De mens en het bovennatuurlijke

15 november 1988

Ik zou vanavond willen spreken over zeg maar de mens en het paranormale, het zogenaamd bovennatuurlijke of ook wel esoterische. Een mens heeft in zich een aantal gaven. Een aantal van die gaven is niet ontwikkeld, maar wanneer de nood aan de man komt, kun je die gaven ontwikkelen wanneer je er maar in gelooft. Er zijn op dit ogenblik een paar gelegenheden in grote staten waar men bezig is om al die paranormale begaafdheden uit te testen en wat meer is, om te kijken of men er gebruik kan van maken. Het opvallende hierbij is wel dat men tot de conclusie gekomen is dat je moet uitgaan van de persoon met wie je te maken hebt, niet van de wetenschappelijke desiderata, niet van de juiste laboratoriumsfeer. Eventueel kan dat later komen. Maar je moet eerst de mens op zijn gemak stellen.

Misschien ligt daar één van de grote problemen van de parapsychologie. Je hebt te maken met een mens. Die mens heeft een eigen ik-beeld en hij moet ontspannen zijn. Hij moet zich a.h.w. overgeven aan datgene wat in hem leeft om tot niet ratio-bepaalde prestaties te kunnen komen. Zolang je probeert die mens aan te passen aan de visie van de wetenschap zal je altijd zeer wisselvallige resultaten krijgen en kun je misschien alleen werken op de manier waarop Rein dat heeft gedaan, ofschoon opvallend is dat Rein’s statistieken door de parapsychologen vaak worden aangevochten terwijl zijn parapsychologische methoden juist weer door de rekenkundigen en economen worden aangeklaagd.

Maar het gaat hier niet om massaliteit. Het gaat om persoonlijkheid. Het is hetzelfde wanneer je te maken hebt met een kerk, met een gelovige. Er is een God. Goed. Weet je dat? Nee, eigenlijk niet. Maar je gelooft in die God. Je beroept je op die God en als je dat met volledige overgave doet, gebeuren er dingen die anderen misschien toeval noemen, maar die voor jou een wonder zijn. Het is alsof je door dat gebed in staat bent om a.h.w. vooruit te grijpen in de mogelijkheden en een keuze te maken die je dan later onbewust verder volgt. Dat is alleen te verklaren door God niet te zien als een wetgever of als een koning, een heerser, maar hem te zien als een essentieel bestanddeel van alles wat er bestaat.

Ik ben ongetwijfeld als geest geconfronteerd met werelden en denkbeelden die door gedachten worden opgebouwd. Dit is eigen aan de geaardheid van de geest en het geestelijk leven heeft veel gemeen met de droom, zij het dat je dan met meerderen tezamen hetzelfde kunt dromen. Maar wanneer je verder grijpt, dan blijkt achter alle vormen iets te zijn wat voor velen in de geest ook nog onomschrijfbaar is. Een mens wil graag leven in een wereld die bekend is, die ingedeeld kan worden. Een wereld die berekenbaar is, Maar is die wereld wel zo? Is die wereld wel zoals de mens hem zou willen hebben? Het antwoord ligt rondom u en is ongetwijfeld neen. Wanneer we kijken hoeveel slachtoffers door verkeersongevallen alleen vallen per jaar, dan komen we tot de conclusie dat er in de eerste wereldoorlog er al net zoveel zijn gesneuveld.

Wanneer we gaan kijken naar datgene wat men meent nog wel te kunnen doen ten aanzien van milieu, enz. enz., dan komen we tot de conclusie dat men eigenlijk net te ver gaat. Het wel weet, maar eenvoudig niet in staat is zich te realiseren dat je dat niet altijd kunt bemeesteren.

Men heeft weleens gezegd: De boer is vaak de beste gelovige. Dat geldt niet alleen in het christendom, maar overal. Waarom? Hij wordt geconfronteerd met zaken waarvoor hij eigenlijk geen verklaring heeft. En is hij dan een eenvoudig mens dan bedenkt hij wel één of andere heilige, een godheid of iets anders wat daarvoor zorgt. Hij verklaart door het beeld wat hem emotioneel overkomt. We kunnen de emotie niet ontkennen. En juist die emotie, de beleving vanbinnen is een van de stuwende krachten voor al datgene wat er voorkomt aan paranormale verschijnselen, ongeacht of deze kerkelijk of niet-kerkelijk zijn.

Wat betekent dit voor ons?  In de eerste plaats dat je niet redelijk en met je wil kunt dwingen. Je kunt alleen zijn, maar willen heeft daar weinig mee te maken. Het is uw totale wereldbeeld en de stemming die voor jou in dat wereldbeeld gelegen is op het ogenblik, die bepalend is of wel of niet een gebeurtenis kan plaatsvinden die paranormaal wordt genoemd. Grijp dus niet naar verklaringen, naar wilskrachtige pogingen. Je komt er niet verder mee. Beleef in jezelf. Maak je een beeld van wat je wilt beleven. Laat het dan in jezelf ontstaan.

In ons sluimert een zaad. Dat zaad heeft zijn eigen vorm van wasdom, van groei en bloei. Maar wij kunnen die vorm niet veranderen. Wij kunnen slechts gebruik maken van datgene wat reeds is. Wanneer u uzelf weet te ontspannen, wanneer u uzelf kunt ontdoen van alle emotionaliteit die te maken heeft met omstandigheden en meestal ook met uzelf en daarvoor in de plaats elke rust kunt cultiveren, zult u daardoor ook een gedrag gaan vertonen dat diezelfde ontspanning inhoudt. Binnen dat gedrag ontstaan opwellingen. Misschien wel de opwelling om iemand de hand op de schouder te leggen of misschien alleen maar om een ogenblik een gedachte uit te spreken. Zeg dan niet tegen jezelf: Ja, maar is dat redelijk? Laat het uit jezelf voortkomen. Op deze manier ontstaan resultaten die paranormaal worden genoemd.

Een mens is niet een wezen dat omschreven kan worden met simpele termen als: Ja, het is een wezen in een dierlijk lichaam dat kan denken. Een mens is een wezen dat kan lachen. Het laatste vind ik helemaal erg want dan denk ik soms eens aan een lachende hyena. Die lacht weliswaar niet, maar die maakt grimassen. Zeg tegen jezelf: Mens zijn betekent dat je jezelf kunt zien vanuit de wereld en vanuit jezelf. Mens zijn betekent dat je een eenheid tot stand kunt brengen tussen jezelf en je wereld die niet alleen meer door instincten bepaald wordt, maar door krachten die overal bestaan.

En nu weet ik wel, dat is altijd weer een punt. Bestaan die krachten? Wanneer we kijken naar de oude kaarten, de oude wegen, de oude plaatsen van dorpen, zelfs van kerken, bijvoorbeeld in Engeland is dat sterk, dan komen we tot het denkbeeld dat er bepaalde lijnen in liggen. En wanneer we dan met een wichelroede gaan kijken, ontdekken we dat inderdaad op die lijnen een wat andere uitslag, een andere gevoelsreactie is. Men noemt het Leylijnen. Want Ley wordt wel met Y geschreven in dit geval maar het ligt te dicht bij lie, de leugen.  Er bestaat inderdaad een krachtveld op de aarde. Dat krachtveld zal niet overal even sterk zijn. Maar waar het sterk is, kan het gemanipuleerd worden.  Je kunt er iets mee doen. Wat? Dat ligt aan jezelf. Als u een schuurmachine hebt en u sluit ze aan op een krachtbron, moet u niet verwachten dat die boort. Ook wanneer het theoretisch mogelijk zou zijn om met die motor ook een boor aan te drijven.

Dat vergt te veel veranderingen. Wat is je eigen eigenschap? En dat is niet wat je zou willen, maar dat is wat je instinctief al in het kleine doet. Kijk naar jezelf. In wat voor soort opwellingen handel je? Wat bepaalt de stemmingen en de sfeer waarin je met anderen omgaat? Als u op deze kleinigheden let, dan bemerkt u dat u een bepaalde karakteristiek hebt. Deze karakteristiek valt dan nog samen met een bepaalde energiecyclus die nogal eens verschillend is maar volgens de meeste mensen toch geënt kan worden op de maancyclus en wel in een zogenaamde twee-fasen-situatie waarbij de fase begint hoog-sinus, naar de min-lijn loopt, daaronderdoor zakt en weer naar boven gaat. Het blijkt verder dat daarin nog een tweede factor is, namelijk wanneer onze lichamelijke energie in de minus is gekomen, blijkt onze geestelijke energie te groeien. Ik vermoed dat lichamelijke activiteit remmend werkt op geestelijke activiteit.

De mens is een wezen dat dus krachten heeft, krachten in zichzelf hanteert, bewust of onbewust. Het is verder een wezen dat een eigen energiecyclus kent. Maar het blijkt ook dat op bepaalde plaatsen geestelijke krachten veel grotere resultaten hebben dan op andere. Dat is niet redelijk, ik weet het. Het is niet volledig aantoonbaar. Je kunt het ten hoogste waarschijnlijk maken aan de hand van allerhande waarnemingen en onderzoekingen van zeg de laatste anderhalve eeuw.

Stel dat dit waar is, dan betekent dit dat de mens zich niet alleen bewust moet zijn van zichzelf en zijn kwaliteiten, maar daarnaast een gevoeligheid moet ontwikkelen voor de krachten in de omgeving. Wanneer je een energiegolf om je heen gevoelt, moet je niet denken dat het je even beter gaat, maar moet je beseffen dat je meer kunt zijn. Dat je wat in je bestaat als mogelijkheid, duidelijker en vollediger kunt uitdrukken.

Als je dit allemaal bekijkt kun je misschien schouderophalend zeggen: Nou ja, wat is het dan wel? Het is een kwestie van wat wij dan weleens harmonie noemen. In feite zou je het ook kunnen vertalen door resonantie of vergelijkbaarheid zelfs. Toen Jezus op aarde was heeft Hij vele mensen genezen, maar niet alle. Nu zou je kunnen vertellen dat Hij daar een reden voor had. Maar zou de reden misschien kunnen geweest zijn, het is alleen maar een vraag, dat sommige mensen op zijn wezen aanspraken en bereikbaar waren en anderen niet? Verder kunnen we in al die verhalen die in het Evangelie staan, o.a. bij Mattheus, dat Jezus soms te maken heeft met mensen in een wanhoop toestand en op hen heeft Hij greep. Denk maar aan de genezing van de melaatse. Alles is welkom. Op het ogenblik dat dit niet het geval is, dat je niet wanhopig bent, blijkt het veel moeilijker je te helpen. Dat kan weer niet uit de voorbeelden worden afgelezen.

Hetzelfde kunnen we ook nog eens nagaan als we de reizen van Paulus volgen, waarbij ook enkele van zijn wonderen worden beschreven. Maar het zijn altijd mensen die in een wanhoop situatie verkeren, zoals de blinde in Antiochië. Kennelijk is pas de mens die zich overlevert, bereikbaar. Degene die geen weg meer weet, moet niet proberen er wat aan te doen zondermeer. Hij moet de klankbodem worden voor datgene wat om hem heen bestaat.

Het zou heel wat meer dingen kunnen verklaren. Het paranormale bijvoorbeeld van geesten. Ja natuurlijk, ik ben een geest en u vraagt zich af of het waar – is. Maar dat hindert helemaal niet, want het gaat niet om de vraag of ik een geest ben, maar of hetgeen wat ik zeg juist is. Wanneer zien wij dat geesten optreden? Slaaptoestanden. Iemand rust, slaapt, droomt of wordt wakker en ziet. Punt één. Punt twee: Een mens komt tot rust, maar in zijn lijden. Er ontstaan contacten met de geest. Is dat waar? Is dat wensvervulling? Je kunt erover debatteren, dat gebeurt wel. Maar voor de mensen in kwestie heeft het veel betekenis.

Je komt in een spookhuis. Je bent niet bang. Je probeert het nuchter te zien, te registreren. Kans dat er een werkelijk paranormaal gebeuren optreedt is bijna nihil. Zoals mag blijken uit de rapporten van de Royal Society of Parapsychological Research in Londen. Daar echter waar je zonder het te verwachten binnenkomt, en misschien wanneer je denkt dat er iets gaat gebeuren nog een paar apparaten kunt opstellen, dan zijn er onverklaarbare manifestaties. En dan kun je iets wat op een potentiometer uitslaat niet alleen maar illusie of zelfsuggestie noemen.

We leven in een wereld waarin veel zou moeten veranderen of u het prettig vindt of niet. Die veranderingen zijn noodzakelijk in de eerste plaats door een groeiende bevolkingsdruk. Dit betekent dat de mens niet volledig mee kan groeien met de nieuwe vormen van gemeenschap die rondom hem bestaan. In de tweede plaats: milieuveranderingen. En dan heb ik het heus niet over een gat in de ozonlaag want dat is op aarde vele malen voorgekomen en dat herstelt zich wel weer. Neen, we hebben het hier wel over de verandering van weer, van stromingen, droogte, neerslag en dergelijke. Wat blijkt? De aarde past zich aan. Maar kan de mens dit doen? Ga naar woestijngebieden als bijvoorbeeld de Sahara. Als u luchtfoto’s maakt zult u waarschijnlijk nog de onder zand begraven wadi’s zien waar vroeger de rivieren stroomden toen het een vruchtbaar land was. Probeer datzelfde in Amerika, in Azië en u zult zeggen: Hé, die dingen zijn dus kennelijk ontstaan door een verandering.

Heeft de mens aan die veranderingen bijgedragen? Ja. De mens leefde niet in overeenstemming met de wereld waarin hij bestond. Hij probeerde zich daarboven te stellen en voelde zich als heerser, als dominante factor. Hij was dit echter niet omdat de natuur sterker is dan alle mensen bij elkaar. Wij moeten dus, wat milieu en andere dingen betreft, rekening gaan houden met wat de natuur is.

En nu waag ik een wat boude veronderstelling. Wanneer er veranderingen zijn, dan kunnen die veranderingen innerlijk beleefd en aangevoeld worden. Daardoor ben je instaat je aan te passen. Deze aanpassing in zichzelf heeft zowel voor uw omgeving als voor uw eigen toestand, inclusief de lichamelijke, allerhande gevolgen. Typisch voorbeeld: Iemand hoort dat hij kanker heeft. Wanhoop. De kans dat uitzaaiingen ontstaan is aanmerkelijk groter dan bij iemand die zegt: Daar komen we overheen. De instelling ten aanzien van het geconstateerde heeft kennelijk invloed op de ontwikkeling ervan. Hetzelfde zien we bij genezingsprocessen. De blijmoedige patiënt geneest snel en vaak zeer volledig. Degene die in zelfbeklag zwelgt, blijft niet alleen langer ziek, maar heeft ook veel langer klachten als gevolg van hetgeen hij ondergaan heeft.

De menselijke geest, zijn psyche inclusief dus, het emotionele achtergrondbeeld is van groot belang voor de invloed die je hebt op de wereld en op jezelf. In een wereld die veranderen moet, moet de relatie met je medemens veranderen, dat kan niet anders. Anders dan wordt het uiteindelijk of een mierenstaat, of een anarchie waarin de een de ander verscheurt, alsof men midden in een jungle is.

Je moet nieuwe vormen vinden van contact, van samenwerking. Je kunt niet alleen voor jezelf leven. Je zult altijd mede voor anderen moeten bestaan en leven.  In de tweede plaats: Je moet leven vanuit blijmoedigheid. Je moet durven lachen. Ik weet dat er christenen zijn die enigszins bedenkelijk kijken naar de bruiloft van Kana want Jezus veranderde water in wijn en ja, eigenlijk is drank toch niet goed voor de mens. Kijk, een feest moet een feest zijn. Als het kan, maak van elke dag van je leven een beetje een feest. Wees positief. Geloof in de dingen die mogelijk zijn. Geloof in de krachten die in je en rond je bestaan. Dan kun je betekenis hebben voor je wereld en dan kun je ook innerlijk sterk zijn en dan kun je de antwoorden vinden die op een andere manier niet te bereiken zijn. Dan projecteer je a.h.w. een wereldbeeld buiten je waardoor wonderen mogelijk worden. En het is duidelijk: Wanneer wonderen geschieden door goden en engelen of wat anders, dat hier wel degelijk een projectie van de persoon die de gevolgen tot stand brengt, mee een rol speelt.

Laten we nadenken. We hebben het al eerder gedaan en we zullen het nog een keer moeten doen. U hebt kracht. In feite bent u kracht. Al het andere is bijkomstig. Een kracht die blijmoedig moet zijn, lichtend, vrolijk als een lentezon, ook wanneer het misschien nog winter is in uw lichamelijke situatie. U bent licht. U bent kracht. D.w.z. dat wanneer u aanvoelt dat die kracht er is, aanvoelt dat ze ook in u, ook al is het maar voor dit ogenblik, aanwezig is, u met die kracht iets kunt doen. Wat? Dat moet u zelf weten. Een mens genezen? Dat kan, ook op afstand, want afstand is de illusie der lichamelijkheid die voor de geest niet bestaat. U hebt kracht. Ze is er voor uzelf, wat u wil bereiken, niet zelfzuchtig, niet alleen voor uzelf, maar ook voor anderen. Sluit u a.u.b. niet op in een egocentrisch, egoïstisch wereldbeeld. Wat wilt u? U kunt bereiken. U kunt dingen doen die ongelooflijk zijn. Dingen die u later ongeloofwaardig voorkomen.

Er zijn er onder u die telekineet zijn. Er zitten een paar heel goede gedachtelezers binnen. Telepaten, halftelepaten nog. Er zijn heel wat mensen die een sfeer aanvoelen. Toch gebruikt u het niet. Wat hebt u aan uw nuchterheid, uw redelijk denken wanneer uw wereld ten onder gaat? Niets. Wat hebt u aan de kracht die in u leeft? Zij kan u helpen uzelf aan te passen bij uw wereld maar ook uw wereld de leefbaarheid te behouden die ze van node heeft. U hebt kracht. Gebruik die kracht. Niet in algemene beelden. Denk niet dat je een God bent die over de wereldvrede kan decreteren. De kleine dingen. Het geluk van een kind. Een ogenblik weten dat iets goed is. Een ogenblik kracht geven waar kracht tekortschiet. Of misschien alleen vrede geven waar troosteloosheid dreigt te domineren. U kunt het. De tijd van veranderingen en van snelle veranderingen is aangebroken en zoals altijd op de wereld gaan veranderingen nooit geheel zonder geweld omdat eenieder bang is te verliezen.

Maar je kunt niet verliezen wat in je leeft, wat deel is van je wezen. Alleen maar wat illusie en dingen die buiten je bestaan. Wat we nu paranormaal noemen is een deel van dat ik dat u bent en dat gaat niet teloor. Het blijft voortbestaan. Dat zijn de dingen die betekenis hebben, ook op aarde al. Dat zijn de dingen die niemand je kan ontnemen. Dat zijn de dingen die je werkelijk met de anderen kunt delen. Een mens die zo bang is voor het paranormale, een mens die schouderophalend de idee van een God opzijzet en verklaart uit de behoefte van de mens en het onbekende een gestalte toe te kennen om eventueel de verantwoordelijkheid voor eigen daden op anderen af te schuiven. Hij heeft misschien ook voor een deel gelijk, maar niet volledig. Hij is iets. Wat? Ja, als we dat zouden weten, dan zouden we goden zijn.

Er is iets, onomschrijfbaar misschien. Dat is er wel degelijk. Voor ons is het verschijnsel dat daaruit voortvloeit onredelijk. Het beantwoordt niet geheel aan vaste wetten. Het existeert, manifesteert zijn bestaan en is toch nooit helemaal te vangen. Want er is ook dat gebied waar de rede niet meer binnen kan treden omdat een grens van emoties dat belet. Kijk, dat is dan dat occulte, paranormale, esoterische en wat u verder wilt.

In u ligt een kracht die meer werkelijk is dan het beeld dat u hebt van uw wereld om u heen. In u leeft een kracht die meer waar is dan elke voorstelling van uzelf die u angstvallig probeert te handhaven.

Wat kun je doen? Er zijn veel eenvoudige trucjes. Een van de meest eenvoudige is dit: Een mens heeft uiteindelijk een spanningsveld. Eigenlijk is het een statische spanning, maar er zit een zekere stroming in. Noem het levenskracht, noem het anders. Als u een sigarettenblaadje balanceert op de punt van een naald die je ergens hebt vastgezet en je houdt je handen eromheen en u hebt levenskracht, gaat het draaien. En als het dan draait, draait u de polen om en als het goed is gaat het de andere kant uitdraaien. Een simpel kind kan de was doen. Het bewijst niet dat het paranormaal is. Het bewijst alleen dat de energie waar ik over spreek ergens bestaat, want anders zou het niet kunnen. Het bewijst helemaal niet dat de mens een uitstraling heeft, behalve dan misschien een elektrische of magnetische zo u dat wilt, ofschoon dat de verkeerde term is.

Maar hoe je het ook noemt, het is er.  Er is een kracht. Er is een uitstraling. Begin daarmee. Vraag je af: Kan ik er iets anders mee doen? En kijk voor jezelf wat je tot stand kunt brengen. Bijvoorbeeld Leg je handen op tafel, zet aan een klein galgje een vlierpitje aan een draad. Het hoeft heus geen mensenhaar te zijn, het mag ook nylon zijn, want de aard van de draad komt er niet op aan mits die soepel is. Stel u voor dat dat balletje een beweging maakt. Kies geen slingerbeweging zonder meer want dat kan door onbewuste trilling worden veroorzaakt. Denk aan een vast patroon, bijvoorbeeld dat het een 8 draait. Als dat gebeurt dan hebt u eigenlijk met uw voorstelling een beweging veroorzaakt. U hebt, althans in aanleg, enig telekinetisch vermogen.  En dan behoeft u niet te willen dat het gebeurt, maar u moet zich voorstellen dat het gebeurt.

Als u met dobbelstenen gooit dan kunt u bepaalde getallencombinaties heus beïnvloeden, maar niet wanneer u zich bezighoudt met: Ik wil dat het een 7 wordt. Maar als u zich voorstelt dat het een 7 wordt. De voorstelling is belangrijker kennelijk voor de uitstraling dan de wil. Je moet mij niet kwalijk nemen dat ik daarop wijs, dat is telekinese.

U wilt contact hebben met anderen. U wilt een beetje weten wat er in hen bestaat. Als u het wilt, dan bent u bezig uw eigen kracht, opgebouwd tot een scherm misschien, te projecteren, maar niet te ontvangen. Receptief zijn wil zeggen beschouwen en je dan realiseren wat als gevolg daarvan in jezelf ontstaat. Hierdoor worden al die telepathische signalen duidelijker en u zult aan uzelf kunnen bewijzen dat u in staat bent intens een eenvoudige gedachte en ook emoties af te lezen.

Hetzelfde geldt voor empathische vermogens. Sommigen kunnen aanvoelen hoe een ander zich voelt, maar ook hoe zijn stemmingen zijn. Het zijn eenvoudige methodes. Het is geen leergang die ik u geef. Ik geef een eenvoudig beginpunt. Wanneer u merkt dat het werkt, neem er steeds meer proeven mee, dat is het enige wat ik u kan aanraden. Misschien krijgt u denkbeelden die op dat ogenblik misschien niet juist blijken te zijn. Onthoud dat uw innerlijke waarde en stem, inclusief wat we dan paranormaal of occult noemen, niet volledig gebonden is aan tijdsequenties zoals die in feite op aarde plaats vinden. Kijk of het al gebeurd is, of misschien binnen afzienbare tijd gebeurt. Stel uzelf op de proef en als u merkt dat u het hebt, vooruitziet, hou rekening met die opwellingen in u want ze zeggen iets over de toekomst. Denk niet dat u daardoor meer bent dan een ander. Op het ogenblik dat u uzelf vereert voor hetgeen u bereikt, sluit u zichzelf in wezen af. U maakt verdere resonantie moeilijk, zo niet onmogelijk.

Ga verder uit van het standpunt: Wanneer ik het gevoel heb dat ik iemand kan helpen dan probeer ik mij dat voor te stellen en natuurlijk u hebt geen medische kennis. Stel uzelf dan maar voor dat de ander zich beter voelt en dan doet diens lichaam wel het noodzakelijke.

Kijk of het werkt. Kunt u het, doe het. Het hele leven van de mens is opgebouwd uit twee verschillende werelden: De wereld van de rede, die langzaam maar zeker de oorzaak en gevolgredenering is geworden, daarnaast de wereld van het gevoel. Het gevoel dat sprongen neemt en conclusies trekt zonder voorgaande gangen te kunnen overzien. Het is die gevoelswereld die u meer beïnvloedt dan u zelf zult toegeven, zoals onbewuste structuren in u vaak bepalend zullen zijn voor de wijze waarop u uw wereld ziet en meent te moeten interpreteren. Besef dat u een tweeledig wezen bent.

Natuurlijk, ik kan u nu gaan vertellen hoeveel voertuigen de geest heeft. Dat is weleens een willekeurige indeling want uiteindelijk maak ik dan ook uit een werkelijke persoonlijkheid een soort gehakt door het in laagjes in te delen. Maar u bent, naast de stoffelijke persoonlijkheid die u normalerwijze kent en presenteert, een tweede persoonlijkheid. In die tweede persoonlijkheid kunnen dingen spreken. Maar ze kunnen nooit spreken zoals u met een ander spreekt. Wanneer dat gebeurt dan is dat niet echt. Dan is dat een auditieve hallucinatie of een visuele hallucinatie. Het is een vertaling, het is niet de werkelijkheid. Maar wat in u ontstaat als een gevoelen van zekerheid dat is er en dat is regel. Probeer het niet te beredeneren, maar besef het zover dat het in uw besef doordringt en put er kracht uit om meer uzelf te zijn van twee kanten tegelijk, zowel met de rede als met de emotie.  Zoals een collega van mij al eens heeft gezegd: De emotie is de werkelijkheid, maar de rede is het werktuig dat we nodig hebben om haar vorm en gestalte te geven.

Ten laatste, deze raad. U droomt vaak of dagdroomt. U hebt allemaal van die mooie denkbeelden. Het zou goed zijn als het werd zoals u zich voorstelt. Maar hoe kan een droom waar worden als niemand probeert die in feiten om te zetten? En u bent de enige die dit kunt doen want een ander kan uw droom nooit volledig delen. Misschien denkt u, het is een herhaling en een herhaling en een herhaling. Anderen denken: Het is een mythos of het zit knap in elkaar. Luister, dat komt er niet op aan. U zit in een wereld die zeer snel veranderen zal en moet. U zit in een wereld waarin u, zoals elk levend wezen, zult proberen uzelf te handhaven en u kunt u niet met de rede alleen handhaven. Daarom hebt u dat andere nodig, dat verwaarloosde gedeelte van uw persoonlijkheid, dat paranormale, dat occulte, die onzin. Ik probeer u duidelijk te maken hoe belangrijk deze dingen zijn, wat u bent, wat u kunt. Ik heb u zelf een paar simpele proeven gegeven. Het is aan u om er iets mee te doen. Niemand zegt dat dit de enige weg is. Maar ik zeg wel dat het voor de meesten van u de meest juiste weg zal zijn. U bent het die moet oordelen. Niemand kan u zeggen wat waarheid is, want niemand weet het, maar in u leeft iets dat voor u waar is. Leef dan deze uw waarheid.

En ten slotte denk niet dat ik wil preken. De tijd is kort. Zowel de tijd dat wij nog kunnen werken op deze wijze als de tijd die u hebt om nog te veranderen. Dat is een paar jaar misschien. Vergeef me dat ik schoolmeesterachtig ben. Als u vragen hebt, stel ze. Als u het niet met me eens bent, zeg het rustig maar doe in ‘s hemelsnaam iets. Met denken alleen, met rationele beelden van wat zou moeten worden kom je er niet meer.

  • Als men nu een kracht wil sturen naar bepaalde personen, hoe doet men dat dan? Door aan die persoon te denken?

Denk aan die persoon. Laat het beeld in u ontstaan zo goed u kunt, Het hoeft geen fotokopie te zijn. Gewoon het beeld, het symbool dat voor u die persoon weergeeft. Denk aan die persoon dan met iets van vreugde, iets van licht, iets van kracht. Voor de één is het misschien goed dat hij zich voorstelt dat die persoon ineens in een bundel zonlicht wordt gehuld. Voor de ander is het misschien beter dat hij denkt dat er van hem krachten uitgaan naar die ander.

De voorstelling doet eigenlijk weinig ter zake en komt uit uzelf voort. Maar als u de kracht wilt sturen, denk aan het beeld van de persoon en voel de kracht in uzelf.  Druk eventueel in symbolen of schijnhandelingen voor uzelf, droomhandelingen uit wat u in feite beoogt, wetend dat dit niet bepalend is, maar wel het contact dat op deze wijze tussen u en de ander tot stand komt. U zult met verbazing ontdekken dat dit in veel gevallen uitstekend werkt.

  • De veranderingen die u verwacht. Zou u die kort kunnen samenvatten?

Milieumoeilijkheden, economischpolitieke crisis, vooral mede ontstaan door oplopende staatsschulden bij teruglopend staatsinkomen, opstandigheid van bevolking en bevolkingsgroepen, toenemend nationalisme binnen staatsgrenzen, onbegrip voor de pogingen om samenwerking en eenheid te verkrijgen tussen de staten en eenheden met datgene wat buiten de grenzen ligt, verwarring tussen de rassen. Bewuste of onbewuste afwijzing van andere cultuurpatronen, andere uiterlijkheden kan voeren tot een interne strijd en tot veel ellende. Mensen denken dat ze het weten en zijn bereid iedereen op te offeren om de juistheid van hun denkbeelden te bewijzen. Dat zijn de gevaarlijkste. Ze komen steeds meer voor en ze zullen in de zeer nabije toekomst, zeg anderhalf, twee, maximaal drie jaar ook internationaal zich duidelijk tonen als wat ze zijn. Maar als u dan gelooft dat ze het beter weten dan is Auschwitz alleen nog maar een vakantie-uitstapje. Geen wereldoorlog en algemene vernietiging, maar een voortdurende strijd tussen groepen en partijen waardoor de samenhangen die nu bestaan, voortdurend sterker worden aangetast. Als gevolg daarvan: ineenstorting van een deel van de internationale industrieën en ook een deel van het bankwezen, met alle gevolgen van dien.

  • Zijn die veranderingen deel van het begin van het Aquariustijdperk?

Het is een verandering van zeg maar milieu. En wanneer u vanuit de Zuidzee-eilanden naar de Pool moet verhuizen of omgekeerd dan zult u uw kleding moeten aanpassen. De Aquariusperiode geeft andere invloeden en deze hebben ten gevolge dat menselijke gevoelens anders tot uiting komen. Daar komt het op neer. Het is geen zelfstandige macht. Het is eenvoudig de aanduiding van een stralingsverhouding in een deel van de ruimte en het is ook niet bepaald, zoals dat als gelovige wordt gedaan, op een specifieke periode van 2172 jaar. Deze Aquariusperiode is in feite zelfs korter. Het ligt heel dicht bij de 2000 jaar, waarschijnlijk 1900. U kunt dus niet zeggen dat de Aquariusperiode dit alles veroorzaakt, maar u kunt wel zeggen dat de verandering in de mensen en een zich vastklampen aan uiterlijke beelden of veronderstelde rechten of plichten, het door mij geschetste ten gevolge zal hebben.

Daar ik mag aannemen dat u uw vragen mij nu toegeworpen hebt en ik nog geen protesten heb gehoord, wat niet veel zegt want de zwijgende meerderheid is in feite een spookbeeld, opgeroepen door hen die in feite de meerderheid niet bezitten, sluit ik nu.

Voor mij was het een genoegen met u te mogen spreken. Ik hoop dat ik u een paar punten heb genoemd die voor u belangrijk zijn en ik wens u allen toe dat u leert uw innerlijke krachten te gebruiken, opdat u niet alleen meer mens wordt, maar in uw wereld meer menswaardig.  Ik dank u.