Hulp bij overgang

23/11/2010

Vanavond gaat het onderwerp zijn: het vanuit de stofmens leren begeleiden naar de geestelijke toestand. En we gaan dit onderwerp zeer praktisch houden omdat dit voor allen in de toekomst van groot belang en praktisch nut gaat zijn. En zoals u ondervonden hebt na vorige les, is wat gebracht wordt meestal zeer snel in praktijk omzetbaar. En u hebt nu de kans gehad na vorige les – en sommigen hebben het werkelijk heel goed gedaan, dat moeten we zeggen – om de oefeningen in praktijk om te zetten en er resultaat uit te halen.

We leven in een veranderlijke tijd, dat weet u, en we komen nu weer langzaam maar zeker in de donkerste periode van het jaar. De periode voor de zonnewende, waar we langzaam naartoe gaan, is een periode waar zeer veel zaken stil vallen. Het is niet alleen tijdens de zonnewende dat de zon even stilt maar ook veel zaken op aarde komen tot een minimale functie, een minimale werking en wachten eigenlijk op de terugkeer van het licht. Maar dit is maar een tijdelijke toestand, een toestand die toch voor velen in de komende weken een grote impact zal hebben. Maar de tijd die er achter komt, de terugkeer van het licht, de activering van vele zaken en mogelijkheden gaat ertoe leiden in deze periode dat er plots veel zaken als voldongen voor u zullen komen. En dan is het van belang dat u daar juist op kunt reageren. Dat u weet hoe u moet omgaan met situaties waar uw normale wereld, uw normale maatschappij waar u in leeft, het heel moeilijk mee heeft. Omdat zij zaken totaal verkeerd benaderen, totaal verkeerd bezien omdat zij de stof bezien als zijnde iets belangrijks, iets onvervangbaars, wat eigenlijk de grootste flater is die je kan begaan.

Ik denk niet dat het nog nodig is dat ik er vanavond hier het accent op leg dat een stoffelijk voertuig eigenlijk voor de geest maar een oefenmateriaal is om verder te kunnen, om het bewustzijn te ontwikkelen. Daar hebben we al genoeg over gesproken. Maar wat zien we wel? Dat de mens in de stof door zijn opvoeding, door de cultuur waarin hij dikwijls is groot gekomen, zich nogal zeer sterk gaat verankeren aan dat voertuig. En zolang dit op een redelijk onbewuste basis is, ach, dan is dat weer op zich een leerschool. Maar voor velen die toch al iets verder staan, kan dit voor de geest soms een heel nare ervaring zijn, een ervaring die best achterwege kan blijven. O, en ik weet het, wie echt al verder staat dan de doorsnee, die beslissen zelf over de weg die ze gaan en daar is de stof al zeer sterk ondergeschikt. Aangezien we nu in een periode komen waar nogal wat afscheid zal moeten genomen worden, hebben wij vanuit onze zijde het nuttig geacht om voor iedereen hier een paar praktische tips en praktische oefeningen te geven zodat, wanneer je geconfronteerd wordt met het overglijden van de stof naar de geest, je er niet onbeholpen bij staat maar wel degelijk als een spiritueel bewuste kunt inspringen, kunt helpen en ook ons, als het ware, kunt bijstaan in het werk dat we trachten te doen om de geest zo goed mogelijk te begeleiden bij de verandering van zijn bestaan.

Dan willen we toch beginnen bij het begin en opmerken dat we op het ogenblik in een maatschappij leven waar het totaal foute idee heerst dat een stoflichaam ten koste van alles in stand moet gehouden worden. We kunnen zelfs stellen, en velen aan mijn zijde zijn daarmee akkoord, dat een groot deel van uw medische wereld, zeker van wat uw medische specialisten aangaat, mogen gesteld worden onder de noemer ‘zwart magiërs’ die enkel en alleen voor zichzelf handelen en werken om het lijden van de mens zo lang mogelijk te trekken. U kunt van ons begrijpen dat wij daarmee niet akkoord kunnen gaan. U kunt van ons begrijpen dat wij steeds weer trachten tussen te komen waar het mogelijk is om deze zaken anders te laten verlopen dan deze heren en dames zo graag willen zien.

Wanneer een lichaam zelf zegt: “Het is genoeg geweest”, en dit is een natuurlijk gegeven of je nu mens, dier of plant bent, op een bepaald ogenblik zegt de stof: “Voor mij is het voldoende, hier eindigt het”, dan is het voor de mens een totaal fout ingrijpen om daar te stellen: “Maar wij houden dit zo lang we kunnen in leven”. Voor de onderbewusten, om het zo te zeggen, de massa incarnaties die er geweest zijn, waar veel mensen eigenlijk qua bewustzijn op geestelijk gebied nog maar in de kleuterklas zitten, is dit, wanneer dit gebeurt, een catastrofe, een ramp. Want de geest kan er niet tegen op omdat hij nog onvoldoende geoefend is om te gaan met zulk een situatie. Wij zien dan ook als gevolg daarvan dat velen vast komen te zitten in zichzelf, zich in een duistere wereld, als het ware, terugtrekken vanuit de angst voor de pijn en de miserie die, zogezegd, het stoffelijke voertuig hen oplevert. Dit zijn toestanden die ten koste van alles eigenlijk zouden moeten vermeden worden. Daarom vinden wij het noodzakelijk dat leden van een groep, zoals die van jullie, wanneer zij de mogelijkheid hebben of geconfronteerd worden met het probleem van overgang, dat zij heel goed weten wat ze kunnen doen en dat ze, vanuit hun spirituele kennis, een helpende hand kunnen reiken omdat deze verkeerde wegen niet hoeven bewandeld te worden.

En hoe kan je zoiets maken? In de eerste plaats door durven te praten met diegene die voor de overgang staat; door durven naar voor te brengen dat je overtuigd bent dat het bestaan verder gaat; dat de stof maar iets tijdelijks is maar dat het bestaan eeuwig is. U zou ervan verbaasd staan hoe velen, wanneer u dit uitspreekt, aangepast aan de persoon waartegen u spreekt, hierdoor al een bevrijding ondergaan; een bevrijding van het idee dat zij vastzitten. Sommigen in de waanzinnige godsdienstige gedachten van boete en straf, anderen in de gedachte: dit is het einde. Door van iemand, waar men min of meer vertrouwen in heeft, plots op zulk ogenblik te kunnen horen dat er een ander bestaan is, buiten de stof, en dat eigenlijk alles gewoon verder gaat, wordt er een ontzettende hulp geboden. En dit moet niet alleen gebeuren met woorden. In sommige gevallen is het soms onmogelijk om met de persoon in kwestie nog te praten maar dan kan je het wel via uw gedachten. Het is heel goed mogelijk, door gebruik te maken van iets dat tot de persoon in kwestie behoort, wanneer je niet bij machte bent om bij de persoon aanwezig te zijn, een voorwerp van de persoon, een foto van de persoon of iets dergelijks te gebruiken en u gewoon in gedachte bij deze persoon te voegen en dan de gedachtebeelden van het bestaan en het voortgaan na overgang door te geven. Dit klinkt voor sommigen misschien nog eigenaardig maar toch zouden jullie al zo ver moeten staan, gezien de kennis die je reeds hebt rond uw eigen lichaam, rond uw eigen geest, dat tijd en ruimte hier geen enkele rol spelen. U kunt heel gemakkelijk op deze wijze uw boodschap overbrengen. En u mag dit gerust meermaals in korte tijd doen opdat het doordringt tot diegene voor wie het bestemd is. Dat is de eerste aanzet.
Het tweede punt is dat u diegene, die zich klaar maakt voor overgang, duidelijk maakt dat hij of zij nooit alleen overgaat. Het is ook belangrijk dat te weten. Velen hebben angst, wanneer zij het stoffelijk lichaam loslaten, dat zij in de eenzaamheid zullen vervallen. Daardoor krijg je dikwijls dat men zich volledig afsluit van alles wat rondom hen is. Wanneer je nu, via uw gedachten duidelijk kunt maken dat er zo goed langs de stoffelijke kant als langs de niet-stoffelijke kant kennissen van de betrokkene aanwezig zijn, die klaar staan om te begeleiden, om te helpen, om op te vangen, dan krijg je al een rustgevend element in het stoffelijk voertuig. Dan krijg je al dat de geest zelf van het stoffelijk voertuig, min of meer, de natuurlijke zenuwimpulsen kan beheersen.

U kunt dit doen door, wanneer u de persoon goed kent of gekend hebt, beelden op te roepen van bij voorbeeld vrienden of kennissen, ouders, broers of zusters van deze persoon, die al overgegaan zijn. Door zelf dat beeld op te roepen, gaat de persoon in kwestie heel gemakkelijk deze overnemen en zal zich daar mee vereenzelvigen. Tezelfdertijd is het dan ook mogelijk dat wij, van onze zijde, hierop inspelen waardoor er een veel gemakkelijkere doorgang ontstaat.

En wanneer je dan aanvoelt dat de persoon in kwestie toch twijfelt, toch de stap niet durft te zetten, dan kun je gewoon via uw gedachten deze meedelen dat het goed is dat hij of zij meegaat met diegene waarvan hij of zij aanvoelt, die er aanwezig is. En door daar nog eens extra accenten te leggen, bij voorbeeld gedachten van zaken die plaats hebben gevonden in het leven, positieve zaken, hoe klein ze ook zijn, al gaat het maar om een glimlach, al gaat het maar om een handdruk, het moeten niet altijd grootse punten geweest zijn uit een leven, want die zijn meestal toch niet van belang, maar dikwijls kleine zaken, een vriendelijk woord, een schouderklopje, een herinnering daaraan is dikwijls voldoende om de persoon in kwestie de stap te laten zetten en mee te gaan in de andere wereld.

Op het ogenblik dat deze stap gezet wordt, kun je via uw gedachten hem al het goede toewensen en stellen dat alles goed geweest is. En zelfs wanneer je aanvoelt dat de persoon in kwestie bij voorbeeld nog denkt aan stoffelijke zaken vanuit uw gedachtebeeld naar voor te brengen: “Het komt in orde, we zorgen ervoor, u moet zich daar niets meer aan gelegen laten. Ga in vrede.” Als je het op deze wijze doet, dan ga je zien dat diegene die overgaat meestal in een zeer ontspannen sfeer de stof kan loslaten. Dat de persoon in kwestie in vele gevallen de overgang met de glimlach op de lippen maakt; dat je geen aanval meer krijgt van enorme angst van het lichaam of een enorme weerstand. Een fout die dikwijls gemaakt wordt, is dat je ziet dat een lichaam tegen zet, afreageert; dat soms personen zelfs heel angstig worden. Dit heeft op dat ogenblik niets meer te maken met de geest, die zich vrijmaakt van de stof maar dit heeft alles te maken met de instincten die vastgelegd zijn in het stoffelijk lichaam. Laat u daar niet door misleiden! Laat u daar niet emotioneel door raken! Want daardoor creëer je een sfeer, meestal stevig astraal, die er niet hoeft te zijn en die enkel maar hinderlijk is voor de broeders die aan het helpen zijn.

Tracht steeds, zeker wanneer je in de nabijheid bent van iemand die overgaat, of je nu stoffelijk nabij bent of je bent geestelijk nabij, het ontspannen, rustig en lichtend te houden. Op dat ogenblik krijg je dan de beste resultaten. Het is voor de mens dan dikwijls achteraf, wanneer het besef doordringt dat de taak volbracht is, een droevig moment. Wij begrijpen dit wel vanuit de geest maar neem ons niet kwalijk dat we er hoegenaamd niet achter kunnen staan. Want voor de geest is het een verademing, is het een heropleven. Iemand die naar onze zijde terugkomt, is als het ware terug geboren in de geest, om het zo uit te drukken. En wanneer u denkt aan de stof bij een geboorte, dan is er vreugde. Want er is zogezegd nieuw stoffelijk leven. Tracht dit ook te vertalen naar overgang, hoe moeilijk dit misschien ook klinkt in een maatschappij als de uwe. Maar toch is dit de enige correcte weg. En u zult opmerken dat naargelang de tijd verder evolueert dat dit ook in de mentaliteit van de mensen, langzaam maar zeker, zal verschuiven. Je kunt nu eenmaal niet de nieuwe tijd, de nieuwe kosmische tendensen ondergaan en u vasthouden aan de oude patronen. De tijd waarin u komt, jaar na jaar, maakt het steeds gemakkelijker om te aanvaarden dat een stoffelijk lichaam maar een werktuig is, dat eigenlijk weinig of geen belang heeft wanneer het zijn taak heeft volbracht. En wanneer heeft het zijn taak volbracht? Dat is wanneer de geest zijn lering heeft kunnen voltrekken binnen dat stoffelijk voertuig. De geestelijke wereld gaat in de komende decennia meer en meer impact krijgen op de stoffelijke. Dit is eigen aan de kosmische golven die passeren. Daarom is het ook van belang dat je kunt vertrekken vanuit het denkbeeld dat een mens niet eeuwig moet blijven leven in de stof; dat vele op het ogenblik toegepaste medische therapieën zinloos zijn, waardeloos zijn in de context van het bestaan. Wanneer een lichaam op een bepaald ogenblik de signalen geeft van: “Het is genoeg geweest, hier bouw ik af”, geef het lichaam dan de toelating om het op een ordelijke en rustige manier af te bouwen.

Dit zal steeds meer gebeuren naargelang we verder evolueren. Er zal steeds meer weerstand komen, ook gewoon vanuit de maatschappij, tegen alle mogelijke levensverlengende therapieën. De reden is heel simpel. Kijk rondom u, broeders en zusters. Zie hoe mensen, als het ware, mishandeld worden op het ogenblik met therapieën, hoe mensen wrakken worden. Dit kan nooit de bedoeling zijn. De enige bedoeling die er werkelijk achter zit, is van bepaalde organisaties om steeds meer macht via kapitaal binnen te halen. Maar ook zij komen aan het einde van hun mogelijkheden omdat alles wijzigt, omdat dit ook na verloop van tijd op instorten staat. Want dit is niet meer te handhaven in de nieuwe tijd. Dit behoorde tot het pragmatische van het oude tijdperk. Maar met alle kosmische tendensen die over ons komen, is dit niet meer houdbaar. Maar het grote probleem op het ogenblik, en daarom geven we een les als deze vanavond, zit hem nog in de gedachtewereld van de mensen. De mens wordt op het ogenblik overspoeld met ideeën die fout zijn, die ziekelijk zijn t.o.v. de werkelijkheid waarom hij hier op deze planeet rondloopt. En daar is het nodig dat overal, in de ganse wereld, mensen durven zeggen: “Kijk, bezie het eens op deze wijze; vertrek eens vanuit wat jijzelf aanvoelt als zijnde wat voor u juist is en niet wat een ander u gaat vertellen dat voor u juist is.” We zien in de maatschappij dat, zeker wat de jongeren aangaat, er al velen zijn die zeggen: “De maatschappij moet mij niet meer komen vertellen waarin ik moet geloven of hoe ik moet leven.” Maar tegelijkertijd zien we nog te vaak dat die zelfde personen, wanneer het gaat over overgang, in een angst slaan die niet meer logisch is en zich dan overgeven aan anderen in de hoop van daar iets uit te halen. Het gevolg is dat we langs onze zijde dikwijls heel lange periodes van zeer pijnlijke overgangen zien en dat er op het ogenblik zeer velen zijn die bijna niet of helemaal niet bereikbaar zijn in hun inkapseling, in hun vlucht voor de waarheid. Of misschien beter gezegd: voor het ware bestaan. Want de waarheid, die maak je zelf.

Wanneer je dit een beetje laat bezinken, wat hier gebracht is vanavond, dan is het tijd om aan de slag te gaan. O, denk niet: “Ik ken niemand in mijn omgeving waarop ik dit zou kunnen toepassen.” U kent allemaal mensen in uw omgeving die op het ogenblik aan het eindstation gekomen zijn. U hoeft niet rond te gaan en u hoeft niet de klinieken binnen te stappen en te zeggen: “Ik kom hier even helpen.” Zoals ik gezegd heb, kunt u rustig met uw gedachten beginnen. Maar vergeet niet dat, wanneer u in uw eigen omgeving geconfronteerd wordt, rechtstreeks, dit ook zo uit te dragen. Ondanks misschien de scherpe reacties van uw omgeving. Ondanks misschien dat de maatschappij dit niet wilt aanvaarden en misschien zelfs boos op u zal zijn. Maar het gaat niet om diegene die boos is in de maatschappij of diegene die het niet wilt aanvaarden. Het gaat erom dat je hulp kunt verlenen aan diegene die hulp nodig heeft. Zoals je hebt kunnen opmerken dat, wanneer je uw oefening praktisch deed t.o.v. de elementalen, dat je er resultaat mee kon hebben. Ondanks dat misschien iedereen tegen u zei: “Dat kan niet”, heb je kunnen opmerken dat er wel degelijk resultaten waren en dat het elementaal wel degelijk oren had naar datgene dat je deed. En als je dat kunt, broeders en zusters, dan kun je deze oefening die we u hier vanavond willen meegeven, zeker. En die is nog veel belangrijker dan de oefeningen die je tot hiertoe gedaan hebt. Maar om zover te komen, moest je eerst komen tot het besef van uw eigen geest; moest je eerst kunnen aanvoelen wat uw geest betekent. En hoe beter u alles gedaan hebt in de voorbije maanden, hoe beter u naar een positief resultaat in alle handelingen kunt komen. Want dit stopt niet bij dit ene punt. We komen in een tijd waar, langzaam maar zeker, steeds meer een wisselwerking zal ontstaan tussen jullie stoffelijke voertuigen en de geest. Dat steeds meer via inspiratieve weg, via aanvoelen u tot een juist handelen komt. Een juist handelen dat steeds na het gebeuren zal blijken, dat het juist was; omdat u uw feeling hebt gevolgd. Want wanneer u op het ogenblik meegaat in de gedachtebeelden, die overal opgeroepen worden, dan gaat u mee in dit chaotische, de chaotische verandering die een afbraak in petto heeft van alles dat op het ogenblik, zogezegd, zeker en onfeilbaar is. En juist op dat terrein is het van belang dat u uw eigen feeling en uw eigenlijke geestelijke inspiratie kunt volgen. Dat u dikwijls dan juist anders doet of aanvoelt van anders te moeten doen dan men u voorstelt of dat het algemeen idee is, is meestal een logisch gevolg eruit. Want wanneer u uw geestelijk aanvoelen naar voor kunt schuiven, dan kunt u dank zij die weg, over tijd en ruimte veel meer zaken overzien en waarnemen. En zo ook krijg je de mogelijkheid om naar mensen toe, waar het voertuig zegt: “Dit was voor mij voldoende, ik wil mijn weg verder gaan in de geest”, van daar op de juiste wijze te handelen.

Het is misschien emotioneel soms niet gemakkelijk. Maar wanneer je dan verder nadenkt en beseft en aanvoelt dat je dankzij deze weg uw broeder of zuster hebt kunnen helpen op een wijze dat zij de weg verder kunnen gaan, zonder dat er een periode van, laat ons zeggen ‘duisternis’ aanwezig moet zijn, dan mag je toch stellen dat je prachtige resultaten behaald hebt. En wees ervan overtuigd dat wij, van onze zijde, u steeds zullen bijstaan, dat u er niet alleen voor staat; dat we steeds zullen trachten u zoveel mogelijk kennis door te geven, feeling door te geven opdat u juist kunt handelen, de juiste woorden naar voor kunt brengen.

Ik denk dat de oefening van deze avond tot de belangrijkste behoort, die er zijn. Want deze oefening gaat over het volledig menselijk bestaan. Deze oefening is toepasbaar zo goed voor een kind, voor een volwassene, voor een ouderling. Deze oefening is overal inzetbaar waar het nodig is. En zeker in een tijd als deze kan dit voor zeer velen een grote troost zijn.

U bent niet, zoals vroeger de pastoor, die zegde: “Ach, u gaat wel naar de hemel en dit en dat.” Dat was voor velen ook een troost en kon soms gebruikt worden, soms ook niet. Maar u bent diegene die werkelijk nu kan ingrijpen, die werkelijk kan helpen. U bent diegene die de hand reikt om de ander nieuwe kansen te geven; kansen die anders misschien voor lange tijd verloren zouden kunnen gaan, juist door de hebzucht, de begeertezucht van uw maatschappij. Denk er allemaal eens goed over na en durf ook aan elkaar hulp vragen. Wanneer er moeilijkheden zijn of zaken die je misschien zelf moeilijk kunt plaatsen of zelfs misschien omdat de emotie te groot is, durf doorgeven! Het is niet nodig dat je alles zelf doet. U hebt een groep en rondom u zijn vele groepen. Durf samenwerken! Durf erkennen, op het moment dat het u te zwaar wordt: “Dit kan ik op het ogenblik niet; help mij hierin.” Dit is niet onbelangrijk, broeders en zusters. Durf samenwerken, durf doorgeven, durf vragen. Het is niet omdat u vraagt om hulp, dat u faalt! Integendeel! Iemand die niet vraagt om hulp, die faalt. Die faalt in zijn eigen idee van waarde. Iemand die hulp vraagt omdat hij of zij voelt: “Dit wordt mij te zwaar”, faalt niet maar gaat de juiste weg. Denk daar ook aan in de komende tijd.

En ten laatste: u bent een groep. Als groep kan je zeer veel omdat uw eigen kracht heel gemakkelijk vermenigvuldigd wordt met het aantal leden van de groep. En zo kun je een kracht opbouwen die zo intens is dat je wel degelijk rondom u de zaken kunt verschuiven in de goede richting; dat je wel degelijk gedachten kunt veranderen, het aanvoelen kunt bijbrengen. Tracht niet mee te gaan in wat uw moderne wereld u tracht wijs te maken. Gebruik uw gezond verstand, zou ik zeggen. Gebruik uw aanvoelen. Gebruik uw kennis, die je de laatste maanden hebt opgedaan. En u zal in deze donkere periode van het jaar een lichtbron zijn voor velen. En u zal een vuurtoren zijn, een vuurbaken, als het ware, voor diegenen die van bestaan willen veranderen. Zo zul je kunnen aanduiden waar de weg is die zij kunnen gaan. En zo zal je niet alleen voor de ander veel betekenis kunnen hebben maar zal uw stoffelijk bestaan voor uw eigen geest een enorme meerwaarde kennen. En dat is ook meegenomen.

De lessen die je tot hiertoe gekregen hebt, zijn meer dan alleen maar een praatje van gene zijde. Het zijn fundamentele zaken die het mogelijk maken om op een juiste wijze de veranderingen in de wereld aan te kunnen en er verder op te bouwen. En dan spreek ik niet alleen voor jullie stoffelijk voertuig maar ook voor jullie geestelijk voertuig, om het zo uit te drukken. Want het is niet alleen een waarde die u hier alleen in de stof zult toepassen, maar een waarde die u ook bij overgang gewoon gaat meenemen en verder mee kunt werken. Zo universeel is het.

Deel 2

Vragen

  • Broeder, de oefening uit het eerste gedeelte, mag die enkel toegepast worden als het eerst gevraagd werd of kan dit altijd?

De oefening van het eerste gedeelte kan altijd toegepast worden. Het is vooral bedoeld voor het merendeel van de leden van uw maatschappij, die eigenlijk in deze maatschappij nog niet zo ver nagedacht hebben en zich in veel gevallen maar laten meedrijven met wat gebeurt. En op het ogenblik dat er problemen zijn, is het steeds goed dat u hier een ander licht op de zaak kunt laten schijnen. Wanneer deze personen echter niet willen geholpen worden, dan bent u natuurlijk niet verplicht om u daarvoor in te zetten. Dat is nogal duidelijk. U kunt ook, zoals mijn voorganger hier vertelde, via uw gedachte, via uw eigen geest interfereren. Maar ook, wanneer u hier zou aanvoelen dat de persoon in kwestie dit niet wenst, dan laat u dat gewoon en gaat u diegene helpen, die uw hulp wel op prijs stelt.

  • Broeder, hoe kun je werken met kruiscorrespondentie?

Och, dat is heel simpel. Wanneer u een bepaald probleem aan de orde stelt, dan kunt u voor uzelf dus inbouwen dat je, onafhankelijk van elkaar, gewoon telkens weer opnieuw opmerkzaam wordt gemaakt op wat er aan de orde is. En wanneer u dan vaststelt dat u op korte tijd drie maal, vanuit onafhankelijke hoeken van elkaar, een antwoord krijgt dat gelijklopend is, dan mag u er zeker van zijn dat dit juist is.
Dit kan op verschillende bronnen stoelen, in die zin dat ik wil zeggen dat enerzijds uw eigen geest bepaalde zaken kan creëren maar tegelijkertijd kunnen ook uw geestelijke helpers bepaalde zaken voor u in gang zetten waardoor u antwoord krijgt. Hoe minder u er achter gaat zoeken, om het zo uit te drukken, hoe gemakkelijker u de juiste reacties zult opmerken. Wanneer u iets stelt en u bent niet zeker en u vraagt via kruiscorrespondentie daar een antwoord op, dan stelt u dat voor uzelf en dan laat u dat volledig los. U denkt er zelfs niet meer aan. En dan zult u het snelste de juiste resultaten behalen.
De grote fout, die nogal eens gemaakt wordt, is dat men gaat zitten wachten, dat men van alles gaat trachten te bekijken of het dat niet is dat men hier zoekt Dan bent u zichzelf aan het misleiden Op het ogenblik dat u stelt wat er aan de orde is en het overgeeft aan de kosmos, om het zo mooi uit te drukken, dan zal de kosmos u op deze wijze duidelijk maken hoe het verder moet En hoeft u er hoegenaamd niet aan te twijfelen.

  • Wordt het aanvoelen van een zwangere vrouw beïnvloed door haar ongeboren kind?

Het aanvoelen van een zwangere vrouw wordt niet beïnvloed door het ongeboren kind, nee. Die foetus doet nog niets. Maar wat wel aan de orde is, en dat is wel een nuance, er is een wisselwerking tussen de incarnerende geest, die een optie heeft genomen op de foetus, en de geest van de moeder, soms ook van de vader. En daardoor is het wel degelijk mogelijk dat dus de moeder in sommige gevallen de zaken anders gaat benaderen of bekijken omdat er een meerwaarde kan ontstaan vanuit de optie-nemende geest; zeker wanneer de geest, die wil incarneren, een bewustzijnsniveau heeft dat hoger is, als ik het zo moet uitdrukken en dat is eigenlijk stoffelijk niet juist, dus laat ons zeggen misschien breder is dan dat van de moeder. Het lichaampje zelf, dat groeit, heeft daar geen invloed op. Wanneer, maar dan zijn we al een gans stadium verder, de geest zich verankerd heeft in het ontwikkelende kind, dan zouden we kunnen zeggen dat hier wisselwerkingen ontstaan. Op dat ogenblik is het nog wel steeds de geest van het kind dat een wisselwerking heeft, maar niet alleen meer met de geest van de moeder maar ook met het stoffelijk zijn van de moeder. Deze toestand wordt helemaal verbroken op het ogenblik van de geboorte. Dan gaat het kind en de geïncarneerde geest zijn eigen weg. Wat niet wil zeggen dat in de loop der tijd er nog uitwisselingen zijn, zo goed tussen de moeder en het kind als tussen de vader en het kind. Het hangt er allemaal van af hoe sterk de emotionele binding was op het ogenblik van de conceptie, wat er juist speelde. Wanneer het ogenblik van de conceptie een redelijk spiritueel niveau bereikt,  dan zal dit ook verder doorgaan na de geboorte van het kind. Wanneer de conceptie louter en alleen een begeerte-element is geweest, wanneer er geestelijk niets aan de orde was, dan zal ook deze wisselwerking veel minder zijn of soms bijna helemaal niets.

Zo, als ik het dus goed begrepen heb, mijn beminde mensen, was dit uw laatste vraag. Het verbaast mij een beetje dat er zo weinig vragen zijn over dat eerste gedeelte, dat toch een redelijk sterke impact heeft.
Diegene die dit eerste gedeelte voor jullie gebracht heeft, is een persoon die nog niet zo heel lang aan onze zijde vertoeft maar deze persoon heeft in het leven, wat hier vanavond naar voor is gebracht, steeds in praktijk gebracht, een soort pionier wat dit betreft, met toch zeer goede resultaten. En daarom vonden wij het, vanuit onze zijde, zeer geschikt om zo iemand het woord te geven. Wat gebracht is, is gebracht vanuit het diepste van het hart en volledig oprecht. En wij hopen nu dat u daarmee goed aan de slag kunt gaan. Daarom zou ik nu willen afsluiten met een praktische oefening in gedachtekracht aangaande de wisselwerking tussen de afhaaldienst, om het zo te zeggen, aan onze zijde en wat u kunt betekenen als begeleider naar de andere wereld.

Meditatie: Hulp bij overgang

Mag ik jullie vragen, mijn beminde mensen, om jullie zo relaxed mogelijk te zetten; zo ontspannen mogelijk even jullie alledaagse gedachten achterwege te laten en gewoonweg, in uw gedachten, iemand naar voor te brengen waarvan u weet dat deze persoon aan het eindpunt van het stoffelijke bestaan is gekomen. En als ik zeg: “Als u weet, aan het eindpunt”, dan moet u dat niet zo letterlijk nemen. U kunt gerust gewoon iemand nemen waarvan u weet dat die op dit ogenblik zeer sterk lijdende is en waarvan u ook de kennis hebt dat aan dit lijden geen einde gaat komen. Iedereen kent zo wel iemand.
Neem dat rustig in gedachten. Stel u deze mens voor. Breng het beeld van deze mens in uw gedachte voorwaarts. Plaats dit beeld van deze mens in een heel zacht oranjeachtig licht, niet wit. Plaats het gewoon in een oranjeachtig licht, de ganse omgeving. Breng in dit beeld een positieve gedachte, iets waarvan je weet dat in het leven van de betrokkene aangenaam is geweest, goed is geweest.
Nee, u moet niet denken: “Maar misschien denk ik het, en is het niet zo.” Doet hier niets ter zake. Laat die gedachte achterwege. Blijf positief in uw gedachte. U haalt dit gewoon naar voor, het positieve beeld. En u ziet hoe u via dit positieve beeld de betrokkene zich goed doet voelen, wat dit beeld ook moge zijn. De betrokkene voelt zich goed.
En nu is het aan u om vanuit dit goed-voelen het idee naar voor te brengen dat het bestaan eeuwig is, dat er geen einde komt wanneer het stoffelijk lichaam losgelaten wordt, dat gewoon alles rustig verder gaat. Geef dat beeld gewoon door. En tezelfdertijd, wanneer je dit doet, dit beeld naar voor brengen, zie je hoe de door u gekende broeders aan onze zijde aanwezig zijn; hoe zij zich manifesteren als diegenen die wenken, als het ware, om mee te gaan; die een hand reiken om de overstap te maken.
En u kan hier, wanneer u iemand in het hoofd hebt waarvan u familieleden, vrienden en zo verder kent, kan u heel gerust de beelden oproepen van deze overgegane kennissen zodat aan onze zijde deze beelden kunnen overgenomen worden en geprojecteerd worden in het positieve beeld, het geluk gevoelde beeld dat we hebben opgebouwd. En zo zie je dat diegene, die het stoffelijk voertuig als dusdanig wil verlaten, zich aangetrokken voelt, aangesproken voelt door diegenen die de betrokkene kent. Hoe je de sfeer opbouwt hangt af van de zaken die u weet, de zaken die u naar voor kunt brengen. Maar voel de wisselwerking aan tussen onze zijde, niet stoffelijk, en de stoffelijke gedachtebeelden. Voel hoe deze beelden, stoffelijk – niet stoffelijk, in elkaar vloeien, één kracht vormen, één positieve gedachte-uitstraling geven. En ga dan gewoon deze beelden vrijgeven. Observeer gewoon van op afstand hoe de betrokkene reageert, hoe de betrokkene voelt: “Ik kan meegaan op deze weg” of misschien hoe je aanvoelt dat de betrokkene zegt: “Nee, ik wens dit nog niet.” Dit laatste is heel goed mogelijk en dit respecteren we ten volle. De geest heeft het laatste woord en wanneer de geest van de persoon op dit moment nog zegt: “Nee, ik vind dat ik nog bepaalde ervaringen moet opdoen”, dan heeft de betrokkene dat volste recht.
Denk nu niet dat je hierdoor een fout hebt begaan. Nee, integendeel, je hebt heel goed alles in gang gezet. Je hebt de reactie mogelijk gemaakt dat de betrokkene beseft, aanvoelt dat het niet noodzakelijk is zich vast te houden aan dit stoffelijke lichaam; dat wanneer de betrokkene wenst dit los te laten, dit perfect kan gebeuren en dat je dan onmiddellijk in de juiste omkadering met de juiste begeleiding de stap kunt zetten in het nieuwe bestaan. Dat is nu de grote verdienste van wat je via uw gedachte hebt opgebouwd.
Voor de ene zal het nu zijn dat de persoon in kwestie wel degelijk verder gaat. Voor de ander is het misschien: “Nee, ik wacht nog even.” Belangrijk is nu dat je voor uzelf, t.o.v. het beeld dat je hebt gemaakt van de situatie zegt: “Hier geef ik over aan de broeders van gene zijde. Hier is mijn taak nu voltrokken. Ik wens u, wat er ook gebeurt, het beste. Dat het oranje licht u mag blijven vergezellen, welke weg u nu verder bewandelt.” En dan kunt u het beeld rustig afsluiten. Het is of u een venster sluit. En u geeft de rust aan de betrokkene.
Voor uzelf kan u nu nog stellen dat, in harmonie met de Bron het beste geschiede. En zo hebt u met deze kleine oefening iemand meer geholpen dan eender welke arts, dan eender welke therapeut iemand in de stof zou kunnen helpen. En omdat u zo’n resultaat behaalt, kun je nu voor uzelf even tot rust komen en voor uzelf even overdenken hoe simpel het eigenlijk is om een wisselwerking te creëren tussen uw geest en onze wereld. U hebt zonder problemen onze wereld laten interfereren via uw geest in het stoffelijke zijn. Het was niet moeilijk. Je moest gewoon maar het venster openen en er door kijken en u zag wat kon gebeuren.
Deze kleine oefening geeft jullie weer eens de mogelijkheid te beseffen als stofmens dat u veel meer kunt dan u tot heden hebt gedaan. Je kunt uzelf nu zien als medebegeleiders bij overgang. Zoals men het vroeger soms uitdrukte in deze contreien: deelnemers aan de afhaaldienst. Maar juist doordat je dit nu kunt, kun je zeer veel veranderen. Want wanneer we erin slagen, dankzij jullie, steeds meer mensen in rust naar onze zijde te brengen, worden de mogelijkheden steeds groter, wordt de kracht van het Licht steeds groter. Want als er iets is dat wij als geest spijtig vinden, zijn het geesten die terug naar ons komen en zich voor ons afsluiten omdat zij vanuit de stof totaal verkeerde signalen hebben ontvangen. We hebben er zo al meer dan genoeg. Dus op het ogenblik dat we erin slagen in deze omwentelingsperiode, dankzij groepen als jullie, het aantal gelukkig overgeganen te vergroten, dan is dit niet alleen voor de persoon in kwestie een ideaal gegeven maar ook voor onze zijde een krachtige werking waardoor we, langzaam maar zeker, meer en meer positieve impact krijgen op het gebeuren hier op aarde. En daar gaat het toch om: het Licht op aarde mag niet gedoofd worden.

Zo vrienden, mijn beminde vrienden, want zo voel ik het nu aan, dit was mijn kleine bijdrage. Misschien vonden jullie het een meditatief gegeven buiten het normale. En ja, waar je bij de andere meditaties steeds weer alleen werkte op het stoffelijke van deze aarde, heb je nu meegewerkt aan een positieve uitwisseling tussen de aarde en de kosmos; de kosmos, mijn beminde vrienden, die eigenlijk jullie echte biotoop is, om het stoffelijk uit te drukken. De kosmos is jullie toekomst. Onze zijde is waar jullie vanuit de stof naartoe leven en waar jullie allen uiteindelijk terug zullen arriveren.