15 oktober 2004
Aan het begin van deze bijeenkomst ben ik eraan gehouden u mede te delen dat wij, sprekers van deze groep, niet alwetend noch onfeilbaar zijn en dat u over het gebrachte zelfstandig dient na te denken. Mag ik vragen wat het onderwerp is wat u voor vanavond voorzien hebt?
Het onderwerp dat vorige keer is gekozen is: “Menselijke eenzaamheid”.
Menselijke eenzaamheid
Wanneer we enkele duizenden jaren teruggaan in de geschiedenis van de mensheid, dan moeten we vaststellen dat eenzaamheid een van de prachtige middelen was om tot zelfontdekking te komen. Wanneer we zien dat bijvoorbeeld in de Atlantische periode mensen zich terugtrokken in onherbergzame gebieden en soms gedurende lange tijd daar in eenzaamheid verbleven, sommigen leefde gewoon van hetgeen zij daar aan voedsel konden vinden, sommigen deden het gewoon zonder voedsel en met alleen een beetje drank. Maar het kwam erop neer dat deze eenzaamheid voor deze personen leidde tot: eerstens, een zuivering van al hetgeen zij in hun opgroei en ontwikkeling hadden meegemaakt, en zo een contact konden leggen met de hogere krachten of lichtende krachten die toen aanwezig waren. Deze mensen die zulk experiment doormaakten, kwamen meestal volledig veranderd terug in de maatschappij, zij konden dan ook op dat ogenblik, doordat zij totaal andere inzichten hadden gekregen, voor deze maatschappij een zeer grote betekenis hebben. We zien dat door de geschiedenis heen, en als ik een beetje verder spring, bijvoorbeeld in het vroege Egypte, zien we dat ook daar de eenzaamheid gebruikt werd om te sterven.
Dit wil zeggen dat veel jonge priesters, om te zien of zij geschikt waren voor dit ambt, werden gedurende een 48 uur in een volledig afgesloten, meestal granieten of arduinen tombe gelegd. U moet u voorstellen dat u volledig van alles afgesloten bent, dat het pikdonker is, maar dat u ook geen enkel en geen enkel geluid hoort. Deze eenzaamheid heeft voor velen betekend dat zij door deze proef niet kwamen, want dat zij wanneer zij uit deze tombe terugkwamen, ofwel geestesgestoord of soms zelfs overleden waren. Degenen echter die de 48 uur toen konden doormaken in eenzaamheid en daardoor zichzelf hadden gevonden, zij waren degenen waar dus het ganse rijk later op is gebouwd.
We zien dat deze proeven niet alleen in Egypte uitgevoerd werden, we vinden dat ook terug wanneer we kijken ongeveer dezelfde periode in China, we vinden dat eigenlijk over de ganse wereld terug. Zelfs kunnen we stellen dat bijvoorbeeld bij de Eskimo’s het ook voorkwam dat personen zich volledig in de ijsvlakte terugtrokken en in volledige eenzaamheid zo tot zichzelf kwamen.
Waarom vertel ik u kort deze geschiedenis? Wel om de doodeenvoudige reden dat eenzaamheid eigenlijk voor de mens een zegen kan zijn. Een zegen wanneer hij beseft dat hij in deze rust, in deze kalmte, in deze verlatenheid, de mogelijkheid krijgt om tot zijn eigen innerlijk, tot zijn eigen ziel, terug te keren.
Wij zien dat bijvoorbeeld – en ik denk dat ieder van de aanwezigen hier dat wel weet – alle grote profeten, of je nu spreekt over Jezus, over Boeddha, over Franciscus van Assisi, of je spreekt over Mohamed, allen hebben zij hetzelfde gedaan voordat zij eigenlijk aan een openbaar bestaan begonnen, hebben zij zich teruggetrokken, de ene 40 dagen, de andere enkele maanden, het hangt er vanaf tot welke cultuur zij behoorden. En telkens zien we weer dat de personen, wanneer ze terugkomen, totaal veranderd zijn, dat zij dikwijls beschikken over wat men in die tijd dan genoemd zou hebben “occulte krachten”. Wij zien dan bijvoorbeeld dat Franciscus van Assisi achteraf met dieren kan praten, dat er harmonieën zijn. En ook dat is niet zo raar, want diezelfde personen vinden we terug bijvoorbeeld in Azië, we zien diezelfde fenomenen in China, we zien diezelfde fenomenen Zuid-Amerika en ook, op een andere wijze, zien we dat bij de Noord-Amerikaanse Indianen.
Dus uw eenzaamheid is eigenlijk een zeer positief element. Maar wat hebben wij gezien in de evolutie van de mens? Daar ontstaat het probleem. De mens is de laatste honderden jaren gaan evolueren van een – neem mij de uitdrukking niet kwalijk – kuddedier naar eigenlijk een eenzaat. Dat wil zeggen juist door de ontwikkelingen rondom hem is hij geprikkeld geworden naar begeerte, naar bezit. Waar je vroeger de maatschappij had, daar was de mens verplicht om onderling samen te leven, onderling samen te werken, hij/zij kon niet anders, want anders was overleven niet mogelijk. Maar, en dat is toch belangrijk, de mens leefde in harmonie met de natuur.
Oké, ik weet het wel, er was strijd, er was oorlog, maar dat was eigen aan het menszijn, en ook voor de geest was het belangrijk dat dat er was, want dat waren ervaringsmogelijkheden. Je mag niet vergeten dat de mens uiteindelijk maar een stoffelijk voertuig is, dat in wezen door de geest is uitgekozen om zijn evolutie in het bestaan, in zijn weg van bewustwording verder te zetten. Dus wanneer dat we zien dat gedurende duizenden jaren de mens moet vechten voor zijn bestaan, in harmonie met zijn omgeving, dan is alles wat daarin gebeurt voor de wereld aanvaardbaar, eigenlijk moet ik zeggen voor de aarde. Want dat mag de mens niet vergeten: het stoffelijk voertuig ‘mens’ is een onderdeel van de aarde, het verschilt daarin weinig met de andere dieren, verschilt weinig met de planten die daarop voorkomen, verschilt weinig met bijvoorbeeld de gesteenten.
Ach, ik weet het, misschien voel je je een beetje gechoqueerd en denk je “als mens zijn we toch meer, want we zijn denkende wezens”. Ja en neen, je bent effectief ietsjes meer, maar dat ietsje meer heeft ertoe geleid dat we de laatste 100 jaar, ik moet eigenlijk zeggen de laatste 200 jaar – want toen is het begonnen – maar vooral de laatste 100 jaar heeft het zich uitgekristalliseerd, dat van de mens die leefde in samenlevingen met zijn broeders en zusters, langzaam maar zeker een menstype is ontstaan dat enkel en alleen zichzelf kent. En wanneer we dan nog kijken dat de laatste vijftig jaar het beeld nog slechter is geworden, in die zin dat we kunnen zeggen dat tot ongeveer de tweede wereldoorlog er nog een soort gezinsband bestond die redelijk heilig was voor de maatschappij, kunnen we zeggen dat zelfs dit op het ogenblik in totaal verval is. Maar we moeten aandacht hebben voor het feit dat het verval ontstaat uit het “ik” van de mens, het begeertepatroon, het steeds zichzelf centraal willen stellen, macht toe-eigenen en zo verder.
Dit gegeven is een nieuw gegeven voor de aarde, het is als dusdanig nooit zo expliciet naar voor gekomen. Dit wil niet zeggen dat gans de aarde zo is en dat alle menselijkheid op aarde zo reageert. Maar sta mij toe te zeggen, dat het grote deel van wat op het ogenblik de aarde in handen heeft, om het zo te zeggen, wel zo denkt, en daar ontstaat nu juist een conflictsituatie. Want hoe sterker de mens op zichzelf is gericht, hoe meer hij zich verwijdert van zijn medemens en dan krijgen we de andere eenzaamheid. De eenzaamheid die we negatieve eenzaamheid zouden kunnen noemen, de verlatenheid, met alle gevolgen van dien. De mens denkt alleen maar aan: hoe kan ik het voor mezelf beter hebben, zonder nog rekening te houden met zijn medemens. En we zien dat het op het ogenblik gaat in het extreme, dat zelfs in gezinssituaties, in grote meerderheden, het al zo is dat enkel het “ik” telt, de kinderen spelen soms nog mee, maar dat is dan zogezegd de meerwaarde. Want dat zijn dan mijn kinderen en zie eens hoe ik daarmee kan uitpakken, dan wel, dat men de kinderen als een gelijke mens bekijkt en tracht deze een ernstige opvoeding te geven.
We zien dus op het ogenblik dat de mens daardoor – en niet alleen de volwassenen maar ook de kinderen – zich eenzamer en eenzamer gaan voelen. Waar vroeger het kind de vertrouwde omgeving van de familie, van het huis, van de woonplaats, van het dorp, zelfs van de stad kende, verdwijnt dit nu allemaal. Het kind valt meer en meer terug op abnormale zaken. Met abnormaal bedoel ik ‘niet menselijke’ in dit geval. We zien dat kinderen van kleins af aan al geconfronteerd worden met moderne technologie. Juist deze moderne technologie zorgt ervoor dat een kind een totaal verkeerd beeld krijgt van de werkelijkheid, met als gevolg dat het zich dikwijls angsten op de rug haalt, maar ook dat het zich van anderen, en dan vooral de noodzakelijke vriendjes die er moeten zijn om als mens te kunnen functioneren, dat die achterwege blijven, met alle gevolgen van dien.
Daarmee moet je ook niet verbaasd staan dat in uw westerse maatschappij vooral, en sta mij toe dat ik het zeg dat ik het vooral over jullie maatschappij heb en bijvoorbeeld niet over de neger of over laat ons zeggen de Noord- of Zuid-Amerikaanse Indiaan, maar werkelijk over de (geciviliseerde) wereld, daar zien we dus dat kinderen er steeds meer en meer toekomen om zelfmoord te plegen omdat zij de eenzaamheid, waarin zij vertoeven, niet meer aankunnen. Zij voelen niet meer aan dat zij ouders hebben, want die ouders zijn heel druk bezig met van alles en nog wat, behalve met aandacht voor het kind. Het kind krijgt alleen aandacht wanneer het past in het kader van hetgeen wat de ouders naar de buitenwereld toe laten uitschijnen om zich nog sterker bevestigd te zien. Dat die ouders dat doen, komt in de meeste gevallen ook voort uit het feit dat deze zich volledig alleen voelt, hij moet vechten tegen ieder ander, want ieder is zijn concurrent.
Hoe dat je het draait of keert, op het werk, in het verkeer, zelfs op reis of op vakantie, de anderen zijn de concurrenten en hij/zij moet zich daarboven zetten, met als gevolg dat je een maatschappij krijgt waar de norm ‘normaal’, wat we kunnen omschrijven dat een mens kan samenleven met een ander en daar normaal mee kan omgaan, eigenlijk komt te vervallen en dat het grootste deel op het ogenblik van uw maatschappij eigenlijk kan omschreven worden als abnormale vereenzaming van het individu. Met als gevolg natuurlijk dat mensen, wanneer zij zogezegd een carrière uitbouwen en wanneer ze dit enkele jaren doen, steeds verder opgebrand raken en dat je daar ook weer ziet dat velen het niet meer zien zitten, sommigen maken er een eind aan, andere komen in een depressie terecht en zo verder.
Nu moet je niet denken dat bijvoorbeeld degenen die er een eind aan maken er beter vanaf zijn. Want aan onze zijde zien we in vele gevallen dat veel van die mensen die hun leven stoppen omdat ze de eenzaamheid, die wel degelijk aanwezig is, niet meer aankunnen, dat zij wanneer zij aan onze zijde komen zich zo gefrustreerd hebben dat zij zich volledig inkapselen en dikwijls voor zeer lange tijd niet meer bereikbaar zijn. Dus we kunnen zeggen dat op het ogenblik, zeker wat moderne mens aangaat, dat deze eenzaamheid een enorm probleem is. Waar het juist omgekeerd zou moeten zijn, dat eenzaamheid zou moeten kunnen leiden tot het ontdekken van uzelf en tot een ontwikkeling die ook geestelijk gezien een positieve ervaring zou moeten inhouden.
Nu komt daar nog een factor bij die door de wereld en de mens over het hoofd wordt gezien. Door het feit dat vooral hier in het Westen en in alle plaatsen die op de wereld eigenlijk een technologische ontwikkeling kennen, dat de mens die in eenzaamheid is, een verkeerd signaal geeft naar de wereld toe, naar de aarde toe. Er is geen harmonie meer, er is geen wisselwerking meer. Als gevolg krijg je dat de aarde zelf de mens gaat ervaren als hinderlijk, tenminste op die plaatsen waar dus de eenzaamheid, het alleen zijn, en vooral het chaotische begeerteleven van de mens hoogtij viert. Want vergeet niet dat die eenzaamheid tot uitspattingen leidt, uitspattingen op alle terreinen. Men gaat bijvoorbeeld dit in drugs zoeken, men gaat dit in voeding zoeken, maar men gaat dit ook in seksualiteit zoeken, men gaat dit in alle mogelijke extreme vormen zoeken. Men gaat naar spanning toe, men gaat van alle mogelijke zaken trachten te doen die een ander niet doet, om toch maar die eenzaamheid te verdrijven en het idee te hebben dat de ander aandacht voor hen heeft.
Gans dit negatieve, chaotische, denkpatroon dat zich in deze westerse geciviliseerde maatschappij opbouwt, is voor de aarde in wezen onaanvaardbaar. En wat zien we nu gebeuren? Langzaam maar zeker – kijk rondom u – zie je dat de mens die hier leeft, ondanks alle kunde en ondanks alle medische verzorging, zich steeds slechter voelt, zieker wordt, en steeds meer van allerlei scheikunde aan zijn lichaam moet toevoegen om maar in evenwicht te blijven.
Nu zitten we juist op het ogenblik van de wisselwerking tussen het oude en het nieuwe, we zitten op het ogenblik dat de chaos langs alle kanten gestimuleerd wordt. Ik zeg hier ‘chaos’ om de doodeenvoudige reden dat dit voor de mens zo lijkt, maar vergis u niet, voor de aarde is dit gewoon een herstel van harmonie. Dit wil zeggen dat vooral in geciviliseerde gebieden waar dus die eenzame mens, die “ik” mens, leeft, van alles zal ontwikkelen waardoor een versneld ziekteproces mogelijk is, waardoor de aarde – en dit kan misschien zeer erg in jullie oren klinken – kan komen tot een versnelde opruiming van dit soort ras, om het zo uit te drukken. De aarde doet dit niet omdat zij de mens weg wil hebben, nee, de aarde doet dit gewoon omdat zij de harmonie wil herstellen. En zo ga je zien dat op zeer korte tijd bijvoorbeeld uw atmosfeer enorme vervuiling gaat kennen, deze vervuilingen gaan weer oorzaak zijn van alle nieuwe vormen van bijvoorbeeld het ontstaan van woekeringen in het lichaam en zo verder. Ook ga je opmerken dat vooral op het gedachteniveau steeds meer mensen gaan doorslaan, in die zin dat zij in de maatschappij handelingen gaan stellen die niet meer kunnen, agressie zal toenemen op alle terreinen, je zult van alles zien gebeuren dat op het ogenblik, voor u, nog niet denkbeeldig is.
Want u denkt op het ogenblik misschien wel dat de toestand in de Arabische landen erg is, met die aanslagen en zo verder, maar in wezen is de toestand die hier aan het evolueren is erger. Alleen gaat het niet op zo’n niveau zijn, het gaat zo gebeuren dat het eigenlijk een deel wordt in deze maatschappij en zo zal er een opruiming ontstaan waardoor terug het oude evenwicht kan worden hersteld en waardoor de aarde haar harmonieën kan vinden.
Het zal belangrijk zijn – en wij hebben dat hier al meermaals naar voor gebracht – dat de mens die dit wil overleven zich niet terugtrekt in eenzaamheid, dat de mens die dit weet gewoon zijn zienswijze naar de wereld wijzigt, zich niet druk gaat maken over het uitbreken van ziekten, zich niet druk gaat maken over het feit dat er luchtvervuiling is, over het feit dat er rampen/natuurrampen ontstaan, maar dat je die kunt zien als het normale verloop van het hetgeen de aarde eigenlijk veroorzaakt om terug in haar evenwicht te zijn.
Op het ogenblik dat je dat vanop een afstand kunt benaderen en zelf naar uw medemens toe als gelijke en u niet als concurrent gaat staan, en dat je kunt komen tot een volledige uitwisseling onder elkaar, zonder de bijbedoeling “ik moet hier beter van worden”, maar dat je gewoon samenwerkt omdat je aanvoelt: “zo is het, dat is de noodzaak”, dan zul je zien, dan passeert gans dat geheel aan jou, dan ontsnap je juist aan de catastrofe, dan ontsnap je juist aan die ziekteperiodes, dan ontsnap je juist aan het vuur of aan het water. Je zult opmerken dat degenen die bijvoorbeeld daar niet akkoord mee zijn en zeggen: “Het leven is alleen maar vechten voor uzelf” en zo verder, dat zij wel in deze het slachtoffer worden.
We zien nu met de evolutie die bezig is, een zeer snel gevolg op een oorzaak, en dit gaat in de komende 10-tallen jaren nog veel meer versnellen. Dus ga je ook kunnen opmerking dat zeer vele zaken plots enorme proporties aannemen, waar niemand eigenlijk nog iets tegen kan doen. De enige juiste houding is: trek u in de positieve eenzaamheid terug, wordt positief eenzaam en vertrek vanuit dat punt, helpend naar al diegenen die eventueel uw hulp vragen en die openstaan voor de mogelijkheden die op dat ogenblik zeker zullen aanwezig zijn.
U ziet, mijne vrienden, het is een onderwerp dat misschien niet naar voor is gekomen zoals u gedacht had, maar we zijn hier in een kleine groep, dus ik kan hier een paar zaken meer naar voor schuiven. En dan moet ik zeggen dat wanneer je probeert op dit ogenblik gewoon u één te voelen met de kosmos of het beseffen ook dat u deel bent van deze aarde, niet het idee opbouwende: “ik ben mens, dus ik ben superieur aan…”Want op het ogenblik dat je dat idee handhaaft “ik ben als mens superieur aan”, ga je mee in die chaos en zul je het bewijs krijgen hoe superieur u bent.
Ook de wetenschap zal in de toekomst dit tot zijn ontzetting moeten vaststellen, dat al die waarden die zij gesteld hebben, waarop zij zich baseerden ‘dat het zo was en niet anders’, dat zij tot hun ontzetting zullen moeten vaststellen dat die een voor een inkalven en dat alles wat dat zij hebben opgebouwd in de laatste 50 jaar, eigenlijk op illusie is gebaseerd.
In de tussentijd zul je opmerken dat er nieuwe zaken tot stand komen, maar het zal weer op een ander terrein zijn. Bijvoorbeeld zullen we zien hoe de huidige medische wetenschap, die zo prat gaat op al haar kennis en haar mogelijkheden, volledig zal vast komen te zitten, niet meer zal kunnen of weten hoe zij verder moet. En zo zal je opmerken dat tussen dit en minder dan 50 jaar er een totale ommekeer zal komen en dat hetgeen wat nu verworpen wordt als zijnde gewoon kwakzalverij, naar voor zal komen als zijnde de redding voor de medische wetenschap. En dat we terug een samenwerking zullen krijgen, op vele terreinen, tussen de arts (die er altijd wel zal blijven) en de gevoelsmens, de helderziende, en zo verder.
Dat we ook zullen terugvallen op oude medicaties, want uiteindelijk, wees nu eerlijk, het merendeel wat op het ogenblik aan medicatie op deze wereld, of in uw maatschappij, zijn ronde doet, is voor 90% overbodig. Met 10% van al wat er bestaat, heb je meer als genoeg en voor de rest heb je gewoon op de aarde, in de natuur, de perfecte medicaties die wanneer de mens in harmonie is met deze aarde, er zijn voordeel kan uithalen en zijn evenwichten kan herstellen.
Want uiteindelijk het merendeel van de ziekten – en er zijn werkelijk epidemieën onder jullie bezig – ontstaan door de eenzame mens, omdat die mens in zijn eenzaamheid steeds meer wil, steeds meer begeert, waardoor hij om het cru te zeggen, zijn geestelijke lichamen eigenlijk afsluit, zijn geestelijke organen blokkeert, waardoor dat de energiestromen van het lichaam (en o ja, officieel bestaan ze niet, ik weet het), niet meer functioneren zoals het moet en waardoor het hele stoflichaam overhoop komt, en dan gaan we daar wat scheikunde aan toevoegen waardoor het algeheel helemaal verkeerd loopt.
Zo zie je op alle terreinen dat mensen verkeerd reageren. Kijk gewoon naar degenen die in de wagen zitten, kijk naar de verkeersagressie, ach, misschien is het normaal. Wanneer ergens anders in de natuur er overdreven veel dieren te samen zijn, wat zie je dan gebeuren? Plots begint het aantal vleeseters toe te nemen en gaan bijvoorbeeld de graseters aanvallen en een groot deel ervan oppeuzelen, omdat het evenwicht terug hersteld zal worden.
Maar wanneer we in de natuur zien dat bijvoorbeeld bepaalde grassen te veel overhand halen, zie je ineens dat een heel deel graseters plots enorm ontwikkelen en dat de vleeseters daar niets aan doen, dat zij in ontwikkeling achterblijven; dat zijn de natuurlijke evenwichten. Maar die is de mens spijtig genoeg kwijt, en gezien hij enkel en alleen nog denkt aan zichzelf en hoe hij zich moet profileren ten opzichte van de ander, ja, daardoor vergroot het onevenwicht en helpt hij eigenlijk het duister, dat op het ogenblik over deze wereld gaat, in zijn werk, versterkt en maakt hij eigenlijk – en dit klinkt misschien gek – dat de wereld veel sneller terug zijn evenwicht zal vinden dan dat hij ooit heeft kunnen denken. Juist omdat hij zo in zijn eigen begeerte, in zijn eigen wishful thinking gaat, met alle gevolgen van dien.
Ach ik hoop dat ik jullie niet te veel heb overrompeld met alles wat ik hier gezegd heb. Zijn er soms mensen die dringende vragen willen stellen?
Vragen
Is het dan voldoende om gewoon in harmonie te leven met uw omgeving? Dus is het niet perse nodig om in harmonie te leven met uw tweelingziel, om niet te vereenzamen?
Wanneer je u terugtrekt en bijvoorbeeld rustig mediteert, dan kunt u zeggen ik ben alleen, ik ben eenzaam. Op het ogenblik dat u dat doet, u mediteert bijvoorbeeld, u tracht één te worden met uw omgeving, u één te voelen met de kosmos, eventueel het licht trachten te doorgronden, op uw eigenste wijze. Wees er dan van overtuigd dat u dit als stofmens misschien alleen doet, maar dat u omringd bent door vele entiteiten die daarop aanzetten en u zullen trachten te helpen.
Wanneer u op deze wijze een opbouw doet, zult u nooit alleen zijn. Wanneer u in het dagdagelijkse leven er tracht mee rekening te houden – als je een handeling doet naar iemand anders toe – wat dit betekent, als je tracht u gewoon voor te stellen: zou ik wensen dat men dit naar mij toe deed? Op deze wijze de wereld benaderen, en als je iets doet voor een ander, niet in uw achterhoofd houden: wat kan ik eruit halen? die verdienste heb ik! nee, want als je die gedachten hebt dan ben je betaald. Maar doe het gewoon omdat je in die medemens uw verwante erkent, dat je in die medemens als het ware de god erkend die ook in u leeft. Dan zal je zien, dan creëer je harmonieën, dan zullen er veel meer mensen ook met u een wisselwerking doen ontstaan. Ach, misschien mensen die je op het eerste zicht niet kent. Dan zul je zien, dan plots passeert die, of komt die in uw leven en geeft u iets waar u weer mee verder kunt. Misschien verdwijnt die, of misschien verdwijnt die ook niet, maar je zult zien er ontstaat een spontane wisselwerking. Want vergeet niet wanneer u zich openstelt voor de ander, dan krijgt u ook terug – ik zou bijna zeggen – voor de mens: oercontact.
Daarmee bedoel ik eigenlijk: vóór u incarneerde, was u ook in contact met gelijkgezinde. Aan onze zijde is er ook een wisselwerking tussen de vele entiteiten en bestaan er bepaalde gedachtegebieden waar bepaalde groepen van entiteiten zich in thuis voelen en in verder zoeken. En uit zo’n groep als het ware komt u ook; iedereen die hier aanwezig is. Juist door u nu zo te gaan openstellen naar de ander, zul je met degenen die tot diezelfde gedachtegroep behoren en die misschien nog op andere plaatsen op aarde geïncarneerd zijn, contact hebben. Soms zal dat misschien via een droom gaan, soms zal dat misschien in de stof zijn, kom je plots iemand tegen, misschien word je er bevriend mee of misschien is het maar een simpele goedendag, maar die wisselwerkingen zijn er en op dat ogenblik ook alle uitwisseling van voor u noodzakelijke gegevens. En zo kun je verder evolueren en wordt dat stoffelijke voertuig, dat u bent, voor uw geest een zeer interessant voertuig, een voertuig waarin de geest werkelijk de ervaringen kan gaan opdoen waarom hij gekozen heeft voor dit voertuig.
En als je die wisselwerking, die harmonie krijgt, wel dan ga je u eerst in uw vel werkelijk goed voelen, want dan ga je automatisch meer zaken aanvoelen. Ook veel zaken voorvoelen, misschien sta je dan in de maatschappij een beetje als de eenzame, misschien als de eigenaardige, degene die eigenlijk niet past en degene die enkel en alleen aan zichzelf denkt, die zal u dan misschien toch niet alles vinden. Maar met die personen bent u niets, die kun je ook niet helpen. Iemand die alleen maar denkt “ik”, onder welke vorm ook, en je geeft daar iets aan, ja, die zal het misschien aannemen, misschien niet aannemen, maar zelfs als hij het aanneemt zal hij zich afsluiten en zal het trachten bij zijn meerdere zaken te voegen om zo weer boven de ander te komen, en daar ben je niets mee.
Maar op het ogenblik dat je die instelling opbouwt, zoals ik ze u voorgesteld heb, gaat degene die in de negatieve eenzaamheid zit niet meer in jou geïnteresseerd zijn. Want dan bent u toch maar dat domme mensje dat niet weet waarover het gaat in de wereld, want in de wereld gaat het over “mij” en niets anders, over mijn macht, over mijn bankrekening, over mijn villa, over mijn huis, over mijn reizen, 4 of 5 per jaar misschien, begrijp je? En wanneer jij dan zegt: Ach vriend, wat belang heeft dat, een vriendelijk woord is veel meer waardevol. Dan kan zo iemand dat niet meer begrijpen, want die krijgt angst, die wordt bang van u, want u speelt niet mee in zijn wereld, en al wat niet past in die wereld dat deugt dan niet meer. Dus dan ben je beter af dat je gewoon zegt: Ach vriend, ga uw weg maar, hebt u mij ooit nodig, je weet mij wel wonen, ik zal u dan wel helpen, maar nu, neen, onze wegen scheiden hier. Maar je gaat zien, je gaat uw weg verder en op die weg ontmoet je gelijkgestemden, gelijkgezinden, en vanuit dat punt kun je iets doen. Je kunt samen bijvoorbeeld zorgen dat er in uw eigen omgeving een rustpunt is en vanuit dat rustpunt een soort bescherming opbouwen, misschien voor al diegenen die je liefhebt, en dan ben je met een zeer waardevol leven bezig.
Als ik teveel praat moet u het zeggen hoor, het is een onderwerp dat mij boeit, ik bestudeer de mens reeds heel lang en ik kan er nog wel het een en ander over vertellen. Maar goed, zijn er nog vragen?
Ja ik wil zeggen, het is niet allemaal echt vreemd wat u gezegd hebt, ik heb alles niet goed begrepen. Dus een depressie zou eigenlijk positief zijn, omdat je dan terug op uzelf valt?
Een depressie kan positief zijn, wanneer je in deze depressie kijkt naar wat de bronnen zijn van het gebeuren. Maar het spijtige in deze maatschappij is, dat het merendeel van de mensen die een depressie hebben, zij gewoon medicatie krijgen die dus de bronnen van de depressie onderdrukt, waardoor zij dan een totaal verkeerd beeld van de wereld krijgen, met alle gevolgen van dien.
Kijk maar eens rondom u, welk percentage van uw maatschappij er dagdagelijks zware producten neemt om hun angsten, hun gedachten, volledig te onderdrukken en enkel maar te denken wat dat eventueel de arts of de psychiater hen zegt, ze komen niet tot genezing, in tegendeel. Je ziet dan ook het failliet eigenlijk van dit soort therapieën. Langs de andere kant zie je dat langzaam maar zeker meer en meer alternatieven ontstaan, en dat meer en meer mensen zeggen: Neen, dit aanvaarden we niet meer, we gaan het anders proberen, we gaan proberen met de mens te praten, naar de bron te gaan van het probleem, en daar iets aan te doen. Als je die weg volgt, dan kan de depressie die veroorzaakt is door een verkeerd leven, en voor de meesten, als ik het zo zie, die in een zware depressie komen, komt het gewoon omdat de wereld niet beantwoord aan wat zij eisen van de wereld. Maar door dan alternatief dit te gaan benaderen, en als je dan kunt aanvaarden dat je bent wie je bent, en dat het geen zin heeft om van de wereld te gaan eisen: men moet dit van mij denken, of men moet zo, maar gewoon te zijn wie je bent, en vandaar uit te vertrekken, dan kom je terug tot een evenwicht, dan heb je het geleerd. Dan kun je zeggen: Ik verlaat die negatieve eenzaamheid, want het is die negatieve eenzaamheid die de oorzaak is geweest dat de depressie is ontstaan.
En als ik het zo naar uw huidige maatschappij kijk, dan kunnen we gerust stellen dat ongeveer 45% van de mensen op het ogenblik zeer depressief is, dat ongeveer 45% van uw maatschappij eigenlijk niet meer verantwoordelijk kan gesteld worden voor de daden die ze doen, als je het zou omschrijven zoals de medische wereld wil zeggen wat een normale mens is en hoe hij normaal reageert. En als het zo verder gaat dan zal dit percentage nog gevoelig toenemen, waardoor dat je steeds meer afwijkingen in de maatschappij gaat zien, en in het sociale gedrag, met alle gevolgen van dien.
Eetstoornissen bij kinderen, komt dat meestal voort uit eenzaamheid of zijn er nog andere grote oorzaken?
Een van de grote oorzaken van eetstoornissen bij kinderen is dat zij gewoon te veel eten.
Kijk, uw kinderen, of de huidige generatie jongeren, of opgroeiende jongeren, de meeste van die kinderen zijn groot gebracht op scheikundig voedsel. Hiermee bedoel ik alle mogelijke oplossingen van poeders en zo verder.
De natuurlijk voeding is vooral in de jaren 1960, ‘70 en in ‘80 nog erger, verworpen geworden als zijnde niet goed, want kinderen kunnen daar dit of dat of hetgeen van krijgen. Zelfs op het huidige ogenblik, als je de kindervoeding ziet, is ze abnormaal samengesteld, want je zou toch een keer allergie krijgen of gevoelig zijn voor dat…. Het gevolg is dat je op het ogenblik een groot deel van de opgroeiende jeugd – en ik kan gerust zeggen ook een groot deel van de reeds volwassenen – dat zij verteringsproblemen hebben, voedselproblemen hebben, omdat het lichaam niet de kans heeft gekregen haar natuurlijke ontwikkelingsgang te volgen. Daardoor krijg je, nu ook nog, bij vele jongeren en zelfs bij baby’s, dat ze serieuze voedingsproblemen hebben.
Wanneer dan zo’n kind tot volwassenheid komt en wanneer het dan leeft in deze maatschappij, dan zie je dikwijls dat doordat zij geen normale voedingsstoffen tot zich kunnen nemen, zij eten wel, maar wat zij dan eten is allesbehalve aanvaardbaar, zij krijgen dus mineraal-onevenwichten, vitamine-onevenwichten, metaal-onevenwichten, in het lichaam. Het gevolg daarvan is dat zij zich niet goed voelen. Onder andere krijg je dan de enorme explosie van kinderen die drugs gaan zoeken, omdat door die stoffen het lichaam in een roes komt, waardoor het geen probleem ermee heeft. Anderzijds ga je dan kinderen krijgen, of volwassenen zelfs, die gaan beginnen vreten, maar dan liefst zaken die zoet zijn en zo verder, omdat zij gewoon die smaak nodig hebben om hen hun eigenwaarde te geven. Want de problematiek rond boulimie en anorexia langs de andere kant, zit hem niet zo zeer in het nemen van voedsel en het uitbraken van voedsel en zo verder, maar zit hem vooral in het feit dat zij voelen dat zij in deze maatschappij van geen tel zijn en zij willen mee met het voorbeeld van de ouderen, zij willen nummer 1 zijn, en dat vertaald zich in zulke afwijkingen. Wanneer ze dan grootgebracht zijn op allerlei poeders en alternatieve voedingsmiddelen, dan krijg je een voertuig dat zichzelf niet meer kan onderhouden of besturen. En daar wil ik niet alleen mee zeggen fysiek maar ook geestelijk.
Maar neem mij niet kwalijk, dit behoort allemaal tot de afbraakperiode, ik kom het hier juist te zeggen: langzaam maar zeker ga je zien hoe deze maatschappij medisch in elkaar stort, omdat u zoveel zaken zijn wijsgemaakt die niet kloppen.
Men heeft sinds de tweede Wereldoorlog bijvoorbeeld niets anders gedaan dan kinderen ingeënt. Daar heeft men de grootste flater gemaakt die je kunt denken. Want daardoor is de natuurlijke sterkte van het ras verminderd, men heeft kinderen van het moment dat ze ziek werden volgestoken met scheikundige stoffen om de ziekte te doden. Fout!!! Want juist door de ziekte wordt het kind sterk. En mensen, een volwassen mens kan nooit tot volledige ontplooiing komen wanneer hij niet een volledige reeks van ziektes heeft doorlopen.
Maar dit past niet in het kader en zeker niet in het winstbejag van de industrieën, dus moeten zelfs de kinderen daarmee onder lijden. Zo kun je vele zaken van de laatste 50 jaren naar voor schuiven die langzaam maar zeker zijn opgebouwd en die tot gevolg hebben dat je nu eigenlijk zit met een ras van mensen dat volledig degenereert. Pas op, het past in het geheel.
Maar op het ogenblik dat je zegt: Kijk, ik aanvaard dit niet meer, dan kun je daaruit loskomen en dan kun je een andere weg inslaan.
Voor een kind is het niet belangrijk of dat het veel eet, voor een kind is het belangrijk dat het een allround voeding heeft en dat het een natuurlijke voeding heeft. Maar als ik het vanuit onze zijde zo bekijk en volg, dan zie ik dat de meeste kinderen alles behalve nog gezonde voeding krijgen, en misschien is het al in vele plaatsen niet meer mogelijk om nog aan gezond voedsel te geraken, met alle gevolgen van dien natuurlijk.
Broeder, hier wordt al een paar keer aangehaald/gesproken over ziekte. Normalerwijze gaat men ervan uit dat dat alleen kan ontstaan als er een onevenwicht in het lichaam is, of de geest. De vraag rijst bij mij eigenlijk of het altijd zo moet zijn, is men altijd in disharmonie met zichzelf op het moment dat men een zware verkoudheid krijgt, een griep, of kan het ook zijn dat men daar altijd zaken uit moet leren? Of kan het ook gewoon anders zijn, dat het juist gewoon een besmetting is die onder de mensen verdergaat?
Kijk, wanneer de zwarte pest door Europa woedde, dan waren er mensen die zich inzetten voor deze sukkelaars, die dag en nacht stervende hebben verzorgd en begraven. In dezelfde tijd waren er zogezegde artsen die weigerden iets te doen uit angst voor de pest, zij zijn allemaal aan de pest gestorven, behalve degenen die zich 100% ervoor inzetten om te helpen. Want zij waren zo druk bezig, zij waren zo in harmonie met alles, dat de pest daar gewoon geen vat op had, dat bestond voor die mensen niet.
Een menselijk lichaam dat ziek wordt, wordt ziek omdat er ergens een disharmonie is. Nu is het zo dat dit niet abnormaal is, dit is eigen aan een stoffelijk voertuig. Je kunt niet verwachten, je kunt dat misschien hopen, dat een menselijk lichaam perfect is en dat uw hersendenken steeds perfect in harmonie is…. maar dit is een illusie. Daardoor ben je vatbaar op sommige ogenblikken voor virussen, daardoor is uw lichaam soms vatbaar voor stoornissen. Maar dat is niet erg, dat is geen catastrofe. Op het moment dat je daar niet tegen in verzet gaat, op het ogenblik dat je de ziekte kunt aanvaarden en dat je dan kijkt wat kan ik ertegen doen, hoe kan ik de harmonie terug in mijn lichaam herstellen, dan zul je tot de snelste oplossing komen.
Ik ken de theorie wel, er zijn mensen die zeggen: Als je ziek bent is dat omdat …. dat is een fout van u, want u bent in disharmonie. Ergens klopt dat ,ja, maar zelfs diegene die dat zegt tegen u maakt ook de griep door, is ook verkouden, heeft ook misschien last van het hart, of heeft misschien een longziekte, en misschien in het ergste geval sterven ze aan kanker. Maar toch hebben zij beweerd dat het de schuld is dat je ziek bent van uzelf.
Kijk, je moet ervan uitgaan zoals ik zei. Als mens leef je op aarde om de mogelijkheid te geven aan uw geest ervaringen op te doen. En nu zal ik even stout zijn, wanneer je een redelijk bewuste incarnatie hebt, dan kan het soms wel eens zijn dat de geest u in de richting duwt van ziekte, omdat juist die ziekte voor hem (de geest) belangrijk is om een bepaalde ervaring door te maken en dat vanuit die ziekte hij het stoffelijk voertuig in een bepaalde richting kan krijgen, die hij nodig heeft om zijn leerjaar dat hij doet met dat lichaam af te werken. Misschien heb je daar nog niet bij stilgestaan.
Maar uiteindelijk als stofmens, op de keper beschouwd, ben je maar gewoon het voertuig van de geest. En wanneer je terug aan onze zijde zult zijn, zul je dit beter kunnen overzien, zul je beter kunnen inschatten waarom bijvoorbeeld het lichaam waar je nu in leeft, of misschien de lichamen die je al verschillende malen hebt gehad hier op aarde, waarom het ene lichaam dit heeft meegemaakt en het andere lichaam dat en nu dit lichaam weer dit. Als je aan onze zijde bent, zie je het totale plaatje en zal je begrijpen waarom je dit allemaal hebt meegemaakt. Dat is een belangrijke fase in bewustwording!
En nu heb ik niet willen zeggen dat je er prat op moet gaan dat je ziek bent, verre van. Ga ervan uit dat op het moment dat je u niet goed voelt, dat je zoveel mogelijk tracht eraan te doen om het lichaam terug in evenwicht te krijgen, in harmonie te krijgen. Maar doe dit niet, en dat is toch belangrijk, met olifantengeschut wat de farmaceutische industrie u cadeau doet, maar tracht het gewoon met natuurlijke middelen te doen. Ben je verkouden, ziek u uit, drink een kruidenthee, neem een siroop, en zo verder. Ja, vlier is een oud middel, je hebt vliersiroop, je hebt ook vlierbloesem enzovoort, dit is zeer goed.
Je hebt ook vele andere siropen die zeer goed zijn, je kunt er zelfs van op aan dat wanneer je even rondom u kijkt en u merkt op welk onkruid het weligst groeit in uw geburen, dat dat het onkruid dat waarschijnlijk het beste bij uw ziekte past. Alleen zeg ik nu: Blijf er met uw pollen af; want het onkruid op het ogenblik dat in deze gebieden groeit, is niet meer geschikt om een goede tisane (kruidenthee) van te maken. Maar als u nu bijvoorbeeld ziet, voor mijn deur groeit steeds weegbree, dan is het wel interessant om thee van weegbree te maken, maar dan liefst weegbree die uit een natuurgebied komt en die niet getrokken is langs een drukke autostrade. Want het grote verschil tussen de twee is, dat degene die groeit langs de autostrade of in de stad, volledig verzadigd is met zware metalen, waar de andere een volledig natuurproduct is dat juist een eliminatie gaat doen in uw lichaam van deze toxische stoffen. Dus je zult er wel even rekening mee moeten houden waar u uw tisanes haalt.
Want spijtig genoeg, deze omgeving hier is zo al vervuild dat vele producten, die deze omgeving nog voortbrengt, eigenlijk het menselijk lichaam nog zwakker maken. En u moet niet denken omdat bijvoorbeeld je een tomaat uit een serre gaat eten of een krop sla uit de serre dat zij minder schadelijk is dan degene die in de volle grond gegroeid is. In vele gevallen is hetgeen wat geteeld is onder glas, hier in deze streken, nog veel toxischer dan hetgeen wat in de vrije lucht, onder alle afvalstoffen, is groot gekomen. Ook even om bij stil te staan en over na te denken.
Dus wanneer je denkt ik ben ziek, dus ik ben in disharmonie, wel zeg dan tegen uzelf: laat mij dan de harmonie in mezelf herstellen en ga er even rustig bijzitten, stel u in harmonie met uw omgeving, stel u in harmonie met de kosmos, voel de Vader in u, voel de kracht in u.
Ach, en misschien nog een kleine tip. Wanneer je de kans hebt, ga dan even tegen een eik of een beuk staan, desnoods omhels je die boom. Mensen zullen dit misschien gek vinden, maar het valt niet op, de maatschappij is toch gek genoeg. Maar juist door dat te doen, kom je in de kracht en in de harmonie van deze boom en kan dit deel van de natuur ervoor zorgen dat de storing die in u aanwezig is langzaam maar zeker afgevoerd wordt. Want vergeet niet, een boom, een eik, een beuk, heeft een serieuze aura, een sterke aura. Je mag het niet doen bij een berk bijvoorbeeld, ook niet bij een kastanje, dat is niet zo geschikte voor de mens.
Maar bij een eik en bij een beuk wel en die uitstraling van die bomen, als je je daar mee één voelt, als je u daartegen zet, je mag zelfs op de grond zitten en uw rug tegen de stam, en je tracht aan te voelen wat die boom betekent, dan zul je opmerken dat erin uw lichaam scheikundige processen op gang komen, die ervoor zullen zorgen dat uw lichaam een grotere weerstand heeft en ook sterker is. De evenwichten worden hersteld en je zult minder rap ziek worden, en als je ziek bent is het een ideaal middel om zoals met koorts, het lichaam ervoor te doen zorgen dat het terug geneest.
Denk daar maar eens over na en probeer het maar eens uit, dat is het beste.
Ik heb een kleine bijvraag broeder. Het heeft mij enorm gefascineerd te zien dat onze hond alle bloemen die hij te pakken kan krijgen, opeet. Duidt dat op een onevenwicht binnen het dier, of is dat eigen aan het dier?
Nee, ik denk dat het een flower power kind is.
Neen, een dier voelt instinctief wat voor hem goed is en vele bloemen en vele planten bezitten voor een dier de stoffen die het nodig heeft. Probleem bij dieren is, dat het ook in deze maatschappij meestal nogal eenzijdige voeding heeft. En dan zal het dier op zoek gaan naar de mineralen en de bouwstoffen die deze eenzijdige voeding ongedaan kunnen maken.
Het kan natuurlijk ook zijn dat het dier daardoor aandacht vraagt, dat het dier bijvoorbeeld weet dat u graag bloemen ziet en dat het juist daardoor bloemen gaat plukken om de aandacht te krijgen, dit zou niet abnormaal zijn.
Broeder, over die kruiden in een serre. U zei net dat kruiden in onze omgeving vervuild zijn. Ik neem aan dat dit geldt voor de hele westerse wereld. Is het de bedoeling dat wij onze kruiden gaan halen uit de wereld ver van ons? En dan is mijn vraag: zijn wij daarmee in harmonie, is het de bedoeling dat wij kruiden van verre streken of verre landen naar hier binnenhalen?
Wanneer je bekijkt, of Europa bekijkt, dan heb je in Europa nog gebieden die voldoende groot zijn en voldoende dun bevolkt, waar voldoende kruiden aanwezig zijn die passend zijn voor de bewoners van deze streken. Maar wanneer u de industriegebieden ziet, daar blijft u best weg van alles wat kruiden aangaat.
Nu kan ik u wel zeggen, dat de meeste kruiden niet van hier afkomstig zijn die u in de winkel kan kopen, want anders zou je voor uw zakje kruidenthee, voor 1 zakje, misschien wel 10 euro betalen, en nu betaal je voor 10 zakjes misschien 10 eurocent. Het verschil is dat deze kruiden meestal komen uit streken waar dus geen loonsysteem bestaat zoals hier, waar grote oppervlaktes zijn, waar dus de bewoners zelf nog kunnen telen, met alle gevolgen van dien.
De meeste grote laboratoria kopen dat op en dan wordt het naar hier gebracht. En dit heeft nog het voordeel dat je nog redelijk zuivere producten hebt. Alleen is het dan weer grappig, dat je dan hier weer instanties hebt die zich druk maken over het feit dat de kruiden, die hier verkocht worden, soms dierlijke wezens bevatten, bijvoorbeeld kleine vlooien, kleine kevertjes en zo verder, want dit kan toch niet, dit mag niet, dit is een overtreding van de voedselvoorschriften. Alleen vergeten deze betweters dat het juist aantoont, doordat er dierlijk leven in de kruiden aanwezig is, dat ze van goede kwaliteit zijn en dat ze vers zijn. Wanneer deze kruiden echter moeten gaan behandeld worden, zoals deze organisaties dit willen, dan zouden ze om te beginnen moeten bestraald worden en dan zijn ze volledig waardeloos.
Maar ik geef er voorlopig de voorkeur aan dat u gewoon kruiden koopt, waarvan u zeker bent dat ze nog een versheidsgraad bevatten – en dat er dan eens een diertje uit komt gekropen, wees tevreden – dan dat u ofwel kruiden neemt die hier langs de autostrade gegroeid zijn, kan alleen maar leiden tot maag- en darmproblemen, eventueel zelfs een verloding van uw lever, of dat u dus kruiden zou gaan kopen die geteeld zijn onder glas en zo verder.
Nu, wees gerust, de wereld is nog groot genoeg en er bestaan nog genoegd plaatsen waar weinig mensen zijn, waar voldoende kan geteeld worden om een evenwicht te behouden.
Broeder, ik heb nog een kleine bijvraag. Hoe zit het dan met kruiden die wij tot ons nemen, die eigenlijk niet in onze omgeving voorkomen en die we eigenlijk van verre landen betrekken? Is dat eigenlijk aan te raden of moeten we daar afblijven en is het niet voor ons bestemd?
Kijk, je leeft op de aarde, dat is een bolletje dat niet zo groot is hoor, in de ganse kosmos is dat een speldenprik of een speldenkop. Het meeste wat op de aarde groeit, kan door alle aardbewoners gebruikt worden, mits enkele uitzonderingen dat bepaalde stoffen niet teveel mogen gebruikt worden. Er is een verschil bijvoorbeeld tussen u die woont op zeeniveau of diegenen die in het Himalayagebergte of Andesgebergte op enkele duizenden meters hoogte wonen.
Maar zelfs wanneer u bijvoorbeeld vanuit het Andesgebergte kruiden zou gebruiken, dan komt het erop aan dat u dit niet gebruikt zoals men dat ginder gebruikt in zijn volle waarde, maar dat waar bijvoorbeeld men ginder voor een tisane te trekken 1 gram neemt, dat u hier voor dezelfde tisane 1/10 van een gram gebruikt. U zult dan voldoende stoffen binnenkrijgen die uw lichaam kan verwerken en die positief zijn. Waar u dezelfde hoeveelheid zou gebruiken als men ginder gebruikt, zou u waarschijnlijk uw lichaam intoxiceren.
Dit is ook het grappige dat ik dikwijls opmerk, dat mensen gezondheidsreizen gaan maken, zij trekken naar het hooggebergte, of zij trekken naar de kusten, of zij trekken naar plaatsen waar dus het totaal anders is, en dan gaan zij hetzelfde doen wat de bewoners van die streken doen. Dit is nefast, want uw lichaam is daar niet op voorzien. Daar moet je rekening mee houden, en zo is het met vele zaken, niet alleen met kruiden, maar ook met filosofieën bijvoorbeeld, denk daar ook maar eens verder over na. Nou, je hebt al veel werk vandaag.
Broeder, als er geen andere vragen meer zijn, had ik graag aan u willen vragen wat het onderwerp voor volgende maand zou kunnen zijn.
Dat zal ik even navragen, daar krijgt u dadelijk antwoord op.
Zijn er nog andere vragen, buiten bestuurlijke vragen? Zijn er nog mensen die bepaalde bloemen of bepaalde honden katten raad willen geven?
Ja broeder, ik heb eens van mijn kat een bloem gekregen.
Dat is een hele prestatie, want …. (er wordt gefluisterd: een circuskat) misschien was het zo.
Ik heb dat zo opgevat.
Wanneer een poes dit voor u doet, dan betekent dat dat zij een erkenning in u ziet, want normaal gesproken is dit een dier dat zich wel aan de omgeving bindt maar niet aan de personen in de omgeving. Dit kan beduiden dat voor u daar nog bepaalde leerscholen inzitten. Misschien iets om over na te denken.
Zijn er nog dringende vragen? Goed, dan gaan we rustig de avond besluiten.
Nog even een mededeling voor de heer voorzitter. Volgende maand krijgt u een vervolg op dit onderwerp, maar dan zal het niet de eenzame mens zijn, maar de blinde mens.
En dan moet ik u nog een mededeling doorgeven. In de maand december zal het ons niet mogelijk zijn om een dieptrance te houden. Gelieve daar nu al rekening mee te houden. Dit zijn de bestuurlijke mededelingen, ik heb mijn taak volbracht en ze doorgegeven.
Inleiding tot meditatie
Laten we nu de eenzame weg even verlaten en laten we nu een keer samen een meditatie opbouwen, die voor ons – dan bedoel ik zo goed jullie hier in de stof aanwezig, als de entiteiten hier aanwezig – een kracht kan teweeg kunnen brengen, waardoor we in de komende tijd een beetje het lichtbaken kunnen zijn voor onze omgeving.
Wij zijn hier nu met een klein aantal en naar ik hier heb opgemerkt een meerderheid die hier zeer positief tegenover staat en die in zich de mogelijkheid draagt om vanuit de positieve opbouw voor een omgeving zeer veel te realiseren.
Meditatie: Ontdek het licht en kracht in u
Ga even allen in uzelf. Laat even alle gedachtebeelden wegvloeien, laat even alles los. Vergeet even: ik moet nog dat en dat doen. Vergeet even: ik moet nog eten maken. Vergeet even: ik moet nog afstoffen”. Vergeet even: ik moet nog pakjes maken. Vergeet even: ik moet nog op bezoek gaan. Laat alles los, laat alles wegvloeien.
Ga naar binnen in uzelf en ontdek in uzelf het licht, het licht dat in u straalt, de schittering die in uw stoffelijke borstkas aanwezig is en waarvan die stof eigenlijk even achteruitgaat, zodat die schittering naar buiten kan treden. En zie hoe de harmonie die in u leeft uw aura met licht vult. Zie hoe dat goudlichte stralen vanuit dat stoffelijke voertuig naar buiten toe de omgeving verlichten. En zie hoe de kracht van deze uitstraling samenvloeit, hoe al onze aura’s nu één lichtbron vormen.
Allemaal in evenwicht, allemaal goudgeel. Zie hoe het vlamt, hoe het beweegt, hoe het leeft. Zie wat een kracht je nu creëert. Want doordat we zo dicht hier bij elkaar zitten, hebben we de mogelijkheid om één te worden.
Ineens bestaan wij niet meer, ineens is deze aura de persoonlijkheid die hier aanwezig is, ineens zijn we elkaars deel, het is als het ware of we elkaar hebben omarmt. Maar in plaats van stoffelijke armen hebben we nu het licht, de uitstraling van de Vader die in ons is, gebruikt, om via ons fijnstoffelijke lichaam, via onze aura, een eenheid te creëren. Plots zijn we een planeet, een aarde op aarde, een harmonie, een kracht in de kosmos. Plots zijn we de schittering die gezien wordt door de hele kosmos, als zijnde het licht der goden.
En vanuit deze eenheid, vanuit deze harmonie, vanuit deze oerkracht, deze oerklank, zenden wij deze energie de wereld in, zenden wij deze energie aan al diegenen die rondom ons zijn, die zoekende zijn en die wensen geholpen te worden. Geven wij deze energie door aan al degenen die eenzaam zijn, maar die uit hun eenzaamheid willen bevrijd worden, en die bereid zijn deze kracht, deze oerklank, te aanvaarden, in zich op te nemen, die bereid zijn om samen met ons te versmelten in dit geheel. Samen met ons deel te zijn van de Vader, die tracht voor ons de weg open te houden, zodat we de erkenning kunnen vinden waar we reeds eeuwen naar op zoek zijn.
De erkenning van het licht, dat onze bron is, dat ons eindpunt is, dat ons alles is. Die kracht, die hier aanwezig is, laat ons die delen met alle schepselen die dezelfde eenheid en erkenning van de Vader in zich dragen. En dat zo deze kracht voor ieder van u, een baken mag zijn, een teken mag zijn om in de komende tijd de weg te kunnen volgen van de harmonie, van het samengaan, van het samenvloeien, beseffende dat wij allen broeders en zusters zijn in de geest, dat wij allen behoren tot de Vader, dat wij allen het licht in ons hebben, in ons dragen, dat wij allen dit mogen, kunnen en moeten gebruiken om zo onze enige bestaansweg voort te zetten.
Deze kracht gaat uit, deze kracht zij bevestigd. Dat het licht schijne, dat het duister wijke.
Laat nu rustig uw gedachten terugkomen. Voel hoe de kracht door uw aura stroomt. Voel hoe alle energiebanen verfrist zijn. Voel hoe je deel van elkander bent, hoe je samen hier vanavond een klein wonder hebt laten gebeuren. U zult opmerken dat in de komende dagen, dat dit laatste geen loze woorden waren.
Slot
Vrienden, de tijd voor het afscheid nemen is gekomen, dit is altijd een beetje droevig. Maar wees ervan overtuigd dat wanneer jullie, eenieder, de moeite doet om na te denken over hetgeen hier vanavond is gebracht en dagelijks eens probeert dit een klein beetje in praktijk om te zetten, dat wij er steeds zullen zijn om u te helpen, om u te ondersteunen, om u te inspireren, want onze taak is niet gedaan wanneer wij het medium vrijgeven. Het medium is maar een middel om een boodschap door te geven die in deze tijd zeer belangrijk is. Een boodschap die we op zeer vele plaatsen brengen, een boodschap die we steeds zullen blijven herhalen. En diegenen die wil horen kan met deze boodschap, deze chaotische tijd op een positieve harmonische wijze doorleven, en zal niet meegesleurd worden in de negatieve eenzaamheid, waar de meerderheid van de mensheid hier onder lijdt.
Vrienden ik wens jullie nog een goed huisgang. En nog een kleine raad op het einde: let op in de komende dagen, maak u niet te boos, want je zult reden genoeg hebben om boos te zijn. Maar denk eraan het is beter u om te draaien en niet mee te gaan in de strijd, dan om te vechten voor uw gelijk.