Tijd en verandering

16/10/2012

Ik zou vanavond willen beginnen met een tweede mededeling voor iedereen, namelijk hebben wij het aangename genoegen jullie dank over te maken van uw zuster die dus overgegaan is en waar u vorige bijeenkomst gezamenlijk op gemediteerd hebt om de overgang soepel te laten verlopen (meditatie van 02-10-2012). Ik denk dat iedereen zich dat wel herinnert. Zij is, dankzij uw meditatie, heel vlot, zonder eigenlijk veel stoffelijke problemen naar onze zijde kunnen komen en heeft zich daar, als het ware, bijna onmiddellijk kunnen thuis voelen, zonder dat er teveel zaken moesten afgebouwd worden.

Waarom brengen wij dit op een avond als deze naar voor?

Wel, het is heel simpel: om jullie eens duidelijk te maken wat je waard bent, wat je kan realiseren, wat je kan bereiken. Want tot op heden, moeten we zeggen, zijn jullie wel heel goede luisteraars en sommige proberen in de praktijk wel het een en ander waar te maken, maar toch blijft het nogal achterwege ten opzichte van het totale potentiaal dat mogelijk is om tot uitwerking te brengen. En dan is een resultaat als deze toch voor ieder van u een item om verder over na te denken en, zeker naar de toekomst toe, meer zijn capaciteiten, de mogelijkheden, te gebruiken die in jullie aanwezig zijn. En ze zijn er.

Zo, dat was even kort een mededeling die ik jullie vanavond hier wou brengen. Verder gaan we vanavond even nadenken over hetgeen vorige maal (02-10-2012) gebracht is geworden. U weet allemaal dat we gesproken hebben over de tijd als dusdanig. En ik heb opgemerkt dat de meeste eigenlijk maar weinig tijd genomen hebben om over de tijd na te denken en zelfs zou ik durven zeggen dat het merendeel van u de tijd vergeten is en zichzelf is voorbij gesneld.

Nu, als je het vanuit onze zijde beziet, zeggen wij: “ja, goed, men doet maar”. Maar langs de andere kant, wil ik jullie wel opmerkzaam zijn, en jullie zult dat waarschijnlijk al opgemerkt hebben, dat we op dit ogenblik in een zeer eigenaardige invloed zitten.

Oh ja, het is najaar en in het najaar vallen de bladeren. Maar kosmisch is er meer aan de hand. We zitten op het ogenblik in een zeer vuil rood-bruine invloed. Voor diegenen die iets van kleuren kennen en van kleurenuitstraling, zal dit duidelijk zijn wat er aan de hand is. Het is een periode, die past in feite een beetje bij de tijd van het jaar, maar die zich dit jaar redelijk extreem voordoet. U zult opgemerkt hebben dat er niet alleen aardig wat overlijdens zijn. Anders gezegd: wij hebben aan onze zijde op het ogenblik aardig wat werk, maar dat er ook heel veel voertuigen zijn die op dit ogenblik ernstige mankementen vertonen. Het was niet voor niets dat wij vorige maal jullie gezegd hebben dat  je de tijd moest nemen. Dat we geprobeerd hebben jullie duidelijk te maken dat, door u terug te trekken in meditatie, door voor u de tijd stil te zetten, dat u daardoor aardig wat meer levensenergie kon opbouwen. En als u dan de moeite zou nemen om even ook terug te denken aan wat we de maanden tevoren u allemaal hebben aangebracht, zoals bijvoorbeeld het proberen van bepaalde gewoontepatronen te wijzigen en zo verder, dan zult u misschien nu gaan doorhebben waarom dit allemaal is gebracht geworden. Namelijk, u bent in, om het woord weer te gebruiken, de tijd aangekomen dat ofwel je u gaat realiseren dat je anders moet gaan leven,  en ik maak hier geen reclame voor een Vlaamse politieke partij, verre van, maar als u dat niet beseft of niet gaat doen, dat u door de invloeden die er nu zijn, met, ik zou bijna zeggen, plezier door de invloed gaat meegenomen worden, met alle gevolgen van dien. En dit geldt voor iedereen. Kijk even rondom u, beste mensen, kijk even rondom u en u zal opmerken dat dit geen loze woorden zijn.

We zitten op het punt dat je moet beseffen dat je de zaken anders moet gaan aanpakken, anders moet gaan richten. Het keerpunt is er. Of de keuze is: je gaat mee in de stroom, met alle consequenties van dien, en dat is uw volste recht; of u gebruikt de u aangereikte werkmiddelen en u kunt voor uzelf de wereld aanpassen, maar ook de anderen helpen die niet zo ver zijn als u. En ik wil vooral het accent leggen naar het punt dat ieder van u er goed aan zou doen om meer tijd vrij te maken voor meditatie, om meer tijd vrij te maken om zo te komen tot een innerlijke harmonie en een innerlijke rust.

Kijk eens even rondom u en zie eens hoe u de laatste tijd hebt gefunctioneerd. Ieder van u heeft, neem mij niet kwalijk dat ik het zeg, nog meer op zijn schup genomen dan hij of zij eigenlijk kon dragen. En ieder die dit hoort, zo goed van diegenen die hier aanwezig zijn als diegenen die hier niet aanwezig zijn, maar op afstand mee volgen, kunnen voor zichzelf zeggen van: “ja, dit klopt”.

Waarom? Dat is nou de grote vraag? Waarom laten jullie je drijven door hetgeen dat rond jullie aanwezig is? Waarom pakken jullie het niet anders aan? Waarom zeggen jullie niet: “de klok staat voor mij stil; ik wordt niet gestuurd, niet gedreven door dat organisme”. Als je dat kan, zal je opmerken dat het je aardig wat meer voor de wind gaat gaan, dat je veel minder voor uzelf stress gaat opbouwen en, eigenaardig genoeg, dat je in alles veel betere resultaten gaat behalen.

Wanneer je ertoe kunt komen van dagelijks u te ontspannen via meditatie, zelfs via contemplatie, maakt niet uit, en u kunt op dat ogenblik voor uzelf de tijd stilzetten, daarmee bedoel ik dat u niet begint: “ik ga nu mij eens rustig zetten en mediteren maar binnen een half uur moet ik mijn pot gaan koken of moet ik op een afspraak zijn”. Dat is niet de bedoeling, noch de gang van zaken. De bedoeling is dat u zich rustig zet en dat u de tijd laat gaan, laat lopen. En dan zal u opmerken dat u de ene maal misschien 2 minuten weg geweest bent, de andere maal misschien een half uur, de volgende keer misschien langer of minder lang, het maakt niet uit. Maar doordat u er geen beperking aan stelt, krijgt u de mogelijkheid van eerstens voor uw stoffelijk voertuig een rust te creëren, want dit voertuig voelt: er zit geen trigger van: ‘ik moet daar of daar in gang schieten’, tweedes: uw fijnstoffelijk voertuig de mogelijkheid te geven uw energiebanen en uw chakra’s evenwichtig te laten functioneren en derdes: dat uw eigen geest, dus uw niet-stoffelijke voertuigen, een rustige harmonie kunnen opbouwen tussen uw fijnstoffelijk en uw stoffelijk, met als gevolg dat uw geest de mogelijkheid heeft van op zulk ogenblik – en voor u kan dat in tijd kort of lang zijn, maakt niet uit, maar voor uw geest is er geen tijd – de nodige, ik zal het in de stof zeggen, vitaliteit op te bouwen, over te dragen, zodat niet alleen uw fijnstoffelijk lichaam maar zeker uw stoffelijk lichaam een aardige weerstand in zich gaat hebben en van daaruit kunnen functioneren binnen de kosmische golf die aanwezig is zonder dat deze golf – die zich zeker tot de kering van het licht gaat versterken – enige impact van belang heeft op uw voertuig. En dat is het voornaamste.

Op het ogenblik dat u, ten opzichte van hetgeen de kosmos vormt op deze aarde, in harmonie kan zijn, want dat is juist het mooie: u komt hierdoor in harmonie met deze bewegingen, gaan deze bewegingen u niet beschadigen. Integendeel, u gaat binnen dat geheel aanvoelen dat je harmonisch kan zijn en vanuit die harmonie juist de goede zaken die daarin zitten, die je anders niet erkent omdat je enkel in verweer gaat, kun je nu wel de goede zaken die daarin zitten naar voor halen, waardoor je voor uw stoffelijk voertuig althans een beter inzicht krijgt van wat er nu in deze periode aan het gebeuren is en in plaats van in strijd te gaan, daarmee te handelen. Ik zou het bijna heel simpel kunnen zeggen: wanneer u een snotneus hebt, dan moet u niet met alle mogelijke middelen deze snotneus gaan bestrijden, maar zien wat voor voordeel deze snotneus voor u inhoudt. Dit kan misschien zijn dat dankzij die snotneus u niet vatbaar bent voor juist de golf van toxines die door uw atmosfeer passeert. Maar de snotneus vangt die op zonder dat uw lichaam er verder last van heeft. Diegene die de snotneus bestrijdt en zegt: “zie eens, ik heb er geen last van”, ademt wel de toxines in en blijft dan zitten met longproblemen.

Ik hoop dat iedereen dit plaatje begrijpt. En zo is het op dit ogenblik met heel vele zaken. Het is niet alleen op het puur fysieke maar het gaat ook op het denk-vlak, op het vlak van bewustzijn. Door deze invloed krijg je dat heel gemakkelijk er verkeerde denkpatronen aan bod komen, denkpatronen die weer ervan uitgaan: “ik moet gaan verdedigen, ik moet gaan aanvallen, want er wordt naar mij toe van alles toegestuurd”. En dit klopt. Er wordt u van alles toegezonden. Want deze rood-vuile invloed veroorzaakt bij zeer velen patronen van onzekerheid, van angst die geprojecteerd worden buiten hen, vooral naar anderen omdat men voor zichzelf er niet aan durft raken om vast te stellen hoe men zelf is. Het gevolg is degelijk dat heel veel zaken naar u toe komen. En dan zie ik hier juist hetzelfde als dat voorbeeld met die snotneus. U kunt daartegen ingaan met als gevolg dat hetgeen dat op u afkomt, steeds maar versterkt dankzij uw eigen vitaliteit die u eraan verspeelt of u kunt het gewoon naast u laten verdwijnen. Dit wil zeggen: “ik ga er niet tegenin, maar ik weet wie ik ben, ik zet mij in het Licht, ik gebruik hetgeen aan kennis ik heb om positief te reageren in deze tijd en zo mijn weg verder te gaan.” Dan is het, als het ware, of deze gedachten, deze angsten, deze disharmonieën u gewoon overspoelen maar u niet raken, u niet storen. U beseft wel dat ze er zijn, maar dat is het. Zij druipen, als het ware, van u af en zetten hun weg in de atmosfeer of de kosmos verder. En zo is het op zeer vele terreinen. Het is ook zo op uw fijnstoffelijk terrein. Wanneer u niet oplet, laat u via die weg heel veel zaken binnen die er heus niet moeten zijn. Het is zelfs geestelijk zo dat er aardig wat beweegt.

Dus, al wat u tot hiertoe is aangebracht en geleerd, gaat langzaam maar zeker in deze ogenblikken voor jullie heel waardevol zijn. Uw kennis, wanneer je ze gaat gebruiken, gaat toepassen, is onbetaalbaar. Het is als het ware het alchemistische goud dat je kan gebruiken om in deze periode verder te gaan, verder te ontwikkelen en heel veel zaken gewoon aan u te laten voorbijgaan. En dan kun je zeggen dat, en zoals wij het kunnen inschatten tegen de kering van het licht, eerstens je aardig wat hebt bijgeleerd, karakterieel, misschien aardig bijgeschaafd, maar wanneer dan andere kleurgolven over de aarde gaan, je daar op kan inspelen, je daarmee aan de slag kan gaan zodat je weer aardig wat verder kan komen dan dat je tot op heden bereikt hebt. En je kan het! Want het is in jullie aanwezig. Je moet alleen maar ertoe komen van het toe te passen. Je moet er alleen toe komen van te zeggen: “de tijd, die heb ik zat; niemand gaat mijn tijd bepalen”. En op het ogenblik dat je dat kan, ben je vertrokken.

Ach, ik weet het, de gedachte die hier rond gaat, is dat wij het mooi te zeggen hebben. “Maar wij hebben onze verantwoordelijkheden; wij moeten …”. En daar begint het: ‘wij moeten’. Wat moeten jullie? Jullie moeten enkel hetgeen wat je zelf uzelf hebt opgelegd. Maar wanneer je beseft dat dat ‘moeten’ eigenlijk door uzelf is gecreëerd, dan kan je tot het besef komen dat het anders kan. Zolang iedereen denkt dat het niet anders kan, ja dan blijft het bij het oude. En dan dobber je heel mooi mee in de tendens, met alle resultaten van dien.

Maar op het ogenblik dat je voor uzelf kan zeggen: “maar, dat ‘moeten’, dat hoeft voor mij niet; wanneer vandaag het goed weer is, zal ik van hetgeen dat ik hier krijg van de aarde aan goed weer genieten en ga ik mij niet opsluiten in iets dat ik dacht dat ‘moet’ of niet anders kan”. En ieder kan voor zichzelf dit invullen. Het zal bij de ene over het werk gaan, bij een andere zal het gaan over het onderhoud en bij de volgende zal het gaan over weet ik veel welke afspraken. Maar heus, niets moet. Want weet u, wanneer u terug aan onze zijde komt, dan zult u eerst opmerken dat u vele mogelijkheden hebt laten liggen omdat u ervan overtuigd was dat alles vertrok bij de andere. Het is de andere die bepaald heeft dat jij zo moet. Het is de andere die zegt dat dit zo moet gebeuren en het is weer de andere die zegt van: “je kunt maar dit of dat”. En als je aan onze zijde komt zie je ineens dat dit plaatje helemaal niet aan de orde is of niet klopt. En dat diegenen die samen met u op aarde hebben rondgelopen, die zich daar niet aan gestoord hebben, veel verder staan.

Ik kan mij voorstellen dat u op aarde neerkijkt op iemand die Gods water over Gods akker laat lopen, iemand die zegt van: “vandaag schijnt de zon, dus ik geniet er van”. Die zich niet druk maakt of er nog een bord op tafel staat of niet. En die zich nog minder druk maakt over hoe anderen erover denken wat hij doet of laat. Maar het is juist zó handelen, zó leven, dat de mogelijkheid maakt om steeds weer op de juiste moment op het juiste signaal te reageren. En zo bouw je voor uzelf, dat is de essentie, een bewustwordingswaarde op die, wanneer u aan onze zijde komt, het maakt dat u,  ik zou bijna zeggen ‘over de wolkjes’ binnen komt gelopen. Maar de anderen die de idee hadden van ‘alles moet zo en het kan niet anders’ want het is ‘mijn maatschappij, mijn idee, mijn werk’ en noem maar op, die komen dikwijls met heel zware benen aan onze zijde en moeten dan deze zaken eerst los kunnen laten, eerst beseffen dat het enkel en alleen gaat om wat u bent, wat er in u leeft en wat u kan waar maken en niet wat de ander zogezegd allemaal u heeft verplicht.

Kijk, kosmisch gezien kun je enkel en alleen maar voor uzelf verantwoordelijk zijn. U kunt enkel en alleen maar de Bron, de Kracht in uzelf waarnemen. Niemand anders kan dit voor jou doen. Ieder mens is uniek. Ondanks het feit dat je zou kunnen denken dat de mens een kuddedier is, en voor velen die niet verder nadenken, is dat zo en zij zijn er blij om omdat ze zo elke verantwoordelijkheid kunnen ontwijken, maar dit helpt u geen stap verder op uw weg naar bewustwording, integendeel. Daarom is het in een periode zoals deze, die u de mogelijkheid schenkt van eigenlijk alles om te gooien, te veranderen, interessant om de tijd daarvoor te gebruiken. Maar dan op een wijze die u een meerwaarde geeft. Dat wil zeggen dat enkel het heden aanwezig is. Het verleden is er niet meer en wat de toekomst aangaat, daar heb je hoegenaamd geen zicht op.

Ik zou op een avond als deze voor ieder van jullie profetische woorden kunnen gaan uitspreken en jullie een voorspiegeling gaan maken van wat er in de komende 1000 jaar zal veranderen en op deze aarde allemaal zal gebeuren. Maar daar hebt u niets aan. Dat is heel mooi, maar dat verandert voor u niets want u leeft nú, u handelt nú en wat u nú doet, dat heeft zijn uitwerking, dat creëert de mogelijkheid voor wat er morgen kan en zo verder. Maar je hebt er niets aan van te denken: binnen 20 jaar, binnen 40 jaar, u hebt er zelfs niets aan van te denken: binnen enkele maanden. Want zelfs dat, in een snelle verandering, zoals ze nu bezig is, heb je geen zicht. Wat vandaag zeker is, is een paar uur later voorbijgestreefd. Vraag dat maar eens aan uw politiekers. Velen van hen hebben het de laatste dagen met schade en schande hier in deze streken kunnen ondervinden en het is nog ver niet voorbij.

Waarom? Omdat zij allen maar dachten aan één zaak: macht over de ander. Niet: wat kan ik voor de andere betekenen, kan ik de ander helpen, kan ik de ander dienen? Neen, men dacht enkel:”hoe kan ik de ander gebruiken om mijn macht te vergroten? Hoe kan ik overal alles naar mij toe trekken om mijn positie te versterken?” En onder welke kleur of welke noemer u dit ook toepast, in deze kosmische tendensen is er maar één eindresultaat: chaos; chaos, materieel; chaos, geestelijk; chaos, op alle terreinen. En dit is ook een voorbeeld dat u heel mooi zal kunnen volgen en dit is heus geen prognose of voorspelling, maar gewoon een vaststelling van wat er heden hier in uw omstreken gebeurt.

Zo, ik denk dat ik jullie stof tot nadenken heb gegeven. En ik hoop dat u in de komende weken en maanden de moed zal hebben om aan de slag gaan met de kennis die je verkregen hebt. Niet aan de slag gaan en zeggen: “de ander moet het hier voor mij doen”. Neen, aan de slag gaan en het zelf doen. En dan zal u zien dat, ondanks alles wat er rondom u gebeurt, u aardig in evenwicht kan blijven, dat uw levensvitaliteit aardig op punt kan blijven en dat de mankementen die bij ieder van u aanwezig zijn, zich niet in een sneltreinvaart zullen ontwikkelen, maar gewoon door het lichaam bijgestuurd kunnen worden. Waar u rondom u het omgekeerde waarschijnlijk zult opmerken. En ook hier is het weer nuttig dat u niet als ridder op het witte paard gaat optreden maar dat u, waar het kan, de hand reikt. Waar men deze aanvaardt, kan u helpen maar steeds vrijblijvend. Nooit zeggen, nooit naar voor brengen: “u moet zo”. Want van op het ogenblik u naar voor schuift: “u moet”, dan hebt u de strijd opgeroepen en dan creëert u een link met de chaos die bezig is. Ik zou zeggen: werk rustig vanuit uzelf, stoor u aan niets, maak u niet druk om wat er rondom u gebeurt. Maar waar je kan, gebruik je de kennis die u is bijgebracht. En dan zult u zien dat u resultaat na resultaat kan behalen. En of het nu resultaat is zoals we vorige week hier samen gerealiseerd hebben bij de overgang of het is resultaat bij harmonie in een lichaam herstellen of het is resultaat bij de natuur te beschermen of nieuwe mogelijkheden te geven, dit maakt niet uit. Ieder van u zal voor zichzelf ondervinden en kunnen waarnemen wat hem het meest harmonisch is, wat hem of haar het meeste ligt. En daar kan je dan voor gaan. Daar kan je mooie resultaten boeken. En dan kan je gerust zeggen dat je in de korte tijd die nu nog rest van deze herfstperiode je naar een winterperiode kunt gaan dat je voor uzelf voldoende kracht en energie hebt om daar ook, in die periode dat alles eigenlijk in rust is, en soms kun je het omschrijven ‘in een dode toestand is’, rustig verder te gaan, verder te werken en zo de mogelijkheid te geven vanuit het duister en de kilte van de winter met volle energie, volle harmonie een nieuw seizoen aan te gaan. Een seizoen waar je dan weer voor uzelf nieuwe mogelijkheden in kan ontwikkelen. Als u het op deze wijze aanpakt, kan je ervan op aan dat de donkere periode waar je nu voor staat, zich langzaam maar zeker gaat profileren, voor u nog steeds voldoende licht zal inhouden, nog steeds voldoende kracht en harmonie zal hebben om wat er ook plaatsgrijpt, op een juiste wijze aan te kunnen, op een juiste wijze te verwerken.

Ik zou zeggen als slot van dit eerste gedeelte: ik hoop dat ik bij ieder van u het Licht heb kunnen aansteken in de kern van uw wezen en dat u, wanneer u vanavond huiswaarts keert, dit Licht gaat gebruiken in de donkerte die overal op dit ogenblik zich rondom u manifesteert, zodat we niet alleen als één groep Licht uitstralen, maar dat we ook als individu voor deze aarde steeds weer een symbool kunnen zijn van Licht, een symbool van meerwaarde, een symbool van bewustzijnsontwikkeling. En dan kunnen we zeggen, beste mensen, dat deze lessen voor jullie en voor de aarde waardevol zijn. Dat deze lessen ook voor jullie korte passage hier in de stof een aardige meerwaarde inhouden, zodat je op uw pad naar bewustzijn met deze korte passage aardig bent vooruit gekomen.

Ik dank jullie voor jullie intense aandacht en wens jullie veel succes in jullie pogen de weg van bewustwording verder te gaan.

Deel 2

In dit tweede gedeelte is het mijn taak uw vragen te beantwoorden. Dus zou ik zeggen: begin maar met uw vragen.

  • Ik werk op ‘palliatieven’, mag ik mij instellen op die mensen als begeleiding bij overgang en versnel ik dan het proces niet?

Wanneer u aan palliatieve zorg doet, dan doet u er het best aan van de mensen, die onder uw werk vallen, gewoon te laten aanvoelen dat zij als mens waarde hebben, dat effectief het leven aan zijn eindstadia in de stof is gekomen en dat zij voor hun omgeving, voor de aarde en zo verder veel goeds hebben betekend. Zo weinig mogelijk accenten leggen op hetgeen wat in de ogen van de wereld misschien niet juist is geweest of niet afgewerkt is geweest en zo verder.

Bij iemand die voor de overgang staat is het van belang dat deze met een goed gevoel kan overgaan. U hoeft heus niet van alle mogelijke verhalen te gaan vertellen hoe de overgang is. Als mens weet u dat toch niet, kunt u dat toch niet naar voor brengen.

Maar wanneer u samen met deze persoon de goede zaken van het leven bekijkt, hoe weinig het misschien voor sommigen ook zal geweest zijn, dit maakt niet uit, maar als u dat doet en u kunt deze persoon op deze wijze rust geven, dan hebt u meer gedaan dan dat eigenlijk als mens van u kan verwacht worden.

U mag niet vergeten dat iemand die op het punt staat van de stof los te laten, er nooit alleen voor staat. Dat vanuit onze zijde er steeds meerdere entiteiten aanwezig zijn bij de overgang om te begeleiden. En of dit nu via palliatieve weg gebeurt of dit gebeurt in een plots overlijden, dit maakt heus geen verschil. Ook voor de geest hier is tijd een factor die niet ter zake doet. Het is vooral van belang dat je als mens de mens die nog leeft, rust kan geven, innerlijke rust en dan is dit meer als voldoende.

  • Broeder, mag ik er dan van uitgaan dat men op palliatieve zorg zich meer moet concentreren op de stofmens dan effectief op het geestelijke aspect van begeleiding bij overgang?

Wanneer iemand op een palliatieve zorg is, dan is het in de eerste plaats dat men er voor zorgt dat deze persoon zich goed voelt. Dat deze persoon kan accepteren dat de overgang nakend is.

Als stofmens is het zeer moeilijk, zeker wanneer je daar niet de juiste sleutels voor kent, om geestelijk zulke zaken te gaan begeleiden.

Ik kan mij voorstellen dat er in deze groep mensen zijn die wel degelijk zich kunnen instellen op de geestelijke kant van de zaak, daar is niets op tegen, maar die zullen dan ook aanvoelen dat hetgeen wat zij naar voor brengen, zal gedragen worden door onze zijde en ook zal overgenomen zijn. Maar als stofmens, wanneer de stof nog in leven is, is het best dat je deze stof in een rustige atmosfeer, in een rustige sfeer laat uitdoven. En of dat dit nu met palliatieve vorm is, met langzaam maar zeker opdrijven van medicatie of wanneer er bewust gekozen is voor tijdens een ziekte alles stop te zetten, het komt er op neer dat de weg welke ook gekozen is, een weg is die voor het stoffelijke voertuig aanvaardbaar, rustgevend is, zodat de geest zonder te veel tegenwerking van de stof de zaak kan loslaten.

Uiteindelijk, en dat wil ik er nog wel aan toevoegen, is het voor iedereen zo dat het stoffelijke lichaam steeds probeert te blijven existeren. En daar hebt u als mens het grote nadeel wat een dier niet heeft. Een dier aanvaardt zijn toestand. Een mens, met zijn hersendenken, gaat meestal in verweer omdat in het stoffelijk bestaan er te veel zaken zijn geïndoctrineerd.

Een van de grootste werken die wij moeten uitvoeren bij overgang is: de geest die overkomt terug de ware kosmische werkelijkheid te leren zien. Want door de stof ontstaan er dikwijls zeer verwrongen beelden of verkeerde verwachtingen. En de stof probeert dit te handhaven. En zeker wanneer je te maken hebt met eerste incarnaties en zo, kan dit zeer zwaar zijn. Hoe verder je geestelijk tot ontwikkeling bent gekomen, hoe gemakkelijker je ook deze stoffelijke barrières achter u kan laten.

Dus, kort samengevat en antwoordend op uw vraag: degene die palliatief werk doet, blijf bij de mens, zorg dat het stoffelijke voertuig zich goed voelt en dat het zonder veel lijden zich kan vrijmaken van de geest. En dan heb je heel goed werk verricht.

  • Dus nog even concreet, broeder. Het is zo als iemand, bij wijze van spreken, niet wil overgaan dat een begeleider dat niet kan dwingen.

Er is geen enkel stoffelijk voertuig dat wil overgaan. Maar dat heeft niets te maken. Het is niet het stoffelijk voertuig dat bepaalt. Het is de geest die uiteindelijk bepaalt wanneer hij de gouden koord verbreekt. En we zien op ‘palliatieven’ dikwijls al dat de geest aan onze zijde aanwezig is, terwijl men het idee heeft dat het lichaam nog leeft. Maar in wezen is het reeds aan het decimeren.

Kijk, ik ga eens iets heel oneerbiedig zeggen, maar het zal duidelijk zijn voor iedereen. Wanneer u een kip hebt en u kapt de kop van de kip af, dan kan deze gerust nog 100 tot 120 meter lopen. Aan u nu de vraag: is die kip nog in leven of is deze kip reeds bij de groepsgeest van dit dier? Hetgeen wat u ziet en wat er gebeurt, is gewoon de stof die wilt blijven existeren en die tot het laatste druppeltje aan energie gebruikt. Daarmee heb je dat onthoofde kippen dikwijls zo ver kunnen lopen.

En ditzelfde geldt voor de mens. Een mens kan reeds gestorven zijn, let goed op mijn woorden wat ik zeg, kan reeds gestorven zijn en toch voor de medemens nog in leven zijn. Want u hebt heel eigenaardige normen om te bepalen wat leven is.

Wanneer u vaststelt dat er hersenactiviteit is, dan zegt u: er is leven. Neem mij niet kwalijk, dit is een grote vergissing. Er kan in een dood lichaam, en met een dood lichaam bedoel ik een lichaam waar de geest de gouden koord verbroken heeft, nog gemakkelijk 48 uur en langer hersenactiviteit zijn. Waarom? Omdat het ganse elektrische potentiaal van het lichaam niet zo maar stopt en dat het dikwijls kan zijn dat dit potentiaal, zoals de kip zonder kop haar laat lopen, bij de mens dus aangeeft dat er hersenwerking is. Door die hersenwerking krijgt het lichaam en de cellen die allen op elkaar zijn afgesteld, de bevelen zodat er een hartritmefunctie is, zodat er zelfs longen kunnen functioneren waar nochtans het lichaam eigenlijk geen levensvatbaarheid meer heeft. En nu weet ik: wat ik nu vertel is tegen alle wetenschappelijke waarheid en toch klopt dit.

Op het ogenblik dat de gouden koord gebroken is, is het gedaan. U kunt dan misschien de stof nog wel een tijd laten functioneren en met uw moderne middelen is het zelfs mogelijk van de stof redelijk lang te laten functioneren, maar dit heeft niets meer te maken met de mens die hij of zij geweest is. Dan ben je met iets bezig dat helemaal geen mens meer is.

Maar ja sorry, ik spreek hier tegen alle wetenschappelijke waarheden. Nochtans neem gerust van mij aan: wij aan onze zijde hebben aardig wat ervaring met deze zaken.

  • Broeder, excuseer dat ik er nog even op terug kom. Maar als ik het zo hoor, in de vorige lessen werd ons aangeleerd voor de geestelijke begeleiding te doen bij overgang en nu komt u precies eerder terug op: dat we ons meer moeten richten op de stoffelijke begeleiding.

Sorry, u hebt gevraagd: wanneer u op palliatieven werkt.

  • Dus ik moet daar het onderscheid maken dan.

Ik denk, wanneer u hier de vraag stelt: iemand werkt op ‘palliatieven’, dat dit iets helemaal anders is dan wanneer u als spirituele groep of zelfs als iemand die spiritueel individueel sterk gedreven is, geconfronteerd wordt met de overgang van iemand die u kent. Dit ligt helemaal anders.

U hebt duidelijk gesteld in uw vraagstelling: wanneer u aan palliatieve zorg doet. Ik heb duidelijk op uw vraag zo geantwoord.

Wanneer u echter, en dat is iets anders, aan geestelijk werk doet, dan kan u op dezelfde wijze te werk gaan, maar dan zal u automatisch door uw ingesteldheid aanvoelen dat wij aanwezig zijn en dat wij, waar het mogelijk is, het van u overnemen. Dan gaat u een totaal andere situatie krijgen.

U kan niet verwachten van een palliatieve helper dat deze voor iedere mens in staat is van een harmonie op te bouwen die het mogelijk maakt om geestelijke contacten te leggen. Dit is totaal anders. Wanneer u de vraag zo stelt, dan stelt u dezelfde vraag zoals wanneer een arts ten opzichte van zijn patiënt staat.

Wanneer u echter de vraag brengt naar: wat kan iemand, zoals jullie uit een groep, geestelijk betekenen? is dit totaal anders.

Zo. Gezien je uw vragen allemaal lekker hebt opgeborgen, maakt u het mij gemakkelijk en zou ik zeggen: hebt u een onderwerp voor een meditatie vanavond? Of durft u dat ook niet naar voor schuiven?

  • Vertrouwen.

Oh, dat sluit heel goed aan aan hetgeen ik gebracht heb.

Vertrouwen dat is iets wat u in de eerste plaats geeft. Lap. Dat had u niet verwacht, hé. U had allen gedacht: vertrouwen, dat moet je krijgen, dat moet je verdienen. Vertrouwen beste mensen, dat geef je. Vertrouwen, dat vraag je niet. Maar vertrouwen, dat geef je.

Zo, en nu zal ik jullie trachten mijn vertrouwen in de Kracht van de Bron door te geven.

Maak het jullie allemaal gemakkelijk.

Meditatie: Vertrouwen

Laat even los de angsten en de grenzen die in jullie bestaan.

Vergeet even al je menselijke beslommeringen en volg mij op het pad dat ik jullie hier in volle vertrouwen naar voren breng.

Ieder van u is een pareltje aan de kroon van de Bron. Een parel die kan schitteren. Een parel die alles inhoudt. En wanneer we allen samen ons richten op de Bron, dan ontdekken we dat deze in onszelf opborrelt. Dat deze in onszelf de Kracht is die ons begeleidt door het hele bestaan heen. Daar stellen we vast dat de Bron de Kracht is van het Licht dat in ons leeft.

Wanneer we er open voor staan, dan ontplooit zich de volledige goddelijkheid die we zijn. Want waarlijk, er is niets dat niet in ons aanwezig is. De ganse kosmos, het ganse verleden, het ganse heden, de toekomst, alles is in ons besloten. Want wij zijn de Bron. En wanneer we dit kunnen erkennen, dan zien we voor onszelf de pracht van het goudgele Licht. Dan zien we ons als deel van dit Licht, energie zijnde, kracht zijnde, harmonie zijnde in deze opbouw. En dan geef ik jullie nu de Kracht in handen om tijdens deze samenkomst de Kracht te gebruiken voor degene waarvan je weet dat zij nu kracht nodig hebben. Neem in uw gedachtebeeld degene die Kracht nodig heeft. Degene die deze harmonie in zichzelf wil opnemen. Geef het door en bevestig het voor u. En dan zal je zien dat zich dit voltrekt.

In volle vertrouwen bevestig ik jullie beelden. In volle vertrouwen deel ik met jullie de Kracht. De kracht die mij ontleend is door de Bron. De Kracht die schittert vanuit de Bron. Het vertrouwen dat in mij leeft, maak ik deel van ieder van u. Dit vertrouwen is als een harmonische tornado die gaat over alles wat in u leeft en in u werkt. Deze kracht is de Kracht van het Licht, de Kracht van de Bron, de Kracht van het eeuwige zijn, de Kracht van het bestaan zelve. Dit vertrouwen schenk ik u. Dit vertrouwen geef ik u, zodat uw gedachten kunnen volvoerd worden.

En dan kan u gerust terug tot uzelf komen, aanvoelende in uzelf de lichtende Kracht die tot openplooiing is gekomen. Aanvoelende in uzelf de deelheid die je genomen hebt van de lichtende Bron die uw bestaan tekent.

Besef dat deze Kracht niet alleen in een samenkomst als deze, op een avond als deze werkzaam is, maar vertrouw er op dat deze Kracht steeds in u, onder alle omstandigheden aanwezig is, bruikbaar is. Dat u enkel het vertrouwen moet geven zoals ik nu het vertrouwen aan u gegeven heb om er mee te werken en door te geven. Werk op dezelfde wijze. Gebruik de Kracht. Gebruik de harmonie in eenheid met het Licht, in volle vertrouwen om zo uw verwanten, waar dan ook, bij te staan en te helpen. En dat is ook de ware geest die de nieuwe tijd, de nieuwe kosmische heerser in zich houdt. Vertrouwen geven aan ieder zonder er iets voor terug te eisen. En dan zal je zien, dan wordt het ganse stoffelijke bestaan een waardevol gebeuren. Een gebeuren met meerwaarde naargelang u het vertrouwen groter maakt.

En dan kunt u, wanneer u de optelsom maakt, vol vertrouwen zijn dat uw weg in de eeuwigheid zeer waardevol in het Licht zich kan voltrekken.

Zo broeders en zusters, ik denk dat mijn taak voor vandaag, vanavond er op zit.

Ik ga jullie nog ene kleine tip geven vooraleer ik het medium vrij geef.

U leeft nu in de herfst van het jaar, de periode dat alles langzaam maar zeker afsterft. De periode dat de aarde zeer veel van zijn krachten op een laag pitje brengt. Maar dit betekent ook dat de mens die deel is van deze aarde, dat hij of zij maar al te gemakkelijk vergeet, ook aanvoelt en waarneemt dat de energiepotentialen minder zijn. Maar dit hoeft niet. Wanneer u zich instelt op de krachten van het Licht, wanneer u in volle vertrouwen werkt met het Licht, dan zult u opmerken dat ondanks de herfstperiode en de winterperiode die er aan komt, u toch voldoende kracht en energie bezit om zeer evenwichtig te handelen en te werken in deze periode. Dat u voldoende energie bezit om ook anderen in deze periode te ondersteunen waar nodig. U hebt enkel maar het vertrouwen nodig, het vertrouwen in uzelf. Dat u het vertrouwen kan doorgeven aan ieder die het nodig heeft. Want het Licht is uw begeleider. De Bron is uw kracht. En wat wilt u dan meer? U hebt alles om deze periode op een zeer harmonieuze, lichtende wijze door te komen.

En hiermee neem ik van jullie afscheid. Heb tijd genoeg, want de eeuwigheid is uw partner.