juli 1977
Eén wereld?
De situatie in de wereld op het ogenblik is zo dat je je begint af te vragen wat er aan de hand is. Geweld neemt overal toe. Optreden op de meest wonderlijke wijze kun je in elk land aantreffen, of het nu de kwestie is van de Engelsen en de haring, van de Hollanders en de Ambonezen, van de Duitsers en de kerncentrales, overal is er geweld. Kapingen bij de vleet. Het lijkt wel of men overal in de wereld het gezag aan het aantasten is. Zelfs in landen waar men het eigenlijk niet verwacht, zoals Rusland, Rood-China, komt men tot de conclusie dat er zich steeds meer groepen vormen, die zich tegen het centrale bewind afzetten en die vaak, op een zeer onlogische wijze overigens, ageren tegen bestaande toestanden.
Als ik een voorbeeld mag geven uit uw eigen kringen, denk eens aan de manier waarop de heer Groeneveld reageert op de economische situatie. Op deze toer kun je natuurlijk nooit te maken krijgen met een werkelijke opleving van de economie. Je kunt niet komen tot een politieke eenheid. Je kunt eigenlijk helemaal niets. Je kunt alleen maar hopen dat het nog enige tijd duurt voordat de wereld in puin valt.
Dat is nu juist de kwestie waarmee we al die tijd te maken hebben. Want als we de wereld op het ogenblik bezien, dan blijkt dat de gewone mensen de politieke leuzen nemen als evangelie, als waarheid. Dat kan niet want de politieke leuze is zoals u weet een leugen, bestemd om een compromis mogelijk te maken. Het is duidelijk dat er hierdoor spanningen ontstaan waardoor verschillende bevolkingsgroepen tegen elkaar worden opgezet. Dat speelt zich af in alle landen, of je nu gaat kijken bij mijnheer Amin, bij de heer Forster of bij de moeilijkheden in de USA, het is overal hetzelfde.
Ik wil proberen duidelijk te maken wat er daarnaast aan de hand is, want dit zijn uiterlijke verschijnselen. Ze geven aan dat de mensen overmatig geprikkeld zijn, dat ze uitermate eenzijdig reageren. Maar kan zoiets op korte termijn in zo’n grote mate optreden indien er geen sprake is van beïnvloedingen van buitenaf? Wie zich daarmee bezighoudt in deze dagen, zal tot een aardige conclusie kunnen komen.
De maan maakt in de komende zes dagen (tot 14 juli) achter elkaar vierkanten met planeten. Het is nu (7 juli) een vierkant met de zon. Dan komt er nog een heel stel bij, onder andere met Mars en Jupiter. Wat astrologisch verklaarbaar is, is niet verklaarbaar als men rekening houdt met de tendens die er achter schuilt. Die tendens kan astrologisch niet zonder meer worden verklaard. Er is kennelijk iets aan de hand wat het bewustzijn van een groot gedeelte van de aardbewoners stimuleert.
Als ik boven mijn onderwerp als titel zet ‘Eén wereld?’, dan doel ik daarmee juist op het feit dat de mensen worden geconfronteerd met onveranderlijke feiten, dat ze steeds meer zien dat hun illusies niet te handhaven zijn, dat men ook steeds meer gaat begrijpen in hoeverre men bij de neus wordt genomen. In het begin zal dat ongetwijfeld overal een grote belangenstrijd doen uitbreken. Maar als die belangenstrijd ook geen resultaten geeft, dan is er een grote kans dat de mensen zich gaan afvragen: wat kunnen wij met andere mensen tezamen doen? Dat samen doen, kan weer worden beïnvloed door wat men noemt een kosmische tendens of een kosmisch licht.
De situatie zoals ze er nu uitziet, houdt ongeveer het volgende in: Alle normale verwachtingen zijn op korte termijn verbroken. Deze verbreking was zeer scherp. Ze betekent een totale situatieverandering in tenminste 20 staten. In al die staten viel deze situatieverandering in een periode van 2 weken. In alle gevallen bleek bovendien dat de mensen met bepaalde verwachtingen hebben gereageerd, verwachtingen waarvan van tevoren te voorzien was dat ze zouden worden beschaamd. De keuze die ze maakten, was voor een ideaal, of dat nu een religieus of een ander ideaal was. Ze hebben allen daarbij een zekere bereidheid getoond om zelf ook offers te brengen indien het nodig was. Alleen, ze wilden die offers brengen voor hun eigen doel, niet voor iets anders.
Het is duidelijk dat deze invloed die op dit moment nog loopt en waarschijnlijk haar werking nog zal behouden tot bijna eind augustus, wordt gevolgd door een periode van bezinning. Dat is onvermijdelijk, dat gebeurt overal. We moeten dus aannemen dat de gewelddadigheden, bezien vanuit menselijk vlak, gaan afnemen in september. Zeer waarschijnlijk is er tot december ook een aanmerkelijke teruggang van zaken. Er worden nog wel plannen uitgevoerd welke voor die tijd zijn gemaakt, maar dat plotseling opvlammen van temperament; het plotseling veranderen van zienswijze, is er dan niet meer bij.
Nu weten we dat er rond de kerstdagen altijd een periode is van wit licht. Het is denkbaar dat in die periode de mensen weer iets gaan beseffen. Maar wat zal dat zijn? Gezien de tendensen en gezien hetgeen reeds is besproken in de Raad van de Witte Broederschap, moeten we aannemen dat het voor veel mensen eigenlijk een verlichting is. Met andere woorden, ze zien plotseling dingen waaraan ze tot nu toe altijd voorbij zijn gegaan. Er wordt aangenomen dat het hier onder meer ook gaat om paranormale gaven en om bepaalde sociale normen. Ook wordt aangenomen dat grenzen voor de mensen minder belangrijk gaan worden. De vlag van het patriottisme wappert op het ogenblik overal nog fraai en hoog, maar het ziet ernaar uit dat ze binnen een aantal maanden zal worden gestreken. Steeds minder mensen zullen er behoefte aan hebben zich te laten voorstaan op de groep waartoe ze behoren. Steeds meer mensen zullen de behoefte hebben om een samenwerking met anderen te vinden. Die samenwerking zal op velerlei gebieden mogelijk zijn.
Dit is een ontwikkeling die wijst op een eenwording. Het zal in verschillende nu bestaande groeperingen, zoals de EEG, natuurlijk niet zo gemakkelijk zijn. Je kunt in de EEG niet opeens de grenzen laten wegvallen, een en dezelfde valuta gebruiken, alle hinderpalen uit de weg ruimen. Dat is gewoon niet denkbaar omdat dat te kostbare apparaten zijn die dat allemaal in stand willen houden, anders zijn ze zelf non-valeurs geworden, waardeloos. U moet dus niet aannemen dat dat binnen enkele jaren gebeurt. Die tendens zal echter zo sterk zijn dat we in een periode van ongeveer 4 à 5 jaar te maken krijgen met een versmelting van grenzen op velerlei terreinen.
Het ziet ernaar uit dat de zaak, voorlopig althans, uitkristalliseert per continent. Maar we kunnen niet zeggen dat daardoor de continenten verder van elkaar af komen te liggen. Ik geloof eerder dat er sprake is van het zoeken naar nieuwe vormen van samenwerking, waarbij men elkaar wil gaan aanvullen. Dit heeft voor handel en industrie een nogal sombere betekenis. Maar aan de andere kant kun je ook zeggen: het heeft geestelijk grote voordelen. Mensen die hun innerlijke vrijheid zullen gewinnen, zullen in staat zijn rampen te voorkomen of de gevolgen van rampen, die verwacht moeten worden in de jaren ’80, ’81, ’82 tot ’89 toe, snel te herstellen. Het is niet uitgesloten dat we te maken krijgen met echte aardbevingsrampen waarbij niet alleen maar een paar dorpen, maar werkelijk een paar miljoen steden worden verwoest. Dus in die tijd een andere reactie, anders denken.
Proberen we verder na te gaan wat dit betekent voor de eenling, dan blijkt dat die eenling nog steeds geconcentreerd blijft op zichzelf. Het is niet aan te nemen dat het persoonlijk egoïsme, dat een heel grote rol speelt bij elke groepsvorming, in de eerste honderd jaar zal verdwijnen. Wel is aan te nemen dat men, ziende dat alleen tezamen iets kan worden bereikt, grotere, hechtere groepen gaat vormen. En wat meer is, dat die groepen zelfstandiger gaan optreden.
Een voorbeeld: Een actiegroep protesteert en verzamelt handtekeningen. Wat is de volgende fase? Een groep probeert om bijvoorbeeld een bouwproject onmogelijk te doen uitvoeren. Een groep bezet een industrie, die zal worden opgeheven. Maar weer een stap verder is: je trekt je van de wetten niets meer aan en je doet eerst wat goed is. Pas op het ogenblik dat je het doel hebt bereikt, dat het niet meer is terug te draaien, ben je weer bereid over wetten te gaan praten. Wetteloosheid. Maar een groepswetteloosheid die ongetwijfeld internationaal zal zijn. Want de groepen die gaan ageren, zijn niet alleen de middenstanders van Nederland. Neen, het zijn in alle landen een aantal mensen met gelijke belangen. Neem als voorbeeld de EEG.
De mensen in Nederland zijn tot nu toe altijd erg bereid geweest om precies te vertellen wat er fout gaat in een ander land. Maar nu is het zo dat anderen gaan vertellen wat er in Nederland fout is en dat ze tezamen maatregelen gaan treffen om daar wat aan te doen. Dat zal zeker niet een kwestie zijn van het stichten van politieke partijen, maar wel van een enorme verandering van werking, van invloed. Eerst in de dichte bevolkingscentra (de steden) en veel later ook op het platteland.
Dat ik een zekere eenwording van de wereld, een soort volkerenbroederschap veronderstel, is te danken aan het voorgaande. Dat ik hierbij geestelijke invloeden (invloeden van buitenaf) heb aangevoerd, zal mij door velen verweten worden Want, zullen zij zeggen, veel van hetgeen u postuleert, is niet geheel logisch. Maar als je nu kunt constateren dat in een bepaald milieu in een bepaalde tijd de toename van misdaden tegen het menselijk leven meer dan 150% bedraagt en dat, als die periode is afgelopen, dat aantal terugvalt tot de norm, dan moet zo n piek toch iets betekenen. Dit is te constateren aan de hand van de curve van misdaden, bedreven tegen het menselijk leven in de grote steden. Ja, ook in Moskou, ook in Leningrad. Heus niet alleen in de steden die u zo goed kent.
Ik meen dat men daaruit kan afleiden dat het inderdaad een invloed van buitenaf is. Als die invloed dan verklaard moet worden, blijkt dat deze astrologisch niet geheel te verklaren is. Dus moet er nog een andere beïnvloeding worden verondersteld. Die andere beïnvloeding zal ongeveer moeten liggen in de sfeer van een gemeenschappelijk bewustzijn. Het gemeenschappelijk bewustzijn van de mensen kan echter dergelijke plotselinge veranderingen niet tot stand brengen, omdat het eigenlijk altijd het gemiddelde bevordert en dus niet tot excessen voert. Ik denk dat we daarom moeten aannemen dat het geestelijke inwerkingen zijn.
Als we dit op de actualiteiten trachten te projecteren, en dat zou ik graag willen doen, dan kom ik tot de volgende conclusies: De komende periode van ongeveer anderhalf tot twee maanden (juli, augustus ’77) wordt gekenmerkt door een sterke toename van geweld en vele uitingen van terrorisme. Dit zal voornamelijk zijn tegen staten en organisaties, in mindere mate tegen particulieren. We moeten aannemen dat mensen zich zullen organiseren om op te treden, zij het als spontane groep, zij het als georganiseerde groep, tegen terreur maar ook tegen menselijke zeer vaststaande opvattingen.
Een voorbeeld van hetgeen mogelijk is, heeft u gezien in het optreden van particulieren tegen de Ku Klux Klan in de Verenigde Staten. Als dat namelijk een geval is, kun je zeggen dat het een alleenstaand geval betreft. Maar zoals waarschijnlijk reeds bekend is of binnenkort bekend zal worden, zijn reeds zes bijeenkomsten van de Klan op vergelijkbare wijze gewelddadig verstoord. Dat wijst niet op een actie van particulieren zonder meer. Ik neem dus aan dat u ook in Nederland nog wel het een en ander te horen krijgt over vreemde gewelddaden. Dat kan niet uitblijven. Maar dat zullen dan wel gewelddaden zijn die plaatselijk gebeuren. Het is dus niet zo dat je zegt: mensen, vrees voor je leven. Het is eerder dat je kunt zeggen: als je een aantal spelden op een landkaart prikt, dan heb je in Nederland misschien 20 verschillende plaatsen waar geweld, terrorisme enz. kunnen optreden. Wat daarbij verder gebeurt, is eigenlijk onbelangrijk en het heeft ook veel minder invloed op uw leven.
Kijk je verder, dan zeg je: een geestelijke invloed die dat tot stand brengt, is die wel goed? Daar kan ik ook een antwoord op geven: Als je iets afbreekt omdat het niet meer te handhaven is, dan is dat een vernieling, maar het is gelijktijdig onvermijdelijk en in die zin is het goed. Ik meen dat een invloed die het extreme in hoge mate bevordert en daardoor het extremisme tot extra uitingen aanzet, op zichzelf niet verwerpelijk of slecht kan worden geacht. Zij brengt eenvoudig bepaalde situaties naar voren en dwingt de mens af te breken wat niet juist is of te bouwen daar waar het noodzakelijk is. Ik zie dat als een zeer gunstig element.
De periode van bezinning en rust, waarover ik heb gesproken, blijkt door twee krachten in het bijzonder te worden beheerst. Astrologisch uitgedrukt: Mercurius en Neptunus in de zin van mystiek, van vreemde gebeurtenissen. Ik meen dat in die maanden de nadruk vooral zal liggen op geestelijk terrein. De uiting ervan zal waarschijnlijk zijn een verhevigde actie voor en tegen bepaalde kerkelijke groepen en organisaties, occulte groepen en organisaties en wat u verder maar wilt noemen. Al wat zich met geestelijk werk, van welke graad en orde dan ook, bezighoudt, zal bloot staan aan aanval in die dagen. En het is zeer wel mogelijk, dat reeds in de periode van extremisme de eerste pieken daarvan kenbaar worden (d.w.z. dus in de nu lopende periode). Het werkelijk overlegd scheppen van tegenstellingen van denkbeelden in die rustperiode, voert tot allerlei publicaties, vergaderingen, bijeenkomsten en dat soort dingen.
In die tijd zullen mensen zich ook gaan afvragen: wat heb ik daaraan? Dat is heel vreemd, want tot nu toe heeft men zich vaak afgevraagd: hoe hoort het? De vraag, wat heb ik eraan? betekent dat iedereen nu voor zich de vraag: wat betekenen deze op zich ideële kwesties voor mij? gaat beantwoorden. Dit houdt in dat men innerlijk verandert. In vele gevallen lijkt het alsof er bijvoorbeeld remmingen wegvallen. In andere gevallen ziet het ernaar uit dat men opeens door een zeer progressieve of orthodoxe geest wordt bezeten en plotseling aan de gang gaat om de wereld te hervormen. Maar in alle gevallen vooral innerlijke verandering, verandering van benadering van het eigen bestaan en van de maatschappij waarin men leeft. De uiting daarvan zal pas in het tweede gedeelte van de winter of in het volgend voorjaar kenbaar zijn.
Je kunt nu niet verwachten dat al die dingen opeens en zonneklaar tot uiting komen. Deze processen moeten doordringen totdat voldoende mensen tegelijk in beweging komen. En dat impliceert, dat eigenlijk nadat de werking is afgelopen, het momentum pas kenbaar wordt van wat de mensen hebben opgedaan. Dat ze daarbij plotseling blijk geven van een geheel nieuw inzicht in de situatie, zal voor heel veel mensen een erg onaangename ervaring zijn.
Wanneer er dan een toename van levenskracht komt (te verwachten waarschijnlijk in februari ’78) en daarna bovendien een toename van conflicten (rood licht), dan moeten we aannemen dat rond mei, juni ’78 de situatie helemaal krankzinnig is geworden. Een voorbeeld: Het is mogelijk dat het kabinet dat dan in Nederland regeert, ten val komt en op grond van een extra verkiezing onmiddellijk weer gelijkluidend wordt geformeerd. Ik geef nu maar een voorbeeld van de gekke dingen, die er kunnen gebeuren. Een andere zaak die al even vreemd is: Men komt tot de conclusie dat op een gegeven ogenblik de politie zelf als dealer in drugs aan het optreden is in een bepaalde plaats. Die situatie zit er wel degelijk in.
Het is duidelijk dat de mensen dan nogal strijdlustig te keer zullen gaan. Ik zou zeggen: het wordt een periode van liefde en geweld. En wanneer dat dan uitkristalliseert in een erkenning dat de crisis steeds verder gaat, dan denk ik dat augustus, september ’78 ons hele volksbewegingen te zien zullen geven. De mensen nemen het eenvoudig niet meer. Mensen die verkeersoverlast menen te ervaren, barricaderen hun straat. Woedende automobilisten slopen elke auto die in de straat staat. Het behoeft allemaal niet letterlijk zo te gebeuren, maar de kans daarop is heel groot. Het zal waarschijnlijk in Rotterdam of Amsterdam (de Kinkerbuurt) gebeuren, maar dat weet ik niet zeker.
Als we al die situaties nagaan, dan zeggen we, nu moet er een ogenblik van bezinning komen. Dat ogenblik verwacht ik dan eind oktober ’78. Dan zit iedereen ineens te kijken en zegt: mijn God, wat hebben we er een puinhoop van gemaakt. Wat nu? En op dat ogenblik ontstaat er een spontane samenwerking waarbij mensen buiten de autoriteiten om, zelfs buiten deskundigen om, zelf beginnen bepaalde plannen te realiseren. Dit kan in Nederland voeren tot politieoptreden, maar dat zal weinig succes hebben. Het kan in andere landen, zoals Engeland, een standenconflict doen uitbreken dat zich vooral in de Midlands nogal gewelddadig zal manifesteren. Ik meen dat dat in de buurt van Glasgow, Edinburgh het geval zal zijn.
In de Verenigde Staten zal de situatie in New York zo kritiek worden dat men de hele stad tot noodgebied zal verklaren. Dat zal dan veel burgers de moed geven zelf in te grijpen. Opvallende veranderingen verwacht ik vooral in de wijken Manhattan, Harlem.
Ik meen, dat we zo vooruit kijkend (ik doe dat nu maar heel oppervlakkig) moeten verwachten dat de eigen initiatieven van de mensen een veel grotere rol gaan spelen. Die initiatieven worden wel gedreven door egoïsme natuurlijk. Zo goed als het visserijgeschil een kwestie is van egoïsme. Per slot van rekening, de Engelsen hebben toch al binnen wat ze normaal vangen. Nu kunnen de anderen wel wachten, die behoeven niet meer te vangen. Dan is de concurrentie van de baan. Maar als die mensen nu plotseling ontdekken dat ze iets gemeenschappelijks hebben in een bepaald belang, dan zullen zij zich gaan verzetten tegen dergelijke situaties en op een manier die niet zo gemakkelijk te bestrijden is. Ik meen dat dat onder meer in de Noordzee het geval is, maar dat zullen we elders ook zien.
Ik verwacht dat er in de Arabische wereld zeer eigenaardige omwentelingen zullen plaatsvinden. De mensen gaan anders denken, ze gaan anders leven en wat meer is, en dat kan ik niet genoeg met nadruk vermelden, die mensen hebben opeens een vlaag van helderheid. Op een bijna mystieke manier doorzien ze de situatie en besluiten er zelf wat aan te doen.
Revolutie, natuurlijk. Oorlogsdreiging, onvermijdelijk. Want oorlog is vaak het redmiddel van mensen die vrezen dat ze anders hun gezag zullen verliezen. Maar zelfs een oorlog kun je niet bepaald met succes voeren indien de soldaten geen zin hebben om hun hachje te riskeren voor zoiets krankzinnigs. Dat is zelfs daar moeilijkheden.
O, er zijn bepaalde gebieden waar de emoties erg hoog zijn opgezweept en waar men wel kan verwachten dat er nog een paar klappen zullen vallen. Onder andere in Afrika en Zuid-Azië. Maar alles bij elkaar, de mensen zien en reageren anders dan ze hebben gedaan.
Steeds meer hebben de mensen ook last van een innerlijke stem die dan geen geweten is, maar hen wel bepaalde inzichten bijbrengt. Het is of het normale denken van de mens door een innerlijke stem zo nu en dan wordt bijgesteld en gecorrigeerd. Zeker, dat is een kwestie van kosmische invloeden. Maar het gebeurt. Daarom verwacht ik dat steeds meer groepen internationaal gaan reageren. Niet alleen de politici zoals tot nu toe, maar ook de gewone mensen volgen bepaalde bestrevingen zonder dat ze zich door grenzen laten weerhouden, zonder dat verschil van nationaliteit daarbij nog een belemmering vormt.
Dat wij bij dit alles natuurlijk niet direct in een duizendjarig rijk terechtkomen of in een El Dorado, zal iedereen duidelijk zijn. Maar de wereld zal op die manier toch een andere vorm krijgen in economisch en politiek opzicht. Er zal meer eenheid komen. En de enige mogelijkheid voor degenen die nu aan de macht zijn, is dan meegaan met de tendensen van de massa en dan desnoods meer grenzen openstellen en meer bepaalde vrijheden toelaten en ten slotte de eigen bestedingen veranderen. Het kan niet anders. Daarvan zullen we binnen een jaar reeds voldoende blijken te zien krijgen. Het is een proces dat jaren loopt. Je kunt niet zeggen dat het een, twee, drie afgelopen zal zijn. Op het ogenblik is het een factor, waarmee overal rekening wordt gehouden.
Men hoopt nu de werkelijke consequenties te kunnen vermijden. Dit zal echter onmogelijk blijken. Over een maand of acht zal men zeker weten dat het zo niet meer gaat en dan zal men er feitelijk iets aan moeten doen. Ik meen dat dit op zichzelf al een blijde boodschap is. Nu heet ik wel geen Gabriël en ik verkondig u geen blijde boodschap, maar dat heeft dan ook het voordeel dat u niet maandenlang behoeft te zitten denken: wat zal er nu precies gebeuren. Ik maak u alleen duidelijk wat er aan de hand is.
Kijk ik naar de zaken zoals ze nu staan, dan denk ik: het is toch eigenlijk reuze leuk te zien hoe al die mensen tegen elkaar aan het opboksen zijn. Wetenschapsmensen verklaren dat andere wetenschapsmensen gek zijn. Daar hebben ze ongetwijfeld gelijk in, maar ze moeten ook eens in de spiegel kijken. Vormen van vrijzinnigheid, verschillende vormen van orthodoxie brengen de kerken ertoe een steeds grotere verdeeldheid te manifesteren. Dat is natuurlijk voor de prelaten niet erg prettig. Waarschijnlijk wel voor de gelovigen, dat men dan eindelijk tot de conclusie zal komen dat een geloofsbeleving niet van bovenaf kan worden opgelegd. Ik geloof dat dat een heel belangrijk punt is.
De staatkundige invloed van de kerken neemt ook steeds af. Als u wist hoe de mensen in Brazilië, maar ook in Argentinië, en niet te vergeten in Italië, Spanje en Griekenland op het ogenblik de kerk bekijken en hoe ze steeds meer hun geestelijke leiders laten voelen dat ze niet onfeilbaar zijn, dan zie je dat ook daar iets aan het veranderen is. Want de geestelijke mogelijkheden van een mens bestaan.
Een mens kan altijd kiezen tussen twee kanten. Een keuze die ook in de komende tijd heel duidelijk zal worden. Je kunt kiezen tussen het negatieve en het positieve. Je kunt kiezen tussen de duivel en God, ofschoon beiden een doekje voor het bloeden zijn. De keus die je maakt, bepaalt ook je eigen lot. Dat wil zeggen dat er heel wat mensen zullen zijn die in enorme moeilijkheden gaan komen omdat ze verkeerd hebben gekozen. Want je kunt niet het huis van buurman afbreken zonder je eigen huis mee af te breken als er maar een heel dun muurtje tussen staat en dat is meestal wel het geval.
Heel wat mensen denken dat ze anderen aantasten en komen dan tot de ontdekking dat ze eigenlijk voortdurend bezig zijn zichzelf te vernietigen. Aan de andere kant zijn er mensen die op dit ogenblik langzaam maar zeker het idee krijgen: we moeten meer voor een ander gaan doen. Juist deze mensen zullen beter af zijn.
Een typische invloed die op het ogenblik ook een rol speelt, is een sterke toename van de meer erotische gevoeligheden van de mens. Het denken wordt er meer door beheerst. Het droomleven wordt er meer door verzadigd, een ieder probeert op zijn manier te bedenken hoe het eigenlijk zou moeten en zou kunnen. Dat is een tendens die van buitenaf komt. Het is uw schuld niet en u wilt het misschien zelf niet eens zo, maar het is er nu eenmaal. Het motiveert u op het ogenblik. Als u een dergelijke motivering kunt omzetten in iets wat voor u positief, opbouwend is, dan zult u daaruit kracht putten. Als u zoiets alleen voor een zelfzuchtige vervulling probeert op te lossen, zult u er waarschijnlijk heel wat verlies uit kunnen aantekenen. Een tendens overigens die nog ongeveer 2 weken duurt (tot eind juli) en die nu ongeveer al drie weken lopende is.
De situatie voor iemand die nu leeft met een droombeeld en dat alleen nastreeft, is eveneens onaangenaam geworden. Droombeelden worden voortdurend vernietigd door de feiten. Omstandigheden schijnen alles onmogelijk te maken, al had je het nog zo goed voorbereid. Anderen grijpen in je leven in op het moment dat je er niet op rekent en als je dan niet reageert op de feiten, dan ben je het haasje.
Als men al die dingen zo overweegt, is het eigenlijk een krankzinnige situatie. Het feit dat invloeden van buiten de mens zo enorm opjagen, moet wel op de een of andere manier de mens ook helpen om weer tot een reëel besef te komen van wat voor hem belangrijk is en wat maar bijkomstig is. Het is een kwestie van keuzes maken. En als je dan de beheersing niet vindt om volgens jou de juiste keuze te doen, dan komen daar ongelukken van.
Het is bijna zeker dat tegen het einde van deze maand het aantal verkeersongelukken enorme pieken gaat vertonen. Hoe dat komt? In de eerste plaats zijn er een aantal werkingen van de zon (zonnevlekken, ze zijn niet groot maar net voldoende) die invloed hebben op de mens. Hij wordt wat onbeheerst. In de tweede plaats is er een tendens die het extreme wel erg aanmoedigt. En extreem gedrag in het wegverkeer betekent ongelukken. De piek moet ongeveer liggen rond 25 tot 27 juli. Dat kun je gewoon voorzien.
Maar je kunt ook begrijpen wat het veroorzaakt en wat meer is, je kunt begrijpen dat je er zelf voor een groot gedeelte iets aan kunt veranderen. Je kunt wel degelijk op je eigen manier je problemen regelen. Dat besef moet doordringen. Dat het helaas wel enige maanden zal duren voordat de meeste mensen meer en meer daarvan doordrongen raken, is een andere zaak. Reeds nu is dat eigenlijk noodzakelijk.
De eenheid van de wereld komt voort uit het besef van noodzaken, niet uit idealisme. Het is niet ‘arbeiders aller landen verenigt u’, want als die een vereniging gaan stichten, is er binnenkort geen bier meer over en een hoop ruzie. Het is ook niet ‘werkgevers van alle landen komt tezamen’, want als die samenkomen, proberen ze elkaar eventjes uit te kopen of op een andere wijze tot faillissement te brengen. Daarvan moeten wij het niet hebben. Het is gewoon het besef: we hebben hetzelfde belang. Indien we elkaar niet helpen, gaan we er zelf aan. Indien we ons op dit punt nu niet kunnen beheersen, ontstaat er een onleefbare situatie. En dan gaan de mensen zichzelf beheersen en gaan vanzelf samenwerken.
Eenheid in de wereld wordt geboren uit een erkende noodzaak, niet uit een ideaal. Het is geen kwestie van: nu gaan wij een marxisme brengen of een maoïsme of desnoods een christendom. Dergelijke dingen zijn alleen maar leuzen. Het is gewoon een kwestie van: wij moeten wel. Als wij nu niet samengaan, dan gaan we eronder door.
Dat besef wordt bij steeds meer mensen wakker. En als je dat hebt begrepen, dan vecht je voor jezelf. En als je voor jezelf vecht, dan vecht je hard. Dat is de enige kans van de wereld om eenheid te bereiken. De kans van de mensheid om eindelijk kleine geschillen opzij te zetten en daarvoor in de plaats tot een samenwerking te komen. De komende periode begint dat. We kunnen dan gaan nadenken over al die economische situaties en ons afvragen of er nog meer werklozen komen. Dat is eenvoudig te beantwoorden.
Als je alleen maar alle overbodige ambtenaren zou ontslaan, dan zou het aantal werklozen bijna verdubbelen. Dat zit er ruimschoots in. Als je kijkt naar de eisen die heel veel mensen stellen, dan is het overduidelijk dat, wie onredelijke eisen stelt, op een gegeven ogenblik op non-actief komt te staan. Dat kan even goed gelden voor een medisch specialist als voor een bankwerker. De mensen zullen moeten begrijpen dat ook in de economie geldt: voor wat hoort wat. Maar bovenal: ik kan niet nemen wat ik wil hebben maar slechts wat een ander mij wil geven ook als dat minder is dan waarop ik meen recht te hebben. Als je van dat standpunt uitgaat en verder denkt, dan zeg je: zelfs de economie dwingt de mensen tot samenwerking. Ze moeten wel, of ze willen of niet.
Kijk je naar de oude situaties in het verleden, dan zie je ook krankzinnige gebeurtenissen. Een heel bekend verschijnsel is bijvoorbeeld de stadstaat Rome. Op een gegeven ogenblik ontstaat er een conflict tussen het gewone volk en de bovenlaag, de beschermers. Het resultaat is het optreden van zwervende groepen jongeren, zowel van de edele stand als van de andere stand. Ze worden ten onrechte vaak gladiatoren genoemd. Dat zijn ze niet, ofschoon onder hen misschien een enkele gladiator heeft gescholen. Die groepen gaan het donkere Rome beheersen. Zij zijn het die gaan uitmaken wat er wel en niet gebeurt. Ze halen in tuinen beelden omver. Ze hangen de gekste schotschriften op het Forum op. Zelfs een paar triomfbogen worden beschadigd en voorzien van allerlei eigenaardige versierselen. De hele wereld een beetje in puin. Wat is het resultaat? Dat Rome op dat ogenblik verandert en dat de poging om het Romeinse Imperium te laten voortbestaan, voert tot het terugtrekken van troepen die geen Romeinen zijn, zodat op een gegeven ogenblik Rome in feite wordt beheerst door de Barbaren, waaruit het zijn grootheid heeft opgebouwd. En dat betekent weer dat de Barbaren niet altijd bereid zijn om tegen Barbaren te vechten. Als het er dan op aankomt, staan de Romeinen met hun pretenties alleen. Een moeilijke situatie, ongetwijfeld. We kunnen dat trouwens ook overal in de symboliek terugvinden, zelfs in uw eigen stad.
Het wapen van Den Haag is de ooievaar, een paling in zijn bek. Een ooievaar is een symbool van vruchtbaarheid. Men nam aan dat de vruchtbaarheid van de Nederlandse staat als zodanig vanuit Den Haag werd bepaald. Maar die ooievaar begint ook al wat ouder te worden. En wat de paling betreft, het goede werd uit de provincies gepikt. Nu is die uitleg wel wat belachelijk. Er zijn andere veel aardiger uitleggingen. Een van de meest vertelde is: het is het portret van een Hagenaar, lange tenen, weinig veren, grote bek. Dat zijn dingen waarmee u zich toch eens moet bezighouden.
Wat is er aan het veranderen in de symboliek? De onaantastbaarheid valt weg. Kunt u zich voorstellen dat ze Colijn ooit Henk zouden hebben genoemd? Maar nu is het wel Ome Joop. Vroeger sprak men over minister zo en zo en niet over bijvoorbeeld Kuifje Van Agt. Dit maakt duidelijk dat de symbolen aan het veranderen zijn. Gaat u dat eens in uw eigen omgeving na. Wie zou vroeger tegen een agent hebben gezegd: rotjongen. Als je een goede treft, kun je het tegenwoordig ook nog doen. Wie heeft er vroeger ooit aan gedacht dat een soldaat als voornaamste uitrustingsstuk een haarnetje zou ontvangen? De situatie is aan het veranderen. Dat betekent eigenlijk dat de waardering aan het veranderen is.
De goden van eens zijn op het ogenblik de potsenmakers geworden voor hetzelfde publiek. En wie dat begrijpt, weet ook waarom de verandering onvermijdelijk is en waarom veel van wat men toch o zo waardevol heeft geacht, te gronde moet gaan. Zoals eens Rome te gronde moest gaan. Zoals eens Griekenland in feite te gronde is gegaan aan zijn behoefte om de handelsbelangen uit te breiden en zoals zoveel andere rijken verloren zijn gegaan.
Dat te gronde gaan, is echter voor de gewone man helemaal geen verandering. Het betekent alleen verandering voor de regerende kaste. Het is de bovenlaag die altijd in moeilijkheden komt. Het gewone volk redt zich als voorheen. Wie dat begrijpt, zal ook begrijpen dat die verandering van betekenissen, van benaderingen, van symbolen eigenlijk neerkomt op een totale verandering van mentaliteit. Een mentaliteit die voor de bovenlaag gevaarlijk is, maar die geen feitelijke verandering kan brengen voor de onderlaag.
Zo bezien, zitten we in een tijd die, op z’n minst genomen, voor u interessant is. We zitten in een tijd waarin u ongekende mogelijkheden weer aan de horizon zult kunnen zien opdoemen. Het is een tijd, waarin u eigenlijk uw problemen nolens volens zult moeten overwinnen door u innerlijk te ontspannen. Dat is de enige manier waarop u tegenwoordig nog wat kracht kunt verkrijgen. Het is een tijd waarin de mens zijn gedrag, zijn benadering van de natuur zo goed als van de medemensen moet wijzigen. Het is een tijd waarin alle zeden van het verleden langzaam maar zeker op de vuilnisbelt terechtkomen. Niet omdat ze waardeloos zijn, maar omdat de consequenties die eruit werden getrokken hun betekenis verliezen.
Een wereld in verandering. Een wereld die, of ze wil of niet, een zekere mate van eenheid tegemoet gaat. Een wereld waarin veel van hetgeen eens heilig was, belachelijk dreigt te worden, maar ook een wereld die in zichzelf die betekenis gaat terugwinnen.
Er is nog een punt waarover ik hier nog iets wil zeggen. In een tijd dat de mens het moeilijk heeft, moet hij leren lachen. Als we denken aan de joodse humor, die Nederland een lange tijd zo dierbaar is geweest, dan moeten we ons realiseren dat die niet is ontstaan in een welvaartsstaat, maar in een bijna getto van een armoedige wijk. Wil je tegen de problemen op kunnen waarmee je wordt geconfronteerd, zowel je eigen problemen als die van anderen, dan zul je moeten leren lachen. Je zult de spot moeten leren die het enige wapen is waarmee je je kunt verdedigen tegen een wereld die niet helemaal meer aanvaardbaar is. Ik meen dat ook dat een rol gaat spelen.
Er zal binnenkort weer een golf van satire en humor worden uitgestort over de volkeren. Zelfs Nederland en Duitsland zullen weer leren lachen. Ze zullen leren zichzelf niet meer zo au sérieux te nemen. Niet omdat ze menen minder waard te zijn, maar omdat lachen de enige manier is om het leven dragelijk te maken. En als je leert lachen, dan geloof ik dat je ook de veerkracht vindt, de kans om je innerlijk te ontspannen, om je af te reageren, waardoor je in staat bent een werkelijke eenheid met anderen na te streven waardoor je, zorgend voor jezelf, leert meteen voor anderen te zorgen.
Het is een wijze van leven waarmee je, naar mijn bescheiden mening, het is niet helemaal door de Raad van de Broederschap onderschreven, grenzen doet vallen. Niet alleen tussen landen, maar zelfs tussen mensen. En wanneer dat gebeurt, dan wordt de wereld, geloof ik, toch weer beter.
Ontwikkelingen
Als we in de eerste plaats de afgelopen tijd beschouwen, dan valt het volgende op. Verandering, ongedurigheid. Een toenemende hardnekkigheid en koppigheid beheersen de mensen, daarbij een niet altijd juist reageren. Er zijn in het nabije verleden een groot aantal geestelijke contacten tot stand gekomen. Tot op dit ogenblik hebben ze echter in de praktijk weinig of geen resultaten opgeleverd.
In de tweede plaats kijken we naar de periode waarin we nu zitten. Praktisch alle mensen worden op het ogenblik gekweld door onrust. De normale gang van zaken wordt regelmatig onderbroken. Men weet niet precies waar men aan toe is en waaraan het ligt. In vele gevallen kan men er zelf geen oorzaak voor aangeven. Men staat enigszins onder spanning. Deze spanningen zullen overigens binnenkort weer wegebben.
In de derde plaats kijken we naar de nabije toekomst. Zeer veel mensen zullen worden geconfronteerd met de vraag of en in hoeverre zij zelf handelend moeten optreden en in hoeverre zij moeten terugtreden en zich op de achtergrond houden. Voor de meesten geldt: eenieder die wordt geconfronteerd met nieuwe problemen, moet grote terughoudendheid betrachten. Eenieder die met oude problemen wordt geconfronteerd, moet zoeken naar een zo snelle en daadkrachtig mogelijke oplossing daarvan. Dit geldt voor de eerstkomende 30 dagen (tot half augustus ’77).
Eenieder die in deze periode te maken heeft met contracten, het ondertekenen van verschillende documenten, moet er rekening mee houden dat hij voorzichtig moet zijn en vooral ook de kleine lettertjes moet lezen. Er zijn heel veel moeilijkheden, juist op dit gebied. Een aantal juridische problemen zal zich ongetwijfeld opstapelen in de komende dagen (tot eind oktober ’77). Wie echter juist hier beheerst en rustig te werk gaat, ongeacht de drang van de buitenwereld, zal ontdekken dat hij er meestal het best af komt.
Degenen onder u die de neiging hebben om telepathisch contact met anderen op te nemen ofwel hetzij door droom of uittredingen, contact met de geest hebben, moeten er rekening mee houden dat deze in essentie juist zijn. De essentie van de zaak is dus juist, maar de interpretatie die u ervan geeft, is uw eigene. Vraag u af wat de essentie is en probeer daarop te reageren. U zult merken dat u onverwachte resultaten heeft. Dit geldt zeker voor degenen die dergelijke contacten hebben in de eerste 6 à 7 maanden, daarna neemt de betrouwbaarheid aanmerkelijk en zeer snel af.
Eenieder die werkt met geestelijke krachten, die bijvoorbeeld aan genezing doet e.d., zal in de afgelopen periode hebben ontdekt dat er problemen zijn. In vele gevallen zal men hetzij door de eigen toestand hetzij door de omstandigheden het gebruikelijke werk niet geheel kunnen verrichten. Maakt u zich daarover geen zorgen. U zult juist door een beperking van uw activiteiten, voor zover dit nodig en zelfs maar enigszins aanvaardbaar is, tot betere resultaten kunnen komen. U zult dan na enkele maanden merken dat uw krachten een verandering hebben ondergaan.
Zij, die op dit moment, hoe dan ook, werken met gedachtekracht, magnetiseren (krachten uitstralen) of op een andere manier proberen medemensen te helpen, zullen zeer waarschijnlijk in de komende 2 à 4 weken moeilijkheden ervaren, de verwachtingen worden beschaamd. Echter zullen meevallers of gebeurtenissen buiten uw controle om in vele gevallen ingrijpen en daardoor toch weer voor u aanvaardbare of in ieder geval gunstige resultaten opleveren. Het onverwachte speelt hierin een heel grote rol.
Probeer niets te forceren. Probeer niet met alle geweld te blijven richten en beheersen volgens uw inzichten. Aanvaard, zeker de eerste maand en als het kan de eerste twee maanden, alle beperkingen die er zullen zijn zonder meer. Beperk uw eigen activiteit en vertrouw maar op dat toeval, dan zullen de natuurlijke, beste oplossingen steeds gekozen worden en u zult daardoor uzelf zo instellen dat u een meer direct aanboren van krachtbronnen mogelijk maakt.
Deze situatie hangt natuurlijk met de wereld niet in het bijzonder samen. Maar ook voor hen die zich bezighouden met economische zaken (al is het maar met huishoudgeld) zijn er wel enkele richtlijnen te geven. U moet er rekening mee houden dat de tendens om duurder te worden voor de meeste artikelen (niet voor alle) blijft bestaan tot mei van het volgende jaar. Dit houdt in dat op de meeste gebieden voorraadvorming niet uit den boze is. U zult echter in vele gevallen geneigd zijn om nutteloze zaken te kopen. Deze neiging tot kopen van wat men eigenlijk niet nodig heeft, zal de eerstkomende 3 maanden het sterkst zijn en zal waarschijnlijk tegen de kerstdagen afnemen (niet gunstig voor degenen die veel kerstcadeautjes krijgen, of ze moeten al in deze tijd gekocht zijn). Voor u betekent dit gewoon rekening houden met het feit dat alles duurder wordt, ook al zijn er enkele artikelen die goedkoper worden. Als u denkt aan goedkopere producten, dan moet u denken aan bijzonder snel gestegen prijzen op het gebied van levens- en genotmiddelen. Daar kan inderdaad een mindering tot stand komen. Alles wat in de EEG wordt verbouwd of geproduceerd wordt duurder. Houd daar ook rekening mee.
De situatie is grotendeels een kwestie van u aanpassen. Kleine veranderingen in uw levens- en eetgewoonten kunnen voor u het leven goedkoper maken. Maar als u er op staat om door te gaan zoals u nu doet, zult u ontdekken dat het op den duur niet meer te doen is. Pas als de lente alweer ver gevorderd is, in 1978, ontstaan er kleine gunstige veranderingen in prijsniveaus en zult u, ook wat betreft de loon- en inkomenskwesties, weer wat meer vrijheid krijgen. Tot die tijd ziet het er voor de meeste mensen benard uit.
De werkgelegenheid blijft sterk dalen, en wel tenminste de eerste 12 maanden met uitzondering van een tijdelijke en schijnbare opleving van enkele maanden (november, december). Werkloosheid op zichzelf is geen euvel maar degene die werkloos is, moet wel proberen zich toch nuttig te maken voor anderen.
Dan wil ik nog enige opmerkingen maken over de internationale politiek, ofschoon dat een erg vervelend terrein is. Vele geruchtmakende publicaties op politiek gebied moet u terzijde leggen. De verklaringen van staatslieden zijn in deze periode dermate misleidend dat zij die er enigszins op vertrouwen, altijd teleurgesteld zullen worden. Alle maatregelen die worden aangekondigd in deze periode, moet u beschouwen als plannen die maar ten dele worden uitgevoerd. Overal waar u te maken krijgt met oorlogsdreiging, moet u er rekening mee houden dat de interne strijd in die landen van groter belang is dan de oorlog zelf. Oorlogen, voor zover ze voorkomen (enkele zullen waarschijnlijk uitbreken), zullen een beperkte omvang hebben. Ofschoon de gevolgen daarvan soms desastreus zijn voor groepen die zich daarmee bezighouden.
Ik meen verder te mogen opmerken, dat de oplossing van het kleurlingenprobleem binnen zeer korte tijd zal moeten geschieden, omdat binnen enkele maanden de kans bestaat op een steeds verder georganiseerd verzet. En dan hebben we de mogelijkheid dat er een strijd uitbreekt tussen het Oostblok en het Westblok. Deze strijd zal dan altijd worden uitgevochten in gebieden die ver van beider eigen gebied verwijderd zijn en ze zullen indirect worden uitgevochten. Dat is wel voldoende over politiek, want je kunt er eeuwig over blijven doorgaan en dan doe je hetzelfde als menig politicus.
Interessanter lijkt mij voor u dat ook de wetenschap op het ogenblik met een aantal schokken te maken krijgt. Een aantal tot nu toe onfeilbaar geachte stellingen worden aangevochten. Bepaalde gebruiken, die langzaam maar zeker in academische kringen zijn binnengedrongen, blijken niet meer houdbaar. In zeer vele gevallen zal men moeten ontdekken dat het gezag van de wetenschapsmens in de ogen van anderen is gedaald en dat hij daardoor wordt beschouwd als een vakman maar niet meer als een expert die buiten het begrip en de controle van de normale mens staat. Dit zal een aantal geschillen en eventueel een aantal stakingen ten gevolge hebben.
Ondertussen staat men met ontdekkingen zeker niet stil. Ik verwacht de ontwikkeling van een aantal nieuwe geneeswijzen, onder meer ten aanzien van nierkwalen. Ik vermoed een vereenvoudiging en verbetering van het dialyseproces. Daarnaast zal er zeer waarschijnlijk een nieuwe benadering van hartkwalen zijn, tevens een nieuwe benadering van dieetvoeding, de laatste mede in verband met kanker.
Ik meen dat manuele therapieën meer in de aandacht komen te staan dan voorheen. Ik denk dat waarschijnlijk aan het einde van 1978 (de laatste maand van 1978) zelfs ten aanzien van deze manuele therapieën geheel nieuwe opvattingen bekend worden en dat men daardoor ook tot andere regelingen komt.
Interessant is verder hierbij op te merken dat er in de chemische industrie helaas een aantal ongevallen zullen gebeuren die, indirect, de aanleiding worden tot de benadering op een andere basis van onder andere de kunststofproductie. Deze zal minder gevaarlijk zijn en ook voor de natuur minder schadelijk.
Van belang is verder een nieuwe ontdekking ten aanzien van het gebruik van landbouwgronden. Op dit terrein moeten we rekenen met een totaal nieuwe benadering van zowel de bestrijdingssystemen als ook van bemesting. Ik neem aan dat de eerste publicaties hierover bekend worden aan het einde van dit jaar en dat proefprojecten van grotere omvang nog in het volgende jaar zullen worden opgezet.
Dan is er ook nog een aardig nieuwtje betreffende de visvangst. Gezien de huidige situatie, en ik denk dat de mogelijkheid om haring te vangen daar misschien toe bijdraagt, is men op het ogenblik in bespreking om zeevis te kweken. Die mogelijkheid bestaat wel degelijk. Het project dat door een paar Canadese geleerden is ontworpen en een project dat in de Sovjet-Unie is ontwikkeld, komen beide ter discussie. Er is een kans dat op dit terrein, vermoedelijk eerst in 1979 of 1980, grote proefprojecten zullen aanvangen. Deze kunnen zeer gunstige resultaten opleveren.
Voor degenen die zich bezighouden met astronomie is het aardig op te merken dat er een aantal nieuwe ontdekkingen zullen worden gedaan, vooral op het gebied van de radioastronomie. Men zal zelfs weer spreken (het zal wel weer de kop worden ingedrukt) over signalen uit de ruimte die, door de regelmatige tussenpozen, de indruk geven dat ze worden uitgezonden door bewuste wezens.
Dan heb ik nog een paar punten betreffende de huidige situatie en de toekomst die voor de vliegende schotelfans van belang kunnen zijn. Het is zeer waarschijnlijk dat in de maand augustus een groot aantal ‘sightings’ (waarneming van vliegende schotels) zullen worden gemeld. De kans is zeer groot dat in de daarop volgende maanden (ik vermoed dat dit rond november zal zijn, het kan iets eerder) ook dermate tastbare bewijzen van het bestaan van vliegende schotels worden gevonden dat plotseling weer een geheimhouding over dit onderwerp zal worden afgekondigd en dat elk persbericht daarover zal worden onderdrukt.
Dan zijn er een paar mededelingen ten aanzien van geestelijk werk. Op het ogenblik zijn er hier en daar, ook voor ons, kleine moeilijkheden. Deze zullen we hopelijk wel kunnen overwinnen, ofschoon het volledig overwinnen daarvan wel wat tijd vergt. We nemen aan dat een aantal geestelijke groepen een vernieuwing en verbetering van contacten tot stand kan brengen. Dit kan mogelijkerwijs zelfs leiden tot een aantal opzienbarende uitspraken via mediums en geïnspireerden, welke grote opschudding zullen verwekken en daardoor zeer waarschijnlijk ook grote tegenstand bij de zogenaamde nuchter denkende mensen zullen oproepen. De feiten zullen echter, vermoedelijk tegen het einde van 1978, een aantal van deze uitspraken dermate dwingend bevestigen dat men zijn visie ten aanzien van dergelijke uitspraken toch zal moeten herzien. Dat zou dan kunnen bijdragen tot een verbeterde relatie tussen het occultisme en de erkende wetenschappen, althans op enkele gebieden.
Ik heb u hier een kort en tamelijk bondig overzicht gegeven van de dingen die mogelijk zijn. De verwachtingen die ik heb uitgesproken, zijn voor ongeveer 80% tot 95% voor mij betrouwbaar. De kans dat dit allemaal gebeurt, is dus tamelijk groot. De tendensen die eraan ten grondslag liggen, ken ik en de uitwerking daarvan is de grootste waarschijnlijkheid. U zult voor uzelf moeten concluderen wat dit alles voor u kan betekenen. Elke mens die zichzelf weet aan te passen, zal daarvan ook de nodige vruchten kunnen plukken.
Als ik nu nog enkele persoonlijke raadgevingen, zeer in het algemeen, mag geven, zou ik op het volgende willen wijzen: Zeer velen van u hebben de neiging tot verandering. Houd vooral in het oog dat vergaande veranderingen zeer grote moeilijkheden met zich mee kunnen brengen. Als u wilt veranderen, doet u dat langzaam en beheerst. Dit geldt voor alle zaken, dus ook voor verandering van werkkring, van huisvesting, van relaties, wat u maar wilt. Als u in deze periode en in de komende 5 à 6 maanden uw leven onder de loep neemt, zult u waarschijnlijk op vele punten ontevreden zijn. Het is verstandiger te kijken naar die punten welke in uw leven gunstig zijn geweest. Maak daarvan gebruik.
Houd er rekening mee dat in de komende periode zeer veel mensen erg gevoelig zullen zijn voor kritiek. Reacties daarop zullen u verbazen. Ze schijnen eigenlijk buiten alle normen te vallen. Als u kritiek wilt uiten op anderen, doe het beperkt en vooral reageer op de ander. Als blijkt dat hij niet wil inzien wat er gaande is, zet niet door. Als ik daarvan een voorbeeld mag geven: wanneer echtgenoten elkaar vermoorden in deze tijd, dan zal dat zeker zijn omdat een van beide partijen voortdurend blijft doorzagen over het ongelijk van de ander. Waarop de andere partij misschien de zaag ter hand neemt om de zaak uit de wereld te helpen. Ik wil u erop wijzen dat u voorzichtig aan moet doen met uw kritiek.
Elke mens heeft bepaalde dingen waarvan hij weet dat hij er goed in is. Probeer in de komende 8 à 9 maanden daarmee in het bijzonder bezig te houden en zo mogelijk juist die aspecten van uw persoonlijkheid verder te ontwikkelen. U zult merken dat u daarvoor een bepaalde leiding zult ontvangen. Al datgene wat u doet, wordt bevorderd. U bereikt dan betrekkelijk veel en omdat het iets is wat u persoonlijk ligt, draagt het bij tot uw veerkracht en levensvreugde.
Ten laatste wil ik erop wijzen dat in de komende periode van 4 maanden alle pessimisme en alle lusteloosheid zichzelf straffen. Pessimisme leidt tot verlies. Als u bang bent voor bepaalde dingen, trekt u ze meer aan dan normaal. U heeft dus, indien u werkelijk bang bent voor iets, een grotere kans dat het gebeurt.
Probeert u zich vooral in de komende maanden te beheersen. Het is niet zo erg moeilijk als u uw aandacht maar voortdurend probeert te richten op iets anders. Als u dat goed doet, zult u ontdekken dat waar geen angst is maar integendeel een wat optimistische benadering van het leven, de feiten vaak toch aan het optimisme beantwoorden.
Ik hoop dat ik u hiermee een paar regels heb gegeven die u ook in uw bestaan gemakkelijk kunt toepassen en die u kunnen helpen de vakantie redelijk door te komen en uw leven voor de komende periode gemakkelijker te maken. Het is voor vele mensen op aarde een moeilijke tijd. Maar de meeste mensen maken het zichzelf moeilijker dan nodig is, omdat ze pessimistischer zijn dan redelijk is.
Voornemens
Voornemens zijn dromen. Wij nemen ons voor iets te doen, maar hebben wij het reeds gedaan? Neen. Weten wij of wij het kunnen doen? Neen. Kortom, wij hebben een beeld in ons gefixeerd. Maar of dat ooit uit die fixatie tot een feit zal worden, weten wij niet. Juist daarom moeten wij begrijpen: Voornemens zijn alleen maar de richtingaanwijzers, die wij vinden op onze levensweg. Indien wij ze op de juiste wijze interpreteren, dan blijkt vaak dat wij 5 à 6 verschillende wegen kunnen volgen. Enkele wegen zijn voor ons misschien beter begaanbaar dan de andere. Wij moeten de best begaanbare weg zoeken.
Onze voornemens geven aan in welke richting wij moeten gaan. Maar onze voornemens geven vaak ook aan dat wij langs verschillende wegen ons doel kunnen bereiken en dan moeten wij kiezen voor de weg die voor ons de meest juiste is. Wie dit beseft, heeft een grote waarheid in zichzelf gevonden. Want wij kunnen ons voornemen tot God te gaan, maar pas als wij in staat zijn God te verdragen in zijn openbaring, kunnen wij God waarlijk erkennen en ondergaan. Wij kunnen ons voornemen de wereld te verbeteren, maar als wij niet eens in staat zijn ons eigen wezen te veranderen en te verbeteren, hoe zouden wij de wereld aankunnen?
Voornemens maken is mooi en goed, als wij begrijpen dat ze voor ons het streven aangeven, niet de bereiking zonder meer. Voornemens zijn goed, als wij beseffen dat ze ons in een bepaalde richting sturen, niet als wij denken dat ze een ijzeren wet zijn waaraan wij gebonden zijn. Want de vrijheid van willen en van leven, die ook de mens zo goed als de geest in zekere mate wordt gegeven, berust juist op het feit dat voornemens kunnen worden gemaakt, maar dat ze alleen harmonisch kunnen worden waargemaakt op het ogenblik dat men de juiste weg volgt.
Neem je voor wat je wilt. Doe wat je wilt, als je kunt wat je wilt. Want hij die zich voorneemt wat hij niet kan, doet niet wat mogelijk is. Hij die streeft als er geen mogelijkheid is, mislukt waar hij zou kunnen bereiken. Slechts hij die bereid is om alles steeds weer waar te maken wanneer de mogelijkheden er zijn en daarbij zijn voornemens als een leidsnoer gebruikt, bereikt op den duur de harmonie waarin licht, werkelijkheid en de vrijheid van het eeuwige bestaan samenvloeien tot een beleving die wij bij gebrek aan beter dan maar geluk noemen.
← vorige tekst | overzicht |