Zonsopgang

12 juli 2007

Ik zou vanavond willen beginnen met te vragen of dat jullie, naar aanleiding van de vorige opgedragen oefening, bepaalde vragen hebben of bepaalde zaken willen toegelicht zien.

Dat zou ik in het eerste deel hier doen. Dan als jullie vragen beantwoord zijn dan komen we naar het tweede gedeelte met een nieuwe soort oefening, die weer iets zwaarder gaat zijn als hetgeen wat dat je tot hiertoe al gekregen hebt.

Maar ik zou graag eerst jullie problemen beantwoorden, die er eventueel zijn, aangaande de vorige oefeningen.

  • Broeder ik heb een vraag m.b.t. de oefening in de volle maan. (zie: 28 juni 2007) Ik heb die oefening uitgevoerd, ik heb ook wel de kracht gevoeld en ben ook een stuk weggeweest. Maar ik vroeg me af – we hebben kort daarvoor ook de zonnewende gevoeld – en ik vroeg me af of we op een of andere manier een verschil moesten waarnemen. Ik heb dat persoonlijk niet gehad. Het was in beide gevallen krachtig, maar verder kan ik dat niet in een richting plaatsen. Maar ik had het idee dat het wel nodig moest zijn dat er wel een verschil in gevoel merkbaar moest zijn, maar omdat ik telkens een stukje in mis. Het kan natuurlijk zijn dat het zich net in dat stuk afspeelt, maar … Kunt u dat misschien iets verder toelichten?

Kijk, de situatie is zo dat we jullie aan het leren zijn om aan te voelen, de krachten van die verschillende planeten als dusdanig. Zeker wat de zon en maan aangaat.

Wanneer u nu vraagt “moet ik daar nu specifiek een verschil voelen” dan is het antwoord daarop eigenlijk “niet”. Het zou kunnen, maar aangezien je aan het begin staat van een ontwikkeling, is het niet direct mogelijk om als stofmens al direct de verschillen waar te nemen. Er zijn verschillen en uw lichaam zal die verschillen wel degelijk geregistreerd hebben. Maar u moet het zo bekijken, wanneer u – en ik zal het in een praktisch voorbeeld trachten te gieten – juist heb leren autorijden en u rijdt met een auto van een merk A, daarna rijdt u met een auto van merk B – met dezelfde capaciteit en dezelfde mogelijkheden – zal het voor u als beginnende chauffeur heel moeilijk zijn om daar de juiste finesse te voelen en waar te nemen. Wanneer je zult zeggen er is een verschil in kracht van motor enz. dan is dat iets anders. Maar laat ons aannemen dat beide voertuigen gelijk zijn, maar van een ander merk. Nochtans elke voertuig heeft zijn eigenheden, u gaat daar mee rijden. U gaat in beide u verplaatsen, u gaat in beide de verplaatsing waarnemen. Maar of dat u de kleine verschillen gaat waarnemen wanneer u juist hebt leren rijden, is nog maar de vraag. Maar wanneer u een geretourneerde chauffeur bent, die duizenden en duizenden kilometers achter de rug heeft, dan gaat u dat wel ervaren. U gaat kunnen zeggen: “ja maar, die wagen dat voelt zo aan” en “daar voelt dat zo aan”. Het is dan misschien maar een klein beetje anders in trilling, maar u neemt dat waar. Neem nu gerust van mij aan dat wanneer u enkele jaren verder bent, het voor u ook duidelijk zal zijn wanneer u met een bepaalde kracht werkt, zelfs de kleine nuances daarin zult u dan kunnen waarnemen.

Maar in deze beginperiode is het zeer positief dat u dus de oefening doet. Dat u daarin voor uzelf ergens toch iets waarneemt, dat moet niet ontzettend veel zijn, dat mag iets heel kleins zijn zelfs, dat is voldoende om zo langzaam maar zeker de rest dat komen gaat, verder te kunnen opbouwen.

En ik denk dat dit voor ieder mens zo geldt, met alles wat je leert in de stof, dat je door het te doen en te herhalen en ermee om te gaan, dat je de feeling krijgt. Ik denk niet dat er iemand van jullie in geslaagd is geboren te worden en direct te gaan lopen en op zijn kop te gaan staan, dat dit onmogelijk is.

  • Broeder, ik heb de oefening met de maan gedaan. Ik dacht dat die volgens mijn kunde en weten goed gelukt is. Het is mij wel opgevallen dat ik nadien een zware verkoudheid heb gekregen. Is dat omdat ik uit balans was of niet in de juiste conditie was enerzijds en anderzijds, dat er na de volle maan geen grote verschuivingen/veranderingen gebeurd zijn op geestelijk vlak. Ik bedoel dat het meer is als een soort stilstand.

Wat geestelijk vlak aangaat is voor de stofmens moeilijk te bepalen. Laat dat voorlopig maar aan uw geest over, die heeft daar werk mee. Maar als u ziet wat er op stoffelijk vlak al geschoven en gebeurd is, dan moet je nog niet wereldwijd gaan kijken. Kijk alleen maar in uw omgeving, dan kunt u toch wel zeggen dat er heel veel heeft plaats gehad. Nu, wanneer u spreekt dat u ziek wordt, ziek worden of een verkoudheid krijgen, is alleen maar mogelijk als er een onevenwicht is. Dit onevenwicht kan uit vele zaken ontstaan en dit moet zogenaamd niet de bron vinden bij uw oefeningen. Het kan ook gewoon zijn dat er voorafgaande iets geweest is, waar dat u eigenlijk niet goed weg mee kon. Of waar u uzelf niet al te best mee voelde en dat gewoonweg daardoor een vatbaarheid aanwezig was. Wanneer je dan nog bepaalde handelingen doet die deze vatbaarheid kan versterken, dan is het niet abnormaal dat u – gezien ook de weersomstandigheden waarin u leeft – dus een of andere medereiziger van uw lichaam oppakt en een tijd lang huisvesting geeft. Ik zou daar niet te zwaar aan tillen en dit is zeker geen bewijs dat je wat betreft uw meditatie en uw ingesteldheid van die avond een fout begaan zou hebben.

  • Maar waarom dan nadien bij de meditaties zo weinig gevoel, ik bedoel zo weinig inzicht, zo weinig greep erop? Ik druk het verkeerd uit….

Ik weet wat u wenst. Maar mag ik ook hier weer naar voor halen wat ik hier bij uw zuster gezegd heb. Je staat ook aan een begin van vele zaken en je mag geen twee dingen gaan mengen. U hebt een gevoeligheid naar inspiratieve zaken toe, dat is iets anders dan de magische handelingen die we u hier leren. Het kan samenlopen, het kan elkaar ondersteunen, maar hoeft niet direct voor elkaar een aanvulling te zijn. Dit ziet u wel zo en dat is eigenlijk niet noodzakelijk.

De oefening die u gedaan hebt is van een heel andere grootorde, dan wanneer u zich inspiratief gaat instellen. Dan moet ik er het volgende aan toevoegen, wanneer u zich fysiek niet al te goed voelt, dan zal men ook vanuit onze zijde eerst trachten u fysiek te ondersteunen dan wel u extra te gaan belasten met bepaalde intuïtieve gegevens door te geven.

U mag niet vergeten dat wanneer zaken doorgegeven worden en u neemt dat op en u zet dat om, dat dit van uw lichaam, in waarden uitgedrukt, een hele hoge spanningswaarde verlangd, waardoor dat energie die nodig is om u terug op evenwicht te krijgen/te zetten, zou naar dat inspiratieve gaan. Daarom is het in vele gevallen beter, en ook degene die u begeleidt vindt het beter, om dan de zaken op een kleiner pitje te zetten. Misschien vind u dat dan niet zo aangenaam, maar uiteindelijk moet je stellen, is dit wel voor uw eigen welzijn. Zo had u het nog niet bekeken hé?

  • Nee, omdat ik een doordouwer ben.

Wij hebben niets tegen doordouwers, maar soms moeten we ze toch wel even vast houden. Want je kunt wel eens hard tegen een muur willen duwen, en als die muur omvalt en je valt mee de diepte in, dan heb je daar niets aan. Je mag tegen een muur duwen, maar dan moet je dat gemodereerd doen zodat wanneer de muur verdwijnt dat jij niet met de muur mee verdwijnt. Daarom, wij hebben jullie te graag om niet te voorkomen dat je zelf fouten zou maken.

  • Broeder, tijdens die oefening met de volle maan was er op een gegeven moment een egeltje aan me voorbij gelopen, ik kreeg op dat moment een warm gevoel door heel mijn lichaam. Heeft dat iets te betekenen of is dat geweest van het verschieten of het reageren op het voorbij wandelen van dat egeltje?

Ach, dat zijn toevalligheden, maar zoals bij alles kun je daar wel een bepaalde waarde aan hechten. Het feit dat u dus op dat moment geconfronteerd wordt met een egel, wil eigenlijk zeggen dat je al een harmonie hebt opgebouwd met uw omgeving waarin dit dier (dat toevallig in uw omgeving aanwezig is) zich goed voelt en daardoor aan u als het ware voorbij gaat. U moet niet denken dat als u een egel ziet dat u dan direct uw eigen naalden moet uitsteken, dat is niet de bedoeling. Nog minder dat u moet denken dat er op dat moment een gevaar zou zijn en dat u daarom een egel ziet,

Het is eerder een bewijs dat de natuur u geeft, dat de ingesteldheid die u op dat moment hebt, waardoor u met deze dieren een wisselwerking kunt hebben. Voor hetzelfde geld laat ons zeggen, hadden daar andere dieren voorbij gewandeld als die daar toevallig in de buurt waren, zo moet je dat bekijken.

Zijn er anders geen vragen meer?

We hebben nochtans wel enkele zaken opgemerkt die blijkbaar hier niet direct aan bod komen. Ik zal trachten om het op een vriendelijke/lieve manier naar voor te schuiven. Ik denk dat de meeste van de aanwezigen hier, de laatste 14 dagen – dus na de oefening met de volle maan – nogal problemen gehad hebben op het emotionele gebied, of vergis ik me daarmee? Dat denk ik niet.

Daar zit wel een addertje onder het gras. We hebben jullie geleerd, of de bedoeling van het werken met die volle maan was dat te ervaren. De bedoeling is het nog niet geweest om deze zaken die je misschien niet precies kon plaatsen of de verschillen te omschrijven. Het was niet de bedoeling dat deze krachten als dusdanig al omgezet werden in het dagdagelijkse gebeuren van jullie.

We hebben jullie wat geobserveerd en dan hebben we toch kunnen zien aan de uitstralingen die jullie afgaven, dat er nogal heel emotionele zaken gepasseerd zijn. Bijna bij ieder van de groep, ieder op zijn eigenste wijze. Daar willen we wel opmerkzaam zijn. Let op, hou deze zaken een beetje onder controle. Want, dit gaat samen met de algemene tendens die nu aanwezig is, het is niet het moment op dit ogenblik voor beslissingen, die gebaseerd zijn op emotie, te nemen. Let daar mee op! Alles wordt gestimuleerd en u ziet dat ook in de wereld rondom u. Niet alleen in het verkeer ziet u de zotste zaken gebeuren, maar u ziet dat ook in de politiek en op religieus gebied, enz..

Dit komt omdat op het ogenblik door de meesten vanuit de buik wordt gereageerd. Een van de schoonste voorbeelden – spijtig genoeg gruwelijk – is wat in Pakistan gebeurt, waar men de rode moskee aan het vernietigen is. Dit is louter emotioneel. De gevolgen daaruit gaan niet alleen voor het land zelf, maar voor de ganse wereld in vele gevallen zeer catastrofaal zijn. Men staat daar niet bij stil, men tracht alleen aan de hand van de emotie die daar heerst, zaken te doen slikken.

Ik haal dit nu extreem naar voor, maar dit geldt ook voor jullie hier. Zelfs in kleine zaken moet je dus heel terughoudend zijn, heel voorzichtig zijn.

Dit geldt voor iedereen. Daarom verbaasd het me toch een beetje, want de meesten van u hebben in de laatste 14 dagen serieuze confrontaties gehad, dat daar dus geen vragen over komen. Maar goed, wij respecteren dat. Maar denk er in ieder geval even verder over na.

  • Kunt u daar duidelijker in zijn? Uitgezonderd die verkoudheid, maar…..

Ik kan daar als dusdanig niet duidelijker in zijn, omdat wij voor niemand persoonlijk willen gaan, gezien dat er geen persoonlijke vragen over gesteld worden.

Maar ik denk wel dat ieder van de aanwezigen hier, voor zichzelf daar wel een duidelijkheid in zullen vinden.

  • Broeder, uit uw uitleg, u begon dat het te maken had met na de oefening van de volle maan en dat we dus die krachten eigenlijk – als ik het goed begrijp – al op de een of andere manier al hebben – onbewust dan waarschijnlijk bij velen – gebruikt, wat niet de bedoeling was. Of staat dat los van elkaar?

Het staat niet los van elkaar. Kijk, jullie hebben allemaal een redelijk sterke, of dat je dat nu hebt aangevoeld of niet, maar bij iedereen is er een redelijk sterke stimulatie geweest van het zonnevlechtgegeven van de mens. Dus het buikzenuwcentrum, maar vooral, als we dat bekijken in het fijnstoffelijke, de plexus solaris chakra, enz.. Op dat ogenblik, als dat gestimuleerd wordt en er komen op die momenten, en dan spreek ik in een periode van enkele etmalen, andere emotionele signalen binnen, dan krijg je dus een soort kettingreactie wanneer je dit niet bewust kunt beheersen, met alle gevolgen van dien. Kijk, ik ga nu iets aanhalen dat voor niemand hier geldig is, maar wat voor voorbeeld kan gelden.

U hebt uw oefening gedaan, uw plexus solaris staat geactiveerd, en u krijgt binnen de 24 uren het bericht dat uw beste vriend of vriendin overleden is. Op dat moment gaat dat volledig via dus de gestimuleerde zonnevlechtchakra zich versterken. Die emotie gaat zich versterken, u wordt geraakt. Wanneer je dat dan niet kunt beheersen, wanneer je dat niet naar zijn ware proporties kunt brengen, door bijvoorbeeld te zeggen: “Ja, het is wel erg dat ze in de stof overgegaan is, maar uiteindelijk geboren in de geest gaat alles gewoon weer verder en het is misschien ook nog positief dan hij of zij uit zijn leiden is. Begrijp je? Als je zo kunt benaderen dan gaat dit een positief effect geven.

Maar, voor de meesten zal het een zware schok geven in de stof, ze kunnen het niet positiever benaderen, voelen droefenis en gaan mee in die droefenis, op dat moment krijg je het ganse pakket dat zich in de atmosfeer of in de kosmos rondom u heeft opgebouwd op dat gegeven, op u. Dat is dan niet eigenlijk de bedoeling omdat dit voor u dan meer schade kan berokkenen in uw evenwicht/denken dan dat noodzakelijk is.

Maar waar ik toe wil komen vrienden dat is het volgende: dat hoe verder we gaan met de oefeningen, hoe belangrijker het is dat u deze zaken in de hand houdt. Dat u heel bewust weet, wat u doet en waar u mee omgaat.

Kijk, we leven nu eenmaal, en dat kunnen we niet tegen houden, in een heel chaotische, woelige tijd met ontzettende veranderingen, ontzettende golven van – bijna explosies soms – van emotie, die telkens weer om de wereld gaan.  Daar moeten we toch wel erg in hebben dat we niet, doordat we zelf op dat gebied misschien een beetje in onevenwicht zijn, daarin mee gesleurd worden. Dit is belangrijk!

Goed, dan wil ik het hierbij afsluiten. Dat iedereen voor zichzelf de nodige conclusies hieruit trekt en dan kunnen we naar het tweede gedeelte overgaan. Voor vandaag gaan we naar de derde fase van de oefening.

U hebt dus in de eerste fase met de zomerzonnewende de ervaring kunnen opdoen van wat de zon u geeft. Dan heb je het geluk gehad om de volle maan te mogen ervaren.

Nu gaan we naar de derde fase en toch een zeer belangrijke ook, dat is de aarde zelf. We gaan trachten te proberen om jullie de aarde te laten aanvoelen, er een harmonie mee te kunnen opbouwen. Wanneer we dit resultaat kunnen bereiken, dat we voor jullie zover zijn dat je kunt werken met de krachten van de aarde (gelieerd aan zon en maan), dan hebben we de eerste stap bereikt om jullie met energieën – in een totaalpakket – te leren functioneren.

Maar zover zijn we nog niet, er is nog heel wat werk aan de winkel.

Hoe gaan we daaraan beginnen? Het is heel simpel:

Of u doet het met enkelen of met allemaal samen, of u doet het alleen, voor ons blijft dat gelijk. Wanneer je zou zeggen: we gaan het trachten samen te doen, dan is dat een mogelijkheid. Maar dit is geen noodzakelijkheid, omdat je wanneer we verder gaan ook zult moeten leren op uw eigen benen te staan. Wel, dat je altijd de link met de groep kunt houden, maar dat je op bepaalde momenten volledig zelfstandig moet kunnen handelen. Dus hier laten we een beetje jullie de vrije keuze.

Ook deze vrije keuze is voor de groep een leerschool, denk niet dat er iets naar voor wordt gebracht wat niet eerst door ons is bekeken, om te zien wat de mogelijkheden zijn.

U gaat ergens u een plaats zoeken die verwijderd is van alle drukte. Een plaats in de natuur waar het rustig is en waar u zich goed voelt.

Want we kunnen ons voorstellen dat de ene persoon zich in de woestijn goed voelt, een ander zal zich op een bergtop goed voelen. Dat is een groot verschil natuurlijk, het mag ook gewoon in een bos zijn. Het maakt niet uit!

U zoekt voor uzelf eerst een plaats waar u tot rust kunt komen. Waar u zich goed voelt. In de natuur en waar geen drukte heerst, en dit is toch belangrijk! Dat wil zeggen, niet naast een vliegveld, niet naast een autostrada, niet naast een druk winkelcentra, enz.. Maar ergens iets dat laat ons zeggen in bossen of velden gelegen is, dat er af en toe een wandelaar zal passeren, dat maakt niet uit. Maar niet dat je een grote drukte hebt, dat is belangrijk!

De natuur moet nog, op die plaats waar je naar toe wilt gaan, rust kennen. Het liefst, indien dit mogelijk is, in zijn natuurlijke oorsprong. Daarmee bedoelen we dat de omgeving toch gedurende zo’n 50 tot 100 jaar onveranderd is gebleven.

Je kunt natuurlijk midden in een dorp een heel mooi park hebben, dat 10 jaar geleden op een kerkhof is aangelegd. Maar dat is niet de bedoeling. Begrijp dus goed waar we naar toe willen.

We willen dat je ergens een stukje natuur gaat zoeken, dat u rust kan geven. Wanneer u dat gevonden hebt dan gaat u daar op een goede dag naartoe en u gaat daar in de loop van de dag gewoon even rustig zitten, rustig gaan aanvoelen wat de aarde, wat de natuur u daar te vertellen heeft. U mag daar een kwartiertje, een half uurtje, mediteren. Meer is nog niet nodig de eerste keer. Maar u zoekt uw plaats op. Zoals we zouden kunnen zeggen dat dieren een bepaald territorium afbakenen, houdt u dat gebied, of die plaats, voor u in uw achterhoofd.

Dan komt het belangrijke, dan komt de tweede fase.

U tracht op een bepaald ogenblik naar die plaats te gaan, vlak voor het moment dat de zon opkomt. U gaat er naartoe en u neemt je hazalaarstaf mee. U gaat naar die plaats en u gaat met uw hazalaarstaf een cirkel trekken. De cirkel trek je zo, dat de opening naar de opgaande zon is gericht. U zet zich in die cirkel en u gaat met uw gelaat naar de opgaande zon zitten. U gaat daar gewoon trachten te mediteren, in die zin dat u eerstens probeert aan te voelen wat de aarde op dat moment u weergeeft.

Er zullen, wanneer u op dat ogenblik daar aanwezig bent, allerlei gevoelens in u opkomen die te maken hebben met de krachten van de aarde. U laat die door u stromen, u neemt dat gewoon in u waar. Vervolgens gaat u zo ingesteld zijn dat u ook terug de zon kunt aanvoelen, die op die plaats, op dat ogenblik, aan de einder verschijnt. Je moet er toe komen dat je als mens, de samenspraak tussen de aarde en de zon, kunt waarnemen.

Op dat ogenblik zorgt u dat u iets hebt, een voorwerp, u kunt dat op voorhand wel uitzoeken. Het mag een ruwe steen zijn, het mag een soort symbool zijn zoals een ank of een Keltisch kruis, het is gelijk wat, het hoeft niet groot te zijn. Maar een symbool wat voor u dus waarde heeft. Het kan ook bijvoorbeeld een steen zijn. Liefst niet iets dat bewerkt is. Iets dat in zijn oorspronkelijke staat is en wat voor u een symbool kan betekenen van licht en kracht. Het is daarom dat je die twee richtingen uit kunt. Je kunt het hebben dat bijvoorbeeld een ank in zilver, of in tin, of in hout, dat is gelijk of een ander symbool, maar een symbool wat u aanspreekt. Of u kunt een ruwe kristal hebben of zelfs een ruwe kei, vanuit het water opgenomen, dat maakt niet uit.

U zorgt dat die voor u in de richting van de zon aanwezig is. U neemt dat op in uw meditatief gebeuren. Het kan zijn dat u op dat moment de aandrang krijgt om uw handen er rond te leggen, of het in uw handen op te nemen, dat kan u doen, dat kan geen kwaad. De bedoeling is dat u bij die zonsopgang dus die eenheid en die harmonie van die krachten waarneemt. Dat u doortrokken wordt van het besef: “De aarde waar ik op zit, daar ben ik uit voortgekomen. Daar ben ik een onafscheidelijk deel van. Ook naar die aarde zal ik teruggaan wanneer ik dit lichaam loslaat. Dan zal dat lichaam terug opgenomen worden in die aarde en heb ik de mogelijk om mijn bestaan in de geest verder te zetten.” Dit besef moet aanwezig zijn, dat is belangrijk!!!

Op het ogenblik dat je dat allemaal ondergaat, ga je langzaam maar zeker een tweede werkelijkheid voor u kunnen ontdekken. Je gaat op dat ogenblik, dankzij de samenspraak tussen u, de aarde – waaruit u afkomstig bent, de zon – die ervoor zorgt dat je eigenlijk kunt leven, en zelfs op dat ogenblik de krachten van de maan – die niet direct meer zichtbaar zijn, maar wel aanwezig, ga je dus uw stoffelijk gegeven even kunnen loslaten en één worden met deze energieën. Voor de ene zal dat zijn dat die even de idee krijgt, of heeft, van: ik ben in slaap gevallen, ik doezel weg. Anderen zullen bijvoorbeeld het gevoel hebben van een trilling, een rilling. Weer anderen zullen bijvoorbeeld prikkels voelen. Het zal voor ieder individueel zijn en heel moeilijk vergelijkbaar zijn, omdat dit ook afhangt van uw eigen typologie, uw erfelijke kenmerken, enz.. De bedoeling is dat u deze eenheid in u kunt opnemen.

Terwijl dat u dit alles ondergaat en u mediteert, gaat u uw godennaam – let op, wij hebben u gevraagd “tracht een godennaam voor u te vinden die voor u het meest harmonieus is”, die godennaam ga je dan, daar in dat gebeuren, bevestigen als zijnde de kracht die als het ware een zegening geeft over hetgeen gebeurt.

Waardoor u als het ware wordt opgenomen in deze tweede werkelijkheid, deze energie, die dan langzaam maar zeker vastgelegd zal kunnen worden in uw eigen stoffelijk lichaam en steeds oproepbaar bij alle andere magische rituelen en oefening, of handeling die naar de toekomst kunnen, zullen en moeten gebeuren.

Wanneer dan er een klein half uur, drie kwartier voorbij zijn – dat zal zeer snel gaan, want tijd gaat op dat gebeuren relatief zijn wanneer u zich daar werkelijk op instelt – en  de zon dus reeds mooi boven de horizon staat, dan kunt u dit gegeven terug onderbreken. U neemt terug uw hazelaarstaf in uw handen, en u opent – in omgekeerde zin voor u – terug de cirkel.

Dan kunt u heel rustig gaan ontbijten. Wanneer u deze oefening doet, is het ook noodzakelijk dat u tijdens de oefening u verbonden voelt met uw broeders en zusters van deze groep. Het is noodzakelijk dat u daaraan denkt, omdat u zo ook het signaal geeft naar onze zijde van éénheid. Wees ervan overtuigd, zelfs wanneer verschillende onder u dit op verschillende momenten doen, dat er steeds – over tijd en ruimte – een éénheid aanwezig zal zijn.

Zo vrienden, dit is jullie opdracht voor de volgende oefening.

Zijn daar, op dit moment, vragen over?

  • Op welke uitwerkingen moeten we nadien letten?

U gaat normaal gesproken het gevoel hebben van een verzadiging. U gaat het gevoel hebben van een eenheid met het bestaan. U gaat u er zeker niet slecht in voelen, verre van.

U moet alleen opletten dat u dit gevoel voor uzelf houdt om te beginnen. Dat dit gevoel dus gedeeld wordt door de leden van de groep, maar dat u dit niet naar buiten zomaar afgeeft, dat is zeker niet de bedoeling. U hebt het nog niet voldoende onder controle om dit naar buiten toe te laten vloeien.

Dus de bedoeling is wel degelijk dat je leert de zaken te ondergaan, leert ervaren. Dat je voor uzelf toch een belangrijk gegeven als discipline opbouwt. Want we weten goed genoeg, dat hetgeen wat we hier naar voor brengen, niet zo simpel is en dat het serieus wat inspanningen gaat vragen. Maar wanneer we verder willen gaan met jullie, wanneer je werkelijk als mens toch wilt kunnen werken met de krachten van de kosmos, daarmee in harmonie zijn en iets betekenen in de totale verandering die op het ogenblik bezig is, ja …, dan zijn deze basisopleidingen een noodzaak. Maar langs de andere kant kunnen we dan wel zeggen dat het uiteindelijke resultaat – niet alleen voor uw stoflichaam, want dat is in deze bijzaak – maar vooral voor uw geestelijke ontwikkeling, verrijkend kan zijn.

Dus je kunt er van op aan dat u – wanneer u deze oefeningen hebt uitgevoerd – u zich werkelijk een beetje op wolken voelt. Dit is niet abnormaal, omdat u geconfronteerd wordt met energieën waar u eigenlijk als mens lange tijd niet meer bij stil gestaan hebt.

Als mens leeft u op de aarde en zeker de laatste 100 jaar is de mens verder en verder afgegaan van de krachten en de invloeden van deze planeet. Gezien we nu voor de grote opkuis staan, is het dus wel een noodzaak dat er overal groepjes en mensen zijn die de oude waarden van die planeet terug herontdekken. Nieuw verpakt, dat weet ik wel, en onder nieuwe condities. Maar het is naar de toekomst toe de enige mogelijkheid om de zaken zo in een positieve wijze te laten ontwikkelen. Want nog veel te veel, en dit is niet alleen in het Westen, maar dit is ook in het Oosten, dit is in het Zuiden, het is een beetje overal, dat diegene die denken dat zij het weten, eigenlijk de aarde bekijken als zijnde iets dat toch maar minderwaardig is en dat enkel maar dient om te gebruiken om er zelf beter van te worden. Dat is de grootste vergissing die de mensheid ooit gemaakt heeft. U mag niet vergeten dat de aarde in zijn normale toestand, en dan kunnen we zo enkele honderden jaren terug gaan, dan kunnen we nog spreken dat de toestand normaal was, eigenlijk voor alles wat er op leeft alles voorziet. Het is maar de laatste eeuw dat de mens erin geslaagd is om te zorgen dat de onevenwichten zo groot zijn geworden, dat er zoveel verstoring is ontstaan, dat op dit ogenblik de aarde niet meer kan voorzien in onderhoud van ieder die daarop leeft. Ondanks alle mogelijke nieuwe uitvindingen en genetische manipulaties, enz..

U staat wat dat betreft, zeker naar de voedselvoorziening, de watervoorziening, enz., voor catastrofes in de komende tientallen jaren. Men tracht dit nog te allen tijde te verdoezelen, maar dit gaat niet. Men heeft te grote onevenwichten gecreëerd. Daarom is het noodzakelijk dat we op andere terreinen terug de oorspronkelijke waarden naar boven trachten te halen, om dit als tegengewicht te plaatsen voor wat er allemaal te gebeuren staat. Maar om dat te kunnen doen, is het van het grootste belang, dat je mensen hebt die terug deze aarde kunnen aanvoelen. Die terug met deze aarde kunnen praten. Die de taal kunnen verstaan tussen de aarde en haar planeten om het zo uit te drukken. Tussen de aarde en de zon, die haar begeleidt.

Ik weet het wel, het is niet een taal van woorden, het is een taal van gevoelen, het is een taal van vibraties. Deze is altijd aanwezig geweest, tot op het ogenblik dat de mens ging denken dat zij er beter voor konden zorgen dan de natuur dat deed. Daar moeten we zorgen – wanneer we naar de toekomst toe willen zorgen dat deze planeet op een juiste wijze terug in koers komt en dat de evenwichten hersteld worden – dat we overal mensen hebben die zoals jullie, daarmee kunnen werken, daarmee kunnen omgaan. Daarom deze oefeningen.

Voldoende? Want nu ben ik een klein beetje afgeweken van uw vraagstelling?

Dus in feite komt het erop neer, dat jullie langzaam maar zeker zullen moeten leren de taal van de aarde te verstaan en de taal van de aarde uit zich op velerlei terreinen.

Je zult moeten leren rondom u te kijken, horen wat de bomen u vertellen, wat het gras onder uw voeten te zeggen heeft, wat de vogels in de lucht u komen brengen, wat de andere dieren naar voor schuiven, enz.. Wanneer ergens een vulkaan uitbarst, begrijpen waarom dit gebeurt. Niet omdat men zegt: de spanning in de aardkorst was te groot, dat is flauwe kul. Wanneer er een uitbarsting is zijn daar andere redenen voor. Wanneer er een vloedgolf ontstaat is er een andere reden dan alleen maar een aardbeving. Je zult moeten begrijpen en aan kunnen voelen, waarom de aarde gaat trillen. Waarom er plots enorme hitte ontstaat, en plots enorme droogte. Waarom het water zaken overspoelt en vernietigd. Waarom er plots branden uitbreken die niet beheersbaar zijn. Waarom er ergens sneeuw valt waar anders nooit sneeuw valt.

Op het ogenblik dat je deze zaken kunt begrijpen, kunt omzetten voor uzelf, dan kun je er harmonisch mee zijn en kun je resultaten behalen. Daar moeten we naartoe. Maar sta mij toe te zeggen: we staan nog in de geboorteluiers, dus we hebben nog heel veel werk.

  • Ik geef grif toe dat in de voorbije weken mijn evenwicht vrij wankel is geworden, wat ik verstandelijk wel goed kan plaatsten maar emotioneel moeilijk mee heb, omdat er geen evenwicht in te krijgen is. Hebt u specifiek naar mij toe nog iets te vertellen?

Kijk, ik heb als dusdanig specifiek naar één persoon toe, niets te vertellen. Ik kan wel specifiek naar ieder van de aanwezigen een antwoord geven. Dat is: tracht zoveel mogelijk in de eerste plaats u in te stellen op uw eigen geest. Dit klinkt misschien weer als oud gezaag, maar toch is dit belangrijk!

Tracht u daarop in te stellen, tracht vanuit die instelling de inspiratie, de intuïtie die je aanvoelt te plaatsen en te volgen. Dan zult u meestal opmerken dat je de zaken goed in de hand kunt houden. Let wel op! Er is, en dat geldt voor iedereen, een verschil tussen hetgeen wat uw geest u tracht door te geven en hetgeen wat het stoflichaam zelf begeert. In vele gevallen wordt dit gestuurd, vooral bij de dames door de opbouw van de hormonen, zij daar gevoeliger voor zijn om dit te doorleven.

Waar het voor het mannelijk deel van de groep meestal momentopnamen zijn van: “sturm on drang”, is dit bij de vrouw veel sterker op langere termijn. Daar moet je rekening mee houden, dat je dat kunt plaatsen en dat je, en als geest mag ik toch zeggen, dat dit in de stof niet evident is.

Wij hebben ook geleefd in de stof hoor, maar u geen zorgen. Maar dat wil niet zeggen dat dit geen haalbare kaart is wanneer je dit werkelijk wenst. Maar het vraag ook hier weer: oefening. Daar wil toch nog een belangrijk facet aan toevoegen: ontkent niets voor uzelf. Wanneer u bepaalde behoeften hebt, laat ons zeggen u hebt behoefte om met dit prachtige zomerweer elke dag een hele grote ijscrème te eten, en u ontkent dat, u weigert dat, dan verhoogt u alleen maar het onevenwicht. Dan kunt u beter deze grote ijscrème consumeren, dan dat u dit blijft weigeren. Door dit te doen zult u opmerken dat ondanks alles deze grote ijscrème toch niet geeft wat je er van verlangd hebt, en is het veel gemakkelijker om dit in de hand te krijgen dan wanneer u het ontkent en weigert te ervaren, of de smaak op te nemen, ik zal het zo zeggen. Dus, en dit is voor ieder van de aanwezigen, vecht niet – luister goed wat ik zeg – vecht niet tegen iets wat in u leeft. Want hoe sterker u zich afzet tegen wat in u leeft, hoe sterker u het maakt. Want u gebruikt uw energie verkeerd. Als toekomstige mensen die toch met magie willen handelen, moet je beseffen dat je dit niet kan doen. Hoe meer je u verzet tegen iets wat in u leeft, hoe sterker het wordt, hoe meer energie het opneemt, hoe zwakker u wordt.

De oplossing is: ofwel doorleef je het, zodat je het kunt plaatsen zoals het hoort. Of als je dit niet kan, stel je er iets anders voor in de plaats, en tracht je het op deze wijze weg te werken.

Voor de meesten, wanneer het op emotie aankomt, zal het heel moeilijk zijn om zich volledig neutraal te zetten, dit zou de beste oplossing zijn, maar is ook het moeilijkste haalbaar.

Je bent veel beter af als je zaken voor uzelf doorleeft, doorgaat, en eerlijk met uzelf bent, dan dat u zoals al te veel in het verleden overal gebeurd is, tegen zaken gaat strijden. Het is doordat mensen tegen zaken gingen strijden dat er zoveel ellende op de wereld is gekomen.

Ik weet het vrienden, deze groep zal het niet gemakkelijk hebben. Omdat je als groep hier zaken gaat leren beheersen, leren sturen, leren doen. Maar je kunt dat maar wanneer je voor uzelf de evenwichten kunt houden. Wanneer je uzelf durft te zijn, zoals je werkelijk bent. Daar bedoel ik niet mee, zoals je stoffelijk volgens de wereld moet zijn, maar zoals uw geest tracht met dit leven om te gaan en de lessen daaruit op te doen.

Dit is iets totaal anders. Je zult ook moeten aanvaarden dat de wereld rondom u meestal niet akkoord zal gaan met uw levenshouding, met uw uitspraken, met uw handelingen, dit is heel normaal. Want een mens die tracht volgens de juiste waarden, die hij aanvoelt via zijn eigen geest, dit bestaan te doorleven, is voor degene die er rondom is en dit niet begrijpt een bedreiging, een gevaar. Zoals voor vele mensen al wat onbekend is, bekeken wordt als zijnde een gevaar, of slecht, of niet aanvaardbaar.

Ook daar zul je rekening mee moeten houden, ook daar is het voor ieder van u belangrijk dat je steeds terug valt op de harmonie van de groep. Dat je u daar steeds geborgen in kunt voelen. Dat zal ook de kracht uitmaken.

Zo, ik hoop dat ik hier niet een individueel antwoord gegeven heb, maar dat ik een antwoord gegeven heb dat voor alle aanwezigen hier, individueel geldig is.

Als u mij nu toestaat, dan zou ik het medium willen vrijgeven, dat het even kan rusten. Als je nog vragen hebt, dan kun je die wel aan mijn broeder – die het tweede gedeelte zal inleiden – eventueel nog stellen.

Zo. Dat jullie, in jullie oefeningen, nog veel kracht en sterkte mogen vinden en tot de volgende maal.

Deel 2

Aan mij de opdracht jullie vanavond te begeleiden in de meditatie. Maar indien je nog vragen of opmerkingen hebt, ben ik wel bereid deze nog eerst even te behandelen.

Vragen

  • Broeder, die plaats waar we naar moeten gaan om die oefening uit te voeren. We gaan een keer om te mediteren en een keer bij zonsopgang. Is het de bedoeling dat we daar in de toekomst ook nog naartoe moeten gaan of is het een eenmalig feit?

Mijn waarde vriend, ik denk dat het de bedoeling wel degelijk is dat wanneer u rust en contact zoekt met de aarde, dat u steeds terug naar zulke plaatsen kunt gaan. Het is niet noodzakelijk dat dit altijd dezelfde plaats moet zijn, maar ik zou jullie toch het advies geven, tracht een plaats voor uzelf vast te leggen waarvan u weet dat u daar toch regelmatig kunt komen. Dat het een plaats is die nog de komende jaren zal blijven bestaan. Daarom zou ik jullie het advies willen geven dat bijvoorbeeld parken, enz. niet de ideale bestemming hebben voor zo iets te gaan doen, maar dat je beter verder in de natuur kunt gaan zoeken.

  • Mag het ook een plekje zijn wat je al regelmatig bezoekt?

Wanneer dit rustig gelegen is en wanneer dat dit door u gekend is, maar dat het niet een bedevaartsoord is om het zo te zeggen, dan kan dat zeker geen kwaad. Ik zou, dat is dan mijn persoonlijk advies en dat is als dusdanig geen noodzaak, toch als ik jullie was, trachten een plaats te vinden waar bijvoorbeeld een aantal redelijk oude bomen aanwezig zijn. Oude bomen hebben meestal nogal het voordeel dat zij, doordat zij gedurende tientallen jaren, en soms honderden jaren op dezelfde plaats hebben gestaan, dat zij toch wel degelijk een bepaalde stempel hebben gedrukt op die plaats. Dat is dan ook in het meditatieve gebeuren toch een positief aspect.

  • Broeder in mijn geburen is er een park dat blijkbaar al redelijk oud is, maar dit is dus geen optie?

Voor zover ik het kan afscannen, is het wat betreft de parken die in dit stedelijke gebied aanwezig zijn geen ideale optie, nee. Eerstens omdat daar heel veel beweging is, je zult daar heel moeilijk een plaats kunnen vinden waar je niet gestoord wordt om te mediteren. Laat staan dat je, zoals het tweede deel van jullie opdracht is, om trachten dit te doen bij zonsopgang, zou het wel eens kunnen zijn, zeker in zo’n park, verkeerd kunnen aflopen als je dat probeert. Ik zou je niet direct het advies geven om dit in zo’n park te doen.

  • Qua veiligheid broeder, je moet toch eigenlijk midden in de nacht door de bossen gaan toeren?

Qua veiligheid. Ik denk dat het veiliger is om midden in de nacht in de bossen rond te lopen dan in een stad als Antwerpen rond te lopen.

  • Broeder, mag het ook aan de zee zijn? Of is dat iets anders?

De zee op dit ogenblik en zeker nu in het toeristische seizoen, is het niet direct een aanrader. Ook het strand is niet direct een aanrader.

De bedoeling is het wel degelijk dat je ergens in de rust van de natuur aanwezig bent. Wanneer je zou gaan spreken over stranden, dan heb je een andere impact. Het zal misschien in de latere opdrachten wel zo zijn dat je misschien wel kunt gaan werken met water en wind, enz. Maar deze opdracht is vooral gespecificeerd om de aarde zelf aan te voelen. Dus een kustgebied als dusdanig niet. Moest je nu zeggen ik ken een gebied dicht bij de zee, met nog redelijk nog wat bossen die eenzaam zijn, dan is dat geen probleem. Maar ik zou niet als dusdanig op een kuststrook – zelfs al is deze verlaten – deze oefening gaan doen.

  • Broeder, we werken met de hazelaartak. Ik heb eigenlijk het idee soms van: wat sta ik hiermee te doen. Ik voel me daar raar mee.

Luister even. Ik geef u de raad dan de bijeenkomst terug te beluisteren, waar er sprake is geweest over die hazelaartak, en wat je er mee moest doen. U hebt door die hazalaarstaf een aantal dagen in het zonlicht te leggen, een bepaalde lading gegeven. Dit is om het zo uit te drukken een soort verlenging geworden van uw mogelijkheden. Doordat nu voor de nieuwe oefeningen, de opdracht is gegeven om de cirkel daarmee te trekken, krijg je dus een dubbele werking. De cirkel is de afscherming. Maar doordat je dat met die hazalaarstaf doet, krijg je een bepaalde krachtontlading die rondom u eigenlijk een scherm maakt van energie. Dat is noodzakelijk om binnen dat afgeschermde deel de eenheid te kunnen creëren met de krachten van de aarde.

Die tak zelf, of de hazelaar is geladen. Neem dat gerust aan, het is bruikbaar en zal later ook nog voor andere zaken kunnen gebruikt worden. Kijk, dit zijn eigenlijk symbolen. Maar symbolen die doordat ze op een zelfde wijze ontwikkeld zijn als duizenden jaren geleden en ook op deze aarde werden gebruikt, rechtstreekse linken hebben. Daardoor is het niet dat stukje hout dat eigenlijk voor u belangrijk is, maar wel de symboliek en al wat daaraan koppelt, dat gedurende zeer lange perioden is opgebouwd, qua krachten vanuit gedachten procedures enz., die telkens wanneer u die symboliek ter hand neemt, in werking komen. Daarom, wanneer ze tegen u zeggen van u gebruikt hem en u trekt de cirkel rondom u, is het niet dat stukje hout – oneerbiedig gezegd – en die beweging die u doet, maar op dat moment schakelt u – en ik zal het modernere termen zeggen – uw computer harde schijf in en krijgt u alle opgeslagen gegevens die nodig zijn om alles op te bouwen. Waar u zelf nog niet het minste dikwijls, kennis of besef van hebt. Dat is ook niet nodig, het staat op die schijf en u kunt het gebruiken, het werkt voor u.  Begrijp je?

  • Broeder, ik ben vanuit mijn hele vroege jeugd heel angstig als het schemerig begint te worden. Ik zie mezelf echt niet het bos instappen, die drempel is er voor mij echt nog wel.

Mag ik even een opmerking maken t.a.v. uw opmerking. U hebt gelijk dat u zegt bij schemer word ik angstig. Maar nu gaat u vanuit het donker naar het licht, dat is totaal iets anders. Dus wanneer u dat beseft, zal de angst niet aanwezig zijn. Begrijpt u het grote verschil?

De oefening vertrekt vanuit het moment dat het donker is, voor de zon opstaat, dat bent waar u moet zijn. Van daaruit ontstaat licht, dit is totaal anders dan hetgeen waar u over spreekt, waar u van jongs af aan angst voor hebt. Want dat is het verdwijnen van het licht en komen in het duister. Deze oefening is voor u totaal anders, en zal niet die angstgevoelens oproepen. Anderzijds, u doet wat u wilt, maar u kunt het ook samen doen met enkele, of met de ganse groep, u kunt afspraken maken. U bent volwassen mensen, als iemand van u echt daar problemen mee heeft, dan is het toch evident dat de andere dit ondersteunen. Dit zijn zaken, vrienden, die je toch zult tot de gewoonten van deze groep moeten gaan creëren. U bent nu eenmaal broeders en zusters van elkaar.

Kijk, jullie leven eigenlijk raar hè, als ik mag wil ik daar een kleine toegift aan doen. Jullie zitten allemaal op je eigen plekje, en je bent allemaal bezig met dingen doen. In feite niet beseffende dat je veel meer kunt bereiken wanneer je gewoon alles samen doet. Wanneer je gewoon even loslaat, die opvoeding die je gekregen hebt en dat je probeert om het nieuwe – wat uiteindelijk binnen dit en enkele honderden jaren normaal zal zijn – in kleine dingen waar te maken. Dat kun je bijvoorbeeld met een oefening als deze, met enkele samen te doen. Ik heb niet gezegd dat je van vandaag op morgen met zijn allen in een villa moet gaan wonen. Dat heb ik niet gezegd, ik denk niet dat dit voor de mensen die nog uit het Vissentijdperk komen een haalbare zaak is. Voor de anderen misschien al een beetje, maar goed. Maar er zijn zo van die kleine zaken die je wel samen kunt doen, die je wel samen kunt organiseren, dat is een begin. Je zult je daar dan waarschijnlijk, als mens, ook veel beter bij voelen.

Kijk, het is raar. Maar wanneer er ergens een catastrofe gebeurd en niemand heeft nog niets, dan slaagt men erin in de kortste keren om samen te werken en samen iets op te bouwen. Als je kijkt bijvoorbeeld waar een tornado passeert, alle huizen zijn weg en niemand heeft nog iets, dan werkt ineens iedereen samen, kunnen of niet kunnen, maar men slaagt erin om de zaak te herstellen.

Wanneer dat niet gebeurd zoiets, en je zegt tegen de mensen “maar werk nou eens samen”, dan vindt men dit raar. Ik vind het persoonlijk raar dat er eerst een zware ramp moet gebeuren om een eenheid te creëren. Het is toch veel aangenamer wanneer dit zonder ramp kan gebeuren en wanneer u er gewoon voor elkaar bent. Maar ja, in de toekomst zal het toch nodig worden, maak u geen zorgen.

Meditatie: De kern van de aarde

Dan zou ik graag hebben, en dit heeft niets te maken met jullie vragen, maar wel geeft het jullie een mogelijk beeld, dat ieder van u een beeld opbouwt van een rustig plekje in de natuur. Een plekje waar geen beweging is, waar weinig of geen mensen komen. Waar het al tientallen jaren rustig is.

Daar gaan we heen, dat plekje, stel u voor dat u daar bent. Dat u daar heel rustig tegen een of andere oude boom zit. Terwijl dat u zich dit voorstelt, tracht te luisteren naar de gezangen van de natuur, en dat is heus niet alleen het gesjirp van de vogels in de lucht. Maar ook van allerhande dieren, en zelfs, wanneer je goed oplet, het geluid van alle leven dat onder u – in de aarde – aanwezig is. Want daar staan we soms te weinig bij stil, ook in die aarde waarop wij lopen, is heel veel leven aanwezig, zijn heel veel energieën aanwezig.

Nu ga ik even al het dierlijke laten voor wat het is, we laten dat in rust. Het is er, we weten het. Maar we gaan ons daar geen beeld van vormen. Maar waar ik wel graag zou hebben dat je een beeld van vormt is dat je met uw gedachten gaat naar de kern van deze aarde. Ik weet het, in de kern van de aarde is nog niemand geweest. Ach, het is geen haalbare kaart, of je moet een Jules Verne zijn. Maar toch laat ons even in gedachten door deze aardkorst, en door de verschillende lagen naar de kern van de aarde gaan. In gedachten kunnen we dat en we zijn helemaal niet gestoord in gedachten door het vuur dat in de aarde brandt, en door alle andere lagen die daar aanwezig zijn.

En wanneer we dan met onze gedachten de kern van de aarde zien, dan krijgen we eigenlijk een soort krachtige bol te zien. Ja, want de kern van uw aarde, lieve vrienden, is een bol. Een zeer krachtige bol. Je zou het kunnen omschrijven als zijnde een bol uit verschillende metalen. Metalen die zelfs aan de aardoppervlakte niet gekend zijn. We gaan ons daar wetenschappelijk niet druk over maken. Bekijk gewoon deze harde, keiharde bol.

Wanneer je die bekijkt dan zie je, of dan voel je, dat daar leven in aanwezig is. Ach, niet het leven zoals u in de stof kent, maar in die kern zijn energieën. Energieën die bepaalde beelden aan u kunnen geven. Zijn krachten waar u een mee kunt zijn. Wanneer u dan goed oplet dan ziet u dat vanuit die kern, vanuit die bol, als je het in stoffelijke termen zou uitdrukken, bliksemschichten vertrekken.

Maar deze bliksemschichten zijn in feite niet meer dan energiegolven. Deze energiegolven zijn eigenlijk de woorden die de aarde tot u spreekt. Wanneer je deze bewegingen van de kern in het oog houdt, dan zult u een lied horen. Ik noem het een lied, omdat het nogal zangerig is. Een lied van iemand die droevig is gestemd. Je zou kunnen zeggen, dat het een troubadour is die zingt hoe alles aan de buitenzijde van deze planeet is vergaan. De troubadour zingt van het mooie, het harmonische, dat is vernietigd door de demon van het duister.

Maar zoals elk liefdeslied van de troubadour, in vele gevallen een happy end heeft, klinkt hier ook dit lied zo door, dat dankzij de bundeling van alle lichtende krachten, dankzij de harmonie van de lichtende mens, er een grote kuis, een grote opkuis is geweest, die het mogelijk maakt dat de blauwe planeet terug schittert en de blauwheid terug de kosmos in kan drijven.

Zo zie je maar, dat wanneer je in harmonie bent met de kern van deze aarde, je over tijd en ruimte kunt waarnemen wat er gebeurt. Want voor de troubadour die het lied zingt, bestaat de beperking van de driedimensionale wereld niet. Hij overziet het gebeuren, hij kent het web en hij weet wat het eindresultaat is. Het eindresultaat is de vernieuwing, is de schittering na de opkuis. Ook de kern van de aarde zal op dat moment in volle kracht zijn. Zal terug gepolijst zijn. Zal energie en kracht geven aan alle lagen die erdoor gestuurd worden.

Zo zal je zien dat de elementalen terug in evenwicht zijn. Je zult zien hoe het vuur, dat brandt in deze aarde, zich kan uiten en ervoor zorgt dan nieuw leven kan ontstaan. Je zult zien hoe de lucht wolken zal verplaatsen, waardoor de regen ervoor zorgt dat de nieuwe zaden kunnen ontkiemen. Dat de aarde een nieuwe vruchtbaarheid kent. Een groene weelde, waarop het nieuwe leven zich kan herstellen en zijn weg kan vinden tot verdere ontwikkeling.

Al deze krachten zijn de krachten van de nieuwe heerser. De nieuwe heerser die onze planeet lief heeft, omdat onze planeet nog altijd een van de zovele is waar mogelijkheden zijn om in de stof, met de stof, ervaringen op te doen, die we anders heel moeilijk tot ons kunnen nemen. Daarom is het zo belangrijk dat in deze ganse evolutie er steeds mensen zullen zijn die de echte waarde van deze planeet beseffen. Dat er steeds mensen zullen zijn die ervoor gaan om deze planeet de mogelijkheid te geven nog oneindig lang, een eeuwigheid lang, de draagmoeder te zijn voor vele beginnende evoluties, wat steeds de taak is geweest van deze blauwe planeet.

Wanneer we dan terug deze kern achter ons laten, terugkomen naar de mooie plaats die we uitgekozen hebben, ons krachtig voelen, ons één voelen met deze planeet, laat ons dan dit gevoel van harmonie, dit gevoel van mooiheid, deze kracht doorgeven aan ieder die er deel van wil zijn. Laat ons deze kracht doorgeven aan ieder die ze in zich wil opnemen, om zo de harmonie en het evenwicht voor zich te herstellen en misschien dan zelf een klein deeltje te zijn in deze grote verandering.

Want de ganse verandering, de ganse vernieuwing, kan maar voltrokken worden wanneer deze zeer vele kleine krachten tot een grote kracht worden. Want elke grote kracht is opgebouwd uit zeer veel, oneindig veel, kleine facetten. En zo, lieve vrienden, is het noodzakelijk dat ieder van jullie, hoe klein jullie facet ook is, deel is van die grote kracht. Want wanneer er maar een deel van wegvalt, valt de ganse kracht. Besef, besef hoe noodzakelijk het is, dat de aarde kinderen bezit die voor haar willen opkomen. Dat de kinderen van de aarde beseffen dat zij hun planeet niet kunnen achterlaten, en dat zij er alles aan doen om de vernieuwing mogelijk te maken. En vanuit deze harmonie, vanuit deze kracht, kunnen wij ervoor zorgen dat de nieuwe kosmische heerser onze planeet nog steeds de moeite vindt om ze te stimuleren en om ze nog zeer lang in stand te houden. En zo ook voor ons zelf, de mogelijkheid te behouden om onze weg in het licht, onze weg naar het bewustzijn en bewustwording, te volvoeren.

Laat ons dan gewoon terugkomen, van het beeld dat we voor onszelf hebben opgebouwd, naar ons eigen lichaam, dat hier rustig – gezamenlijk – in deze tipi aanwezig is. Zodat we samen de kracht delende, samen voor elkaar één eenheid zijn. En dat wij langzaam maar zeker hier steeds nader en dichter verwanten van elkaar zijn en dat we naar de toekomst toe één zijn.

Misschien is hier wel de oude spreuk van de oude mystici van toepassing: “Eén voor allen, allen voor één”. Wanneer we dit kunnen waarmaken, dan hebben we de kracht gevonden, de harmonie gevonden, die door niets of niemand kan ongedaan gemaakt kan worden. Want dan zijn we één met de Vader, dan zijn we één met de Schepper, want deze is in ieder van ons aanwezig.

Ik wens jullie nog vredevolle dagen, en veel licht op jullie weg die je gaat.