Druïden – Deel 02 – les 01 – Kosmische wetten en Perth

7 oktober 2014

Zo, we staan aan het begin van het tweede jaar. En alvorens daarmee aan te vangen, wil ik even een oude gewoonte naar boven halen, namelijk om jullie te verwittigen dat de geest en de groep die ik vertegenwoordig, hier in het Nederlandstalig gebied, de groep van de druïden, dat wij, niet zoals nogal eens gedacht wordt, alwetend zijn of onfeilbaar. Ik vind dat het toch belangrijk is dat dit nog even naar voor gebracht wordt. Ik wil daar direct aan toevoegen dat al wat wij hier brengen en u leren, naar onze bescheiden mening, een deel is van de waarheid volgens dat wij hebben kunnen ervaren en vaststellen. Direct daarmee verbonden moeten we zeggen dat het een deel is, omdat wij ervan overtuigd zijn dat noch de geest noch de mens in staat is om de volledige kosmische waarheid te bevatten. Maar als wij allen deel daarvan kunnen erkennen en ermee werken, dan denken wij dat we op een goed spoor zitten. Daarom is het ook belangrijk dat jullie die de lessen volgen, heel goed overdenken wat er gezegd wordt en dat u, volgens uw eigen kunnen, daarmee omgaat. En dan denk ik, wanneer we dit zo kunnen verwezenlijken, we een heel goed en rijk aan geestelijke waarden nieuw lesjaar kunnen doormaken.

Ik zou dit lesjaar graag onder het symbool, dat de meeste onder u wel zullen kennen, van ‘Perth’ [fonetisch: fuirt] brengen. Oh, ik weet het, jullie spreken dit in de moderne tijd als puirt of nog anders uit maar de juiste klank is fuirt. Het is een oude klank van hier. Het is het symbool van de inwijding en onze bedoeling is jullie dit jaar zaken bij te brengen die aansluiten bij de kleine praktische dingen die je vorig jaar geleerd hebt, maar waar je nu een aardige stap mee verder kan gaan. En daarom deze symboliek.

Ik zou graag de les beginnen met een kosmische wet waar u misschien nog maar weinig bij stil hebt gestaan, waar u misschien weinig aan gedacht hebt, maar die voor de mens, wanneer hij met geestelijke krachten wenst om te gaan, toch niet van belang kan ontdaan zijn, integendeel. Het is een wetmatigheid die je heel goed moet kunnen beheersen, namelijk het volgende: wanneer je, of je nu met magie werkt of je werkt met alchemie, een resultaat wilt bereiken, dan is het van belang dat u in wat u wenst te beheersen om het resultaat te bereiken, iets van jouzelf inlegt. Want je kan maar iets beheersen, kosmisch, wanneer er een deel van uzelf in aanwezig is. Het is misschien iets waar u nog niet zoveel hebt over nagedacht en het is ook iets wat niet zo vaak naar voor wordt gebracht omdat dit nogal wat consequenties inhoudt. Maar gezien wij hier werken op basis van Licht en Harmonie, moeten wij ons geen zorgen maken over consequenties, want deze zijn ook in dit kader van Licht en Harmonie aanwezig. Het is maar wanneer je deze kennis in omgekeerde zin zou wensen te gebruiken, en daar willen we u wel voor waarschuwen, dat deze consequenties er ook zijn, maar even sterk als in de disharmonie en in de onmacht en in het duister. De kosmos is nu eenmaal altijd in evenwicht. Hoe je dit wilt benaderen, je zult dit op alle terreinen steeds weer opmerken.

U hebt in vorige lessen leren omgaan met bij voorbeeld uw hazelaarsstaf, met nog andere zaken en nu ga ik u even duidelijk maken wat deze wet inhoudt. Een wet die door ons zeer sterk in het verleden werd toegepast, met zeer goede resultaten. U hebt bij voorbeeld iemand die een tekort heeft. We zijn nu, langzaam maar zeker, in de herfstperiode en ga even in uw gedachten een paar duizend jaar terug toen de mensen niet al het comfort kenden dat jullie nu kennen en dat men in deze periode zich moest kunnen voorzien om te overleven tijdens de wintermaanden die aankwamen. Nu, u kunt zich voorstellen dat dit niet voor iedereen evident was of dat niet iedereen de mogelijkheden had om alles op te slaan en te doen. Dan moet u vooral aan voedsel denken maar ook, wat belangrijk was, was water. Wat deden wij in die tijd? Dat was heel simpel: wij hadden meestal een staf in gebruik, hetzij van effectief hazelaar – het benadert het meest de hazelaar van nu – en/of een staf van beuken, van beukenhout. Nee, geen staf van eiken. Eik werd door de druïden niet gebruikt. Klinkt misschien raar in jullie gedachten omdat de eik de heilige boom was. Juist daarom. De eik was heilig. Deze werd niet aangetast. Daar tegenover stond dat beuk en hazelaar in tweede rij stonden. Zij hadden ook een zeer spirituele waarde, een magische waarde in onze tijd en hun hout werd wel gebruikt.

Nu, tijdens rituelen werden deze magische staven gebruikt. Er werden toen, met de staf in de hand, aanroepingen gedaan, vooral aanroepingen die te maken hadden met de planeten. Maar er werden ook aanroepingen gedaan naar de elementalen en er werden in het zand magische tekens met deze staven getekend. Van daaruit ontstond een kracht, een zeer sterke kracht. En deze kracht werd in de herfstperiode, de periode van nu ongeveer, maar wij rekenden niet met een kalender maar wel met manen, overgedragen aan diegenen die deze kracht van ons nodig hadden. Maar om die overdracht mogelijk te maken, was die kosmische wet daar die ik aan het begin hier heb naar voor gebracht: om een werking, een resultaat te bereiken, moet er iets van u in aanwezig zijn, u moet het kunnen beheersen want anders krijgt u niet de juiste werking.

En wat deden wij? Wij hadden gedurende de periode voorafgaand aan deze ceremonieën hazelaar of beuk genomen en deze hebben wij in heel kleine stukjes gesneden, zo stukjes van een centimeter, maximaal anderhalve. Dus dat je krijgt dat die eigenlijk kleine stafjes waren. En dan komt nog een belangrijk punt, en dat is een punt dat ervoor gezorgd heeft dat heden ten dage er veel misverstanden over runen bestaan: in die tijd had iedere druïde die deze procedures deed, zijn eigen symbolen en op die kleine stukjes hout werd het symbool door de druïde als dusdanig aangebracht. Je kon zo gemakkelijk een stuk of 20, 30 staafjes hebben. die staafjes werden allen in een zak gedaan, werd dicht gebonden en was deel van een ritueel, meestal in die zak aan de koord welke onze tunica samenbond terwijl het ritueel uitgevoerd werd met de staf zelf.

U moet dan goed begrijpen dat op dat moment ook deze kleine stukjes eenzelfde lading kregen als de kracht die opgeroepen werd door ons om de nodige voorzienigheid in de winter aan te maken. En wat is nu belangrijk? Belangrijk is dat wanneer we naar de mensen toegingen die hulp nodig hadden, want anders zouden zij de winter niet kunnen doorkomen, daar gaven wij een klein takje aan met ons symbool. Doordat we dat gaven, gaven we een stuk van onze kracht, van onze kennis, door aan die mens. En dan is het mooie resultaat dat niemand die ook maar een deel van ons heeft gekregen, ooit van honger of dorst is omgekomen. Want doordat wij deze kracht opwekten en als deel van onszelf doorgaven, creëerden wij evenwichten waardoor degene die anders tekort zou hebben, in de ganse periode die dan kwam van de winter, geen tekorten kende. U kunt dat op andere terreinen toepassen. Hier zitten nogal wat therapeuten in de groep. U kunt dat therapeutisch toepassen. U kunt dit naar iemand die bepaalde problemen heeft en zich niet goed voelt, op dezelfde wijze een kracht geven en zelfs laten komen naar een oplossing van hetzij het zielsprobleem hetzij het stoffelijk probleem.

Ik kan me voorstellen dat je niet meer, zoals wij, in de herfstperiode buiten van alles gaat doen. Dat is ook niet nodig. U hebt al kennis genoeg gekregen om dit samen te brengen, voor uzelf uit te werken en op deze wijze ook anderen te helpen. Een andere methode die soms toegepast werd en die het voordeel had dat zij niet jaarlijks herhaald werd omdat de materie sterker was, dat was dat we in een rivier keien gingen halen. Meestal was dat per druïde een 20-tal, 25-tal keitjes. We zochten diegene eruit die een klein mankement hadden, dat wil zeggen: die niet 100 % glad waren. Als je die dan pakte, kon je die in uw huid voelen prikken, een belangrijk element. Het was om de eenheid met de aarde hier ook te voelen. En dan werd eigenlijk dezelfde procedure gedaan.

Bijvoorbeeld wanneer iemand een verre reis ging ondernemen – u hebt het gemakkelijk, u stapt in een wagen of u stapt in een vliegtuig, een trein, noem maar op, u hebt geen probleem; in onze tijd was het even anders, een verre reis was dikwijls een reis van jaren om ergens te komen, soms iets op te halen en terug te komen – wel op dat moment kreeg zo’n persoon zo een steentje mee, zo’n keitje mee. Ook op dat keitje was door ons een teken aangebracht. En zoals ik zei: elke druïde had zo zijn eigen tekens, zijn eigen waarden. Je zou kunnen zeggen dat dat teken een beetje overeenkomt met de amulet, die u kent, om u te beschermen. Het ligt allemaal in dezelfde lijn. En dat gaven wij dan ook, na er een ritueel op gedaan te hebben, ingestraald met kracht en zo verder, gaven we dan door aan diegene die op reis vertrok. Dat was meestal een heel goed beschermend geheel.

Waar ik naartoe wil is niet dat u deze rituelen zou gaan nadoen, nee, maar dat u beseft dat wanneer u voor een ander iets wilt doen, dat u altijd, in wat u doet, een beheersing moet hebben en dat die beheersing alleen kan voorkomen wanneer er in het geheel iets van u aanwezig is. Want als dit niet is, als er niets van u aanwezig is, magisch gezien, krijg je dat andere krachten de overhand kunnen nemen die je dan niet meer kunt sturen. En dat is, wanneer je magisch wilt werken, zeker niet aan te raden.

Uzelf hebt allemaal al uw eigen staf. U kunt nu op deze wijze, en dan via meditatieve weg, hetzelfde uitvoeren. Dan hebt u steeds iets bij de hand wanneer iemand u om hulp vraagt. U moet daar geen uitleg aan geven. U kunt gewoon zeggen: “kijk, wat ik u hier geef, is een amuletje en dat zal u helpen”. En effectief, u zult zien dat wanneer u zo te werk gaat, dat dat wel degelijk zijn uitwerking gaat hebben. Maar het moet vanuit u vertrekken, dat is belangrijk. Het is belangrijk dat u het zelf doet. Het is belangrijk dat u zelf via meditatieve weg, en ik durf hier dadelijk bijzeggen: via de tweede werkelijkheid, een opbouw doet van de kracht en dat u deze vastlegt zodat u deze weer verder kan geven. De vertrekkende kracht, hoofdkracht, zit in de staf die u gebruikt.

Ik zou zeker, als ik van jullie was, de komende weken daar voor uzelf rustig mee experimenteren. Er zullen altijd wel zaken zijn waar u zich toe kunt richten die kracht en zo verder kunnen gebruiken. Zeker wanneer ik zie hoe de groep eigenlijk het vorige jaar is doorgekomen. O ja, je kunt elkaar ermee helpen. Dat is wat ik hier zeg: u kunt elkaar daarmee helpen. U kunt daar zelfs het groepsverband enorm mee versterken.

Kijk, u bent als groep heel goed bezig geweest. U hebt dus aardig wat in gang gezet vorig jaar, meer dan u beseft. En we hebben jullie laten doen. Ik kan het nu wel zeggen omdat we nu op het keerpunt staan. We gaan nu, langzaam maar zeker, vanuit een diep dal, waar de meeste van jullie op het ogenblik in aanwezig zijn, naar boven. En u bent gedurende het vorige jaar, langzaam maar zeker, in dat diepe dal gekomen. En weet u waarom? Omdat u anders niet zou verder kunnen. Er zijn veel zaken die u moet loslaten, die u moet kunnen achter u laten. Jullie willen geestelijk geschoold zijn. Als mens heb je de drang dat je zaken wilt kunnen kennen, beheersen. Maar wat we jullie niet gezegd hebben, is dat bij wat je leerde, je steeds verder neerwaarts ging. Wat logisch is. Want de stofmens wenst dit niet. En waarom niet? Omdat de stofmens zich heel graag vast ankert aan stoffelijke zekerheden, aan gewoontepatronen.

Het gevolg is dat je een maatschappij hebt op het ogenblik waar het ieder voor zich is, waar niemand zich nog iets van een ander aantrekt, zolang als hij of zij het maar goed heeft en zolang hun gewoontepatronen maar zeker niet verbroken worden en dat wat zij wensen, steeds maar hoger kan gaan. De wenselijkheden in onbeperkte mate. Ik zeg niet dat jullie daar een voorbeeld van waren toen je begon, dat heb ik niet gezegd. Maar die ganse menselijke tendens van de maatschappij heeft ieder van u in zich. U kunt niet anders, u leeft daarin.

Dan was het voor ons noodzakelijk om jullie op een glijdende wijze zo ver te krijgen dat de inzichten konden rijpen. Maar inzichten kunnen maar rijpen en opkomen op het ogenblik dat je ofwel geconfronteerd wordt met een feit dat je niet anders kan ofwel dat je vanuit uzelf zover komt dat je kunt zeggen: “ach, ik laat los”. Maar voor de meeste mensen is het een noodzaak dat zij geconfronteerd worden. En wanneer we hier nu rondgaan in de groep, in de kring, dan kan ieder voor zichzelf vaststellen: “ja, dat is vorig jaar, in dat jaar, met mij gebeurd; daar zijn emotionele breakdowns, daar zijn emotionele ontploffingen geweest; daar is het mis geweest; daar zag ik het niet zitten; daar ben ik, bij wijze van spreken, geattaqueerd en noem maar op”.

En dat alles heeft bij de meeste gemaakt dat zij, ondanks dat je in evenwicht bleef in de groep en dat de ganse groep ervoor zorgde dat je niet eigenlijk stikte in dat moeras maar toch dat je, langzaam maar zeker, in het diepste van het dal kwam. Wat een noodzaak is om verder te kunnen. En nu gaan we, les na les, uit dat dal, steeds verder, en ga je voor uzelf steeds meer zaken kunnen loslaten. Je gaat zaken kunnen herkennen, kunnen vaststellen: “ach ja, vroeger zou ik zo gedacht hebben maar dat is niet juist, dat klopt niet voor mij; het zit zo” of “het ligt zo” of “dat is de richting die ik moet inslaan” of “ik hou mij vast aan het oude; nee, met dat oude ben ik niks, daar kom ik niet mee vooruit, integendeel; het kapselt mij verder in, ik moet het loslaten; ik moet de sprong durven wagen naar het nieuwe”. En het is op alle terreinen zo. Het zal te maken hebben met uw ganse levensvorm, met uw entourage, alles zal, langzaam maar zeker, in een positieve zin zich wijzigen.

O, er zullen nog moeilijke momenten voor iedereen komen, dat is evident. Want het is zoals een kind dat leert lopen: het kruipt recht, het zet zijn eerste stapjes en het valt verschillende keren. En de ene keer ligt er juist een kussen en is het vallen niet erg en de andere keer valt het met zijn hoofd tegen een tafelpoot en is er muziek op de wereld. U begrijpt dat dit ook voor u gangbaar is. Maar juist door wat we u kunnen meegeven, kunnen aanleren, kun je stapje per stapje verder. En het is van een niet te onderschatten belang dat u in het komende jaar, meer en meer, op elkaar vertrouwt. Dat je nog sterker als stofmens met elkaar verbonden bent, elkaar ondersteunt en elkaar helpt.

Vorig jaar hebben wij de connectie vooral via uw geest gelegd. Die connectie gaan we in het tweede deel terug sluiten. We hebben ze even opengesteld, uw weet waarom: om de mogelijkheid te geven aan diegenen die graag van de trein stapten, dit te doen en anderen te laten opstappen. Maar goed, de connectie wordt terug gesloten. Dus geestelijk werkt alles rustig verder. Maar nu moeten we ertoe komen dat ook op stoffelijke wijze je langzaam, meer en meer, tot een eenheid kunt komen, dat er meer vertrouwen is.

En ook hier speelt de wet van beheersing een rol, namelijk: u kunt maar vertrouwen krijgen op het ogenblik dat u eerst zelf vertrouwen geeft. Geeft u vertrouwen, dan krijgt u meer vertrouwen. En daar komt eigenlijk een kleine tweede kosmische wet bij, maar niet minder belangrijk, namelijk: wanneer u ook maar iets in gang zet, hoe klein ook, je ervoor zorgt dat er enorme mogelijkheden ontstaan. Want door zelf, en ik neem hier het voorbeeld van vertrouwen, vertrouwen te geven, creëer je de sfeer en de mogelijkheid dat anderen ook vertrouwen gaan geven. En op een minimum van tijd krijg je dat vanuit één klein brandpunt er zeer vele brandpunten zijn die kunnen samenvloeien.

En ik weet het, stoffelijke mensen hebben hun karakters. Ieder mens is anders en niet ieder mens zal even gemakkelijk met een ander omgaan. Dat is ook niet nodig. Zolang je maar beseft dat je in de groep waarin je aanwezig bent, waarin je in de toekomst meer en meer gaat werken, kunt vertrouwen op de ander. En zo kun je een platform vormen waar iedereen zijn correcte plaats in kan vinden en waar, ondanks de stoffelijke verschillen, er toch, stoffelijk ook, een zeer sterke harmonie onderling kan zijn die ervoor zorgt dat je niet alleen stoffelijk elkaar ondersteunt, maar dat je geestelijk ook u zelf steeds verder kunt ontplooien.

Het is ook om deze reden dat je allemaal hier aanwezig uw problemen hebt, of gehad hebt, in het jaar dat voorbij is. Uw confrontaties met het onzekere, ook om u te leren van te stoppen van te leven naar de toekomst. Want dat is één van, volgens onze bescheiden mening, de grootste fouten die de mensheid maakt: dat is te leven naar de toekomst. En dan, als we deze westerse maatschappij zien, te leven naar de wenselijkheden in de toekomst. Maar daar loopt het dan helemaal mis. U weet niet wat er morgen gaat zijn in uw leven, dat weet u niet. U kan denken: “ja maar, ik moet toch zorgen dat ik binnen zoveel jaar een goed pensioen heb, dat ik kan leven daarvan zonder zorgen”. Heel mooi als u zich daar vandaag zorgen om maakt en, dat u op 64 jaar naar onze zijde komt. Dan hebt u zich aardig wat zorgen voor niets gemaakt. En ik durf nu zelfs anders stellen, dat door de zoektocht, de geestelijke zoektocht die je doet, dat zich op die terreinen eigenlijk nooit problemen, echte problemen, zullen voordoen.

Iemand die met geestelijk werk en geestelijke ontwikkeling bezig is, zal altijd, wat er ook gebeurt, over het nodige kunnen beschikken om verder te kunnen. En daarmee heb ik niet gezegd: over het nodige te beschikken om alle wenselijkheden in te vullen. Want dat is de rem voor de meeste stofmensen: de wenselijkheden, en zeker in een maatschappij als deze, worden u aangepraat als noodzaak en liggen deze zeer hoog. U moet vertrekken, als u geestelijk verder wilt geraken, van het volgende gedachtebeeld: dat wat u hebt, nog altijd veel meer is dan het grootste deel van de wereld hier. We kunnen zelfs zeggen dat iemand in deze contreien die arm is, een superrijke is in de ogen van een Afrikaan die daar ergens in de brousse moet vechten elke dag om te zien waar hij een druppel water vindt of voedsel. Die ’s morgens de ogen opendoet en niet weet of hij iets zal kunnen doen die dag.

Kijk altijd naar wat u bezit. Werk daarmee. Ga nooit kijken of vergelijken met wat een ander bezit of heeft want dan maakt u zich doodongelukkig. En wij zien genoeg, en dat is het voordeel van onze zijde, dat zeer veel mensen zich gaan spiegelen aan illusiebeelden van anderen in de maatschappij, omdat anderen de illusie kunnen creëren, gewild of ongewild, dat het allemaal zo mooi en zo goed is. Dat is zoals men dikwijls iets heel mooi langs buiten opkalefatert en als je dan de binnenkant ziet, dan is het totaal verrot. En dat komt ontzettend veel voor in uw maatschappij. Dat is ook één van de barrières die dikwijls bij de mens voorkomen omdat de mens zich daaraan spiegelt, mee vergelijkt. En dan doe je eigenlijk aan negatieve magie. Want je gaat in iets geloven dat niet is zoals het zich voordoet. Maar u gaat erin geloven en u gaat zich ongelukkig voelen. En doordat u zich ongelukkig voelt, koppelt u zich aan de drama’s die achter die illusie zitten, of het duister, of het demonische, noem maar op, en u trekt het, als het ware, naar u toe, met alle gevolgen van dien. En dat kun je in de maatschappij rondom u dagelijks waarnemen.

En dat zijn zaken waar jullie moeten van vrijkomen te staan. Dat zijn zaken waar jullie moeten kunnen van zeggen: “oh, ik neem het wel waar, maar ik stoor er mij niet aan, ik ga mijn weg en op mijn weg zal alles zijn wat nodig is om deze te bewandelen”. En degenen die dan op uw weg met u meekomen of uw hulp vragen, kunt u dan volledig, zonder restricties, verder helpen, zonder dat u bang moet zijn: “oh, ik ga binnen 10 jaar hier misschien tekort door hebben”. Wat weer een andere illusie is.

Ik hoop dat deze eerste les niet te zwaar is geworden, niet te moeilijk?

Er zitten een paar praktische zaken in. Ik zou graag hebben dat u zich daar nu echt mee gaat bezighouden, dat u de tijd ervoor neemt. Er zijn geen excuses om te zeggen: “ja maar, ik heb een drukke job, het gaat zo niet” of “ik moet dit of dat”. U kunt dit heus wel, ieder van u. Vertrek dagelijks vanuit een meditatie en bouw dan al de rest op. Tracht de wetmatigheden die ik hier voor u naar voor heb gebracht, in uw gedachten vast te leggen en ermee te werken, dat het voor u een normale zaak wordt. Dat u beseft wat u doet, dat u niet terug altijd moet gaan opzoeken: “ach, wat heeft hij nu weer gezegd, hoe zat dat nu weer?” Nee, nu zitten we op de weg dat u, langzaam maar zeker, alles spontaan moet gaan invullen, ermee omgaan. En dan gaat u zien, dan gaat u uit het dal kunnen komen waar u zich nu allen eigenlijk in bevindt.

En voor de meesten hier aanwezig, is het dal eigenlijk puur emotie, zelfs wanneer er fysieke uitingen van zijn. U moet allen eens gewoon, allemaal, als u mediteert, eens proberen om uw zonnevlechtchakra aan te voelen. Wel, probeer gewoon daar alles te laten afvloeien, gewoon de spanning die daar is, en u hebt het allemaal zitten, die spanning te laten wegvloeien. Geef ze aan de aarde.

Wij hebben u geleerd van u in te stellen. Wij hebben u geleerd hoe u zich in goudgeel licht kunt zetten, hoe u zich vanuit een energiebol kunt laden. Het wordt tijd dat u dit allemaal intenser gaat doen. Het wordt tijd dat u dit als een normale procedure gaat beschouwen, die zo normaal is als de verscheidene onder u die dagelijks een pilletje voor dat of een pilletje voor het geen pakken. En als ze het niet genomen hebben, voelen ze zich niet goed. Wel, die procedure moet op deze wijze krachtiger zijn, dat je beseft: “als ik zo ga handelen, dan ben ik in harmonie met het geheel, dan is de kosmos één met mij”. En dan gaat u heel veel, maar heel veel, niet alleen stoffelijke, fysieke problemen ondervangen, maar u gaat ook geestelijk aardig wat verder kunnen komen. En dan zullen de donkere dagen die komen, eigenlijk u niet heel veel kunnen deren.

En dan tot slot wil ik nog een kleine toevoeging doen waarom ik dit lesjaar onder het symbool van Perth heb gezet. De meeste zullen dit niet weten, maar die symboliek is de symboliek, niet alleen van inwijding, maar daaraan gekoppeld, niet onbelangrijk, van het perfecte zwarte. Dit symbool werd door ons gebruikt vooral bij nieuwe maan wanneer alles perfect donker was, wanneer er geen licht van de maan op de aarde scheen. Vanuit die toestand, toestand van volledig duister, volledig zwart, kon je dan vertrekken en was het minste, maar ook het minste spiertje licht de verankering om door te gaan, om u los te maken van dat zwarte. Hier wordt geen demonie bedoeld, hé, let op, hier wordt alleen de harmonie bedoeld die er is wanneer alles één is. En in onze tijd gebruikten wij dat.

Want u werkt met volle maan en u kent volle maan in zijn werking, maar je kent eigenlijk weinig van de werking of de inwerking van de nieuwe maan die ook niet te onderschatten is. Want de nieuwe maan geeft, wanneer je beseft dat zij staat voor een volledig zwart geheel, zonder enige afwijking, de mogelijkheid om van daaruit met vernieuwde kracht, vernieuwde energie, harmonie, verder te gaan. En je weet zo goed als ik: die nieuwe maan duurt niet lang. Ook zij gaat, langzaam maar zeker, over terug in het licht. En dan kun je rustig meegaan.

Dat was ook één van de procedures die we toepasten bij zeer jonge leerlingen. U moet zich voorstellen dat in zulke nacht, onder de wijding van Perth, een adept gewoon in een kring van eiken werd gelegd, dit nog liefst in de zomerperiode als het loof zeer dik stond, en die moest daar in die kring van eiken blijven liggen tot hij het licht ervoer. Ik zeg niet dat u dit moet gaan proberen in deze tijd. Maar ik kan u wel verzekeren dat degenen die in de proef slaagden, en heus, dat waren er niet zoveel, maar dat diegenen die er in slaagden, druïden werden die over een magische kracht beschikten die tot ver buiten alle regionen dikwijls bekend werd.

Want het is niet zomaar evident om in een volslagen duisternis in een woud alleen te blijven. Een heel groot deel kon dit niet aan. Nu, troost u, wij waren niet degenen die de Romeinen beschreven als zijnde onmensen want niemand werd aan zijn lot overgelaten. Er werd ook niet toegelaten dat iemand van angst zou ziek worden. Want op het ogenblik dat de angst opdook, werd er door ons ingegrepen. Want wij beseften heel goed dat men deze angst niet kon overwinnen wanneer men in zichzelf niet de kracht vond, de attitude vond om zichzelf onder controle te hebben en in zichzelf het licht te ontdekken.

Zo, dit zijn wat kanttekeningen die u misschien tot denken kunnen aanzetten. Deze oude proeven passen helemaal niet meer in deze tijd, dat hoeft u niet te doen. Maar het is wel een mogelijkheid om u in uw denken in gang te zetten en u nu, in het hedendaagse, de ideeën te laten ontwikkelen om jullie ontwikkeling verder te laten evolueren.

Zo, ik ga nu even het medium vrijgeven, een korte pauze. Dan kunt u in het tweede gedeelte, zoals gewoonlijk, misschien nog enkele vragen naar voor brengen. Het is zo dat wij, en dat wil ik er ook nog aan toevoegen, graag hebben dat u de vragen lieert aan de les omdat dit u het meest vers in het geheugen ligt. Mag ik u vragen dit jaar zo weinig mogelijk interessevragen over alles en nog wat van de maatschappij naar voor te brengen. U mag het ons niet kwalijk nemen, maar dit is tijdverlies voor wat wij trachten jullie te brengen. En dit belast ook het medium te lang om op al deze vragen te antwoorden. Daarom een simpele bede: laat de vragen vragen zijn die gekoppeld zijn aan de les en dan kunnen we op een heel goede wijze werken. En dan zal de broeder die het tweede gedeelte waarneemt, het tweede gedeelte afsluiten met een krachtsopbouw die de keten van de groep terug volledig sluit en ook de nieuwe volledig daarin opneemt, zodat de groep weer als een volledige eenheid, zowel geestelijk als stoffelijk, beiden, kan evolueren.

Zo, ik wens jullie in de komende week nu veel denkgenot en oefenplezier van wat nu gebracht is. En ik dank jullie voor jullie intense aandacht.

Deel 2

Zo, aan mij de taak van uw vragen te beantwoorden die zijn opgerezen aan de hand van wat uw leraar heeft gebracht vanavond. Dus zou ik zeggen, mag ik de eerste vraag?

  • Zou u de eerste kosmische wet die is aangehaald in het eerste gedeelte nog eens concreet willen toelichten?

Wel, dit is eigenlijk een heel simpele wet. Op het ogenblik dat je iets wil bereiken, is het van belang dat in hetgeen dat je wil bereiken iets van jezelf inlegt. Op het ogenblik dat er iets van uzelf inzit, kan het zich ontplooien en kun je resultaat hebben.

Dus, ik zal het misschien ja, op gezondheidsniveau stellen. U hebt iemand die u vraagt van: “kijk ik heb problemen, laat ons zeggen, met mijn spijsvertering. Kan je mij helpen?”. U hebt allen al vroeger geleerd van om te gaan met uw hazelaarsstaf. U kunt dan bijvoorbeeld aan de hand van het gebruik van uw staf vaststellen, laat ons zeggen, via uw intuïtie, wat er eigenlijk aan de hand is. En dan kunt u misschien een of ander natuurproduct aanraden aan die persoon. Dan kunt u zeggen: “kijk, als u dit of als je dat neemt dat ik u geef, dan gaat u daarmee geholpen zijn”. En terzelfder tijd, gaat u in dat product dat u geeft, de kracht van u leggen. Begrijp je? U gaat het geheel daarmee laden. U geeft dat dan door. Dan geeft u niet alleen iets, een product dat helpt, maar ook een deel van uzelf daarin. Dat is eigenlijk op een simpele wijze deze wet verklaard. En zo beheers je het ganse geheel. En dat is heel belangrijk.

  • Dus hier draait alles om het steken van iets van uzelf in iets stoffelijks dat wordt doorgegeven.

Dat is heel mooi geformuleerd, ja. Maar dit heb ik nu op iets dat je kunt innemen. Maar je kan evengoed bijvoorbeeld, ik ga een ander voorbeeld geven, hier zitten nu niet veel studenten in de zaal, dus kan ik dit gerust doen, u kunt bijvoorbeeld via uw hazelaarsstaf, en ik blijf daarbij omdat je daarmee hebt leren werken, en in het voorbeeld dat uw leraar u gegeven heeft, aan een student om hem te helpen in zijn examens een stukje geven en tegen die student zeggen: “kijk, dit steek je in uw zak”. En effectief, wat zul je opmerken? Dat door hetgeen wat je gedaan hebt om hem te helpen, ik ga hier nu geen procedures uitleggen maar gewoon wat je gedaan hebt en hij dat stukje van u gekregen heeft, dat ook door u geladen is, in zijn zak steekt, gaat hij op het examen waar hij anders, bij wijze van spreken, door zenuwachtigheid, angst en zo verder zou blokkeren dit niet voelen en gaat hij toegang hebben, hij moet wel de kennis bezitten natuurlijk, tot de kennis die in hem zit zonder dat zijn zenuwen of angst de boel blokkeert. Zo werkt het.

Ik hoop dat ik erin geslaagd zijn van het u duidelijk te maken?

Ik denk dat er nog een bijvraag is, maar ik capteer ze niet.

  • De bijvraag is simpel. Er is ook gesproken over uw eigen symbool ergens inleggen. Wat bedoelen jullie met ‘uw eigen symbool’? Is dat een rune symbool, is dat een ander symbool?

Kijk, ik denk dat dit nu toch heel simpel uitgedrukt is. Uw eigen symbool is het symbool dat u eigen is. Sommige mensen die hebben bijvoorbeeld, ook zijn er hier leden van de groep die dat als symbool hebben, die dragen een ank als symbool. Dan teken je daar een ank op. Anderen gebruiken, alhoewel wij daar niet zo voor zijn omdat dit symbool nogal zeer geladen is met pijn en smart, een kruis. Wanneer je het echt puur christelijk zou willen doen, dan zou ik zeggen, maar misschien ben je niet zo handig, teken een klein lammetje. Dat is een milder christelijk symbool dan het kruis. Omdat het kruis eigenlijk toch door de eeuwen heen symbool is geweest van dood, moord, doodslag en zo verder. Zoals nu de vlag van uw moderne fundamentalisten het symbool is van dood en moord en doodslag. Dus, maar een symbool dat kan heel persoonlijk zijn.

  • Broeder geef je het één keer of meerdere keren bijvoorbeeld bij een behandeling van een patiënt?

Eén keer is voldoende. Want als u het meerdere keren zou doen, lieve vriend, dan gaat u er van uit dat het niet werkt. En dan zit je fout met uw procedures.

  • Ik zit hier te denken als een patiënt meerdere keren terugkomt voor eenzelfde klachten. Maar dan toch één keer.

Eén keer. Want als je een, ja kijk, hier haal je iets anders aan. Wanneer je iemand helpt en deze persoon, om welke reden ook, aanvaardt deze hulp niet ondanks dat hij ze zogezegd gevraagd heeft, maar het kan zijn dat hij denkt: “ah, wat ik hier krijg, wat kent die vent daarvan? Niks.” Dan werkt er al niets meer voor die man of voor die vrouw. Dan mag jij die dat 20 keren geven, die wil dan op dit moment niet geholpen worden, ondanks dat hij de illusie creëert van wel geholpen te worden.

Want je mag niet vergeten, lieve mensen, in uw maatschappij is ziekte een cultus. Neem mij niet kwalijk dat ik zo cru ben. Maar voor de meeste is ziek zijn een aandachtstrekker waarmee ze aandacht hebben van anderen die ze anders niet krijgen. Daardoor dat vele zaken serieus fout gaan. En dan moet je niet daar een inspanning voor doen. Zolang als je de persoon niet kunt laten inzien dat ziek zijn niet bedoeld is om aandacht te krijgen, maar misschien bedoeld is om uzelf een beetje terug op het spoor te zetten, ja, dan is het beter dat je als ze niet luisteren, zelfs de eerste keer, dat je u gewoon terugtrekt en zegt: “even goede vrienden maar ik kan jou niet helpen”.

Goed. Dat was het dan voor vandaag. Er rest mij nu niets dan jullie kring terug magisch te bevestigen. Lieve vrienden, ik ga dit doen op de oude wijze die ik zelf nog vele levens terug op aarde heb uitgevoerd. Natuurlijk, ik pas mij aan de mogelijkheden van het medium aan en de inhoud van het medium. Ik ga van het medium niet verlangen dat hij hier een taal gaat spreken die hij niet beheerst. En ik ga ook geen zaken naar voor brengen die voor u totaal tot het onbekende behoren. Dit zou niet zeer zinvol zijn. Maar ik ga het wel doen op dezelfde wijze zodat de krachten waarvan u deel bent op dezelfde wijze als duizenden jaren terug ook hier hun rol weer kunnen spelen en hier ook de groep bevestigen.

En dan kunt u rustig, na het gebeuren, even nog de tijd nemen om misschien met elkaar een paar woorden te wisselen. Want de krachten waar we nu mee gaan werken, zijn krachten die overal rondom u aanwezig zijn, waar u normaal geen erg in hebt maar die u enorm kunnen leiden, helpen, vooruit brengen en zo verder.

Mag ik u verzoeken van in een kring te gaan staan. Elkaar nog geen hand geven. Ik zal u wel het signaal geven wanneer u elkaar de hand mag geven en de kring als keten mag sluiten.

Meditatie: Sluiten en bevestigen van de magische kring

Ik vraag u gewoon nu heel ontspannen, rustig, dat ieder rustig de ogen sluit zodat u even niet meer afgeleid wordt door stoornissen van de stof. Concentreer u gewoon, lieve mensen, op de woorden. Ik zou beter nog zeggen: concentreer u op de klank van de woorden. Want het is de combinatie die hier nu de voornaamste rol gaat spelen.

Wij zijn hier samen verenigd, samen in eenheid vormen wij de bron van de aarde. Wij zijn hier verenigd in de Kracht van de Kosmos waartoe wij behoren. Wij hebben een weg die wij vanavond omschreven hebben als Perth, een inwijdingsweg, die vertrekkende van de aarde zich uitstrekt over het heelal. En via die weg zijn wij één met de Krachten die dit heelal sturen.

Wij zijn niet alleen één en opgenomen in onze moeder aarde, wij zijn één met de maan die ons het blauwe licht toezendt, dat ons de kracht geeft om inzicht te voelen.

Wij zijn één met de zon, de bron van alle licht. Het licht dat het ons mogelijk maakt krachten op te nemen, te werken, één te zijn, in harmonie te zijn met het Al-bestaande.

Wij zijn één met alle krachten op deze aarde. Wij zijn één met de elementalen die onze helpers zijn, die we mogen en kunnen aanroepen om ons bij te staan, om ons te steunen, om ons te beschermen.

Wij zijn één met de krachten van de aarde, of dat deze krachten nu komen van het zuiden, of dat deze krachten nu komen uit het oosten, van het noorden of het westen, deze krachten zijn in harmonie met ons die één zijn met de aarde.

Wij zijn één met alle energieën die rondom ons aanwezig zijn.

En nu vraag ik in naam van deze krachten, hier alom tegenwoordig, dat wij deze groep, deze kring bevestigen.

Sluit nu deze kring door elkaar allen de hand te geven. Vorm één keten en besef dat deze keten een symbool is van Licht. Het Licht, komende uit de Bron, opgenomen in de ganse kosmos rondom u. Een Licht waarin u als het ware baadt. Een Licht dat u samensmelt. Het Licht dat we hier kunnen bekijken, gesymboliseerd als het vuur van de aarde. Want het vuur van de aarde is de kracht van ons leven. Het vuur van de aarde is het alchemistische goud dat samensmelt op onze weg in bewustzijn.

En zie hoe dit krachtige Licht, dit vurige Licht gevoed wordt door de glans en de kracht en de invloed van de maan. Zie hoe het Licht één wordt met de straling van de zon, hoe alles zich mengt in een kleurenpallet dat alle energieën in zich draagt. En deze kracht omvat jullie. Deze kracht maakt jullie één, één krachtig geheel, één krachtige keten. Een keten die door niets opgeheven wordt, omdat deze keten de mogelijkheid is voor de aarde haar vernieuwing door te zetten. Een keten die gesmeed is in het vuur van de aarde, gekoeld is door het water van de aarde, vastgelegd is door de winden van de aarde. In deze eenheid: aarde, water, vuur en lucht zijn jullie verenigd in de kracht van de aarde. Want dit zit in de Bron en is de essentie van deze Bron.

En zo kunnen we, samen sterk zijnde, de aarde mede ondersteunen, mede helpen om het nieuwe dat aan het geboren worden is, het nieuwe dat zich aan het openplooien is, uit te dragen. Zo kunnen wij de ambassadeurs zijn van de vernieuwde aarde, de ambassadeurs zijn van het vernieuwde inzicht dat ‘Aquarius’ in deze planeet heeft opgewekt. En niet alleen in deze planeet, maar in ons ganse zonnestelsel, in de ganse kosmos die voor ons kenbaar is, beseffende dat dit maar een klein deeltje is van het ganse bestaande. Maar dat deeltje is ons deeltje waar we samen aan werken, waar we samen het opbouwen, het laten openplooien tot een eenheid, tot een kracht van Licht, tot een harmonie die nimmer dooft, die steeds weer opnieuw haar stralen uitzendt. Die steeds weer opnieuw de boodschap doorgeeft van liefde, van eenheid, van harmonie en in deze liefdeskracht, in deze harmonie de boodschap van vernieuwing, van voortgang, van bewustzijnsontplooiing.

Deze krachten zijn bevestigd in de naam van de krachten van de zon, de maan en de aarde, in naam van de Kosmos en alle krachten aanwezig, beseffende de eenheid met de Bron. Beseffende dat de Kracht van de Vader, de Kracht van de Schepper onze Kracht is, dat wij deze Kracht delen en vanuit deze Kracht dit hebben vastgelegd. Deze Krachten zijn bevestigd.

De kring is gesloten, definitief. De weg voorwaarts in het Licht en de Harmonie van de Bron is aangevat onder het symbool hier voor deze groep van Perth. De inwijding voor de mens naar het Licht is bevestigd.

U mag rustig elkaar loslaten en terug plaatsnemen.

Gedenk vrienden dat door deze ceremonie, deze heel simpele maar oh zo ingrijpende ceremonie, u allen nu één bent met elkaar. Besef dat u er voor elkaar moet zijn. Besef dat u, wat er ook gebeurt, de wet die deze avond naar voor is gebracht, steeds moet toepassen, vertaald in wat uw leraar zei: vertrouwen geven. Dit is belangrijk. En hoe sterker u dit doet, hoe sterker de keten zal zijn, hoe verder u ook zal komen in dit stoffelijke leven op uw weg naar bewustzijn.

Want dat is uiteindelijk hetgeen waarom u hier aanwezig bent. Het is uiteindelijk hetgeen waarom uw geest gekozen heeft te incarneren op aarde in deze periode. Al het andere is bijzaak. Het mag er zijn, geen probleem. Maar het is niet de hoofdzaak van uw bestaan. De hoofdzaak van uw bestaan is de mogelijkheid te geven aan uw eigen geest om de zoektocht die hij hier op aarde heeft, op de meest juiste wijze te volvoeren. En wanneer je gezamenlijk elkaar kunt ondersteunen, dan zal je veel meer bereiken, dan zal je een eenheid creëren die overal rondom u nieuwe eenheden zal creëren. En dan zal er geen versnippering zijn. Dan zal er geen uiteenvallen zijn. Dan zal alleen er eenheid zijn. Dan zal alleen er harmonie en kracht zijn die steeds weer opnieuw bevestigd wordt door het Licht van de Bron.

Zo, lieve vrienden, dan ga ik even nog een kleine zegswijze van mij eraan toevoegen: “Wees welkom in de Orde der Druïden, wees welkom in de eenheid met de aarde en met alle planeten”. Wanneer u in deze eenheid, in deze kracht op dit eigenste ogenblik op uw aarde werkzaam kan zijn, dan gaat u, wat de rest van uw leven aangaat, aardig wat voldoeningen kunnen meemaken. Voldoeningen van geestelijke aard die, wanneer u na een periode nog aan onze zijde komt, mee kan brengen. Want het is hetgeen wat u nu kunt ervaren, wat u nu kan leren, dat heeft waarde, dat is het alchemistische goud, het werkelijk alchemistische goud dat, wanneer u naar onze zijde komt, mee kan brengen en waar u in uw bestaan verder mee kan. Al de rest is in wezen niet van belang. Het kan handig zijn, maar daar stopt het. Het werkelijk belangrijke is hetgeen wat u in uw bestaan mee kan nemen en daar zit de stof voor niets tussen.

Lieve vrienden, ik zeg nogmaals “welkom” en gedenk dat u maar gewoon aan ons te denken hebt in de geest en wij bij u zijn. Er is geen tijdsverschil, er is geen plaatsverschil. Wanneer u aan ons denkt, wanneer u zelf een vraag hebt en u denkt aan ons, u stelt ze, u zult antwoord krijgen. Als u luistert, hebt u antwoord. Dat is het mooie van dit geheel. Alles is er in mogelijk. Vergeet dit niet. Wij zijn er voor u en voor u verder te helpen zo ver het mogelijk is om uw leerschool in de stof zo goed mogelijk te laten verlopen.

Ik wens jullie heel veel succes en dat het Licht steeds mag in u aanwezig zijn.

← vorige tekst (einde Deel 01)
overzicht
volgende tekst →