Krachten die rond de wereld zijn

Geestelijke groeigroep – 16 maart 1993

Wanneer u wilt kunt u zelf een onderwerp stellen, u kunt het ook aan mij overlaten natuurlijk. Ik hoop dat u er over nadenkt wat er wordt gezegd en ik heb een paar punten vooraf.

Wie van u zich bezig heeft gehouden met de ontwikkelingen in de wereld in de laatste tijd, en dan denk ik aan alle dingen, zowel vulkaanuitbarstingen, regenvlagen, stormen, op ongebruikelijke tijden, ogenblikken en plaatsen, verder met de politieke moeilijkheden die ontstaan, het geweld op de wereld, die zullen wel overtuigd zijn geraakt dat onze voorspellingen van eens nu op het ogenblik aan het uitkomen zijn.

Wij weten dat dit het begin is, niet het einde. Er volgen nog een aantal jaren met veel verwarringen en voor het begin van een eendrachtige samenwerking bereikt wordt, zullen er nog heel wat hoge hoofden sneuvelen, vrees ik, en daarnaast zullen wij zien dat de mensen eindelijk leren dat samenwerking iets anders is dan belangenbehartiging, dat zal ongeveer in 1998 zijn. Tot die tijd moeten we rekening houden met toenemende chaotische toestanden, verwarringen, toename van geweld. Wat daar precies in mei uitkomt, kan ik u natuurlijk niet zeggen, maar de teneur die we bij ons op het ogenblik sterk aanvoelen, is er een van, nu ja, laat het dan maar versneld verder gaan, want er zijn te veel dingen die gesloopt moeten worden, voor dat een redelijke opbouw mogelijk is. Dat houdt in dat u een verwarrende tijd tegemoet gaat, het houdt ook in dat u, in deze periode, sneller en vollediger met de consequenties van uw eigen daden, maar ook van uw levenshouding ed., geconfronteerd wordt, dan voordien denkbaar was. In een groep als deze is dat niet erg, de groep vormt een eenheid, de onderlinge samenwerking en ondersteuning zal altijd weer et leren uw geestelijke krachten en uw innerlijke waarheid voortdurend in te zetten. Dit is geen tijd dat u op anderen kunt rekenen, het is geen tijd waarbij u kunt uitgaan van het standpunt, het zal wel in orde komen, ik hoef niet. Elk probleem dat u ontmoet, en dat u betreft, let wel, u moet er dus mee verbonden zijn, dat is voor u van belang, dat moet opgelost worden, problemen waar u niet direct bij betrokken bent, waarop u geen invloed hebt, zult u aan uzelf voorbij moeten laten gaan. Misschien is de verloren zoon hier een goede gelijkenis, u moet niet zeggen, ja maar, ik moet naar de tempel, ik kan mij niet verontreinigen, of, ja, ik heb geen tijd of wat gaat mij deze mens aan, wanneer u ontdekt dat hulp noodzakelijk is, geeft u die zelf en zo goed mogelijk. Waar anderen hulp nodig hebben, maar niet binnen uw bereik, gaat dit u niet aan. In deze wereld van solidariteitsbegrippen ed. klinkt het misschien wat vreemd, maar het is de enige juiste manier om deze chaos te doorleven. Het is heel erg wat er in andere landen gebeurt, maar u kunt er direct weinig invloed uitoefenen, alleen datgene wat u zelf werkelijk kunt beïnvloeden valt binnen uw daadbereik, daar moet u werkelijk iets aan doen.

En dan misschien nog het laatste. Probeer om de wereld een beetje te lachen en lach een beetje om uzelf, want als je het goed bekijkt, loopt u vaak ontzettend hard voor dingen die eigenlijk ontzettend onbelangrijk zijn. Wees gestaag in uw werktempo, wees gestaag in datgene wat u moet volbrengen, haast u niet, maar aarzel ook niet. Op die manier komt u het verste. En wanneer u denkt, ik weet het niet, vraag in uzelf wat u wilt of wat u moet of wat volgens u juist is, handel volgens deze innerlijke waarde en wees bereid de uiting daarvan elk ogenblik volgens de omstandigheden bij te stellen, dus licht te wijzigen. Aangezien dit opportunistisch lijkt, wil ik daar aan toevoegen, het is niet een kwestie van gebruik maken van elke mogelijkheid en gelegenheid, het is gebruik maken van al datgene wat past bij uzelf. Wees uzelf, beste vrienden, en u zult ontdekken dat onze broeders, met hun wat hardere opvattingen t.a.v. het gebeuren op aarde en misschien de voor vele mensen toch wel noodlottige gevolgen daarvan, eigenlijk gelijk hebben. Zolang je op anderen betrouwt, ben je altijd in gevaar, zolang u op uzelf vertrouwt en op degenen met wie u vooral ook geestelijk verbonden bent, hoe groter de kans is dat u slaagt.

En nu aan u, wilt u iets naar voren brengen als onderwerp ? (geen reactie)

Juist, ik zal niet zeggen het oude grapje, u wilt dus kennelijk over de stilte spreken, maar ik zou u dan wel het een en ander willen gaan vertellen over krachten die rond de wereld zijn.

 U kent de oude indeling in elementen, vijf elementen, ether het hoogste, dan de lucht, enz..  Neem nu eens aan dat elk van deze oude elementen in feite staat voor een bewustzijn, voor een groep wezens met een gemeenschappelijk bewustzijn, dan zit u heel dicht bij de werkelijkheid van hetgeen zich op aarde en rond de aarde afspeelt.  Wanneer wij te maken hebben met de lucht, dan hebben wij te maken met wat we noemen hogere elementen en die willen dan graag reinigen, maar vergeet één ding niet, het reinigen van de lucht en ook van de geestelijke atmosfeer, zou wel eens gepaard kunnen gaan met allerhande nevenverschijnselen die u op aarde desastreus noemt.  Wanneer wij zeggen het vuur, dan denken wij waarschijnlijk voornamelijk aan grote branden, vulkanische uitbarstingen, maar vergeet één ding niet, de zon die het land verteert is ook vuur.  Er zullen heel wat eigenaardigheden ontstaan en van nieuwe woestijnvorming zal in de komende jaren sprake zijn, zij is nog niet onomkeerbaar, dus het is mogelijk om dit land later weer terug te winnen, maar voorlopig zit u er mee.  De wateren zijn elementen die graag overheersen, het water zal agressief worden in de komende tijd, het water reinigt ook op zijn manier, maar door in zich op te nemen en dan te proberen datgene wat het in zich heeft gekregen, als gif ergens uit te spuwen.  Grote concentraties van chemicaliën, olie, ed. op bepaalde plaatsen, kunnen dan ook in de toekomst, zelfs zonder rampen met olietankers of direct  menselijk ingrijpen, verwacht worden.

Wees er niet bang voor, want u hebt de aarde. De aarde past alles aan en probeert het om te zetten tot een nieuwe mogelijkheid van voortbrenging, van vruchtbaarheid.  De aarde heeft, in tegenstelling met de andere elementen die wat labieler zijn, nu niet bepaald veel haast, het zijn trage processen, maar zij zullen o.m. tot uiting komen in verandering van genetische inhouden.  Er zullen een hoop mislukkingen zijn, ik kan mij voorstellen dat er een generatie komt die wordt uitgedund door ziekten die, zeg maar, kankerachtig zijn, maar wat overblijft heeft dan ook een enorme weerstand en kan leven onder omstandigheden die voor de meeste mensen van vandaag toch dodelijk zouden zijn. Hetzelfde geschiedt ook trouwens met dieren, er zullen soorten verdwijnen, inderdaad, dat gebeurt regelmatig, maar er ontstaan ook nieuwe variëteiten, en die variëteiten kunnen zich heel goed handhaven, zoals er bacteriën zijn die in staat zijn de voor bacteriën eens dodelijke middelen, eenvoudig op te nemen zonder dat ze in hun functionaliteit worden bedreigd, zo zijn er op het ogenblik ook al aardwormen, die in eigenlijk giftige grond, heel rustig hun gangen graven, maar gelijktijdig door hun verteringsproces verbeterde aarde achterlaten.  Er zijn insecten die immuun zijn geworden tegen al die uitroeiingsmiddelen, waar men eens zo, DDT bv., ontzettend over te spreken was, een nieuwe generatie, maar ook andere kwaliteiten, met een andere aanpassing.  Dit zien we bij planten gebeuren, we zien het overal gebeuren. Een dergelijke verandering is in de geschiedenis van de aarde meer voorgekomen, dus u moet nu niet denken, ojeetje, ojeetje, de ondergang van onze tijd, neen, een langzame verandering, waarbij de aarde zich a.h.w. instelt op totaal nieuwe mogelijkheden, inclusief het behoud van leven in vele variëteiten op die aarde.

Nu kunnen wij natuurlijk niet met alle entiteiten, die in dergelijke groepen behoren, zonder meer in contact komen.  Het meeste aanspreekbaar, maar dan hoofdzakelijk voor ingewijden, zijn wel de luchtgeesten.  U hebt allemaal wel gehoord van die wonderen, nietwaar, de zon die plotseling doorkomt of  de regenbui die plotseling op een bepaalde plaats waar ze gewenst is valt, enz..

We hebben echter wel de zgn. etherische krachten.  Omdat die etherische krachten voor een deel liggen binnen een bereik van de menselijke levenskracht en de menselijke astrale voertuigen, is wederkerige beïnvloeding hier wel mogelijk.  Nu zult u zeggen, wat hebben we daar aan, maar dergelijke entiteiten zijn dus ook in staat om a.h.w. menselijk te reageren, zij kunnen, in voor u begrijpelijke beelden inspiraties, impulsen, gedachten, helderhorende boodschappen ed., zaken zo uitdrukken dat u de essentie ervan enigszins kunt begrijpen.  Omgekeerd, wanneer u geconcentreerd de boodschap uitzendt, dan is het lang niet zeker dat die op aarde ergens ontvangen wordt, maar in de ether, in deze energetische sfeer zeg maar, wordt ze wel opgevangen en kan zij ook beantwoord worden.

In een periode als deze moet u wel op dergelijke krachten u instellen. U mediteert toch, naar ik aanneem, regelmatig, als u de tijd kunt vinden, maar wanneer u mediteert, al is het ook maar kort, stel u dan eerst in op innerlijke rust en vrede, denk daarnaast aan het etherisch of, zo u wilt, energetisch geheel rond de aarde, als een entiteit, als één persoonlijkheid, zend uw vraag of uw behoefte uit naar die persoonlijkheid en ga verder met normale meditatie tot dat u deze, om welke reden dan ook, wenst of moet onderbreken.  Wanneer u dit doet zult u steeds meer zgn. intuïtieve impressies krijgen, u krijgt dus boodschappen die niet verstandelijk of zelfs maar door het geheel van de zintuiglijke mogelijkheden verklaarbaar zijn.  Houdt daarmee rekening, deze boodschappen zijn niet een exacte omschrijving van wat nodig is of van wat niet nodig is, van wat u wel of niet moet doen, het zijn aanwijzingen, tendens-aanwijzingen, waarmee u kunt werken.

Door steeds overlegd en van uit uzelf te reageren op dergelijke impulsen, daarbij deze zo weinig mogelijk corrigerend, kunt u een steeds groter rapport opbouwen en ik denk dat, in de tijden die eigenlijk al gaande zijn en ook verder gaan komen, dit voor u een heel nuttige zaak zal zijn. U zult dan leren dat het mogelijk is op zuiver intuïtieve basis of in bepaalde gevallen door waarnemingen of visioenen, misschien zelfs hallucinaties overdag, u zult ze altijd wel kunnen onderscheiden van de werkelijkheid, hoor, maakt u zich geen zorgen, dat u dus a.h.w. weet waaraan u toe bent en dat u in het geheel van de aarde, waarvan deze ether of energielaag in feite de hoogste uitwaseming of ademing van de persoonlijkheid is, dan kunt u voortdurend in harmonie daarmee proberen te werken.

Wanneer een dergelijk harmonisch aspect ontstaat, dan blijken plotseling dat de andere elementen u niet wensen te schaden, m.a.w. als u door een brandend bos moet lopen, dan is er voor u nog net dat paadje waarbij u zonder persoonlijke schroeischade dus de veiligheid kunt bereiken en als u over water moet lopen, dan zal het water u voor een kort ogenblik willen dragen, omdat u een taak verricht die harmonisch is met het geheel.  Ik doe nu maar een paar heel gekke voorbeelden. O ja, en voor dat u daar een tijd mee bezig bent, probeert u liever niet over water te lopen en als u het toch wilt proberen, doe het in de badkuip, want dat is dan het veiligste voorlopig.  Maar u zult zelf weten dat er een ogenblik komt waarop water geen water is, het is een deel van een geheel, waarop aarde niet meer uw vijand is of datgene wat u draagt, maar aarde a.h.w. de energie is waaruit u zich beweegt.  En wanneer u dat begint te ervaren, zullen de mensen misschien denken dat u een heel klein tikje eigenaardig bent, maar ja, dat denken ze toch al, dus maakt u zich ook geen zorgen.

U zult dan leren om harmonisch te reageren, en ik heb in de inleiding al zo even gezegd, groepen als deze hebben een grote invloed op de omgeving, groter dan u waarschijnlijk denkt, en wanneer u dan deze factoren daar ook nog bij kunt brengen, dan bent u in staat om vele negatieve ontwikkelingen, noodzakelijk geworden door alles wat zich in de omgeving afspeelt, te neutraliseren voor die punten die voor u harmonisch en belangrijk zijn en ik geloof dat dat ook iets is waar u, zeker over een jaar of twee, heel veel aan kunt hebben. Dan hebben we allemaal de sprookjesfiguren, u kent ze wel, de natuurgeesten, de gnomen, de elfen, noem maar op, ze zijn de verbeelding van iets wat eigenlijk ook wel bestaat.  Niets op aarde is volledig onbezield, onthoudt u dat, om te existeren moet er een deel van de goddelijke kracht in het existerende aanwezig zijn en waar de goddelijke kracht aanwezig is, is een mate van bezieling. Omdat al deze sprookjesfiguren heel vaak tot vergissingen voeren, men gaat in midzomernacht kijken of  men de kabouters kan zien, nou, gelooft u mij, die ziet u niet of het zijn toevallig buiten gezette tuinkabouters, maar u kunt leren de aanwezigheid der dingen te voelen.

Wanneer u dat eenmaal bereikt, dan gaat u ontdekken, er is een ritme, er is een soort levensritme met werkingen, wisselingen en wat er allemaal bijkomt, en dat ritme dat wordt weerkaatst in die natuur, en wanneer u in dat ritme verkeert ontmoet u a.h.w., want u hebt een gepersonifieerd beeld nodig om te kunnen begrijpen als mens, de figuren, ja, laat het feeën zijn of laat het goeroes zijn, het maakt weinig uit hoe ze verschijnen, die u helpen om  binnen dat ritme de grootste harmonie en de grootste harmonische mogelijkheid te ontwikkelen en dat is een heel belangrijk punt. Harmonie wil zeggen deel zijn van de omgeving, maar deel zijn van de omgeving wil ook zeggen beschermd en gedragen worden door die omgeving, omdat zij zonder jou niet volledig is.

De mens moet weer leren terug te keren naar de eenheid met de natuur, dwz. dat hij afstand moet doen van al zijn complexe menselijke kennis op ogenblikken dat hij de natuur in zich erkent en haar aanvoelt.  Een belangrijk punt misschien, aanvoelen, hoe doet u dat?  Nou, dat is iets, dat kunt u niet verklaren en dat kunt u niet omschrijven, het is een soort innerlijke zekerheid.  Bij die innerlijke zekerheid ontstaat een situatie die bij de normale mens tot de aarzeling voert, m.a.w. kan ik het nu wel of kan ik het nu niet, zal ik wel, zal ik niet, moet ik nu dit of moet ik nu dat, dergelijke dingen zijn uit den boze.  U constateert mogelijkheid of onmogelijkheid, dat kan van uit uw begrip van uw eigen wereld en situatie, is er mogelijkheid, dan reageert u volgens die mogelijkheid, dan hoeft daar niet over gepraat te worden.  Perfectie is iets wat de mens altijd nastreeft en nooit bereikt, dat komt omdat zijn perfectie in feite het reguleren is van een klein stukje van een groter geheel, dat in zichzelf die perfectie al verworven heeft en dus zal elke imperfectie van het geheel, die als perfectie beschouwd wordt, automatisch worden afgestoten en dat betekent voor u mislukken,  vernietiging en de rest.  Leer deel te zijn van het geheel, leer ook op deze wijze alles om u heen te zien, de bomen hebben u iets te zeggen, de vogels ook, u, de aarde van uw tuin kan u soms een hele hoop leren, het ligt er maar aan hoe de omstandigheden zijn.  Volg het natuurlijke ritme zoveel u kunt.

Onthoudt dan verder nog iets.  Een natuurlijk ritme behoeft niet te worden uitgedrukt in emoties, emoties zijn instabiliteiten die voor menselijk leven en organismen nu eenmaal noodzakelijk zijn, maar de werkelijkheid is stabiel.  Ook in haar voortdurende verandering is zij stabiel omdat haar totaal-waarde altijd gelijk blijft.  Daarom moet u dus de dingen ervaren zonder ze te koppelen aan emotionaliteiten.  Dit is misschien het moeilijkste van alles.

Dan zeggen ze, op het ogenblik, er zijn duizenden en misschien wel tienduizenden demonen losgelaten rond deze wereld, dit is inderdaad wel waar, maar wat zijn die demonen. Een demon is niet een wezen afzonderlijk gecreëerd om te vernietigen, een demon is een wezen, waarschijnlijk van menselijke origine of van voormenselijke origine, dat terecht is gekomen in wat men noemt de chaotische wereld of structuur die in de geest bestaat.  Hierbij worden samenhangen afgebroken.  Ofschoon de demon zelf een wezen is en een structuur heeft, ziet hij het bestaan van andere structuren als vijandig met zijn mogelijkheid om nog zichzelf te kunnen blijven. Zijn vernietigen is niet de behoefte om een spottend spelletje met de mensen te spelen, zijn neiging tot vernietiging, tot ondermijning, komt gewoon voort uit zijn behoefte zichzelf als vorm te handhaven, terwijl hij in wezen behoort tot een vormloze wereld, die voortdurend haar waarde en gestalte verandert.

Maar goed, die demonen zijn er, het zijn meestal mensen, het zijn mensen die niet in staat zijn zichzelf op te geven aan een hoger bestaan en een hogere vrede en die zichzelf door een krampachtige poging zichzelf te bevestigen a.h.w. gedoemd hebben eerst tot het dolen in de krochten en ravijnen van een imaginaire onderwereld, om daarna terecht te komen in een wereld waarin geen vaste waarden en normen meer bestaan.  Deze entiteiten zijn op het ogenblik op de wereld bezig, maar zij kunnen u alleen aantasten op die punten waarop u zelf chaotisch bent.  Als u probeert, ten koste van alles, uzelf te handhaven, dan hebben ze daardoor greep op u, wanneer u alleen probeert uzelf te zijn, zo goed als u kunt, dan blijkt dat ze geen greep op u hebben, omdat u vorm bent, maar niet meer een aantastbare vorm, een ik-vorm, u bent een existentie-vorm van het geheel.

 Dan kunnen we wel zeggen, ja maar, staat er niet geschreven dat de ruiters uit zullen gaan over de wereld en zij zullen brengen ziekte en pest en hongersnood, noemt u maar op, en uiteindelijk de dood.  Dat is een symbolische voorstelling.  Er zijn geen engelen of wrekers Gods, die op paarden gezeten over deze wereld rijden, al zullen bepaalde evangelisten proberen u dat wijs te maken.  Datgene wat de demon is, in dit geval de ruiter, het symbool, is niets anders dan datgene wat in de mensen leeft. U moet goed begrijpen dat een verdoeming tot de duisterste werelden niet gebaseerd is op een rechter die zegt…en als straf…., maar dat ze uit de structuur van de persoonlijkheid en het wezen voortkomt.  Het wezen ontkent alles wat zijn ik-beeld niet bevestigt en aangezien het ik-beeld niets te maken heeft met welke werkelijkheid dan ook die  in anderen bestaat, wandelt hij in het duister, zoekende naar taken die al lang volbracht zijn door anderen, zoekende misschien naar lichtpunten die altijd wegwijken of hij wentelt zich in de modder van zelfverheerlijking en wordt daardoor langzaam maar zeker een wezen dat qua existenswaarde gelijk komt aan een regenworm.

Dat is de aard van de persoonlijkheid en de aard van vele persoonlijkheden zal ook astraal, denkt aan wat ik u daarnet over de ether heb gezegd, een gestalte kunnen krijgen, de neiging om uzelf ten koste van anderen te bevestigen betekent een vernietiging, niet alleen van die andere, maar ook van uzelf. Want het gaat niet om “ik”, al bent u daarmee begonnen, nee, het gaat om het geheel, waarin de vernietigingsdrang is en die kan dan op het geheel terug geprojecteerd worden, en de mensen die die geaardheid hebben die reageren daarop door te vernietigen. Nu moet u niet denken dat de mensen die daarop reageren onmensen zijn of oneerbare mensen, misschien menen ze het heel oprecht, zij zien zichzelf waarschijnlijk als idealisten.  Maar onthoudt één ding, idealen bestaan niet, dromen bestaan in het hiernamaals en daar worden ze werkelijkheid, wat menig idealist tot zijn schade heeft ontdekt, maar dromen en feiten zijn twee verschillende dingen.  Leer te leven met de feiten, in harmonie met de wereld waarin u bestaat, neem a.h.w. het ritme over van al datgene wat u omringt en tot de natuur behoort. Daarnaast richt uw stem voortdurend weer naar de ether, naar de krachtsfeer die de wereld omringt, als u vragen hebt zullen de antwoorden in u ontstaan, niet omdat er een geest is die antwoordt, maar omdat in het geheel, denkt u maar aan een soort Acacia-Kroniek, alle vragen en antwoorden a.h.w. reeds bestaan en de vraag geeft het antwoord, dat antwoord is niet wat u verlangt, maar het is wel het juiste.

Als u zo verder denkt, dan staat u voor de vraag, zijn die zeven ruiters dan echt, neen, ze zijn niet echt. De zeven ruiters zijn menselijke eigenschappen die bij zovelen gelijktijdig voorkomen, dat ze daardoor de drijfveer worden voor velen die niet beseffen waarmee ze bezig zijn.  Dat is op het ogenblik het geval.

Vrijheid kan alleen bereikt worden van uit zelfbeheersing en zelfbeperking.  Democratie kan alleen daar ontstaan waar geen leidend gezag aanwezig is, maar slechts een uitvoering dat datgene wat allen gezamenlijk beslissen.  En zo kunnen we verder gaan, naastenliefde kan niet daar bestaan waar iedereen meent op naastenliefde te mogen betrouwen, maar alleen daar waar men beseft dat eenieder die men ontmoet een naaste is en dat men zo die naaste geeft wat die naaste toekomt, hulp, liefde, bescherming, troost.

Idealen zijn allemaal best, vrienden, er zijn heel wat mooie beelden, maar u kunt ze niet losmaken van de feiten, want alleen wanneer u van uit de feiten leeft en werkt, geeft de aarde u antwoord in alle lagen van haar werking en bestaan, in de uiting dus die zij heeft. Deze uiting omvat bovendien nog een deel van haar gedachtewereld die, vanuit uw standpunt, praktisch stabiel en constant is, maar die in feite een veel trager tijdtempo vormt dat u zich, op het ogenblik, in menselijke vorm kunt voorstellen.  Dus deel zijn van de aarde, betekent ook door de aarde aangepast worden, het betekent door de aarde a.h.w. verdedigd worden en dit wordt weerspiegeld in elk facet dat er op aarde kan bestaan.

Ik hoop dat ik duidelijk genoeg spreek want het is misschien een verwarrend onderwerp.

Ik wil iemand genezen, ik ben in harmonie met het geheel, in mij is een licht en dat komt steeds nader naar me toe, het heeft misschien een vorm of een gestalte, of misschien ook niet, maar het wijst mij ergens op, de ene keer kan het een plant zijn, de andere keer kan het een impuls zijn om in te stralen en nog een andere keer is het misschien alleen maar het gevoel dat, als u gedachten uitzendt, dat er iets gebeurt, vraag dan niet verder hoe of wat, reageer ! Begrijpt u ? U vraagt zich af, is het mogelijk om, noemt u maar, een plaats in de omgeving te bereiken. Denk aan het geheel, in dat geheel liggen ook die punten.  U kiest dan automatisch die route, die weg, die mogelijkheid, die u beschermt voor gevaren die op andere routen kunnen heersen.  Op het ogenblik misschien niet zo belangrijk, maar het kan nog belangrijk worden.

Wanneer u vraagt, is dit waar, dan vraagt u een bevestiging of een ontkenning, die dingen bestaan niet. Er is geen absolute waarheid en geen absolute onwaarheid.  Geen absolute waarheid omdat het volledige begrip niet bestaat waardoor ze geformuleerd kan worden, er bestaat geen absolute onwaarheid omdat niets wat de mens zich kan denken of zich kan voorstellen geheel onjuist kan zijn, daar het behoort tot zijn besef en dus ook tot het bestaande.  Dus, wanneer u zich afvraagt is het waar, dan hebt u de verkeerde benadering te pakken.  Vraag, is het goed, dat gaat van uit uw ik-beeld of u wilt of niet, het antwoord is dan wel een ja mits, of een neen indien.  En deze voorwaardelijkheid is een kenteken van de juiste inspiratie.  U wordt dan a.h.w. geplaatst in een gebeuren, niet meer in een beslissing die verder geheel op eigen houtje kan worden ingevuld.

Onthoudt verder, alle krachten van de natuur gehoorzamen aan bepaalde wetmatigheden en die gaan verder dan datgene wat de wetenschap tot nu toe ontdekt heeft. Er zijn er nog verschillende die men nog ontdekken zal in de nabije toekomst, o.a. ten aanzien van magnetisme en ten aanzien van de ruimtelijke situatie van de aarde.  Maar goed, wetten van de natuur zijn zaken die u kunt gebruiken als leidsnoer bij uw pogingen om facetten van de aarde, van de wereld, van het leven, te benaderen, maar wanneer u daarvan een wet maakt, dan vergeet u dat de aarde een levend wezen is met een voortdurend aanpassingsproces. Er bestaat geen enkele absolute wet, wanneer het mogelijk is, zelfs maar op één punt, éénmaal die wet te overtreden, het feit dat de natuurwet overtreden kan worden, dat er dus buiten die wet om gehandeld kan worden, maakt duidelijk dat ze geen werkelijke wet is.  Onthoudt dit.

Want het zal in uw eigen leven heel vaak zijn dat u zegt, ja maar, het is toch een natuurwet dat…, nee, dat is niet zo, het is een natuurwet omdat u het zo beschouwt, maar in de natuur zelf bestaan geen wetten, behalve die wetten die niet kunnen worden overschreden.  Een natuurwet is een begrenzing van mogelijkheden op een bepaald terrein, misschien binnen een bepaalde sfeer of een bepaalde dimensie.  Als u ook dit in de gaten houdt, dan zult u nu langzamerhand wel begrijpen waar ik naar toe wil.

Luister, wat ik u allemaal heb gezegd, dat moet u eens heel goed overwegen, daar zitten een aantal mogelijkheden in, grote mogelijkheden, maar die mogelijkheden kunnen nooit in direct verband met of van uit uzelf tot stand gebracht worden.  Ik heb geprobeerd u een soort spoor te leggen, een spoor waarvan u zoudt kunnen zeggen, ja, dat is toch eigenlijk wel de meest juiste benadering,  ik kan als deel van het geheel beter functioneren, dan wanneer ik tegenover het geheel probeer te ageren of te functioneren.

Ik heb u enkele zeer simpele raadgevingen gedaan, ach, de waarheid is over het algemeen niet zo ingewikkeld, ze is alleen moeilijk.  Ik heb u daarmee willen wijzen op de mogelijkheid om die zgn. wetmatigheden, zelfs van de economische crisis, te ontduiken, want het zijn geen wetten om aan te voelen wat werkelijk wel en wat niet belangrijk is en hoe u er mee moet werken.  Ik probeer u duidelijk te maken hoe u uw medemensen kunt helpen, niet alleen maar door ze van boven af wetenschappelijk te benaderen….(deel van tekst ontbreekt, einde tape) een medische, zelfs een chemotherapeutische behandeling, dit laatste zou ik niet aan willen raden, want er zijn heel veel geneesmiddelen op het ogenblik die schadelijke nevengevolgen hebben, maar u zoudt het ook met natuurlijke middelen kunnen doen, kies daarvoor zover als het mogelijk is.  En ik heb geprobeerd u duidelijk te maken, waarde vrienden, dat het geen gemakkelijke tijd wordt, maar ja, dat had u al begrepen.  Het is niet zo leuk, maar ik kan nu wel uitroepen, over tien dagen gaat de zon weer schijnen en dan bloeit de hele natuur, maar ja, dat zal u een zorg wezen, dat komt toch wel.  Nee, ik heb geprobeerd duidelijk te maken dat in het ritme en in de krachten van de natuur iets ligt dat ook u kan voeden, kan sterken, mits u niet probeert het te gebruiken, maar om er deel van te zijn en ik heb u ook duidelijk gemaakt, hoop ik, dat juist de moeilijke tijden, die ongetwijfeld aanbreken en steeds erger worden, hoor, en denkt u heus maar in de richting van kleine veldslagen tussen stakers en demonstranten en rijkswachters en zo, het zit er allemaal in, hoor.  Dus, u kunt er rustig over nadenken, maar die dingen gaan ons eigenlijk niet aan, het is wel een lastige tijd, maar wij zijn het rustpunt in die tijd, omdat wij niet zijn een factor die in die tijd eens even zal vertellen wat juist is, maar omdat we deel zijn van, zeg maar, het ritme van alle elementen van de wereld, van de atmosfeer tot de diepste aarde toe, tot ……(onverstaanbaar!) toe en alles, wij zijn deel van het ritme en wij stabiliseren wat wij zijn door dat wij één zijn met deze ritmische kracht.  Wij maken datgene wat wij doen niet tot een persoonlijke prestatie, wij maken het tot een deel van een groter geheel en dat geheel is de feitelijke factor die van belang is.  Wij zijn misschien de uitvoerders, maar wij zijn niet de voltrekkers.  En als u dat gaat begrijpen en als u dat wilt bestuderen voor uzelf en eens nagaan hoe u daar zelf wat mee kunt doen, dan zult u ontdekken dat u veel meer kunt dan u dacht, dat u veel meer bereikt dan u mogelijk heeft geacht en dat, bovendien, de invloed van de groep als geheel een zeer belangrijke en voortdurend groeiende werking gaat uitoefenen op haar omgeving en dat zal zelfs in de plantengroei, in de bloei en de rest, tot uiting komen.  Dus u kunt het a.h.w. rond u zien.  Op een gegeven ogenblik zegt u, God, het lijkt hier wel een oase.

Wanneer u die dingen gaat ontdekken, dan hebt u bereikt waarvoor de groep is opgesteld en dan zegt u ook niet meer, wij zullen mediteren en wie moet het nu uitvoeren, dan zeggen wij doodgewoon, ik weet dat ik op dit moment dat ben en dat doe uit het geheel, niet dat ik het doe, maar ik vertegenwoordig even het geheel en de rest komt vanzelf.

Beste mensen, elke keer als u zegt, er komen moeilijke dagen, dan wordt er wat fronsend nagedacht van ojee, krijgen we dat ook nog.  Er is helemaal niks aan de hand, oorlogen, moord, doodslag, ziekte, ziektegevallen als builenpest, hongersnood, ze zijn allemaal voorgekomen op de wereld en de mensheid heeft het altijd overleefd en ook deze keer zal de mensheid overleven.  Dus, maak u geen zorgen, het is al zo vaak gebeurd en zeg ook niet, ja, maar het jaar 2000, dan…., er zijn zelfs mensen die zeggen, dan komt het einde van de wereld, dat is iemand die zegt, ik heb een druppel water en als die verdampt is, is er geen water meer en hij vergeet dat hij midden op zee zit.  Onzin !

Het is gewoon, wij zijn stabiliserend in een onrustig geheel, opdat niet méér verloren gaat dan onvermijdelijk is.  Daar komt het op neer.

En, onder ons gezegd en gezwegen, wij krijgen binnenkort weer een Wessac, dat weet u ook wel. U weet ook wat Wessac is, neem ik aan, u zit lang genoeg bij deze ploeg, dus we zullen gaan proberen de stralen goed te analyseren, die analyse kunnen we u waarschijnlijk de volgende keer geven, en misschien zelfs al enige aanduiding van hetgeen geestelijk aan consequenties eraan wordt verbonden.  U bent dan tenminste ingelicht.  Maar alleen wanneer u deel bent van het geheel, dan ontdekt u dat het niet belangrijk is om er iets aan te veranderen, maar om in dit geheel op de juiste wijze en in de juiste harmonie actief te zijn.

En ik zou u de raad willen geven, doet u dat dan maar, en maakt u zich verder niet al te druk, maar mediteer wel regelmatig, heus die vijf minuten kunnen er altijd wel even  van af, dat even stil zijn, en misschien vindt u wel een plekje waarop u even stil kunt zijn en even opgaan in de natuur en dan zit u nog veel beter, dan hebt u nog meer mogelijkheden.  En zie de groep niet als, dat zijn wij samen, dat is wel waar, maar zie het gewoon als een eenheid, als iets wat zo echt is als een kanten kleedje, terwijl u alleen maar een draad van het kleedje bent.  En zeg ook niet, o, wat moeten we ons druk maken, doet u vanzelf wel, zeg eerder, hoe kan ik rust vinden en als u die innerlijke rust steeds meer vindt, steeds meer leert hoe u juist mediteert, dan zult u ongetwijfeld ook, langzaam maar zeker, leren hoe u in harmonie met alle entiteiten rond de aarde, tegen alle demonische vernietigingsdrang in, het licht op aarde kunt behouden, ja, versterken en zo de bron worden van een ontwikkeling van de aangepaste nieuwe wereld, waarin de mens wederom geluk zal vinden, ook al is dat dan geen duizendjarig rijk, wat trouwens al een besmette term is op zichzelf deze dagen.  Maar er zal een periode zijn van vrede, van harmonie en samenwerking, dan zullen bepaalde delen van de wereld wel geïsoleerd zijn, maar zij zullen elkaar niet bestrijden of willen vernietigen, ze zullen zoeken naar een wederkerig begrip en een misschien wat beperkte samenwerking.  En dat ligt niet zo ver af als u denkt.  Nogmaals, de eerste aanleg daartoe wordt kenbaar in 1998, dat is maar een paar jaar weg, vijf jaar en van daar uit groeit het verder en het zal ongeveer dertig jaar later zijn vorm en gestalte al zodanig gekregen hebben, dat u denkt dat het bereikt is, maar dan begint de werkelijke groei en aangezien u die aan onze kant kunt gade slaan, lijkt het mij niet belangrijk dat ik u daar verder over voorlicht.

Ik wil dus mijn bijdrage voor vanavond gaan beëindigen.  Weet u, als u geen onderwerpen stelt, dan moet u maar genoegen nemen met wat ik zeg en als u vindt dat het niet goed is, nu, dan stelt u toch een beter onderwerp, nietwaar, en als u denkt, God, wat een hoop gezwam over al die dingen, wat ik zeg is waar, ik weet dat het waar is, het is aan u om te bewijzen dat het niet waar is, maar daarvoor moet u eerst doen alsof het wel waar is, dus, twijfelaars, bewijs even dat het niet waar is.

Binnenkort is het Pasen, dan denken de mensen aan de herrijzenis.  Er zijn er onder u wel wat in verwarring, maar ik denk dat u dan ook uit het ei gaat kruipen, dat u, wanneer u eenmaal die schil van, ja maar, we moeten het toch zo zien, een klein beetje doorbreekt, dat u dan ontdekt hoe groot, maar ook hoe mooi en hoe overweldigend de werkelijke wereld is, waarvan uw wereld maar een klein stukje uitmaakt.