Filosofie

uit de cursus ‘Filosofische esoterie‘, (hoofdstuk 10) – juli 1983

Filosofie

De wereld die u kent, is eigenlijk maar een beperkt deel van de wereld die werkelijk bestaat. Je kunt dat technisch uitdrukken en dan kom je tot zesdimensionale vlakken die alle te maken hebben met hetgeen er op aarde gebeurt. Ook het natuurgebeuren zelf wordt via deze vlakken beïnvloed.

De mens wordt bewust of onbewust vaak gedreven door factoren die zich in dit voor hem onbekende en toch eigenlijk stoffelijke gebied afspelen. Wij, die ons proberen bezig te houden met het heelal, met de kosmos, met de diepste waarden van onszelf, wij kunnen die werkelijkheid niet omschrijven of uitdrukken. En daarom kiezen we daarvoor allerlei synoniemen. Een van de meest bekende herhaal ik nog eens voor u: “Alles is één. Er is één kracht. Al wat bestaat, is deel van die kracht. Elke uiting is een uiting die door deze kracht en vanuit deze kracht ontstaat. Tijd is de illusie van het denken; de werkelijkheid is tijdloos.”

Als je dat zo bekijkt, dan heb je eigenlijk gezegd dat het onbekende en het bekende samenvloeien. In de verschillende lessen hebben wij geprobeerd u op de een of andere manier daarmee te confronteren. U duidelijk te maken dat het denken van de mens de aarde kan wekken en daarin bepaalde veranderingen kan veroorzaken. En omgekeerd ook, het bewustzijn van mens en dier wordt beïnvloed door processen die zich in de aarde zelf afspelen.

Wij hebben ons weinig of niet bezig gehouden met de grote invloed van de zon die eigenlijk voor een groot gedeelte voor het gebeuren op aarde, inclusief de eventuele baanwijziging e.d. mee verantwoordelijk is. Over de maan, deze bron der getijden zoals men wel eens zegt, hebben wij ook iets gezegd. Wij hebben geconstateerd dat ze allemaal bezield zijn en daar hebben we het bij laten rusten. Wie wil doordringen in de werkelijke geheimen van de kosmos en van de natuur, die moet wel samenhangen begrijpen maar hij moet eigenlijk proberen een stap verder te gaan.

Nu wij op deze avond de cursus gaan afronden, wil ik proberen op mijn manier daaraan iets bij te dragen, u iets te kunnen geven van oude wijsheid, ook van geestelijke wijsheid die te samen eigenlijk het kader omschrijven van deze veel-dimensionale wereld waarvan u er drie en als u de tijd meerekent, misschien vier kent.

“De kern van het zijn is de kracht. Waar de kracht niet is, bestaat het zijn niet. Het zijn is echter geen leven. Leven ontstaat eerst wanneer het denken zijn intrede doet in het zijn.”

 Dit is een heel oude wijsheid. Met andere woorden: Cogito, ergo sum. Ik denk, dus ik besta. Het is een zeer menselijke wijsheid want er zijn veel dingen die bestaan zonder dat ze denken. Maar voor ons en voor onze wijze van bestaan is het denken eenvoudig een noodzaak. Als wij ons niet bewust zijn, dan zijn we ons niet bewust van het leven.

Dan is er iemand die probeert om de samenhangen van de kosmos te omschrijven. Het eerste citaat (ik zal het erbij vermelden) is uit een pre-vedisch geschrift. Hetgeen ik u nu ga citeren behoort tot de Chi­nese wijsheid van ongeveer 1500 v. Chr.: “Alle dingen zijn gelijk. Maar wie denkt, denkt dat de dingen onge­lijk zijn. Daardoor zijn wij niet in staat te beseffen hoezeer onze plaats in het geheel wordt bepaald, niet door hetgeen wij denken te zijn maar door de waarde die wij in alle dingen vertegenwoor­digen.” Het is misschien een wet van Tao die daarin wordt uitgedrukt. Maar er zit meer aan vast.

Wat je bent en de betekenis die je hebt, ook in relatie tot de aarde, de sterren, de kosmos, de geestelijke werelden, worden toch ei­genlijk wel bepaald door de bron waaruit je bent ontstaan. Je hebt een zekere vrijheid maar die is voor jou persoonlijk; het is jouw beleving. Maar je hebt gelijktijdig een vaste betekenis, een vaste waarde en dat is datgene wat je in samenhang met het andere moet vertegenwoordigen; daaraan kun je je niet onttrekken. Daardoor is ook dat denken het in vaste kring lopen, in vaste verhoudingen, de vaste plaatsen in een menselijke en in een goddelijke maatschappij, veel beter te begrijpen. Het gaat hier helemaal niet om onze verdienste of onze schuld. Dat zijn zaken die ons persoonlijk beleven kunnen beïnvloeden en verder niets. Het gaat om een invloed die wij scheppen en die tevens in de kosmos be­staat.

Wanneer u denkt, kan uw gedachte de aarde beïnvloeden, maar alleen als die gedachte ook in de aarde aanwezig is. Wij kunnen alleen de din­gen oproepen die er zijn en niet uit het niet voor onszelf iets nieuws scheppen zonder meer.

Op het ogenblik dat wij zelf scheppen, scheppen wij illusies, spie­gelbeelden, hallucinaties. Op het ogenblik dat wij een beroep doen op de werkelijkheid, zijn wij ineens verbonden met de aarde, met alle bezie­lende en lovende krachten die op aarde voorkomen. Dan zullen natuur­geesten inderdaad ineens reageren op hetgeen je zegt. Zij zullen je ho­rig of gehoorzaam zijn zolang je in overeenstemming blijft met hetgeen zij in wezen ook in zich dragen.

Misschien dat daardoor ook veel wordt verklaard van alle tegen­stellingen die wij zo vaak ontmoeten. U weet wel, mensen die verkeerd denken en de rampen die hen bijna onmiddellijk treffen, natuurrampen meestal. Dan zeg je: Gaat de aarde zich dan wreken? Neen, de aarde wreekt zich niet maar dat denken is een disharmonie. Het bestaat wel in de aarde maar het houdt, zoals het door de mens wordt voortgebracht, een ontkenning in van een vaste waarde. De aarde reageert daarop door die ontkenning ongedaan te maken. Het nevenresultaat ervan is de storm, de aardbeving, de uitbarstingen, de overstromingen en wat dies meer zij.

Als je zo gaat denken, kom je als vanzelf ook aan de vraag Wat is dan de kern van eigen wezen? De kern van ons wezen is het niets, want in de kern van ons wezen houdt al het omschrijfbare en het erkenba­re op. Daar is het zijn, maar niet meer het leven. Daarom kunnen wij ook nooit verder gaan dan wat er binnen ons begripsvermogen ligt. Ons begripsvermogen is veel omvattender dan een mens schijnt te denken want in elke wereld waarin we ooit hebben bestaan of ooit nog zullen bestaan, daar is ook een deel van de waarde die tot ons bewustzijn behoort. Deze dingen kunnen wij erkennen in onszelf en buiten ons in de wereld. A1 het andere blijft voor ons echter het niets; het is er niet.

Dat ‘er niet zijn’ dat gelijktijdig toch de basis is van alle kracht, is het kenmerk van alle ontwikkelingen in de natuur. Het is het kenmerk van alle ontwikkelingen in een menselijke maatschappij. Zelfs de golven van uw economie en de vele veranderende vormen van dwaasheid in politiek en in ander opzicht hangen samen juist met dit niets. Om dat te begrij­pen is het misschien een beetje moeilijk geformuleerd, dat geef ik toe.

Stel u nu eens het volgende voor: Mensen denken. Mensen vormen ten aanzien van mensen een disharmonie. De disharmonie op zichzelf wordt menselijk uitgedrukt. Dus in termen van b.v. wantrouwen, koude oorlog of iets dergelijks. Maar op zichzelf is het een disharmonie. Deze heeft te maken met het proces van leven, van eenheid dat ook in de aarde bestaat. Op het ogenblik echter dat er vrede komt, dat de mensen blij zijn, dan is het plotseling alsof de hele natuur daarop reageert. Opeens is alles vruchtbaarder; opeens is alles gemakkelijker. Dan zeggen de men­sen: Dat komt omdat wij zoveel offers hebben gebracht en nu nog even door durven gaan. Er zit echter meer aan vast.

Er is een harmonie met de wereld. Dat wil zeggen dat de omstandig­heden dan een antwoord gaan vormen op hetgeen er in je leeft. Het is de eenheid die wordt beantwoord. Het is de verdeeldheid die voert tot de opstandigheid van de aarde, vanuit menselijk standpunt dan. Als wij zover zijn gekomen, dan kunnen wij misschien ook iets verder grijpen.

Er zijn bepaalde kronieken in de geest. Je kunt ze enigszins verge­lijken met een soort akasha‑kroniek. Ze omvat namelijk het gehele denken van een aantal sferen. Ook daarin kun je oude wijsheid aantreffen en soms ook nieuwe die nog nooit op aarde zijn gedacht of uitgesproken. Ik wil er enkele van citeren om mijn onderwerp mee van die kant uit te belichten.

“De geest is datgene wat zij denkt te zijn. Al datgene wat niet is zoals ze denkt te zijn, zal ze verwaarlozen. Als zij echter toch daarmee wordt geconfronteerd, dan staat zij voor de keuze zichzelf te veranderen of het andere aan te vallen.”

“Juist in vele kleinere en lagere sferen (lagere om het voor u duidelijker te maken) zijn een aantal entiteiten die de wereld zouden willen aanvallen omdat zelfs de wereld der mensen waarheden uitstraalt die hun beeld van zichzelf aantast. De strijd wordt veroor­zaakt door ons onvermogen onze persoonlijke waarheid aan te passen aan onze persoonlijke wereld.”

Een tamelijk oude verhandeling en misschien niet zo belangrijk in uw ogen. Maar demonstreert zich niet voor de zoveelste keer dat het gebeuren, zelfs voor de geest, wordt bepaald door het beeld dat je van jezelf hebt?

Wanneer je binnenkomt in New York, dan staat daar het Vrijheidsbeeld. Op dat Vrijheidsbeeld staat een enorme plaquette. Daar staat op: Zend mij al uw verdrukten, uw belasten, uw armen. Het is jammer, dat kennelijk de regering van Amerika dat niet meer kan lezen want de praktijk is heel anders.

Dit is een van de vele voorbeelden van de mooie denkbeelden die de mens aanhangt en de praktijk die er achter steekt. Hierdoor heeft de mens een beeld van zichzelf dat niet in overeenstemming is met de feiten. Wanneer hij nu door de feiten zijn voorstelling van zichzelf zou wijzigen, dan zou hij harmonisch werken. Hij zou die harmonie niet alleen bevestigd vinden in de eigen wereld die hem begunstigt, maar ook in al die andere werelden, de geestelijke werelden en zelfs de dimensies (de stralingsgebieden vanuit men­selijk standpunt) die eveneens op de wereld inwerken.

Degene die volkomen eerlijk is tegenover zichzelf en probeert eer­lijk te zijn in zijn reactie op de wereld, zal de kracht en de steun vinden van een geheel, zelfs als de mensen tegen hem zijn. Dat kan niet vernie­tigd worden, niet op een menselijke wijze.

Daar staat natuurlijk tegenover dat iemand, die een beeld van zich­zelf heeft dat niet in overeenstemming is met de werkelijkheid, alles zal doen om dit beeld van zichzelf te kunnen handhaven. Het resultaat is dat hij voor zich voortdurend spanningen oproept, disharmonieën. Die disharmonieën komen erop neer dat al datgene wat hij probeert te doen, zelfs als het ten goede is, tenslotte voor hem en meestal voor anderen verkeerd uitvalt.

Het klinkt krankzinnig als je zegt dat het egoïsme en de eigenwaan van bepaalde groepen op aarde voortdurend de aanleiding zijn tot de eco­nomische crises. Toch is het waar. Niet alleen in zakelijk opzicht, maar veel meer ook in mentaal, in spiritueel opzicht. Want op het moment dat je je denken hebt losgemaakt van de feiten en het beeld dat je van je­zelf hebt gemaakt, blijft handhaven ten koste van alles, ongeacht de fei­ten die zich manifesteren, moet toch alles misgaan.

Er is iemand geweest die heeft geschreven: De aarde is een gekken­huis en de grootste gekken spelen voor dokter. Dit is een betrekkelijk recent citaat dat door een Engels politicus word gebruikt in de laatste verkiezingscampagne waarbij hij kennelijk vergat dat tot die doktoren ook hijzelf en degene voor wiens verkiezing hij ijverde, behoorde. Ergens is dit waar.

Driekwart van de wereld verkeert op het ogenblik in de een of ande­re angstpsychose. Het is de angst voor het communisme, voor het alles vernietigende kapitalisme, voor het atoomgevaar, voor de dreigende wereld­oorlog, voor de kanteling van de aardas en wat dies meer zijn. In die angst weigert men de werkelijke beelden te zien zoals ze zijn. Weigert men te be­grijpen dat de gewone Russen precies zo hunkeren naar vrede en welvaart als de gewone Amerikaan. En dat voor hen allerlei beperkingen misschien wel minder belangrijk zijn dan voor u maar dat ze in wezen, met of zonder beperking, vooral gewoon gelukkig willen zijn.

Als je dat gaat begrijpen, dan kan er een harmonie van de volkeren ontstaan. Is die harmonie aanwezig, dan zal de aarde reageren met een cyclus waarin het de mensen steeds beter gaat, waarin de oogsten steeds rijker worden, waarin steeds minder grote natuurrampen voorkomen. En dan zal de menselijke economie ook gaan reageren. Want in dit gewoon maar ge­lukkig willen zijn, zullen de mensen onwillekeurig ook meer met een ander willen delen. Dan zal er alles zijn wat je nodig hebt en niet de drijfveer zijn om meer te verwerven dan je ooit nodig zult hebben. Ik denk dat daar eigenlijk het hele fenomeen van het leven in ligt.

Wij kunnen ons natuurlijk beroepen op God. Maar wat is God? Het onbe­kende? Ja, misschien. Maar in de meeste gevallen toch wel de rechtvaar­diging voor datgene wat we anderen aandoen; iets wat we zonder God nooit zouden kunnen rechtvaardigen. Waar of niet? Of die God nu toevallig Marx heet of Jehova, maakt dat zoveel uit? Het gaat hier niet om het al of niet werkelijk zijn van deze wezens. Het gaat hier doodgewoon om de rechtvaardi­ging die een mens gebruikt. Maar die rechtvaardiging is niet werkelijk. Zij is een directe aantasting van de evenwichtigheid en de harmonie van de wereld, van bepaalde sferen en zeker ook van de onzichtbare stralingsge­bieden die te maken hebben met de werking van de aarde.

Dan kom je misschien, heel misschien tot de conclusie dat een mens eigenlijk anders zou moeten denken. Maar ja, wat is moeilijker dan anders denken over jezelf dan je doet? Het is zo gemakkelijk om voor jezelf bepaalde voorrechten als natuur­lijk en vaststaand te beschouwen. Het is zo gemakkelijk om voor jezelf ver­ontschuldigingen te hanteren. Het is zo gemakkelijk om je te beroepen op bepaalde wetten en normen. Maar kijk nu eens naar wat je werkelijk bent en wat je werkelijk doet. Vraag je eens af wat je werkelijk aan de wereld geeft en wat je in feite steeds van de wereld eist.

Ik denk dat u voorzichtiger zult worden, dat u uw oordeel over uzelf gaat veranderen. Dat is het begin van een verandering in uw gedrag, in de hele tendens van uw leven. Het is gelijktijdig ook een verandering in uw verhouding met het geheel van de mensheid, het geheel van de aar­de en tenminste met het merendeel van de geestelijke sferen die voor u toegankelijk zijn.

Dit is heus voor de mens erg belangrijk. Wij kunnen nu wel zeggen: De mens heeft zoveel verschillende dingen. De een heeft paranormale ga­ven, de ander heeft ze niet. Ach, elke mens is paranormaal begaafd. Het enige abnormale van de paranormaal begaafde is dat hij het normaal vindt dat hij paranormaal is. En het enige abnormale van degene die zegt dat hij normaal is, is dat hij niet beseft hoeveel paranormale kwalitei­ten hij bezit. Hij laat ze gewoon maar liggen. Hij laat zijn kapitaal ver­roesten bij wijze van spreken.

In deze wereld zijn veel meer openingen naar de werkelijkheid dan je je kunt voorstellen. Het zijn niet alleen openingen naar de werkelijkheid door middel van uittreding of helderziende waarneming. Het is zelfs geen kwestie van voelen. Het is een empathisch verbonden zijn met allerlei zaken. Er zijn zo enorm veel mogelijkheden dat zaken, die opzien baren zo­als b.v. telekinese, erbij in het niet vallen. Het is de eenheid die je in jezelf ervaart en de uiting die je aan die eenheid geeft.

Er bestaat een oud en door velen geliefd schilderijtje waarop de mens gebogen zijn levensweg gaat en naast hem een lichtende Jezus die nog steeds aan het kruis hangt. Er staat onder: ‘Gij gaat uw weg niet alleen’. Ik weet niet of die schilderijtjes nog bestaan. In mijn tijd begonnen ze net in de mode te komen. Dit schilderijtje zegt iets.

Als u het begrip ‘Jezus’ eens vervangt door Christus. Christus is de liefde. Het is de harmonie, de eenheid. Overal waar u bent, is de mogelijk­heid tot deze harmonie, tot deze eenheid, tot deze innerlijke en ook naar buiten tredende verbondenheid met alle dingen aanwezig. Maar dan moet u wel afstand doen van uw eigen beeld. Dan moet u bereid zijn om de wereld te zien en de weg die u gaat en niet alleen maar datgene wat u graag zou willen of wat u in de ogen van anderen zo graag wilt schijnen.

Ik denk dat we hier de kern van het probleem van deze tijd hebben en gelijktijdig het probleem van vele dingen die we in de cursus hebben besproken. Het probleem van ons eigen ik. Wie daaraan wil ontkomen, kan mis­schien de volgende regels eens op zichzelf toepassen:

Ik ben niet datgene wat ik wil zijn. Ik ben datgene wat ik tot stand breng.

Ik bezit niet de rechten die ik voor mijzelf opeis, doch slechts de plichten die uit mijn relatie met anderen voortkomen.

Ik bezit niet de eenzaamheid en verlatenheid die ik in mijzelf zo vaak meen te erkennen, maar slechts de verbondenheid met alle din­gen die ik kan beleven op het ogenblik dat ik vergeet mijzelf te beklagen en mijzelf ben. Het zijn een paar eenvoudige regels maar ze zijn de eerste stappen naar een innerlijke werkelijkheid en daardoor naar een grotere harmonie met de kosmos.

Rond u zijn een aantal dimensies. Elk van die dimensies is geladen met een andere soort kracht; materiële krachten. Een deel van dergelijke dimen­sies kan zich uitstrekken tot ver buiten uw Melkwegstelsel. Een ander deel is misschien beperkt tot een klein deel van uw wereld en heeft daarnaast misschien contacten met andere planeten of zonnen.

Elk van die werelden draagt in zich bepaalde krachten. Het zijn deze krachten die u bewust of onbewust voortdurend activeert door wat u zelf bent, door wat u denkt. Maar een dergelijke kracht is een energetische lading op het ogenblik dat uw omgeving daardoor mee wordt beroerd. Het is een energie die evengoed bepalend kan zijn voor de val van dobbelstenen als ten aanzien van het ogenblik dat een ongeluk dreigt te gebeuren, dit verhinderen of daaraan ontkomen.

Het zijn deze krachten, zo goed als die van de bezielde aarde zelf, die voortdurend met u samen door deze wereld trekken waaraan u zich niet kunt ontworstelen. Het zijn deze krachten, mijn vrienden, die tenslotte zullen uitmaken waar u faalt en waar u slaagt; die zullen uitmaken in hoeverre u een werkelijkheid kunt betreden die niet meer door de tijd, door de gebrekkigheid van een denken wordt bepaald maar door de intense innerlijke beleving. En in hoeverre u misschien slaaf zult blijven van allerlei voorbehouden, allerlei kleinigheden die dan rationeel aanvaardbaar kunnen worden gemaakt, maar die u innerlijk niet kunt verwerken en die u in uw wereld niet of slechts zeer misvormd kunt terugvinden.

De cursus had ten doel u te confronteren met de vervlochtenheid van mens en wereld, van gebeuren en menselijk denken. Ik heb daar vandaag maar een paar punten aan toegevoegd. Toch meen ik, dat ik de cursus goed afrond als ik u zeg:

Besef dat u niet alleen bent, waar u ook bent en hoe u ook bent.

Besef dat u altijd verbonden bent, bewust of onbewust, met velerlei krachten in uw omgeving, velerlei krachten van kosmische aard.

Besef dat uw werkelijke wezen eens zal moeten ontwaken buiten de tijd en dan de perfecte harmonie zal moeten kunnen aanvaarden, wil het zich niet bijna vernietigend terugtrekken in een afgeslotenheid, die gelijktijdig de grootste frustratie is die denkbaar is.

Hiermee is, wat het eerste gedeelte betreft, de cursus ten einde. Hartelijk dank voor de aandacht die u heeft gegeven, de tijd die u aan de overdenking van onze denkbeelden heeft willen besteden.

Wij allen hopen dat het u heeft geholpen om hoe dan ook uzelf iets beter te oriënteren, iets gelukkiger te leven, iets bewuster te werken ook met de krachten en mogelijkheden die in u schuilen.

Komende gebeurtenissen

Als wij de wereld op het ogenblik bekijken, dan is het duidelijk dat er overal nogal wat geschillen zijn. Zelfs de heer Arafat heft een PLO onder zich die meer op een amoebe lijkt, die op het punt van splijten staat.

A1 deze verschillende staatslieden met hun denken, met hun reacties maken voor een groot gedeelte het beeld van de wereld van vandaag uit. En of u het nu gelooft of niet, de grote gevaren schuilen heus niet in de supermogendheden. De werkelijkheid op het ogenblik is als volgt: Er zijn een groot aantal kleine en nog kleinere staten die proberen ten koste van alles een mate van belangrijkheid voor zich te verwerke­lijken. Een daarvan is Syrië.

Syrië probeert een eigen invloedssfeer in Afrika op te bouwen. Dit is mee de verklaring voor het eigenaardige gedrag o.a. in Libanon t.a.v. de PLO, van Israël etc. Er zijn nog veel meer van die staatjes. Het zijn de staatjes die u wel kent omdat ze altijd ontwikkelingshulp krijgen die ze zo hard nodig hebben maar waarbij wordt vergeten dat ze meer aan bewapening uitgeven dan ze ooit aan ontwikkelingshulp binnen krijgen. Deze staatjes hebben allemaal mensen die in de eerste plaats een reserve moeten hebben want ze kunnen misschien morgen al gewipt wor­den. Dus, een bankrekening in Zwitserland of elders waar het een beetje veilig is. In de tweede plaats veel wapens, want je kunt niemand vertrouwen. Dus moet je voortdurend bereid zijn om elke tegenstand, hoe onbetekenend ook, uit te roeien. Deze landen kunnen alleen van buitenaf steun krij­gen als ze belangrijk zijn voor het buitenland. Deze belangrijkheid pro­beren ze op te bouwen door een strategische positie in te nemen.

Een aardig voorbeeld vindt u in Afrika. Maar gaat u kijken in Zuid-Amerika, dan vindt u daar een soortgelijke ontwikkeling. En als u kijkt naar de ontwikkelingen die op het ogenblik plaatsvinden in Pakistan, dan zult u ook daar worden geconfronteerd met een behoefte om eigen belangrijkheid wederom te bevestigen, en wel in tegenstelling tot de belangrijkheid van India die, volgens deze mensen, de laatste tijd veel te hoog wordt aangeslagen in de wereld.

Het zijn al deze geschillen bij elkaar die niet alleen allerlei dis­harmonieën veroorzaken maar die bovendien natuurlijk ook allerlei waan­beelden in de wereld brengen. Want er zijn heel veel mensen die zeggen: Het is beter om een militaire Junta te hebben die in ieder geval orde houdt en die voor onze belangen zorgt dan de mensen hun vrijheid te ge­ven waar ze niets mee weten te doen. En daar hebben ze voor een deel ook gelijk in. De moeilijkheid ligt alleen in het feit dat er anderen zijn die den­ken: wij moeten deze massa steunen, ofschoon de massa zelf niet weet wat ze moet gaan doen. Nu is ze in verzet. Zolang ze iets kan bestrijden, heeft ze betekenis, dus zal ze zich blijven verzetten tegen iedereen en alles. Is dat in het eigen land niet meer mogelijk, dan zal ze het in het buiten­land moeten zoeken.

Deze mensen scheppen daardoor allerlei voorstellingen die niet in overeenstemming zijn met de feiten. U zult in eigen land ook vaak daarmee worden geconfronteerd. Zonder nu direct te zinspelen op de vele vluchte­lingen die Nederland heeft mogen herbergen in de loop der tijden, ook in de laatste tijd, wil ik er toch wel op wijzen dat er onder hen velen zijn die niet gevlucht zijn voor geweld maar die gevlucht zijn voor hun vrees om belangrijk te worden. Als je je dit gaat realiseren, dan komt het hele probleem van de wereld in een ander daglicht te staan; het gaat erom macht te bezitten.

Macht is illusoir, dat weten we allemaal. Maar macht is tevens iets waaraan je verslaafd kunt raken. En als ik moet kiezen tussen de dodelijk­heid van heroïneverslaving en machtsverslaving, dan kies ik voor het eer­ste omdat daarmee de patiënt zichzelf doodt maar de tweede over het al­gemeen eerst zeer vele anderen.

De machtsverslaving grijpt niet alleen, zij slaat niet alleen toe in die kleine staatjes maar ook in allerlei instanties en instellingen die eigenlijk een onderdeel vormen van een staat of die behoren tot ‘een internationale maatschappij’. In al deze groepen zijn mensen die voor zichzelf de macht begeren en op grond daarvan bereid zijn anderen op te offeren, elke prijs te betalen, mits hun eigen positie zeker wordt ge­steld en hun mogelijkheid om invloed uit te oefenen groter zal worden.

Ik wil niet te ver gaan in mijn prognoses. Ik heb de laatste tijd nogal het een en ander gehoord, ook met betrekking tot de Wesak. Ik meen het volgende te mogen stellen: Er zal in de komende 12 maanden een zeer groot aantal ingrepen ge­schieden, zowel door internationale firma’s alsook in kleine staten waar­mee de evenwichtigheid en de vrede van een groot aantal mensen worden be­dreigd. Dit zal, tenzij alles anders verloopt dan wij nu menen te veronder­stellen en menen te zien, niet leiden tot een wereldoorlog maar het zal ongetwijfeld voeren tot een groot aantal verstoringen op de internationa­le markt. Het zal daarnaast aanleiding zijn tot vele speculaties.

U weet hoe het gaat met ingrepen op de internationale markt en spe­culaties, alles wordt duurder. Maar je kunt niet alles duurder blijven maken zonder dat de afzetmogelijkheid ervan terugloopt. Dat wil zeggen dat de grote maatschappijen gedwongen zullen zijn hun producten in feite voordeliger te gaan aanbieden en dat staten, die het daar niet mee eens zijn, zullen antwoorden door de heffingen erop te verhogen. Hiermee zijn we gekomen in een spiraal die economisch gezien een aanmerkelijke inzin­king doet veronderstellen, reeds in de maanden mei en juni van het vol­gende jaar (1984).

Het aantal werklozen zal ongetwijfeld toenemen. Die toename van werk­lozen zal echter niet zo groot zijn als u misschien veronderstel, omdat men in steeds meer landen ertoe zal overgaan om allerlei bezigheden, die men de laatste tijd uit kostenstandpunt e.d. heeft verwaarloosd, nu door werklozen te laten uitvoeren.

Daar zal ontzettend veel over gekankerd worden. Er zullen rellen en oproertjes zijn. Ook Nederland zal er niet geheel van verschoond blij­ven, vrees ik. Toch lijkt mij dit een juiste benadering want als mensen niets te doen hebben, dan weten ze niet wat zij met zichzelf moeten be­ginnen. En als ze niet weten wat ze met zichzelf moeten beginnen, dan beginnen ze met iets wat eigenlijk van de buren is. Dan zie ik heel veel baldadigheid die overbodig is en die de gemeenschap en de particulieren enorme schade kan berokkenen terwijl, als diezelfde mensen bezigheden heb­ben, de baldadigheid als vanzelf afneemt. Per slot van rekening, als je bekaf bent van het werk, heb je geen zin om ‘s avonds of ‘s nachts nog eens de stad te gaan volkalken of een ruit te gaan ingooien

Op dezelfde manier zullen we zien dat in heel veel landen (Nederland zal wel een van de laatste zijn) men zal proberen om weer de oude orde en discipline een beetje te herstellen. Nu kun je dat doen op een ogenblik dat er nog enige orde en discipline is, maar in vele landen bestaan ze niet meer. Wij moeten veronderstellen, dat in een land als Frankrijk het tot een aantal gewapende acties komt van groepen die zich verzetten tegen beslis­singen van het gouvernement. Op gelijksoortige wijze zullen we massale demonstraties zien in Duitsland, uitlopend in groot geweld en mogelijk ook in wederkerig wapenge­bruik van vooral jongeren die zich verzetten tegen beslissingen die de regering neemt. In Polen moeten we rekening houden met een verschuiving van waar­de. Bij deze waardeverschuiving zal het niet lukken om heel Solidari­dad terug te dringen tot een in feite kerkelijke instantie die onder een andere naam dan rustig verder kan functioneren; iets wat tot nu toe overeengekomen was.

Wij moeten er gewoon op rekenen dat daar een strijd zal losbarsten waardoor een deel van de vakbond dermate gefrustreerd is dat men einde­lijk terroristisch gaat optreden. En wat de gevolgen daarvan zullen zijn voor de Poolse regering, is niet met zekerheid te zeggen. Wel is met ze­kerheid te zeggen dat het bewind van de heer Jaruzelski in groot gevaar komt en dat een ingrijpen van buitenaf zelfs al in maart ‘84 niet onwaar­schijnlijk is.

Ditzelfde geldt voor een groot aantal andere landen in het Oostblok. Ook daar blijkt dus op een gegeven ogenblik verwarring te ontstaan. Er zijn zeer nationalistische groepen aan de ene kant, er zijn Moskou-ge­trouwe groepen aan de andere kant en tussen deze zal het komen tot uit­wisseling van geweld. Hoe dit in het Oostblok pleegt te verlopen, weet u. Er zullen waar­schijnlijk weer tanks rijden in de straten van verschillende grote steden. Maar dat hierdoor de samenhang van Europa geheel verandert, lijkt ons bij­na zeker. Alleen zal de periode waarin zich dit in veel verwarring vol­trekt, tenminste 3 à 4 jaar duren.

Interessant is ook op te merken dat in de Verenigde Staten een aantal nieuwe rampen kan worden verwacht. Onder deze rampen zijn er verscheidene die te maken hebben met chemicaliën, tenminste een ramp met een atoom­centrale en andere met een verkeerd politiek ingrijpen.  Verzet, vooral in de staten van het midden en het middenwesten, zou wel eens kunnen voeren tot een ernstige uiteenzetting waardoor Washington veel aan invloed zal inboeten. Indien dit gebeurt, zal men waarschijnlijk grijpen naar een zeer harde buitenlandse politiek als mid­del om het interne falen verder te verhullen.

China is ook erg interessant. In China bevindt zich op het ogen­blik het merendeel van de top in gisting. Men is voortdurend bezig om mensen te vervangen. Het gaat hier heus niet alleen, zoals men misschien doet voorkomen, om Mao‑getrouwen. Het gaat hier wel degelijk om een aan­tal mensen die nog steeds meer voelen voor een partijdiscipline dan voor een economische groei. Hierdoor moet worden verwacht dat in verschillen­de provincies, waaronder de provincie Chekiang o.m. gewelddadig ingrij­pen van het leger noodzakelijk zal worden. Ik meen ook dat hierdoor, ver­moedelijk tegen het einde van het volgende jaar, China tijdelijk grotendeels gesloten zal zijn voor buitenlanders.

Interessant is verder een aantal ontdekkingen in Siberië, waarbij ove­rigens een atoomramp (we hebben er al eerder over gesproken) ook een gro­te rol speelt. Het is heel waarschijnlijk dat hier een paar z.g. wetenschappelijke ste­den in opstand komen en daardoor eigenlijk de verdere ontwikkeling, die op het ogenblik vooral op technisch en computergebied plaatsvindt in de USSR, tijdelijk frustreert totdat ze hun zin krijgen. Ook dit kan voeren tot een enorm aantal processen en verwarringen. Het is wel zeker dat geleerden die zich op het ogenblik in dit gebied bevinden, zullen wegvluchten, ver­moedelijk via Hong Kong en Japan, en terecht zullen komen in de Verenigde Staten. Het verdere verloop is niet geheel te overzien.

U ziet, hier zijn een groot aantal toekomstige ontwikkelingen waarvan ik een paar hoofdlijnen heb aangegeven. Het wonderlijke is dat dit alles niet behoort tot het geheel onvermijdelijke. Het behoort slechts tot het waarschijnlijke. Als degenen die op dit moment de macht in handen hebben, begrijpen wat er gebeurt, kunnen zij een deel daarvan voorkomen. Maar degenen die hun eigen verval niet zullen kunnen voorkomen, zijn juist verschillende grote internationale maatschappijen. Deze beschouwen zich in vele landen als buiten en boven de wet staande. Zij menen in eigen land over het algemeen met hun belangrijkheid plus eventueel hun financiën alles te kunnen kopen wat ze nodig hebben. Dit nu zal niet doorgaan.

Een paar grote geschillen van internationale maatschappijen zullen leiden tot processen, zowel in de Verenigde Staten, in Duitsland, in Nederland alsook in Engeland. Daarnaast zullen verschillende klachten worden behandeld door een internationaal Hof die mee betrekking hebben o.a. op het optreden van zekere maatschappijen in vooral de zuidelijke staten van Afrika en in Zuid‑Afrika zelf. Het is een wonderlijke wereld waarin schijnbaar alles in verwarring is.

Laten we ons echter niet vergissen. Kijkend naar de positieve en geestelijke tendensen die we ook op de Wessac-bijeenkomst hebben gezien, moeten we aannemen dat dit alles wel degelijk zinvol is. Juist omdat er geen algemeen wereldomvattend geweld met grote vernietigende krachten is te voorzien, nemen we zelfs aan dat het grootste gedeelte van deze omwentelingen direct of indirect ook tot geestelijke bewustwording kunnen dienen.

Wij geloven dat steeds meer mensen gaan beseffen wat er in feite wordt gespeeld. En als ze dat beseffen, dan zullen ze op den duur hun luiheid opgeven en een persoonlijke houding gaan aannemen ten aanzien van het gebeuren waarop zij invloed hebben. Dit nu is datgene wat door vele bureaucratieën en technocratieën in de wereld het meest wordt gevreesd. Een volk dat zoveel begint te begrijpen over de manier waarop het wordt gemaltraiteerd en gemanipuleerd dat het niet meer bereid is mee te werken aan welke beslissing of welk besluit dan ook, dat wordt genomen door dergelijke groeperingen.

Geestelijk gezien zou je ook nog kunnen zeggen dat een dergelijke opstandigheid zich ook weer gaat manifesteren in verschillende kerkgemeenschappen. Wij voorzien verdere scheuringen in verschillende wereldomvattende geloven waarvan we de Hindoes en de islamieten zeker niet kunnen uitsluiten. Het christendom zorgt voor zijn eigen verdeeldheid. A1 deze dingen bij elkaar tonen aan dat de mens zoekt naar een nieuwe en vrije weg. Deze nieuwe en vrije weg kan niet worden begaan door degenen die alleen een bepaalde leraar aanhangen. Er zal dus nu gekozen moeten worden voor een meer persoonlijke weg en een meer persoonlijke beleving.

De toename in de laatste tijd van het aantal paranormale belevingen bij vele mensen die tot op dat ogenblik daar weinig of geen weet van hadden, wijst erop dat een versterking van z.g. paranormale effecten waarschijnlijk in het komende jaar en de komende jaren te verwachten is. Dit is een confrontatie met allerlei zaken waar men te weinig over heeft nagedacht.

Er zijn vele gebeurtenissen en openbaringen in het persoonlijk leven van de mensen te constateren die volkomen strijdig zijn met alles wat ze ooit in kerk en school hebben geleerd. Dit moet dan toch wel brengen tot een meer persoonlijk zoeken naar geestelijk waarden en ook naar een stoffelijke mogelijkheid.

Wij veronderstellen dat al die gebeurtenissen samen zullen leiden tot een aanmerkelijke verandering van het bewustzijn van het merendeel der mensheid. En als ik nog even mag herinneren aan wat in het eerste gedeelte werd gezegd, zou dit ook kunnen betekenen dat er een verschuiving zal plaatsvinden in het evenwicht aarde ‑ mensheid, zoals die op het ogenblik bestaat. Hierdoor zouden mensen die in opstand komen, kunnen worden geholpen door natuurkrachten. Waar dit gebeurt, daar zal de hele wereld zich verwonderd afvragen of misschien God Zelf hier heeft inge­grepen want zo is de mens nu eenmaal.

Er zijn gebeurtenissen genoeg in de toekomst. 0, er zijn zeker nog een groot aantal ontwikkelingen die verder weg liggen. Wij moeten aan­nemen dat het inderdaad komt tot een verdere opstelling van raketten, zowel aan westelijke als aan oostelijke zijde. Maar op zichzelf is dat niet zo belangrijk als het wel lijkt. Belangrijk is dat men steeds min­der bereid is om ze te gebruiken. Die bereidheid neemt steeds af om­dat steeds meer mensen zijn gaan beseffen dat ze zich daartegen niet kunnen verzetten en dat een regering in een atoomschuilkelder alleen kan ontwaken in een wereld vol as en radiatie waarin geen onderdaan meer te vinden is. Deze inzichten zullen een grote rol spelen in de nabije toekomst, denk ik.

Ik meen ook verder te mogen stellen dat een zeer sterke pressie overal zal ontstaan door vernieuwing van bewapening en vergroting van bewapeningsuitgaven. Er zullen een aantal volkeren zijn die niet meer bereid is om dit te tolereren. Dat zal dan wel zeer onverstandig worden genoemd en dat zal natuurlijk smaad zijn aan degenen die daar tegen zijn, dat is onvermijdelijk. Maar daardoor zal inderdaad de wapenin­dustrie in de komende 6 jaren zeer grote verliezen lijden. Er ontstaan steeds grotere onverkochte voorraden. Dit betekent een omschakeling van een deel der wapenindustrie naar een ander, meer voor particulier gebruik geschikt, terrein.

Een typerend verschijnsel van de komende tijd is verder het groeien van het z.g. concurrentiebeding. Ook hier kunnen we ons afvragen of het niet beter is om de mensen allemaal maar een zeker inkomen te ga­randeren en of het niet heel erg wreed is om iemand zich maar gewoon dood te laten concurreren als het niet anders gaat. Maar als de men­sen gaan wedijveren met elkaar, dan zullen ze meer en beter presteren dan ze zonder dat zouden doen. Bovendien zullen degenen die op par­ticuliere basis moeten presteren om te kunnen concurreren, veel meer zorg besteden aan hetgeen zij doen. Dit betekent dat zelfs bodemver­ontreiniging zal afnemen en dat de waterverontreiniging eindelijk een beetje wordt beperkt.

Dan denk ik ook nog aan een aantal geestelijke krachten die waar­schijnlijk over 12 maand (begin september ongeveer) op aarde aanwezig zul­len zijn. Wij hebben gehoord dat een aantal van de zeer lichtende krachten zich dan op aarde gaan manifesteren. Ik vermoed dat dat bij degenen die daardoor beroerd worden, wel enige religieuze hysterie teweeg zal brengen. Maar desalniettemin meen ik dat sommige mensen zullen zeggen dat zij de H. Maagd hebben gezien, dat zij Jezus hebben ontmoet, dat de Boeddha plot­seling kenbaar is geworden in een bepaalde gemeenschap en dat de oude go­den zich wederom geheel hebben gemanifesteerd.

Dergelijke gebeurtenissen, niet samenhangend overigens met de werke­lijkheid maar die alleen de vertaling zijn van de mens bij een confrontatie met lichtende krachten, zullen mijns inziens ook op het religieus denken van de mensen een grote invloed hebben. Daarnaast zullen zeer velen, die door die krachten beroerd zijn, ontdekken dat hun eigen gemoedsleven grote veranderingen heeft ondergaan.

Alles bij elkaar zijn het gebeurtenissen waar we heus niet zo bang voor behoeven te zijn. Het is natuurlijk veel prettiger als ik kan zeggen: Alles blijft bij het oude. Maar dat is nu eenmaal onmogelijk. Het zou precies hetzelfde zijn als ik u zeg: U krijgt vanaf heden voortdurend goed weer tot eind september toe. Ook dat is niet waar want u zult nog met enke­le grote storingen worden geconfronteerd.

In Nederland moet u rekenen met nogal wat wateroverlast door over­dadige regenval in sommige gebieden. Grote schade door onweer. U moet verder ook nog rekening houden met wat droogte die juist de men­sen schijnt te schaden die hebben geklaagd dat ze geen water genoeg kre­gen en daarna dat het eindelijk droog moest worden. A1 die dingen bij el­kaar zijn natuurlijk niet ideaal. U zou het anders willen. Maar laten wij eerlijk zijn. Indien er een ontwikkeling moet komen op aarde, dan moet het oude langzaam maar zeker vallen. Niet omdat het oude slecht is, maar omdat het eenvoudig niet meer in staat is de problemen van deze tijd op te lossen, niet meer in staat is aan te voelen wat in de mensheid van de komende tijd het meest belangrijke zal zijn. Daarom zijn veranderingen noodzakelijk. Die veranderingen zijn grotendeels positief.

U zult misschien wat minder kunnen uitgeven, dat is onvermijdelijk, U zult waarschijnlijk nogal wat last hebben van allerlei omstandigheden, stakingen en relletjes; onvermijdelijk. Maar u zult daardoor ook leren hoe u beter met uw buren samen problemen kunt oplossen, als dit niet meer gebeurt op basis van een stads‑ of staatsgouvernement. U zult le­ren dat er andere manieren zijn om de zaak op te lossen. Dat het niet is afgedaan met een beetje protesteren, een beetje manifesteren, maar dat het ook een kwestie is van zelf doen.

Daarnaast, aan het einde van de nu begonnen periode, moet worden gerekend met een toenemend besef van samenwerking, van broederschap, van een geneigdheid van steeds meer mensen en ook steeds meer bevol­kingsgroepen om eindelijk eens tot een werkelijke samenwerking te komen, om samen iets op te bouwen. Het begin van de broederschapsgedachte van ‘Aquarius’ is niet zo ver meer verwijderd. Het is heel waarschijnlijk dat in het jaar 1990 de werkelijke opbouw al kan aanvangen. Degenen die geloven dat voor die tijd de aarde nog eens zal kantelen, zullen misschien zelf moeten kantelen omdat de aarde dat niet doet.

A1 degenen die op het ogenblik de ondergang prediken, zijn zij die aanvoelen dat de huidige vorm van samenleving op zeer korte termijn heel sterk gaat veranderen. Dit is de aardbeving die zij voorvoelen. Dat is de kanteling. Het is de verschuiving van betekenis op deze we­reld. En als u mij toestaat het op te merken, het wordt hoog tijd dat het een en ander gaat verschuiven.

Kijk ik naar de directe geestelijke werkingen, zoals wij die hebben geconstateerd, en trek ik daaruit ook nog enige conclusies, dan zou ik zeggen: Zeer veel mensen zullen ontdekken dat ze na een periode van lusteloosheid (waarschijnlijk heeft u de laatste tijd er een gehad of zit u er nog in) er perioden komen waarin u buitengewoon veel energie heeft, maar bovendien ‑ en dat is veel belangrijker ‑ leuke manieren vindt om die energie te gebruiken. U zult merken dat u veel meer kunt dan u heeft gekund; dat u tot rust komt waar u zich overspannen voelde; dat u op­timistischer wordt waar u eigenlijk maar een pessimistische kijk op de wereld had. Voor degenen die denken: nou, dat zal in mijn tijd niet gebeu­ren.

De eerste tekenen ervan zijn in het begin van augustus of misschien zelfs aan het einde van deze maand (juli) al kenbaar. U zult dan in toe­nemende mate dergelijke perioden gaan meemaken. In het begin waarschijnlijk van 3 of 4 dagen maar tegen het einde van dit kalenderjaar al perioden die 1 tot 2 weken kunnen duren. In die perioden zult u zeer veel tot stand kunnen brengen. U zult bovendien aan heel veel dingen kunnen beginnen en later ook de energie kunnen vinden om die te voleinden. Dat betekent dat u ontzaglijk veel meer kunt gaan doen in de komende tijd; dat u zelf uw betekenis gaat veranderen ongetwijfeld, maar dat u dan ook metterdaad uw nieuw inzicht, uw nieuwe zekerheden buiten u kunt manifesteren en daarmee iets gaan doen. Ik geloof dat het werkelijk een heel gunstige ontwikkeling is.

Een ander aspect dat ook wel aardig is: de wetenschap zal in de belangstelling komen. Er komen binnenkort, waarschijnlijk aan het einde van dit jaar, ik vermoed zo rond november, weer een aantal nieuwe we­tenschappelijke ontdekkingen in de publiciteit. Dan moet u daarover niet lezen in Privé, Revue en dergelijke bladen die zeer populaire voorlich­ters zijn. Want als er iemand is die een wrat heeft kunnen verwijderen, dan schrijven zij onmiddellijk: Het ideale middel om alle wratten uit te roeien, is gevonden. Dat is natuurlijk ook niet waar.

Wij verwachten grote verbeteringen op het gebied van beheersing van straling. Nieuwe ontdekkingen t.a.v. atoomfusie, die bekend worden. Een deel van de bereiking bestaat nu reeds maar de publicaties daar­over kunt u pas verwachten tegen het einde van dit jaar.

Wij zullen daarnaast een aantal totaal nieuwe benaderingen vinden voor het probleem van de kankerbestrijding. Vreemd genoeg ook een revo­lutie in het gezondheidswezen, vooral voortkomende uit een totaal nieuwe benadering van de z.g. preventieve behandeling. Die preventieve benade­ring zal zo gunstig zijn dat bepaalde ziekten daardoor niet alleen kun­nen worden beperkt in omvang maar zelfs praktisch kunnen verdwijnen. Dat zal o.a. gelden ten aanzien van de ziekte van Hansen (de lepra).

Het zal ook gelden voor bepaalde soorten kanker. Het zal eveneens betrekking hebben (dit is iets zeer uitzonderlijks) op het bestrijden van de z.g. gewone verkoudheid en bepaalde griepsoorten. Hierdoor zal men in staat zijn inderdaad de gemiddelde gezondheid aanmerkelijk te verbe­teren en het welzijn van de mensen aanmerkelijk op te voeren. Voordat het allemaal uit het stadium is gekomen van het populair dieetje, duurt dat wel een jaar of 6 à 7, misschien wel 10 jaar. De wetenschap zal deze ontwikkelingen op dit moment reeds erkennen en ze zal in staat zijn een deel daarvan als juist te bewijzen. Dit is heel erg belangrijk.

Een laatste belangrijk punt op wetenschappelijk gebied waarmee we zullen worden geconfronteerd, ligt op psychologisch vlak. Men zal ontdekken dat het mogelijk is de aandacht van de mensen op andere zaken te richten. Dit zal o.a. kunnen bijdragen tot een verminde­ring van de bevolkingsaanwas. Het zal daarnaast ongetwijfeld ook kunnen bijdragen tot een veranderde benadering van maatschappelijke positie en daardoor een verbetering van de mogelijkheid tot maatschappelijke samen­werking.

Dit zijn maar enkele gegevens. Wij kunnen uit zo’n vol geladen ge­heel, waarmee wij nu worden geconfronteerd, niet alle richtlijnen reeds juist trekken, dat is duidelijk. Er zijn nog heel wat gegevens die ik niet heb genoemd.

Wij nemen aan dat de Witte Broederschap zich vooral op de ontwikke­ling van de broederschapsgedachte gaat richten en daarom ook de moeilijk­heden voor bepaalde groeperingen aanmerkelijk zal vergroten. Wij weten ook dat de aarde nog een aantal rampen te zien geeft. Het lijkt dat een zeer ernstige ramp in Noord‑Amerika nu toch onvermijde­lijk zal worden. Maar als we alles samenvatten, dan zeggen wij: De Witte Broederschap zal ongetwijfeld op haar wijze kunnen bijdragen tot de verdere bewustwording en vooral een positievere bewustwording en positievere reactie van de mensen op aarde.

Gebeurtenissen die gaan komen, zeker. De dingen zijn nog niet zo­ver maar een deel van de veranderingen die ik u heb genoemd, ligt nu al heel dichtbij. Het merendeel van de veranderingen zal zich vanuit uw standpunt geleidelijk afspelen en, tenzij u erop let, in het begin zelfs bijna onmerkbaar; maar het is er wel. Dat houdt in dat u eindelijk eens de kans krijgt om uw tanden te zetten in een stuk werkelijke ontwikkeling, in een stuk werkelijk positief streven. Het betekent dat u ‑ of u deze cursus nu volgt of niet ‑ op een gegeven ogenblik uw eigen harmonieën veel beter kunt gaan bepalen.

Het is nu eenmaal zo dat komende gebeurtenissen de krachten van de natuur, de harmonieën met de aarde en met de andere zaken alle met elkaar verweven zijn. De verschijnselen die ik heb genoemd, treden vooral op binnen de mensheid. Maar ze zullen direct en indirect uitwerking hebben op alle relaties die er bestaan met de krachten van de aarde, van de natuur en zelfs van vele geestelijke krachten.

Wij vermoeden dat zeer veel mensen een nieuwe wereld aan hun eigen wereld zullen kunnen toevoegen voordat het 10 jaar verder is. Dit bete­kent dat zeer veel jongeren, op dit ogenblik misschien nog een beetje radeloos en losgeslagen, dan niet alleen een doel in hun leven zullen hebben gevonden maar gelijktijdig een zeer sterke en persoonlijke inhoud waaruit hun leven niet alleen betekenis krijgt; maar zij bovendien re­sultaten kunnen boeken die voor hen en de mensheid belangrijk zijn.

Dit is een heel verhaal. Misschien vraagt u zich af: waarom legt hij daar zo de nadruk op? Mijn persoonlijk standpunt is dit: Wij kunnen u vertellen wat we wil­len, u heeft daar heel weinig aan, tenzij het ook in uw eigen wereld een klein beetje mogelijk is om het waar te maken, om er iets mee te doen.

Als wij u bepaalde tendensen geven, ongeacht de onzekerheden die erin schuilen, dan kunt u zien dat deze ontwikkelingen zich voltrekken. En als u zoveel punten bevestigd ziet, dan hopen wij dat u daardoor gaat aanvoelen: die innerlijke kracht is er ook, de innerlijke werkelijkheid is er ook, de geestelijke veranderingen zijn er eveneens. En dat u zich daarvoor openstellend dan ook de geestelijke krachten meer toegang zult verschaffen in de menselijke wereld.

Dan bedoel ik heus niet de geesten die komen praten zoals ik. Wij zijn tenslotte de kletsmeiers die de zaak een beetje komen voorberei­den. De werkelijkheid is: Geestelijke kracht die in de stoffelijke en men­selijke wereld een zodanige invloed hoopt te winnen dat hierdoor de bewustwording van de mensheid en dus ook de directe status in de geest van al degenen die overgaan in zeer gunstige en lichtende mate wordt beïnvloed.

Je kunt een cursus over allerlei filosofische onderwerpen nooit afsluiten zonder ook nog eens te wijzen op de feiten op aarde, tenmin­ste dat meen ik. A1 datgene wat ik u heb gezegd, bestaat voornamelijk uit tekenen; het zijn aanduidingen. De werkelijkheid is dat uw innerlijk kan verande­ren, dat u zichzelf beter zult leren kennen, als u maar durft. Dat u vanuit uzelf meer tot stand kunt brengen wanneer u eindelijk maar be­seft wie u werkelijk bent.

Geen enkele filosofie, geen enkele opsomming van natuurkrachten, van harmonieën of wat anders kan u helpen, tenzij ze u voorbereidt op de manier waarop u uzelf meer waar kunt maken. En dat waarmaken ligt niet in uw maatschappelijke positie, dat ligt niet in uw financiële mo­gelijkheden van het ogenblik.

Dit waarmaken is gelegen in de totale ontplooiing die op dit mo­ment plaatsvindt en waardoor u, of u het wilt of niet, wordt omringd door de ontwikkelingen die ik heb geschetst. Dit omringd zijn betekent dat u alleen nog kunt kiezen voor een defaitistisch u terugtrekken uit alle dingen of een positief u opstellen en mede openstaan voor het nieuwe dat komt, voor de kracht die zich ontwikkelt en voor de werkelijkheid die ook stoffelijk kenbaar benaderd en tenslotte bereikt zal worden.

Nu hoop ik dat u heeft begrepen dat u niet al te pessimistisch moet zijn. Maar ja, als je tegen de mensen zegt: Er komt mogelijk een bosbrand want het zal mooi weer worden, dan zijn er een hoop mensen die dan alleen denken aan het mooie weer en de rest is bezig met de bosbrand. Ze horen wel bij elkaar.

Ik zal nu afsluiten met een eigen onderwerp.

Filosofische esoterie

Diep in mij ligt een werkelijkheid. Die werkelijkheid benaderen, betekent voor mij mijzelf kennen. Maar hoe meer ik mijzelf leer kennen hoe minder ik nog filosofisch zal zijn. Want juist waar de werkelijkheid steeds meer kenbaar wordt, heeft men geen behoefte meer aan een opbouw van denkbeelden; daar zijn het de feiten die spreken. Daar is het de onveranderlijke en eeuwige werkelijkheid die in en door ons voortdurend tot uiting komt.

Filosofische esoterie is de voorbereiding. Het is het je klaarmaken om een grens te overschrijden, de grens van de werkelijkheid. De esoterie is daarom belangrijker dan de werkelijkheid. Want alle wijzen van denken en redeneren kunnen niet opheffen dat u uzelf belemmert te zijn wat u bent. Laat ons daarom stellen: Aan alle krachten die er zijn, wil ik deel hebben.

Alle licht dat bestaat wil ik in mij mee dragen.

Alle kracht, die rond mij aanwezig is, wil ik in mij erkennen en uiten voor zover het mij mogelijk is. Want ik ben deel van het A1 en het A1 zal zich manifesteren in zijn werkelijkheid en zijn harmonie door mij. Daarin vind ik de kracht, de werkelijkheid en de zin van mijn bestaan.

Wie zo durft denken, ook al is dat meer geloof en filosofie dan werkelijkheid op dit ogenblik voor de meesten van u, zal ontdekken dat de kracht in uw wezen steeds sterker wordt, dat het licht rond u steeds kenbaarder wordt en dat uw vermogen om naar buiten toe voort te brengen, steeds toeneemt terwijl uw behoefte om uzelf als persoonlijkheid te manifesteren in feite afneemt. Dit is de weg naar de werkelijke harmonie. Leer jezelf kennen door zelf deel te zijn van een geheel zodat je niet meer jezelf tegen het geheel behoeft af te zetten.

Vrienden, deze cursus is afgelopen. Nu staan we voor dat droeve ogenblik van afscheid. Old lang syne is in deze tijd niet zo gebruikelijk, maar het zou er eigenlijk bij horen.

Wij hebben elkaar een aantal malen ontmoet. Wij hebben elkaar gesproken. Wij hebben misschien van elkaar wat geleerd. Wij ook van u, al is het maar dat we geleerd hebben welke fouten u maakt die wij moeten vermijden. Dat betekent wel dat wij moeten zeggen: Wij van onze kant zijn allen dankbaar die het mogelijk hebben gemaakt dat we dit hebben gedaan. Wij weten dat het niet voor u allen even ideaal is geweest, vergeef het ons maar. Wij hebben ons best gedaan. Datgene wat wij misschien samen toch hebben bereikt, zal een eeuwigheidswaarde bezitten en niet worden beperkt door de korte tijd die we met elkaar hebben gesproken.

Moge het u in dit opzicht vooral steeds beter gaan.

Geluk

Wat is geluk anders dan de vreugde dat je bestaat. Geluk, gebonden aan de dingen misschien, maar in wezen toch de aanvaarding van jezelf en van je leven.

Waar geluk is de harmonie met alle dingen die je voor een ogenblik zo intens doormaakt dat je niet anders meer kunt dan lachend en vol blijheid de wereld rond je beschouwen. In deze zin is geluk ons aller bestemming, ons aller doel.

Wij leven niet om te lijden. Wij leven om gelukkig te zijn. Maar dan niet gelukkig door verwerving maar door bestaansaanvaarding.

Wij leven om vrij te zijn, niet van alle banden, maar vrij van al wat onze innerlijke waarde zou kunnen beroeren en verstoren. Ons geluk is onze innerlijke ervaring van eenheid. Soms gericht op een kleinigheid, maar altijd bedoeld voor het al‑zijnde.

Wanneer wij het al‑zijnde kunnen aanvaarden en beleven als een deel van onszelf, dan kunnen. wij onszelf waarlijk gelukkig prijzen.