26 oktober 1979
Levenskracht
Het is belangrijk om weten dat de mens een levens- of krachtlichaam bezit. Dit zal u bekend zijn. Dit lichaam nu kan onder omstandigheden energie opnemen vanuit verschillende sferen en zo een grote kracht en gelijkmatigheid bereiken.
Indien men zo iemand op aarde ziet, zal men stellen dat deze zeer sterk, evenwichtig, gezond is. Wat niet met de lichaamsbouw samenhangt, maar wel degelijk vooral voortkomt uit een innerlijk evenwicht. Er bestaan op aarde heel wat systemen, waarmee men dit innerlijke evenwicht zou kunnen bereiken. Een van die wegen is de transcendente meditatie.
In alle gevallen gaat het er voornamelijk om een zodanige lichamelijke ontspanning te bereiken, dat men openstaat voor energieën die de mens normalerwijze voor een deel van zich afstoot. Dat dit doel bij de transcendente meditatie gemeenlijk bereikt wordt door het mediteren over een sleutelklank of woord, is daarbij niet zo erg belangrijk. Er zijn 100 methoden, waarmee men hetzelfde kan bereiken en de ene werkt met een beeld, een voorstelling, een ander met woorden, klanken e.d.
Belangrijk is alleen dat het is een geestelijke ontspanning te bereiken en een aangepaste lichamelijke toestand. Komt men zover, dan is het eigen leven opeens één geworden met een groter geheel. Hieruit kan men dan zelfs verschillende vormen van kracht ontlenen. Wij spraken daarover reeds eerder uitvoerig. Van groot belang is dat na opname deze verschillende krachten binnen het ik op evenwichtige wijze optreden,
Maar nu komt er iets, wat voor de meeste mensen heel wat moeilijker is: Wanneer je eenmaal die krachten hebt opgenomen, dien je ook verder zoveel mogelijk evenwichtig te blijven.
Innerlijk evenwichtig zijn lijkt gemakkelijk zolang je geheel ontspannen bent en alle storingen uit je besef hebt gebannen. Maar dan komen de dagelijkse zorgen en ergernissen en men verliest zijn gelijkmoedigheid al snel. Er rijden een paar auto’s tegen elkaar aan, men kan de trein niet halen, iemand bruuskeert je en opeens begin je anders adem te halen, je bloed begint te jagen enz. Het zenuwstelsel wordt onder spanningen gebracht die niet gelijkmatig zijn. En in dat geval zal het niet al te lang duren voor ook het lichaam onevenwichtig begint te reageren.
Wanneer de verstoring van evenwichtigheid in het lichaam langer aanhoudt, bent u ziek. Omgekeerd geldt echter: zelfs wanneer er in het lichaam bepaalde afwijkingen van evenwicht aanwezig zijn, zal een voortdurend innerlijk evenwicht hierop invloed uitoefenen. En dit betekent dat u met innerlijke evenwichtigheid niet alleen maar innerlijk het een en ander kunt waarmaken maar dat u ook lichamelijk daarmee een optimale gezondheid zou kunnen bereiken. Het zal u duidelijk zijn, dat je een blijvende en optimale gezondheid dus niet alleen kunt handhaven door rustig aan te doen. Je hebt er ook geestelijk enige evenwichtigheid en gezondheid voor nodig. De basis is een innerlijk gebeuren, een besef, een los worden van het stoffelijke vlak in je innerlijk, waardoor je mede bewust kunt gaan leven op een meer geestelijk vlak.
Zeker zal je op deze wijze meer vreugde in het leven hebben en bovendien zal men de betekenis van de dingen beter beseffen. Hoe je dit bereikt, is alweer van geen belang. Zoals u ziet zijn er op dit gebied heel wat zaken, die niet van intrinsiek belang zijn. Wel is van groot belang dat men leert de ontspannenheid, de uittreding enz. zodanig te bereiken dat de geestelijke waarden ook in het stoffelijke bewustzijn een toenemend belangrijke rol kunnen spelen.
Wanneer u normaal reageert op aarde, doet u dit op grond van herinneringen aan eigen ervaringen, datgene wat u van anderen vernomen hebt, plus de indrukken en impulsen die niet geheel beseft worden, maar reactie reeds mogelijk maken op het ogenblik dat deze zintuigelijk uit de omringende wereld worden ontvangen. Deze zaken vormen uw denken en reactie. Achter dit alles ligt het onderbewustzijn dat niet geheel voor eigen besef toegankelijk is en in het denken een conditionerende, maar geen feitenbepalende rol speelt.
Ook dit denken plus een zo groot mogelijk deel van de reactie op de eigen wereld zou men zoveel mogelijk tot rust moeten brengen. Bij een geestelijke oefening die goed gelukt, stijgt het ik boven dit niveau en zelfs boven niveau van het onderbewuste soms.
Het besef, het denken wordt gelijkgeschakeld door desnoods een zeer eenzijdige concentratie op een enkel punt dan wel door een uitschakelen van eigen bewuste denken volgens een van de vele methoden die daarvoor bestaan. Het onderbewustzijn is dan tijdelijk voor het ik één met de rest van het stoffelijk denken, omdat beiden van bovenaf bezien kunnen worden met al hun onderlinge inwerkingen en zo voor het waarnemende deel van het ik een overzichtelijk geheel zijn geworden.
Steeds wanneer het ik tijdelijk een hoger vlak van besef bereikt, zal het alle onderliggende factoren in het eigen bewustzijn als een geheel kunnen beleven. Juist dit beleven van delen van het bewustzijn als een geheel maakt het eenvoudiger, de onevenwichtigheden die erin schuilgaan gemakkelijk te herkennen en wat meer is, men zal ook vanuit dit overziende besef in de delen van het bewustzijn vaak enige correcties aan kunnen brengen. Wij kunnen dus tenminste de kracht, waarmee bepaalde impulsen in het ik plegen op te treden als gevoelsreactie variëren en meer aanpassen aan een voor het geheel passend niveau.
Zo heeft de geest de mogelijkheid op het geheel van het bewustzijn in de stof invloed uit te oefenen en alleen daarom reeds is het steeds weer bereiken van zo groot mogelijke innerlijke evenwichtigheid van groot belang.
Zien wij echter verder, dan blijkt dat de geest over meer levenskracht pleegt te beschikken dan een stoffelijk lichaam. Om het geheel duidelijk te maken, zou ik de energie die aan de basis van alle leven ligt, moeten benoemen. Noem haar bv. wereld-ether. Dan kun je zeggen dat de stof geen werktuig heeft, waardoor deze in dichtere vorm opgenomen kan worden, maar de geest heeft de mogelijkheid wel, deze kracht te verdichten en kan daardoor, wanneer zij eenmaal op haar eigen vlak vrijelijk kan werken, ook haar lichaam behoorlijk snel vullen met deze ether of levensenergie.
Zo bezien is het niet alleen belangrijk dat je leeft, maar ook wel degelijk dat je geestelijk bewuster leeft. Want alleen dan beschik je steeds weer over de nodige levenskracht en bezit je het innerlijke evenwicht, waardoor je vreugde om het bestaan niet voortdurend verstoord kan worden.
Opgemerkt zij hierbij dat het bereiken van een geestelijk bewustzijn lang niet altijd impliceert dat een dergelijke mate van mentaal bewustzijn bereikt wordt. Ook dit dient men goed te onthouden. Mijn conclusies in verband met de gestelde punten zijn de volgende: leven op zich komt vanuit de oerbron. Elke vorm waarin deze oerbron zich manifesteert, bestaat mede dankzij de krachten, die in deze bron aanwezig zijn.
Naarmate het ik dichter bij de oerbron komt te staan in harmonie, zal het de krachten uit die bron bewuster kunnen ontvangen, gebruiken en kunnen richten. Hoe hoger dus het geestelijk bewustzijn dat men bereikt, hoe sterker men ook overal waar men leeft en beleeft de krachten van de oerbron in en vanuit zichzelf zal kunnen gebruiken. Elk ik heeft zijn eigen sleutels. Die sleutels kunnen op verschillende wijzen worden weergegeven. Soms doet men dit met klanken, soms kiest men voor andere weergaven.
De sleutel van het ik is in feite een middel om dit ego tot de juiste harmonie te brengen. Een juist beeld hiervoor lijkt mij: het is een openen van een poort in het ik, die normalerwijze gesloten is, maar waardoor nu een sterke uitwisseling tussen geest en lichaam mogelijk wordt. Let wel, niet tussen geest en bewustzijn, maar tussen geestelijk bewustzijn en voertuig – lichaam in dit geval. Hierdoor kunnen zeer vele harmonische factoren binnen het ik optreden of in stand worden gehouden, die zonder dit niet zouden optreden of al zeer snel na hun ontstaan verstoord zouden worden.
Wij kunnen dus zeggen dat het geestelijk bewustzijn, wanneer het inwerkt op de stof, daarbij de gezondheid, maar ook wel degelijk de stoffelijk ervaren levensvreugde doet toenemen. Daarnaast is het voor de geest mogelijk langs deze weg ook delen van de kennis die normalerwijze in het onderbewustzijn begraven ligt over te brengen naar het waakbewustzijn, zodat zij bewust gebruikt kunnen worden.
Leven is iets waarom wij niet gevraagd hebben. Leven is een noodzaak. Waarom wij ontstaan zijn, weten wij niet. Het kan de oerkracht zelf zijn, die ons bestaan gewild heeft. Een eerste gedachte misschien, die bestaan noodzakelijk maakte. Hoe het ook zij, wij weten het eenvoudig niet. Maar nu wij leven, zullen wij dan ook moeten leven met alle mogelijkheden die het leven voor ons maar kan bevatten.
Dit impliceert ook dat wij een zo groot mogelijk deel van de in ons bestaande verschillende bewustzijnsniveaus moeten integreren tot een voor onszelf kenbaar geheel en wel waar en wanneer dit ons maar mogelijk zal zijn. Of wij dit nu doen middels sleutels, meditatietechnieken, dan wel gebruik maken van wat men magie of beheersingswegen, doet verder niet ter zake.
Besef steeds weer: de gevolgde methode is alleen voor onszelf belangrijk, maar dient dan wel geheel en in alle consequenties voor ons besef aanvaardbaar te zijn. Het resultaat is het werkelijk belangrijke. Het leven wordt intenser, kan zelfs zo nodig in duur aanmerkelijk verlengd worden en omvat meer levensvreugde, omdat vanuit de geest de nodige levenskrachten juister gedoseerd kunnen worden en evenwichtiger verdeeld worden over het gehele lichaam en de daarbij behorende lagere geestelijke voertuigen.
Waarna ik kan volstaan met een eindconclusie naar ik meen: Wanneer u zich bezighoudt met het leven zult u zich heel wat vragen stellen en heel wat theorieën opwerpen, die toch niet werkelijk door u bezien, laat staan op waarde beoordeeld kunnen worden. Volsta daarom met de constatering dat het leven er nu eenmaal is.
Beoordeel vervolgens dit leven liever niet, maar gebruik al uw energieën om de kwaliteit van dit leven in en rond u te verbeteren. Dit kunt u doen, door uw evenwicht zo goed mogelijk te bewaren, uw innerlijk evenwicht zo goed mogelijk te vinden en alle onoverlegde reacties zoveel mogelijk te voorkomen.
Train daarom uw lichaam zo mogelijk erop niet onbeheerst te reageren. Wanneer u dit kunt bereiken, bent u zeker geestelijk en stoffelijk zover gekomen dat het leven voor u niet meer een probleem is, maar een middel om uzelf te vinden en bovendien een voortdurende bron van vreugde.
Het einddoel van alles is – zover ik dit kan nagaan – het vinden van ons eigen ik en alle waarheid die daarin ligt. Zolang wij daarmee op een evenwichtige wijze bezig zijn, zijn wij gezond, zullen wij onszelf zeer snel kunnen herstellen van eventuele krachtsinspanningen en zullen wij zelfs indien van buitenaf lichamelijk gebreken of kwalen veroorzaakt worden, deze slechts aanvaarden om je daardoor snel te genezen.
Ten laatste: wij zullen zelfs ernstige kwalen kunnen beheersen en daardoor de mogelijkheid vinden, zowel lichamelijk als anderszins alle ervaringen op te doen die voor ons belangrijk zijn en gelijktijdig een bewustzijn en kracht vergaren waardoor het leven in toenemende mate aanvaardbaar voor ons wordt en blijft.
Waarmee ik meen hierover voldoende gezegd te hebben. Indien u wilt, kunt u vragen stellen. Daar niemand reageert, kunnen wij overgaan tot het volgende onderwerp. Ik heb trouwens heel wat dingen gezegd die thuishoren in de leer van de transcendente meditatie, gelijktijdig enige samenhangen aangetoond tussen leven, levensvreugde en gezondheid. Toch zou u dit alles in meer uitgebreide vorm reeds in eerdere lezingen kunnen aantreffen. Daarom graag het volgende onderwerp.
Kijk en luister
Wie dit voor de tv. doet, bereikt plus een zodanige conditionering dat hij zelfs dingen koopt die hij niet nodig heeft en daarvoor desnoods de dingen die hij wel nodig heeft, enige tijd laat staan. Maar zonder gekheid nu. Kijken is zien. En dit betekent een deel hebben aan de wereld. Luisteren betekent horen en is een andere wijze om hetzelfde te bereiken. In beide begrippen gaat het om twee afzonderlijke reeksen van trillingen, zeer snelle en in verhouding nogal trage, die je in staat stellen middels je zintuigen een beeld te vormen van je wereld.
Wanneer u naar uw wereld kijkt, moet u eens proberen alles meer bewust te zien. Wanneer je nl. alles bewust gaat zien, zal je wereldbeeld zich enigszins wijzigen.
De grote moeilijkheid is wel dat de meeste mensen die kijken dit in feite alleen maar doen om te zien wat zij reeds kennen of waarvan zij menen te weten dat er moet zijn. Wanneer je echter het vermogen tot zien wilt gebruiken om beter te weten wat je wereld is en bewuster te worden, dan moet je ook het niet vermoede zien, moet je ook kijken naar zaken, die eigenlijk minder interessant schijnen te worden.
Luisteren en kijken naar dingen, waarmee je in feite niet veel te maken hebt en waarop je ook niet gerekend had, zijn een middel om heel wat meer van je wereld te begrijpen en geven je bovendien ervaringen waardoor je later gemakkelijker en sneller zult kunnen reageren wanneer vergelijkbare zaken opeens in uw eigen leven een rol gaan spelen.
Indien u uw waarnemingsvermogens wat wilt oefenen, is het volgende een mogelijke weg: Ga eenvoudig bij een verkeerslicht staan. Stel u zo op dat u daar enige tijd zonder steeds gestoord te worden e.d. kunt blijven staan. Kijk vervolgens naar de gezichten van al degenen, die in de gemotoriseerde voertuigen het rode licht zitten te verwensen. Kijk, hoe verschillende mensen erbij zitten. De een schijnt wel in een dagdroom te vallen, een ander raakt in conversatie, een derde maakt even iets in orde enz. Vraag u af, wat het betekent. Heeft de dromer misschien dozen e.d. achter in de wagen liggen? Wat is het type? Kan het een verkoper zijn die zijn praatje even repeteert waarmee hij zo dadelijk een tot nu toe wat weerspannige winkelier denkt te overdonderen? Hebben die twee mensen, die met sippe gezichten zitten te zwijgen mogelijk ruzie? Vraag u dergelijke dingen eens af. U zult in het begin met verbazing ontdekken, dat er per 10 minuten bij u minstens 60 vragen rijzen, waarbij u zelfs rond 180 mogelijke antwoorden kunt vinden. Doe dit meerdere malen op verschillende ogenblikken en plaatsen en alleen reeds hierdoor gaat u begrijpen dat uw wereld er toch nog anders uitziet en andere mogelijkheden schijnt te behelzen dan u altijd had gedacht. Kijk vervolgens naar al die kleinigheden waaraan u reeds zo gewend bent dat u er niet meer op let. Zie wat er feitelijk alzo om u heen bestaat en besef de betekenis daarvan weer.
Met horen is het al precies hetzelfde. Begin met amusante zaken. Persoonlijk vind ik die mensen, die wanneer een spreker iets betoogt, altijd weer in debat willen gaan vaak zeer amusant.
Vooral in de politiek blijken het vaak ook nog jonge mensen te zijn, die mogelijk beter eerst in het bad en eerst daarna in debat kunnen gaan. Er zijn er van allerlei soort. Maar wanneer die mensen interrumperende uitbarsten in allerhande beweringen, luister goed. Steeds weer blijkt dat zij slechts enkele woorden gebruiken, die werkelijk slaan op het voorgaande. De rest is een naar voren brengen van hun eigen denkbeeld. Komt hierop een antwoord, dan is het de moeite waard eens extra op te letten. De spreker probeert waarschijnlijk degene die interrumpeert stil te krijgen. Hij probeert dus begrip te tonen voor iets, waar hij mogelijk niets van afweet. Wat op zich een interessant iets is. Maar let dan bijzonder goed op en luister: degene die dit antwoord krijgt, reageert niet op hetgeen de spreker zegt, maar dramt door op zijn eigen gedachten. Hij luistert dus niet werkelijk naar de ander en kan zich aan een werkelijke uitwisseling van denkbeelden niet aanpassen. Zo iemand is in feite Oost-Indisch doof voor alles wat niet met zijn eigen denkbeelden of ideologie strookt.
Interessant is ook eens na te gaan, hoe de mensen onder omstandigheden hun werkelijke gevoelens proberen te verbergen achter niet geheel geslaagde formuleringen, zoals: Mannen, we hebben er hard voor gevochten. Nou zeg ik alleen nog maar: we hebbe het dan wel niet gehaald, maar we zijn niet geslagen. Wij gaan met opgeheven hoofden de poort door.
Luister ook eens open naar dergelijke woorden. Zij zeggen iets., Dat zo iemand taalfouten maakt, is niet zo belangrijk. Dat komt nog in de beste kringen voor. Het meest opvallende is wel dat de spreker aanvoelt, maar niet toe wil en kan geven dat hij de zaken verkeerd heeft aangepakt. De man probeert een trots te handhaven, die er in feite niet meer is. Zoals het duidelijk is dat achter die woorden een verbetenheid schuilgaat, die heel wat anders is dan je, gezien de woorden en de mogelijk gesloten overeenkomst, mogelijk zou veronderstellen.
Luister naar die dingen en je leert heel veel over je medemensen. Luister ook wanneer u van het langzaam maar zeker tot een luxe wordende openbare vervoer gebruik maakt, naar hetgeen elders in uw compartiment wordt besproken. Brokstukken van gesprekken vormen langzaam maar zeker een soort mozaïek van menselijkheid. Alles schijnt de revue te moeten passeren. Het geheel wordt een sketch, een soort toneelspel, dat de werkelijkheid opvoert over zichzelf. En wanneer het werkelijk geheel stil rond u is, luister dan toch eens, Luister naar de nacht, luister naar jezelf, Laat alle beelden in je opkomen, draai door met alles wat je in gesprekken gezegd had moeten hebben, maar waar je niet op het ogenblik niet op kon komen. Laat die zelfbespiegelingen maar op je afkomen, grijp niet in, maar luister naar de wereld en luister naar jezelf. Kijk ook waar je kunt naar de wereld en kijk ook eens naar jezelf.
Wanneer je dit geregeld doet, ga je op de duur anders naar de wereld kijken, je verstaat beter wat je hoort, begrijpt beter wat je ziet en bovenal besef je beter, hoe en wat jezelf bent. En dat is belangrijk. Ik zou u vele voorbeelden kunnen geven van de schijnbaar zo gewichtige praatjes die er verkocht worden. Ik kan u vele voorbeelden geven van plichtmatig schijnbaar optimisme of een doelbewust gebracht pessimisme dat wordt ingekerfd in de werkelijkheid om de mensen ervan te weerhouden te veel te vergen.
Kijk naar de wereld en leer haar begrijpen. En wanneer iemand van een politieke partij verklaart met een uitslag blij te zijn, probeer het achterliggende te ontdekken. Ook voor u komt de tijd weer dat u dergelijke dingen in overvloed kunt horen en tot die tijd zijn er buitenlandse verklaringen genoeg te horen. Dat gaat dan ongeveer: “dat wij 2% verloren hebben moet ik toegeven, maar rekening houdende met alles, wat er de laatste tijd gebeurd is en rekening houdende met de slechte conjunctuur in deze tijd, waarin wij regeringsverantwoording dragen, is het in feite een grote blijk van goedkeuring en vertrouwen dat wij slechts 2% en slechts een zetel hebben verloren. Het is een bewijs van de kiezers, die ondanks alles nog steeds vertrouwen in ons tonen, dat wij op de ingeslagen weg dienen voort te gaan” etc.
Zo iemand zegt in feite: ik ben niet erg gelukkig met de uitslag, maar kan toch niet toegeven dat wij verloren hebben, dat het ons minder goed gaat dan wij gehoopt en verwacht hadden. Want indien ik toegeef dat het een tegenslag is, zijn er mogelijk een volgende maal nog meer mensen die ons in de steek laten.
In feite probeert de man met krampachtige woorden de suggestie aan zijn getrouwen te geven dat het morgen weer beter zal gaan. Zoals anderen proberen hun falen om te buigen in een slagen met woorden als: “Het is duidelijk dat de huidige conjunctuur het ons erg moeilijk maakt. Maar wanneer wij allen tezamen een offer willen brengen – en daar mag je toch, naar ik meen wel op rekenen – zullen wij ons gestelde doel ongetwijfeld alsnog eens kunnen bereiken.
Zeker, wij hebben gezegd dat wij het aantal werkelozen zouden verminderen. Maar daartoe hadden wij dan ook de medewerking moeten hebben van de bevolking, de vakbonden. Zonder een stapje terug kan zoiets niet verwezenlijkt worden. En zelfs dan blijft gelden dat de wereldconjunctuur zijn invloed behoudt op de werkgelegenheid in ons land.”
Luister naar zo iemand en vraag u af, wat hij werkelijk zegt. Dan ontdekt u dat hij in feite beweert: “Ik had het mij ook anders voorgesteld. Ik kan niet beter, maar ik doe mijn best. Dus blijf in ’s hemelsnaam maar op mij vertrouwen. Misschien kunnen wij er toch nog iets van maken. Maar houd er wel rekening mee dat, wanneer ik er iets van moet proberen te maken, jullie daarvoor zwaar zullen moeten betalen.
Het leven wordt interessanter, maar ook doorzichtiger, wanneer je leert op deze wijze te luisteren naar hetgeen de mensen zeggen. Zo vind ik het altijd ook interessant dominees aan het werk te horen.
Niet dat ik iets tegen dominees heb. Er zijn tegenwoordig heel wat dominees, die kennelijk al in het volle leven staan. Maar helaas zijn er ook nog heel wat, die uit een geestelijke apotheek schijnen te komen en de zalfpot nog in de keel hebben. Interessant is de wijze, waarop zij het christendom benaderen. Soms lijkt het dan iets op het volgende: de Here Here is met ons. De Here Here staat achter zijn heerscharen, de Here Here is een heer. En wij, wij willen met de Here Here heer zijn en daarom zeg ik u namens de Here Here: wees heer in het verkeer.”
Zeker, dat is een parodie. Maar is hetgeen van menige kansel verkondigd wordt niet even onzinnig, wanneer je goed luistert? Maar al te vaak is een opsomming van veronderstellingen, leerstellingen en illusies samengevlochten tot een overtuiging, die de spreker zelf niet eens volledig bezit.
Luister en zie, kijk naar de mensen, luister naar de mensen. Kijk naar het gezicht van een mens die bereid is om anderen te woord te staan, maar natuurlijk niet zonder meer opening van zaken wenst te geven. Luister naar de vaak bijna onnavolgbare wijze, waarop men beheerst een ander vertelt, dat men al het noodzakelijke heeft gedaan, maar gelijktijdig weigert te vertellen, wat dat dan wel was.
Let op de wijze van bewegen, spreken, de gelaatstrekken van de mensen en opeens zie je iets op de achtergrond. Dan zie je iets van het werkelijke karakter, de aard, de problemen, maar ook de schuld van dergelijke mensen duidelijk voor je. Ik wil geen namen noemen, maar geef slechts een enkel algemeen geldend voorbeeld: Menten. Trekken die u opeens ook aantreft in het optreden en bewegen van een directeur van een reeks charitatieve instellingen, die voelt dat men verantwoording van hem eist.
Maar let wel, dergelijke eigenaardigheden vallen de opmerkzame beschouwer en luisteraar dan ook opeens op in sommige politici van goeden naam en bij vromen, die de goegemeente komen bepreken.
Kijk en luister. Kom niet meteen tot een oordeel, maar laat de opgedane indrukken in u doorwerken. Luister vooral ook naar hetgeen zo iemand werkelijk zegt en laat u niet overdonderen door de cadans van de woorden, op de stortvloed van vreemde woorden, die over u worden uitgestort. Opeens zult u weten wat voor een mens het is, die daar gaat, spreekt, handelt. U zult weten wat u van zo iemand kunt denken en u zult – wat nog belangrijker is – weten wat u van iemand werkelijk kunt verwachten. Bovendien zult u al beseffen, wat een mens met zijn woorden wil verbergen en welke denkbeelden hij in feite op de voorgrond wenst te schuiven.
Kijk en luister en zie wat meer van de werkelijkheid, U hebt trouwens geluk. Bij u is het mogelijk zoals overal te horen en te zien, maar u leeft nog niet in een land, waar zwijgen verder noodzakelijk is. Er zijn heel wat landen, waarin men uw horen en zien wel niet verbiedt, maar u dwingt, over alles wat u zo beseft, verder te zwijgen. Een mens die zijn eigen werkelijkheid zo leert kennen en steeds meer de achtergronden beseft, een mens, die niet alleen met blindkleppen naar voor kijkt naar wat hij wil of geacht wordt te zien, maar het geheel voortdurend in zich opneemt heeft meer mogelijkheden,
Leer je alle details tot de olieachtige glans die de regen op het wegdek tovert, de val van het licht, de houding van de mensen die je voorbijgaan en zelfs de wijze, waarop zij hun voeten neerzetten, dan leer je ook andere dingen steeds beter zien. Want het is niet zo dat horen en zien alleen maar zintuigelijke functies zijn. Zij zijn in zoverre zintuigelijk dat de overheersende impulsen die uw klankherinnerings- en beeldherinneringscentrum bereiken van ogen en oren plegen te komen.
Wanneer u kijkt vergelijkt u, wanneer u luistert vergelijkt u. Is men hierop steeds gespitst, dan wil dit zeggen dat andere indrukken die ontstaan, indrukken die mogelijk belangrijker zijn dan de stoffelijke, maar niet zo sterk en oppervlakkig kenbaar zijn, in het bewustzijn steeds meer mee gaan spelen. Zeker, dan denkt u mogelijk, dat u iets ziet. U denkt een vreemde schim te zien, die wegglipt langs de zijkant van uw blikveld en wanneer u dan probeert er rechtstreeks naar te kijken, is er niets.
U hoort opeens een fluistering, een zindering, een klank, die bij het stoffelijke geheel niet past. Het is soms net of er opeens een stoorzender in de buurt zit, maar wanneer je je erop probeert te concentreren, hoor je niets meer. Dat komt omdat u te zintuigelijk reageert. Kijk niet er heen, luister er niet gespitst naar, laat het eenvoudig op je inwerken. Dan wordt het duidelijker, al blijkt nu de waarneming eerder in jou te liggen.
Op deze wijze kan een mens leren meer te zien en meer te horen dan er zuiver stoffelijk aanwezig is. En dankzij deze wijze van waarnemen, kun je al snel zien of een mens ziek is dan wel gezond, dankzij het waarnemen van een uitstraling die je visueel niet eens zou kunnen omvatten, laat staan omschrijven naar werkelijkheid.
Je hoort soms een gebeuren zich aankondigen, een stem spreekt schijnbaar over zaken, die nog geen feit zijn, maar kennelijk in al het voorgaande reeds dermate zijn vastgelegd, dat zij onontkoombaar schijnen te zijn. Je vangt gedachten op, die nog niet uitgesproken zijn en hoort ze als woorden.
Zo, kun je weten wat er gaat gebeuren. En mogelijk breng je het nog verder en leer je je horen en zien dermate uit te breiden, dat ook de meer geestelijke werelden binnen je waarnemingsbereik komen. Het is een feit dat zowel het klankherinneringscentrum in de hersenen als het beeldherinneringscentrum gestimuleerd kunnen worden door andere dan zintuigelijke impulsen.
Of dit waar is? U kunt soms uw ogen dichtdoen en opeens een landschap of een persoon blijven zien, die u reeds schijnbaar zintuigelijk had waargenomen, maar dan als geïmposeerd op de werkelijkheid.
Op deze wijze zijn contacten mogelijk met mensen van uw eigen wereld, wezens van een andere wereld of sfeer, indien u deze niet wenst te aanvaarden, zo behoeft u alleen maar uw belangstelling op iets geheel anders te richten en de waarnemingen verdwijnen. Last behoef je er dus niet van te hebben, maar op het ogenblik dat u zich zo wijd mogelijk openstelt, blijken er dan allerhande waarden van zowel de sferen als de menselijke wereld tot u door te dringen, die u zonder dit nooit had waargenomen.
Al deze dingen tezamen verschaffen u dan een beeld van de werkelijkheid dat veel juister, compacter en sprekender is dan alles, wat u middels de normale wijze van kijken en luisteren ooit kunt verkrijgen.
Het is belangrijk dat je je steeds zoveel mogelijk van alle waarnemingen bewust bent. Er zijn mensen, die de gehele dag muziek hebben aanstaan, maar vraag je hen, wat zij in feite hebben gehoord, dan komen zij gemeenlijk niet verder dan een vaag: het was wel aardig. Blijf je vragen wat zij dan wel voor stukken gehoord hebben, dan zeggen zij maar iets. Zij zeggen bv. iets gehoord te hebben van de Beatles, terwijl het stuk in kwestie feitelijk de Traumerei van Schumann was of iets dergelijks.
U hoort zoveel, maar u hoort er in feite vaak aan voorbij. Mogelijk zou het beter zijn minder geluidscoulissen rond u op te richten en eens wat meer bewust en gericht te luisteren naar de dingen, die voor u werkelijk van betekenis kunnen zijn.
Wees niet bang uw lawaai box eens af te zetten, zelfs wanneer dit betekenen zal dat u nu opeens de ruzie van de buren kunt horen en het gedaver hoort van het verkeer dat voorbijraast of het wanhopig janken van een hond die vindt dat het de hoogste tijd is dat er eens iemand thuiskomt nu hij alle voorhanden zijnde kranten al heeft verscheurd. Het draagt ertoe bij dat u niet meer alleen een beeld hebt van uw eigen kleine wereldje, maar meer begrijpt wat er zich rond u afspeelt. En wanneer u zich daaraan dan niet ergert, maar wel bewust combineert, kunt u vermoeden welke problemen er in die omgeving kunnen optreden. Wat kan helpen te beseffen hoe u zelf allerhande zaken wat beter dan voorheen kunt doen.
Horen en zien zijn voor de mens middelen ter oriëntatie, zeker, maar zij houden meer in dan alleen maar het vaststellen van je richting of het overdragen van gegevens en kennis tussen mensen. Het zijn tevens hulpmiddelen waardoor wij onszelf juister en beter kunnen leren bepalen te midden van de wereld, die voor ons nog de onze is en al wat daarmede verbonden is. Commentaar?
Niets? Ik had gedacht tenminste tegen die namaakpreek van die namaakdominee enig bezwaar te krijgen. Wees in de naan van de Heer, “heer in het verkeer”, leek mij voor enkelen nogal aanstotelijk, ofschoon er werkelijk een dominee is geweest, die iets dergelijks eens van de kansel heeft verkondigd.
Een ander sprak: Een christen dient zijn naasten lief te hebben. Dat betekent ook dat wij hen niet ondersteboven mogen rijden in het verkeer, zelfs wanneer zij daartoe aanleiding geven. Dit was een man die mij trof door zijn wel zeer moderne, maar doeltreffende opvatting omtrent het christendom.