2 februari 1980
Zoals u bekend is, zijn wij sprekers van deze groep niet alwetend of onfeilbaar. Denk dus zelf na over alle antwoorden die wij u zullen geven.
Kunt u zeggen, waardoor piramides invloed hebben en is deze altijd positief of is er – vooral door negatieve gedachten – ook een negatieve invloed?
Piramiden hebben soms enige invloed, maar zeker niet onbeperkt, dat allereerst. De vorm is zeer belangrijk en de vlakken moeten precies de juiste verhoudingen hebben. De zaken die beïnvloed moeten worden, moeten zich bovendien nog precies in het brandpunt bevinden. Dan eerst is er sprake van enige invloed.
U moet niet denken, dat piramiden alle wonderen tot stand brengen waarover men u vertelt. Wanneer u een bot scheermesje hebt bv, zal het zeker niet scherp worden door het er onder te leggen. Is het mesje echter pas iets minder scherp geworden, dan bestaat de kans dat de rand zich onder invloed van de straling na enige tijd wat bij hardt en zal het u scherper toeschijnen. Een dergelijk of beter effect kunt u echter bereiken door het mesje enige malen aan de binnenzijde van een vochtig glas heen en weer te halen. Vergeef mij dat ik zo begin. Ik weet dat er mensen zijn, die het werken met piramiden van allerhande omvang erg belangrijk vinden. Maar bij een nader beschouwen blijken wij te maken te hebben met slechts enige energie, veroorzaakt door een afbuigen van kosmische stralen door de vlakken. Vandaar dat ook niet elk materiaal even geschikt is en bv. piramiden die uit mineralen zijn opgetrokken het grootste brekingspunt hebben en daarbij bovendien het scherpste focus. Of de werking alleen positief is, wanneer men positieve gedachten koestert? De werking is in feite alleen een soort versterkingsfactor. Psychisch versterkt de piramide alleen wat er is. Is men dus positiever dan normaal dan wordt men dit nog meer, is men negatief ingesteld, dan zal ook deze instelling benadrukt worden. Helaas zijn er nogal wat mensen die zo overtuigd zijn, dat zij positief, nooit negatief zullen zijn, dat het resultaat voor hen negatiever uitvalt dan zij en anderen mogelijk hadden geacht. Wie dus zelf onder een piramide gaat zitten, doet er beter aan voorzichtig te zijn en eigen instelling tevoren heel duidelijk te bepalen.
Indien men een piramide met grotere werking wenst, komen er nog wel wat andere zaken kijken. Dan dient het brandpunt natuurlijk nog steeds in de open ruimte te liggen en wordt de plaats daarvan bepaald door de massaverdeling plus de opstelling van de vlakken. Van belang is het dat de massa zo groot mogelijk is, maar dat er aan de top aanmerkelijk minder massa is dan aan de zijkanten. Bij het gebruik van een praktisch massieve piramide zal gemeenlijk – door de noodzakelijke ruimte voor het brandpunt enz. – dit brandpunt niet precies in het midden liggen. De juiste plek kan men dan proefondervindelijk vaststellen, maar op de duur kan men deze berekenen – indien men er maar rekening mee houdt dat bij gelijke piramiden hier nog afwijkingen zullen voorkomen dankzij de eigen werking van de gebruikte materialen. Overigens, hoe vlakker de vlakken zijn, hoe meer stralingsbreking men krijgt. Glimmende materialen geven gemeenlijk meer resultaat, Papier, hardboard e.d. geven minder resultaat dan mineralen.
Mijn raad: beschouwdeze piramiden niet als een soort panacee. Ook wanneer u er drie malen in geslaagd bent voedingsmiddelen hierdoor te verduurzamen, kan de vierde maal nog bederf optreden en wanneer u niet goed uitkijkt, voor u voedselvergiftiging. Beschouw deze dingen als iets waarmee u voor uw plezier wat wilt experimenteren. Benader uw proeven en het voorwerp altijd met een zo positief mogelijk denken en wanneer u zelf deel uitmaakt van het experiment, moogt u nooit vergeten dat alle negatieve waarden in u evenzeer versterkt zullen worden als de positieve.
Het zou belangrijk zijn de piramide te oriënteren op de poollijn.
De vlakken dienen precies op de windstreken georiënteerd te zijn. Dat is juist. Toch is dit niet zo belangrijk als men wel eens voorgeeft. Belangrijker is, dat de piramide zich bevindt op een plaats waar de kosmische straling – waarvan toch al niet te veel op aarde terechtkomt – niet wordt afgeleid of geremd. Woont u in een gewapend betonnen huis, dan zou u het ding dus voor het venster moeten opstellen indien dit normaal glas is, anders kunt u het experiment maar beter vergeten. Een maximum resultaat zal men krijgen wanneer de piramide in de open lucht is opgesteld. Voor gewoon vensterglas zullen de resultaten minder maar nog redelijk zijn. Zijn de vensters echter van loodglas, dan zijn de resultaten ver beneden alle verwachtingen.
Graag uw mening over de theoloog Kung uit Tubbergen, die door Rome afgezet werd.
Ik zou kunnen opmerken, dat nu eenmaal veel afzetters in Rome wonen, maar dat is ook weer niet netjes. Ik zou willen stellen: De kerk van Rome is in haar structuur en hiërarchische opbouw in feite in deze dagen een anachronisme uit het verleden. In dit verleden was handhaving van de regels en strikte gehoorzaamheid de voornaamste norm.
Een theoloog is een filosoof die denkt over God. Hij doet uitspraken omtrent God op grond van stellingen, waarvan hij de juistheid niet bewijzen kan. Wanneer zijn veronderstellingen en leringen kloppen met die van de kerk, dan bevestigt hij hiermee het gezag en dus mede de rigide en orthodoxe structuur van die kerk en is hij dus voor haar verdienstelijk of ten minste aanvaardbaar. Op het ogenblik echter dat hij anders denkt en leert dan vanuit het standpunt van de zeer macht bewuste orthodoxe structuur aanvaardbaar is, wordt hij opeens een gevaar voor de kerk. Het is dan logisch dat men hem alle gezag en zoveel mogelijk zelfs alle uitingsmogelijkheid zal trachten te ontnemen. Je kunt dit de kerk m.i. niet kwalijk nemen.
De kerk is nu eenmaal wat zij is, een van de grootste concerns op aarde, een soort geestelijke international die er een heel eigen regering op na houdt. Het is begrijpelijk dat deze groep haar zo absoluut mogelijk gezag over de gelovigen zo lang en volledig mogelijk wil handhaven. Hier staat tegenover dat volgens mij de visie die verkondigd wordt omtrent bv. Jezus niet gebaseerd is op een levende Jezus, maar op een hypothetische Christus die de kerk bevestigt in haar gezag.
Ik meen dat elke theoloog, die hoe dan ook deze pseudo zekerheden aantast, hiermee een goed werk doet. Zeker, wanneer hij de mensen ook nog een richtlijn geeft voor het vinden van een meer persoonlijk, maar dus ook voor hen intens beleefbaar geloof.
U vraagt mijn mening? Volgens mij heeft deze theoloog tot op heden niet zoveel verkeerd gedaan, zelfs vanuit het standpunt van de kerk. Maar hij is koppig. Toch betekent hij en anderen met hem alleen maar het begin van een trend waarbij de mens vanuit het geloven op gezag wil gaan komen tot een geloven door beleven.
Wat denkt U van het boek “Seth spreekt”?
Ik wil niet hatelijk zijn, maar gezien het geheel had hij volgens mij beter zijn mond kunnen houden. De naam zegt al veel. Vergeet niet dat Seth de naam is van de kwade, de destructieve godheid van Egypte. Ik wil niet beweren, dat alle stellingen en leringen in het boek verwerpelijk of destructief pijn. Er zijn zeker waardevolle lessen bij. Maar gezien het geheel en de tendens van een deel van dit werk zou ik toch grote voorzichtigheid willen aanbevelen.
Wat denkt u dan van de schrijfster, Jane Robberts?
Ik meen dat zij eigen meningen, inspiratie, enig onderzoek plus een parafraseren van reeds bestaande leringen en meningen op een knappe, maar niet geheel verantwoorde wijze heeft samengevoegd. Het spijt mij. U had positievere geluiden willen horen. Ik meen echter dat ook een werk dat positieve punten heeft niet aanvaardbaar is en gevaarlijk kan worden, wanneer er te vele negatieve punten in schuil gaan.
Wij geven altijd een zo eerlijk mogelijke mening en wijzen op de gevaren of feilen van werken. En zeker niet alleen wanneer het dit boek betreft, want soortgelijke waarschuwingen hebben wij gegeven ten aanzien van werken die algemeen erkend worden als bv. “De Geheime Leer” en “Isis ontsluierd”. Want ook daarin zien wij steeds weer dat iemand zijn eigen meningen verkondigt op gezag van bv. een citaat of lering, die kennelijk niet geheel begrepen werd.
Blavatsky’s werk geeft steeds weer eerst een inspiratie of een citaat dat aan een oude waarheid ontleend is. Daarop volgt dan echter een tirade waarin Helene haar eigen visie geeft op de wereld, de arcana en de mensen. Juist dit aanwezig zijn van persoonlijke meningen en vooroordelen in dergelijke werken betekent volgens mij dat je er voorzichtig mee moet omgaan en de inhoud zeker niet zonder meer als een soort dogma moogt gaan beleven. Ik hoop dat ik geen theosofen te zeer op de tenen getrapt heb. Maar Helene Blavatsky heeft zelf in haar Engelse – of beter Schotse – periode eens gezegd: het is de mens gegeven de waarheid te zoeken en haar te vinden. Maar wie haar vindt zal zelf uit moeten maken, wat zij betekent. Een niet algemeen geregistreerde uitspraak van deze vrouw, die volgens mij wel degelijk ook op haar eigen werken en leringen van toepassing is.
Volgens een bepaalde esoterische school is het niet toegestaan te mediteren kort na een operatie, wel na enkele weken. Evenzo wanneer men ziek is of zich niet lekker voelt. Waarom wordt seksuele onthouding geboden en het gebruik van alcohol verboden? Ook het gebruik van bepaalde medicijnen is niet toegestaan. Waarom is dit verkeerd? Is het niet zo dat de betrokkene dit zelf moet aanvoelen en er zelf verantwoordelijk voor is?
Dat dacht ik ook. U moet echter goed begrijpen dat bij alle leerstelligheden – want dit zijn het in feite – ook wanneer zij zich aandienen als regels bij grote en kleine arcana e.d. de neiging bestaat om iets volledig door te voeren, zonder dat men zich wil afvragen of een regel die onder bepaalde omstandigheden goed is, ook te allen tijde geldig is.
Wanneer men meditatie tot enkele weken na een operatie e.d. verbiedt, zo ben ik geneigd te zeggen dat die regel wel juist is, wanneer dit een zeer intense meditatie met gebruik van bepaalde technieken betreft. Want onder de omstandigheden zal de mens de volledige inzet, die voor een diepgaande meditatie noodzakelijk is, niet te allen tijde kunnen opbrengen.
Maar ook een minder intense meditatie kan wel degelijk binnen de mens rust en harmonie tot stand brengen. En dit bevordert weer het genezingsproces. Volgens mij kan men dus niet verbieden of strikt en te allen tijde en in elke vorm meditatie onder die omstandigheden ontraden.
U noemt dan – alsof u ook dit als een soort operatie beschouwt – dat ook seks en alcohol verboden zijn. Wanneer je werkt met transmutatie – een bepaalde geestelijke techniek – zo kunnen deze inderdaad zeer schadelijk zijn. In deze gevallen is algehele bewuste beheerstheid nodig, zodat roesvormende middelen afgewezen moeten worden, terwijl de energie die normalerwijze voor de seksualiteit wordt gebruikt, wordt omgevormd tot een andere hogere vorm van levenskracht.
Stimulantia en medicijnen zullen vaak de remmingen in de mens geheel of deels doen wegvallen. De mogelijkheid om beheerst te werken wordt hierdoor dus minder. Wanneer een systeem uitgaat van het bereiken van een zo absoluut mogelijke beheersing, is het redelijk dat men de mens waarschuwt, deze middelen niet te gebruiken.
Hiertegenover zet ik het feit dat er even waardevolle esoterische systemen bestaan, waarbij seks een integraal deel vormt van de voorbereiding tot godsbeleving en andere meditaties. Zoals er groepen bestaan die de roes gebruiken als een belangrijke factor om in een groep een eenheid te bereiken die mede geestelijk van aard is. Men meent dan, dat ook door deze wijze van werken, krachten kunnen worden opgeroepen en mededelingen vanuit hogere werelden kunnen worden ontvangen. Wat ons weer op hetzelfde punt brengt dat ik reeds aansneed toen wij spraken over die theoloog: Men gaat uit van een standpunt en hanteert dit dan zo strikt mogelijk omdat hierdoor de belangrijkheid en de onaantastbaarheid van de school als zodanig wordt gehandhaafd.
Wat volgens mij het volste recht is van degenen, die een dergelijke leer brengen. Zij kunnen stellen: mensen, wanneer je het anders wilt, ga je gang, maar dan niet bij ons. Maar zij mogen niet zeggen dat een andere benadering te allen tijde slechter en minder waard zal zijn dan de hunne, want dat is een pertinente onjuistheid. Er zijn vele wegen om tot perfecte meditatie, beleving van hogere werelden en uittredingen te komen. Welke weg je daartoe volgen wilt, zal volgens mij grotendeels afhankelijk zijn van je eigen persoonlijkheid, daar men het beste resultaat altijd nog behaalt door uit te gaan van die eigenschappen en die delen van je wezen, waardoor je het gemakkelijkst vatbaar wordt voor hogere waarden van de geest en besef.
Heel wat mensen zijn bezig door middel van recorders en apparaten contact te leggen met uw wereld en melden resultaten. Is het mogelijk, is het voor beide partijen verantwoord en kan men een betere techniek daartoe ontwikkelen?
Ik meen dat u allereerst met het volgende rekening zult moeten houden: Succes met deze interferentieontvangst en de daarop gemoduleerde signalen van een hogere wereld heb je voornamelijk wanneer je zelf een uitstraling bezit waardoor je bepaalde statische velden in de omgeving versterkt en niet aftapt.
Het gaat bij dit verschijnsel nl. om een snelle fluctuatie in sterkte van statische velden – zo onwaarschijnlijk als dit moge klinken – die een modulatie van magnetische signalen te weeg kan brengen en daardoor vibraties mogelijk maakt. De omzetting van de fluctuaties heeft dan het ontstaan van klanken ten gevolge. Het is dus mogelijk en is het resultaat van een zo juist mogelijk toepassen van een bepaalde techniek. Maar wat is het resultaat tot nu toe van dergelijke experimenten?
Over het algemeen hoort men zeer vele stemmen door elkaar en dan nog zeer zwak. Soms hoort men korte boodschappen of flarden van mededelingen, die elkander snel afwisselen. De reden hiervoor is het feit dat van een afstemmen tot nu toe geen sprake is, terwijl fading van de statische velden zeer vaak voorkomt. Hoe interessant het experiment op zich ook moge zijn, het is volgens mij de vraag of de boodschappen op zich zin hebben of zelfs maar voor beide partijen bevredigend zijn.
Het merendeel van de boodschappen is onvolledig. Degenen onder ons, die meer ervaring hebben, zullen gemeenlijk een contact nog niet meer dan rond 2 minuten op betrouwbare wijze kunnen handhaven en onder vele omstandigheden is zelfs dit niet haalbaar. Gevolg: boodschappen als “ik ben die en het gaat mij goed, ik ben die en die en denk aan… Het enige belang dat deze techniek tot op heden voor beide partijen heeft, is volgens mij dat nu met technische middelen het bestaan van een leven na de dood steeds duidelijker kan worden aangetoond. Ik waag het te betwijfelen of er verder in zijn huidige vorm verder nut aan verbonden is. Ik ben er echter van overtuigd dat men door zeer veel te experimenteren op dit gebied de techniek kan verbeteren. Men zal een spoeltje bijvoegen, een extra oscillatortje aanschakelen e.d. en zo de mogelijkheid vinden, de signalen sterker te ontvangen en daarop enigszins af te stemmen. Later zal men ontdekken dat door aan de oscillator een zeer fijn afstembare kring toe te voegen het mogelijk wordt, bepaalde stemmen op de voorgrond te plaatsen en door voortdurend bijregelen langere tijd als het ware te volgen. Men zal dan contacten langer in stand kunnen houden.
Eerst dan zijn werkelijk belangrijke communicaties langs deze weg mogelijk. Zolang echter het de geest is, die steeds haar afstemming dient aan te passen en steeds maar weer statische velden dient te vormen, kost het te veel inspanning en heeft men als geest zoveel te doen, dat er weinig of geen mogelijkheid bestaat om tot verdergaande mededelingen te komen. Alle begin is moeilijk en de eerste gloeilamp van Edison was ook zo uitgebrand. Toch gebruikt nu de gehele wereld elektrisch licht.
Reeds in 1956 en 57 wezen we erop dat een mogelijkheid in deze jaren zou ontstaan – de 80 er jaren dus – om in toenemende mate ook langs technische weg in contact te treden met de werelden van de geest. Een voorspelling, die niet alleen waar is geworden, maar een verdere ontwikkeling binnen niet al te lange tijd veronderstelt.
Op instigatie van Einstein heeft men in 1945 bij de Amerikaanse marine een experiment gedaan met een torpedoboot, bekend als het Philadelphia- experiment. De jager werd met een sterk magnetisch veld omgeven om het schip onzichtbaar te maken. Men slaagde er in het schip een tiental mijlen te verplaatsen zonder dat het werd opgemerkt. Enige ongelukken zouden zich hierbij hebben voorgedaan. Enkele mannen van de equipage zouden door muren verdwenen zijn. Juist of fiction?
Volgens mij in deze samenhang fiction. Al bestaat er een mogelijkheid voorwerpen onzichtbaar te maken. Hiervoor moet een zo sterk veld rond het voorwerp worden geschapen, dat elke invallende lichtstraa1 wordt afgebogen en dus in feite rond het voorwerp in kwestie gaat.
Om dit te bereiken zijn echter zeer sterke en dichte velden noodzakelijk. Zelfs om een massa ter grootte van een mens zo onzichtbaar te maken, zal men de beschikking moeten hebben over een krachtbron met rond 10000 V en een amperage van 15. Het krachtverbruik zal ongeveer 150.000 KWh zijn en wel permanent. Dat is al heel iets. Maar u spreekt over een heel slagschip. Indien ik mij de hiervoor noodzakelijke hoeveelheden van energie voorstel en denk aan de huidige stand van de techniek lijkt mij dit niet doenlijk.
Dan het verdwijnen van mannen. Dat komt heel veel voor. Maar dat zij door de muur gaan? Neen, dan eerder met de kop er tegenaan. Indien het door u gestelde juist is: zouden deze mensen geheel of ten dele in een andere dimensie verplaatst zijn en wel na beëindiging van het experiment. Onwaarschijnlijk. Ik acht het gestelde in de vorm waarin u het vertelt onmogelijk en geef u de raad, dit als science fiction te beschouwen. Zolang men niet beschikt over zeer compacte krachtbronnen met een bijna onbeperkt vermogen enz. zal het niet mogelijk zijn, zelfs niet met de zgn. gerende dubbelklosspoelen het beschreven resultaat tot stand te brengen en in stand te houden voor enige tijd.
Waarom wordt er vooral bij de R.K.-kerk zoveel drukte gemaakt over homofilie? Waarom niet over lesbische en andere afwijkende groepen? Kun je zeggen dat het een geboorteafwijking is? Waarom priestercelibaat?
Het is nogal eenvoudig: in dit woordgebruik omvat homofilie alle seksuele contacten tussen mensen van gelijke sekse. Lesbische en andere contacten kunt u dus als hierbij inbegrepen beschouwen.
Waarom de kerk ertegen is? Eenvoudig: wanneer twee mensen van gelijke sekse met elkaar bezig zijn, kunnen er immers geen kinderen van komen en dit is volgens de kerk – op gezag van Paulus waarschijnlijk – de enige zin en toelaatbaarheid voor dergelijke bevrediging van lusten. Er moeten kinderen komen, want zo komen er steeds meer zieltjes voor de kerk.
De priester moet in celibaat leven want indien hij een gezin zou hebben, zou hij soms de belangen van zijn gezin gaan afwegen tegen die van kerk en gelovigen. Nu heeft hij in de plaats van het gezin de kerk waardoor hij fanatieker zal worden, zeker wanneer hij het offer dat hij brengt als zwaar ervaart of zich schuldig voelt omdat hij dit alleen in het openbaar brengt.
Maar u doet Rome onrecht, wanneer u meent dat alleen de katholieken deze houding aannemen. U kunt beter stellen dat deze voornamelijk eigen schijnt te zijn aan de zgn. christelijke wereld. U zult in de meeste christelijke sekten en kerken een dergelijk vooroordeel aantreffen, zij het dat het bij de ene groep sterker en openlijker tot uitdrukking komt dan bij de ander. Denk in dit verband maar eens aan de USA, waar de kerk van Rome een minderheid vormt en de grote macht in handen is van bv. baptisten en andere gereformeerde christengroepen. Ook hier is men ten zeerste tegen homofilie. Ik meen, dat dit niet alleen zo maar een vooroordeel is of zonder meer uit Jezus leer voortvloeit, maar dat deze nadruk vooral stamt uit een zich afzetten het heidendom.
U realiseert zich misschien niet dat contacten tussen mannen onderling, tussen mannen en knapen – pederastie bv. – in het oosten nog steeds zeer veel voorkomen en veelal min of meer maatschappelijk aanvaard zijn. In het oude Griekenland ging men “viooltjes plukken op de Agora”. En ook in de Romeinse baden waren intieme mannenvriendschappen niet bepaald zeldzaam. Realiseer u dat deze gebruiken deel uitmaakten van het heidense denken, terwijl men ook gewend was feesten te voeren, die in orgiën ontaardden. Bij sommige religieuze plechtigheden was promiscuïteit zelfs als het ware verplicht.
U kunt zich indenken dat de christenen – Grieken en Romeinen vooral – de behoefte hadden, zich tegen deze gemeenschap en haar filosofieën af te zetten. Afwijzing van vele praktijken was voor de eerste christenen in de eerste plaats een bewijs van hun verwerpen van de waarden en gebruiken van het heidendom. Men wilde anders, beter, edeler zijn. Onthouding was een van de wegen die men daartoe koos.
U stelt verder dat er mensen zijn die met een dergelijke afwijking geboren worden. Ten dele is dit waar: er zijn nogal wat mannen, die veel vrouwelijke hormonen aanmaken en vrouwen die te veel mannelijke hormonen produceren – zoals u weet produceert elke mens beide soorten hormoon en wel in een bepaald evenwicht. Is dit abnormaal, dan uit zich dit in bouw, bewegen en neiging. Maar men leeft nu eenmaal in een gemeenschap die de oude christelijke vooroordelen nog niet helemaal heeft prijsgegeven. Vandaar dat u volgens de opvatting van vele overheidspersonen zelfs alleen maar meetelt, wanneer u gehuwd bent – en dus hetero – terwijl alle andere seksuele activiteiten in feite worden afgekeurd en alleen worden toegelaten wanneer zij als het ware onder de VVV vallen.
Ik meen dat een gemeenschap, die homoseksuelen verwijten maakt omdat zij hun eigen vorm van liefde kennen, maar wel gelijktijdig prostitutie als normaal middel van levensonderhoud aanvaardt, minder in uw land dan in andere landen, waar soms overspel in feite de noodzakelijke aanvulling van inkomen voor de mensen is gaan betekenen, minderwaardig en onrechtvaardig is. Ik meen persoonlijk dat de mens moet proberen zo goed mogelijk te leven naar zijn eigen aard, maar wel voorzichtig moet zijn dat hij anderen niet zijn eigen leefwijze en denkwijzen zonder meer probeert op te dringen. En dat geldt zo goed voor hetero als als voor homo’s. Wanneer men leert elkaar als mens te zien en liefdes- of vriendschapsrelaties te beschouwen als iets wat alleen de mensen zelf aangaat, zal men menselijk en maatschappelijk naar ik meen verder kunnen komen dan tot nu toe. Ik geloof dat je dan ook geestelijk verder komt, want alleen degene die zijn medemensen tenminste probeert te begrijpen en indien hem dit onmogelijk is, de anderen in ieder geval het recht geeft op hun eigen wijze te leven, lijkt mij een maatschappij mogelijk, waarin liefde en broederschap werkelijk een grote rol spelen.
Ik geloof niet in de strijd tussen de seksen en geloof al evenmin in het beter of minder zijn van een mens, omdat hij toevallig bepaalde seksuele praktijken prefereert. En ik geloof zeker niet in een maatschappij waarin je uiterlijk het ene moet om in je eigen huiselijke kring het andere te kunnen zijn.
Er zijn groepen die met geestelijke middelen en de meest moderne apparatuur regeringen voortdurend beïnvloeden. Binnenkort zal men overal horen door een zachte stem, dat de wederkomst aanstaande is. Deze zal worden voorgesteld door een hologram. Het geheel is een voorbereiden van de mensen op een wereldregering enz. enz.
Ik heb dit romannetje al eens eerder gehoord en kan u het volgende mededelen: Er bestaan inderdaad op aarde vaak samenwerkende broederschappen en genootschappen, die door meditatie en soms ook magie proberen iets van de onevenwichtigheid van deze wereld weg te nemen. Het is mij niet bekend dat zij zich de hiërarchie noemen. Trouwens een groep die op deze wijze zich onderscheid van anderen en zich in feite boven alle mensen probeert te stellen, lijkt mij een rijkelijk duistere zaak.
Wat u vertelt is alles niet geheel onmogelijk in de kosmos. Maar zover mij bekend, bestaat er op aarde bv. geen telepathisch versterker. En dat zou toch het enige middel zijn waardoor men overal alle mensen in hun eigen taal en dus voor hen begrijpelijk de door u genoemde stem zou kunnen horen.
Dat was de eerste onmogelijkheid. Maar dan spreekt u over een hologram. Dit is in de door u bedoelde zin, een uit laserstralen opgebouwd driedimensionaal beeld. Maar beseft u wel, dat kleurstellingen hier maar zeer moeizaam tot stand te brengen zijn? De laatste tijd is de techniek inderdaad wel zover gevorderd, dat enkele primaire kleuren wel kunnen worden bereikt. Maar dat is veel minder dan nodig is om op overtuigende wijze de door u genoemde glorierijke verschijning te veroorzaken.
Dan spreekt u over het oprichten van een troon in Jeruzalem. Ik ken heel wat mensen, die dat inderdaad leuk zouden vinden. Maar er zijn veel meer andersdenkenden. Die troon staat er nog niet, of zij wordt door de PLO opgeblazen. De stroman, die volgens u daarop geïnstalleerd zou worden, wordt waarschijnlijk door mensen met een ander dan christelijk geloof onmiddellijk tot haksel verwerkt, wanneer hij op grond van de wederkomst de macht over de gehele wereld opeist.
Opvallend is, dat met enkele technische gegevens extra, het geheel doet denken aan de mystieke romans die rond de eeuwwisseling zo geliefd waren. Het thema doet denken aan “De ware man Gods” o.m. Zij echter brachten dergelijke beelden als een roman en niet als een reële toekomstverwachting. In de eerste plaats zou een waar geheim genootschap niet zoveel laten uitlekken als u mij vertelt. In de tweede plaats lijkt het mij niet aanvaardbaar te stellen dat dit geheime genootschap in korte tijd dermate complexe en vooruitstrevende technische ontwikkelingen kan waarmaken, zonder dat er tenminste enkele aanduidingen van kenbaar worden in vakbladen. De enige mogelijkheid die ik mij kan voorstellen is, dat het niet om esoterie of magie, maar om firma’s gaat, die mogelijk althans iets in het geheim zouden kunnen ontwikkelen. Maar zakenlieden zijn zelden goede esoterici. Het zou dan dus gaan om een wereldheerschappij door een groep zakenbelangen. Maar die oefenen hun invloed reeds voldoende op een andere wijze uit en behoeven dus die show niet te maken. De stem waarover u spreekt moet een bron hebben. Zij kan niet kunstmatig zijn, daar zij gevoelens moet overbrengen die de mens aangrijpen. Realiseer u wat – zelfs met gebruik van de niet bestaande telepathische versterker – ervoor nodig is om ervoor te zorgen dat die stem overal gehoord wordt en indruk maakt. Besef de inspanningen die nodig zijn om op een andere wijze een dergelijk effect, desnoods door een gelijktijdig op alle radio en tv-banden hoorbaar worden, van middelen veronderstelt. Ik waag het dan ook sterk te betwijfelen, of het door u gestelde ook maar ergens iets met werkelijke feiten in heden of toekomst te maken heeft.
Vergeef mij deze antwoorden. U stelt de vragen en ik acht het mijn taak, de wereld zo reëel mogelijk te doen zien. En ik acht het juister u erop te wijzen dat bepaalde dingen technisch, sociaal technisch en magisch eenvoudig niet mogelijk zijn. Het is zeker mijn bedoeling niet, u teleur te stellen, maar ik doe wat ik kan om u grotere teleurstellingen later te besparen.
Aan het einde van de vorige eeuw kwam een Amerikaanse expeditie naar Tibet, kwam in contact met meesters van het verre Oosten die hen verder hebben geleid en onderwezen. Het boek is geschreven door Spalding.
De schrijver zelf heeft de expeditie niet werkelijk en persoonlijk meegemaakt. Een deel van zijn werk verklaarde hij dan ook als zuivere inspiratie. Dat hebben wij al eens eerder gehoord. Zoals een boek dat door een handige jongen werd geschreven en prompt toegeschreven aan een ingewijde lama. Het kwam uit en toen – waarom niet eerder – verklaarde de schrijver dat meester Lobsang hem had geïnspireerd.
Bedenk, waarmee u in dergelijke gevallen te maken kunt hebben. Het kan echt zijn, het kan een uitvlucht zijn. Scheid zelf de waardevolle zaken in dergelijke boeken van alles, wat er kennelijk meer voor de sensatie werd bijgehaald.
Overigens zijn er rond de eeuwwisseling inderdaad nogal wat expedities door Azië getrokken, niet alleen Amerikanen, maar ook bv. Engelsen, Zweden en Russen. Sommige onderzoeker bereikten zelfs enige literaire faam zoals bv. Sven Hedin. Deze mensen beschrijven inderdaad dat zij ruïnes van steden hebben gevonden in het hart van de Gobiwoestijn. Ook zij spreken soms over onverwachts gevonden rotstempels en grotten met cultusvoorwerpen die men vooral in delen van de Karakorums aantrof – wat een groter gebied aangeeft dan de Himalaya. Ook deze reizigers vertellen, dat zij soms wijsgeren of zwervende priesters ontmoetten, die hun karavaan dan dagenlang plachten te vergezellen. Ook al worden zij dan niet als meester omschreven, in enkele gevallen schijnen zij toch wonderlijke staaltjes van paranormaal kunnen getoond te hebben.
Ik vertel dit om duidelijk te maken, dat de achtergrond in het boek “De Meesters van het verre Oosten” de waarheid kennelijk zeer nabijkomt, maar juist daarom mogelijk deels uit andere beschrijvingen overgenomen kan zijn.
Er zijn zaken, die werkelijk bestaan, zoals de Ankh tempel met de boekerij. Ook de tempel van de wereld bestaat inderdaad en nog steeds. Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de auteur vele overleveringen en sterke staaltjes in zijn boek heeft verwerkt om het verkoopbaarder te maken. Er zijn inderdaad dorpen, waarin een bepaalde kaste leeft. De leefwijze daar wijkt inderdaad af van hetgeen men elders aantreft. Dit zijn dan de zgn. dorpen van de ingewijden. Soms bezoeken anachoreten die normaal in de bergen eenzaam leven deze dorpen om daar enige tijd te verblijven en met de dorpelingen een gemeenschappelijke maaltijd te gebruiken. Dezen nu worden voorgesteld als geestelijke krachten, die zich manifesteren. Dit is natuurlijk niet juist.
Alles bijeengenomen: Een boek waarin vele lessen en leringen voorkomen, die werkelijk de moeite waard zijn. Maar over de feiten kun je nog wel eens even twijfelen. Wees reëel, de dingen die verteld worden zijn ten dele waar, ten dele anders, bestaan deels ook niet. Wat gezegd wordt over het gebruik van het woord aum als krachtbron is bv. juist. Maar waarom zouden mensen dan door het uitstoten van dit voord zich met een rotsblok als lift omhoog bewegen terwijl men met die kracht eenvoudiger en zonder extra massa mee te nemen, kan leviteren?
Realiseer u in dit en dergelijke boeken de onlogische punten, de strijdigheden. Leer kaf van koren scheiden. Lees het boek niet als volledige waarheid en openbaring zonder meer, probeer er liever wijsheid in te vinden. Treft u te veel zaken aan, die wonderbaarlijk zijn, zet ze voorlopig terzijde en beschouw deze niet als een bewijs voor de hoogheid en waarheid van de leringen die in het boek bevat zijn.
In het boek wordt Jezus als verschijning opgevoerd die lessen geeft. Veel van de lessen doen denken aan hetgeen ook de orde leert. Kunt u dit verklaren?
Ik kan het verklaren, al zal het u mogelijk niet zo bevallen: Er is maar één alomvattende waarheid, die op vele verschillende wijzen doorklinkt. Wanneer je probeert vanuit die waarheid te spreken dan acht men hetgeen ontstaat al wijsheid. Je geeft de dingen wel verschillende namen. Wanneer je Jezus echter als een sprekende verschijning opvoert, zo wordt de indruk groter. Het is alsof een romanfiguur, door deze sprekend in te voeren, een bijzondere nadruk geeft aan op zich toch ook reeds juiste en waardevolle gezegden.
Wij hebben in het verleden meerdere malen gesproken over dergelijke zaken en duidelijk gesteld, dat er enkele gemeenschappen van ingewijden bestaan – meestal tijdelijk – waarin ook hogere geesten zich melden. Ook Jezus zou hierbij enkele malen aanwezig geweest kunnen zijn, zoals de boeddha en anderen. Wij hebben ook toen reeds gesteld, dat dit zeker niet met grote regelmaat gebeurt en duidelijk gemaakt dat het niet een werkelijk en stoffelijk kenbaar worden betreft, maar een als aanwezigheid voor alle deelnemers kenbaar zijn. Wij betwijfelden reeds in 1956 of men bij dergelijke bijeenkomsten, ooit buitenstaanders toe zou laten.
Wat de rest betreft, kan ik u verwijzen naar lessen gegeven in 1959, in het seizoen 1958-1959. Ook in de jaren 1961 tot 1963 zijn dergelijke zaken meerdere malen aan de orde gesteld. U treft deze items aan in de zondagsbijeenkomsten, lezingen voor jongeren, cursusbijeenkomsten en vrijdagavonden. Van het merendeel hiervan bestaat, zover ik weet, een verslag.
En God – Elohim – zag dat het werk der schepping zeer goed was. Wat wordt hiermee bedoeld, wanneer daarna de zondeval komt?
Een echte God maakt geen fouten. En dat betekent dat het de mens is en niet God die de zonde instelt. Waarschijnlijk zal God het zonde vinden dat zijn schepselen, sommige van de mooiste dingen in zijn schepping zonde noemen.
Volgens mij bestaat de zonde slechts van mens tegenover mens, niet van de mens tegenover God. Het valt alles binnen Zijn wil, want anders zou de mens tegen de wil van God in kunnen gaan en dus sterker zijn dan God.
Men probeert dit dilemma te omzeilen door te stellen dat God het wel kan verhinderen, maar dat Hij het toelaat dat de mens zondigt. Maar indien God het toelaat en het kan verhinderen, is Hij mede aansprakelijk voor het gebeuren. Want Hij doet dan dat slechte in feite door middel van zijn schepselen. Maar alles wat God doet, kan geen zonde zijn, omdat immers als zonde wordt gedefinieerd een vergrijp tegen God of de wil van God.
Een mooi citaat dus dat “de Heer zag, dat het werk zijner handen goed was”. Maar de uitleggingen doen mij denken aan degene die beweert dat een zekere meneer de Wilde de eerste man op aarde was, want staat er niet geschreven: “en de Heer zag de wilde wateren”? Wat overigens al een heel oude mop is. In het ene geval is het bloedige ernst, in het andere begrijpt men dat het een grap is. Maar in beide gevallen hebben wij te maken met een interpretatie, al dan niet met aanpassing van de oorspronkelijke tekst daaraan.
Indien u het mij vraagt, worden de meeste zonden inderdaad geboren uit de mens, die vreest zichzelf niet te kunnen beheersen en daarom tegenover anderen alles zonde noemt, wat hij zelf niet aandurft. Denkt u daar maar eens over na.
Dus geen diepere betekenis?
Ik meen, dat zij nog dieper is dan u denkt. In de eerste plaats hebt u te maken met een vertaling. El was een stamgod en geen kosmische god. Elohim blijkt niets meer of minder in te houden dan een algemener stellen van het begrip El: de stamgod wordt opeens oppergod. Nu duikt EL pas op tussen 4700 en 4500 v.Chr.
Voor de geciteerde tekst staat een heel verhaal over de schepping. Het wonderlijke daarvan is, dat de schepping inderdaad in fasen, in perioden – dagen heeft plaatsgevonden. Dat de mens, als gevolg van alle processen in die perioden op aarde ontstaan is, lijkt mij ook wel vast te staan. Ofschoon het natuurlijk de vraag is, of de man eens letterlijk uit aarde is gevormd en of Eva werkelijk een ribstuk is en blijven zal.
Maar let eens op de tegenspraken, die ook hier te vinden zijn. Adam en Eva hebben zonen. Zij waren de eerste mensen op aarde. Hun Ene zoon slaat de andere dood en vlucht naar een vreemd volk. Waar komt dat dan opeens vandaan? Ik kan nog wel even doorgaan op die toer. Conclusie, wij hebben te maken met een reeks van overleveringen. Dat stelt de letterlijke waarde van de spreuken wel in het geding, maar maakt gelijktijdig duidelijk dat het hier gaat om vertekende feiten en zeer oude volksoverleveringen: die tot een scheppingsverhaal worden samengevoegd.
De wijze, waarop God als een ware despoot, maar ook als degene die alles weet, kan, voorziet, wordt voorgesteld, is vanuit een geloofsstandpunt begrijpelijk: Aan God kan het niet liggen, dus wanneer er iets fout gaat, is het de schuld van de mens. Maar ik blijf volhouden: Indien God waarlijk God is en Hij zegt dat de schepping goed is, zo is zij het ook werkelijk en voor alle tijden. Hij de alwetende, weet immers tevoren alles. God heeft zijn schepping – het geheel dus – bezien en gezegd, dat het goed was.
Waar halen de kwezels dan de moed vandaan om te stellen, dat iets wat er gebeurt, of iets wat een mens doet fout is? Hoe komen zij er dan toe om anderen fouten toe te meten?
Dat kun je niet alleen verklaren door te zeggen dat God de mens een wil heeft gegeven, zodat men tegen Gods wil in kan gaan. Ik geloof dat degenen die zich daarmee bezighouden en anderen veroordelen, ofschoon zij zich christenen noemen, beter zouden doen zich aan het woord van Jezus te houden, dat luidt: “Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld worde”
Indien iemand aarde wonderen verricht, genezingen doet e.d. is hij dan al zover in harmonie, dat hij op aarde niets meer te leren heeft? Ik denk aan Sai Baba, waarvan gezegd wordt, dat hij geen fouten meer kan maken.
Wie toestaat dat men dit over hem vertelt, is al fout. Ik zeg maar zo: een zwaluw maakt nog geen zomer en een reeks wonderen bewijst nog niet dat er een perfecte innerlijke harmonie bestaat. En geen mens is zonder fouten, want anders zou hij geen mens meer zijn.
Bij moderne babyverzorging wordt prenatale zorg aanbevolen. Men zou kinderen niet voor het tweede jaar zindelijk mogen maken, anders raken zij gefrustreerd en men zou ook kinderen in de eerste levensjaren geen zoetigheid op de boterham mogen geven. Is dat juist?
Ik heb de laatste tijd op dit gebied geen eigen ervaringen gehad. Ik kan wel stellen dat de wetenschap op de wereld langzaamaan zover is gekomen, dat zij kan bewijzen, dat niets van hetgeen je doet, tot leven toe, werkelijk gezond is, zodat je moet kiezen voor hetgeen het gemakkelijkste is of het beste uitkomt volgens mij. En wat de zindelijkheid van kinderen betreft: zij moeten leven in een maatschappij, die al haar leden bij voortduring belast en frustreert. Je mag het de kinderen dan ook wel aandoen, dan wennen zij vast voor later en de ouders zullen misschien wat minder gefrustreerd zijn door hun kostbaar nageslacht. Wat zoetigheid betreft: overdaad schaadt altijd. Maar zo nu en dan een klein beetje zal volgens mij heus geen schade doen.
Hoe komt directe stem tot stand, wat is het kunstmatige strottenhoofd en hoe werkt het?
Eenvoudig, maar moeilijk: er moet voldoende fluïdum aanwezig zijn om een verdichting tot stand te brengen van tenminste dicht-astrale geaardheid. Wanneer je dit kunt doen, kun je uit dit alles ook een membraam vormen en dit vervolgens door eigen wil en uitstraling in trilling brengen. Wanneer je dit op de juiste wijze doet, ontstaat geluid. Gebruikt men daarbij de zgn. trompet als klankbodem en richter, dan is er sprake van een voldoende versterking, zodat de mensen de stem horen. En men noemt dit dan wel de directe stem, maar het is allesbehalve direct wanneer je ziet wat de geest er allemaal moet voor overhebben.
Zijn de wortels van de alchemie in Egypte en Griekenland te vinden en zijn die wortels te verbinden met de gnostiek?
De alchemie van Egypte was anders dan men het woord nu begrijpt. Het omvatte de gehele chemie die men kende, inclusief het maken van schoonheidsproducten en bv. schijngoud.
Griekenland bouwde voort op deze gegevens en bracht die in verband met bepaalde christelijk magische denkbeelden – gnosis. Maar in andere landen van de oudheid was eveneens een dergelijke ontwikkeling en ook deze kan men beschouwen als eenvoudige alchemie, daar hier het chemische proces altijd werd omhuld met het magische geheim of de abstracte filosofie.
De naam alchemie stamt uit ongeveer 750 na Christus. Een Arabisch geleerde stelde toen alle kennis op dit gebied te boek in vele delen en noemde het geheel “El chemeia”.
Voor die tijd werd deze wetenschap beschouwd als een tak van de hermetiek, de hermetische wetenschappen. Het is duidelijk dat de proeven in de alchemie altijd een belangrijke rol zijn gaan spelen, maar steeds meer werd ook het denken, de filosofie van belang. Nu heeft de hermetica een grote rol gespeeld in het denken van de gnostieken en de gnosis neemt dan ook vaak voorstellingen en samenstellingen van de hermetica over. Een voorbeeld is het Abraxos, dat op menige gnostische gemme voorkomt.
Men mag dan ook wel stellen dat gnosis en hermetica samen van grote betekenis zijn voor de leringen van de alchemie, terwijl men soms geen onderscheid meer maakt, zodat wij de kennis en het streven van alle drie oorspronkelijke richtingen aantreffen bij een en dezelfde persoon.
Wie was Hermes Trismegistus?
Hermes Trismegistus, Hermes, de driemalen meester. Het is een zgn. arcana schuilnaam, die gebruikt wordt voor ongeveer 2600 werken die onder deze naam verschenen zijn.
De eerste die deze naam gebruikt zou hebben, is rond 800 v. Chr. een Egyptische hogepriester geweest, die Amenhotep werd genoemd en fungeerde als hogepriester in een tempel van Re, maar gelijktijdig naar men zegt een ingewijde was in zowel de geheimen van Toth als de mysteriën van Isis.
De laatste tijd worden ontvoeringen gemeld door Ufo’s. Men zegt wel dat dit onzin is, maar er zijn vaak getuigen enz.
Punt een: mensen, die volgens getuigen door een Ufo ontvoerd zouden zijn, bleken kort daarop in een grote stad te leven en wel op een wijze, die sterk verschilde van hun vorige bezigheden. In andere gevallen werd de persoon eerst enkele maanden later teruggevonden. Ik kan niet aannemen, dat ontvoeringen door Ufo’s voor een zo korte termijn noodzakelijk zijn, en dat mensen die technisch zover zijn gekomen en hun slachtoffers vrij zouden laten, dit wel op een wat andere wijze doen dan uit de verschillende verhalen hierover zou moeten worden aangenomen.
Punt twee: Stel dat dergelijke ontvoeringen werkelijk plaats zouden vinden, dan zal altijd het geheugen van de betrokkene gewist zijn. Het zou gevaarlijk en zinloos zijn, mensen op aarde rond te laten lopen met te veel gegevens omtrent alles, wat zich in een ruimtevoertuig heeft afgespeeld. Het is mij bekend, dat er mensen zijn die hele verhalen ophangen omtrent alles, wat zij aan boord van een ufo geleerd en gezien zouden hebben. Maar dan blijkt vaak dat het in feite gaat om dingen die op aarde al bestaan of ontworpen zijn. Voorbeeld: iemand vertelt over de architectuur op de planeet, waar ruimtereizigers, vandaan komen. En wat blijkt? Zij wonen in huizen, die sterk gelijken op een ontwerp, dat de Corbussier maakte rond zijn 30e jaar.
Er zijn vliegende schotels. Maar ontvoeringen door deze voertuigen van mensen zullen niet of slechts bij hoge uitzondering voorkomen. Gebeurt dit, dan zullen de personen in kwestie daarvan niets meer weten en zullen zij na enige tijd in hun milieu teruggeplaatst worden. Dus de mensen worden niet na wrede proeven, vernietigd of meegevoerd als sieraad voor kosmische dierentuinen elders. Wat dat betreft, weet men allang dat mensen nog het aardigst zijn wanneer je hen in het wild kunt bewonderen.
De jongen die ontvoerd werd, bleef ongeveer een week weg, herinnert zich inderdaad niets, is een heel kalme persoonlijkheid en zegt er niet veel over. Maar in een droom komen nog wel eens vage flarden tevoorschijn.
En daar komen de moeilijkheden dan. Zijn die dromen een vorm van escapisme of is de oorzaak een andere? Indien geen andere bewijzen bestaan dan die door u gegeven, is er voor mij geen reden om zonder meer aan te nemen dat dit dan wel zo zal zijn.
Ik wil hierbij nogmaals opmerken, dat ruimtevaarders met een hogere technische beschaving ook een hogere morele beschaving moeten hebben, daar zij zonder dit door hun eigen techniek ten gronde gebracht zouden worden. Wie door de ruimte vliegt, heeft ook de middelen om iemand fysiek en psychisch in enkele uren uitvoerig te onderzoeken. Men zal sujetten dus niet schaden en na korte tijd terugzetten.
Dergelijke verhalen hebben echter vaak een andere achtergrond, Zoals een Spaanse burgemeester die in Mexico werd teruggevonden en beweerde zijn geheugen kwijt te zijn, door een vliegende schotel in Mexico te zijn afgezet. Het vele geld waarover hij beschikte verklaarde hij als een vergoeding, die ruimtevaarders hem gegeven hadden. Maar thuis had hij wel kort voor zijn verdwijnen een failliet gemaakt. Vroeger gingen mensen vaak ervandoor met de opmerking dat zij een pakje shag gingen halen. Nu komen zij terug met vreemde verhalen. Deze dingen komen vaak voor, daarmee wil ook wat uw verhaal betreft wel degelijk rekening houden. Ik erken het bestaan van vliegende schotels, neem aan dat er contacten tussen mensen en ruimtevaarders geweest zijn, maar dit is voor mij nog geen reden om elke verklaring in die richting of zin, zij het door enkelen of door enkele vrienden van de “ontvoerde” te laten leiden. Degenen die werkelijk kennis hebben gemaakt op bewust niveau van leven met ruimtevaarders, blijken hierover steeds weer niets te willen of kunnen mededelen. Voor de rest zal eenieder, zelf een oordeel moeten vormen.
Graag uw oordeel over Interferon, een antikankermiddel uitgebracht door Rocher te Bern.
Het is geen werkelijk antikankermiddel, maar feitelijk eerder een versterkingsmiddel. Als zodanig kan het helpen om beginnende kanker snel te onderdrukken. Er zijn echter nog meer van dergelijke systemen zoals het toevoeren van zuivere zuurstof om het bloed gezond te maken, wat eveneens een overwinnen van kanker eenvoudiger blijkt te maken. Er bestaan verder verschillende diëten, die bij niet te ver gevorderde kanker eveneens goede resultaten bieden. Er bestaat zelfs een paranormale genezing voor kanker waarbij door het juist toevoeren van levensenergieën soms zelfs gevorderde kanker tot inkapseling gedwongen kan worden.
Kortgeleden is reeds uitvoeriger op dit onderwerp ingegaan, zodat ik met het voorgaande meen te kunnen volstaan. Er zijn vele middelen en therapieën, die gunstig kunnen werken, afhankelijk van de patiënt en de soort kanker plus het stadium, maar geen enkele geeft een garantie voor genezing.
Kortgeleden zag ik op tv hoe in een bepaald land de medische behandeling corrupt tot stand komt door grote verschillen in behandeling door medici en ziekenhuizen. Mensen halfdood door drugs en wonden of messteken worden opgenomen, worden met alle middelen in leven gehouden. Is het redden van dergelijke mensen niet zielig? Zij vervallen toch weer tot eenzelfde situatie.
Ik kan hierover niet oordelen en zou alleen het volgende willen stellen: Over corruptie kun je overal spreken, zelfs in uw land. Denk maar eens aan de wijze, waarop bepaalde geneesheren goedwerkende therapieën en ingrepen proberen te doen verbieden en of tegen te houden, wanneer deze voor hun specialisme concurrentie zou betekenen, dan gaat het ook hier om de centen.
Kijk ook eens naar de verschillende academische en speciale ziekenhuizen, waar wordt gevochten om hoge salarissen en aanzien, terwijl patiënten daarvan in feite het slachtoffer worden. Denk maar eens aan de strijd om de openhartoperaties.
Wanneer dit zelfs bij u bestaat, wil ik graag aannemen dat dergelijke en zelfs ergere dingen overal zullen voorkomen. Maar wat hierbij frappeert is dat de geneesheren toch de eed van Hippocrates afleggen, waarbij zij stellen hun patiënten steeds naar beste weten te behandelen en hun leven te handhaven zo lang dit maar mogelijk is.
Ik meen dat men persoonlijke belangen daar niet boven mag stellen. Wie een dergelijke eed aflegt moet zich er maar aan houden tot er een andere eed komt, anders hoeft hij mij niet meer te spreken over zijn beroepsethiek.
Overigens meen ik dat patiënten wel eens onredelijk lang tegen hun eigen belang en wil in leven worden gehouden en vraag mij af, of ook dit niet in eerste plaats te wijten is aan een zoeken naar inkomsten en prestige, in ieder geval meer dan vanuit een besef van de beste mogelijkheden voor de patiënt. Ik vrees dat – niet overa1 en bij iedereen – in vele gevallen toch wel de patiënt voor vele medici in de eerste plaats tot een instrument geworden is, waarmee hij zijn eigen aanzien en inkomen binnen de gemeenschap tracht te bevestigen.
Waar dit het geval is, ben ik ervan overtuigd dat een andere benadering beter zou zijn.
Zijn er nog vragen?
Dan zal ik gaan afsluiten en ik zou nog enkele opmerkingen willen maken.
De meesten van ons voelen zich op aarde eerst dan in staat zichzelf te zijn, wanneer zij een masker dragen. Wat betekent dat de meeste mensen erg bang zijn te laten zien, wie en wat zij zijn.
Zolang een mens bang is zichzelf te zijn en te tonen wie en wat hij of zij is, bewijst hij daarmee een nog niet voldoende harmonische persoonlijkheid te bezitten. Willen de mensen komen tot een juister en eerlijker leven, beleven en samenleven, dan zal men moeten leren, zijn masker af te leggen. In dit opzicht voel ik veel voor een demasque. Het zou daarbij goed zijn alle hoge pretenties eens terzijde te leggen, zelfs wanneer je mogelijk meent, dat zij terecht zijn, Je zou elke mens voor de feiten moeten stellen en zeggen: zo liggen de zaken, wees jezelf, denk jezelf, handel jezelf en oordeel vanuit hetgeen je bent over de betekenis van alles, wat anderen mogelijk te bieden hebben.
En daarmee zijn wij er dan. Ik stel u voor, te gaan sluiten met improvisatie. Geeft u mij drie woorden:
Wil, Russel tribunaal. Medemenselijkheid.
Ik zou zeggen, dat de wil tot medemenselijkheid vaak in de wereld grotere verwarringen kan veroorzaken dan een Russel tribunaal. Want hoe is het werkelijk?
Wij stellen ons als rechters aan,
gezeten in de hoge zetel,
oordelende de waan en wensen van de mens,
beschuldigende wijzende
op gebrek aan medemenselijkheid.
Maar is de werkelijkheid ook zo
als wij haar wel omschrijven?
Is vooroordeel misschien de reden
dat wij blijven bij het oordeel
eens gesproken?
Is in ons misschien de wil,
de staf te breken over hen die stil
de staf eens over anderen braken
zo wrekende ons op hen
die eens zich hebben gewroken?
Wanneer wij zoeken naar de werkelijkheid
en al ons willen richten
op de totaliteit
en alle grenzen slechten,
zo vinden wij de mens
niet slechts mensenrechten.
Dan vinden wij een menselijkheid
waarbij men steeds elkaar erkent als mens
niet slechts als factor
in het een of andere spel
vol van brutaliteit.
Laat ons dan zoeken.
Laat ons streven
diep in onszelf, diep in het bestaan
de mens als mens
meer te begrijpen
Zo breekt de medemenselijkheid zich baan
en zal uiteindelijk de pijn over uiterlijkheid niet zo sterk meer doen klinken
dat wij daar aan ten onder gaan.
Geen tribunaal,
Geen rechtzinswaan
maar slechts de menselijke taal
van menselijk begrijpen
de wil tot menselijk verder gaan
De wil om samen te bestaan
ongeacht systemen ongeacht normen ongeacht het denken.
Alleen nog anderen
het menszijn schenken
dat wij ook zelve zijn
en met ons willen
steeds ons richtend
op hen die wij wel verstaan.
Dan breekt niet slechts de medemenselijkheid,
maar ook het licht,
Het Goddelijk licht zelve zich baan
en ken je eindelijk de zin van leven
in een niet systematisch
tot schijn van meer verwrongen werkelijkheid.
Citaten:
Ik vermoed dat een zekere minister aandelen van Velpon bezit. Zelfs wielrijders zitten niet vaak zo vast in het zadel. Maar ja, hier zal dan ook gelden dat de zadelpijn komt na de val.
Menige zoeker naar waarheid loopt boos weg, wanneer hij deze eindelijk eens te horen krijgt.
De vos preekt de passie aan de kippen, de pastoor het huwelijk aan zijn gelovigen.
Wonderen zijn misschien dan de wereld nog niet uit, maar je betaalt er wel 18 % btw over in deze maatschappij.
Vakbonden verdedigen vaak met woorden mensen, die liever zelf een robbertje zouden knokken. Alleen, wanneer zij daartoe worden opgeroepen is de lol er voor velen kennelijk alweer af.
Staken: oefenen voor de tijd dat je werkeloos zult zijn.
Henri