Kosmische wet van compensatie

 29 mei 2012

Ik zou graag met jullie even praten over één van de toch zeer belangrijke kosmische wetten. Maar een kosmische wet die voor de mensen redelijk ongekend is. Namelijk de kosmische wet van compensatie.
Er zullen sommigen onder u denken: och ja, daar weten wij wel iets van want dat is hetzelfde als de kosmische wet van evenwicht. Maar dan vergist u zich! Compensatie in de kosmos is iets anders dan evenwicht. Evenwicht kan een onderdeel van compensatie zijn. Maar de mens heeft daar te weinig erg in.
En waarom wil ik u daarover onderhouden? Het is heel simpel. U hebt de Wessac gehad. U weet de werkingen die bezig zijn. Dat alles zeer sterk geactiveerd wordt. Dat oorzaak en gevolg zeer snel op elkaar inspelen. Maar men vergeet heel dikwijls dat vele zaken die gebeuren een onevenwicht scheppen, een disharmonie scheppen en dat dat eigenlijk in de kosmos niet aan de orde is. De kosmos compenseert deze zaken bijna onmiddellijk. Natuurlijk voor een mens is ‘bijna onmiddellijk’ soms lange tijd. Kosmisch gezien is dit eigenlijk niks van de tijd. Maar de stof heeft zowat zijn eigen wetten en heeft een tijdsverloop.
Maar nu, in de nieuwe sferen waar we inzitten en die zich volop openplooien, gaat daar ook een veel snellere wisselwerking zijn tussen de stof en het kosmische, maar ook het geestelijke. Dat betekent dat zaken die vandaag ergens oorzaak zijn, dat er op een andere plaats iets niet kan lopen zoals het moet, dit dadelijk gecompenseerd wordt op de plaats waar de oorzaak is, dat het op een andere plaats niet kan functioneren.
Heel simpel gezegd: Als een stofmens vandaag oorzaak is dat iemand een vooruitgaan qua bewustzijn mist, dan zal daar nu heel snel een compensatie zijn voor degene die daar de oorzaak van is. Dat wil zeggen dat dit kan zijn door een tegenslag, een ziekte, enzoverder. Dit kan misschien ook zijn door het groot lot te winnen. Want het eigenaardige van de zaak voor de mens is wel dat in compensatie, kosmisch gezien, geen goed of geen kwaad bestaat. Dat daar eigenlijk ook geen negatief of positief bestaat. Neen, er bestaat alleen aanvulling.
Ik zal u een hedendaags voorbeeld geven, dat u het misschien sneller gaat begrijpen en volgen. Degenen die de nieuwsberichten volgen, die hebben gehoord dat de laatste dagen in Italië nogal wat aardbevingen zijn. Dit kan misschien voor u raar klinken, dat dit iets met de wet van compensatie te maken heeft, maar dit is heel zeker zo. Waarom?
Kijk, Italië kent op dit moment een enorme golf van egoïsme. De doorsnee Italiaan denkt alleen aan zichzelf en al de rest kan hem gestolen worden. Ik zeg niet dat het in andere landen veel beter is. Maar je moet dit zien in de mentaliteit van de Italiaan. De Italiaan tracht zoveel mogelijk naar hemzelf te halen, waardoor er een grote leemte ontstaat. Want wanneer je dat doet en wanneer een ganse groep mensen dit gaat doen, dan ontstaan er enorme onevenwichten. En nu is daar toevallig, en dit geldt voor het ganse landgebied van Italië, niet alleen voor Noord-Italië waar nu de trillingen plaats hebben. U zult dat wel zien, de rest volgt wel, o.a. de vulkanen en zo spelen ook mee. Maar om te compenseren gaat de aarde, omdat het niet mogelijk is veel mensen van idee te veranderen, gaat de aarde reageren. En je krijgt dus deze trilling. Deze aardbevingen, deze trillingen, verplichten ganse groepen mensen van te gaan samenwerken. Hun eigen ‘ik’ een beetje opzij te zetten en samen te gaan spannen om verder te kunnen overleven. Want in tegenstelling tot wat u denkt van: oh, ginder is dadelijk hulp enzovoort, enzovoort. Want wij zijn toch een zeer beschaafd westers land, niet waar? Wij behoren tot Europa enzoverder. Is dat veel geblaat, maar zoals het in Italië gaat, met weinig wol. En voor degenen die getroffen zijn, en dat gaat steeds verder uitbreiden, is dit natuurlijk niet aangenaam. Dus de compensatie begint daar dan aan een andere werking. De verdere gevolgen van de mentaliteit die daar heerst, gaan zijn dat ook de ganse structuren in dit land gaan wijzigen. Nu zit daar nog een zeer interessant aspect aan. En dat kan ik u wel meedelen en dan gaat u ook, voor een groep als deze, meer bewust worden van de waarde die jullie hebben in jullie omgeving.
In Noord-Italië, op dit ogenblik, zijn er ook groepen bezig zoals die van jullie. Er is ook via trancewerk vanuit onze kant begeleiding enzoverder. Nu is het dankzij de inzet van deze mensen dat er, ondanks de grote schade, maar heel weinig doden vallen. Nu voor ons is dit ook een beetje positief, want anders moeten we overuren kloppen. Maar begrijpt u waar de compensaties zijn? Dankzij het feit dat er zeer sterk, en toch voor die regio uitzonderlijk –  want u kunt die regio niet vergelijken met hier, er heersen totaal andere denkbeelden, zeker wat spiritualiteit aangaat enzoverder – toch is het mogelijk dat we daar zeer sterk aanwezig zijn en door die invloed kunnen we de menselijke schade en het menselijke leed redelijk beperken. De ganse compensatie die daar dan weer verder uit volgt op de schade die ontstaan is, is dat we hopen dat degenen die nu verplicht zijn van de handen in elkaar te slagen, dit op latere tijdstippen ook zullen behouden. Wat zeker niet evident is in een land als Italië. Maar dit is nu eigenlijk een zeer praktisch voorbeeld van wat wij de kosmische wet van compensatie noemen.
Een ander voorbeeld dat ik misschien naar voor kan brengen en dat eigenlijk wel toepasselijk is voor jullie hier, voor deze streken, is dat wanneer we de mens bekijken hier ook een zeer sterk idee is van wij moeten zoveel mogelijk gewin maken. Wij moeten zoveel mogelijk industrialiseren. Wij moeten zoveel mogelijk economisch aan de top staan. Goed. Niets op tegen. Alleen moet u begrijpen wanneer u zoiets naar voor schuift en wanneer u daarin meegaat, dat daar wel andere zaken tegenover kunnen staan. En ik hou het nu op heel algemene voorbeelden.
We kunnen dit individueel gaan trekken, maar ik heb liever dat je eerst het algemene plaatje wat bekijkt. Wanneer u ziet hoe u in deze streken, Vlaanderen, Nederland, Noord-Frankrijk, het klaar hebt gespeeld van een vervuiling te creëren die de oorzaak is dat minstens 50 % van de bevolking zal sterven aan longkanker. En dan ben ik nog matig. De cijfers zullen misschien nu al stijgende zijn. Waar je vroeger in Europa de pest had, dat ook een compensatie was, hebt u eigenlijk een nieuwe pest gecreëerd. Namelijk door uw eigen industriële vervuiling creëert u dat uw atmosfeer voor de mens eigenlijk niet meer afdoende is en dat je, vooral voor degenen – en let nu op wat ik zeg – die met zichzelf niet in harmonie zijn – en dat zijn er ontzettend veel – zij worden vatbaar voor deze onevenwichten en compenseren eigenlijk hetgeen wat ontstaan is door de vervuiling.
En nu gaat u misschien nog meer van uw stoel vallen, om het zo te zeggen, het is juist door het feit dat deze epidemieën ontstaan dat er zoveel terug naar onze kant komen, dat er in het biologische van de aarde zich terug een evenwicht kan herstellen. Wanneer je dat zo hoort, dan zeg je: Dat is onzin allemaal. Wij weten toch beter als mens dat dit niet waar is! U weet dit misschien als stofmens, maar u vergeet dat u als stofmens enorm beperkt bent in uw kennis en dat wat ik hier nu beschrijf beantwoord aan die kosmische wetmatigheid, aan deze compensatie.
En wanneer we nu verder gaan, dan wordt het interessant voor jullie individueel, dan moet je er ook rekening met houden dat wanneer u als individu een handeling stelt die met u in strijd is, waar u aanvoelt dit is voor mij disharmonisch, dit is negatief enzoverder. En tussen haakjes, let nu op, ik heb daarjuist gezegd: Voor de kosmos bestaat dit niet hé. Denk niet dat ik mij aan het tegenspreken ben. Maar u bent de kosmos niet. U bent ook nog niet de geest. U bent op dit ogenblik de stofmens, bevoertuigd door een geest. Dit is iets totaal anders. Die stofmens, dat stoffelijke voertuig in deze tijd kan bijvoorbeeld zaken doen waarvan het aanvoelt van dit is fout, dit is niet goed. Doordat je dan zaken doet die in contradictie zijn voor uzelf, creëert u – zonder dat u er bij stilstaat – een compensatie. En deze compensatie kan velerlei zijn.
Stel u voor: u bent verstrooid en u rijdt iemand dood. Ook niet zo een ramp, want die komt aan onze zijde, die wordt opgevangen en kan verder. Maar goed. U rijdt iemand dood en als mens vindt u dat verschrikkelijk. Blijkt dat u eigenlijk niet in fout was volgens de lettertjes van de wet. De persoon in kwestie die je dood gereden had was onachtzaam en is voor u voertuig gestapt en baf, het is gebeurd. U wordt dus door de wet volledig vrij gesteld van schuld. Maar klopt dit wel? Neen, dit klopt helemaal niet! Het is niet omdat menselijke regeltjes zeggen dat je geen schuld hebt, dat er voor u in uw gedachten, in uw gevoelen geen schuld aanwezig is. En u voelt zich wel degelijk schuldig want u hebt iemand naar onze zijde geholpen. Wat is het gevolg? Het gevolg is dat doordat u enerzijds stoffelijk niet gesanctioneerd wordt, want u hebt geen wet overtreden en u kon er niet aan doen, dus zegt de maatschappij, spijtig maar u hebt geen fout gemaakt, maar in uw binnenste voel je, dit klopt niet. Ik heb iemand zijn leven afgenomen. Ik heb iemand plots in een andere situatie gebracht en daarbij denk je dan nog, vrouw, kinderen enzovoort, enzovoort. Dus uw ganse gedachtepatroon begint daar een eigen leven te leiden. Daarin gaat een compensatie moeten ontstaan. Ontstaat deze compensatie niet, ja, dan ziet het er voor u heel slecht uit. Ofwel kunt u het vanuit uw denken compenseren, op welke wijze dat laat ik open. Maar dat is niet hetgeen wat ik hier echt als voorbeeld wil brengen. Je kunt het niet, je blijft emotioneel gevangen in de gedachte dat je iets fout gedaan hebt. Zolang dat gedachtebeeld zijn leven leidt en wanneer we nu spreken 10-20 jaar terug, dan zal dat gedachtebeeld redelijk lang kunnen opgebouwd worden voor er een gevolg was. In deze tijd, zoals ik gezegd heb, gaat het zeer kort gaan. Je zult dat gedachtebeeld ook niet kunnen wegwerken. En wat is het gevolg? Dat in de meeste gevallen voor de meeste mensen zal het zo zijn, dit een enorm stoorveld, een enorm onevenwicht creëert in uw fysieke lichaam. Let nu goed op! Want het is niet eenvoudig wat ik hier zeg. Toch niet voor jullie. Door die onevenwichtigheid in uw eigen lichaam, door een ziekte die uitbreekt en in dit geval zou dit bijvoorbeeld een zenuwziekte kunnen zijn zoals multiple sclerose of eender wat – want dit kan daarmee in verband staan – creëert u een compensatie. Deze compensatie is dat uzelf voor de rest van uw leven beperkt wordt. Dat u zelf afhankelijk wordt enzoverder. Dit zijn geen simpele voorbeelden. Daar moet u heel goed over nadenken en herkauwen als het ware als mens.
Maar waarom zeg ik dat? En waarom breng ik dit naar voor? Wel heel simpel. Omdat we op dit moment en in de komende tijd, leven in een sfeer waar zulke zaken dagdagelijkse kost gaan zijn, waar zoals ik gezegd heb, veel zaken zeer snel gaan volgen op hetgeen wat gebeurt. En dit geldt voor u persoonlijk, maar dit geldt voor de hele wereld. Dit geldt voor uw land. Dit geldt voor uw Europa. Dit geldt voor de ganse wereld. Dit geldt voor de aarde, voor de natuur, voor alles. U moet daar goed bij stilstaan.
Kijk, wanneer vroeger, bv. uw verre voorvaders de Kelten hier van de natuur iets afnamen, dan was de gewoonte van aan de natuur iets te geven. Bijvoorbeeld, men had hout nodig. Men rooide bomen. Dan zou men bijvoorbeeld voedsel gegeven hebben aan het bos omdat men deze bomen gerooid had. Zij begrepen veel beter hoe deze zaken allemaal in elkaar zaten. Zij compenseerden. En dat ging zeer ver. Dat ging zelfs tot: dat mensen zichzelf opofferden voor de groep waar ze toe behoorden om zo te compenseren. Wat dan in deze tijd verkeerdelijk wordt beschouwd als zijnde zeer bloedige mensenoffers en zeer barbaarse praktijken. In wezen was dat niet zo en degene die zich opofferde, deed dat in vol besef en volledig vrijwillig. Maar goed. Dat is een andere kanttekening van de geschiedenis.
Ga bijvoorbeeld naar Amerika, zo goed Noord- als Zuid-Amerikaanse Indianen zouden steeds wanneer zij van de natuur iets genomen hebben, bijvoorbeeld wanneer zij in Noord-Amerika een buffel doodden om te eten, dan hadden zij de gewoonte van bijvoorbeeld tabak te schenken aan de aarde. Tabak was toen hier waarschijnlijk nog niet gekend, maar ja, het maakt niet uit. Zij deden het wel. Of soms, naargelang het seizoen, konden dit vruchten zijn of iets anders. Het kon ook een vijand zijn die ze hebben kunnen gevangen nemen enzovoort. Waar die vijand dan zich heel vereerd voelde omdat hij dit lot mocht ondergaan. Want hij was vernederd door het feit dat ze hem hadden gevangen genomen in de strijd, maar het was een eer van deze compensatie te mogen zijn. Wat de westerlingen dan achteraf ook weer als wreedheid gingen beschouwen, omdat zij gewoon geen inzicht hadden door hun eigen beperkte visie op de wereld en de aarde, van wat er eigenlijk gaande was. Maar goed, dat is het verleden en in het verleden kon dit over langere tijd gaan.
Het heden, je gaat opmerken dat deze compensaties soms zeer snel kunnen komen. Soms veel sneller dan dat u eigenlijk graag hebt. Maar het heeft een groot voordeel. Het heeft het voordeel dat u, ook als mens, wanneer u dit ondervindt meer gaat stilstaan bij hetgeen wat u doet, bij hetgeen waar u mee bezig bent. En dat is belangrijk. Belangrijk is ook dat u minder en minder alles gaat opsplitsen in goed en kwaad, negatief en positief. Belangrijk is dat u de zaken tracht in harmonie te zien. Dat u tracht vanuit uw gevoelen aan te voelen wat eigenlijk juist is. En dan ga je heel gemakkelijk verkrijgen dat je door uw aanvoelen veel juister en evenwichtiger als mens kan handelen. Dat je ook veel gemakkelijker openstaat voor de inspiratie die wij jullie in deze tijd meer en meer trachten toe te zenden. Want vergeet niet, doordat je samen in groep werkt heb je al een zeer krachtig gegeven en een zeer krachtige kern. En deze kern wordt gevoed; ook vanuit onze zijde. Door daar gebruik van te maken sta je in deze wereld, op deze aarde, veel sterker.
Dat wil zeggen, dat wanneer de aarde bijvoorbeeld gaat compenseren – en er gaan nog veel compensaties gebeuren, ik kan daar geen enkel tijd opplakken, tijd bestaat bij ons niet en dit gaan vertalen via een medium vraagt om fouten en moeilijkheden – maar u mag er van op aan dat over het ganse gebied, dat jullie bestrijken met jullie groep, ook de aarde nog aardig wat in petto heeft. De kans dat hier een zware trilling is, is minder waarschijnlijk, niet onwaarschijnlijk, maar minder waarschijnlijk. Maar de kans dat vooral water een hoofdrol gaat spelen, dikwijls ondersteund door de lucht en dan in het beste geval een samenspel met het vuur, dan kun je wel denken dat hier ook wel enige zaken kunnen gebeuren die in deze streken niet zo aangenaam zijn. Maar, maar, dit is maar een beeld dat ik hier vorm. Wat ik wil zeggen is het volgende:
Stel dat morgen de ganse omgeving natte voeten heeft, dan zal een groep als deze juist op het droge plekje staan. Dit is ook een compensatie. Dit merk je misschien niet direct op. Je beseft het misschien niet direct, maar toch is het zo. Het is juist om de werking die van hier uitgaat, de kracht die hier opgebouwd wordt, de harmonie die hier aanwezig is en die telkens weer uitgestraald wordt tijdens het samenzijn, dat maakt dat er praktische zaken gebeuren die de scherpe kanten van het gebeuren afremmen. En dan kun je hebben dat de natuur werkelijk optreedt, veel zaken als het ware schoonveegt. Wat de mensen dan zeggen: Alles is naar de knoppen en och arme, och Heere. Maar dat juist daardoor vele nieuwe mogelijkheden aan de orde zijn.
Ook hier gaat het erom dat wanneer zulke zaken voorvallen je niet rationeel, volgens hetgeen wat u als mens in de maatschappij zou doen, reageert. Maar dat u volgens uw aanvoelen van wat volgens jou juist is, wat volgens jou de wijze is van te interfereren, dat je dat volgt. Zelfs al zou dat 100 % tegen de geijkte procedures zijn. Dan kun je ook als stofmens de juiste compensaties geven. Kun je de juiste zaken in harmonie hebben. Het is niet simpel. Want als stofmens hebt u steeds de neiging om aan bepaalde, als het ware in uw vastgelegde door de maatschappij, door de opvoeding, wetmatigheden te volgen. Maar in een compensatiemoment is dit niet de oplossing. Integendeel. De oplossingen zitten in hetgeen wat u voor zichzelf als juist ervaart. En dat moet uw leidraad zijn. En dan kunt u ondanks het feit dat ik zeg: Kosmisch gezien bestaat er geen verschil, toch voor u de juiste weg bewandelen, toch voor u de juiste handelingen volvoeren. En dit gaat over alle terreinen. Dit gaat wanneer u iemand wilt helpen die ziek is. Of wanneer u iemand wilt helpen die in materiële nood zit. Wanneer u het doet volgens de regels, zul je zien, werkt het niet. Wanneer u het doet volgens uw aanvoelen, werkt het wel. Zelfs bij gewoon, wat je zou zeggen, intermenselijke relaties. Wanneer je u uit zoals je het voelt, zal het werken. Wanneer je u terughoudt omdat je zegt van: Ja, de maatschappij vindt dit of vindt dat, zal het niet gaan.
Ik kan mij voorstellen dat je bijvoorbeeld iemand tegenkomt die ergens uw hulp vraagt en dat je op voorhand denkt: ja, maar als ik het doe zoals ik het voel en zeg zoals ik het voel, gaat het niet aanvaard worden. Dan heb je de neiging van u terug te trekken. En de hulp die eigenlijk gevraagd is niet te geven, zeker niet op de manier dat jij aanvoelt dat juist is. Nou dan zit je op het verkeerde spoor. Met als gevolg dat niet alleen het resultaat er niet gaat zijn, maar dat jij voor uzelf ook een compensatiewaarde creëert die minder aangenaam kan zijn.
Dus wat betekent dat? Dat betekent dat in deze tijd en de evolutie waarvoor we staan, je steeds meer en meer moet afgaan op wat je aanvoelt dat volgens jou juist is en u niet storen aan wat anderen daarvan maken of van denken. En door juist te gaan in die harmonie, maak je het ook voor ons mogelijk om u bij te staan. Maak je het voor ons mogelijk om steeds weer de juiste toevalligheden, zoals de mensen zeggen, te laten voorkomen. En dan zeggen ze: ja maar, dat kan niet want zo een toeval dat bestaat niet. En dan gebeurt dat en dan zeggen ze: ja maar,dat is een keer in de miljoenen. Want mensen, die houden veel van getallen. Dat is ook een van de enorme zwakheden op het ogenblik in uw ganse maatschappelijk bestaan. Men beziet alles in getallen. Wanneer we dit doen, dan is dit het resultaat. Wanneer we het zo bekijken, dan is het dit. En we hebben dan nog zoveel stemmen of we hebben dan nog zoveel euro’s of noem maar op.
Maar men vergeet één ding, een belangrijk ding. Kijk naar al uw politiekers, het is heel mooi om dat te zien, zij rekenen ook in getallen. Maar zij vergeten dat elk getal eigenlijk niet een vaste waarde heeft zoals in de pure wiskunde. Maar dat elk getal waar zij mee rekenen, een mens is die anders is dan de anderen. En dan zeggen ze: ja, maar wij hebben zoveel getallen en we hebben zoveel berekend, dus moet dit zo uitkomen. En dan blijkt dat dit niet zo uitkomt. Dan blijkt dat er iets totaal anders uit de bus komt dan men verwacht. En dan is men verbijsterd. Ook dat is een compensatie.
En als je dit bekijkt, bijvoorbeeld naar uw financiële wereld, dan zullen er misschien veel onder u denken: ja maar, er zijn er toch veel beter van geworden zijn, die bij wijze van spreken hun zakken heel goed vol gestoken hebben ten koste van vele anderen. Ja, dat klopt. Als je dit hier in Europa bekijkt, ook in Amerika, dan klopt dit zeer juist. Alleen weten jullie niet wat de compensatie is die voor deze brave dames en heren eraan vast hangt. En dan kan ik toch zeggen, dat voor de meeste die er zo prat op gaan van de maatschappij te kunnen beloven van enorme sommen waar ze eigenlijk geen recht op hebben, dat de compensatie voor hen niet erg aangenaam is. Oh, u zult dat niet in een krant lezen. Misschien toevallig via, via zult u daar resultaten van zien. Maar wat maakt het uit. Het is uw zaak niet. U moet zich daar niet mee bezig houden.
Maar weet dat waar je, al is het legaal bij wijze van spreken, een bank berooft en legaal een schouderklopje krijgt van: ja, je kon het niet anders doen. En of dat dit nu een Griekse toestand is of een Italiaanse, een Franse, een Belgisch of een Nederlandse, het maakt niet uit. Het is dezelfde wijze, maar het vraag overal om compensatie en die gebeurt op het ogenblik. Veel meer dan dat je eigenlijk doorhebt. Vele zaken gebeuren op het menselijke vlak. Daarmee wil ik zeggen: dat vooral het fysieke er zeer sterk door aangetast wordt. En dit kan tot heel erge zaken leiden. Maar goed.
Het is nou eenmaal zo, wanneer je een disharmonie creëert en denkt dat je iedereen te slim af zijt, dat de rekening die de kosmos u geeft aardig wat anders is dan hetgeen wat je ooit hebt kunnen inschatten. En dit zal u zien in de toekomst, in de komende jaren, zeker in deze gebieden. Europa gaat daar wereldwijd een prachtig voorbeeld van zijn hoe alles moet gecompenseerd worden. En ook hier zullen dan de technocraten zeggen: Maar hoe is dat nou mogelijk? Wij hebben het allemaal zo schoon voorzien. We hadden alles zo schoon gepland. Het moest allemaal zo uitgevoerd worden. En kijk nou eens waar dat we zitten. Kijk nou eens wat er allemaal gebeurt. Dit kan toch niet! Dit is toch God geklaagd! Ja, want dan halen ze er God bij, als ze het niet meer verder weten.
Maar deze zaken waarvan de meeste gebeurtenissen nog in jullie leven zullen plaatsgrijpen, moeten u niet storen. U gaat verder. U beseft wat er gaande is. U bent verwittigd. Wij hebben het u als het ware op een dienstblaadje aangeboden. De slotsom van hetgeen wat ik hier betoog vanavond is: Maak u om deze zaken niet te druk. Ik weet het, het is niet gemakkelijk. U bent mens. U leeft in een maatschappij en er wordt van u geacht mee te gaan in die evolutie, in die maatschappij. Echter dit is geen goede zaak. U hoeft hoegenaamd niet mee te gaan met al die voorschriftjes, met al die zaken die zogezegd noodzakelijk zijn voor het algemene belang (van één persoon dan wel te verstaan). Neen, u moet gaan voor wat u voelt, voor wat er in u leeft, voor die harmonie, die kosmische harmonie, die gelijkheid. En als je daarvoor gaat, dan zal je zien, ondanks wat er allemaal rondom u gebeurt, dat je steeds weer de juiste weg volgt. Dat steeds weer de juiste zaken rondom u gebeuren zodat u steeds verder kan, zodat steeds juiste compensaties daar zijn om het u mogelijk te maken uw taak, die u op uw schouders genomen hebt te volvoeren. En oké, u zijt mens. Af en toe zou u wel eens met uw hoofd tegen de muur lopen, maar dat mag u niet afremmen. Dan zegt u maar tegen uzelf: ach, ik ben even dwaas geweest. De volgende keer beter. En u gaat verder.
Dan zou ik willen afronden met het volgende: een kleine overdenking die ik jullie meegeef. Degenen van jullie die denken dat zij altijd alles goed doen, die moeten even overwegen wat zij eigenlijk kunnen fout doen. Moeten eigenlijk eens nagaan waar hun fouten zitten. En degenen die de idee hebben dat zij altijd alles fout doen, die moeten eens gaan overwegen wat ze eigenlijk goed doen. En concentreer u dan, broeders en zusters, op het antwoord dat u vindt. Dan zal u opmerken dat u uw leven aardig naar de harmonie kan zetten, wanneer u voor uzelf, uzelf kan aanvaarden zoals u bent. Want de idee dat je alles goed doet is heel mooi, maar dan ontkent u vele zaken die u echt fouten doet. Waarvan u weet dat u ze fout doet. Ik zeg niet dat ze fout zijn kosmisch gezien. Ik zeg stoffelijk, menselijk. En als u die fouten ontkent, moet daar compensatie bijkomen. Kan niet anders. Dus, erken uw fouten en dan zult u daarin een harmonie kunnen vinden. En de anderen daar geldt hetzelfde voor. Die altijd denkt dat alles fout gaat. Dat nooit iets voor hen goed gaat. Kijk na wat je goed doet. Zoek het uit wat er voor u positief is. En ook hier bouw je deze harmonie. En zo kun je een volwaardig evenwichtig, stoffelijk voertuig hebben. En hoe evenwichtiger uw gevoel is, hoe krachtiger ook u open kan staan voor uw geest. Hoe krachtiger u ook kunt openstaan voor alle de entiteiten die rondom u zijn om u te helpen, om u te ondersteunen. En dat is in deze tijd het belangrijkste: de harmonie tussen de stof, de geest, tussen de verschillende werelden. En hoe sterker u de harmonie kan opbouwen, hoe meer u in bewustzijn kan evolueren. Hoe verder u kan komen.
We staan voor een tijd die zeer snel wijzigt. We staan voor een tijd die zeer boeiend is. Een tijd met veel schokkende gebeurtenissen. Een tijd met vele, voor degenen die ervoor openstaan, waardevolle geluksmomenten, waardevolle momenten van inzicht. Ik zou bijna zeggen voor velen, waardevolle momenten die tot inwijding kunnen leiden. Hoewel ik het woord inwijding niet graag gebruik. Want je doet het zelf. Niemand anders kan het. Maar het is juist door de juiste opstelling en vertrekkende vanuit, en ik benadruk het nogmaals, vanuit uw gevoelen, niet vanuit ratio, maar vanuit uw gevoelen, dat u zelf aanvoelt van: dit is voor mij het juiste, dat je daarvoor gaat. En dan zal je zien, dan zal ondanks alles wat rondom u gebeurt je steeds weer de juiste richting hebben. En dan zullen de compensaties, want die zullen er altijd zijn, voor u harmonisch zijn. Dat is niet te onderschatten. Compensaties zullen voor u harmonisch zijn.
Maar ook hier weer, verbindt er geen beelden aan wat die harmonie is in compensatie. Want je kunt daar naast zitten als stofmens. Het kan zijn dat er een compensatie is die voor u bij wijze van spreken in de stof iets onaangenaams is. Maar dat dat iets onaangenaams juist ervoor zorgt, dat er iets veel groter onaangenaams voorkomen wordt. Klaag dan niet, aanvaard het en ga verder.
Het zou kunnen zijn, ik zal het in een voorbeeld gieten, want hier zijn er die erover denken en het niet direct doorhebben. Stel u moet van plaats A naar plaats B en u wil dit met uw wagen doen. En u gaat vertrekken u mistrapt u. U breekt uw enkel. Ja. U kunt niet van plaats A naar plaats B. Dit vindt u erg. Moet mij dat overkomen? Maar u vergeet dat dankzij het feit dat u uw enkel gebroken hebt, u verder kan. Want als u van plaats A naar plaats B met de wagen was gereden, dan was u betrokken geweest in een dodelijk ongeval en dan had u alle verdere ontwikkelingskansen in dit leven voor verkeken. En dan mocht u een beetje later terug incarneren om de rest te gaan leren. Begrijpt u nu wat ik wil zeggen? Dat een klein ongelukje een veel groter kan vermeden hebben. Je moet het zien in de totaliteit van uw bestaan. Door hier op dat moment even geïmmobiliseerd te zijn, is er voorkomen dat een leerschool wordt afgebroken. Want als ze werd afgebroken, moet je toch helemaal opnieuw alles gaan doorlopen, om te komen tot het punt om die leerschool af te werken. Dus, ben je beter dat je even deze compensatie van een enkelbreuk hebt, dan dat u naar onze zijde komt en dan beklaagt van: verdorie, waarom hebben jullie mij niet tegenhouden? Want wij hebben het dan meestal gedaan, maar we kunnen er niks aan doen. Het hangt gewoon van uw eigen harmonie af. Wanneer u in harmonie bent met de kosmos, dan breekt u op dat moment uw enkel, om het zo te zeggen, in dit voorbeeld natuurlijk. Wanneer u in disharmonie bent, dan breekt u hem niet en dan komt u klagen onze zijde. Dan mag u opnieuw beginnen. Wat dan weer niet zo aangenaam is. Tja, ik vind dat toch.

Zo, mijn waarde broeders en zusters, ik geef jullie de raad hierover grondig na te denken. Voor uzelf daar een beetje besluiten uit te trekken. En zeker er de komende jaren altijd rekening mee te houden. Dan zult u zien, dan gaat u steeds – of toch voor het grootste gedeelte, want als mens weet ik dat een mens soms wel eens zaken vergeet – voor het grootste gedeelte kunnen ontsnappen aan compensaties die eigenlijk voor u niet zo belangrijk zijn. Hou gewoon in uw achterhoofd, dat wat u ook doet in de kosmos er steeds een compensatie is van hetgeen u doet. En als u dat beseft, als u die wetmatigheid in uw achterhoofd houdt, in alles wat u doet, dan zult u niet veel fouten maken. Want dan gaat u afgaan op hetgeen u voelt. Op hetgeen wat als het ware in u leeft. Gaat u langzaam maar zeker meer en meer openstaan voor geestelijke waarde. Gaat u meer en meer beseffen dat stof en geest een prachtige harmonie kunnen vormen, wanneer de stof maar een beetje flexibel wil zijn en een beetje openstaan voor de impulsen die gegeven worden. En dit hoort nu eenmaal bij de nieuwe tijd. Dit hoort nu eenmaal bij de veranderingen die bezig zijn.
Veertig jaar geleden was dit wat ik vanavond vertelde bijna onmogelijk. Dan was er misschien 1 op 1000, misschien nog niet, 1 op 10.000 die dat kon realiseren. Nu zitten we in een kosmische periode waar dit wel mogelijk in is. En waar dit bij wijze van spreken, in tijd uitgedrukt, minuut na minuut sterker wordt. Meer mogelijkheden geeft. En oké, voor sommigen die ouder zijn, is dit misschien niet zo interessant omdat de flexibiliteit kan ontbreken. En toch, of dat je nu 80 jaar zijt of je zijt 30 jaar, je kunt ermee werken. Want de krachten zijn rondom u en het hoofdwoord, het hoofditem is: harmonie. En als je van daaruit vertrekt, dan zal je zien, dan zal de kosmische wet van compensatie eerder uw vriend zijn dan uw vijand. En zo ver moet je het krijgen. Dan ben je degene die echt hoort in de nieuwe tijd. Dan ben je de voorganger in de veranderingen. Dan kan je in alles wat rondom jullie gebeurt, niet alleen als groep, maar ook als individu enorm veel waarde hebben en enorm veel realiseren.

Zo, mijn waarde broeders en zusters, dit was hetgeen ik jullie vanavond wou brengen. Ik hoop dat ik bij ieder van jullie de gevoelige snaar heb kunnen raken. Dat je er verder over nadenkt en kan groeien naar een krachtige bron van harmonie. Ik wens jullie nog veel licht op jullie weg.

Vragen

  • Behoort yoga, net als de kabbalistische mystiek, tot het Vissentijdperk, of is yoga meer universeel en tijdloos?

Yoga zal zeker een evolutie kennen in Aquarius. En je moet het volgende bekijken. Yoga is een spirituele weg die ook het Vissentijdperk overbrugt. Dat wil zeggen, dat al voordat de Vissen hun stempel hebben gedrukt op deze aarde, was yoga al aan de orde. En yoga zal ook in Aquarius aan de orde blijven. Wel met andere waarden, het zal ook anders benaderd worden, maar het zal zeker zijn waarde blijft behouden als middel om te komen tot inzicht in jezelf, zeker via rust en ontspanning.
Daartegenover staat dat de kabbala ook in de komende 200 jaar een enorme wijziging zal ondergaan. Dat men ook in het Jodendom de zaken anders – kan ook niet anders, want de kosmische invloed is er – gaat bekijken. En dat wil niet zeggen dat de spirituele waarden – die ook reeds veel langer aanwezig zijn in de kabbala dan in het Vissentijdperk – dat die volledig verloren zullen gaan. Alleen wat de kabbala aangaat, zal het meer gericht zijn op zeer kleine kringen die via die weg nog een evolutie willen kennen. De kabbala op zichzelf als inwijdingsweg – zoals zij bestond onder het Vissentijdperk en dan toch vooral voor de de joodse medeburger – die zal in waarde zeer sterk wijzigen en waarschijnlijk tussen dit en enkele honderden jaren tot een sektarisch gegeven terug zijn geleid. Dit niet wat yoga betreft. Dit zal een aanpassing kennen en zal steeds verder gebruikt worden.

  • De nieuwe tijdsgeest stelt: ‘de bron is in uzelf en de weg ga je samen met anderen waarmee je in harmonie bent’. Vorige les werd er gesproken over de mystieke beleving. Maar is de mystieke ervaring niet een weg die je alleen gaat en waar je God zoekt buiten uzelf? Voor mij is dit verwarrend en moeilijk te begrijpen?

Mystiek wil niet zeggen dat u God zoekt buiten uzelf. Dit is een verkeerde interpretatie. Neem mij niet kwalijk maar dit klopt niet. Bij mystiek gaat u juist in uzelf. Mystiek is een beleving die je doormaakt in uzelf. Ik weet en zijn geschriften, er wordt veel verhaald van grote mystici, maar ik ga daar één zaak op zeggen. De grote mystici die u gekend hebt in het Vissentijdperk – bijvoorbeeld een von Bingen, Bombastus (nvdr. Paracelsus), een Vesalius, was er ook een, weinig weten dat, de u al gekende Nostradamus was ook een grote mystici – zij beseften maar al te goed dat zij niet konden zeggen dat God of dat zij deel waren daarvan, of dat de kern in hun was, want dat zij onmiddellijk maar onmiddellijk als zij dat zouden beweerd hebben gedood zouden worden. Hetzij via de brandstapel, via marteling, via vierendelen, noem maar op.
Dit was in het Vissentijdperk, onder de katholieke kerk hier of zelfs onder het protestantisme, ondenkbaar dat iemand dat idee zo openlijk naar buiten zou brengen. Dit wil echter niet zeggen dat zij niet in geheime geschriften enzoverder dit wel degelijk naar voor hebben gebracht en dat hun beleving wel degelijk deze was zoals de echte mystiek omschrijft: het ontdekken via hetgeen wat in uzelf leeft en zeker niet via een God – en nog minder via een God zoals in het christendom wordt bekeken – zou gebeuren. Integendeel. En ik kan u ook met zekerheid vertellen, omdat ik er zelf praktische ervaringen in heb gehad, dat in grote abdijen en kloosters dit ook zo werd ervaren. Maar dit bleef binnen de muren. Want als dit zou buiten komen zou dat ook weer – zelfs voor een katholieke klooster – de ondergang geweest zijn.
Dus lieve vrienden, hou er rekening mee dat alles wat dat zogezegd op schrift staat niet direct beantwoord aan de reële waarheid. En dat de echte mystici niet God buiten zich zochten, maar wel degelijk God beleefden binnen in hen.

  • Hoe ga ik in harmonie om met de natuur in huis en tuin. Bijvoorbeeld: vogels die de aardbeien opeten. Mollen die de grond omwoelen. Ratten die de wortels van de bomen opeten, muizen in huis, enz.

Nu moet u eens goed luisteren. Bent u als mens zo harmonisch met de natuur? Willen jullie eens even rond jullie kijken wat jullie de aarde de laatste eeuwen hebben aangedaan! En dan gaan jullie klagen over een mol die zijn taak vervult. Dan gaan jullie klagen over een muisje dat ergens rondloopt. Lieve mensen, je moest jullie schamen. Sorry dat ik het zeg.
Maar wanneer een vogel een bes opeet, is dat zijn volste recht. Want het bes, of de aardbei of hoe het u noemt, is er heus niet alleen voor u alleen. Is er voor alles wat leeft in de wereld. Dat is ook, lieve vrienden, Aquarius en de nieuwe tijd. Het aanvaarden van de evenwichten van de aarde en zoals u de vraag nu stelt, ach, dat maakt alleen maar duidelijk hoe ver u van uw moeder aarde verwijderd bent. Hoe weinig inzicht u nog hebt in de evenwichten die er moeten zijn.
Stel u maar even voor dat u geen vogels meer had die uw aardbeien opaten. Uw tuin zou vergaan van de insecten. U zou zelfs geen aardbei meer kunnen zien ontwikkelen. Want de insecten en alles zouden ze vernietigd hebben. Stel u voor dat u geen ratten meer had. Het zou niet meer leefbaar zijn, de pest zou hier onmiddellijk terug zijn. Want er zou geen opruiming meer zijn. Stel u voor dat u geen muizen meer had. Ook dan zouden de ziektes uitbreken tot en met.
Oh, ik weet het, jullie beschaafde mensen zeggen het omgekeerde, hé. Want de muis is oorzaak van overdracht van ziektes. Ratten zeker, zij dragen ziektes over. Ja, omdat jullie vergeten zijn hoe de harmonie in de natuur is. En door die disharmonie die jullie allemaal in zich draagt naar de natuurlijke evenwichten, creëer je effectief dat het mogelijk is dat dieren zaken veroorzaken waar u niet zo happy mee bent. Maar goed.
Als ik het zo bekijk vanuit onze zijde zijde dan denk ik: de dieren zijn nog veel te braaf. Ze zouden al lang in opstand moeten zijn gekomen tegen de mensheid. Want wat doen jullie eigenlijk? Dat is heel veel zaken in disharmonie brengen. Omdat het vogeltje geen aardbei meer mag aanpikken, gaan jullie de vogels bestrijden. Omdat andere dieren niets meer mogen doen, ga je van alle mogelijke insecticiden gebruiken enzoverder. Oké, ik weet in deze tijd heeft men al wat teruggeschroefd en gaat men nu de biologische toer op. Men heeft het warm water opnieuw uitgevonden, om het zo te zeggen. Lieve vrienden, alsjeblieft, besef –  neem mij de woorden niet kwalijk – dit is gewoon onnozelheid.
Wees in harmonie met de natuur. Erken dat vogels, zelfs ratten, zelfs muizen, deel uitmaken waar uw leefmilieu. Erken dat dit allemaal behoort tot het functioneren van deze aarde en dat je niet zonder kunt. Je kan bestrijden zoveel je wil, er zullen dan andere kwalen optreden. Als je vandaag alle vogels doodt,  dan  mag  je morgen allen luizen doden. En dan kun je weer alle sprinkhanen gaan doden. Kun je weer alle spinnen gaan doden. En zo kun je verder gaan. En op het eindpunt, wat houd je over? Een dode wereld. Een wereld die niet leefbaar meer is. Waar jullie goed op weg naar zijn geweest. Oké. De laatste 10 jaren is er een lichte kentering. Maar mag ik jullie opmerken, wat jullie geïndustrialiseerde landen de natuur hebben aangedaan de laatste 50 jaar, is onvoorstelbaar. Dus je moet daar ook niet van versteld staan dat deze natuur zijn rechten terug gaat opeisen. En zeker nu de mogelijkheden via de nieuwe kosmische heerser volop aanwezig zijn.
En ik geef jullie op een briefje dat de jongeren onder u nog zullen meemaken dat de dieren terug hun rechten in de steden zullen opeisen. Dat kent u nu nog niet. Maar langzaam maar zeker zul je de druk niet kunnen weerhouden van de dieren. En zij zullen, tot spijt van wie het benijdt, hun plaats terug innemen waar zij recht op hebben. En we zijn er niet meer zo ver vanaf dat je door de straten een wolf ziet wandelen, of een beer. Dit komt allemaal terug. Hoe gek het ook misschien nu in jullie oren mag klinken, maar wees ervan overtuigd je zult nog als mensheid blij zijn dat de dieren jullie willen accepteren en niet omgekeerd. Want ook dat, lieve vrienden, is Aquarius. Ook dat zit in de pipeline van de veranderingen. Goed, ik hoop dat dit voldoende is?

  • In hoeverre gaat de verantwoordelijkheid in familiale banden, bijvoorbeeld tussen ouders en kinderen en van kinderen naar ouders toe?

Heel simpel. Kinderen hebben geen verantwoordelijkheid naar ouders toe. Ouders hebben verantwoordelijkheid naar kinderen toe tot het ogenblik zij zelfstandig kunnen functioneren. Dan stopt de verantwoordelijkheid.
Maar, en daar wil ik direct aan toevoegen, harmonie speelt een belangrijke rol. Dat wil zeggen dat kinderen naar hun ouders toe vooral een harmonie moeten betrachten. Als je dit verder gaat analyseren dan zie je dat ,door de harmonie, zij nog zeer veel kunnen leren. Want het is altijd zo geweest – en het zal altijd zo blijven – dat degene die in leeftijd de oudste is de meeste ervaring heeft in de stof, dit kan overdragen aan de jonge. Dus daarin zitten wisselwerkingen. Maar dit hoeft niet te zijn dat je werkelijk een fysieke ouder bent. Dit kan ook geestelijk zijn. De rangorde om het zo te zeggen, niet om de rangorde, maar wel om hetgeen wat aan kennis aanwezig is, is dikwijls heel belangrijk in de opbouw.
Dus, wanneer je het louter bekijkt kun je zeggen: een oudere die een kind op de wereld zet is er verantwoordelijk voor, tot het kind op eigen benen volwassen is en zijn leven kan gaan. Let wel op, dit wil niet zeggen, tot wat in deze maatschappij als volwassenheid geldt: 18 jaar. Een kind is meestal in staat voor zichzelf in te staan vanaf de periode van 12, bij de ene 14 jaar enzoverder, in die periode ligt meestal de grens. Nu in uw maatschappij ligt het iets anders. In de oudere maatschappijen was het soms nog vroeger. Het maakt niet uit. De kwestie is: een kind vanop het ogenblik dat het zelfstandig kan staan, is eigenlijk op dat ogenblik de verantwoordelijkheid van de ouder voorbij. Wanneer er tussen het kind en de ouder een heel goede band is, een heel goede harmonie is, dan spreekt het vanzelf dat dit blijft bestaan en dat dit verder evolueert. Het spreekt ook vanzelf dat iemand een ander gaat helpen of dat je nu kind bent of niet, wanneer iemand hulp nodig heeft en hij vraagt die aan u, dan is het uw plicht in dit ganse geheel van daar op in te spelen.
Alleen is het ook weer zo dat de ouder, laat ons zeggen, die een bepaalde leeftijd bereikt heeft, niet van het kind kan eisen van het op deze of deze wijze te doen. Het kind – dat dan in tussentijd ook al volwassen is – zal het op zijn meest harmonische wijze uitvoeren. En dat is dan weer de ouder die dat moet aanvaarden. Wat soms in uw maatschappij wel tot conflicten leidt en soms niet gemakkelijk is. Maar kosmisch gezien, is dit de meest juiste uitdrukking van de verhoudingen.
Dus, het is niet zo dat een kind voor een ouder steeds kind kan blijven en alle verantwoordelijkheid op de ouder afschuiven. Vanop het ogenblik dat het kind voldoende zelfstandig is, volwassen is, is deze verantwoordelijkheid, geestelijke gezien, totaal voorbij.

  • Ik kreeg in meditatie een tweede zegel in gedachte. Hoe ga ik daarmee om en wat is de bedoeling?

Wanneer u een zegel hebt, dan is dit zegel gebonden aan een ontwikkelingsperiode. En het kan best zijn dat u door het gebruik van een zegel, langzaam maar zeker, in een nieuwere ontwikkelingsperiode staat. Dat u een stap verder komt. En dan kan het zijn dat u in die stap verder beelden krijgt van de opbouw van een nieuw zegel. Dat wil zeggen dat voor u er nieuwe waarden, nieuwe mogelijkheden, nieuwe krachten, ontwikkelen. En dan zou ik u de raad geven van dit nieuwe zegel uit te tekenen, in te stralen, krachtbron van te maken en dit te gebruiken. En het oude zegel dat kan je gewoon ergens opbergen. Maar het nieuwe zegel zal dan voor u het krachtzegel zijn.
Het oude zegel, ik zeg ‘opbergen’, omdat u – en ik zou u dat niet raden – dit niet kunt vernietigen. Want het oude zegel is ook een uitdrukking van u, maar van een vorige fase. Leg dit gewoon ter zijde, zorg dat er niets aan miskomt. Maar ga verder met het nieuwe zegel. En het kan best zijn – want dit hebben we door de geschiedenis bij de magiërs en ook bij alchemisten dikwijls gezien, die nogal eens zegels gebruikten voor hun processen – dat effectief er in de loop van uw bewustzijnsontwikkeling nog nieuwe zegels ontstaan. Dit is zeker niet abnormaal. Integendeel. Dit wijst alleen naar een positieve evolutie.

We gaan de avond afronden met de opbouw van onze kracht, de opbouw van de meditatie. Ik ga jullie meenemen in een mystieke beleving en proberen van jullie te laten aanvoelen, te laten ervaren wat dit in kan houden. En, lieve vrienden, dit is voor ieder van u anders. Wat je denkt als zijnde dit is het, kan op velerlei manieren ervaren worden. Kracht, harmonie en de Bron, dat is voor ieder individueel.

Meditatie: Mystieke beleving

We zitten hier zo mooi samen in een kring. Rondom mij, rondom ons, hoor je geluiden van vogels. Vogels die ons vertellen hoe mooi de dag is geweest. Vogels die ons zeggen dat zij zich gelukkig voelen in deze omgeving, omdat deze omgeving voor hen groen is, omdat deze omgeving voor hen voedsel geeft, maar vooral omdat zij zich één kunnen voelen met hun Schepper. Omdat zij zich één kunnen voelen met de Bron. En daarom zingen zij, zingen zij hun lied, ieder op hun eigenste wijze. Want iedere vogel is op zijn eigenste wijze gebekt. En zingt zoals zij door de Vader is ingesteld.
En wanneer wij nu even ons concentreren op deze mooie klanken. Klanken die komen vanuit de kosmos. Klanken die veel verder dragen dan alleen maar het snaveltje van het dier dat ze voortbrengt. Klanken die uitdeinen in de atmosfeer van uw planeet. Klanken die alles omvatten. Laat ons meedrijven. Laat ons in deze kosmische klanken een eenheid vinden. Laat ons in deze klanken harmonisch zijn. Ieder hoort het op zijn eigenste wijze.
Laat de klank van de vogel u drijven naar de klank van de kosmos. Zodat we één zijn met wat de kosmos ons vertelt. Want eens was het woord en het woord was klank. Het woord gaf ons de mogelijkheid tot inzicht. De klank raakte in ons de gevoelige snaren die de zindering deden ontstaan, zodat wij het gevoel van stoffelijk leven konden erkennen, maar ook de eenheid met de kracht van waaruit wij zijn ontsproten. De kracht die ons de mogelijkheid geeft om een eigen weg te gaan, een eigen bewustzijn op te bouwen.
Een klank te horen die enkel aan ons toevertrouwd is. Een klank die ons warm maakt. Een klank die ons gelukkig maakt. Een klank die ons één maakt met het Al-bestaande. Een klank die ons duidelijk maakt de eenheid met de Bron, de eenheid met de Schepper, de eenheid met de Vader. Dit is de oerklank, het ‘Aum’ van het bestaan. Dit is de klank die ons drijft. Dit is de klank die ons draagt. Dit is de klank die ons opheft. Dit is de klank die ons laat openbloeien.
Luister in uzelf. Luister in de kern van uw ziel en u zult de trilling ervaren. De zindering die door u heen gaat. Het één voelen met de Schepper. Het één zijn met alles. De harmonie. De kracht. En dat eenheidsgevoel, geef het aan de aarde. Dat eenheidsgevoel, geef het aan de kosmos. Dat eenheidsgevoel, laat het uitgaan, laat het zich binden met alle krachten, alle harmonieën die op deze zelfde zindering, op deze zelfde trilling, op deze zelfde klank zich ankeren. Dan voel je aan. Dan ervaar je, dat je niet deze kleine mens bent, maar dat je deze grote kracht bent, dat je deze eenheid bent, deze harmonie. Dat je samen bent met al degenen die deze zelfde ervaring doorleven, die deze zelfde ervaring doormaken.
De kracht. De eenheid. De harmonie. Het evenwicht. Wij zijn allen gelijk. Want allen dragen we de Vader in ons. Allen dragen we de Schepper in ons. Allen gaan dezelfde weg. De weg van de harmonie. De weg van het licht. De weg van de goddelijke klank. De weg van de bronnende klank. Of hoe je het wilt omschrijven. Het is in woorden niet omschrijfbaar. Het is enkel in gevoel, in aanvoelen, in eenheid, ervaarbaar.
Deze kracht die u nu doorspoelt, deze kracht die jullie hier als groep tot eenheid brengt, dat is het wonder van de kosmos. Dat is het woord van de Schepper dat in u als klank zich openbaart. Wees één, één met de Bron. Een met allen waar je samen mee de weg gaat. Wees gelukkig dat je deel bent in de erkenning van de Bron. Wees gelukkig dat je deel bent van de klank. Wees gelukkig dat de Schepper het woord tot u gesproken heeft.
Zo kan je samen overstijgend alle menselijke beperkingen, geestelijk tot volle ontplooiing komen. Zo kan je samen geestelijk een nieuw bolwerk zijn van harmonie in deze prachtige veranderende tijden. Zo ben je de ambassadeurs als het ware van de vernieuwing. De vertegenwoordigers van de Schepper. De brengers van het woord.
Dan kunnen we rustig terug tot ons zelve komen. Kunnen we rustig de klank in ons laten verder trillen en toch ons ware “ik” erkennen. Zo heb je, ieder voor zich, uw eigen krachtige mystieke ervaring kunnen opdoen. Zo heb ik jullie een sleutel gegeven tot het woord, tot de klank. Een klank die voor ieder individueel is. Een klank die voor ieder het woord is op de weg naar de ontsluiting van het bewustzijn.
Lieve vrienden, gebruik dit woord. Gebruik deze klank. En heb je behoefte dit te herhalen, doe het. Luister naar uw eigen innerlijke. Luister naar uw eigen gevoel. En u zult in deze nieuwe tijd, deze nieuwe wegen, aardig wat ervaring kunnen opdoen. En u maak van uw stoffelijk bestaan een zeer waardevol bestaan.

Zo. En hiermee ben ik aan het einde van mijn taak gekomen voor vanavond. Ik geef jullie de raad nog even rustig alles te laten bezinken. Elkaar in alle eenvoud, in volle harmonie, in volle vriendschap te benaderen. Vergeet alle verschillen die er tussen jullie zijn. En wees één in de spirituele kracht die hier is opgebouwd. Dan zijn jullie klaar om de komende weken op een perfecte manier door te gaan. Om in de komende tijd nog aardig wat lering voor uzelf te ontdekken en te ervaren.

Lieve vrienden, het was mij een waar genoegen bij jullie aanwezig te zijn en nog meer te voelen hoe intens de medewerking was in wat is gebracht. Ik ben daar ontzettend dankbaar voor. Want het is niet alleen voor jullie waardevol, maar ook voor ons aan onze zijde is het waardevol. En is hetgeen wat we van jullie krijgen voor ons ontzettend veel waard. Daarvoor onze dank van alle medewerkers. En hiermee geef ik dan het medium vrij.