Gebruik van eigen positieve krachten

image_pdf

08 november 2005

Zoals gewoonlijk aan het begin van onze avond wensen wij u erop attent te maken dat wij niet alwetend noch onfeilbaar zijn en dat wij het altijd nog belangrijk vinden dat u over het gebrachte steeds zelfstandig nadenkt en uw eigen mening vormt.

We zouden vanavond een beetje in de praktische richting willen gaan, maar er zijn toch wel eerst een paar kleine zaken die wij hier even op zijn punt willen zetten.

U hebt opgemerkt hoe de laatste tijd rondom u de wereld nogal een beetje in vuur en vlam staat, letterlijk en figuurlijk. Wij hebben u na de natuurrampen in Azië gewaarschuwd dat hier in deze contreien ook de gevolgen van deze golven zouden te ondervinden zijn. En tot onze spijt hebben wij moeten opmerken dat jullie allemaal wel heel goed luisteren, maar wanneer het op praktijk aankomt, het soms minder goed gaat. Praktisch iedereen van deze groep heeft zijn uiterste best gedaan om aan de oefeningen te voldoen, dat weten we, maar anderzijds, lieve vrienden, laten jullie je nog veel te veel meeslepen in wat de maatschappij rondom u eigenlijk creëert en wat er gaande is. En dat kan gaan van onnadenkelijk of onnadenkend handelen; dat kan gaan van aanvoelen van: oh, ik wil het zo en dat gaat niet en toch moet het zo.

Er zijn 1001 zaken die we zo naar voor kunnen schuiven. Het is echter belangrijk – en het zal nog in de komende maanden belangrijker worden – dat je u van die zaken steeds meer kunt distantiëren. Je moet steeds trachten achter de schermen te kijken wat er gaande is en u niet laten meeslepen in ideeën en gedachten die, misschien heel spontaan, opkomen.

Want het is juist in deze chaotische sfeer die overal heerst, dat er ingespeeld wordt door allerlei krachten op uw gedachtebeelden, waardoor deze gedachtebeelden, wanneer zij door iets geraakt worden, meestal in eerste instantie een verkeerde richting uitgaan. Uw emotie wordt geprikkeld en u zit rapper aan de verkeerde zijde bezig dan dat je zou kunnen denken.

Dit geldt zo goed voor de werking van een groep als deze, dan wanneer u gewoon, bij wijze van spreken, in een grootwarenhuis boodschappen aan het doen bent en er zijn perikelen, of wanneer u met de auto in het verkeer rijdt, of zelfs wanneer u zich ergens gewoon tussen een aantal personen bevindt.

We zijn in een periode – en deze periode zal nog versterken – dat alle prikkels goed zijn om agressie te veroorzaken, alle prikkels goed zijn om misverstanden te creëren en het gevolg daarvan is dat, wanneer je daar niet doorprikt en wanneer je u daar niet voor afschermt, je in de komende maanden meegaat, met alle gevolgen natuurlijk van dien.

En dat willen we toch zeker voor leden van deze groep trachten te vermijden. Daarom deze kleine waarschuwing aan het begin van deze avond.

Dan gaan we even verder trachten te gaan op de praktische zijde. We leven in een tijd waar heel veel mogelijk is, waar men u van alles, bij wijze van spreken, tracht wijs te maken; dat er gevaar rondom u is, dat wanneer een vogel overvliegt, om het zo te zeggen, de dood meevliegt, enz.

Voor al deze zaken is het zeer belangrijk dat u zich heel bewust, maar heel bewust, afschermt en daar ook niet in meegaat.

Nu hebben we jullie allemaal al aangeleerd van hoe een afscherming op te bouwen, hoe je in een cocon van licht te brengen, hoe uw aura eigenlijk te laden, enz.

Nu, een ander facet daarin – en dat wordt interessant – is dat je gebruik kunt maken van uw eigen positieve krachten naar anderen toe om bv., wanneer je op een bepaald punt in moeilijkheden komt, deze eigenlijk te pareren.

We hebben u al uitgelegd hoe het derde oog werkt. De meesten onder u zijn daar redelijk mee aan het experimenteren en zullen, langzaam maar zeker, naargelang zij zekerder worden in hun handelingen, daar heel goede resultaten mee hebben. Maar een ander zeer interessant gegeven in deze tijd is: wanneer u bv. gebruik gaat maken van de krachten van uw keelkopchakra. Dit ligt op een totaal andere grootorde, waar je dus met uw derde oog bepaalde gedachtestralingen kunt uitstralen, waar je bepaalde personen hun gedachten kunt beïnvloeden, waar je beelden kunt doorgeven enz., ga je wat de keelkopchakra aangaat veel gemakkelijker bv. helende krachten of harmoniserende krachten kunnen uitzenden, doorgeven, laten wisselwerken, met als gevolg dat er tussen u en bepaalde personen een beter evenwicht kan ontstaan. Dit gaat niet gepaard, en dit is toch belangrijk te zeggen, met bv. gedachtebeelden. Daarvoor gebruiken we normaal ons derde oog.

Maar stel u voor: er is iemand die zich niet goed voelt en uw hulp vraagt; een heel simpel voorbeeld. Dan kunt u gewoon vanuit meditatief proces, u moet zelfs niet bij de betrokken persoon zijn, maar gewoon aan deze persoon denkende, vanuit meditatief proces, krachten, in dit geval helende krachten, laten vertrekken vanuit dat brandpunt, vanuit uw keelkopchakra. U moet daar geen speciale voorstelling bij maken. U moet ook niet zitten denken: nu zend ik dit of dat. Nee, je denkt gewoon aan de persoon en je laat gewoon de energie vrijelijk gaan, vrij vloeien. Sommige mensen zullen per se daar een kleur willen aan geven, dat kan je doen. En wanneer je met de keelkopchakra zou werken, dan zou ik zeggen: “Kijk, melkwit zal in dit geval het aangenaamste en het gemakkelijkste zijn om te acteren.”

Je kunt zelfs zo ver gaan dat je op het ogenblik dat je voelt: er is een wisselwerking, er is een harmonie met de persoon die ik wil helpen, van bv. vanuit uw zonnevlechtchakra u open te zetten en zo een wisselstroom te laten ontstaan. Wel in die gevallen dat je niet aanvaardt en dat je duidelijk voorstelt dat je niet negatieve zaken ontvangt, maar dat er een positieve doorstroming, een soort roulement, kun je zeggen, van krachten aanwezig is.

En voor de perfectionisten onder jullie kun je daarbij dan het beeld opbouwen dat je verbonden bent met de oerkracht, de odkracht, prana, of noem maar op, via uw eigen ruggenwervelzuil, via de kundalini, en zo via het kruinchakra met de kosmos. Maar dat is eigenlijk maar een beeldvorming die op dat moment bij werking van deze chakra’s eigenlijk weinig ter zake doet. Maar voor sommigen kan dat van belang zijn, omdat zij eigenlijk ergens willen een zekerheid hebben in hetgeen men doet.

Deze oefening geldt heus niet alleen voor mensen die fysiek ziek zijn. Je kunt dit zeker heel goed doen bv. naar mensen die, in deze tijd komt nogal veel voor, depressief zijn of met psychische problemen kampen. U kunt dit ook doen bv. bij mensen waarvan, of mensen die op een bepaald moment, zonder dat zij eigenlijk depressief zijn of ziek zijn, maar een moment hebben dat zij echt niet meer weten hoe het verder moet of welke keuzes zij moeten maken, enz. Ook hier kan deze, en niet in beelden gevangen energie, kracht, voor de personen een hulp zijn en kun je dit – en dat is dan wel zeer boeiend – laten circuleren waardoor je zult opmerken dat deze personen langzaam maar zeker in gedachten wijzigingen ondergaan en op een bepaald ogenblik dan wel degelijk ergens licht aan de einder zullen ervaren, waar zij zich dan kunnen op richten.

Is iedereen nog mee? Is het duidelijk? Of zeggen jullie op dit moment: stop, we kunnen niet volgen?

  • Moet die hulp gevraagd worden, broeder? Want ik ken wel iemand die depressief is, waar ik dagelijks bij ben, maar ik denk niet dat zij openstaat voor hulp.

Wanneer iemand niet openstaat voor hulp, heeft het ook geen zin om deze hulp te geven. Het blijft altijd, en dat is essentieel, zeker in deze tijd, dat hulp moet gevraagd worden, onder welke vorm ook. Want, vergeet niet: het is niet omdat iemand die u kent bv. depressief is, dat deze persoon eigenlijk geholpen wilt worden. Wij zien zeer dikwijls in deze maatschappij dat zeer velen de ziekte koesteren en hoegenaamd niet uit het ziektepatroon willen ontsnappen. Ik zou zeggen: “Maar gelukkig voor uw medische wereld, want anders zouden er nog meer werklozen komen.”

Maar goed, je kunt altijd, en dat is universeel, een positief beeld naar voor brengen, maar je kunt nooit zeggen van: “Nu ga ik jou eens bestoken met positieve krachten omdat jij, volgens mij, moet dan maar genezen en positief gaan denken.” Dit zou zelfs in een beginnerstadium, waar jullie toch nog toe behoren, zeer gevaarlijk kunnen zijn. Want op het ogenblik dat u met deze krachten werkt en de persoon in kwestie weigert deze te aanvaarden, dan kan er een serieuze terugslag komen, zeker wanneer u even vergeet van u goed af te schermen voor een terugslag, en dan zou het wel eens kunnen zijn dat u zich de eerste dagen echt niet al te happy gaat voelen. Want u mag niet vergeten, alles is in evenwicht.

Dus, op het ogenblik dat de andere persoon weigert en aanvoelt: “ai, men probeert mij, tussen haakjes gezegd, uit een heel gemakkelijke positie te halen en dat wil ik niet, want ik voel mij in mijn positie geaccepteerd in de maatschappij, beklaagd in de maatschappij, enz.”, dan kun je krijgen dat daar een serieus negatief gegeven wordt weergegeven. En dan moet je wel even kunnen daarop reageren, om het zo te zeggen.

Dus, en dat geldt voor alles en die regel blijft geldig: “hulp moet gevraagd worden, onder welke conditie ook. Op het ogenblik dat je zomaar overal hulp gaat verlenen, gaat het niet. Dan ga je teveel tegen krachten botsen die ook voor u niet al te positief zijn, ondanks het feit dat u denkt van: “ach maar, ik werk toch met positieve krachten en ik wil toch het beste bereiken”. Dit idee kun je hebben maar vergeet. Niet dat wij nooit als stofmens, ik zal het zo uitdrukken, zeker kunnen zijn van met wat wij omgaan. Je kunt vermoedens hebben, je kunt aanvoelen, maar uw stof is, zeker in deze begin-leerfase, uw beperking. En daarom houd je u best aan de gestelde regels.

Zo, is dit voor iedereen duidelijk?

Het doet mij plezier dat iedereen goed mee is.

Goed. Je hebt nu langzaamaan van ons een beeld gekregen van wat de mogelijkheden zijn die jullie stoffelijk, of beter gezegd, jullie fijnstoffelijk lichaam, zoal inhoudt.

Wanneer je nu deze oefening gaat volvoeren, dan is het ook van belang dat je zelf in evenwicht bent. Daarmee willen we zeggen: begin niet, ook wanneer het u gevraagd is, maar kracht en energie door te stralen op het ogenblik dat u zelf niet in evenwicht bent. Wanneer u toch gevraagd wordt om hulp te geven, dan kunnen we u de raad geven van deze vraag verder door te spelen, eventueel aan andere leden van de groep, of zelfs, indien dit om welke omstandigheid ook niet zou lukken, het vanuit de groep, en dan bedoel ik hier ook vanuit onze zijde, dit door te geven en te vragen van hulp te bieden.

In eerste instantie is het altijd belangrijk dat diegene die met krachten wilt werken, hoe je ze ook wilt benoemen, hoe je er ook wilt mee omgaan, dat je zelf in evenwicht bent, dat je zelf voelt dat je deze krachten beheerst.

Op het ogenblik dat u, bv. in gedachten zwartgallig bent, angstig bent, onzeker bent, dan raden we u volledig af van deze oefening naar anderen toe uit te voeren. Dan moet u in eerste instantie proberen, via hetgeen we jullie geleerd hebben, uzelf in evenwicht te brengen, alles bij uzelf onder controle te krijgen, en eens dat u dan voor uzelf kunt zeggen: “ik voel mij goed in mijn vel, ik voel dat alles onder controle is”, dan maar eerst kun je naar de anderen gaan werken. Dat is heel belangrijk! Want vergeet niet: iemand die ziek is, of het nu fysiek of geestelijk is, en die probeert anderen te gaan helpen, zal in eerste instantie eerst in harmonie zijn met de zwakte, met de afwijking, met het ziektepatroon dat aanwezig is in diegene die hij of zij wilt helpen, met als gevolg dat er niet een verbetering ontstaat, maar dat voor uzelf er een verslechtering ontstaat en in vele gevallen ook naar de persoon toe die zogezegd wilt geholpen worden.

Ach, en maak u niet de illusie, om het zo te zeggen, dat dit enkel geldt op het terrein van geestelijke hulp; dit geldt zo goed op alle andere terreinen. Dat wordt nogal eens vergeten en daardoor worden er in uw maatschappij redelijk veel flaters gemaakt.

Op het ogenblik dat je niet in de juiste vorm bent en je gaat werken aan iets dat ook niet in de juiste vorm is, dan krijg je gewoon een harmonie tussen de beide negatieve zaken en krijg je gewoon als reactie een versterking, met alle gevolgen van dien.

Dus, mijn lieve vrienden, het is zeer belangrijk, voor ieder van u hier individueel, van aan uzelf verder te werken, van trachten de evenwichten, zo goed in uw denken, uw voelen, als in uw ganse lichaam, op te bouwen.

Ach en denk niet: “ik kan dat niet”. Denk niet: “nee, want ik dit of dat”. Iedereen die hier aanwezig is, heeft deze mogelijkheden. Iedere mens zelfs heeft deze mogelijkheden. Alleen kan het niemand voor u doen, maar moet je zelf de koe bij de horens nemen. En dat is soms wél problematisch. Zeker, als wij deze zaken hier bekijken, de maatschappij waarin u leeft, de eisen die zogezegd gesteld worden en zolang dat je daaraan wilt beantwoorden, kan dit voor sommigen wel zeer zware problemen geven. Op het ogenblik dat je u daarvan kunt bevrijden, dat je kunt leven vandaag met volle inzet, dan ga je opmerken dat ook heel veel zaken die u anders het leven moeilijk of zuur maken, zullen verdwijnen. Want zo goed, lieve vrienden, dat de wereld die u gekend hebt eigenlijk al verdwenen is, zo is het noodzakelijk dat u al uw oude gewoonten eigenlijk laat smelten als sneeuw voor de zon. En dat je u tracht, dag na dag, te heroriënteren en te functioneren in deze wereld zonder dat je eigenlijk, zoals vroeger, een afgelijnd beeld hebt van hoe u in deze samenleving moet leven, u gedragen, uw contacten moeten zijn, enz.

Ik weet dat wat ik nu zeg zeer moeilijk ligt, dat velen hier dit als onoverkomelijk zien, maar u hebt het privilege te beseffen dat er andere mogelijkheden zijn, dat je met andere krachten kunt werken en dat je u uit deze maalstroom van afbraak kunt terugtrekken om reeds nu, in de opbouwende golf, u te ontplooien. De keuze is vrij, de keuze is aan jullie. Maar je zult zien dat al wat je tot hiertoe hebt geleerd, dat je dit in de komende weken en maanden heel erg zult kunnen gebruiken.

Een ander belangrijke factor is dat je ook onderling steeds sterker met elkaar zult moeten gaan samenwerken, dat je steeds sterker zult moeten beseffen dat een groep een groep is en dat in die groep ieder lid van de groep gelijkwaardig is en dat ieder lid van die groep eigenlijk op elk moment beroep moet kunnen doen op de andere leden. Dat is belangrijk. Want er gaan zich in de komende tijd aardig wat verschuivingen  voordoen. Hou daar rekening mee.

Het is ook belangrijk dat u de oefening die we u gegeven hebben om te trachten via uw derde oog waarnemingen te doen, zaken aan te voelen, dat je dat langzaam maar zeker als een normaal gegeven gaat trachten te ervaren. Dat je daar rekening gaat leren mee houden. Ach, en ik weet het, in den beginne zul je nog veel aardige zaken waarnemen, zul je misschien plots beelden zien die u misschien een beetje huiverig maken, zul je misschien gewaarschuwd worden om bepaalde zaken niet uit te voeren en misschien weer voor anderen wel. De kunst hier gaat zijn dat je genoeg zelfvertrouwen opbouwt om te volgen wat je waarneemt en niet zoals je op het ogenblik, of de meesten toch onder jullie op het ogenblik, nog doen: hetgeen wat zij waarnemen weg te praten, omdat ze vinden dat dit eigenlijk toch niet kan.

Hierdoor breng je uzelf in een moeilijke positie, krijg je achteraf de confrontatie en bouw je voor uzelf dan een schuldgevoel op dat eigenlijk langs geen kanten nodig is. Voor de meesten onder u zal het in de toekomst zijn dat ze werkelijk hun gevoeligheid zien toenemen.

Je moet natuurlijk opletten dat, wanneer je bv. waarneemt dat je niet alleen bent, dat je bv. een nogal doorzichtige figuur waarneemt, sommigen onder u gaan deze ervaring waarschijnlijk binnen niet al te lange tijd doormaken, dat je wel in gedachten daarmee communiceert, maar dat je niet midden op de straat begint te praten met zo iemand. Oh, van ons mag je het gerust hoor, is geen probleem. Maar het zou wel eens kunnen zijn dat er snel een ziekenwagen aankomt en dat men u dan, zeker in deze periode, nog eens gemakkelijk in een niet al te gemakkelijk kleed zal steken, of hoe u het ook wilt noemen, een soort dwangbuis. Er zullen meer zaken bij de meesten op de weg komen die zij niet direct verwachten.

Gebruik uw eigen gevoeligheid. Spreek, praat, wissel gedachten uit, maar hou het onder elkaar. Daarmee willen we zeggen: wanneer je geholpen wordt, op welke wijze ook, op geestelijk gebied, wanneer je een helper ziet, om het zo uit te drukken, dan moet je daar niet mee te koop lopen. Zeker niet in deze tijd, omdat als je dit zou doen, en dit is dikwijls zelfs voldoende in de familie zelf, dat men tegen u gaat zeggen: “Ah, fantaseer zoveel niet!” En dit is voldoende om u als het ware aan het twijfelen te brengen, met als gevolg dat je het moeilijker krijgt in een volgend contact. En dit zou spijtig zijn.

Je moet de zaken langzaam maar zeker laten ontwikkelen. Vanuit onze zijde zullen we alles trachten te doen om voor ieder van u dit zo duidelijk mogelijk op te bouwen en uit te werken. Maar, het zal enkel maar lukken op het ogenblik dat elk lid, hier aanwezig, afstand kan nemen, los kan laten, van de gewoontepatronen die hij of zij gedurende het leven dat je al op deze aarde rondloopt, hebt opgebouwd.

Dit gaat een van de moeilijkste maar de meest waardevolle leringen en ervaringen zijn die je vanuit zo’n groep als deze kunt aanleren en kunt waarmaken. En dan zal je zien: eens dat je die tweede werkelijkheid voor u kunt aanvaarden en doorleven als eigenlijk uw echte werkelijkheid, dat je in deze maatschappij, ondanks alles wat er gebeurt, altijd de juiste woorden zult weten, je op de juiste plaats zult bevinden en de juiste hulp zult kunnen verlenen.

Zo, dat was hetgeen ik jullie vanavond wou brengen. Ik ga het medium vrijgeven. Wat ik graag van jullie verlang is dat je over deze zaken grondig nadenkt, het gebrachte herbeluistert, en vooral dat je gaat proberen het in de praktijk toe te passen. Dat je ook langzaam maar zeker als stofmens en als zoekende geest hier dichter naar elkaar toe kunt groeien en komen. Dat is belangrijk!

Je moet leren met elkaar te communiceren. Je moet leren open te staan voor elkaar, ondanks de verschillen die hier aanwezig zijn, waarvan we steeds hebben gezegd dat deze verschillen juist de rijkdom kunnen uitmaken van deze groep.

De spreker in het tweede gedeelte zal jullie waarschijnlijk in een zeer speciale meditatie begeleiden, die eigenlijk aansluit bij de verschuivingen die op dit ogenblik rondom u bezig zijn.

Mijn lieve vrienden, ik dank u voor uw aandacht. En heb je ons nodig, je weet het, één gedachte is voldoende maar je moet het wel doen. Want, zoals zojuist gevraagd is: “Moet er hulp gevraagd worden?” en het antwoord ‘ja’ was, geldt dit ook naar ons toe. Wij mogen niet ingrijpen, wij mogen niet handelen wanneer er naar ons toe geen vraag is gericht. Vergeet dit niet.

Ik wens jullie nog een gezegende avond.

Deel twee

Men heeft mij gevraagd jullie te begeleiden in de tweede werkelijkheid. Ik hoop dat jullie allen de bereidheid zult hebben om even uw dagdagelijkse beslommeringen achter u te laten en met mij een andere wereld te betreden.

Meditatie: Tweede werkelijkheid

Mijn beminde broeders en zusters, ik begrijp dat het voor jullie als westerlingen niet evident is om jullie verslavingen achter te laten. Want wees nu eens eerlijk: worden jullie niet geleefd? Jullie lopen allen achter de illusie van tijd aan. Een westerling heeft nooit tijd, waardoor hij vergeet dat hij eeuwig leeft, eeuwig bestaat.

Zoals we hier nu samenzitten, mijn beminde broeders en zusters, is de tijd niet meer aanwezig. Het is een illusie van te denken dat de wijzers van een klok uw leven kunnen bepalen. Uw leven wordt bepaald door de krachten en de energieën die rondom u zijn. Uw leven wordt bepaald door de drang naar kennis, uw drang naar bewustwording, uw drang naar terug te keren naar de Bron vanwaar u ooit ontsproten bent.

Beminde broeders en zusters, neem mij niet kwalijk dat ik tegen jullie zeg dat al wat je op het ogenblik toch zo belangrijk vindt, eigenlijk pure illusie en waan is. En wanneer u deze westerse waancultuur tracht vast te houden, dan zul je deze als sneeuw voor de zon zien verdwijnen. Dan zul je u angstig en onzeker gaan voelen. Want dan ga je mee in wat het Westen beheerst: de ik-zucht, de begeerte naar meer, maar meer die eigenlijk niet bestaat. Want wees nu eerlijk: wanneer je terug aan onze zijde komt, wat kun je meebrengen van al dat meer? Helemaal niets! Het enige wat waarde heeft, het enige dat je meebrengt, is de werkelijke ervaring die je in dit stoffelijke voertuig hebt kunnen opdoen, hebt kunnen leren. De ervaring dat het belangrijker is mens te zijn onder de mensen, dan te kunnen beschikken over veel glamour en glitter. Dat het belangrijker is u één te voelen met deze aarde, met deze kosmos, met de Bron waaruit je ontsproten bent. Want ieder van jullie is uit dezelfde Bron ontsproten. En ach, maakt het werkelijk een verschil dat de ene druppel een beetje meer modder in zich draagt dan de andere? Dit maakt noch voor de druppel, noch voor de kosmos enig verschil uit. En toch zijn al deze druppels, om het zo te noemen, van elkaar verschillend. Maar op het ogenblik dat deze druppels zich gaan bekijken in hun verschillen, dan verdampen zij, verdwijnen zij. Maar op het ogenblik dat zij gewoon samenvloeien, zich niet storen dat de één een beetje zand draagt, de ander misschien een korrel, de volgende misschien een zaad, maar wanneer zij beseffen dat zij gelijk zijn en dat zij, vanuit die gelijkheid, één kracht vormen, dan ervaren zij hun oorsprong, dan ervaren zij de Bron van waaruit zij gekomen zijn en kunnen zij hun weg die zij begaan hebben, volbrengen.

En zo zal de ene druppel de dorst lessen van de plant die langs zijn weg staat. De andere druppel zal misschien eerst verdampen om dan, als een weldaad, terug naar beneden te komen en zal elke druppel zijn eigenste taak volbrengen in dit grote geheel en keert elke druppel met zijn nieuwe ervaring terug tot deze mooie Bron.

Dat, mijn beminde broeders en zusters, is wat ik u hier duidelijk wil maken. Wie je ook bent, wat je ook bent, ach, dat heeft geen enkel belang. Maar de betekenis die je kunt hebben voor de ander, dat is wat ieder onmisbaar maakt; de betekenis: dat is het.

Al is er maar één vriendelijk woord dat je ooit hebt gesproken tegen een mens die droevig was, kan al de vervulling zijn van dit stoffelijk bestaan. Ach, wat maakt het dan uit of je vandaag een dak boven je hoofd hebt of dat je door de wijde wereld trekt en de hemel jouw dak is? Wat maakt het dan uit dat je de weg van de Boeddha volgt en dat je gaat waar men u accepteert zoals je bent, zoals je u uit?

Ach, de mens hecht toch zoveel waarde aan alle zaken die waardeloos zijn, aan alle zaken die voorbij gaan. Een mens creëert zijn onheil, zoveel lijden, omdat hij denkt dat hij er meer door wordt. Maar lieve, lieve broeders en zuster, vergeet dit allen even. Stel u even voor dat u op weg bent door een prachtig landschap waar de bloemen uw gezellen zijn.

U bent op weg in een wereld waar uw beeld, uw gedachte zich vormt zonder enige grens. U bent op weg en waar u aan denkt, doet zich voor, vormt zich. Maar op het ogenblik dat u de gedachte loslaat, is ook deze wereld verdwenen. Wanneer u, zo samen met ons nu, in deze wereld wandelt, gedachten ziet komen, gedachten ziet gaan, probeer dan wat voor u de moeite waard loont te bevestigen. En zie dan welke wereld er zich rond u openvouwt. Het zal niet de wereld zijn van bezit. Het zal niet de wereld zijn van macht. Want al deze zaken, ach, ik kan er nog zovele opnoemen, kun je niet vasthouden. Zij behoren tot de begeerte. Maar een begeerte daar kun je niet uit bestaan, maar je wordt er door geknecht. Maar je ziet dan dat uiteindelijk je wereld zal zijn: de harmonie met al het bestaande, één met wat jij ervaart als licht.

En dan, mijn beminde broeders en zusters, zul je opmerken dat het beeld blijft, dat je zelfs opgenomen wordt in de kracht van het beeld en dat je door en met deze kracht verdergaat. Je wordt als het ware een schitterende ster die opvalt voor al diegenen die zoekende zijn naar het licht. En vanuit je werkelijkheid hoor je dan op aarde zeggen: “Kijk, daar is een nieuwe ster geboren.” En men kijkt er naar op en men tracht het licht daarvan in zich op te nemen. En dan ben je, vanuit jouw werkelijkheid, het licht, het ware licht voor de stofmens die zoekt. Dan ben je misschien dat kleine beetje schittering voor de mens die juist alles is kwijtgeraakt, die juist op die stoffelijke wereld alleen is komen te staan. Maar dan ben je door uw eigen harmonie de bron van lafenis voor die medemens.

En laat u drijven in deze werkelijkheid. En terwijl u voor uw eigen aarde op dit moment een lichtende ster bent, zie je hoe je rondom u omsloten bent door de vele andere werkelijkheden die het bestaan inhoudt. En laat in uw werkelijkheid nu de eenheid ontstaan, wordt één met die werkelijkheid, wordt één met de krachten van de kosmos. Voel u opgenomen in de kracht van de Boeddha. Voel u opgenomen in de kracht van de goudgele straal, in de kracht van de Heerser der Werelden.

Schitter allen als sterren. Schitter allen als vlammen van licht. Laat deze lichtkracht zijn weg gaan die nodig is om uw werkelijkheid, het nieuwe, de nieuwe mogelijkheden, de nieuwe krachten uit te werken. Laat rust en vrede uw deel zijn. En vanuit deze toestand, leg de harmonie vast in het stoffelijke voertuig. Vanuit deze toestand, breng het licht in uw hart. Leg de kracht van harmonie vast in uw lichaam. Wees één met uw echte, ware werkelijkheid. Maak dat de kracht die hier nu is opgebouwd, de kracht is die je kunt uitdragen via uw voertuig. Zorg dat je met deze energie, met deze werkelijkheid, het lichaam dat je gekozen hebt zijn taak voor uw werkelijkheid kan vervullen, zodat je steeds in de krachten van het licht uw weg kunt gaan.

Mijn beminde broeders en zusters, het is voor mij een waar genoegen geweest om jullie te mogen begeleiden in deze, voor jullie, zo ongekende werkelijkheid. Het is voor mij een genoegen geweest om aan te voelen, om waar te nemen hoe ieder van u zijn verrijkende ervaring heeft kunnen ondergaan. Mag ik u bidden om in de komende uren en dagen dit gevoel dat je in u opgewekt hebt, levendig te houden. Mag ik u vragen in de komende tijd even, als het kan, de drukte, de verslavingen van het bestaan achter u te laten en terug te keren tot de kracht die we hier samen hebben opgewekt. Want is het niet wonderlijk dat hier de westerse wereld de oosterse wereld heeft geraakt en van daaruit tot het besef is mogen en kunnen komen dat in het leven er eigenlijk geen echte belangrijke zaken bestaan buiten de harmonie onder elkaar, buiten de eenheid met het licht. En al het andere, ach, mijn beminde broeders en zusters, is vergankelijk, is als een rook die opstijgt uit een haardvuur: het is zo verdwenen, het is zo opgelost. Maar de harmonie, de eenheid die nu is gecreëerd, is sterker dan de sterkste rots in de krachtigste branding. Want juist door de branding wordt de rots gepolijst en kan het licht erop stralen en is zij op haar beurt weer een baken voor alle anderen.

Mijn beminde broeders en zusters, mijn tijd om afscheid te nemen is aangebroken. Aanvaard van mij mijn warme omhelzing. Aanvaard van mij dat ik u allen liefheb, dat ik mezelf voor jullie wil geven.

Broeders en zusters, ga de weg van liefde. Ga de weg van harmonie onder elkaar. Ga de weg van de Boeddha die zich aan niets gebonden achtte, maar wel steeds voor de medemens aanwezig was. Wees voor de medemens de kracht en het licht en zo zul je in deze tijd een rijkdom ervaren die in geen van vele incarnaties haalbaar is. Want je hebt het geluk te bestaan en te leven op een breekpunt in de tijd.

Broeders en zuster, de Boeddha, de kracht van het licht, zij jullie gezel.

image_pdf