De waarde van meditatie in deze tijd

17 september 2004

Aan het begin van de bijeenkomst ben ik gehouden jullie op de hoogte te brengen dat wij, sprekers van deze groep, niet alwetend noch onfeilbaar zijn en dat wij het op prijs stellen dat u zelfstandig nadenkt over hetgeen wij van onze zijde naar u brengen. Zo, dan is deze eerste taak vervuld.

Mag ik u dan verzoeken welk onderwerp u voor deze avond in gedachte houdt?

Ja broeder, het onderwerp voor vanavond is: De waarde van meditatie in deze tijd.

We leven in deze nogal woelige tijden, gestresseerd, snel. We lopen ons nogal heel gemakkelijk voorbij. En dan kan meditatie voor de mens wel een punt zijn van rust en bezinning. Maar dan moeten we toch wel eerst even overeenkomen wat we met meditatie bedoelen. Want als ik zo hier aflees wat in jullie hoofden aanwezig is, dan zie ik dat hier toch redelijk uiteenlopende denkbeelden over meditatie aanwezig zijn.

De ene ziet meditatie meer als een vorm van bidden. De andere ziet dan meditatie weer meer als een rechtstreeks contact met het hoge. Sommigen spreken of denken aan God, anderen zien het meer kosmisch. Weer anderen hebben de idee dat meditatie een vooral één worden is met alles wat rond zich aanwezig is en zij zien dat dan meer stoffelijk.

Eigenlijk, beste vrienden, denk ik dat we kunnen stellen, dat ieder zo zijn eigen juiste gedachte heeft. Ik denk dat het niet juist zou zijn van mijn zijde uit, te stellen dat meditatie enkel en alleen volgens deze of geen regeltjes meditatie kan genoemd worden.

Ik denk dat ik wel enige essentiële punten naar voor kan schuiven die voor elk denkbeeld geldig zijn. Eerst en vooral denk ik dat wanneer een mens in meditatie wilt verzinken, hij zich moet kunnen distantiëren eventjes maar van alles wat rondom hem heen gebeurt. Dit is in een drukke wereld zoals u leeft niet evident. Want ik kan mij voorstellen dat zelfs wanneer u in een ruimte alleen bent, de telefoon voor u niet stil zal staan of dat andere geluiden u nog kunnen storen.

Daarom is het misschien boeiend dat wanneer u aan meditatie wil beginnen, u voor uzelf een ruimte opzoekt waar u niet gestoord wordt, waar u ook weet dat uw leefgenoten, uw medemensen u niet zullen komen onderbreken. Ach, dat moet geen hele grote ruimte zijn, dat mag gerust ergens een rustig hoekje zijn, maar u moet het wel een beetje kunnen afzonderen van de omgeving.

En dan kunnen we zeggen als volgende punt: wanneer u gaat mediteren, tracht alles een beetje dat u de laatste tijd heeft geïrriteerd, waar je u druk om maakt, ach, en velen onder u maken zich druk en zorgen om zaken die helemaal geen zorgen of druk te behoeven, maar dit is eigen zeker aan de westerse mens. De westerse mens heeft een heel eigenaardig levenspatroon opgevat, is een zorgenmens in veel gevallen. Omdat hij of zij steeds denkt dat hij iets of zij iets te kort zal hebben of fout zal doen. En velen onder jullie durven niet normaal leven, want we moeten toch beantwoorden aan alle mogelijke regeltjes en wetjes en voorschriftjes. Wel al die zaken die u zo bedrukken, beste vrienden, laat u eens even los. Tracht het eens even te vergeten met wat u bezig bent. Tracht even te vergeten wat de gedachte van de anderen naar u toe is. En dan zou ik zeggen als u zo ver bent, dat u dat allemaal kan loslaten. Wel, tracht dan even gewoon te ‘zijn’. Dit klinkt misschien raar voor sommigen. Misschien hadden jullie gedacht dat ik zou gezegd hebben, voel u één met God, voel u één met de kosmische krachten. Dat mag hoor, maar is niet noodzakelijk. Gewoon vanuit de rust en de stilte even uzelf zijn, is al ingewikkeld genoeg om het zo uit te drukken.

En als u even uzelf bent, dan zult u opmerken, er bloeit of er borrelt iets op in u. In uw gedachtewereld, in uw gevoelswereld. Ach, bij de ene zal dat een herinnering zijn aan, bij de andere zal dat misschien een oplossing van iets zijn. En weer een andere, ja, ervaart weer een andere emotie. Iedere mens kan dat meditatief proces individueel ervaren.

Meditatie, lieve mensen, is eigenlijk geen groepsgebeuren. Meditatie is een individueel gebeuren. Ach, hiermee wil ik hoegenaamd niet zeggen dat u in groep niet kunt mediteren of mag mediteren. Dat heeft daar weinig mee te zien. U kunt gerust een geleide meditatie doen, zoals wij hier de avonden mee afsluiten.

Maar dat is toch iets anders als de mens die individueel zichzelf gaat ontdekken. Want uiteindelijk, waar komt het op neer? Waar zit de waarde van de echte meditatie voor vandaag? Dat is, dat je via de rust die je in u opbouwt, uzelf kunt leren herontdekken. Dat je in uzelf kunt vaststellen: hé, er is iets meer dan alleen maar die stoffelijk denkende mens. Dat je via uzelf te (h)erkennen ontdekt dat je een eigen geest hebt. Een geest die voor het lichaam ontzettend belangrijk is. Want het lichaam kan niet functioneren zonder deze.

Maar juist door te gaan in meditatie, juist door uzelf even van alle invloeden die rondom u zijn van alle indrukken te ontdoen, dat je kunt komen tot hetgeen wat je in uzelf kunt ervaren. En dan zal je zien, dan zal er in uw stoffelijk lichaam een rust kunnen ontwikkelen. Een rust die niet te vergelijken is met een uiltje vangen in de dag. Neen, een rust die, in tegenstelling tot de slaap bij mens, u kan vervullen met energie, met kracht, zodat het meditatief gebeuren voor u, stoffelijk uitgedrukt, een verkwikkende douche kan wezen.

En dan kunnen we, als we gekomen zijn tot die ontspannende toestand – en dan is het weer zeer individueel – dankzij onze geest, dankzij de wisselwerking tussen het stoffelijk denken en het geestelijk denken, komen tot het betreden in het meditatieve van nieuwe werelden. Werelden die voor ons nieuwe mogelijkheden inhouden. Werelden die ervoor kunnen zorgen dat bijvoorbeeld de energiestromen in uw lichaam op evenwicht komen. Werelden die uw nieuwe ideeën kunnen bezorgen. Werelden die u kunnen laten ontdekken wat het Goddelijke in u is. En wat dan daar zeer interessant aan is en waar het waardevolle punt komt, is dat wanneer je deze energieën, deze gedachten doorleeft, dat via uw fijnstoffelijk lichaam en via het geestelijk lichaam van u, er een overdracht kan zijn naar dat stoffelijk lichaam, hetgeen waar je nog altijd als mens het meest met geconfronteerd bent, en door die overdracht kunnen bijvoorbeeld bepaalde stoorvelden, die in uw lichaam aanwezig zijn, opgeheven worden. Kun je bepaalde zaken voorkomen. Ach, je kunt met een goede meditatie heel veel bereiken. Ach, ik weet wel, je hebt mensen die denken: ja, maar als ik tot God bid, zal ik meer kunnen bereiken. Als u daarvan overtuigd bent, bid rustig tot uw God. Maar wees dan zo overtuigd van hetgeen wat u doet, dat u ook daarin het wonder laat voltrekken. Want bidden tot God met de idee dat deze het voor u maar moet oplossen en dan afwachten, zal u spijtig genoeg niet verder brengen. Maar wanneer je bidt tot God en je voert uit wat God in u inspireert, dan zul je zien, dan heb je dezelfde waarde als een meditatie.

Want we kunnen gerust zeggen dat wanneer een monnik in zijn cel bidt tot de Vader, tot God, en daarbij zich bepaalde beelden vormt van hoe het zou moeten zijn in zijn geestelijke ontwikkeling, en wanneer hij dan tracht deze te doorleven in het dagdagelijkse, dit bidden tot God van deze monnik in wezen hetzelfde is in waarde en uiting als de meditatie die u zou doen op een rustige plaats. En misschien niet tot God, maar misschien gewoon in harmonie voelende met al wat rondom u is. En vanuit die harmonie ook komen tot de juiste krachten, tot de juiste uitwerkingen.

Want ook hier kan ik zeggen, beste vrienden, waar de monnik in zijn cel tot God bidt, en waar u gewoon tracht in harmonie te zijn, ach, die God is in alles aanwezig. Niets kan bestaan zonder hem. En of we dit nu in de oude vorm van de monnik gieten, of we gieten het in de meer moderne vorm van het overal aanwezige krachtsveld, het prana, of noemt maar op. Of we zeggen: Ja, het grote kosmische licht, het verblindende licht, het komt erop neer dat we, wanneer we de waarde willen ervaren van wat we hier doen, dat we de harmonie in onszelf moeten kunnen erkennen, moeten kunnen aanvoelen, moeten kunnen doorleven. En dan wordt onder welke vorm ook gemediteerd wordt, en dan durf ik er gerust bij zeggen gebeden wordt, dan krijg je waar je recht op hebt, dan ontdek je de ware krachten, dan ontdek je uw ware zelf. En is de mens niet gelukkig, die kan ontdekken hoe hij zelf functioneert, hoe hij zelf in mekaar zit? Misschien heb je er nog niet bij stilgestaan. Het is ook niet evident in deze tijd dat de moderne mens ontdekt wie hij is. Want o wee, dan vallen er veel regeltjes, dan vallen er veel wetjes, veel gewoontes. Want wanneer je ontdekt wie je bent, dan ga je u al zeer snel distantiëren van zaken waarvan u weet, die behoren mij niet. Maar de omgeving of de gewoonte heeft mij die opgelegd.

Hebt u er al eens bij stilgestaan hoe de stofmens eigenlijk een gewoontemens is? Heb je zelf nog niet opgemerkt hoe dikwijls je zaken doet zonder er bij na te denken? Kijk maar even in uw verkeer. Wanneer je alle dagen de gewoonte hebt van een bepaalde richting uit te rijden voor uw werk, en u moet eens een dag anders rijden en u bent even verstrooid, merkt u op dat u uw oude weg aan het volgen bent.

Er zijn mensen die ongelukkig zijn wanneer ze op de badkamer komen en zien dat hun tandenborstel ergens anders ligt, want ze pakken ernaar en ze vinden hem niet. Blindelings doe je vele zaken, vele zaken die zijn aangeleerd. Maar dit zijn praktische zaken, maar ook heel veel overtuiging die je in u draagt is gewoonte. U gelooft ook veel zaken gewoon uit gewoonte, omdat het u altijd zo is verteld. In uw maatschappij is bijvoorbeeld u wijsgemaakt dat het huwelijk heilig is, dat een relatie heilig is. Nu, als u rondom u kijkt, ziet u dat er iets niet klopt, dat tussen hetgeen wat de maatschappij naar voor schuift, hoe zij het wilt, en de werkelijkheid een wereld verschil is. Op het ogenblik dat u dat voor uzelf kunt erkennen, dat u te veel ingepakt bent door alle mogelijke gedachten en ideeën die niet de uwe zijn, maar die gewoon uw gevangenis is van gedachten, wel, daar komt de waarde van de meditatie naar voor, om elke tralie één voor één te ontmantelen en u vrij te maken.

En daar wil ik zeker niet mee zeggen dat iemand die regelmatig mediteert een anarchist wordt, verre van, misschien zelfs juist het omgekeerde. Want een mens die regelmatig mediteert, zal ontdekken wie hij is en zal zijn juiste plaats in deze kosmos kunnen bepalen. Zal aanvoelen welke de kosmische wetten zijn waar hij het meest aan beantwoord, die voor hem of voor haar het meeste spelen, en zal een leven gaan leiden waarin deze zaken prioritair worden.

Ja, de omgeving zal daar misschien dan wel zijn bedenkingen bij hebben. Men zal misschien in vele gevallen gaan zeggen, ach, die man of die vrouw die zweeft, dat is dan nog een goede uitdrukking. Anderen zullen misschien zeggen, ach, je bent knettergek. Ook niet erg. Als je ziet wat er op het ogenblik in je maatschappij functioneert, dan valt dat zeker niet op dat je knettergek bent. Maar het punt is, dat je steeds meer je eigen kracht vindt, je eigen waarde.

En dan, beste vrienden, wordt het boeiend. Want iemand die door regelmatig te mediteren zo ver is gekomen, verandert ook zijn uitstraling. Heb je nog niet opgemerkt, dat je in je maatschappij soms mensen tegenkomt, je kent ze helemaal niet, je weet niet wie ze zijn, maar ze hebben iets. Iets waar je niet direct de vinger kunt op leggen. Mensen stralen iets uit. Mensen geven iets weer. Een licht, een kracht, een evenwicht. En dan zie je alras, wanneer je ook zoiets ontwikkelt, dat je voor die wereld rondom je dikwijls een bron wordt van hulp.

Dat de medemens aanvoelt van: hé, kijk, daar is iemand die gelukkig is. Daar is iemand die harmonie in zich draagt. Ach, men zal het zo allemaal niet zeggen, maar men voelt zoiets. En zo zal men heel snel op u beroep doen. En dat is ook de waarde van mediteren, dat u meer gaat betekenen voor uw medemens.

Want ach, wanneer wij zo naar de mensheid van heden kijken, dan moeten we toch vaststellen dat er niet veel medemenselijkheid in de normale gang van zaken op het ogenblik aanwezig is. Dat de wereld nogal vergaat door ik-zucht op oude terreinen. En dan wordt het zo boeiend dat je mensen krijgt die dat klein beetje meer hebben, die er zijn voor de ander. En dan is het, zoals het gaat met een vlokje sneeuw. Een vlokje sneeuw komt los van een berghelling en in wezen is het weeral niks. Maar doordat het in beweging komt, neemt het het anderen mee. En die vlokjes vinden het fijn van te bewegen. En zo krijg je langzaam maar zeker een groter geheel aan vlokjes dat in beweging komt. En u weet wat daar uiteindelijk het gevolg van is. Dat er ganse lawines kunnen ontstaan. Reusachtige sneeuwverplaatsingen met reusachtige kracht. En toch, beste vrienden, is alles begonnen bij dat ene nietige kleine vlokje sneeuw. Dat ene kleine bevroren waterpareltje dat wanneer je het zo in je hand hebt, zo smelt, zo onschuldig is. Waar, als je niet die natuurwetten van de sneeuw zou kennen, nooit zou kunnen geloven dat dat kleine, nieuwe vlokje de oorzaak is van die enorme natuurkracht die uiteindelijk vrijkomt. En zo is het ook wanneer je mediteert.

Je kunt denken: ach, wat doet het er toe? Als ik mediteer, wat bereik ik? Eén mens, twee mensen, meer niet. Maar dat is het niet, beste vrienden. Wat het is, is dat door het feit dat jij juist iets anders bent en die ander bereikt, dat je een kracht in werking zet zo groot dat je er de wereld met kan veranderen.

Ach, ik kan jullie een praktisch voorbeeld geven van enkele dagen geleden. U weet allemaal, de elementalen zijn een beetje op deze aarde aan het spelen. Men is zich zo een beetje aan het voorbereiden aan de opkuis. En je weet dat de zware wervelwinden die zich hebben voorgedaan in Midden-Amerika, in het Caraïbisch gebied en die nu Amerika een beetje proper blazen, dat deze in eerste instantie een groot deel van Cuba zouden vernietigd hebben. Heb je het niet eigenaardig gevonden dat plots dat windje zich van Cuba heeft weggekeerd en regelrecht is gegaan op de zogezegde beschaafde gebieden? Nu ja, volgens Amerikaanse normen is Cuba een onderontwikkeld communistisch bastion. Maar wat is er werkelijk gebeurd? Op Cuba leven nog veel mensen die geloven in krachten. En op een bepaald ogenblik zijn er enkele mensen, wanneer zij wisten wat er komende was, gaan samen zitten. Dikwijls nog ver van elkaar gescheiden. Een paar hier, een paar daar, ene alleen ginder, nog ene daar. En men heeft zich in harmonie gaan stellen met deze ontzettende kracht, met het luchtelementaal. En men heeft een sfeer opgebouwd van harmonie met deze beweging. En dit heeft als gevolg gehad dat de krachten die ermee in harmonie waren, langs het eiland zijn gegaan en zo naar de andere richting. Waar het naar een gebied is gegaan waar de mens alleen aan zichzelf heeft gedacht. Waar weinig of geen personen, ik zeg niet dat er niemand in Alabama is geweest die geprobeerd heeft zoiets te doen, er zijn er enkelen en zij zijn gespaard gebleven. Want je zult achteraf in de nieuwsberichten misschien wel, misschien niet, misschien in de krant, misschien in een tijdschrift, wel van rare verschijnselen horen of lezen. Je zult opmerken dat ondanks iets dat midden in de kern van de storm was, onbeschadigd er is uitgekomen en dat andere zaken er rond allemaal weg waren. Maar dit is hetzelfde dan hetgeen op Cuba is gebeurd. Door de harmonie die daar was, gewoon van de enkeling die zich – en dit is het grote voordeel van deze mensen geweest – zij geloven nog in de natuur, want zij zijn nog niet als dusdanig verwesterd. En doordat ze in deze krachten geloofden en zich één konden maken met deze elementalen die dit allemaal opzetten, hebben zij voorkomen dat hun eiland een grote vernietiging onderging. En hebben zij het kunnen afbuigen.

Wil ik maar zeggen: je vraagt mij te spreken over de waarde van meditatie. Wel, beste vrienden, dit is een praktisch voorbeeld. Je kunt met meditatie, wanneer je echt overtuigd bent, wanneer je echt u één wilt voelen en dan mag u van mij het invullen hoe u zelf wilt. Bent u katholiek? Oké. Voel u één met de kracht van die katholieke God? Bent u islamiet? Voel uw kracht met God, laat ons zeggen met Mohammed, de boeddhist met Boeddha, noem maar op, misschien de Hindoe met Ganesha, noem maar op. Het is gelijk. Maar het moet in u leven. Het moet uw overtuiging dragen.

En als je dan dat in uzelf hebt laten openbloeien, dan bent u in staat rondom u voor uw medemens veel te betekenen. Dan hebt u de mogelijkheid de werktuigen als het ware om in de komende tijd misschien hier en daar juist door uw positieve meditatie iets te voorkomen of iets minder catastrofaal voor de gewone mens te maken. En dan zie je, dan is de waarde van dit gebeuren onbetaalbaar.

Om het dan in uw westers denken te zeggen: Je kunt meer verdienen met te mediteren, dan een ganse dag achter geld aan te jagen. Denk daar maar even verder over na, of mediteer daar misschien eens over.

Zo, beste vrienden, dit is zowat een kijk van mezelf op meditatie. Ach, ik hoop dat ik tegen niet teveel schenen heb gestampt. En moest het zo zijn, vraag ik mijn nederige excuses. Maar ik heb het gebracht zoals het in mij leeft, zoals ik het aanvoel. Als hier mensen zijn die daar graag een vraag over stellen, zolang als je het maar niet te persoonlijk trekt, kan ik er wel een antwoord op geven. Ga uw gang.

Vragen

Broeder, gisteren hadden wij een bijeenkomst en hebben wij een van de teksten van de Orde doorgezien. En daar werd een vraag gesteld, ook over meditatie. Of dat het mogelijk is om in het donker te mediteren. Want mensen hadden horen zeggen dat dat niet kon.

Kijk, wanneer u donker bedoelt met in het stoffelijke nacht of duisternis, zie ik daar geen enkel probleem in. Want wanneer je mediteert met uw ogen gesloten, is dit waarschijnlijk voor u gewoon donker.

Doch, wanneer u met donker het duister bedoelt, het demonische, of zoals de katholiek zou zeggen, de hel, dan kan je niet positief mediteren. Dat wil zeggen: wanneer u zich op het duister, het demonische richt, kunt u wel mediteren, maar gaat u met deze krachten een harmonie sluiten, waarvan je zelf niet weet hoe ver deze gaat leiden en welke rekening je daarvoor zult moeten betalen. Dit was zeker niet de bedoeling van deze avond, om zoiets naar voor te brengen.

De waarde van meditatie, zoals deze avond het onderwerp was, houdt wel degelijk in, zoals ik gezegd heb, naar de harmonie, naar het licht, het goddelijke, of hoe u het wilt omschrijven. Natuurlijk, wanneer u gaat mediteren op een wrekende god, op een straffende god, dan gaat u ook demonische krachten aanspreken. Dit is ook geen lichtende meditatie.

Maar, wanneer u een ruimte hebt die verduisterd is en u wilt daarin mediteren – ach, neem een kleine moeite vooraf – plaats enkele kaarsen, zodat de symboliek van het licht er al aanwezig is. Laat eventueel een beetje bloemenwierook branden. En zo creëer je al een positieve sfeer, waar het veel gemakkelijker in is van een gang te gaan of een weg te gaan in het lichte. Maar ik zou niemand van u hier aanwezig ook maar enigszins de raad willen geven van te mediteren of te bidden voor het duister. Want dan, oh, je gaat daarin slagen hoor, je komt wel in harmonie en er zijn altijd wel duistere krachten rondom u die dit heel aantrekkelijk vinden wanneer een mens dit doet en daarop ingaan. Maar de gevolgen daarvan, die heb je niet in de hand. Want het duister wil alleen zijn eigen zelfbevestiging en is juist het omgekeerde van wat het licht betekent voor de mens.

Broeder, sommige mensen krijgen tijdens meditatie boodschappen door van overleden familieleden. In hoeverre zijn die boodschappen betrouwbaar?

Wanneer u mediteert en u krijgt boodschappen door, dan kan het voor u interessant zijn gewoon er kennis van te nemen. En voor uzelf duidelijk naar voren te schuiven, wanneer deze boodschappen werkelijk voor mij belangrijk zijn, zullen zij via driemalige kruiscorrespondentie bevestigd worden.

Indien dit niet gebeurt, mag u er vanop aan dat deze boodschappen niet komen van degenen die zogezegd u inspireren met ideeën, die zogezegd komen van degenen wie ze zich voordoen. Dus wees zeer voorzichtig wanneer u bijvoorbeeld het idee krijgt van: hier is nonkel Jef en u moet naar daar gaan en tegen tante Mie zeggen dat ze dit of dat moet doen. Het zal zelden zijn, of bijna nooit, toch zeker niet in deze maatschappij hier, dat een overleden nonkel Jef zich zo manifesteert.

Dus de logica is hier dat u vraagt aan nonkel Jef, bewijs dat jij deze boodschap brengt en dat jij dit werkelijk bent. En dat bewijs, wanneer dit voor u onafhankelijk van het gebeuren driemaal gebeurt, zonder dat de betrokken partijen er ook maar iets van weten, dan kunt u zeggen: De boodschap van nonkel Jef klopt. Maar daar kan ik op zeggen dat dat fenomeen misschien een op een miljoen keren zal voorkomen. Alle andere gedachten die oprijzen van nonkel Jef of tante Philomena of weet ik veel wie, zijn meestal gedachtebeelden die in de ruimte rondom u aanwezig zijn, eventueel zelfs gedachtepatronen die van uzelf reeds vroeger zijn ontstaan en welke nu naar voor schuiven als zijnde komende van uw overleden kennis.

Het is zo dat wij aan onze zijde er niet voor staan te springen om alle mogelijke boodschappen nog door te geven naar de stofmens aangaande individuele of persoonlijke zaken. De meeste mensen die aan onze kant komen, die hebben helemaal, maar ook helemaal geen interesse meer voor de stofwereld. En velen, nonkel Jef’s en tante Philomena’s, zijn maar al te blij dat zij van de andere partij vanaf zijn als zij aan onze zijde zijn. Ja, neem mij niet kwalijk, maar dat is de realiteit. Het is dikwijls zo dat wij aan onze zijde, hoe moet ik het zeggen, we hebben natuurlijk geen buik meer om vast te houden als we lachen, want we hebben geen stoflichaam daar, maar als we soms horen vertellen hoe goed we toch waren, welke prachtige echtgenoot of echtgenote we geweest zijn, hoe edel, hoe moedig, ach ja mensen, daarvoor moet je echt aan onze zijde zijn, om dan te vernemen hoe de mens over u denkt. Maar weet u wat het boeiende dan is? Terwijl men tegen de ander zit te palaveren over alle goeie kwaliteiten van de overleden echtgenoot of echtgenote, zit men terzelfder tijd te denken, blij dat ik van die rotzak af ben. Klinkt ruw, hè? Maar je zult ook ervaren als je aan onze zijde komt, hoe aangenaam je daar soms om kunt lachen. Nou, dat is ook meditatie, hoor.

Broeder, het gebeurt wel dat de mens op een bepaald moment voor zichzelf niet in evenwicht is – omwille van omstandigheden, omwille van gebeurtenisse – en zich terugtrekt in meditatie. Nu is er toch altijd de vraag bij mij gerezen, als men op zo’n moment gaat trachten te mediteren, heeft dat dan niet meer nadelige dan voordelige gevolgen? Omdat je, zelfs al wil je dat evenwicht creëren, niet altijd bij machten bent op dat moment dat evenwicht te vinden. Heb je daar een tip bij?

Als u vanavond goed geluisterd hebt, dan hebt u een script dat u kunt gebruiken.

Kijk, wanneer u onder spanning bent, wanneer u zich een beetje overhoop voelt, is zoals ik reeds aangehaald heb, het u terugtrekken en tot rust komen en even alles laten wegvloeien, de beste wijze. Ach, je kunt natuurlijk nog enkele praktische kantjes daar aan knopen. Je zou kunnen zeggen: Kijk, ik ga wandelen in een rustig bos, of ik ga onder een grote boom zitten, en ik tracht me één te voelen met de krachten van de natuur, en zo alle spanning te laten wegvloeien.

Je kan ook rustig een lange wandeling doen, een paar maal diep ademhalen. Is het zomer, zou je kunnen zeggen, ga even een beetje in een, als je het nog vindt in uw omgeving natuurlijk, want het is wel iets veranderd tegen de tijd dat ik op aarde leefde, maar ik zou zeggen: ga even een pootje baden in een propere beek. Maar ja, nu zou je kunnen hebben dat je dan even naar het hospitaal moet om alle ontstekingen, of ja….

Maar goed, wil ik maar zeggen, er zijn duizenden en één mogelijkheden. De kwestie is van u even los te maken van wat rondom u is. En dat durft de mens moeilijk. De mens heeft schrik van alleen te zijn. De mens heeft schrik van eenzaamheid. En dit hoeft niet, want in de natuur ben je nooit alleen.

Verder kan ik hier niet op ingaan.

Broeder, u begint elke meditatie met te zeggen: Houd er rekening mee dat de spreker niet alwetend of onfeilbaar is. De rest is bij mij wel een hele grote vraag: zijn er sprekers die wel alwetend zijn?

De spreker die alwetend zal zijn, beseft niet zijn eigen onkunde.

En ik wil even een kleine correctie aanbrengen. Wij beginnen geen meditatie met die uitspraak. Deze uitspraak slaagt terug op het bespreken van het aangevraagde onderwerp. Dit slaagt niet terug op de meditatie, omdat meditatie niets te maken heeft met wat hier als onderwerp naar voor geschoven wordt. Maar meditatie het werken is met kracht die je zelf aanvoelt in je eigen wezen. En daarmee bedoel ik meer mee als alleen het stoffelijke van de mens.

Ik hoop dat u mij deze rechtszetting niet kwalijk neemt.

Ik had nog één vraagje. Dit onderwerp hebben we eigenlijk aan gene zijde overgelaten om het onderwerp te kiezen voor deze maand. En ik zou jullie ook willen bedanken voor het heel boeiende onderwerp dat door jullie aangebracht werd. Mag ik dan ook vragen wat door jullie wordt voorgesteld voor volgende maand?

Even navraag doen. Het is altijd natuurlijk heel aangenaam wanneer je zo’n pluim op je hoed krijgt. Maar kijk, wat doe je ermee? Eerstens, ik heb geen hoed meer, dus ik kan ze er ook niet opsteken.

Anderzijds is het wel zo dat, doordat u u goed voelt bij hetgeen wat gebracht wordt, u hier al een sfeer hebt opgebouwd, die zo dadelijk wanneer het meditatief gedeelte begint, het mogelijk zal zijn van krachtsbronnen aan te boren en met deze te werken en zodoende voor ieder van de aanwezigen hier een meerwaarde van deze avond mee te geven. En wat het onderwerp voor volgende maand betreft, indien u dit goed vindt, zal men u willen onderhouden over: menselijke eenzaamheid. Zo, ik hoop dat ik mijn taak als bode goed volbracht heb.

Inleiding tot meditatie

Als er dan geen dringende vragen meer zijn, dan is het moment gekomen om een onderwerp als dit even in de praktijk om te zetten. Beste vrienden, ik wil met jullie een meditatie opbouwen en ik moet zeggen, jullie zijn op het ogenblik een redelijk harmonisch groepje. Er zitten een paar uitspringertjes bij qua ideeën, maar doorsnee gesproken kunnen we hier wel een grote lijn trekken.

Ik zou het volgende naar voren willen schuiven. We gaan samen ons openstellen voor de lichtende krachten die rondom ons zijn. We gaan deze krachten zich laten bundelen en op het ogenblik dat ik het jullie zeg, gaan we deze krachten doorgeven aan degenen die we lief hebben.

En hier bedoel ik werkelijk naar de mens die u waardevol is, hier bedoel ik niet naar cultuurgebonden liefde of iets dergelijks, maar werkelijk doorgeven naar degene die u werkelijk lief is. En als je dat doet, deze kracht delen, dan zul je opmerken dat er iets in u wijzigt. Dit zal voor ieder zeer individueel zijn, maar deze wijziging zal betekenen dat in de komende 48 uur voor ieder van de deelnemers in zijn of haar leven er positieve kentering in bepaalde op het ogenblik aanwezig zijnde problemen zich zullen voordoen.

De kwestie gaat zijn dat je dit erkennende ook omzet in de praktijk. En dan, beste vrienden, zal de waarde van deze avond voor jullie een echte kentering betekenen voor de rest van uw stoffelijk bestaan. Mag ik tot slot vragen, na de meditatie, het hier rustig en stil te houden en liefst geen uitgebreide discussies nog te gaan voeren over alle mogelijke zaken die niet deze avond hier aan de orde zijn, maar wanneer je nog met elkaar wilt praten, gewoon heel rustig over de waarde van hetgeen je hebt ervaren, dat is heel belangrijk.

Zo, mag ik dan vragen, neem allemaal een gemakkelijke positie in, het beste is dat u niet uw enkels kruist, het beste is dat u gewoon uw handen op uw benen laat liggen. Zo, waarom? Omdat de evenwichten dan in uw lichaam ongestoord kunnen vloeien.

Meditatie: Kracht van het goudgeel licht

Mag ik vragen, allen de ogen te sluiten en gewoon al uw gedachten vrij te laten en voor u zelf nu licht te ervaren. Uw ogen zijn gesloten, maar u voelt u gebaad in het licht.

Op het ogenblik manifesteert zich de kracht van het licht vanuit de oneindigheid via uw stoffelijk lichaam in de kern van uw wezen. Het is als het ware, of alle aanwezigen hier baden in het goudgele stralende licht dat de kosmos u schenkt. Uw ganse aura kleurt goudgeel in. Alles in u wordt gezuiverd.

Dit licht dringt door in elke cel, in elke atoom van uw stoffelijk lichaam, maar dringt ook door in elke kracht van zo goed uw astrale voertuigen als uw geestelijke voertuigen. Alles wordt nu één. Al uw voertuigen, degene die u veronderstelt te kennen en degene die u niet kent, vormen nu een krachtige eenheid, één krachtig goudgele energiemassa en deze begint uit te stralen en zij vormt één groot geheel, zoals het vlokje dat van boven kwam en zich verenigde met alle andere sneeuwvlokjes, krijgen we nu dat deze goudgele kracht van ieder van u uitstraalt en één grote goudgele bol vormt, waar we allen in aanwezig zijn, waar we allen één zijn. En deze goudgele kracht is zoals de kracht van een vulkaan. Wanneer de vulkaan begint te werken, wanneer de aarde de stoom aflaat en zegt: Laat het vuur uitgaan.

Zo, beste vrienden, laat nu deze kracht waarin je verenigd bent, waar je samen één in bent, uitgaan. Laat deze kracht uitgaan naar degenen die u lief zijn en het maakt niet uit, beste vrienden, of dit nog levende of krachten aan onze zijde zijn, stof of geest. Wanneer je ze lief hebt, is er geen wereld meer die u scheidt, maar ben je één, één in deze kracht, want de illusie van uw stofwereld houdt op bij de gedachte dat je één bent met de ganse schepping. En dat kun je nu vanuit deze kracht.

Laat ze gaan, geef ze vrij, laat ze borrelen, lijk de vulkaan die uitbarst, zodat al diegenen die u lief zijn, die in uw hart leven, van deze kracht deel uitmaken. Zodat deze lichtende massa niet enkel meer hier aanwezig blijft, maar zich uitbreidt over een oneindig groot gebied, stoffelijk of niet stoffelijk. Maar dat al deze krachten, deze harmonie, deze liefde in zich kunnen opnemen, deze eenheid kunnen laten samenvloeien. En zodat zij op hun beurt, getroffen door deze harmonie van licht, dit weer verder doorgeven.

En zo verkrijgen we dat niet dit kleine groepje mensen hier alleen deze wereld ondersteunt, maar dat de harmonie die je hebt tussen stof en geest zo groot wordt, dat je de wereld verandert, doordat je zelf door deze kracht uw eigen weer vindt. Zodat je zelf ontdekt waar uw ware weg is, wat uw ware mogelijkheden zijn. Zodat niemand of niets op deze wereld u moet zeggen: Je moet dit of dat omdat ik het zeg; maar dat je komt tot het feit dat je zegt: Dit is mijn weg, deze weg ga ik, omdat ik voel dat ik één ben met die oneindige krachten, dat ik voel dat de energie in mij mij de mogelijkheid schenkt om de weg te gaan die ik moet gaan om te komen tot de bewustwording, tot de ervaring van mijn eigen werkelijkheid.

En samen dat we nu verenigd zijn in deze kracht, laat nu deze kracht voor u de stempel drukken in de kern van uw zijn. En houd het beeld dat je hebt doorleefd van de verbondenheid tussen stof en geest in u aanwezig. Beseffende dat je, hetgeen wat we hier samen gedaan hebben, ook ieder moment wanneer je dit wenst, individueel kunt waarmaken, kunt uitvoeren.

Want het is heus niet nodig om met velen samen te zijn om deze eenheid van kracht voor u waar te maken. Want houd er rekening mee, mijn beste vrienden, vrienden die ik lief heb, houd er rekening mee dat ieder van u, wanneer je dit maar wil realiseren, zo goed met de stofmens als met de geest kan samenwerken. En dat er tussen mens en geest geen grens bestaat of bestaan kan, als hij niet ze zelf in zijn illusie creëert, waardoor hij zijn eigen beperking oplegt.

Maar zoals je nu ervaren hebt en deze ervaring in u hebt vastgelegd, draag dan ook het besef dat je in de komende woelige tijd een ankerpunt kunt zijn van harmonie en van licht voor ieder die er zoekende naar zal zijn…

Zo, beste vrienden, ik dank jullie voor jullie spontane en intense medewerking. Het moment voor mij voor afscheid te nemen is gekomen. Ik kan jullie alleen maar in de komende tijd veel kracht en licht toewensen.

En, misschien nog een kleine tip, geloof niet alles wat in de komende dagen en weken u zal verteld worden via allerhande kanalen. Hiermee bedoel ik: pers, media, noem het maar op. Want u zal opmerken dat vele zaken die in de komende tijd u zullen ter oren komen, op korte tijd zullen worden tegensproken. Maar wanneer u ermee meegaat, omdat u gelooft in de illusie die gecreëerd wordt, dan komt u in een zeer slechte periode terecht.

En daarom, gebruik de kracht van de meditatie als een waardevol instrument om de komende tijd positief te doorleven.