Waarom hebben de kerken reïncarnatie afgewezen?

image_pdf

28 januari 1986

Een moeilijke vraag, want niet alle kerken hebben reïncarnatie afgewezen. Het is heel begrijpelijk. Je moet regels stellen. Ale je aanneemt: wanneer ik in dit leven iets niet doe, dan heb ik in het volgende weer de kans. Ze denken misschien: laat ik maar wachten tot het volgende leven, het is hier nu net zo gezellig. Dat betekent dat de invloed van priesters en het daarop gebaseerde gezag eigenlijk nul wordt. Hoe sterker de nadruk gelegd wordt op een relatiestructuur hoe sterker de nadruk moet worden gelegd op hemel en hel en straf. Door te dreigen met de hel kun je de mensen er toe brengen om te doen wat jij leuk vindt. Door hen de hemel voor te houden kun je misschien van een grote zondaar door hem de hemel voor te houden nog een nalatenschap los krijgen die dan weer gebruikt kan worden voor de wederopbouw van een klooster of iets dergelijks. Denkt u nu niet dat dit een terloopse opmerking is. Er is lange tijd de gedachte geweest, zelfs in het begin van negentienhonderd nog, dat als een hele zware zondaar nu maar een flink bedrag aan de kerk naliet dan werden er flink wat missen voor hem gelezen. Zo iemand kwam dan niet in de hel en kom je in het vagevuur dan duurt het niet zo lang.

Reïncarnatie eigenlijk een ontsnappingsmogelijkheid. Je kunt niet eeuwig in de hel liggen of in het vagevuur branden. Je kunt niet eeuwig in de hemel zitten ook. Je bent er een tijdje maar je moet weer terug. Dat maakt de hemel minder attractief en de hel minder afschrikwekkend. Dat men daarna reïncarnatie niet geheel verwerpt is iets dat je in bepaalde boeken nog wel kunt lezen. Het is weinig bekend dat kerkvader Augustinus heeft geschreven over de mogelijkheden van een nogmaals leven. Hij heeft het dan niet over reïncarnatie. Hij redeneerde aldus: als een mens niet te veel gefaald heeft, maar ook niet geheel geslaagd is, zal God hem terugsturen naar de wereld. Dat is reïncarnatie op de één of de andere manier verwoord. Bij de Anglicaanse kerkvaders waren er verscheidene die de reïncarnatie aanhingen. Waarschijnlijk omdat ze connecties hebben gehad met de Alexandrijnen die de reïncarnatietheorie aanhingen. Deze stonden zelf weer sterk onder de invloed van de Indische karavanen. Het is dus begrijpelijk. Voor de kerk is dit geen punt waar je mee kunt werken. Er zijn mensen die een heleboel punten kunnen aanhalen die het voor een kerk toch wel een beetje moeilijk maken. Eén van de kleine profeten roept eens uit dat het beter is één hand vol rust te hebben dan twee vuisten vol arbeid. Er zijn tegenwoordig wel mensen die leven voor rust. De kerk heeft dat nooit goedgekeurd. Integendeel, er zijn juist nijvere mensen nodig.

Het is duidelijk. Hier heb je al direct een punt waarop de kerk reïncarnatie eenvoudig niet kàn aannemen. Zelfs wanneer er een wetenschappelijk bewijs wordt geleverd, wanneer theologen proberen aan te tonen dat het hier reële gevallen betreft. . . een wetenschappelijk overtuigend bewijs is niet te leveren. Wetenschappelijke onderzoekingen van de laatste tijd hebben, wetenschappelijk althans de overtuiging gevestigd dat de getoonde gevallen waarschijnlijk zijn. En zeer waarschijnlijk betekent in de wetenschap al: het is waarschijnlijk wel zo, maar we kunnen het niet volkomen bewijzen. Dus het wordt moeilijker. Dan zullen ze waarschijnlijk het volgende proberen. Natuurlijk kun je wel reïncarneren, maar dan moet je weer naar deze wereld terug, weer door dit aardse tranendal heen, weer inkomstenbelasting betalen of soldaatje spelen, allemaal dingen die de mensen niet prettig vinden. En als je bij ons, de kerk, blijft … eeuwige lammetjespap en halleluja. Het is maar een kinderlijke voorstelling en geloof me, die voorstelling wordt niet officieel gepredikt.

Wanneer we nu verder proberen na te gaan wat er pleit voor reïncarnatie dan blijkt tot onze verbazing dat mensen die in vroegere levens, kerkelijk goedgekeurde heiligen zijn geworden, soms, in hun latere levens zich daar iets van herinneren. In die herinnering en dat is juist het vreemde, zich niet alleen iets herinneren van de tijd maar ook van de structuur van plaatsen, van sommige kerken, van personen die allang vergeten zijn maar in geheel vergeten archieven terug te vinden zijn. Die dan kunnen zeggen dat zij dat toch inderdaad geweest zijn en nu zijn ze niet heilig meer. Dat is ook een slag. Iemand die eens heilig was en zich nu zijn heilig zijn herinnert gaat nu alles doen wat voor een heilige verboden is. Dan zeggen wij van ons standpunt dat hij die ervaring natuurlijk nodig had.

  • Maar dat is toch niet aanvaardbaar, een heilige kan toch niet meer zondigen!

Inderdaad is dat kerkelijk onaanvaardbaar. Reïncarnatie is iets waarover de meningen erg verschillen. Als we kijken naar een …. (onverstaanbaar) ….. bureau, dan vinden we daar natuurlijk reïncarnaties. Heel vaak echter reïncarnaties waarbij het dierlijke element een rol speelt. Zij komen dan bij voorbeeld tijgers tegen en roepen: “niet  schieten, dat is opa”! Wat niet pleit voor de meeste afstamming natuurlijk. Die herkenningsmomenten zijn daar vaak aanwezig, Iemand die een aap plaagde, herkende daarin zijn schoonmoeder terug. De mensen vergeten één ding. Als je eenmaal geleefd hebt als mens , heb je een menselijk bewustzijn gekregen. Dat wil zeggen dat je herinneringen hebt aan het beheer van zeer complexe materiële structuren. Dat je bent gebaseerd op een bepaald heksenpatroon, want dat is de basis van die ervaring. De kans dat je dan terug gaat is betrekkelijk klein.

Bij de boeddhisten zijn er eveneens een aantal mensen die aannemen dat je voor straf of anderszins weer hier terecht kunt komen, maar bij verschillende Lamaïsten vinden ze dat niet juist. Maar er zijn er ook die zeggen dat er niets is. Daartussen zit een groep die mijn inziens dicht bij de waarheid is. Die spreken niet meer over het rad des levens maar over de spiraal des levens. Daarbij stellen ze dat in een steeds snellere volgorde levens herhaald worden wat de invloeden betreft. Het bewustzijn zal dus vaak worden doorlopen en zal zich op grond daarvan kunnen ontwikkelen en komt zover, dat het beleven niet meer nodig is. Daarna is de spiraal gereed, men gaat over op een ander niveau, wat niet omschrijf baar is.

  • Wilt u dat nog eens herhalen?

Ik wil het wel proberen. Stel u wordt geboren in de goede tijd en u hebt de neiging van alle rotsen af te vallen. U wordt herboren en u bent in de Egyptische tijd. U wordt ingehuurd om stenen te slepen en natuurlijk valt u weer en overlijdt daar. U wordt nu geboren in Rome en u kunt daar stenen metselen en opstapelen, maar een gegeven moment struikelt u en valt vanaf de derde verdieping te pletter. Laten we nu maar een stukje overslaan, anders wordt het vervelend. U incarneert weer en wat is het vreemde? U hebt deze keer de neiging om heel goed te kijken waar u uw voeten zet. U hebt deze fase overwonnen. Nu is dit een heel simpele fase natuurlijk. Een heel klein deel van een heel complex fasen wat als voorbeeld zou kunnen dienen.

Wanneer we dus deze reïncarnatie – methode des levens bezien, blijkt dat er ook ruimte is voor een aantal geestelijke werelden en die geestelijke werelden zijn er dan om een beetje te concurreren met het oude Rad des Levens wat de opvatting van de Lama’s was. Je doorloopt na je leven een aantal hellewerelden, daarna een aantal hemelwerelden, vanuit die hemelwerelden incarneer je. Alleen bij die spiraal theorie gaat het sneller, dat is wel waar maar je snelheid wordt bepaald in de geestelijke wereld door je mogelijkheid om haar te constateren. Hoe sneller je je bewust wordt van hetgeen je aanschouwt en de banden die je ermee hebt, hoe sneller de volgende fase voor jou begint. Er zijn geen vaste werelden meer. Er is een soort streep van bewustwording die voor de één langdurig herhaald wordt en voor de ander misschien tot een enorme breedte kan uitwaaieren. Maar er komt een punt waarop je weer incarneert. Ik denk dat je daar toch heel dicht zit bij de werkelijkheid.

Er zijn natuurlijk wel bepaalde godsdiensten die zich helemaal hebben gespecialiseerd op reïncarnatie. Er zijn ook recepten en methoden waardoor je in dit leven kunt zorgen dat je in je volgend leven rijk bent. Maar zodra we te maken hebben met één godenbron hebben we ook te maken met een enorme macht. Degene die spreekt namens die God heeft een absoluut gezag. Het is niet voor niets dat de farao’s zich de zonen noemden van Osiris en bij een begrafenis onmiddellijk Osiris werden. Daardoor hoefden zij aan mensen geen verantwoording af te leggen. Hun wil was een Goddelijke wet. De Caesars in Rome wilden ook een tijdje God zijn en zijn het ook geweest. Waarom? Een God kan niet ter verantwoording worden geroepen en je kunt hem ook niet afzetten. Je kunt hem misschien vermoorden maar dan is er de Goddelijke wraak. Dan komt er daarna bij de volgende God een nog veel erger regime.
In de kerken zie je ook die neiging nog. Het is bij voorbeeld heel erg vreemd dat de paus zijn absoluut leergezag pas laat in het katholicisme heeft verkregen en zelfs na de hervorming. Waarom was  het nodig? Ja, als mensen zelf gaan denken moet er iemand zijn die zegt dat God zegt, dat het zo is. Hoe ingewikkelder een structuur wordt, hoe groter de samenhang is, hoe meer de neiging bestaat om de zak van God te gebruiken als basis van het gezag van de wereld. En dan hoef je heus niet alleen aan de christelijke wereld te denken. Als u zich even realiseert wat er nu pas is gebeurd in Iran, is gebeurd met de Ayatollahs dan zult u zien dat er mensen zijn die heilige boeken hebben, onaantastbaar, want ze zijn van God. Die heeft ze aan Mohammed gegeven, die gaf ze weer aan ons. Wij zijn de uitverkoren uitleggers daarvan en als God zegt dat Irak vernietigd moet worden, dan moet je dat doen. Daar kun je niet over praten. Als je dat doet dan kom je in de hemel terecht en als je dat niet doet dan zullen we je afmaken hier en dan ga je naar de duivel, naar de hel.
Als u nu eens kijkt naar het katholicisme, naar het oordeel van de verschillende fracties dan zult u ontdekken dat driekwart van die fracties, op basis van hun geloof bezig zijn met politiek, met macht. Het niets anders dan een geloof dat langzamerhand bevroren is tot een soort mastodont, die onder het poolijs begraven ligt. De vorm blijft behouden, je kunt er alles in terugvinden, alleen het leven is eruit.

God, hetgeen wat wij in ons dragen, is datgene wat om ons heen is. Niet alleen het zichtbare, maar ook het onzichtbare. Een geloofstelling maar ze is niet onredelijk wanneer u in een Godsstelling gelooft. God is de eerste oorzaak. Uit God is alles voortgekomen. Als God het gemaakt heeft dan is het ook wat anders geweest. God leeft in alles wat er bestaat. Onvoorstelbaar, tenzij je het redelijk kunt uitleggen. Ale we dan een stap verder gaan, dan begrijpen we dat die God dus ook in ons leeft. Dan kunnen wij in onszelf die God vinden. Dan zijn wij net zo goed een tempel Gods als welke kerk of tempel ook. Dan gaat het er alleen maar om onze persoonlijke relaties met God te erkennen. Te weten wat wij zijn in onze persoonlijke verbintenis met God. Ik geloof dat het zo wel redelijk is gesteld.
Wanneer ik dat zeg, kan niemand mij zeggen wat ik moet doen, dan moet ik dat innerlijk weten. lk kan er met anderen samen naar zoeken, ik kan het ontworstelen. Ik kan trachten het te leren en te begrijpen, ik kan trachten te leren in mijzelf de taal te begrijpen waarin gesproken wordt. Maar niemand kan mij zeggen: “God wil dit”. De enige absolute vrijheid, die er voor een schepsel Gods bestaat is, te trachten in zich de kracht waaruit hij is voortgekomen te erkennen en die kracht, dus het wezenlijke te erkennen voor zover het mogelijk is door zijn eigen bestaan. Waar blijft het misverstand?

Probeer maar eens een kerkje te bouwen. Hoe kun je dan politieke macht uitoefenen. Hoe kun je dan het recht van keizers en koningen en van politiefunctionarissen met een zeker gezag benadrukken. Orde moet er zijn want God wil het en als je dan kijkt wat er in de naam van God is gebeurd… nou mensen, laten we daar maar niet meer over praten. Peter van Amiens: “Dieu le veut”! Op naar Jeruzalem, naar het Heilig graf en verdrijf de heidenen! Die hadden op dat ogenblik een hogere beschaving. De kruistochten zijn – met enkele uitgezonderd – met goede bedoelingen eigenlijk rooftochten. Het ging er niet alleen maar om een heilig graf te bevrijden. De werkelijkheid was wanneer we er naar toe gaan kunnen we oorlog voeren en ons rijk stelen. En wat moeten we denken van een inquisitie? Een inquisitie waarbij de organisatoren zuchten, oh, mijn God, wat lijd ik met de ongelukkigen die wij behandelen. Maar het is om hun zielen te redden en dat meenden zij misschien nog oprecht. Dan was er iemand die vond, dat je die ketters niet kon hebben. Want waar zou de macht van de koning blijven en de macht van de Kerk?

Als we ons realiseren dat bepaalde koningen van Spanje – onder andere een zekere Philips – die hier  lande bekend is geworden, die had de gewoonte om mensen, die hem werkelijk moesten dienen, aan te klagen wegens ketterij. Daardoor was het mogelijk zonder meer deze mensen op te sluiten en onder tortuur bekenden ze altijd, ook wanneer het adel was. Dan kon je altijd nog kiezen of je hen als zeeman wilde verbannen of hen als slaaf doen gebruiken. Of eventueel kon je hen ook laten verbranden en dan met de kerk hun goederen delen.
Er is ook een tijd geweest, ik geloof in de buurt van Hamburg dat er ontzettend veel heksen werden aangeklaagd en ter dood gebracht maar het gekke was wel dat dit alleen gedaan kon worden in samenwerking met de geestelijkheid. Het geld, dat daardoor aan de kerk toekwam was meer dan voldoende om zeven grote kloosters mee op te trekken, nogal een behoorlijk getal. Het geld dat de keurvorst ervoor kreeg voldoende was om zijn leven in het nieuw te steken en een groter aantal soldaten aan te schaffen. Er werden altijd mensen aangeklaagd die vermogend waren. Het is heel eenvoudig zo, ge neemt iemand, waar iedereen een beetje schuw van is, mag ik even opnoemen, wat er zoal is meegenomen?
Zijde en zijden gewaden zijn pas ingevoerd na de kruistochten. Men heeft een massa architectonische waarden overgenomen en heeft ook kunstwerken meegenomen onder andere bij het verdrijven van de Moor uit Spanje. Men heeft tijdens de beruchte kruistocht naar Damiate een hele boel waarde aan goud, zilver en sieraden buitgemaakt evenals een aantal spiegels en deze spiegels zijn een voorbeeld geworden voor een aantal Venetiaanse spiegels. Het ligt er maar aan wat je hebt, om te weten wat je zou willen stelen.

Maar als je leeft in een betrekkelijk ruw milieu, waar van grote kleren en zo geen sprake is, waarbij een dierenhuid al een luxe is en als je dan weet dat daar een land is waar ze alles hebben en dan bovendien nog heidenen zijn! De uitrusting van een Moorse prins was zoveel waard, dat je daarvan een hele baronie voor kon kopen in die tijd. Ik hoop, dat het u duidelijk is dat je een hoop kón stelen in die tijd en dat het ook gestolen werd.

Iets anders, wat men eerst veel later heeft begrepen, is dat de Kaninefaten die eigenlijk ten onder zijn gegaan mede als gevolg van de kruistochten, de basis hebben gelegd voor de opgang van kunst en beschaving in Zuid Europa. Daarnaast hebben zij ook een hele grote invloed gehad op het gebruik van een bepaalde zwaarwichtige symboliek, zoals dat in Duitsland ineens weer gebruikelijk wordt in dertienhonderd. Dat gaat heus niet zonder tweedracht.

  • Een vraag over Belgen, die naar Nederland kwamen.

U vergist zich. België heeft nooit bestaan. België is het resultaat geweest van de opstand van zuid Nederlanders en dit weer als gevolg van de uitvoering van de opera ‘de stomme van Portici’ in Brussel. Ik wil maar zeggen, hé een klein beetje historisch moeten we het wel juist houden.

  • Hoe was dat eigenlijk met de kinderkruistochten?

Je martelt zo iemand en je laat ze weten dat als ze bepaalde personen aanklagen de martelingen zullen ophouden. Zodra je je aanklacht hebt kun je zo iemand alsnog ter dood veroordelen. Als u bekend bent met het koopmanshuis Fuller, dan zult u misschien ook weten dat een zekere Joachim Fuller – van dit zeer goed bekend staand en weldadige koopmansgeslacht – wegens hekserij werd aangeklaagd. Hij is toen met geweld bevrijd. Was hij veroordeeld; dan was er een kapitaal van honderdduizend thaler te verdelen geweest tussen kerk en staat.

De kinderkruistochten dat is eigenlijk een drama geweest. Wanneer er dergelijke idealen gaan heersen dan zijn er kinderen die zich daar totaal aan geven. Bij die kinderkruistochten is dat inderdaad gebeurd. Er zijn een paar jongens geweest zo van vijftien, zestien jaar, die met broertjes en zusjes begonnen aan die kruistochten. Daar hebben zich steeds meer kinderen bij aangesloten en in het begin vond men dat nog wel leuk. In Frankrijk bij voorbeeld kregen ze nog wel onderdak. Ze werden wel eens een beetje misbruikt, maar dat moet je dan maar vergeten. Tot ze uiteindelijk schepen wilden hebben en toen kwam de handelsgeest boven. Men heeft ze verkocht aan Barbarije, zoals het toen nog werd genoemd – dus zeg maar Marokko, Algiers en Tunis – als slaven. Dat is de kinderkruistocht geweest. En als je een vergelijking wilt maken: denk nu eens aan de Hitlerjugend en dergelijke. Ik wil nu niet in Nederland zoeken want daar zijn de voorbeelden moeilijker te vinden. Dat waren toch ook kinderen die zo totaal opgaan in een ideaal dat ze niet eens kunnen begrijpen dat er wat anders bestaat. Die hebben maar één ding voor ogen: werken, leven, het beste voor de Führer, sterven voor de Führer, dat is toch precies hetzelfde.

  • Zijn ze ook niet nog in het heilige land geweest?

Ze zijn niet in het heilige land geweest. Ze zijn vanaf Frankrijk op schepen geladen en aanvankelijk weggevoerd en verkocht als slaven. Later zijn er vanuit Italië een aantal losgekocht. Dat zijn er niet zoveel geweest. Dat waren kinderen van zeer goede huize, daar werden hoge bedragen voor betaald en die kinderen zijn nooit meer goede christenen geworden, dat is ook eigenaardig. Dus u ziet het, we kunnen elk voorbeeld nemen, het komt steeds op hetzelfde neer. Wanneer je mensen zover kunt verdwazen dat ze nog maar één denkbeeld voor ogen hebben. Wanneer je een gezag, een macht op emotionele, geestelijke of patriottische gronden kunt vestigen, waarmee je de eenzijdigheid vergroot, dan ben jij de macht. Dat speel je politiek natuurlijk en dan ben je de macht achter de troon en niet de troon zelf. Maar denk eens aan het lot van Ichnaton. Ichnaton, die het gewaagd heeft enkele priesterlijke geheimen algemeen bekend te maken. Daarnaast de hele priesterlijke opbouw van zakenbelangen, bezit van landgoederen, tempelmacht in de kou liet staan. Hij is vermoord. Hij is met de grond gelijk gemaakt. Daarom, omdat een herinnering aan een opstandeling iets verschrikkelijks is.

Waarom denkt u dat er op dit ogenblik nog steeds zulke grote geschillen zijn tussen verschillende roomse fracties, tussen de reclamatie in Rome, dat gaat niet alleen om die paar letters. Het gaat om de macht, om het gezag. En als je dan komt met de reïncarnatie, een soort vrijspraak van de eeuwige doem en van de straf, als je dan komt met de reïncarnatie, de kans om het later beter te doen, waar blijft dan het gezag van de leraar? Waar blijft dan het gezag, de macht van de theologen? Het is de droge, wetgeleerde, die dunkt me van Jezus wel eens hetzelfde verwijt zou kunnen krijgen als de farizeeërs in zijn tijd.
Wanneer we denken aan alles wat gebeurd is, dan moeten we zeggen dat reïncarnatie een werkelijkheid is. Een werkelijkheid, die er voor de kerken nimmer zal zijn. En wanneer ze op de duur die werkelijkheid zullen moeten aanvaarden omdat het bewijs toch geleverd wordt nu onderzoekingen op dit gebied in steeds grotere mate plaats vinden, zullen ze nog altijd proberen om er een draai aan te geven. Dan zullen ze altijd nog proberen te zeggen dat als je bij hen komt het anders is. Hoeveel mensen hebben zich niet geërgerd aan de Monisch Koreaan. Dat die mensen bij leven zich laten uitbuiten in allerlei gemeenschappen voortdurend bezig met het dreunen van allerlei spreuken. Onvoorstelbaar! Ja, maar je zekerheid en daar is je een uitverkorenheid beloofd. Als je hiertoe behoort dan kan je niets meer gebeuren. Laat je dan maar leven door een andere. En dan maar die spreuken tot je niets anders meer weet, laat je hersens maar spoelen!
Of in een wat andere zin, wat de volgelingen van de Bhagwan hebben gemaakt bij zijn poging om de mensen wat gelukkiger te maken. Hij heeft zich laten verleiden om een aantal stoffelijke aspecten te vernietigen, maar hij heeft er nooit naar gestreefd om de financiële macht in handen te krijgen. Dat is, zoals achteraf blijkt, een zekere ‘Ma’ of zoiets geweest. U kunt het waarschijnlijk nazoeken. En die heeft toen allerlei regeltjes ingesteld. De kleding bij voorbeeld voor de gelovigen is niet voorgeschreven door de Bhagwan, maar door degenen in zijn omgeving die hij volledig vertrouwde. Misschien zou je het zo kunnen zeggen: het geloof dat Petrus predikte, werd onmerkbaar veranderd door de invloed van Paulus. Dat is waar gebeurd. Maar waarom zijn de mensen zo? Omdat ze gelukkig zijn, omdat ze een vrijheid hebben die ze nergens anders vinden. Omdat ze de verantwoordelijkheid niet meer dragen voor de God die in hun leeft. Omdat ze de verantwoordelijkheid niet meer hoeven te dragen voor wat ze zelf zijn, voor wat ze zelf moeten doen. Mensen zijn zo. Mensen hebben allemaal een kruk nodig om op te leunen of een Leithammel, die al bellende voor hen uitloopt ook al is het naar de afgrond.

Maar de mens is geschapen tot meer. De mens is geschapen tot een wezen, waarin waarlijk een deel van de Goddelijkheid berust. Waarin de onsterfelijkheid als kern, als kiem leeft en daar zullen zij moeten zoeken naar hun waarheid. Daar zullen zij het antwoord moeten vinden op de vraag: wat moet ik doen, wat moet ik zijn? En zolang mensen dat niet kunnen zullen er machtsstructuren ontstaan die hun ijdele beloften geven over een hiernamaals die ze niet in kunnen lossen. Die hun beelden voorspiegelen van dingen, die niet bestaan, maar hen niet voorhoudt dat zij zélf moeten beslissen. We moeten zelf denken, we moeten zelf leven. In jou is uiteindelijk de kracht, die bepalend is voor wat je bent of misschien zou moeten zijn. Datgene wat jou de zekerheid geeft een deel te zijn van het geheel. Daarom wijzen de kerken reïncarnatie af.

  • De hemel, is het toch niet zo, dat het eigenlijk psychisch is voor degene die daar waarlijk in geloofde?

Onder bepaalde omstandigheden kan dat, wanneer het schuldbewustzijn niet te veel verankerd is. Het is namelijk een schuld, het is het schuldbewustzijn dat bepalend is voor het geloof in het hiernamaals. Maar geloof mij, er zullen heel wat rijken hebben staan vloeken na hun dood dat de engelenschaar, die ze verwachtten, niet aanwezig was. En ze hadden er nog wel zoveel voor betaald! Een beschaamde verwachting kan ook een betaling zijn.

  • Waarom herinneren wij onze vorige levens niet?

U herinnert zich vorige levens niet omdat zij voor een groot gedeelte behoren tot uw onderbewustzijn. Soms komen bepaalde dingen daarvan op de voorgrond, voorkeuren, bepaalde kwaliteiten, ja zelfs uw eigen incarnatie in een bepaald milieu wordt meestal door vorige levens bepaald.

  • Dat kies je toch zelf, dat milieu?

Ja, dat kies je inderdaad zelf. Maar men kiest uit zijn ervaring en mag ik het heel eenvoudig zeggen? Uit een begeerte- angstpatroon, dat je nog niet helemaal bent kwijtgeraakt. Het is duidelijk, dat iedereen die hier zit dus al een aantal levens vooraf heeft gehad . Maar als u zich nu die levens zou kunnen herinneren, dan zou u nu niet kunnen leven. Laat ik het heel eenvoudig zeggen. Als u geleerd heeft dat het goed is om met de rechterhand te eten, dan zou het u heel veel moeite kosten om met vork en mes te beginnen.

Hoe ouder het individu is, hoe groter haar mogelijkheden zijn tot vrije keuze, omdat ze meer begrijpen. Ik moet er gelijktijdig aan toe voegen, hoe groter je mogelijkheid is om het beter te doen, hoe groter ook de gevaren zijn, dat je het slechter zult doen. Want hoe meer je weet, hoe meer je moet verantwoorden.

  • Dus je wordt niet veel wijzer?

Wat noemt u wijzer? Ik heb het idee dat een groot gedeelte van wat we hier op aarde als wijsheid verslijten in feite eigenwijsheid is, die voor anderen aanvaardbaar wordt gemaakt. Wijsheid zoals ik ze zie is een vermogen tot identificatie, tot het begrijpen van het andere. Wijsheid is niet alleen kennis, het is als het ware doordringen tot de kern van de zaken waarvan je kennis neemt. En die wijsheid neemt toe naarmate je meer incarnaties hebt gedaan of beter geslaagde incarnaties achter je hebt.

  • Vraag of je met iedere incarnatie weer terug gaat naar de aarde.

Eigenlijk niet, maar er bestaat een sterke voorkeur naar de aarde. Dat kunt u ook begrijpen wanneer je mens bent geweest, dan ben je vertrouwd met de menselijke wereld, met een menselijk lichaam, met de mogelijkheden die in een menselijke maatschappij bestaan. Je kunt begrijpen als geest, maar je komt in een totaal andere structuur, ademen is anders, de kwaliteiten zijn anders, dan moet er iets zijn dat je heel goed kent en waarmee je met alle geweld wilt werken, zou je daar incarneren. Een regel die bij ons wel eens wordt gehanteerd, het is geen wet maar een soort thuisregel, is deze: als je buiten je mogelijkheden incarneert, nemen je mogelijkheden tot vooruitgang toe, nadat je een drietal malen op die andere wijze hebt doorgemaakt. Omdat je dus eerst weer de basiservaringen moet opdoen, waardoor je binnen het kader van misschien een andere mentaliteit, andere structuur, andere opvattingen tot kunst toe.

  • Waar zou je dan bij voorbeeld naartoe kunnen gaan?

Er zijn een heleboel planeten, waar je naartoe zou kunnen gaan. Sommigen hebben een lagere, andere een hogere beschaving van leven vanuit de moderne versie van beschaving dan. Elk biedt eigen mogelijkheden. Als er kristallijnen wezens voorkomen met een berenpruikje op en dan nog een uitwisseling van geheime gegevens onder elkaar, dan begrijpt u wel dat u daar als mens niet veel kunt beginnen. Toch bestaat er zo iets.

  • Zou je dan ook niets hebben aan de reeds opgedane ervaringen?

Dat is moeilijk te zeggen. Misschien dat u juist door die ervaringen in zo’n toestand zich geestelijk bevindt dat u een hele boel dingen ineens kunt gaan begrijpen. Dat is dus nuttig. En als je op aarde uitgekeken bent dan zoek je naar een andere weg, wanneer de aarde tenminste geen nieuwe mogelijkheden bezit. Voor de doorsnee mens op aarde is het zodanig dat hij nog wel een aantal keren terug zal komen voordat hij naar een andere wereld zal uitkijken. Bovendien, als je daar dan droomt van een vorige incarnatie dan zegt de psychiater dat zoiets een nachtmerrie is, die voort komt uit de nierzuurvorming . . . enzovoort.

  • Kom je op dezelfde planeet ook altijd weer als man of altijd weer als vrouw ter wereld?

Op aarde is die geslachtswisseling mogelijk en komt ook voor. Ofschoon het heel vaak zo is dat iemand drie à vier keer in dezelfde sekse geboren wordt, de eerste keer vaak met enige tweeslachtigheden en moeilijkheden. Daarna weer overgaat naar de andere sekse, meestal ook voor twee of drie keer. Het is dus niet te zeggen, dat je altijd man of altijd vrouw moet zijn. U weet dat er rassen bestaan waarbij de voortplanting de deelname van zes of zeven entiteiten vergt, dan kunt u wel begrijpen dat ze daar nog andere varianten kennen dan hier.

  • Komt incarnatie in groepsverband voor?

Incarnatie in groepsverband komt inderdaad voor. En dat is ook begrijpelijk. Als mensen een ongeveer gelijk ervaringsniveau hebben, dan zijn ze ook in de geest harmonisch, dat wil zeggen een gemakkelijker uitwisseling van gegevens onderling dan met andere groepen. Een soort besloten groep eigenlijk, die wel contacten heeft met al wat daarbuiten bestaat, maar wat vager en vaak doordat enkelen die wat verder zijn als vertalers optreden. Wanneer die incarnatienoodzaak komt, dan zal die wel in ongeveer dezelfde periode komen, zodat zij ongeveer een gelijk ontwikkelingspeil hebben. Dan is de kans dat ze incarneren in eenzelfde omgeving tamelijk groot. De kans dat ze in hetzelfde tijdperk, zeg binnen een eeuw incarneren, zeg tachtig à negentig procent. En dan kunt u dus begrijpen dat er inderdaad perioden zijn, waarin bij voorbeeld allerlei Azteekse incarnaties rondlopen. Andere ogenblikken zie je weer meer indianen. Misschien komt er ook nog wel een ogenblik, dat je weer een heleboel kaaskoppen incarneren, je kan nooit weten. Excuseert u mij, de term is misschien niet helemaal juist als ik naar uw hoofden zie, maar ik wil hiermee het gebied der lage landen aanduiden.

  • Kom je ook weer in hetzelfde familie verband?

Dat is niet te zeggen. Het is vaak wel een uiting van een bepaalde harmonie of band die bestaan heeft. In vele gevallen ook wanneer de ontwikkeling verschillend is, blijft die band bestaan. Maar dan kan iemand, die veel verder is en dus ook langer in de geest door kan gaan, gelijktijdig optreden als de beschermgeest van broer of zuster misschien, het zit er wel in maar gelijktijdigheid van incarnatie komt niet zo veel voor.

  • Lange vraag over de incarnatie in bepaalde omstandigheden.

Een jongetje dat leeft bij dieren en dat het gedragspatroon van dieren overneemt, maar dat gelijktijdig door zijn zelfstandigheid van denken meer wordt dan de dieren en dus de kwaliteiten en kennis samenvoegt in zichzelf. Daar heb je dan een heel aardig beeld. De ervaring is ook belangrijk. In het maatschappelijk geheel, zo goed als in een kuddepatroon, zal in de eerste levensjaren het gedrag van de ouders bepalend zijn voor de gedragsmodus van de kinderen en daarnaast hun denken en reacties en gewoontes beïnvloeden. Maar wanneer dan in deze kudde, in deze maatschappij de vrijheid en desnoods de mogelijkheid om zelf te experimenteren wordt aangemoedigd, dan krijgen we te maken met mensen die een persoonlijke ontwikkeling doormaken. Die persoonlijke ontwikkeling stelt hen in staat om hun eigen persoonlijkheid te ontplooien, ten kwade misschien vanuit uw standpunt, maar zij kunnen dan de dingen doen die vanuit een geestelijk standpunt voor hen noodzakelijk en belangrijk zijn.
Dan kunnen we dus niet zeggen dat alle geestelijke leiders bedriegers zijn, zo moet u niet denken. Vele geestelijke leiders zijn ervan overtuigd, dat zij geroepen zijn om een geestelijk leider te zijn. Wanneer zij daarmee gelijktijdig de mogelijkheid tot zelfstandig ervaren, veelzijdigheid onderdrukken dan moeten we toch wel toegeven dat zij daarmee iets doen, dat wel vanuit hun standpunt, maar niet noodzakelijk vanuit het persoonlijke ontwikkelingspatroon van degene die zij beïnvloeden, wenselijk is.

Ik waarschuw voor elke geestelijke leider, die zich een absolute macht en gezag over u aanmatigt. Neem kennis van alle dingen, maar weet dat uw innerlijke stem de enige leidsman is die beslissend is. Wij geven voorlichting, meer niet.

  • Zijn er nu ook ingewijden die hier rondlopen en die je kunt herkennen?

Herkennen kun je ze niet. Hun gedrag is niet herkenbaar als degenen die maatschappelijk slagen of die bijzonder opzienbarend binnen de maatschappij optreden. Dat is maar een uitzondering. De werkelijke ingewijde is kenbaar aan het feit, dat hij niet kenbaar is. En ook niet gekend wil worden behalve door zijn leerling. Dat geldt voor iemand die aan het einde van cyclus staat. Hij wil dat niet aan anderen voorleggen, je kunt die mensen soms aantreffen als zwervers, je kunt ze aantreffen als geslaagde zakenlieden. Alleen is één ding opvallend, zij zullen alles doen om anderen niet te schaden. En dit is dan het enige, waaraan je hen misschien zou kunnen kennen. Als zij het van zichzelf weten, letterlijk dus dat dit hun laatste incarnatie zal zijn, dat is heel sterk afhankelijk van het maatschappelijk patroon waarbinnen zij zich bewegen. De meesten van hen hebben wel een gevoel dat iets voltooid is of voltooid zal zijn op korte termijn. Dus wel een zeker gevoel, maar van weten zou ik niet durven spreken.

  • Vraag over het doen van bepaalde opgedragen taken als reden voor incarnatie.

Wel, tot op zekere hoogte zou u dat kunnen zeggen, ofschoon we van een aantal van adeptis minoris die op het ogenblik op aarde zijn, uit verschillende incarnatiecycli komen. Met hun bereikte bewustzijn komen zij zonder noodzaak op aarde terug om een bepaalde taak te vervullen.
Een bewustzijn kan zozeer betrokken raken in zijn eigen deel zijn van het geheel, dat het daardoor gedreven wordt anderen hun weg te tonen om voor zich dit deel zijn te realiseren.

  • Waarom geeft Krishnamurti geen antwoord op de vraag over reïncarnatie?

Vindt u het nodig? Wij vinden het aardig om dit onderwerp te behandelen, zoals u het stelt. Maar ik heb een collega gehad die op het ogenblik dat hem een vraag werd gesteld over reïncarnatie, opstond en riep: “Vrienden, laat ons feestvieren, want dit is de duizendste vraag op dit gebied, die ik moet beantwoorden”. Is het niet belangrijker om goed te leven dan om je bezig te houden met wat er na de dood komt.

  • In verband met de belangrijke vragen die door dit onderwerp naar voren kunnen komen, lijkt het stellen ervan mij toch helemaal niet verkeerd.

Ik zeg ook niet dat het verkeerd is. De wereld is in zekere zin, kleiner geworden. De invloeden van verschillende culturen op elkaar zijn steeds meer toegenomen. Ook het christendom, dat vroeger een in zichzelf besloten wereldje was, is in steeds toenemende mate geconfronteerd met werkelijke geloofsdenkbeelden en filosofieën in Afrika, in Zuid-Amerika of waar u maar wilt. Het is zover gekomen, dat er kloosters zijn waar de leerlingen yoga beoefenen om zo tot een juistere vorm van meditatie te komen. Er zijn twee culturen als het ware volledig door elkaar gestrengeld en dat betekent dat de mensen horen over denkwijzen, die vroeger eenvoudig voor hen eenvoudig onvoorstelbaar waren omdat niemand erover kon praten. Dat houdt weer in dat je hierdoor geconfronteerd wordt met een vernieuwing van het denken.

Het is in het christendom al eens eerder geweest, omstreeks negenhonderd, toen men een aantal perkamenten ontdekte en iemand daar de Griekse filosofie in vond. Er werd veel meer nadruk gelegd op het Griekse denken. Dat Griekse denken is weer doorgedrongen in bepaalde theologische redeneringen.

Een ander voorbeeld: toen men geconfronteerd werd met de eerste Roomse Staat, waarvan tegenwoordig alleen nog Vaticaanstad over is, toen zocht men naar wetgevingen en men greep toen terug naar Latijnse rechts situaties. Tot op dat ogenblik werd het nergens ter wereld toegepast, maar de invloed van de kerk heeft ervoor gezorgd dat in feite het Romeins recht de baas is geworden van de rechtspreking van heel Europa. Dat is een overvloeien van de inhoud van de ene cultuur naar de andere. Die maken er wel een eigen gebruik van en geven er een eigen vorm aan, maar door de kennis ervan werden zij er toch sterk door beïnvloed. Op het ogenblik beïnvloeden alle delen van de wereld elkaar in zeer sterke mate door de vergrote communicatiemogelijkheid. lk denk dat dit gunstig is voor mensen die zelf kunnen denken. Levensgevaarlijk voor mensen die zoeken naar leiders die de noodzaak tot denken bij hen wegneemt. Daardoor komen er veel meer beweginkjes en denkbeelden die in feite met elkaar in strijd zijn. Op het ogenblik zijn er sekten, die in wezen asociaal zijn, maar gelijktijdig hun parasiteren op de gemeenschap baseren op hun Goddelijk recht omdat zij weten wat juist is. Zoals de bedelmonniken hebben gedaan.

  • U zei daarnet, dat een hogere ziel ook als een lagere ziel kon incarneren.

Dat heb ik niet gezegd. Ik heb aangehaald dat er in bepaalde streken bij Hindoes bij voorbeeld dit geloof bestaat en ook in sommige delen van Indonesië.

  • Vraag over de heiligen en de zondaren.

Iemand wordt heilig genoemd wanneer de kerk bepaalde wonderen aan hem kan toeschrijven en gelijktijdig zijn zonden onbekend zijn gebleven. Een zondaar is iemand wiens slechte daden overal bekend zijn, terwijl zijn goede verborgen bleven. Mag ik het daarbij laten? We moeten werkelijk dit eerste deel beëindigen . Voor mij was het aangenaam. Ik heb getracht er een attractief spel van te maken, ik hoop dat het onderwerp er niet te zeer door in het gedrang gekomen is en wil daarom nogmaals herhalen: daar, waar men gelooft in reïncarnatie, is een absolute macht van geloofsverkondigers veel minder sterk mogelijk. Ik dank u voor uw aandacht.

Deel twee.

  • Wanneer de maan in je geboorteteken staat, is dat gunstig of ongunstig?

Dat is niet ongunstig, want hij staat in elke horoscoop. Staat de maan in je geboorteteken dan betekent dat in elk geval dat je sterker aan de maanfase onderhevig bent. Op zichzelf is het niet gunstig of ongunstig, het geeft je zelf een mogelijkheid om je eigen energieritme betrekkelijk eenvoudig te berekenen omdat het in dat geval in achtentwintig en een kwart dag is, waarin het hele ritme zich afspeelt.

  • Kunt u ook wat zeggen over de esoterische school White Lodge?

Heel weinig. Ik zou wel zo zeggen dat er veel inzit wat de moeite van het kennisnemen en het overdenken waard is, maar onthoudt u wel dat u zelf moet denken en dat u het zelf moet doen.

  • Wat is de waarde van numerologie bij namen en jaartallen?

De waarde ervan is afhankelijk van degene die interpreteert, als je je echter bezighoudt met de oudste vorm van de kabbala of datgene, wat we later de kabbala zijn gaan noemen beter gezegd, dan krijg je te maken met de mogelijkheid om in symbolen een overdracht van denkbeelden te zien en je kunt dan uitvinden wat er achter het gebeuren zou kunnen schuilen. In zo’n geval is het dus inderdaad wel hanteerbaar. Aan de andere kant is het grote gevaar bij de numerologie dat je probeert om de feiten die je kent, aan te passen aan de numerologie. Daarmee verliest ze een groot deel van haar betekenis.

  • Dus het is geen toekomstvoorspelling?

Je kunt er de toekomst mee voorspellen, mits degene die er mee werkt erg gevoelig is in zichzelf voor zijn toekomst of een beetje – zoals u dat zegt – helderziende is in zijn tijd. Het is zo ongeveer op gelijke waarde te schatten ale koffiedik, theebladeren, enzovoort.

  • Hoe zal het in de toekomst gaan met de ziekte ‘aids’?

De bestrijding ervan begint op gang te komen. Er is op het ogenblik een eerste poging gedaan om met een virus genezing te brengen en we kunnen aannemen dat binnen twintig jaar aids op dezelfde hoogte staat als tuberculose. Dat wil zeggen waar bestrijdingsmogelijkheden en medische zorg aanwezig is, zal de kwaal niet meer voeren tot succomberen.

  • Is het wenselijk de reïncarnatie idee op grote schaal te verspreiden in onze maatschappij?

De mensen komen er vanzelf achter. Iedereen gaat dood, dus je komt er van zelf achter. U kunt natuurlijk het onderwerp een beetje gaan verspreiden in de hoop. dat de mensen dan eens wat anders gaan reageren en denken. Of het nu raadzaam is om dat allemaal te gaan verspreiden? Ik ben bang, dat je dan weer in allerlei sektarismen terecht komt en dat is nooit goed.

  • De karmaleer: rijk is rijk en arm is arm door verdienste in vorige levens is oorzaak van veel passiviteit onder de armen in Aziatische landen. Hoort dit werkelijk bij de leer van Boeddha? Is er ook een meer positieve interpretatie van karma mogelijk?

Het hoort niet bij de leer van Boeddha. Karma is heel eenvoudig te interpreteren. Karma is ervaring opgedaan in een bepaald leven en daardoor conditionerend voor een deel van je handelingen en reacties in het volgende. Dat is de positieve duiding ervan. Het is dus niet: als ik jou een klap gegeven heb in dit leven, kom ik jou in het volgend leven tegen en dan krijg ik hoofdpijn. De Boeddha spreekt er niet over. Wel enkelen van degenen, die hem later hebben uitgelegd, maar Boeddha zelf spreekt niet over karma en reïncarnatie behalve in de zin van schuldgevoel en gebondenheid waardoor een mens het zich onmogelijk maakt de grote verlossing te ondergaan.

  • Wat voor nut heeft het zingen van een volle maan mantra?

Het zingen van een volle maan mantra op zichzelf heeft geen enkele betekenis, maar het is wel zo dat volle maan bepaalde stoornis van het magnetisch veld – zij het een zeer geringe – teweeg brengt. Een mens die zich daarop instelt met of zonder mantra, met of zonder zingen, daardoor bepaalde visies of ervaring kan ondergaan. Voldoende?

  • De wereldbevolking is enorm toegenomen. Het aantal verlichten, dat niet meer terug hoeft te komen, is gering. Weet het gemiddelde bewustzijn van de mens waartoe?

Nee, over het algemeen niet. Wanneer je overgaat naar de volgende klas begin je aan nieuwe leerstof, maar je moet eerst de oude beheersen en het grote aantal carnaties naar de aarde bewijst dat die leerstof nog niet verwerkt is.

  • Hoeveel procent van de mensen is aan zijn of haar laatste incarnatie toe? Moet men in zijn laatste leven hier een verlichte zijn of op volle toeren draaien, bijvoorbeeld vermogens uit vorige levens naar voren halen of kan men zijn leven in psychiatrische inrichtingen doorbrengen om daar de nog ontbrekende ervaringen op te doen?

Het laatste behoort tot de mogelijkheden. Trouwens ik vraag me wel eens af wie er nu eigenlijk in de inrichting thuis hoort. Er lopen soms meer gekken buiten de inrichting rond dan daarbinnen. Over het algemeen kun je dit zeggen: bij een laatste incarnatie ontstaat er evenwichtigheid. De ervaringen op zichzelf, die je opdoet, kunnen zeer verschillend zijn, maar ze brengen je tot een zeer grote persoonlijke rust en evenwichtigheid. Wanneer je die bezit, dan kunnen we dus aannemen dat je het er aardig hebt afgebracht in deze incarnatie en dat het misschien wel de laatste zal zijn, Er behoort geen noodzaak bij om voor anderen op een bepaalde manier te gaan werken. Je hoeft ook geen spectaculaire dingen te gaan doen al kan dat wel voorkomen.

  • Die evenwichtigheid ontstaat tijdens het leven?

Die wordt tijdens het leven kenbaar. De personen zijn uitermate evenwichtig.  Ze zijn verder in staat om in het algemeen verschillende waarden van elkaar te scheiden en dus in te zien wat een gevoelskwestie is en wat een verstandskwestie bij voorbeeld. Of dit behoort bij een instantie en dat bij een persoon. Die dingen krijg je wel. Er is een veel grotere duidelijkheid en er is altijd een veel grotere innerlijke rust.

  • Ontstaan er telkens bij voorbeeld groepsgewijs, nieuwe zielen uit de oerbron ( God )? Is er een evenwicht tussen astrale en onsterfelijke wereld, zodat toename van de wereldbevolking toename van het aantal zielen in de astrale wereld met zich meebrengt?

Om het heel eenvoudig te zeggen, de astrale wereld is de astrale wereld. Die wereld is dermate fijn van structuur dat ze alleen maar vorm kan krijgen door het vormen van een gedachte. Wordt de gedachte intens dan ontstaat er een remanentie, waardoor de gestalte langere tijd blijft bestaan. Het is geen directe bezieling of er zijn niet direct zielen in het astrale. Het astrale is een wereld waarin zielen vaak hun denken, hun wezen en hun gevoelens kunnen doen weerspiegelen in voor anderen kenbare vormen. Dat in de eerste plaats. In de tweede plaats: een cyclus van incarnaties kan ertoe voeren dat er een tijdelijke overbevolking ontstaat. Dan kan die, hetzij door menselijk ingrijpen, hetzij door de natuur worden teruggebracht tot er een voortgang door middel van incarnaties op aarde weer mogelijk is. Dit is in het verleden meerdere malen gebeurd, het zal ook in de toekomst nog meerdere malen gebeuren.

  • Is u bekend waar in de bijbel nu nog melding gemaakt wordt van terugkeren in een ander lichaam?

Ik kan u de gegevens hierover niet onmiddellijk verschaffen, omdat het hier gaat om een ander lichaam. Er zijn zowel in het nieuwe als in het oude testament verschillende visies, waarbij duidelijk wordt dat bij voorbeeld de gevoelens van een persoon kunnen worden overgedragen in een dier. Er zijn verder gevallen bekend waarbij doden opstaan, er zijn daarnaast gevallen bekend, die persoonlijk worden weggenomen. Dat kunt u in ieder geval allemaal in de bijbel vinden.

  • Maar worden er in de bijbel ook plaatsen genoemd waar de incarnatie duidelijk naar voren komt? Dat wordt namelijk met de vraag bedoeld, dacht ik.

Er zijn een aantal aanduidingen, die dan wel anders uitgelegd worden, maar erop zouden kunnen slaan. Om u een voorbeeld te geven, de opmerking van Jezus: voor Abraham was, was ik.

  • Kunt u dat eens uitleggen?

Ja, dan maak je ervan dat hij God was en hij was een deel van God en voor Abraham was, was God en nu was er Jezus en die was er dus ook voor Abraham was. Klaar.

  • Dan is er nog een vraag. Het gaat over mevrouw Blavatsky, die naar men zegt spijt zou hebben dat zij ooit over reïncarnatie gesproken zou hebben.

Wanneer je spreekt over reïncarnatie, die daar niet rijp voor is, dan ontstaat een cultus. Wat dat betreft heeft Heleen Blavatsky, Heleentje zoals sommigen bij ons zeggen, wat scheve schaatsen gereden in een zeer warm klimaat. Dat heeft er toegevoerd, dat zij haar eigen verlangens en visies als leerstelling heeft neergelegd. Daar heeft zij inderdaad spijt over. Om enkele voorbeelden te geven: de uitlegging die zij geeft aan enkele delen van het boek Yang zijn uitleggingen waarvan zij weet dat zij absoluut onvolledig en onjuist zijn. Zij worden als een volledige waarheid gepresenteerd. Daarnaast heeft zij enkele aanvullingen van het boek Yang zelfstandig tot stand gebracht. Met andere woorden zij citeert het boek Yang en zij geeft in de sfeer van dit boek gestelde reeks veronderstellingen van zichzelve weer en geeft daarop dan weer commentaar. Dit zijn allemaal punten, die ze natuurlijk een beetje kleurt. Daarnaast onder meer heeft ze nogal wat mensen beduveld door een automaat uit te geven voor een gewone, handbediende machine die door een gnoom, een elf of een aardgeest in beweging werd gezet. Als zij een fluitketel had gehad dan had zij gezegd een ketel te hebben, die fluit als het water kookt. En dat zijn dingen waar zij natuurlijk enige spijt over heeft. Maar ik geloof niet dat zij spijt zal hebben over het feit dat zij de incarnatie heeft genoemd. Wel over het feit dat zij dit verbonden heeft aan een bepaalde manier van denken, dat in zichzelve niet zo heel juist is.

Wanneer je te maken hebt met een medium, onverschillig welk, dan zul je altijd zien dat tenminste twintig procent van hetgeen geuit wordt, mede bepaald wordt door de eigen inhoud van het medium. Dat is ook heel eenvoudig te begrijpen. Als je een orgeltje hebt van één octaaf, kun je geen melodie spelen die drie octaven bevat. Dan moet je improviseren en dat gebeurt telkenmale weer, ook hier en daar moet u gewoon rekening mee houden. En ik meen dat dertig jaar onder de doden een aantal gevallen omvat waarbij we bovendien te maken hebben met een toch wat eigenwillige interpretatie van feiten. Maar ja, dat moet hij zelf weten.

  • Wat is het verband tussen de beschaving van de wereld en de persoonlijke ontwikkeling?

De beschaving van de wereld is een term, die men heeft voor het geldende systeem en de daarin hoogst gewaardeerde mogelijkheden. De persoonlijke ontwikkeling heeft er niets mee te maken. Maar het is wel zo dat een persoonlijke ontwikkeling geneigd is zich wel te manifesteren binnen het kader van een bestaande beschaving en dat je om je te uiten als mens in het algemeen de reacties van andere mensen nodig hebt. Maar een kluizenaar kan zich volledig ontwikkelen zonder enige reactie van wie of wat dan ook.

  • Vraag over mogelijkheden bij een incarnatie.

Wat wel mogelijk is dat twee geesten onderling een zo grote evenwichtigheid bezitten in hun uitwerking, dat ze besluiten om als een eenheid naar buiten toe verder te gaan.

  • Vraag over emotionele inhoud en geheugen van een geest.

Het is mij niet bekend. Laat ik het zo zeggen. Omdat een geest de inhoud, de herinneringsinhoud bepaald ziet door de emotionele inhouden die hij op aarde heeft gekend. Emoties bepalen als het ware je inhoud als persoon, zodra je overgegaan bent. Het lijkt mij een beetje moeilijk om dan deze uiteindelijke stoffelijke factoren op een andere wijze samen te voegen, juist nu je gekomen bent tot een eenheid. Je kunt misschien de nadruk gaan leggen op bepaalde aspecten bij een reïncarnatie, dat is mogelijk.

  • Hebben mensen met een primitieve godsdienst en relatie met hun voorouders ook enig begrip van reïncarnatie?

Dat is iets anders. men gelooft namelijk dat ieder die geboren wordt het verlengstuk is van alle voorouders. Je bent er mee verbonden en je bent er gelijktijdig een voortzetting van. Wanneer je nu op een gegeven moment niet weet wat je kunt of moet doen dan kun je proberen, meestal via een bemiddelaar, in contact te komen. Die voorouders zullen dan duidelijk maken wat de juiste voortzetting is van het geheel en wat daarin allemaal een rol speelt. Over het algemeen heeft het niet te maken met geestelijke voorouders, maar is het eigenlijk een teruggaan in genetische achtergronden.

  • Antwoord op vraag over…

In veel grotere mate dan in een ééngodendienst denkbaar is. In het Boeddhisme is God eigenlijk helemaal niet belangrijk. Hij is er wel, maar het gaat om een toestand die je zelf moet bereiken, die dan de sublimatie betekent van alles wat je ooit geweest bent. In het Hindoeïsme zijn zeer veel verschillende functies van de oer God tot zelfstandige goden geworden. Elk met hun eigen vereerders en hun eigen gebruiken. Zo kunnen veel gebruiken, die uit het verleden zijn ontstaan veel gemakkelijker bewaard blijven. Zo zullen overleveringen en verdere gebruiken, die soms tot in het germanendom terug te voeren zijn, gemakkelijker gehanteerd worden. Dat is een kwestie van een verloop dat niet een monolytische structuur heeft en bij een verdere opbouw onwillekeurig komt tot een grotere verdraagzaamheid. Wat trouwens op het ogenblik niet meer waar is , omdat te veel fanatieke aanhangers van bepaalde geloofsvormen geconfronteerd zijn met de monolytische machtsstructuur die in het westen nog het rijk beheersen.

  • Hoe zijn ze aan dat kastesysteem gekomen?

Het kastesysteem is in feite gebaseerd op een rotatie systeem, dat ze zeer goed paste in de maatschappelijke structuur. Oorspronkelijk was een boer iemand die wel belangrijk was, maar die weinig gezag had. Een handelaar was iemand die de noodzakelijke verbinding vormde tussen de boer en de krijgerskaste. De krijgerskaste op zichzelf was weer een macht die bij een andere kaste moest dienen en beheersen tegelijk. Al deze kasten werden weer geleid door de Brahmanen, zeg maar de geleerden die gelijktijdig als filosofen, uitvinders, rechters etc. functioneerden. Het was dus een standenindeling van elke kaste afzonderlijk, waardoor het functioneren van elke kaste afzonderlijk, veel beter werd gegarandeerd. Dat was in een tijd van een heel grote verdeeldheid in allerlei wijkjes heel belangrijk. Nu kon je zeggen, dit gaat de krijgers aan en niet de boer, dit gaat de krijgers aan, daar hoeft de handelaar zich niet mee te bemoeien en een minister van economische zaken was in die dagen gewoon ondenkbaar. Dat was beneden zijn waardigheid.

  • Vraag over het meermalen geboren worden van een Brahmaan.

Men neemt aan dat de Brahmaan meermalen geboren is en dat iemand die voor de eerste keer als mens incarneert in de laagste kaste als paria geboren is. Dan ben je in feite kasteloos, Dat zijn opgelegde ideeën en als u de kern van die ideeën wilt nagaan dan zult u daarvoor niet naar India moeten gaan, maar naar China. Dan zult u de indeling van Tao en de Taoïstische wereld moeten nagaan en dan zult u zien dat door het plaatselijk systeem én door het feit dat je geboren bent, heb je bepaalde verplichtingen, een bepaalde taak en bepaalde rechten. Deze dien je te gebruiken en je dient daar niet buiten te gaan, alleen op die manier kun je, je lot vervullen. Dat is de basis helemaal. We hebben nog vijf minuten, zijn er nog vragen?

  • Vraag over het verband tussen bomen en beschaving bij verschillende rassen.

Daar zou ik u niet veel over kunnen zeggen. Alleen dat de iep bij de Germanen een maanboom was. Met andere woorden zij werd daar opgericht waar een zekere waarschuwing of vermaning nodig was. Als zodanig stond ze heel vaak rond heilige wouden, die in zichzelf hoofdzakelijk beuken bevatten. Zo, nu nog drie woorden en dan maak ik er wat van.

  • Trouw – Karma – Sneeuw

Als je niet trouw bent aan je karma, kom je in de kou en al ben je dan alleen, dan zit je in de sneeuw.

Het schone woord.

Eeuwig wentelen de sterren, eeuwig trekt het al zijn baan.
En in cirkelbanen opgesloten nog ellipsen, dicht bestaan ook van mensen, ook van zielen. Ook totale werkelijkheid wordt via gesloten banen tot zichzelve steeds herleid. En dan geef je van een trouw waarmee je aan één kracht je bindt. Dan zeg je: ik ben trouw want altijd was ik zo gezind. Maar is dat ook een werkelijkheid? Of is dat trouw zijn soms een droom waarmee je anderen verhult hoe je innerlijk met schroom droomt. Omdat het karma leerde, wat ‘t verleden heeft gezegd uit alle ervaring, uit onbekende levens in beweging heeft gezet. En dan denk je: dit is meer, dit is nu mijn werkelijkheid. Ik ben, zoals  ik nu besta in wezen in de eeuwigheid.

Maar verder draait dan weer de cirkel zo als de cirkel van klimaat, waarin de sneeuw soms wel ken vallen en tijdelijk wat sporen achterlaat, om dan door dooi weer te verdwijnen en in de zomer slechts te zijn herinnering van een verleden of een vage pijn om wat morgen nog kan komen en in je vorm zit als een feit.
Vraag je dan af of het een droom niet is. Een droom, die al vervliegt, een werveling van werkelijkheid. En wil je dan je karma kennen en spreken van al wat je dreigt? Besef, één baan is mij gegeven, maar wat mijn lot mij daarin schrijft dat doe ik zelf, door wat ik ben, wat ik besef, steeds onderken.

image_pdf