Man / vrouw als geestelijke werkelijkheid

13 januari 1989

Ja, om te beginnen, we zijn niet alwetend of onfeilbaar, denkt alstublieft zelf na. Ons onderwerp zal u bekend zijn: ‘Man en vrouw en de geestelijke werkelijkheid’. Dat vraagt een paar definities waarschijnlijk, ik zal mijn best doen. ‘Man’ en ‘vrouw’ zijn onderscheidingen naar sekse, niet naar persoonlijkheid. Wanneer we deze termen dus gebruiken, moeten we beseffen dat ze sterk gebonden zijn aan het eigen ik-besef, het eigen voorstellingsvermogen van de mens. ‘Geestelijke werkelijkheid’, een hele reeks van werelden, mede bepaald door het eigen voorstellingsvermogen van degenen die daarin vertoeven, waarin de contacten bepaald worden door de wijze waarop men in elkander voorstellingen weet te wekken en zelfs aanvulling op die voorstellingen weet te accepteren. Dan weet u tenminste een beetje waar we het over hebben. Nu zult u begrijpen dat de man en de vrouw psychisch enigszins verschillen. Dat ligt aan lichamelijkheid, dat ligt aan milieu en omgeving, kortom, er zijn allerhande dingen waardoor u kunt zeggen: een vrouw voelt en denkt toch weer een beetje anders dan een man. U zou misschien ook kunnen zeggen: in de dierenwereld ziet u het altijd, bv. bij de katachtige: de mannetjes zijn dom en vreten veel, maar voeren wel de jacht aan en de vrouwtjes assisteren hen en zorgen dat ze geen dwaasheden begaan. In de menselijke wereld komt het ook heel vaak voor, maar we kunnen niet zeggen dat het een vaste regel is. Een man heeft een bepaald wereldbeeld. In dat wereldbeeld spelen onder andere een zekere geldingsdrang een rol, de behoefte om sterker te zijn dan anderen, de behoefte ook om gezag te hebben of een zekere mate van macht uit te oefenen. Bij vrouwen komt dat wel voor, maar hun uitoefenen van macht is meer huishoudelijk van aard. Het verschil tussen Ruud Lubbers en Maggie Tatcher bijvoorbeeld is kenmerkend; Maggie houdt zich bezig met het huishoudboekje, Ruud houdt zich bezig met de industriële toekomst van Nederland. Als u dat verschil kunt bevatten, dan ziet u dus dat de kringen waarin men denkt en het tijdsbestek waarin men denkt, enigszins anders liggen. Het resultaat is ook dat de voorstelling van de wereld en van wat men in die wereld zou willen zijn en zou kunnen zijn, eigenlijk mee bepaald wordt door de sekse die u hebt. Dan gaat u dood. Een gebeurtenis die in elk menselijk leven maar één keer voorkomt: u hebt geen kans om u voor te bereiden of zoiets, want al denkt u duizend keer dat u weet hoe het gaat, het gaat toch altijd anders. Dan denkt u aan uzelf, maar u denkt in de rol die u op aarde hebt gespeeld. U hele wereldbeschouwing, u waardering voor uzelf is nu eenmaal gebaseerd op de ervaringen die u net achter u hebt. De man denkt dus als man, de vrouw denkt dus als vrouw en beiden hebben ook een heel andere voorstelling van wat leuk zou zijn in de wereld, althans meestal, zodat het hormoon bepaalde reageren eigenlijk ook nog in zomerland bijvoorbeeld bestaat. U hebt er allerhande dingen, die misschien een beetje vreemd klinken als u het zo zegt, maar wij vinden heel veel mannen die een bepaalde studie of liefhebberij in zomerland nog lange tijd voortzetten. Vrouwen zien we daarentegen veel eerder uitgaan naar de verzorgende beroepen, anderen helpen, degenen die te jong zijn overgegaan een klein beetje duidelijk maken dat het werkelijk voorbij is met de beperking, dat ze nu zelf moeten zijn en beslissen, dat is weer vrouwelijk.

Zegt u nu in godsnaam niet: maar dat verandert. Want dat verandert niet werkelijk, het zijn grondtrekken. Wanneer een man en een vrouw elkaar op aarde ontmoeten, dan kan dat een fysieke aanvulling betekenen en zelfs een sterke fysieke binding. In enkele gevallen komen daar emoties bij, die eigenlijk ver boven alle fysieke kwaliteiten uitgaan en waardoor het fysieke een begeleidingsverschijnsel wordt van een eenheidsgevoel. Het fysieke valt weg. Ja, ik hoop niet dat ik iemand teleurstel hoor. Als u overgaat, dan kunt u nog wel achter de meisjes aanfluiten, heren; en dames, u kunt er nog wel fraai uitzien, maar het is zo vervelend, het blijft altijd hetzelfde en het komt toch nergens toe, dus langzaam maar zeker verbleekt dat.  Dan gaat u ontdekken dat wat we als een soort psychische binding hebben ervaren in het stoffelijk liefdesleven bijvoorbeeld, eigenlijk de hoofdrol speelt in het geestelijk bestaan. Dat houdt in dat men met elkaar gedachten en beelden deelt en dat men als het ware steeds meer zichzelf open legt voor de ander. Het eindresultaat is een synthese van twee persoonlijkheids inhouden en dan wordt u in feite de perfecte mens, wanneer die band goed is. Want u bezit alle mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten in die denkwereld; u kunt dus veel uitgebreider en beter reageren dan anders het geval zou zijn. Toch denken de delen – zeker in de zomerlandwerelden – nog voornamelijk aan zichzelf als zijnde man of als zijnde vrouw. Het wensleven kan een rol spelen en we zullen zien dat vrouwen zichzelf als man schijnen te denken en ook dat mannen eigenlijk de vrouwenrol zouden willen spelen, komt voor. Maar de inhoud, de persoonsinhoud maakt het onmogelijk, zonder dat er een contact is met iemand juist van wat vroeger de andere sekse was. Ja, andere sekse, ik weet het, op aarde heb ik ook wel eens gedacht, waarom zijn ze verdomme zo anders, maar goed, dat zijn van die dingen, die gaan voorbij. Wanneer die synthese ontstaat, dan bent u eigenlijk meteen ontgroeid aan een vormenwereld, het is een stap verder. En wanneer u nog een stap verder doet, dan ontdekt u dat anderen, meestal ook composiete bewustzijnen, in staat zijn om met u tot een uitwisseling te komen. Er kan zelfs een veel groter geheel ontstaan. Er zijn persoonlijkheden naar buiten toe een eenheid die in zich een honderdtal of meer deelpersoonlijkheden bergen. Er zijn zelfs entiteiten die reïncarneren, dus weer in de stof gaan en die toch een composiete persoonlijkheid hebben, ofschoon dezen meestal niet meer dan twee of drie personen omvat. Het is een enkele keer wel eens zo dat die personen dan niet de perfecte harmonie bezitten, maar alleen een benadering ervan. Dan krijgt u de sterke persoonlijkheidswisselingen, meestal geïnstigeerd door lichamelijke toestanden, of plotselinge veranderingen in de omgeving. Wat moeten we nu denken in de geestelijke wereld van de werkelijkheid, waarin men leeft? Ik heb al gezegd, het is een voorstellingswereld, een gedachtewereld. Het is zoiets als een droom die niet ophoudt en echt lijkt. Verandert de dromer, verandert de droom. Verandert het besef, verandert dus de wereld. Wanneer wij in de geest geconfronteerd worden met andere persoonlijkheden, dan zullen we altijd een referentie zoeken volgens ons laatste stoffelijk besef. Dat is altijd het eerste contact, zelfs wanneer u al in een wereld leeft, waarin de vorm eigenlijk vergeten is. Want we hebben iets nodig om te definiëren wat de ander is voor ons. Dat kan dan nog steeds gebeuren in een man-vrouw tegenstelling. Alleen wordt die tegenstelling nu niet seksueel bepaald, maar door belevingsinhoud bepaald. Ook hier zoeken we naar een synthese, maar, u weet het, de bruidegom die op zoek was naar de perfecte bruid, die zei wel eens: Soms denk ik dat ik een keurmeester ben op de Alkmaarse markt. Van elke kaas die ik tegenkom neem ik een monster. Ja, het was ook een monster van een vent trouwens, maar. Nou ja, een namaak van Juan, hij vocht niet, maar voor de rest deed hij zijn best. Ja, u lacht er misschien over, maar ik heb het over een reële persoonlijkheid hoor. Wanneer u dus zoekt, dan moet u iemand hebben die u aanvult, die juist die mogelijkheden bezit, waardoor u meer van uzelf bewust wordt, maar gelijktijdig gaat beseffen dat de ander de aanvulling is van uw persoonlijkheid. Nu zijn er mensen die zeggen: er zijn tweelingzielen. Nou ja, een tweelingziel, dan denk ik altijd: wat goed dat het maar een woord is, want een kat die zou anders een zeslingziel moeten hebben of zoiets… Maar die tweelingziel, dat is eigenlijk niets anders dan een elkaar aanvullen. Dat wil zeggen dat er meerdere persoonlijkheden zijn waarmee die mogelijkheid bestaat. Is ze eenmaal gevonden echter, dan ontstaat een compacte eenheid die niet meer te verbreken is, omdat beide besefsnormen elkaar aanvullen, de ervaringsdrang bij eventuele reïncarnatie ook een aanvullende is. Dan kunt u zeggen: ja, die mensen ontmoeten elkaar altijd weer en die herkennen in elkaar allerhande dingen zonder dat ze weten waarom. Bij die geestelijke werkelijkheid gaat het er echter om een zo groot mogelijk bewustzijn te hebben. Kijk, als ik een computer heb en er zitten twee terminals op, dan kan ik niet veel doen. Zit er één, dan heb ik nog veel minder mogelijkheden. Maar is de computer groot genoeg, dan zou ik met duizend terminals waarschijnlijk een heel groot programma in de computer kunnen leggen. De combinatie van de ingebrachte waarden, de aanvulling van de onderlinge programma’s zou dan zo’n computer een veel grotere mogelijkheid geven dan met een of twee ooit haalbaar is. Wanneer u persoonlijkheden hebt die elkaar ontmoeten, dan is het niet alleen maar dat ze elkaar aanvullen, maar hun mogelijkheden om met anderen in contact te komen, – een soort terminalfunctie eigenlijk -, is veel groter. Hierdoor worden ze zich van meer anderen bewust en komen ze tot een uitwisseling van gegevens met steeds meer anderen. De innerlijke rijkdom neemt dus toe, maar die rijkdom is weer nodig om overbodige gegevens terzijde te zetten. Als u in de psychologie een mens bekijkt, dan ziet u dat die mens een aantal herinneringen heeft die heel erg zwak zijn. Pas als het verstand eveneens zwak begint te worden, komen ze naar boven. Maar daarnaast zijn een aantal verdrongen herinneringen. Er zijn dus dingen die we niet willen weten, ofschoon we ze wel weten. Deze beide factoren zijn sterk beïnvloedend ten aanzien van de gedragsnormen van de mens, zijn reacties en indirect zelfs aansprakelijk voor ziektegevallen wat wij noemen psychische afwijkingen, manisch depressief enzovoort.

 Dus wat gebeurt er in de geest? In die werkelijkheid kunt u wel iets voor uzelf verbergen, maar niet voor een partner, want u kunt nooit een heel klein deel geven en gelijktijdig alles van de ander ontvangen. Er bestaat alleen een volledige uitwisseling of een objectbepaalde uitwisseling, waarbij dus één bepaald gegeven heen en weer gaat. Dat wil zeggen dat u niet meer geconfronteerd wordt met zaken die u vergeten hebt, met zaken die u niet wilt weten, omdat de ander deze in u bewustzijn aanvult. U wordt tot een volledige persoonlijkheid.  Nou heeft de ervaring geleerd – ik zeg niet het is een wet van Meden en Perzen, maar een grote meerderheid van ervaringen doet veronderstellen dat het redelijk juist is -, dat wanneer we te maken hebben met een man/vrouw relatie en nu bedoel ik dit niet lichamelijk, maar psychisch, wij in de geest door het contact een aanmerkelijke verhoging van bewustzijn verwerven. Het is deze verhoging van bewustzijn die het ons mogelijk maakt onszelf te zien zoals we zijn en gelijktijdig om juister te reageren op datgene wat anderen ons toezenden aan mededelingen en ons in staat stellen ook juister te antwoorden. U zou kunnen zeggen: de communicatie in de geestenwereld is zeker in de zomerlandsferen en daarboven de trillingssferen -ze zeiden vroeger: ‘klank, kleur’, maar dat is reclame tegenwoordig – zou u kunnen zeggen, is dus wel bepaald door deze schijnbare tegenstelling man/vrouw die pas in een eenwording, maar een besefeenwording in dit geval en eigenlijk ook meteen een emotionele eenwording, dus in staat zijn om zich aan deze werelden te onttrekken, om verder te gaan. Daar waar de relatie niet bestaat of niet tot stand komt, zal over het algemeen reïncarnatie de enige uitweg zijn. En daarmee wordt duidelijk dat de werkelijkheid niet zo is dat mannetjes een andere werkelijkheid zijn dan vrouwtjes of omgekeerd, maar dat man/vrouw, mits in de juiste harmonie, een eenheid vormen die veel grotere mogelijkheden, veel juistere ontwikkelingen en een sterker voortgaan in de geest mogelijk maken. Zonder dit niet, met dit wel. En dan vraag u zich af: ja, waarom zijn man en vrouw dan zo afzonderlijk geschapen?

Goed, wij moeten begrijpen dat de eenheid man/vrouw een eenheid is die psychisch moet bestaan. Dat is de geestelijke werkelijkheid. Waar ze niet psychisch bestaat, kan ze amusant zijn, ze kan gezellig zijn, maar ze is in feite dierlijk gemotiveerd en een uitleving, vaak wederkerig van de behoefte om een zekere macht uit te oefenen om tegenover anderen als het ware een beetje te kunnen renomeren. Dat is misschien niet leuk, als u het zo zegt en ik gun u alle plezier van de wereld, maar zo is het. U kunt op aarde zeggen: ja, maar de vrouw is de gelijke van de man. Dat is zoiets als zeggen: een appel is hetzelfde als een peer. U kunt het wel beweren, maar ze smaken nou eenmaal anders. U kunt niet ontkennen dat het vrouwelijk element – en nu heb ik het over het element en niet over de seksualiteit, begrijp me goed – het vrouwelijk element en het mannelijk element zelfstandige waarden zijn, die alleen door fusie tot een hoger besef kunnen komen. Maar als ik een groter besef krijg, dan ben ik als het ware een groter wezen in de geest. De geestelijke wereld is, ja, zeg maar, een vorm van energie, dat is misschien de beste omschrijving, het is kracht. Ik omvat dan ook meer kracht, ik heb dus gelijktijdig meer mogelijkheden en ik kan meer doen dan de eenling.

 Een composiete persoonlijkheid, zoals ik zo-even noemde van misschien honderd personen, heeft een onmetelijke macht, kan menselijk gezien wonderen doen, heeft een beheersing over z’n omgeving die zo onvoorstelbaar is. Maar gelijktijdig wordt het meer en meer overbodig. De manifestatie heeft alleen zin wanneer ze voor het geheel een bepaald doel dient. Alleen maar het doen om iets te doen, bestaat niet meer. U krijgt een samensmelting van persoonlijkheden, waarbij ieder z’n eigen persoonlijkheid wel behoudt, maar gelijktijdig bepaalde functies uitoefent. Maar omdat het gezamenlijk bewustzijn veel groter is dan van de eenling, zullen meer functies meer doelbewust worden uitgeoefend dan zonder dit het geval zou zijn. Daar krijgen wij nu weer een eigenaardig verschijnsel: de composiete persoonlijkheid heeft in de geestelijke wereld een grotere greep op de werkelijkheid en zal steeds minder door illusies, door waan, de begoocheling, maya, hoe u het noemen wilt, als het ware gedreven worden. Hoe groter de inhoud van de persoonlijkheid, hoe dichter de benadering van het wezenlijke bestaan dat geen tijd kent en dat ook eigenlijk geen besef heeft van ontwikkeling, maar alleen een constatering van zijn. Het zal u duidelijk zijn dat wij dus de man/vrouw situatie, zoals ik ze omschreven heb althans, beschouwen als een van de belangrijkste delen van de bewustwording. Het is de samenvoeging van schijnbaar nogal eens in tegenspraak zijnde wereldbeelden, waardoor werkelijkheid benaderd kan worden. Daarnaast kan worden gezegd dat men op aarde een dergelijke band niet kan zoeken, maar alleen kan beleven. U kunt ze namelijk niet zoeken, ze ontstaat eenvoudig. Wel omdat hier geen rationele of hormoonbepaalde kwaliteiten een hoofdrol spelen, maar een soort gevoelsmatige erkenning. Wij menen dat het erg belangrijk is dat deze psychische elementen worden erkend als belangrijker dan de stoffelijke. Ik kan mij voorstellen dat er een man is die zich vrouw voelt. Hij kan natuurlijk nooit volledig vrouw zijn, maar zijn emotionele situatie omvat veel vrouwelijke elementen. Dan kan die persoon heel vaak in zijn contacten met man en vrouw een soort combinatie vormen. Een combinatie van begrip, begrijp me goed. Want hij begrijpt de vrouw en hij begrijpt de man enigszins. Deze samenwerking geeft dan een veel belangrijker waarde en kan overigens bij een volgende incarnatie, wanneer geen feitelijk contact wordt gemaakt, heel vaak van belang zijn voor de sekse die men kiest bij die incarnatie. Hetzelfde geldt voor vrouwen. Er zijn vrouwen die iets meer van het man zijn in zich dragen dan normaal. Nu kunt u zeggen: ja, dat ligt aan de hormoonbalans, dat is inderdaad waar. Maar daarnaast ligt het toch ook wel in het beeld dat u hebt van uzelf en van u wereld. Dat wil zeggen dat ook zij in feite de vrouw wel begrijpen, maar gelijktijdig de man imiteren, proberen man te zijn. Dit laatste brengt hen met de mannenwereld in conflict en zal dus hun erkenning van het man‑zijn in vele gevallen ook wat eenzijdiger maken. Maar is er eenmaal een begrip en voor de man en voor de vrouw, dan zitten we weer met een soort middelaarfunctie. Dat is natuurlijk tegen alle geloof en alle morele opvattingen van zeker van de afgelopen paar honderd jaren in, maar het betekent dus eigenlijk dat mensen die een andere visie hebben op zichzelf en op de wereld dan normaal, in vele gevallen belangrijker kunnen zijn voor de wereld dan voor anderen. Dat ze creatieve elementen in zich dragen, die veel juister en evenwichtiger geuit kunnen worden dan door anderen die alleen van uit hun eigen seksbeeld werken. Nu kunt u zeggen: het is waar of het is niet waar, maar het is zo. Geestelijk gezien is dat waar, is werkelijkheid. Waarmee ik overigens niet wil pleiten voor de liefde voor de gelijke sekse, want dat is weer een heel andere kwestie. Maar we moeten begrijpen dat de geesteshouding daar erg belangrijk is. Wie dat eenmaal door heeft, die zal ook begrijpen: u kunt een mens niet eenmaal verwerpen, maar u kunt een mens ook niet met u eigen maatstaf meten. Een mens in de stof die probeert de ander te begrijpen, zal nooit volledig in het wezen van die ander doordringen, dat komt pas in de geest. Maar hij zal wel door dat begrip innerlijk rijker worden en voor zichzelf meer mogelijkheden en ook meer kracht ontwikkelen. Op den duur leert men dan dat er andere dan bevredigingsmogelijkheden bestaan in het samenzijn van de sekse. Het gaat om begrip, maar daarnaast ook om het wekken van de krachten, die, wanneer ze evenwichtig worden – en dat kan wanneer beiden samen zijn – veel grotere mogelijkheden scheppen op wat tegenwoordig nog steeds een occult of paranormaal gebied heet. De werkelijkheid is dus niet dat we bepaalde regels moeten stellen, de werkelijkheid is dat wij persoonlijkheden moeten erkennen. Wanneer u overgaat en u bent daartoe nog niet bereid of in staat, dan hebt u daarmee voor uzelf een periode bepaald, waarin de rijkdom van beleving door een soort verstarring uiteindelijk een soort spleen, een verveling wordt opgevolgd die u dan zeer waarschijnlijk tot reïncarnatie dringt. Alle dingen zijn de moeite waard. Alles wat u beroert, alles wat tot u doordringt, is de moeite waard. Want het bewustzijn moet steeds meer weten, beseffen, niet oordelen, maar beseffen om steeds juister in het geheel te kunnen bestaan. Alle werkelijkheden van de geest zijn droombeelden tot men aan die ene werkelijkheid komt, waarin alle mogelijkheden als het ware waar zijn geworden, maar tijd niet meer bestaat, alleen iets wat u misschien gelijktijdigheid zou noemen. Een wereld waarin niet meer de wisselingen van evenwicht bestaan, die u ongetwijfeld op aarde en ook in bepaalde geestelijke werelden leert kennen, maar waarin het evenwicht constant is. Een wereld waarin uiting niet meer nodig is, omdat alle potentie beseft wordt. Het is op weg daarheen dat de elementen man/vrouw een grote rol spelen. Daar eenmaal gekomen, hebben zij in feite geen afzonderlijke betekenis meer, maar zijn ze alleen maar evenwichtbepalende factoren, waardoor het besef een geheel kan aanvaarden zonder gelijktijdig in zijn deel zijn van het geheel zichzelf volledig te verliezen. Daarmee heb ik u dacht ik een redelijke voorlichting gegeven over dit terrein, op dit gebied. Maar als u nou vragen gaat stellen dadelijk, zeg dan niet: hoe kunnen we dat op aarde waarmaken. U kunt het op aarde niet waarmaken met uw verstand, niet met uw verstandelijk weten, het is emotie. Het is een innerlijk onbegrensd worden in een zekere richting en die dingen kunt u niet leren. U kunt alleen door u aanvaarding van het andere, u begrip voor het andere langzaam maar zeker die toestand voor uzelf meer en meer mogelijk maken. En vraagt u mij alstublieft dadelijk ook niet: ja, en hoe ziet het er dan uit in zomerland? Laat ik het zo zeggen: een sultan die overgaat, vindt onmiddellijk daar een harem, want dat is voor hem iets heel belangrijks; en dan op een gegeven ogenblik zegt hij: ja, wat heb ik nou aan mijn haar, waar zit ik nou weer in? En dan denkt hij: verrek, ik zit eigenlijk nergens in. Waarom zijn die dingen er dan? Dan ontdekt hij dat al die mooie gestalten, waar hij dus zo vaderlijk, goedertierend kiezend doorheen gewandeld is, schimmen zijn, dromen en misschien blijft er één over of blijven er twee over, de hemel zal het weten, die echt zijn, omdat daarin het besef leeft van iemand die hem aanvaard heeft als aanvulling. Pas dan kan er sprake zijn van een werkelijke synthese, een werkelijke samenvloeiing van begrip, niet meer door vormen en door zinloze gebaren als het ware gecontinueerd. Een vriend die hier ook nog wel eens heeft gesproken, was in zijn tijd een tamelijk vooraanstaand lid van de witte soos, u weet wel, ‘plein’ en dan Scheveningen. Deze man had de gewoonte altijd in het Haagse bos te gaan, waar hij concerten -die werden ook door de soos voor een deel mede gefinancierd -en die zaten dan dus in het afgesloten gedeelte aan tafeltjes een borreltje te drinken, terwijl de militaire kapel allerhande melodieën schetterde op een wijze die Straus ongetwijfeld verworpen zou hebben. Die man heeft dat – in uw tijd gerekend -toch zeker vijftig jaar lang volgehouden. Toen kwam hij er pas achter dat hij van een borrel niet meer dronken kon worden. Toen vond hij er ook niets meer aan. Toen zei hij: ja, wat moet ik dan met de rest? Toen bleek dat de band ook met de muziek mee was en toen heeft ‘de witte’ opgeheven. Zo gaat dat. u kunt in vormen leven, maar die vormen moeten eerst verdwijnen, voordat u dichter bij de waarheid komt. Wakker worden uit de droom is de volste ontwikkeling die voor de geest mogelijk is.

************************

*  Vullen meer relaties niet meer aan dan één?

Dat is afhankelijk van de wijze waarop de relatie tot stand komt en wat ze betekent. Zodra er een psychische waarde een rol speelt, ben ik geneigd om “ja” te zeggen. Wanneer het om zuiver animale tendensen gaat of zelfs beleefdheidstendensen, want die bestaan er ook, dan geloof ik niet dat het veel betekenis heeft. Ik geloof overigens wel dat aan de monogamie een beetje te veel nadruk wordt verleend op aarde en dat is het gevolg van allerhande religieuze voorstellingen die met de feitelijke werkelijkheid meestal op voet van oorlog staan.

*  Wat is een transseksueel en wat heeft dit later voor betekenis in de geest?

Een transseksueel is iemand die zich meestal langs operatieve weg plus de nodige injecties laat veranderen in een replica van het andere geslacht, waartoe hij innerlijk gevoelt te behoren. Daardoor komt hij in een situatie waarbij hij dus veel sterker met zijn eigen seksuele gevoelens wordt geconfronteerd en dat kan tot gevolg hebben dat hij dus in de geest komt niet als man maar als vrouw. Het kan ook zijn dat hij eigenlijk na de vervorming, de verandering, juist zijn eigen bijzonder zijn, erg op prijs begint te stellen, zijn transseksualiteit, en in dit geval heeft hij er schade van.

*  Is verandering aan geslacht wel verantwoord? In wezen zal men zich meer man of meer vrouw voelen. Is een andere begeleiding niet eerlijker? Het is in de gezondheidszorg een zeer kostbare aangelegenheid.

Ja, vanuit het standpunt van de ziekteverzekeringsmaatschappijen is het dus niet erg aan te bevelen, dat ben ik met u eens. Aan de andere kant, wanneer iemand zoveel pijn, want het zit er ook bij, en zoveel problemen er voor over heeft, moet u hem dan niet de kans geven om dit waar te maken, ook wanneer u dat doet op eigen verantwoordelijkheid, met eigen kosten en dergelijke. Ik zou hier één opmerking willen plaatsen: Er zijn zoveel mensen bezig tegenwoordig met te denken aan hetgeen voor anderen het beste zou zijn dat ze de hele boel in de war hebben geschopt. Want een mens is zichzelf, hij moet zichzelf waarmaken zoals hij zichzelf beleeft en pas dan doet hij de ervaringen op waardoor hij een rijper en beter mens kan worden.

*  Hoe kan men volgens u een vruchtbaar contact tot stand brengen, geestelijk, tussen man en vrouw zonder dat andere mensen daar iets anders achter zoeken?

Aangezien de meeste mensen zelfs achter niets reeds iets zoeken, lijkt dat heel erg moeilijk. Maar ik geloof dat wanneer u tot een gewone uitwisseling van gedachten komt van kennis en dergelijke, dat het voor uzelf een reine verhouding kan zijn zonder dat er verder iets bij zit. En wanneer u anderen in de gelegenheid stelt om dat ook zo nu en dan te constateren, dan geloof ik niet dat u zich aan de achterklap en de roddel veel behoeft te ergeren, zelfs niet op vrijdag de dertiende.

*  Waarom was de Boeddha in zijn leer zo streng met betrekking tot seksuele omgang (‘alleen in het huwelijk, liefst helemaal niet’)?

Dat is niet volledig waar. Dat is later wel door anderen verkondigd, maar als u bijvoorbeeld de uitleg van Anakananda volgt, dan zult u zien dat de liefde moest bestaan voor alle mensen in mededogen, maar dat men onthecht moest zijn, omdat gebonden zijn aan dingen of aan mensen de mogelijkheid om de paden te volgen aanmerkelijk verminderden. Zijn leer is er dus geen die een godsdienst predikt, maar een weg. Als u een weg wilt gaan, dan mag u ook rustig zeggen: maar denk erom dat u in het midden blijft, want aan de kant staan brandnetels.

*  Bestaat er geen enkele vaste regel met betrekking tot de aantrekkingskracht tussen de seksen; zoekt men niet in alle gevallen een aanvulling van datgene wat men bij zichzelf mist?

Ik moet netjes blijven en mag niet hatelijk zijn. U maakt het me wel moeilijk. Laat het mij zo zeggen: In de seksualiteit begint de aantrekkingskracht meestal met de behoefte zichzelf bevestigd te zien in de ander. Met andere woorden: Men maakt de ander tot een spiegel van de illusie die men omtrent zichzelf koestert.

*  Kan de magnetische aantrekkingskracht tussen man en vrouw in een soort formule worden uitgedrukt?

Tot mijn spijt niet. U zou hoogstens dit kunnen zeggen: man en vrouw bij elkaar gebracht met besef van elkanders seksualiteit zijn een voortdurende afwisseling tussen oorlog en wapenstilstand.

*  Kan congressus subtilis oftewel seksuele contactpoging van een overgegane met iemand in de stof schadelijk of hinderlijk zijn voor in de stof levenden?

Nee, dat kan niet schadelijk of hinderlijk zijn, omdat er geen uitwisseling mogelijk is van stoffelijke zaken. Het kan psychisch wel verwarrend zijn en het kan voeren tot hetzij een toevoer of een enorme afname van de levenskracht bij degene die in de stof leeft.

*  Hoe weet u of iemand een psychische eenheid vormt met partner?

Dat weet u niet, dat voelt u. En die eenheid, dat wil ik erbij zeggen, is niet altijd een voortbestaande eenheid, maar het is iets wat vanuit een klein wederkerig begrijpen uit kan groeien tot een elkaar omvatten. Op het ogenblik dat dit het geval is, is er pas sprake van een werkelijke eenheid.

*  U hebt gesproken over een geestelijk samenkomen van de twee seksen in ruimte. Wat te denken van u eigen vorige levens als andere sekse? Is dat versmeltbaar?

Dat is ervaring die altijd in het ik mee is opgeslagen en als zodanig een vergrote mogelijkheid geeft tot harmonisch contact met anderen en daardoor eventueel een versmelting met anderen ook eenvoudiger kan maken. Maar iedereen heeft een dergelijke voorgeschiedenis, niet u alleen, en daardoor zal u duidelijk zijn dat de stoffelijke ervaringen, of beter gezegd de daaruit opgedane lering vooral, bij iedereen in zo grote mate aanwezig is, dat datgene wat geestelijk tot eenheid komt, op zich al veel meer omvattend is dan een stoffelijk besef kan omvatten of voor zich omschrijven.

*  Zijn er in een magisch ritueel ook krachten en onderdelen die op een veld inwerken als mannelijke en vrouwelijke onderdelen in bijvoorbeeld het mysteriespel ook?

In mysteriespelen zal dat ongetwijfeld heel vaak het geval zijn, maar zelfs in de rituele magie kennen we dus, wat men daar noemt positieve en negatieve waarden, die met elkaar in evenwicht worden gebracht onder andere door het juist stellen van lampen enzovoorts. Ze moeten ook een brandpunt hebben, meestal een altaartje en een vuurbekken – en daar spreekt men dus inderdaad ook wel van mannelijk en vrouwelijk. Met andere woorden: er zijn krachten die als tegengestelde polen kunnen worden omschreven en weer juiste evenwicht van groot belang is voor het functioneren van bijvoorbeeld een pentakel of het ontstaan van de juiste sfeer en beïnvloeding tijdens een mysteriespel of welke andere magische handeling dan ook.

*  Is het yin en yang-systeem uit China een analoog voor het mannelijke en vrouwelijke in de levensstroom?

Het is ook hier weer positief en negatief, of moeten we zeggen: het evenwicht tussen licht en duister. En als zodanig wordt het vaak beschouwd als een weergave van mannelijk en vrouwelijk. Ik ben er alleen nooit achtergekomen wat nu het mannelijke is, zwart of wit. Je zou dus kunnen zeggen: het is een beginsel van de absolute eenheid, waarin alle tegenstellingen tot die eenheid verenigd zijn, zonder dat ze daarbij hun kwaliteit of eigenschap verliezen. Het is een uitgangspunt voor de evenwichtigheden van de kosmos, de natuur en indirect zelfs het menselijk lichaam, waardoor evenwichten en herstel van evenwichten mogelijk wordt en benadering van onevenwichtigheden voert tot het zoeken van compensatie en niet onderdrukking.

 * Wordt de man-vrouw dualiteit ook ervaren in de inwerking van en beleving van lichtende krachten?

Ik denk het niet. Geestelijk is dit althans niet het geval, maar bij een stoffelijke ontmoeting ontdekken we heel vaak dat iemand die iets reins wil uitdrukken, iets ziet van zijn eigen geslacht, terwijl als hij daarbij bovendien een seksuele spanning ervaart, juist de verschijning uitdrukt als een persoon van het andere geslacht.

*  Wat mist de man eigenlijk aan de vrouw en omgekeerd?

Dat is heel erg moeilijk om dat uit te drukken, want dan moet u gevoelens omschrijven. Kijk, de man-vrouw normaal in een seksueel contact zonder verdere inhoud dat is eigenlijk niets anders dan een wederzijdse masturbatie. Maar wanneer u dus verder doordringt, dan krijgt de man voor zich een zekerheid, een geborgenheid door de vrouw en de vrouw een zekerheid, een geborgenheid door de man. Dat wil zeggen dat de wereldvisie dus verandert en dat op grond daarvan de ik-aanvaarding intenser kan worden.

Tot slot:

Het is met een onderwerp als dit vaak heel erg moeilijk om binnen de perken te blijven, wanneer u praten moet over seksualiteit en gelijktijdig niemand wilt kwetsen en toch ook de waarheid niet wilt onderdrukken. Ik heb getracht een zo goed mogelijke middenweg te vinden. En misschien mag ik dan sluiten met een heel kort woordje nog: Wanneer u sterft, dan leeft u pas.  Maar wat u was, is al vergaan voordat u het nu uzelf beseft in het nieuwe en andere bestaan en uit uzelf een weg nu weet, waardoor u vormen, zijn, vergeet en weten wordt tot kracht van spreken, waardoor u grenzen kunt doorbreken en met anderen samengaan in hoop eens zoveel te beseffen, dat u met al te saam de werkelijkheid eens kunt verstaan. Dat is geestelijk gezien een van de belangrijkste factoren van man-vrouw.