelden; kijk naar de H. Franciscus; kijk zelfs naar Jezus. Zij zouden geen mug gedood hebben, bij wijze van spreken. Behalve natuurlijk wanneer ze een beet kregen; dan krijg je de menselijke reactie. Maar wanneer we de lijn doortrekken, dan is het juist: die mug behoort tot dat geheel en wanneer die mug honger heeft, zal dat dier zijn instinct volgen en zo trachten aan voedsel te geraken.
Daarmee heb ik niet gezegd dat het nu per se nodig is om alle muggen te laten leven, want dat kan soms heel hinderlijk zijn. Maar wanneer je de lijn tot in het extreme doortrekt, ja. Maar daar komt bij, neem mij niet kwalijk, mijne lieve vrienden, dat niemand van jullie in staat is zo’n harmonie met de kosmos op te bouwen, onder normale condities, dat zowel de muggen, als de spinnen, als de slangen, als het vuur, als het water 100 % met u in harmonie is. Want als je dat allemaal kon realiseren, dan zou je hier waarschijnlijk niet zitten en dan zou je waarschijnlijk, op dit ogenblik, ook niet als mens op deze planeet rondlopen. Het is dankzij het feit dat je hier als mens rondloopt en deze zaken kunt leren, beetje bij beetje, stukje na stukje, dat je in uw weg naar bewustwording er kunt komen.
Maar u stelt mij de vraag dus ik geef u een antwoord dat zo correct mogelijk is. Maar ik weet zeer goed dat niemand van u in staat zal zijn in de brousse te gaan wandelen, een leeuw tegen te komen en daar gewoon zonder angst aan voorbij te gaan. Nochtans is het zo dat, wanneer je geen angst zou koesteren, het dier u niet zou schaden. En het is juist omdat je instinctief angst krijgt, die je niet kunt beheersen, dat het dier in u een lekker hapje ziet?

  • Ik kan me best inbeelden om spinnen te laten leven en daarmee in harmonie te zijn, maar is er een manier of een mogelijkheid te oefenen bv. als we spreken over vuur en over een vuurzee, waar u zich in het midden, in de kern bevindt ?

Dat ben ik 100 % met u eens.

  • Op welke wijze kunnen we oefenen om bv. met vuur in harmonie te zijn?

Heel simpel. Wanneer u zich kunt terugtrekken in uzelf bv. via een meditatief proces, is dit waarschijnlijk voor jullie, westerse mensen, het simpelste. En u kunt zich voorstellen dat vuur voor u licht betekent, warmte, levensvreugde, enz… en u bouwt dat stelselmatig in u op, u mediteert daarover, dan zult u l.m.z. zover komen dat wanneer u met vuur geconfronteerd wordt, dat u dit vuur kunt aanvaarden. En doordat u dan het vuur kunt aanvaarden, zal het vuur u sparen. Zo zijn er verschillende voorbeelden genoteerd, vooral in India, waar bij stedenbranden, en dat kwam vorige eeuw veel voor omdat de woningen in niet al te brandveilig materiaal gebouwd waren, en dit zijn zelfs zaken die je terug kunt vinden in de annalen van de Britse bezetter van toen, dat bv. ganse straten platbranden behalve een schamele hut waarin, op dat ogenblik, een yogi in volle meditatie bezig was.
Het vuur verwoestte in alle kracht de ganse regio, behalve het kleine hutje waar die yogi, in meditatie verzonken, zijn eigen harmonie en sfeer had opgebouwd, waardoor het vuur erlangs ging. En dit is tijdens de Britse bezetting niet één maal gebeurd, tot verbazing van de bezetter zelf, maar is zelfs verschillende malen voorgekomen op verschillende plaatsen.
Een ander, zeer gekend, fenomeen dat geregistreerd is, bv. door het Amerikaans atoomagentschap, als ik het goed zeg, maar ook door de Japanse regering, is dat toen er een atoombom viel op Nagasaki, als ik het goed voorheb, voor zover mijn informatie correct is, er een volledige klas met juffrouw en leraar en een 20-tal tot 25-tal kleine kinderen, gewoon vanuit de kern van de explosie zijn weg gewandeld tot buiten het stralingsgebied. Dit is vastgelegd. Dit is achteraf medisch gecontroleerd. Men heeft er geen bewijs van gevonden of een aanvaardbaar bewijs dat dit mogelijk was. Maar in wezen was het heel simpel. De dame, de schooljuffrouw, evenals de leraar, waren zo intens begaan met het lot van deze kleine kinderen, dat zij daardoor een harmonie hebben opgebouwd die een volledige afscherming tegen – ik mag toch wel zeggen dat een atoombom een enorme warmtekern heeft – wat dan naar vuur toe vertaald wordt, heeft afgeschermd.
En zo zie je onder elke omstandigheid soms zeer rare fenomenen van mensen die soms toevallig met iets anders bezig zijn, maar zo intens, dat je dit als een soort zeer diepe meditatie kunt ervaren waardoor zij niet geraakt worden door het gebeuren. Maar het kan ook heel bewust opgewekt zijn waardoor de harmonie heel bewust gecreëerd wordt en waardoor het vuur in dit geval, zoals je gevraagd hebt, aan je voorbijgaat.
Ditzelfde kan bij storm gebeuren; ditzelfde kan bij wateroverlast gebeuren.

  • Zou je kunnen besluiten, broeder,  dat afwezigheid van angst bevordert om in harmonie te zijn?

Ja, wanneer je geen angst kent, bouw je voor uzelf geen beelden op. En wanneer je geen angst kent, zie je de realiteit, die totaal anders is dan wanneer je, gedreven door angst, bepaalde beelden gaat denken die eigenlijk nog niet verwezenlijkt zijn maar door het feit dat u deze beelden opbouwt en door de disharmonie die rondom u is, deze beelden tot werkelijkheid maakt. Doordenkertje.

  • Dus men vormt vanuit de angst zelf de beelden. In geval van onevenwicht ga je dingen waarnemen die, en ik wil er expliciet bij zeggen, worden waargenomen maar bij nadere beschouwing niet aanwezig zijn…

Heb ik niet gezegd.

  • Ik spreek niet op wat u heeft gezegd, broeder. Ik spreek over: op het moment dat je in onevenwicht komt, in disharmonie, om welke reden ook, creëer je een angst en visualiseer je een dier  dat op dat moment niet aanwezig is; dat zou dan wel voortkomen uit de angst?

Heb ik niet gezegd. Ik heb gezegd: wanneer je geen angst hebt, zal het dier u gewoon laten passeren.
Om terug naar het voorbeeld van die leeuw te komen: wanneer u angst hebt dat de leeuw u tot ontbijt neemt, dan ziet u of voelt u reeds zijn tanden in uw lichaam. Daardoor creëert u een beeld bij dit dier dat het een dier is dat het u tot zijn ontbijt neemt; en wat het heel aangenaam zal vinden. Op het ogenblik dat u, omgekeerd, geen angst hebt en het beeld creëert dat u hoegenaamd geen appetijtelijk ontbijt bent, want dat u bv. zo sterk bent als graniet, dan zal de leeuw geen enkele moeite doen u ook maar als ontbijt te nemen. Duidelijk?

  • Vergeef me, broeder, maar ik had het anders moeten stellen. Het is mij overkomen op momenten dat ik wist dat het evenwicht er niet was, onder grote stress of moeilijkheden, dat ik op dat moment een visualisatie doe van spinnen of muizen zonder dat ze aanwezig zijn. Dus dit zou voortkomen uit de eigen visualisatie. Daar komt dan de vraag bij: die dieren zijn toch niet negatief?

Maar dit is iets totaal anders dan wat we aan het bespreken zijn. Dit hoort niet bij de werking van elementalen noch bij de werking van angst voor iets. Dit is eigen aan uw persoonlijkheid.
Hier creëert u iets anders, niet t.o.v. de buitenwereld maar t.o.v. uzelf. Dit ontstaat doordat er in uzelf een onevenwicht is. Vanuit dit onevenwicht gaat u een vertaling maken naar angsten die in u leven en zo creëert u de beelden.

  • Broeder, de voorbeelden die tot hiertoe gegeven zijn, zijn vrij extreem voor ons, simpele mensen. Heeft u een paar simpele hints om in harmonie te komen? Een andere vraag hierbij: hoe kun je die elementalen, deze krachten voor een stuk gebruiken  in het dagelijks leven, om er zo in harmonie mee te komen?

Heel simpel. Wanneer u ’s morgens uw ogen opentrekt en u groet de kosmos en u zegt in uzelf: God, wat ben ik toch bevoordeeld dat ik dit alles kan meemaken, kan doorleven, dan heeft u al een andere ingesteldheid dan diegene die zijn ogen opentrekt en denkt: verdraaid, weer een rotdag! En zeker wanneer het dan bv. juist regent. Want als u dan vindt dat die regen toch maar in uw weg valt, dan gaat u juist opmerken dat u buiten stapt en dat er daar verdorie een wagen door een diepe plas rijdt en bent u gedoucht. Dat heeft wel het voordeel dat u zich niet meer moet wassen.
Neemt u een paraplu mee, gaat die natuurlijk juist op dat moment kapot omdat er een juist windstoot is. Dit klinkt misschien allemaal grappig maar het is heel simpel. De voorbeelden die gesteld zijn, zijn om duidelijk onderscheid te maken. Maar wanneer u gewoon probeert in harmonie te zijn met alles wat rondom u is, u niet te druk te maken om zaken, dan zult u opmerken dat alles veel vlotter loopt.
Wanneer u ’s morgens vroeg een bus moet halen en u zit op uw horloge te kijken: Ik heb nog 5 minuten en ik moet mij haasten en ik moet nog dit en dat, dan is de kans groot dat u uw bus juist mist. Maar wanneer u dat niet doet en u gaat ervan uit dat alles wel in de juiste plooi zal vallen, dan zult u zien, dan komt u aan en is de bus daar ook juist.
Kijk, mensen hebben het niet in de mot maar heel veel zaken creëer je zelf omdat je uzelf opjaagt, omdat je ontevreden bent met de situatie waarin u zich bevindt. En dat zijn kleine dingen. Het kan zijn dat ’s morgens het brood een beetje te droog is of dat uw auto niet juist geparkeerd staat waar hij moet staan of dat uw vrouw toevallig een verkeerd woord heeft gezegd; en voor de dames het omgekeerde. Het zijn die kleine zaken die u irriteren, die in uw gedachten disharmonie creëren. En die disharmonie kan zeer ver gaan. Stel dat je ’s morgens uw dag begint en u bent slecht gezind omdat bv. uw koffie te koud was. U gaat slecht gezind buiten. Doordat u slecht gezind buiten gaat, merkt u juist niet op dat bv. een kind een knikker heeft laten liggen, juist voor uw voordeur. U trapt erop. U gaat onderuit en voor de rest van de dag zit u op een zeer zitvlak; als het zo goed afloopt.
Als u zich niet had druk gemaakt over die koffie en als u gewoon had gezegd: God ja, hij is koud, ik drink hem niet uit, of, ik drink wel iets anders, als u gewoon de zaken anders had aangepakt, was u ook buiten gestapt en had u die knikker zien liggen; en dan had u die misschien opgeraapt of meegenomen en aan een ander kind gegeven. De ganse situatie zou anders zijn.
Maar wat zien we? We zien dat de hedendaagse mens zich hier altijd maar voor alles en nog wat opboeit. Kijk naar uw verkeer. Maar kijk ook naar uw werkplaats. Sta je aan de lopende band te werken, dan is men afgejaagd want het moet zo en binnen die tijd. Zit je achter een computer te tokkelen, dan ben je bang dat uw prestatie niet zal voldoen en dat uw baas zal zeggen: zus of zo. En je mag zeker geen fouten maken.
Sta je in de verkoop, dan moet je uw cijfers halen. En al die benaderingen die gebaseerd zijn op: Ik moet en als ik het niet haal, dan … creëert een angst, creëert een onevenwicht en maakt eigenlijk dat uw leven niet meer aangenaam is. Wanneer u zich daar anders kunt tegen opstellen, dan ga je opmerken dat het leven veel interessanter wordt. En eigenaardig genoeg ga je ook opmerken dat diegene, die je anders zag als uw concurrent, eventueel als uw vijand, want hij zou dit of dat kunnen, dat dit beeld verandert, dat u zich daar niet meer aan stoort. En dan merk je op dat diegenen die in dat beeld pasten, eigenlijk niet zijn zoals jij gedacht had dat ze zijn. En dan loopt uw dag veel gemakkelijker. Je mag dat natuurlijk in deze maatschappij niet te ver drijven, want stel u voor dat iedereen zo zou gaan leven …
Ach, wat zouden de geneesheren weinig werk hebben en de klinieken zouden leeg komen. Want begrijp me goed, vrienden, dat uw maatschappij op het ogenblik is wat ze is, is juist omdat de meeste mensen zo afgedreven leven, zo angstig leven.
Dus, als u mij een paar tips vraagt: doe het simpel. Word ’s morgens wakker, dank de Heer dat je er bent en dat je weer een nieuwe dag kunt beginnen en geniet van wat je doet.
Het is misschien te simpel nu maar ik kan u garanderen dat als je het probeert, op eender welk terrein, dat je gaat zien dat je resultaat gaat hebben en dat je een stuk gelukkiger zult worden; plus – en dat is voor ieder hier aanwezig toch zeer belangrijk – veel stressfactoren zullen wegvallen waardoor er ook veel mogelijke ziektefactoren voorkomen worden.
Nu hebt u dus nog gratis medisch advies gehad ook.
En misschien nog een kleine tip erbij. Uw maatschappij is eigenlijk afgezakt naar een maatschappij die gebonden is aan elektronica, aan techniek, enz… Voor al diegenen die bv. continu met een computer bezig zijn, en er zijn er toch een paar bij, maar ook al diegenen die zich veel in het verkeer begeven, probeer dit in de loop van de dag een paar keer te breken en totaal iets anders te doen, maar totaal iets anders. Al doe je, bij wijze van spreken, een dutje of dat je ogenschijnlijk firmapapieren aan het bekijken bent en dat je een aangenaam, humoristisch boek leest, of zo … maakt niet uit. Je moet trachten daar uw wereld in te vinden. Maar het breken van deze zaken is belangrijk. Want vergeet niet dat iemand die langer dan 2 uur intensief dezelfde arbeid doet, het lichaam in zulke toestand brengt dat er, en dan ga ik het simpel houden, toxines in het lichaam ontstaan die ervoor zorgen dat er onevenwicht komt en als je dat lang genoeg volhoudt, dan ben je weer diegene die gewerkt heeft voor de medische wereld. En zo is de cirkel rond.
Ik hoop dat je mij begrijpt. Maar ik weet dat jullie leven in een maatschappij waarvan je denkt dat, wat ik nu vertel, niet mogelijk is. En zolang je zelf blijft geloven, lieve vrienden, dat het niet mogelijk is, heb je voor u een muur gecreëerd waar je niet door kunt. Wanneer je niet meer gelooft dat het niet mogelijk is maar zegt: Ik ga ervoor en ik zie wel, zul je opmerken dat uw ganse leven en uw ganse omgeving zich daarin wijzigen.
Zo, je moet nu niet allemaal morgen tegen uw baas gaan zeggen: Man, 2 uur en ik stop. Je moet dat handiger aan boord leggen.
Goed, volgende vraag? En vraag nu niet hoe je het aan boord moet leggen. Je bent allemaal intelligent genoeg om dit uit te voeren.
Nog vragen? Blijf niet met jullie vragen zitten, lieve mensen. Je kunt ze beter stellen. Een vraag die niet gesteld is, gaat zijn eigen leven leiden. Van mij mag dat, hoor, maar het kan uzelf problemen bezorgen omdat je dan uiteindelijk geen weg meer vindt in de doolhof die de vraag gecreëerd heeft.
Goed, sta mij dan toe, na dit aangenaam vragenuurtje, over te gaan naar de 2e les.

We hebben vorige keer gesproken over hoe de aarde en de krachten van deze aarde staan tegenover de mens en de mens tegenover deze krachten.
Dit is kort samengevat.
Ik denk dat ieder van u langzaam maar zeker wel begrepen heeft dat hij als mens op deze wereld eigenlijk toch niet zo vrij is dan hij veronderstelt wordt te zijn; dat zeer veel krachten mee een rol spelen in zijn handelen, in zijn denken, in wat in zijn leven gebeurt. Nu weet ik wel dat er hier onder u zijn die denken dat ze dat eigenlijk wel weten; dat het niet nieuw is.
Ze hebben in zekere zin gelijk maar wanneer ze grondig zouden gaan nadenken over wat juist gebracht is, zullen zij wel opmerken dat er zaken bij zijn waar zij nog niet aan toe waren of die zij toevallig niet hebben gehoord. Daarom is het voor ieder van de aanwezigen interessant dat u de volgende weken doorbrengt met het eens opnieuw te beluisteren van wat in de 1e les is gegeven. Je zult opmerken dat er toch voor ieder van u toevallig zaken zijn gezegd die je toen niet opmerkte en die je nu weer zult kunnen vatten.
Vandaag zou ik hier nog een stapje verder willen gaan. We hebben vorige keer de aarde besproken en gezien we nu nog onder de volle maan zitten, is het interessant om even over de invloeden te spreken die vanuit uw zonnestelsel, uw Melkwegstelsel, op u inwerken. En die zijn sterker dan u vermoedt.
Heeft u er al eens bij stil gestaan dat een avond als deze, wanneer de maan in volle glorie aan de hemel staat, welk effect dat op u heeft? Ik weet het wel, u denkt allemaal direct aan romances, maanlicht, enz … Dat is heel mooi natuurlijk, en als mens aangenaam, maar heb je er ooit bij stil gestaan dat, zelfs een volledig gesloten, bewolkte lucht en het is volle maan, dat ondanks die wolken, ondanks die afsluiting, dat maanlicht een volledige invloed op u heeft; dat dat maanlicht ervoor zorgt dat alles in u escaleert; dat dat maanlicht ervoor zorgt dat je bv. ineens nieuwe ideeën hebt, dat je ineens sterkere gevoelens hebt, enz … Is het dan dat maanlicht, dat zoveel bezongen is en zo rijkelijk besproken in uw menselijke geschiedenis, of speelt er iets anders? Moet je even bij stilstaan.
Maar het is niet alleen het maanlicht. Je hebt in uw planetenstelsel hier een zon; een zon die een enorme invloed heeft op u. Niet alleen omdat uw huid een bruin kleurtje krijgt maar vooral in alle wisselwerkingen in uw lichaam. Als de zon zou wegvallen, zou je bv. stoppen met de omzetting van bepaalde vitaminen, met als gevolg dat je het huidig lichaam niet in stand zou kunnen houden. Maar er is meer. Het is niet alleen dat die planeten een invloed uitoefenen op uw handelingen maar ook op uw mogelijkheid van denken.
Wanneer de zon, en ik zal het in menselijke termen trachten uit te drukken, één woord spreekt – en één woord spreken voor de zon, laat mij toe te zeggen dat dat over vele duizenden jaren kan gaan – maar stel dat de zon besluit één woord te spreken of misschien zelfs een zin te zeggen naar de aarde toe, dan zal op de aarde, die dan luistert en eventueel antwoordt, ik hou het dus in menselijke uitdrukkingen om het u gemakkelijk te maken, zeer veel wijzigen. Je zult opmerken dat plots het ganse systeem dat er toen was, door het woord dat de Zon sprak op zeer korte tijd, en dit kan gaan van enkele uren over enkele jaren, een verandering ontstaat. Deze verandering kan bv. een mutatie van het menselijk ras inhouden Maar die verandering kan ook inhouden dat de mens ineens totaal nieuwe denkbeelden krijgt, die geen mens ooit gedacht heeft, totaal nieuwe mogelijkheden krijgt, enz … Maar dit geldt ook wanneer de Maan tot de aarde zou spreken, of een andere planeet.
Hetzelfde, wanneer vanuit het Melkwegstelsel bepaalde trillingen komen, zal de aarde daarop reageren en ieder die erop leeft. En dan kun je niet zeggen: Ik wens dit niet te ondergaan. Je weet zelfs niet dat je het ondergaat. Je ziet het gebeuren en je wordt er door meegenomen of meegesleurd.
Uw vrijheid, die je denkt te bezitten als mens, is niet zo groot. Daar wil ik naartoe. U bent afhankelijk van zeer vele krachten buiten u. Zeer vele denkbeelden, en laat het mij toe te zeggen, die in de kosmos aanwezig zijn, bepalen hoe u zich voelt; bepalen hoe uw leven verloopt. En vergeet niet dat er nog meer is.
Ik hoop dat het niet te ingewikkeld wordt want als het te ingewikkeld wordt, roep dan even: stop!
Maar je hebt niet alleen de energieën of de krachten van uw planeten. Je hebt niet alleen de mogelijkheden die de kosmos naar u toestuurt. Want de kosmos die u kent, is maar een klein onderdeel van het totaal bestaande.
Besef bv. dat u van uw zon, het centrum van uw planetenstelsel, ongeveer ¼ kunt waarnemen van wat de werkelijke zon is. De andere ¾ van die planeet leven of zitten of staan, hoe moet ik het menselijk uitdrukken, in andere dimensies, die je als mens niet kunt waarnemen. Besef dan wel dat, wanneer die ¾ van de zon die in dit Melkwegstelsel voor de mens niet waarneembaar is, dat die krachten en energieën die daar zijn, die ook een totale sfeer, een totale wereld inhouden, dat die invloed kunnen geven op dat ¼ en zo ook weer een zeer sterke invloed op u. Ook hier weer kunnen er zaken door ontstaan die voor de mens niet beheersbaar noch begrijpbaar zijn maar die er wel voor zorgen dat bv. de aarde in een bepaalde richting evolueert; dat er bepaalde mogelijkheden zijn. Ook vanuit zulke situatie kunnen er totaal nieuwe denkbeelden op deze wereld ontstaan.
Want vergeet niet, vrienden, jullie zitten gevangen, allemaal, in jullie 3-dimensioneel stelsel. Jullie kunnen je geen voorstelling maken buiten deze waarden. Je kunt daarover denken; je kunt daarover filosoferen, maar de stof beperkt u om verder te gaan. En hier wordt het nu belangrijk. Wanneer u als mens kunt verzinken in meditatie, laat het mij zo uitdrukken, dat u zich openstelt voor uw eigen geest, uw eigen kracht in u – misschien zijn er die willen zeggen: mijn ziel; van mij mag u het noemen zoals u wilt – wanneer u vanuit de stof naar de kracht in u kunt gaan en u daarvoor kunt openstellen, trekt u rechtstreeks de verbindingen met al deze mogelijkheden naar u. En is het mogelijk dat u, via dit systeem, zaken in u kunt opnemen, gevoelens kunt waarnemen, enz. .  Ze zijn niet direct stoffelijk vertaalbaar, maar dat hoeft niet; ze zijn er. Je neemt ze in u op en ze worden dan wel, via de menselijke hersenen, in bepaalde beelden die aanvaardbaar zijn voor u, omgezet en kunnen zo leiden tot nieuwe mogelijkheden, tot nieuwe inzichten; waardoor u als mens op deze wereld weer in bewustzijn en ontwikkeling verder kunt komen. Ik kan zo bv. zeggen dat de meeste grote uitvindingen, die op deze wereld gebeurd zijn, op deze wijze tot stand zijn gekomen.
Is het niet te moeilijk voor jullie? Ben je nog mee allemaal?

  • Mag ik daar een vraag bij stellen, broeder? Wilt u daarmee zeggen dat die grote uitvindingen gedaan zijn door mensen die eerst mediteerden?

Bah, als je denkt dat Archimedes lag te soezen in zijn bad voor hij eruit stapte, misschien wel.  En dat Newton misschien onder de boom lag te slapen, heel gelukzalig, misschien wel. Niet de meditatieve vorm zoals u zich dit voorstelt; hoeft ook niet. Ieder mens op aarde heeft zijn eigen wijze. Maar het ontstaat steeds wanneer iemand zoekende is. En wanneer we nu bv. bij Archimedes blijven: hij was zoekende en zo opgaande in zijn zoeken, heeft hij – menselijk uitgedrukt – deuren en ramen geopend naar de nieuwe wereld. Als u hem bezig had gezien, zou u nu misschien zeggen: Dat is een heilig mens die in meditatie verzonken is. Maar het was wel enigszins anders.
En zo kun je voor heel veel uitvindingen dit naar voor brengen. Want van zeer vele zaken had men wel de idee dat het wel zo kon zijn maar men vond de sleutel niet; tot op het ogenblik dat men eigenlijk, over de grenzen heen, zijn informatie kon ontvangen en die omzetten in een voor de aarde aanvaardbare vorm.
Als ik het zo zie, valt het nog best mee. De meesten onder u zijn nog goed mee.
Waar ik vanavond vooral het accent op wil leggen, is dat de wereld waarin je leeft, maar een heel tijdelijke wereld is. U denkt misschien wel dat deze wereld voor u heel belangrijk is en als stofmens is dit natuurlijk zo. Maar in het bestaan dat je leidt, is dit maar heel tijdelijk. En, dat is toch belangrijk, dat je het besef hebt dat je weet dat er rondom u veel invloeden zijn, sterke, grote invloeden, die de ganse mensheid, de ganse aarde beïnvloeden en waar je hoegenaamd geen vat op hebt. Dat is belangrijk. Even goed dat je er helemaal geen vat op hebt als morgen de aarde zou zeggen bv.: Ik wens alle evenwichten in de atmosfeer te wijzigen. Dan mag u nog zo veel wetten en normen uitvaardigen als mens, de aarde zal er zich niet aan storen.
En waar wil ik hiermee naartoe, vrienden? Heel simpel. Hoe meer jullie op dit ogenblik als mens u gebonden acht aan alle mogelijke voorschriften, aan alle mogelijke normen en regeltjes, hoe slechter het jullie zal gaan. Wanneer je u daarvan distantieert, en daarmee wil ik niet zeggen dat je uw huidige maatschappij overboord moet gooien, daar gaat het niet over – ik heb niet gezegd dat je nu allemaal aan de andere kant van de straat moet gaan rijden of dat je moet zeggen: Als het rood is, rijd ik door en als het groen is, stop ik – het gaat hem over het algemene patroon, de algemene norm die op het ogenblik op de wereld onder de mensen heerst. Wanneer u zich daarvan vrijmaakt en dat u voor uzelf zo simpel mogelijk gaat trachten in harmonie te zijn met wat rondom u is, met de aarde zelf, met de maan, met de zon, met de ganse kosmos, met het ganse Melkwegstelsel – al denk je dan misschien dat je kleiner bent dan die mier die op de grond kruipt, en dat is zo; maar die mier is ook belangrijk – als je dat kunt, dan ga je zien dat, ondanks de beperkingen die er zijn, je voor uzelf veel meer kunt realiseren dan ooit tevoren; en dat je een leven gaat leiden waar een veel grotere voldoening en tevredenheid inzit. En dat is belangrijk, zeker in onze huidige tijd, de tijd van afrekening, de tijd van chaos.
En waarom zeg ik dat? Heel simpel – en dat is dan het laatste puntje voor vanavond – op het ogenblik word je niet alleen door de krachten die ik al naar voor geschoven heb, beïnvloed maar word je ook heel sterk beïnvloed door enorme gedachtebeelden, die door de mensheid zelf zijn opgebouwd. Je wordt dagelijks door de media overspoeld en belaagd door van alles en nog wat. Je bent erin gaan geloven, ondanks alles. Je bent gaan geloven in een vorm van goed en in een vorm van kwaad. Je tracht daar in sommige gevallen naar te leven zonder dat je beseft dat je daardoor voor uzelf chaos creëert. Maar je aanvaardt het omdat je denkt dat het zo hoort. En vooral omdat je door veel van die zaken dagelijks wordt geïndoctrineerd. Wanneer we bv. kijken naar de angst voor aanslagen, die onder de mensen leeft; wanneer we bv. kijken naar de angst die onder de mensen leeft om slachtoffer te worden van gewoon geweld, criminaliteit, enz …Dagelijks wordt dit bevestigd. Wanneer we kijken hoe de mens schrik heeft om ziek te zijn, want bijna dagelijks wordt hij rond de oren geslagen dat hij zich voor dit of dat moet laten onderzoeken want dat hij anders wel die of die ziekte kan krijgen, liefst zo gruwelijk mogelijk.
En zo is het met alles. Dagelijks word je om de oren geslagen met het feit dat wat je bezit, door de staat wel ingenomen wordt. En al die zaken waar je mee bezig bent, die maken dat je er niet toe kunt komen, zoals ik daarstraks al tegen onze vriend gezegd heb: Als je je ogen opentrekt, wees blij, wees gelukkig.
Wat je moet doen, of zou moeten proberen te doen, is gewoon al deze gedachtebeelden, deze invloeden over u heen laten gaan. Niet meegaan in het gedachtebeeld dat er een griepepidemie komt en dat iedereen eerst al moet ingeënt zijn, om dan nog sterker de griep te krijgen, zodat de farmaceutische industrie nog wat meer winst kan maken. Niet het idee volgen dat je al uw deuren moet vergrendelen en op al je ramen het alarm moet zetten want dat je anders ’s nachts wordt leeggeroofd. En ga zo maar verder.
Het meegaan in die gedachtegolven is op het ogenblik één van de meest nadelige zaken die je als mens kunt doen. Want je gaat erin geloven. Je gaat er tegen strijden. En wanneer je er tegen strijdt, maak je het sterker. Dat is zoals de mens die zegt: Ik ben niet meer akkoord met deze maatschappij, dus ga ik er tegen vechten; de staat pakt mij veel te veel af, dus speel ik niet meer mee.
Wat is het gevolg? Dat je steeds meer en meer kwijt geraakt aan de staat. Wanneer je u er neutraal tegenover stelt, wanneer je zegt: Je m’en fous, ik zie wel wat er komt maar ik leef vandaag, dat de staat zijn plan trekt, dat de ziekteverzekering haar plan trekt, dat gans dat sociaal systeem naar de duivel loopt, dan zul je opmerken dat die zaken plots voor u wijken. Want je steekt er geen energie meer in. Je gaat er niet meer mee mee.
Maar diegene die er tegen vecht, die beseft niet – ondanks de beste bedoelingen misschien – dat je door er tegen te vechten, het systeem steeds sterker en sterker maakt waardoor het systeem jou verslindt. Je moet daar even bij stilstaan. Je moet daar even over nadenken. En wanneer je u kunt bevrijden van al die invloeden, dan kun je l.m.z. zeggen: Ik kom heel traag, heel rustig, in harmonie met de nieuwe golf die nu over de wereld gaat en die de komende 2000 jaar het uitzicht van de wereld zal bepalen. Maar ik besef best dat wat ik hier vanavond zeg voor jullie heel moeilijk is omdat de meesten onder u, buiten de jongsten, nog puur kinderen zijn van een vorige golf en daarin zijn opgegroeid en als het ware die vorige golf nog in hun cellen voelen zinderen. En toch is het mogelijk, en zelfs aan te raden, dat oude af te leggen en dat nieuwe in u op te nemen en te zeggen: Dat men maar doet, maar niet met mij; ik doe niet meer mee. En als je dat voor uzelf kunt, dan ga je zien, dan wordt je in uw omgeving een lichtbaken in al de negativiteit die de laatste tijd hier op deze wereld toch zeer sterk toeneemt. Dan zul je zien dat plots ook ziekten wijken. Je gaat eraan voorbij. Je gaat aan ongelukken voorbij. Ze zijn niet meer uw deel want je behoort niet meer tot die grote groep die in een bepaalde richting gedreven wordt.
En daarmee zou ik willen eindigen, vrienden. Kom tot uzelf. Tracht te ontdekken wie u bent. Tracht uw plaats in de kosmos te bepalen, maar laat u niet meesleuren door alle mogelijke mooie leuzen die op niets anders gebaseerd zijn dan op illusie en bedrog. Want hoe raar het misschien ook klinkt, je komt in een tijd waarin je het zelf zult moeten doen.
Diegene die vandaag nog gelooft dat de staat het voor hem zal doen, of welke organisatie ook, zal aan het eind van de rit heel bedrogen uitkomen.
Ik denk dat ik de voornaamste punten voor vanavond naar voor geschoven heb. Laat het nu weer rustig bezinken. Ik zeg weer hetzelfde als vorige keer: niet direct gaan luisteren. Luister maar eerst naar de tekst die vorige keer naar voor is gekomen en als je die goed in u opgenomen hebt, dan kun je binnen enkele weken deze tekst weer eens beluisteren. Het is belangrijk dat wat u vanavond geraakt heeft, wat uw ziel getoetst heeft, dat je dat eerst laat ontwikkelen; dat dat in u begint te groeien. En dan kun je, wanneer dat zich heeft voltrokken, terug gaan luisteren en misschien nieuwe zaken in u opnemen.
Zo, mijne dierbaren, er rest mij niets anders meer dan deze avond te besluiten met een meditatie. Je bent dat gewoon en ook deze avond gaan we deze meditatie gebruiken om bepaalde evenwichten te handhaven. We gaan deze meditatie verbinden met een paar andere groepen die op dit ogenblik ongeveer met hetzelfde werk bezig zijn.

Meditatie : Evenwicht handhaven

Mag ik jullie vragen gewoon even alles los te laten, al jullie problemen, al jullie o zo grote zorgen. Vergeet ze even. Zet ze even in de kast. Ze zijn niet meer voor vanavond. We gaan even onszelf transformeren in kracht. We gaan even trachten een oude gewoonte die duizenden jaren geleden hier op aarde bestond, te hernieuwen. Heb geen angst; volg gewoon mijn woorden en onderga gewoon het gevoel dat in u opkomt. Voor sommigen zal het een oergevoel zijn, een zeer primair gevoel. Laat het gewoon openbloeien en je zult opmerken dat je sterker in harmonie kunt zijn met wat rond u is, dan dat je ooit verwacht had. Vergeet even dat je een menselijk lichaam hebt.
Stel u even voor dat ieder van u een prachtige rots is, een krachtige, sterke rots. Je bent eeuwen oud. Je hebt weer en wind doorstaan en de rots is gebeeldhouwd door het water, door de wind, door de krachten van de natuur. Je bent één enorme, sterke kracht. En op die rots laat je nu een prachtige vlam ontstaan; een prachtig geel, oranje, witgloeiend vuur dat brandt op die rots, is in harmonie met die rots. Het straalt licht, het straalt warmte uit.
De aarde en het vuur zijn nu één.
Je voelt de omzetting door het vuur. Je voelt de warmte. Daardoor voel je ook de lucht; de lucht die zich als een turbulentie rondom deze rots van vuur verplaatst. En door deze turbulentie wordt dit licht nog sterker, nog groter. Het schittert. De ganse rots wordt omvat door vuur. Het is één prachtige schittering. En het vuur polijst de rots zodat ze als een spiegel het licht van het vuur weerkaatst.
En de lucht speelt er rond en zorgt voor een prachtig schouwspel. En door de warmte van het vuur en de reflectie van de rots ontstaat de condens. De condens wordt water en de rots drijft als het ware op een spiegel van water, waar weer het vuur in spiegelt, de rots in spiegelt, samenvloeiend tot één kracht, ingepolijst in de lucht.
En zo zien we dat we geworden zijn tot één kracht; dat de oerkrachten van de schepping van deze Aarde één geheel zijn gaan vormen: het scheppend vermogen, het begin- en het eindpunt. En dat ben je. Je hebt deze kracht in u. Je bent deze krachten nu; ieder op zich is de Aarde geworden in haar oervorm.
Je draagt de aarde in haar oervorm. Je bent de aarde in haar oervorm. En we smelten samen. We worden één geheel, één enorme kracht. En zo vormen we een zon, een krachtige zon, één groot vlammenspel, één groot kleurenspel dat de kosmos wordt ingejaagd.
Overal zie je, lijk vuurwerk, de vonken gaan. Je ziet het spelen van de lucht. Je ziet de schittering van de kristallen van de aarde, van de kracht van die rots. Je ziet hoe prachtig dit alles drijft in een zee, in een oceaan, in een kracht van helder water.
Dit is de zon. Dit is de kracht van het leven. Dit is het begin van het menselijk leven.
Deze krachten werken samen. Samen scheppen zij.
Deze zon, die je nu bent, geeft de kracht aan het nieuwe leven. Deze zon geeft de kracht aan de nieuwe wereld. Dit is de nieuwe heerser, deze zon, deze kracht.
En dan krijgen we in dit machtige schouwspel dat je nu bent, de gedachte of het woord, de uiting. En dan zeg ik: Dat het woord werkelijkheid worde en dat deze zon het woord geeft aan ieder die het woord zoekt, aan ieder die de waarheid omtrent zichzelf tracht te doorgronden. Dat deze krachten zich in de kosmos verspreiden; dat deze krachten zich harmoniëren met de vele andere zonnen, planeten, sterren, die rondom ons zijn.
Laat deze zon als een ster van licht, als een beeld van hoop op de toekomst, als een kracht, een harmonie, als een licht van inspiratie, als een explosie van nieuwe denkbeelden over de oude aarde komen. En dat deze kracht, deze zon die je bent, zoals je hier samen bent, verenigd met de oude zon, verenigd met de oude planeten in dit stelsel, de nieuwe schittering, de nieuwe kracht, ik zou zeggen: de nieuwe ster van Bethlehem mag wezen.
En dat vanuit deze nieuwe kracht in jullie een nieuwe mens kan geboren worden; de mens die voor deze wereld, voor deze aarde, de doorbraak betekent van het licht.
Geniet nog even van deze kracht; geniet nog even van dit prachtige beeld dat we hier geschapen hebben. Even hebben wij deze wereld verlaten, hebben wij andere dimensies betreden. Even zijn wij één geweest met krachten die wij op aarde niet beroeren. Laat dit gewoon, mijne dierbaren, in jullie doordringen. Sla het gevoel op in uw ziel.
Leg het beeld vast en vergeet het nooit meer. En telkens je zoekende bent, telkens je het niet goed weet, ga terug naar wat je nu hebt opgeslagen: de harmonie tussen de krachten van deze aarde. Word er terug één mee en je zal zien: geen probleem zal te zwaar zijn, geen berg te hoog, geen muur te dik. Want in u leeft de nieuwe weg, de nieuwe mogelijkheid.
En als je het beeld in u hebt opgeslagen, dan kun je l.m.z. terugkomen tot uw eigen beeld, uw eigen persoonlijkheid. L.m.z. zul je uw eigen evenwichten kunnen terugvinden. Maar wees ervan overtuigd: door wat we nu gedaan hebben, deze avond, deze meditatie – een meditatie die duizenden jaren geleden veel op deze wereld werd gebruikt – heb je voor uzelf een kleine verandering veroorzaakt. Door het feit dat je mee bent gegaan, heb je u verbonden met zeer vele krachten, heb je u verbonden met krachten, over ruimte en tijd, en heb je nu de mogelijkheid om steeds opnieuw wanneer je zoekt, deze harmonieën over tijd en ruimte, opnieuw in u te ervaren, steeds hernieuwend, steeds verder doordringend in de waarheid van dit heelal.

Wanneer ik het medium vrijgeef, hou het rustig. Begin niet onder mekaar te discussiëren over wat hier vanavond heeft plaatsgehad, over wat hier besproken is. Het beste dat je kunt doen, is gewoon nog even napraten over koetjes en kalfjes.
Waarom? Omdat je terug, ieder op zich, op je eigen trillingsniveau moet komen; omdat je zo vermijdt dat je teveel spanning in je lichaam bijhoudt. Drink gerust een glaasje; praat over iets gezelligs, iets aangenaams.
Wees vriendelijk tegen elkaar. ‘t Is zoals het gezegd is aan het begin van deze avond: de beste wijze is de simpelste. Kijk steeds naar het goede, het aangename. En als je dat doet, zul je zien dat deze avond voor u weer een stapje verder is geweest in uw ontwikkeling, niet alleen als mens maar zeker ook als bewuste geest. En dat is toch het belangrijkste wat hier, op een avond als deze, voor u kan gebeuren.
Houd er nog rekening mee, mijne vrienden, wanneer je de tipi verlaat en je komt terug in het normale circuit, dat het deze nacht nog steeds volle maan is en dat er vele krachten aan het werk zijn die niet direct met ons in harmonie zijn.
Denk eraan: blijf uzelf en laat u niet meeslepen.